ANG BIKTIMA NG MAFIA

Normani Parker

Tamad na bumangon ako mula sa mainit at komportableng kama nang marinig ko ang tunog ng kahanga-hangang alarm clock.

Pansinin ang sarkasmo.

Binagsak ko ang kamay ko sa nakakainis na alarm, sumisigaw na kailangan ko nang pumasok sa eskwela. Sobrang tamad ko ngayon. Sino ba ang niloloko ko? Tamad ako araw-araw. Niyakap ko ang aking sarili at pumasok sa ilalim ng kumot, idiniin ang ulo ko sa komportableng unan.

Habang naglalabas ng hindi nasisiyahang ungol, bumangon ako mula sa kama. Matapos ayusin ang aking kwarto, dahan-dahan akong naglakad papunta sa banyo, binagsak ang pinto, binuksan ang shower, at hinintay na maging tama ang temperatura bago hubarin ang aking pajama at maligo. Nag-ahit din ako ng aking mga binti. Dalawampung minuto ang lumipas, lumabas akong basa ang buhok at may ngiti na amoy vanilla.

Pinili ko ang asul na jumpsuit na hanggang kalagitnaan ng aking hita at may laso sa baywang dahil gusto kong mapansin. Naglagay ako ng moisturizer sa aking mukha, kaunting eyeliner para mapansin ang aking asul na mga mata, at naglagay din ng strawberry lipgloss. Itinali ko ang aking medium blond na buhok sa isang ponytail, naglabas ng kaunting buhok sa magkabilang gilid ng aking mukha. Isinuot ko ang aking itim na flats at lumabas ng kwarto papunta sa kusina para magtimpla ng kape, naglagay ng dalawang kutsara ng French caramel cream at dalawang kutsara ng asukal.

Sarap.

Bumalik ako sa kwarto para kunin ang aking telepono at itim na bag kasabay ng kape. Tiningnan ko ang oras at nakita kong 9:00 a.m. na at magsisimula ang klase ko ng 10. Inubos ko ang kape ko nang mabilis, kumuha ng mansanas at kinain ito. Hindi ko na pinansin kumatok sa kwarto ni Stephanie dahil alam kong nasa eskwela na siya dahil maaga ang klase niya ngayong umaga.

Kinuha ko ang susi ng kotse mula sa counter habang lumalabas ng bahay. Binuksan ko ang kotse at mabilis na sumakay, isinuksok ang seatbelt, saka sinimulan ang makina. Binuksan ko ang radyo at tinaas ang volume nang marinig ko ang paborito kong kanta ni Ariana Grande na "positions." Habang umaalis sa driveway, tinungo ko ang direksyon ng unibersidad.

Nahanap ko ang perpektong lugar para mag-park. Mabilis akong bumaba ng kotse at kinuha ang telepono para tingnan ang oras, at nalaman kong halos 10 na. Ibinalik ko ang telepono sa bag bago nagmamadaling pumasok sa eskwela para sa unang klase ng araw.

♧♧♧

"Uy, kamusta ang klase ngayon?" tanong ni Steph nang pumasok ako sa aming apartment. Magkaibigan kami mula pa noong bata at ngayon ay magkasama na kaming nag-aaral sa parehong kolehiyo. Sobrang nagpapasalamat ako kay Steph at sa kanyang pamilya. Pagkatapos ng pagkamatay ng aking mga magulang sa isang aksidente sa kotse noong ako'y labing-anim, inampon ako ng mga magulang ni Steph at itinuring na parang anak. Hindi ko alam kung nasaan ako ngayon kung wala sila. Para na silang pangalawang pamilya ko.

"Grabe, nakakainis talaga si Mrs. Williams. Ewan ko ba kung bakit lagi na lang ako ang pinupuntirya niya." reklamo ko habang bumagsak ako sa sofa katabi niya at isinandal ang likod ko sa upuan.

"Masama pa rin ba ugali niya sa'yo?" tanong niya, at tumango ako bilang sagot. "Kailangan talaga niyang magka-boyfriend. Baka hindi magaling ang asawa niya sa kama kung lagi siyang masungit," sagot ni Steph. Napangiwi ako, hindi na ako nagulat sa reaksyon niya. "Speaking of magka-boyfriend, Biyernes na. Tara, mag-clubbing tayo."

"Ayoko, may assignment pa akong gagawin at hindi ko hilig ang clubbing," sabi ko.

"Sige na, masaya ito, promise," pagmamakaawa niya, "at kailangan mo talagang mag-relax."

"Hindi, ayoko."

"Please, please, please." Tumingin ako sa kanya habang binibigay niya ang kanyang pinakamalambing na tingin, alam niyang hindi ko ito matatanggihan.

"Sige na nga," buntong-hininga ko, na ikinagalak niya.

"Ayos! Aalis tayo ng alas-siyete," sabay kaming tumayo at pumunta sa kanya-kanyang kwarto.

Pumasok ako sa banyo para magmadaling maligo, hinuhugasan ang stress ng araw. Pinunasan ko ang sarili at tumingin sa oras; alas-sais na. Umaasa akong makakatulog ng maayos bago lumabas kasama si Steph. Dahan-dahan kong pinatuyo ang buhok ko.

Pagkatapos patuyuin ang buhok ko, pumasok ako sa closet para malaman na wala akong maisusuot. Hindi ako madalas mag-clubbing, kaya puro sweatpants, jeans, at cardigans lang ang meron ako. Nag-isip ako kung tutuloy pa ba ako, pero isang katok sa pinto ang nagpatigil sa akin.

Pumasok si Stephanie sa kwarto ko na may dalang dalawang damit, at wala na itong itinira sa imahinasyon.

"Steph, saan ba talaga tayo pupunta?" tanong ko nang may pag-uusisa.

"Okay, nahuli mo ako. May isang exclusive club para sa mga sikat, mayaman, at makapangyarihang tao, at nakakuha ako ng dalawang passes," sagot niya nang may kasiyahan.

"Steph, hindi yata magandang ideya ito. Club na kailangan pa ng passes ang pinag-uusapan natin." Sabi ko sa kanya na hindi ako masyadong interesado.

"Huwag kang mag-alala, walang masamang mangyayari," paniniguro niya, "ngayon, umupo ka na at ayusin kita."

Ano bang pinasok ko?

Pagkatapos ng isang oras ng pag-aayos ni Steph, binigyan niya ako ng itim na maikling damit at mataas na takong na sigurado akong mahihirapan akong lakaran. Nilagay ko ang lahat ng kailangan ko sa maliit na bag na binigay niya, at masasabi kong talagang nag-effort siya; napakaganda ko.

"Sigurado ka bang ako 'yan at hindi ibang tao?" tanong ko, nagulat habang tinitingnan ang repleksyon ko sa salamin.

"Ikaw 'yan, Mani. Pinalutang ko lang ang natural mong kagandahan." sabi niya sa akin, "Ngayon, tara na, ayaw nating mahuli." Hinila niya ang kamay ko at dinala ako palabas ng kwarto papunta sa pintuan.

Simulan na ang gabi.