10 Book(s) Related to raven and gwen play a game

"Doe je kleren langzaam uit, geef ons een kleine show." Beval een van de drie broers.

"Ga op het bed liggen en spreid je behoeftige kutje wijd open voor ons." Ik gehoorzaamde meteen, spreidde mijn benen en liet hen mijn glinsterende natte kutje zien.

"Verdomme, je drupt al voor ons. Wil je dat we je kleine gaatje geven waar het naar verlangt?" Zijn diepe stem fluisterde in mijn oor, waardoor mijn hele lichaam trilde van verlangen en ik knikte.

"Woorden, kleintje," fluisterde een andere stem.

"J..ja, P..papa."


Jasmine werd dakloos toen ze op dertienjarige leeftijd door de mensen die ze ouders noemde uit huis werd gezet. Ze kon het zich niet veroorloven om een huis te huren, dus maakte ze van de straat haar thuis en woonde onder de brug.

Maar haar leven veranderde toen ze werd gered van een verkrachtingsincident door drie gevaarlijke maffiabroers. De drie kregen een zwak voor haar en zouden alles doen om haar veilig te houden.

Ze willen haar delen, maar is zij bereid zich vrijwillig aan hen over te geven en hun kleine onderdanige te worden?

Een maand voor mijn bruiloft verbrandde ik de jurk die ik een jaar lang met mijn eigen handen had gemaakt.
Mijn verloofde stond daar met zijn zwangere minnares in zijn armen gesloten en sneerde naar me. "Zonder mij ben je niets."
Ik draaide me om en klopte op de deur van de rijkste man van de stad. "Meneer Locke, geïnteresseerd in een huwelijksalliantie? Ik bied een belang van honderd miljard dollar aan—plus een toekomstig zakenimperium, helemaal gratis."

In zes jaar huwelijk heb ik alles opgeofferd voor dit gezin.
Maar mijn man, Arthur, stak al zijn tijd en energie in een andere vrouw. Erger nog, mijn eigen kinderen wensten dat zijn minnares hun moeder zou zijn.
Toen ik me realiseerde dat ik volledig aan de kant was gezet—echt alleen was achtergelaten in dit huis—veranderde er iets.
Mijn oog viel op de Nobelprijsmedaille van mijn moeder, en er ontbrandde een vuur in mij. Een stalen vastberadenheid verhardde mijn hart: Vanaf dit moment zou ik voor mezelf leven!
Echtgenoot? Van hem scheiden. Kinderen? Ik was klaar met ze.
Vanaf nu zou ik de meester van mijn eigen lot zijn!
Ik keerde terug naar het laboratorium, eiste het podium op en claimde precies dezelfde eer die mijn moeder ooit ten deel viel.
Maar toen ik Arthur eindelijk de scheidingspapieren in de handen duwde, stortte zijn wereld—en die van de kinderen—in.
Zijn aanvankelijke opwelling van woede brokkelde onmiddellijk af. Met bloeddoorlopen ogen viel hij voor me op zijn knieën, zijn stem hees en gebroken.
"Irene... ik smeek je... verlaat me alsjeblieft niet..."

Zachte, hete lippen vinden de schelp van mijn oor en hij fluistert: "Denk je dat ik je niet wil?" Hij duwt zijn heupen naar voren, wrijvend tegen mijn billen en ik kreun. "Echt?" Hij lacht zachtjes.

"Laat me los," snik ik, mijn lichaam trillend van verlangen. "Ik wil niet dat je me aanraakt."

Ik val voorover op het bed en draai me dan om om hem aan te kijken. De donkere tatoeages op Domonic's gebeeldhouwde schouders trillen en zetten uit met de beweging van zijn borstkas. Zijn diepe, kuiltjeslach is vol arrogantie terwijl hij achter zich reikt om de deur op slot te doen.

Op zijn lip bijtend, sluipt hij naar me toe, zijn hand gaat naar de naad van zijn broek en de groeiende bult daar.

"Ben je er zeker van dat je niet wilt dat ik je aanraak?" fluistert hij, terwijl hij de knoop losmaakt en een hand naar binnen glijdt. "Want ik zweer bij God, dat is alles wat ik heb willen doen. Elke dag sinds het moment dat je onze bar binnenstapte en ik je perfecte geur aan de andere kant van de kamer rook."


Nieuw in de wereld van shifters, is Draven een mens op de vlucht. Een mooi meisje dat niemand kon beschermen. Domonic is de kille Alpha van de Red Wolf Pack. Een broederschap van twaalf wolven die leven volgens twaalf regels. Regels die ze gezworen hebben NOOIT te breken.

Vooral - Regel Nummer Eén - Geen Maten

Wanneer Draven Domonic ontmoet, weet hij dat zij zijn mate is, maar Draven heeft geen idee wat een mate is, alleen dat ze verliefd is geworden op een shifter. Een Alpha die haar hart zal breken om haar te laten vertrekken. Ze belooft zichzelf dat ze hem nooit zal vergeven en verdwijnt.

Maar ze weet niets van het kind dat ze draagt of dat Domonic, op het moment dat ze vertrok, besloot dat regels er zijn om gebroken te worden - en nu, zal hij haar ooit weer vinden? Zal ze hem vergeven?

De Blue Moon roedel en de Red Moon roedel hebben elkaar altijd gehaat. De fragiele vrede wordt gehandhaafd door de Koning en de naburige roedel.
Maar wanneer ze het doelwit worden van een zeer grote groep zwervers, begrijpen de toekomstige Alpha's Alice en Elliot dat deze aanvallen niet onschuldig zijn en iets veel groters verbergen.
In het geheim bundelen ze hun krachten en ontdekken ze dat ze zielsverwanten zijn. Naarmate de tijd verstrijkt, ontdekken ze dat de Maangodin alles lijkt te doen om hen bij elkaar te brengen, veel langer dan ze zich kunnen voorstellen.
Maar waarom doet de Maangodin zoveel moeite? Waarom al deze tekenen? Heeft het iets te maken met het vreemde teken op hun wolf?
Tussen verantwoordelijkheid, loyaliteit, liefde, wraak en samenzwering, zullen Alice en Elliot elkaar kunnen vertrouwen?
Eén ding is zeker. De Maangodin heeft een plan. De enige vraag is waarom.

---Het spel tussen Alpha en zijn Jagerin---
---Wie kan de uiteindelijke winnaar zijn?---
---Wie verliest zijn/haar hart in het spel?---

"Je hebt me nooit verteld waarom je die nummers had," zei Rogan, "Betekenen ze iets speciaals?"
"We krijgen ze toegewezen, maar ik mocht de mijne kiezen," zei ik.
"Oh? Waarom dan 110?" bleef Rogan vragen.
Ik glimlachte een beetje, en Rogan keek me verward aan.
"Het ... het was het nummer van mijn vader," zei ik.
"Ik ... ik wilde hem eren, weet je."
Rogan kneep in mijn hand en ik keek naar hem op en glimlachte.
"Je was een geweldige jager," zei hij. "Maar nu moet je een geweldige Luna zijn."


Haar nummer is 110, haar naam werd zelden gebruikt. Maar ze heeft inderdaad een mooie naam, Serena. Serena verloor haar familie op zeer jonge leeftijd, ze haatte alle weerwolven die haar leven verwoestten. Toen ze werd gestuurd om de machtigste Alpha Rogan te doden, aarzelde Serena geen moment, Alpha Rogan moest gedood worden.

Alpha Rogan ving de meest onverwachte prooi, zijn metgezel, een kleine jagerin. Met haar omgaan was veel moeilijker dan zijn vijanden met bloed te doden. Hij wist dat ze hem haatte en dat hij zelf uit haar buurt moest blijven. Maar hij kon het gewoon niet, hij wilde zijn metgezel zo graag en wilde haar nooit pijn doen.

"Emma Grace?"
"Ja."
"Het spijt me om je dit te moeten vertellen, maar hij heeft het niet gehaald," zegt de dokter met een meelevende blik.
"D-dank je," zeg ik met een trillende ademhaling.
Mijn vader was dood, en de man die hem had vermoord stond op dit moment naast me. Natuurlijk kon ik dit aan niemand vertellen, want dan zou ik als medeplichtige worden beschouwd omdat ik wist wat er was gebeurd en niets had gedaan. Ik was achttien en zou gevangenisstraf kunnen krijgen als de waarheid ooit uitkwam.
Niet zo lang geleden probeerde ik mijn laatste jaar van de middelbare school door te komen en deze stad voorgoed te verlaten, maar nu heb ik geen idee wat ik moet doen. Ik was bijna vrij, en nu zou ik geluk hebben als ik nog een dag kon doorkomen zonder dat mijn leven volledig in elkaar stortte.
"Je bent nu en voor altijd bij ons," fluisterde zijn hete adem in mijn oor, waardoor een rilling over mijn rug liep.
Ze hadden me nu stevig in hun greep en mijn leven hing van hen af. Hoe het zover is gekomen, is moeilijk te zeggen, maar hier was ik... een wees... met bloed aan mijn handen... letterlijk.


De enige manier waarop ik het leven dat ik heb geleefd kan beschrijven, is als een hel op aarde.
Elke dag werd elk stukje van mijn ziel weggerukt, niet alleen door mijn vader, maar ook door vier jongens die De Donkere Engelen werden genoemd en hun volgelingen.
Drie jaar lang getreiterd worden is ongeveer alles wat ik kan verdragen, en met niemand aan mijn zijde weet ik wat ik moet doen... ik moet eruit, de enige manier die ik ken. De dood betekent vrede, maar dingen zijn nooit zo eenvoudig, vooral niet wanneer de jongens die me naar de rand hebben gedreven, degenen zijn die uiteindelijk mijn leven redden.
Ze geven me iets waarvan ik nooit had gedacht dat het mogelijk zou zijn... wraak, koud geserveerd. Ze hebben een monster gecreëerd en ik ben klaar om de wereld in brand te steken.

Volwassen inhoud! Vermeldingen van drugs, geweld, zelfmoord. Aanbevolen voor 18+. Reverse Harem, van pestkop naar geliefde.

Na de plotselinge dood van haar ouders wordt Maya gedwongen om weg te rennen en opnieuw te beginnen.

Met alleen de wetenschap dat de man die haar ouders had vermoord nog steeds achter haar aan zat, verlaat ze het volledig menselijke dorp waar ze was opgegroeid en begint ze haar nieuwe leven als universiteitsstudent in Groningen.

Zonder vrienden of familie probeert ze zo goed mogelijk op te gaan in de mensenmassa, maar wanneer vreemde mensen en dingen om haar heen beginnen te gebeuren, ontdekt ze al snel dat het misschien het lot was dat haar hier bracht.

Zal ze eindelijk de waarheid over de dood van haar ouders ontdekken of zal ze alleen maar dieper wegzinken in de gekte die haar nieuwe leven is geworden?

Een nieuwe roedel...

Een partner... of meer dan één partner?

Onbekende krachten?

De zaken zijn nu veel gecompliceerder.

Waarom zou tech-miljardair Artemis Rhodes zoiets posten?!

"Iedereen praat over de hashtag die binnen een paar uur viraal is gegaan. Toch is dit meisje een mysterie dat iedereen wil oplossen. We hebben zelfs foto's van verschillende mensen die het meisje in persoon hebben gezien."

Het scherm van de telefoon is klein, maar ik zie verschillende foto's van mijzelf op het scherm flitsen. Dit kan niet waar zijn!

Weet je die paniekaanval die ik probeerde te onderdrukken? Nou, die komt met wraak terug. Het voelt alsof alle lucht uit me wordt gezogen en mijn borst wordt strak. Mijn zicht vervaagt en ik besef dat ik val net voordat alles zwart wordt.

"Rustig aan, juffrouw Riley, dit is meneer Rhodes, een donor van ons ziekenhuis. Deze vrouw is zijn verloofde. Ik neem het vanaf hier over." zegt de dokter en stapt opzij om de verpleegster eruit te laten.

Ik kijk haar na terwijl ze haastig wegloopt voordat ik me op de dokter concentreer. Hij is een oudere man met wit haar en een vriendelijk gezicht, maar hij geeft me een vreemd gevoel.

Wacht... zei hij net verloofde?

"Sorry, wat zei u?" vraag ik.

"Ik heb een voorstel voor je." zegt de man.

"Een voorstel voor mij? Wat bedoelt u?"

"Een voorstel? Dat betekent-"

Ik zwaai met mijn hand. "Niet dat! Ik ben geen idioot. Ik bedoel welk voorstel?"

"Ik wil dat je met me trouwt." zegt hij met een strak gezicht.

Dus je vraagt je vast af hoe een vrouw die in een verlaten treinwagon woont, eindigt met trouwen met een grote tech-miljardair.

Nou, het is simpel. We liepen recht tegen elkaar aan, keken elkaar in de ogen en de rest is geschiedenis.

Oké, nee, dat is niet precies hoe het gebeurde. Zie je, Artemis Rhodes zit in de problemen. Hij heeft een bruid nodig voor zijn volgende verjaardag... over zes dagen. Dus wat doet hij? Hij spoort me op als een gekke stalker en biedt me een hoop geld om met hem te trouwen.

Gek, toch?

Natuurlijk weiger ik omdat ik enige waardigheid heb, maar wanneer mijn wereld op zijn kop wordt gezet, heb ik geen andere keuze dan te accepteren. Dankzij hem kan ik niet terug naar mijn oude leven, en nu zit ik vast in het zijne.

Ik ben zijn rebellie tegen zijn familie en de doorn in zijn vlees... Zijn woorden, niet de mijne...

We komen uit verschillende werelden en dat betekent dat die werelden uiteindelijk botsen en daarmee slaat de ramp toe, klaar om het hele plan uit elkaar te scheuren. Weet je, gewoon een normale dinsdag.

Dus wat doen twee mensen als alles begint mis te gaan?

Nou, laat me je vertellen...

Nadat Amelia ontwaakt is van de ontmoeting met de lotsbestemmingen, moet ze een manier vinden om haar eigen dood te voorkomen. Pas naarmate de dag vordert, beseft ze dat niets is zoals het was in de visie die ze van haar toekomst zag.

Een innerlijke strijd om als de witte wolf tevoorschijn te komen, leidt haar naar een confrontatie met een bloedbeest, dat erin slaagt haar te verleiden. Dat is totdat ze worden onderbroken door de komst van haar partner.
Niets is zoals het zou moeten zijn en het zal al haar bondgenoten kosten om erachter te komen waarom, en misschien een beetje hulp van een vijand....

De toekomst ligt nooit vast....en soms moet je alle regels breken.

Dit is het vervolg op het boek 'Meer Dan Ik', maar het kan als een op zichzelf staand verhaal worden gelezen.