Alejándome del lobo

Alejándome del lobo

Jade F. C. J · Tapos na · 102.7k mga salita

743
Mainit
1.8k
Mga View
66
Nadagdag
Idagdag sa Shelf
Simulan ang Pagbasa
Ibahagi:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Panimula

Meses después de la huida repentina de Kayler Brown, Carolina Lane intenta salir adelante sola y concentrarse en sus estudios mientras que por dentro llora por lo sucedido con su ahora ex novio hombre lobo.
Cuando Carolina se entera de que Kayler vuelve a Lewiston ella intenta no ir detrás de él casi al momento. Pero se da cuenta de que Kayler está en las mismas andanzas de antes: fiestas cada fin de semana, alcohol, salidas misteriosas. Todo le parece un tipo de déjà vu como en los inicios ¿a eso quiere jugar Kayler Brown? Bien, ella lo puede hacer mucho mejor.
Las venganzas y la falta de comunicación entre ambos los harán cometer varios errores, pero hay un chico nuevo en el pueblo, su nombre es Gadreel, ¿quien es Gadreel? ¿Y por qué dicen que es un caído?

Kabanata 1

CAROLINA

—Carolina, ¿me escuchas?

Parpadeo varias veces y miro a la persona frente a mi: la doctora Morrison. Se ha convertido en mi psiquiatra desde hace ya algunos meses. Desde que esa persona se fue —no quiero decir nombres— había quedado demasiado mal. Había entrado en una depresión horrible, no quería comer, nada de lo que hacía antes me daba satisfacción. Aparte de eso experimenté algunos problemas de ansiedad, lo descubrí cuando me había metido a la ducha después de días y experimenté un ataque de ansiedad.

Pensé que moría.

Así que mi mamá me buscó ayuda y volví a Lewiston, no podía estar fuera, de alguna forma había experimentado un tipo de miedo por el mundo exterior. Mamá me cuidaba, se ocupada de darme mis medicinas —para no decir antidepresivos— y demás. Junto con Mike, claro está. Me pregunto si Mike le dirá algún día la verdad a mamá y también me preguntaba si ella lo aceptaría.

—Si —respondí. Tenía sesiones una vez cada quince días.

—¿En que pensabas?

La doctora Morrison era tez blanca, cabello rubio y un poco bajita. Usaba lentes y tenía una carpeta con ella en donde llevaba mi registro. A decir verdad fue una gran ayuda para mi y me ha ayudado a superar varios traumas: empezando por la violacion que tuve. Cuando pienso en eso aprieto mis puños súper fuerte y me provoca golpear a Rafael. Me provoca hacerle de todo. Sin piedad. Pero me calmo, diciéndome que no vale la pena enojarme y poner en riesgo mi salud por alguien como él.

—En cosas —me limité a decir.

—Nos ha agarrado la noche, ¿te sientes mejor que hace quince días? Puedo minorar la dosis si es así, te veo un poco más relajada —me dice.

—No, la dosis está bien por ahora. Quizás más adelante —me apresuré a decir. De alguna forma los medicamentos me hacían sentir bien.

Ella duda.

—Está bien. Terminamos por hoy. Recuerda hacer tus ejercicios de respiración. ¿Has ido a las clases de yoga?

Me había inscrito unos meses atrás a clases de yoga aquí en el pueblo y me habían servido mucho.

—Esta semana no fui porque tenía cosas que hacer con mamá y Mike pero en la próxima si voy —me puse de pie, tomando mi abrigo y mi bolso.

—Está bien, solo recuerda no dejarlas por ahora. Son de mucha ayuda.

Y lo sabía. Me sentía un poco mejor.

—Te veo en quince días entonces —me sonríe.

—Nos vemos.

Cuando salgo de la oficina el viento helado me hace sentir escalofríos. Hoy será una noche muy friolenta. Estábamos a finales de Enero, había retomado mis clases de la universidad en línea. No estaba preparada para volver a la universidad, ver a Rafael y peor volver a mi habitación.

Seguí caminando por la acera, había dejado el auto de mamá estacionado a unas cuantas calles. Era de noche y no había mucha gente transitando. Lewiston no era muy transitado que digamos. Respiré profundo, relajándome. Cuando me acordaba de él aún sentía una tristeza en mi pecho, pero la descartaba de inmediato. No me quiso escuchar en su momento, no me creyó y eso es algo que tampoco puedo perdonar. Y no seguiré yendo detrás de él como perrito faldero. Esa no es la Carolina Lane que conozco.

Cuando estaba a punto de llegar a mi auto no me sentí del todo sola, de repente me sentí observada y eso me dio un poco de nervios y miedo. Miré para todos lados pero no había nadie. Apresuré el paso hasta llegar a la puerta de mi auto, busqué las llaves en mi bolso pero para mi mala suerte nunca las encontraba.

Cuando sentí un hormigueo en mi nuca volteé a ver detrás de mi de inmediato, pero no había nadie tampoco.

Okay, tienes que relajarte, Carolina, es solo tu mente jugándote una mala pasada. Me calmé y seguí buscando las llaves pero un ruido arriba de mi cabeza me hizo detenerme en seco. Era como si alguien estuviera moviendo las ramas del árbol. Elevé la vista y miré: estaba oscuro, el árbol se movía y movía, achiqué la vista para ver más pero no lograba ver nada. Todo era negro.

Y entonces pasó: las luces de un camión alumbraron el punto exacto. Lo que miré por una milésima de segundo: un chico en pantalones, sin camisa, mirándome fijamente con sus ojos negros y una sonrisa maquiavélica ¿además de eso? Miré dos cosas negras detrás de él, en su espalda: ¿alas? La luz del camión pasó así que todo volvió a ser negro. Sentía miedo. Terror. Me apresuré a buscar las llaves del coche, encontrándolas en el bolsillo de mi pantalón, abrí la puerta, me adentré y arranqué, alejándome de sea lo que sea que haya visto.

—¿Cuando vienes, Anne? —me acuesto en mi cama con el teléfono celular puesto en mi oreja. Hablaba con Anne, la extrañaba para ser sincera, pero ella estaba haciendo su vida y estudiando en Canadá, junto con Thomas. Me alegraba que Anne encontrara a alguien como él, que la ama incondicionalmente.

—No lo sé, Caro, estoy en exámenes y tengo mucho que estudiar, ¿tú estás estudiando?

Bufé.

—Obvio —medio mentí. Estudiaba, sí, pero no en exceso.

—Caro... —musita.

—Créeme, Anne, lo hago, una hora al día o dos. Diario —hice un hincapié en eso último.

—Está bien. Extraño Lewiston —dice— Extraño andar por el bosque de vez en cuando con mi bicicleta. Extraño visitarte. Como en los viejos tiempo, ¿recuerdas?

—Lo recuerdo. —suspiré profundo algo nostálgica junto con Anne. Ojalá volviéramos a esos días. Al menos evitaría conocer a alguien de por aquí cerca. —Pero bueno, son nuevos comienzos, lo único que queda es adaptarse y hacer que sea un lugar mejor.

—Me alegra escucharte hablar así —dice— ir a terapia te ha servido mucho. Me siento orgullosa —lloriquea.

—Ya, Anne —no me gustaba lo cursi ni las lloraderas.

—Lo siento —sorbe su nariz— ¿has hablado con Connor? —me pregunta, cambiando de tema.

—No, ese ingrato ya no me habla desde que está con Kenzie.

—Oh, oh, ¿acaso son celos los que estoy percibiendo?

—Por supuesto que no —me siento de inmediato en la cama— estás loca —reí.

Es que extrañaba a Connor y casi no hablábamos.

—Hmm bueno, te tengo que dejar, amiga, quiero seguir estudiando —se le escucha un bostezo.

—Mejor descansa —aconsejo— duerme un poco y luego continuas.

—Quizás tengas razón. Te hablo más luego, cuídate.

—Bye —corté.

Al menos aún hablaba con Anne.

•

Por la noche me preparo algo de comer y me siento en el comedor a cenar. Estaba sola, al principio era muy difícil estarlo, me sentía deprimida y lo único que hacía era llorar. Pero poco a poco empezó a gustarme estar sola, sentía una especia de paz y tranquilidad. Obviamente venían recuerdos a veces, pero lograba ser más fuerte que ellos. Cuando termino de comer, lavo mi plato y lo pongo en la platera, en eso, mi celular suena anunciando un mensaje de texto.

Lo leo mientras camino hacia la sala.

De desconocido:

Buh.

¿Ah? Frunzo el ceño ya que no entiendo el contenido del mensaje así que tecleo una respuesta.

¿?

De desconocido:

¿Sola en casa?

De Carolina:

No es tu problema, ¿quien eres?

Desconocido:

Abre la puerta y averígualo.

Sentí un poco de pánico y algo de desconfianza.

Carolina:

Estas loco si crees que abriré la puerta. Tengo un arma.

¿En serio, Carolina? Bueno, no me juzguen, puedo usar el rifle de Mike, la vez pasada me enseñó así que... puedo contra quien sea que sea. Subo a la habitación de mamá y busco en el armario el rifle, lo cargo y bajo otra vez a la sala, acercándome a la puerta. Miré por el huequito de esta... pero no había nadie.

Esta vez no me van a intimidar como años atrás.

Me celular sonó.

Desconocido:

¿Miedo?

Carolina:

Seas quien seas no te tengo miedo. No sabes quien soy.

Desconocido:

Una rubia común y corriente.

Me enojé. Pero no debía enojarme.

—Relájate, Carolina, relájate. Todo está bien. No vale la pena perder los cabales por un idiota que solo quiere hacerte una broma.

Carolina:

Imbecil.

Desconocido:

Por qué no abres, conejita? El lobo feroz solo quiere ser tu amigo.

Sentí una especie de escalofrío cuando dijo eso.

El lobo feroz.

De alguna manera me recordó a Kayler. Tragué grueso y seguí respondiendo.

Carolina:

No es gracioso.

Será...?

No.

No es él.

Desconocido:

Ábreme, conejita.

Carolina:

Deja de llamarme así.

Desconocido:

No te acuerdas de mi? Me conociste saliendo de tu loquera.

Y entonces hice memoria. ¿Saliendo del psiquiatra? Pensé, pensé y pensé... hasta que di con algo. Una semana atrás cuando miré la silueta de un hombre en un árbol. Era escalofriante. Me dio mucho miedo. No puede ser la misma persona, ¿o si?

Carolina:

El loco del árbol?

Desconocido:

Jaja que ingeniosa. Por qué no sales y nos conocemos mejor?

En eso adjuntó una ubicación. En el bosque, en medio del bosque para ser exactos. Estará loco si cree que voy a ir.

Desconocido:

Miedosa. Eres una miedosa. Tranquila que no te voy a comer.

Rodé los ojos.

Desconocido:

A menos que tu quieras, claro 😏

¿Qué le pasa?

Carolina:

No te tengo miedo.

Desconocido:

Te espero aquí entonces 😏

Guardé el celular en el bolsillo de mi pantalón trasero y me preparé mentalmente. Sea quien sea ese chico tenebroso no es más que yo, yo puedo con él, después de todo soy un lobo, aunque no me he transformado hace mucho. Tenía puesta una camisa a cuadros, unos vaqueros desgastados y mis converse negros. Mi cabello rubio estaba en un moño desaliñado, varios pelitos caían en mi cara. En fin, era toda una señorita de pueblo ya.

Abrí la puerta de mi casa y salí con el rifle en mano. La noche estaba friolenta, habían algunas ráfagas de viento acompañadas de sonidos escalofriantes. Como en las películas de miedo. Me adentré al bosque, conocía bien el centro del bosque porque la primera vez que vine aquí fui engañada por una manada de mujeres loba celosas. Así que conocía bien.

Caminé y caminé súper sigilosa, mirando para todos lados, no tenía miedo, de pronto me sentí valiente. Tenía un arma conmigo. Me suspendí en cuanto escuché un ruido en los árboles, como si una especie de pájaro hubiera aterrizado allí. Pero estaba oscuro así que no podía ver, sin embargo cayó a la par mía una pluma. Una enorme pluma negra. Me agaché para recogerla. La tomé en mis manos, observándola detenidamente.

¿Que clase de ave es esta? Tiene que ser enorme. Aún así, la pluma me llamo mucho la atención así que la guarde en mi bolsillo. Seguí caminando hasta llegar al punto exacto. Y no había nadie. Este lugar me trajo recuerdos. Estaba aquí, super asustada cuando una loba se lanzó a mi dispuesta a atacarme pero otro lobo negro lo impidió. Ese lobo era Kayler. Aun recuerdo todo como si hubiera sido ayer.

Tomé mi celular y tecleé un mensaje:

Estoy aquí, ¿ahora eres tú el que se esconde?

Desconocido:

Te observo. Te he observado todo este tiempo.

Miré para todos lados. Estaba cerca de la casa de los Brown y es entonces en donde empiezo a escuchar una especia de música. Música súper alta que incluso escuchas aquí, en el bosque. Trago grueso preguntándome quien será. ¿Los de la manada del señor Brown? ¿Celebrarán algo? Tenía meses de no hablar con ese señor. Tomé mi rifle y me acerqué mas a unos arbustos para poder ver la casa desde larguito, olvidando que quizás andaba un loco por aquí cerca.

Me asomé: había autos afuera, otros que llegaban, eran jóvenes. Como de mi edad quizás, universitarios. Pero en eso se acerca un auto negro, vidrios oscuros y se estaciona frente a la casa, venían dos autos más detrás de ese. Mi corazón late a mil por hora al imaginar a la persona que venía allí. Cuando la puerta del coche se abrió y salió un tipo cabello negro, despeinado y sin camisa, retrocedí.

Kayler.

Traía un cigarro en su boca.

Salió, saludó a varios chicos y chicas.

Dios. No puede ser. Esta aquí. Regresó. Kayler Brown regresó. Retrocedí lentamente porque no sabía qué hacer o qué pensar pero pisé algo que hizo mucho ruido, provocando que los tipos de la casa, incluido Kayler Brown voltearan a ver hacia acá, cuando me iba a girar para volver a mi casa lo más rápido posible una mano cubrió mi boca.

—Shhh —susurró la persona que me retenía— callada, conejita —dijo.

Estaba en shock, tenía mi rifle y me podía transformar en loba pero eso solo haría que Kayler me sintiera, así que hice lo que el tipo desconocido me dijo y me callé, más porque frente a mi a una distancia considerada estaba Kayler y no quería enfrentarlo.

Huling Mga Kabanata

Maaaring Magustuhan Mo 😍

Ang Epekto ng Carrero trilohiya

Ang Epekto ng Carrero trilohiya

510 Mga View · Nagpapatuloy · Leanne Marshall
Si Emma Anderson ay may lahat ng bagay sa kanyang buhay na nakaayos na. Mayroon siyang perpektong trabaho sa isang imperyo sa Manhattan na nagbibigay-daan sa kanya na mamuhay ng tahimik at organisadong buhay. Isang pangangailangan para sa kanya, matapos ang isang kabataan na puno ng masasamang alaala, pang-aabuso, at isang ina na walang silbi. Ngunit, kasama nito ay may isang problema, isang bagay na maaaring magpatigil sa lahat ng akala niyang kailangan niya sa kanyang buhay. Ang kanyang promosyon ay nagpadala sa kanya diretso sa malapit na pagtatrabaho sa batang, guwapo, playboy na bilyonaryo, si Jacob Carrero na may kahanga-hangang reputasyon bilang isang manlalaro. Nakatali bilang kanyang kanang kamay, bawat gising na sandali ng bawat araw, napagtanto niya na siya ang eksaktong uri ng tao na maaaring magpagulo sa kanya, at hindi sa magandang paraan. Parang tisa at keso, siya ay lahat ng hindi siya. Mapilit, tiwala sa sarili, relaks, dominante at masaya, na may seryosong relaks na pag-uugali sa kaswal na pakikipagtalik at pakikipag-date. Si Jake lamang ang may kakayahang magpatumba sa kanyang maayos na panlabas na anyo, na hindi natitinag sa kanyang saradong ugali at malamig na asal, ngunit kahit gaano man niya gustuhin, ang pagpapapasok sa kanya ay ibang usapan. Isang nakaraan na nagpatakot sa kanya sa mga lalaki at walang kagustuhang magpapalapit ng isa na maaaring saktan siya muli, si Jacob Carrero ay may malaking hamon. Hindi siya ang uri ng tao na tumatanggap ng HINDI bilang sagot at kailangang matutunan kung paano makalusot kung gusto niya ng higit pa sa maskarang ipinapakita niya sa mundo. Kailangan ipakita ni Jake sa kanya na kahit ang isang tulad niya ay maaaring magbago kapag ang nag-iisang babaeng mahalaga ay nakalusot. Mga kaibig-ibig na seksing karakter at malalim na emosyonal na mga paksa. Naglalaman ng ilang mature, adult na nilalaman at wika.
Trono ng mga Lobo

Trono ng mga Lobo

842 Mga View · Nagpapatuloy · BestofNollywood
"Ako, si Torey Black, Alpha ng Black Moon, tinatanggihan kita."
Agad kong naramdaman ang sakit ng kanyang pagtanggi.
Hindi ako makahinga, hindi ko makuha ang aking hininga habang ang aking dibdib ay humihingal, ang aking tiyan ay naguguluhan, hindi ko mapigilan ang aking sarili habang pinapanood ko ang kanyang kotse na mabilis na umaalis sa driveway palayo sa akin.

Hindi ko man lang maaliw ang aking lobo, agad siyang umatras sa likod ng aking isipan, pinipigilan akong makipag-usap sa kanya.

Naramdaman kong nanginginig ang aking mga labi, ang aking mukha ay nagkukunot habang sinusubukan kong pigilan ang aking sarili ngunit bigo akong magtagumpay.

Lumipas ang mga linggo mula nang huli kong makita si Torey, tila lalong nababasag ang aking puso habang lumilipas ang mga araw.

Ngunit kamakailan, nalaman kong ako'y buntis.

Ang pagbubuntis ng mga lobo ay mas maikli kaysa sa tao. Dahil si Torey ay isang Alpha, pinaikli nito ang oras sa apat na buwan, samantalang ang isang Beta ay limang buwan, ang Third in Command ay anim na buwan at ang isang regular na lobo ay nasa pagitan ng pito at walong buwan.

Gaya ng iminungkahi, pumunta ako sa kama, puno ng mga tanong at pag-aalala ang aking isipan. Bukas ay magiging matindi, maraming desisyon ang kailangang gawin.

Para lamang sa edad 18 pataas.---Dalawang kabataan, isang party at ang hindi mapagkakailang kapareha.
Pagsikat ng Hari ng Alpha

Pagsikat ng Hari ng Alpha

463 Mga View · Nagpapatuloy · LynnBranchRomance💚
Ang mga kaharian ng mga diyos ay bumagsak sa digmaan, at ang mortal na mundo, bagaman hindi alam, ay nararamdaman ang mga epekto. May mga bulong ng isang salot na nagiging halimaw ang mga tao na kumakalat sa bawat sulok ng mundo, ngunit walang makapipigil sa sakit.

Ang Gold Moon Pack ay namuhay sa kaguluhan noon, ngunit ang matagal nang iginagalang na alpha ay kakapasa lamang ng pamumuno sa kanyang anak na si Henry. Ito ang pinakahuling pagsubok para sa isang bagong Alpha, at sa kanyang Luna, si Dorothy. Kung siya'y mabibigo, siya'y magiging isa sa marami na hindi maililigtas ang kanyang mga tao sa panahon ng malawakang pagkalipol ng mortal na mundo. Kung siya'y magtatagumpay, ang kasaysayan ay maglalarawan sa kanya sa mga bandila hanggang sa katapusan ng panahon.

Ngunit ang daan palabas ng kadiliman ay puno ng panlilinlang, karahasan, at trahedya.

May mga desisyong gagawin.

Magkakahiwalay ang mga ugnayan ng pamilya.

Ang kapayapaan ay hindi nagtatagal.

TALA NG MAY-AKDA:

Ang RISE OF THE ALPHA KING ay isang episodikong pagpapatuloy ng The Green Witch Trilogy/Dragon Keep Me/at The Toad Prince na mga kwento. Ang kwentong ito ay makikita ang mga pangyayari sa trilogy ni Ceres: Loved by Fate, Kissed by Sun, at Touched by Chaos, na isinasalaysay mula sa mga pananaw ng ating mga karakter sa mortal na mundo.

Sa kabuuan, ako ay magsusulat mula sa mga pananaw nina:

Henry

Dot

Jillian

Odin

at Gideon.

NGUNIT, maaari rin itong maging sinuman mula sa mga orihinal na libro.

Tulad ng karamihan sa aking mga sulat, tandaan na ako ay nagsusulat ng mga realistiko na kwento. Kung ito'y karahasan, ito'y marahas. Kung ito'y sekswal na pang-aabuso, ito'y traumatiko. Nais kong pukawin ang matinding emosyon. Nais kong tumawa kayo, umiyak, at mag-cheer para sa aking mga karakter na parang sila'y inyong mga kaibigan. Kaya oo, TRIGGER WARNINGS.

NGUNIT, siyempre may mga erotikong eksena! Marami pa ring romansa, pag-ibig, at tawanan.

Ang kwentong ito ay ia-update ng (3,000-5,000) salita isang beses kada linggo, tuwing Miyerkules, hanggang sa matapos.
Ang Dalawang Magandang Lalaki

Ang Dalawang Magandang Lalaki

207 Mga View · Tapos na · Serena Whitmore
Si Su Lingling ay bata at maganda, matangkad at mahahaba ang mga binti, may kurba sa harap at likod, at sariwang-sariwa na parang mapipiga mo ang katas.

Siya ay 23 taong gulang ngayong taon, at dati silang naninirahan ng kanyang asawang si Li Facai sa Nanjing. Pero dahil sa kanilang trabaho sa ibang lugar at walang mag-aalaga sa kanilang anak, nagdesisyon silang bumalik sa kanilang probinsya kalahating buwan na ang nakalipas.

Nang una ko siyang makita, parang nawala ang kaluluwa ko sa kanyang ganda.

Ako ay 52 taong gulang na, at nakaranas na ng isang hiwalayan. Sa edad kong ito, parang imposible na mapansin ako ni Su Lingling.

Pero hindi ko mapigilan ang aking sarili. Lalo na nang marinig ko mula sa kanyang biyenang babae na si Li Yu, na ang asawa niyang si Li Facai ay may problema sa kalusugan. Iniisip ko na ang ganitong kagandang babae ay hindi nabibigyan ng sapat na atensyon, parang sayang na sayang, at lalo pa akong nagkaroon ng matinding pagnanasa.

Tatlong araw na ang nakalipas, kinailangan ni Li Facai na magtungo sa ibang lugar para sa trabaho, at si Li Yu ay may kailangang asikasuhin sa kanilang probinsya. Dahil sa aming malapit na relasyon ni Li Yu, hiniling niya sa akin na pumunta sa kanilang bahay para alagaan si Su Lingling at ang kanyang anak.
Aksidenteng Kapalit para sa Alpha

Aksidenteng Kapalit para sa Alpha

396 Mga View · Tapos na · Caroline Above Story
Matapos ang ilang taong pakikipaglaban sa kawalan ng kakayahang magkaanak at pagtataksil ng kanyang kasintahan, sa wakas ay nagpasya si Ella na magkaanak nang mag-isa.
Ngunit nagkagulo ang lahat nang siya'y ma-inseminate gamit ang tamod ng nakakatakot na bilyonaryong si Dominic Sinclair.
Biglang nagulo ang kanyang buhay nang lumabas ang pagkakamali -- lalo na't si Sinclair ay hindi basta-bastang bilyonaryo, isa rin siyang lobo na nangangampanya upang maging Alpha King!
Hindi niya hahayaang kung sino-sino lang ang mag-alaga ng kanyang anak, kaya't kailangan kumbinsihin ni Ella na payagan siyang manatili sa buhay ng kanyang anak. At bakit ba palagi siyang tinititigan ni Sinclair na parang siya ang susunod na pagkain nito?!
Hindi kaya interesado siya sa isang tao, hindi ba?
Nakagapos (Ang Serye ng mga Panginoon)

Nakagapos (Ang Serye ng mga Panginoon)

886 Mga View · Tapos na · Amy T
Ang mundo na aking ginagalawan ay mas mapanganib kaysa sa aking inaakala, pinamumunuan ng dalawang lihim na organisasyon—ang mga Duke at ang mga Lord, na ako'y napasama—ngunit hindi kasing delikado ng traydor na lalaking pinipilit ng aking ama, isang Duke ng Veross City, na dapat kong pakasalan. Tumakas ako bago pa niya maibaon ang kanyang mga kuko sa akin. Napilitan akong humingi ng tulong sa dati kong matalik na kaibigan—si Alekos. Pumayag si Alekos, ngunit may kapalit. Kailangan kong maging hindi lamang ang kanyang babae kundi pati na rin ng dalawa niyang kaibigan. Ano pa bang magagawa ko? Kaya pumayag ako sa kanyang alok.

Akala ko si Alekos, Reyes, at Stefan ang magiging kaligtasan ko, ngunit mabilis nilang ipinakita na sila'y katulad ng ibang mga Lord—malupit, brutal, at walang puso.

Tama ang aking ama sa isang bagay—sinisira ng mga Lord ang lahat ng kanilang hinahawakan. Makakaya ko bang mabuhay sa piling ng mga demonyong ito? Nakasalalay dito ang aking kalayaan.

Kailangan kong tiisin ang lahat ng ipaparanas sa akin nina Alekos, Reyes, at Stefan hanggang sa makalabas ako sa mabangis na lungsod na ito.

Saka lamang ako magiging tunay na malaya. O magiging malaya nga ba ako?

Ang Lords Series:
Aklat 1 - Nakagapos
Aklat 2 - Nabili
Aklat 3 - Nakulong
Aklat 4 - Pinalaya
Taglagas na Kuliglig

Taglagas na Kuliglig

1.1k Mga View · Tapos na · Silas Wren
"Dakila, dahan-dahan ka naman."

Sa ilalim ng mga puno ng tsaa, si An Erhu at ang kanyang hipag na si Yulan ay nasa kalagitnaan ng isang mahalagang hakbang.

Bigla silang napukaw mula sa kanilang pangarap ng isang hindi inaasahang sigaw.

Sa galit, tumayo si An Erhu at tumingin sa paligid, at siya'y nagulat nang makita kung sino ang nasa likod ng puno!
Ang Hindi Kanais-nais na Alpha (Kumpletong Koleksyon)

Ang Hindi Kanais-nais na Alpha (Kumpletong Koleksyon)

328 Mga View · Tapos na · K. K. Winter
"Gawin mo! Gahasa mo ako!" Sigaw niya, mula sa kaibuturan ng kanyang baga, hinahamon ang halimaw sa kanya.

Tumawa siya, totoo, malakas.
"Wala kang ideya kung ano ang ginagawa mo sa akin, di ba, kuting?" tanong niya, habang inaabot ang kanyang sinturon.

"Yung maliit na kagat sa labi mo, na ginagawa mo tuwing tinitingnan mo ako- nakakaloka.

Yung panginginig ng katawan mo, nung pinalo kita- sobrang nakakalibog, kinailangan kong pigilan ang sarili ko na ipako ka sa pader, at kantutin ka sa pasilyo.

At ngayon, ang amoy mo, literal na inaanyayahan ako. Naamoy ko ang pagnanasa mo mula sa malayo, ang amoy na nagpapalaway sa akin at nagpapabaliw sa halimaw sa loob ko.

At ang katawan mo- Diyos ng Buwan- ang katawan mo ay banal. Walang duda, kaya kong purihin at namnamin ito araw-araw, at hindi magsasawa."

***Si Evangeline ay isang simpleng tao, ipinanganak at lumaki sa bayan na pinamumunuan ng mga shifter. Isang araw, siya ay nahuli ng isang grupo ng mga shifter at muntik nang magahasa, ngunit siya ay nailigtas ng isang lalaking may maskara.

Ang mga pagdududa tungkol sa pagkakakilanlan ng estranghero at takot sa mga shifter ay nananatili sa kanyang isipan hanggang sa gabi ng human mating games nang siya ay mahuli ng kanyang tagapagligtas. Ang lalaking hindi kailanman nagtanggal ng maskara, isang makapangyarihang shifter-Eros.

***PAALALA: Ito ay isang kumpletong koleksyon ng serye para sa The Unwanted Alpha Series ni K. K. Winter. Kasama dito ang at . Ang mga hiwalay na libro mula sa serye ay makukuha sa pahina ng may-akda.
Ang Tiya ng Aking Nobya

Ang Tiya ng Aking Nobya

1k Mga View · Tapos na · Clara Thorne
Ang tita ng girlfriend ko ay isang napakagandang babaeng negosyante.
Sa harap ng ibang tao, siya'y elegante at malamig, tila hindi nakikiramdam.
Ngunit kapag kami lang ang magkasama, siya'y kaakit-akit, at napakainit ng kanyang pagtrato...
Amoy ng Kagandahan

Amoy ng Kagandahan

672 Mga View · Tapos na · Timothy Zhao
Siya ay isang doktor sa komunidad at may isang anak na lalaki.
Gayunpaman, sa mga nakaraang taon, hindi sila magkasama nakatira ng kanyang anak. Siya ay nakatira sa bahay na ibinigay ng kanyang trabaho, at paminsan-minsan, tumutugtog siya ng saxophone sa kanyang libreng oras.
Ilang araw na ang nakalipas, natapilok siya, kaya't dinala siya ng kanyang anak sa bahay nila para manirahan ng ilang panahon. Ngunit kahapon, ang anak niya ay nagpunta sa ibang lugar para sa isang business trip, kaya't naiwan siya at ang kanyang manugang na babae sa bahay.
Kaya't nagresulta ito sa kasalukuyang nakakahiya at awkward na sitwasyon...