
Ludzka Małżonka Alfy
Heidi galea · Zakończone · 97.4k słów
Wstęp
Jestem Salara, gospodynią domową, która od pięciu lat cierpi na psychiczne znęcanie się ze strony męża Henry'ego. Prawie go opuściłam cztery lata temu, ale wtedy dowiedziałam się, że jestem w ciąży i poczułam się uwięziona w małżeństwie, w którym jestem nieszczęśliwa.
Dziś wieczorem przygotowywałam kolację dla partnera biznesowego Henry'ego, Derricka.
Jest co najmniej pół stopy wyższy od Henry'ego, a jego ciemne rysy są dla mnie bardziej pociągające niż jaśniejsze Henry'ego. Jego czarne włosy są krótko przycięte na dole, a na górze układają się w najbardziej kuszące loki.
A jego oczy... nigdy nie widziałam takiego odcienia zieleni w czyichkolwiek oczach. Gubię się w ich głębi, gdy patrzy na mnie łapczywie. Jego dobrze zdefiniowana klatka piersiowa idealnie rozciąga czarną koszulkę na jego muskularnym ciele, sprawiając, że ślinka mi cieknie, gdy na niego patrzę.
„Derrick-” Henry przerywa nasze milczące ocenianie, z dezaprobatą w głosie. „To jest moja żona Sa-” Warknięcie wydobywa się z piersi Derricka, przerywając Henry'emu, gdy przedstawia mnie naszemu gościowi.
Patrzę z żywym zainteresowaniem, jak jego twarz zaczyna się wykrzywiać, jego usta i nos łączą się, aż na ich miejscu pojawia się pysk, z dużymi kłami wystającymi z jego warg, gdy warczy na Henry'ego. Przerażenie maluje się na twarzy Henry'ego, gdy patrzy na Derricka, próbując zrozumieć, co się dzieje.
„Partnerka,” warczy Derrick na Henry'ego, robiąc krok w jego stronę, co powoduje, że Henry cofa się ze strachu.
Rozdział 1
Perspektywa Salary
"Salara." Głos Henryka dociera do mnie w kuchni z jego miejsca na kanapie w salonie. "Derrick zaraz tu będzie." Henryk kontynuuje, nie czekając na moją odpowiedź. "Czy kolacja jest prawie gotowa?"
Wciągając powietrze, przygryzam język, by powstrzymać się od powiedzenia tego, co naprawdę chcę powiedzieć. 'Kolacja posuwałaby się szybciej, gdybyś mi tu pomagał.' Ale oczywiście nie mogłam tego powiedzieć, bo żony powinny słuchać swoich mężów i ukrywać wszelkie uczucia niezadowolenia.
Gdybym pięć lat temu wiedziała, że takie będzie moje życie, kiedy Henryk poprosił mnie o rękę, nigdy bym się nie zgodziła. Powinnam była go opuścić po tej pierwszej nocy, kiedy krzyczał na mnie, że kolacja nie była gotowa, gdy wrócił z pracy. Widziałam już wcześniej takich jak on i miałam przeczucie, że to nie był jednorazowy incydent.
Głupota młodości nie jest usprawiedliwieniem dla przetrwania pięciu lat emocjonalnego znęcania się, aż stałam się tylko cieniem kobiety, którą kiedyś byłam. Prawie go opuściłam cztery lata temu, ale wtedy dowiedziałam się, że jestem w ciąży i poczułam się uwięziona w małżeństwie, w którym jestem nieszczęśliwa.
Nasza córka ma teraz trzy lata i jest jedynym źródłem radości w moim życiu. Gdyby nie ona, dawno bym się poddała. To chyba jedyna rzecz, za którą mogę podziękować mojemu mężowi. Gdyby nie zamienił potajemnie moich pigułek antykoncepcyjnych na cukrowe, nigdy bym jej nie miała.
"SALARA!" Gniewny głos Henryka przerywa moje myśli, przypominając mi, że jeszcze nie odpowiedziałam na jego pytanie. "Zadałem ci pytanie, kobieto!" Krzyczy gniewnie. Słyszę odgłos szurających stóp, które zmierzają w moim kierunku do kuchni.
Wciągając głęboki oddech, przygotowuję się na emocjonalne znęcanie, które zaraz otrzymam od męża, który powinien mnie kochać aż do śmierci. Moje oczy wędrują do łuku prowadzącego do kuchni z korytarza łączącego się z salonem. Wkrótce widzę bardzo gniewnego męża w wejściu.
Kiedy po raz pierwszy poznałam mojego męża podczas pierwszego roku studiów, studiów, których nie mogłam ukończyć dzięki niemu, był marzeniem każdej dziewczyny na kampusie. Byłam tak przepełniona radością, że zwrócił na mnie uwagę, że zupełnie zignorowałam wiele czerwonych flag dotyczących jego osoby.
Z jego chłopięcymi dobrymi wyglądami, łatwo było przeoczyć te małe rzeczy, które w mojej głowie włączały alarmy ostrzegawcze. Bo jak ktoś tak przystojny mógłby być tak zły? Jakże głupia i w błędzie byłam w wieku dziewiętnastu lat.
Henryk ma sześć stóp wzrostu, o dobre dziesięć cali wyższy niż moje pięć stóp i dwa cale. Jego blond włosy są krótkie po bokach z dłuższymi na górze, które codziennie stylizuje perfekcyjnie, bo nie daj Boże, żeby jakiś włos był nie na miejscu.
Jego ciało jest bardziej szczupłe niż wielu muskularnych mężczyzn, których widziałam w telewizji, ale nie ma na nim ani grama tłuszczu, co doprowadza dziewczyny do szaleństwa. Dodaj do tego jego niebieskie oczy i jest mokrym snem każdej dziewczyny. Coś, o czym przypomina mi ciągle, krytykując pozostałą wagę po ciąży, której nie mogłam się pozbyć.
To nie tak, że jestem gruba czy coś, ważę tylko sto trzydzieści funtów, co jest normalną wagą dla mojego wieku i wzrostu, przynajmniej tak mówią lekarze... ale spróbuj powiedzieć to Henrykowi. Ciągle mnie krytykuje, że nie wróciłam do wagi stu siedemnastu funtów, którą miałam przed urodzeniem Hayden.
"Czy zamierzasz tak stać i wyglądać głupio? Czy odpowiesz na moje pytanie?" Henryk szydzi ze mnie. Opiera się o framugę wejścia z rękami skrzyżowanymi na piersi, wybrzuszając mięśnie ramion. Naprawdę jest na co popatrzeć, dopóki nie zacznie mówić.
Wypuszczając westchnienie, odwracam się od Henryka i wracam do kolacji, którą trzeba wyjąć z piekarnika. „Kolacja będzie gotowa za kilka minut.” Mój głos wychodzi jako cichy szept. Lata strachu przed jego gniewem doprowadziły mnie do tego momentu w moim życiu.
To nie tak, że boję się, że mnie uderzy, nigdy nie podniósł na mnie ręki ani na naszą córkę, ale przemoc emocjonalna może ranić znacznie głębiej niż fizyczna.
Czując, że Henryk nadal stoi za mną, odwracam się, by spojrzeć mu w twarz, moje ciało sztywnieje na widok surowego wyrazu jego twarzy. „Czy naprawdę zamierzasz to założyć?” Pyta, patrząc na moje ciało od góry do dołu.
Spoglądając w dół, biorę pod uwagę moją czarną letnią sukienkę pokrytą słonecznikami. To moja ulubiona sukienka i on o tym wie, dlatego próbuje sprawić, żebym czuła się w niej niepewnie. Kręcę się pod jego spojrzeniem, nie mogąc walczyć z chwilą nienawiści do samej siebie, która przemyka przez mój umysł, gdy na siebie patrzę.
W tym momencie dzwonek do drzwi oznajmia przybycie partnera biznesowego Henryka, którego zaprosił na kolację, aby szybko podpisał kontrakty. Henryk wydaje z siebie zrezygnowane westchnienie, odrywając ode mnie wzrok. „Nie ma teraz czasu na przebieranie się, więc to będzie musiało wystarczyć.”
Z tymi słowami odwraca się i zostawia mnie samą w kuchni, podczas gdy ja obawiam się fałszywego pokazu miłości i czułości, który Henryk okaże mi podczas tej kolacji, tylko po to, by później powiedzieć mi, żebym nie wierzyła w ani jedno jego słowo. Tak dzieje się za każdym razem, gdy mamy jednego z jego współpracowników na kolacji.
Wkrótce dźwięk głosów dociera do mnie z korytarza. Chropowaty dźwięk głosu naszego gościa przesuwa się po moim ciele niczym pieszczota kochanka, wywołując uczucia, których nawet Henryk nie jest w stanie wywołać podczas naszych cotygodniowych zbliżeń.
„Widzę, że przyprowadziłeś swojego syna, Derrick.” Mówi Henryk, przybierając ten fałszywy ton, którego tak bardzo nienawidzę.
Chrapliwy śmiech rozbrzmiewa we mnie, wywołując jeszcze więcej tych pysznych uczuć w całym moim ciele. Przez moją głowę przebiega oczekiwanie, gdy dźwięk kroków zbliża się do kuchni. „Coś pachnie pysznie.” Głos mówi, powodując, że rumieniec pojawia się na moich policzkach.
Henryk zawsze mówi mi, jak okropne jest moje jedzenie, gdy jest w złym humorze, i nigdy mnie nie komplementuje, gdy nie jest, co w tych dniach zdarza się bardzo rzadko.
Moje oczy zatrzymują się na wejściu, nie chcąc przegapić momentu, gdy gość Henryka pojawi się w kuchni, całkowicie zapominając o mojej lasagne w piekarniku. Nagle w wejściu pojawia się mężczyzna, wyciągając powietrze z moich płuc, gdy stoję tam, patrząc na niego z zachwytem.
Jest co najmniej pół stopy wyższy od Henryka, a jego ciemne rysy są dla mnie bardziej atrakcyjne niż jaśniejsze Henryka. Jego czarne włosy są krótko przycięte na dole, z lokami na górze, które wyglądają niezwykle kusząco.
A jego oczy... nigdy nie widziałam takiego odcienia zieleni w czyichkolwiek oczach. Zatracam się w ich głębi, gdy patrzy na mnie łapczywie. Jego dobrze zdefiniowana klatka piersiowa napina jego czarną koszulkę idealnie na jego muskularnym ciele, sprawiając, że ślinka mi cieknie, gdy na niego patrzę.
„Derrick-” Henryk przerywa nasze milczące ocenianie, dezaprobatą w głosie. „To moja żona Sa-” Ryk wydobywa się z piersi Derricka, przerywając Henrykowi, gdy ten przedstawia mnie naszemu gościowi.
Patrzę z żywym zainteresowaniem, jak jego twarz zaczyna się zmieniać, jego usta i nos łączą się, aż na ich miejscu pojawia się pysk, z dużymi kłami wystającymi z jego warg, gdy warczy na Henryka. Przerażenie maluje się na twarzy Henryka, gdy patrzy na Derricka, próbując zrozumieć, co się dzieje.
„Partnerka.” Derrick warczy na Henryka, robiąc krok w jego stronę, co powoduje, że Henryk cofa się ze strachem.
W tym momencie dźwięk minutnika w moim piekarniku przyciąga uwagę wszystkich na mnie.
Ostatnie Rozdziały
#87 Rozdział 87- Koniec rozdziału pkt 2
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#86 Rozdział 86- Koniec rozdziału pkt 1
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#85 Rozdział 85- Walka z Alfami
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#84 Rozdział 84 - Partie Crashers
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#83 Rozdział 83- Ceremonia Luna
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#82 Rozdział 82- Niespodzianka dla jego luny
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#81 Rozdział 81 - Nadchodzi burza
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#80 Rozdział 80- Moja noc z Alfą pkt 2
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#79 Rozdział 79 - Moja noc z Alfą
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#78 Rozdział 78- Zaborczy nad nią
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025
Może Ci się spodobać 😍
Idealny Drań
"Spadaj, ty sukinsynu!" warknęłam, próbując się wyrwać.
"Mów!" warknął, chwytając moją brodę jedną ręką.
"Uważasz, że jestem dziwką?"
"Czyli to nie?"
"Idź do diabła!"
"Dobrze. Tylko tego potrzebowałem," powiedział, podnosząc moją czarną bluzkę jedną ręką, odsłaniając moje piersi i wywołując falę adrenaliny w moim ciele.
"Co ty, do cholery, robisz?" dyszałam, gdy patrzył na moje piersi z zadowolonym uśmiechem.
Przejechał palcem po jednym ze śladów, które zostawił tuż pod jednym z moich sutków.
Drań podziwiał ślady, które na mnie zostawił?
"Obejmij mnie nogami," rozkazał.
Pochylił się wystarczająco, by wziąć moją pierś do ust, mocno ssąc sutek. Przygryzłam dolną wargę, by stłumić jęk, gdy ugryzł, sprawiając, że wygięłam się w jego stronę.
"Zaraz puszczę twoje ręce; nie waż się mnie powstrzymywać."
Drań, arogancki i całkowicie nieodparty, dokładnie taki typ faceta, z którym Ellie przysięgła sobie nigdy więcej się nie angażować. Ale kiedy brat jej przyjaciółki wraca do miasta, znajduje się niebezpiecznie blisko ulegania swoim najdzikszym pragnieniom.
Jest irytująca, inteligentna, seksowna, całkowicie szalona i doprowadza Ethana Morgana do szału.
To, co zaczęło się jako prosta gra, teraz go dręczy. Nie może przestać o niej myśleć, ale nigdy więcej nie pozwoli nikomu wejść do swojego serca.
Nawet gdy oboje walczą z całych sił przeciwko temu płonącemu przyciąganiu, czy będą w stanie się oprzeć?
CEO Nad Moim Biurkiem
„Wiem, że tak.”
„A co, jeśli nie chce takiej ochrony?”
„Będzie chciała” — odpowiadam, a mój głos nieznacznie cichnie. „Bo potrzebuje faceta, który potrafi dać jej cały świat.”
„A jeśli świat stanie w ogniu?”
Moja dłoń odruchowo zaciska się mocniej na talii Violet.
„To zbuduję jej nowy” — mówię. „Nawet jeśli będę musiał sam spalić ten stary do gołej ziemi.”
Nie pracuję dla Rowana Ashcrofta.
Pracuję pod nim.
Z mojego biurka decyduję, kto dostaje przepustkę do najbardziej bezwzględnego prezesa w mieście, a kto nawet nie przechodzi przez recepcję i odbija się od ochrony jak od ściany. Ogarniając wszystko, trzymam w ryzach jego kalendarz, jego milczenie i jego wrogów. Pilnuję, żeby jego świat chodził jak w zegarku, podczas gdy mój po cichu się sypie: zaległe rachunki piętrzą się na kuchennym blacie, matka jest zamknięta na odwyku, a brat zniknął bez słowa, nawet bez głupiego „trzymaj się”.
Rowan Ashcroft to władza opakowana w idealnie skrojony garnitur.
Zimny. Nietykalny. Bez litości.
On nie flirtuje. On się nie uśmiecha. On nie widzi ludzi — tylko ich przydatność.
I przez długi czas ja też byłam po prostu przydatna.
Aż zaczął się przyglądać.
Na początku ta zmiana w jego uwadze jest ledwie zauważalna. Pauza o sekundę za długa. Spojrzenie, które zostaje. Polecenia, które zamiast odsuwać mnie na bok, ściągają coraz bliżej. Mężczyzna stojący nad moim biurkiem zaczyna kontrolować coś więcej niż mój grafik — i dociera do mnie za późno, że bycie zauważoną przez Rowana Ashcrofta jest o wiele bardziej niebezpieczne niż bycie ignorowaną.
Bo tacy faceci nie łakną czułości.
Oni łakną posiadania.
To miała być praca.
Nie sprawdzian moich granic.
Nie powolne, metodyczne osuwanie się w jego władzę.
Ale jeśli Rowan Ashcroft uzna, że moje miejsce jest pod jego biurkiem, to trudno.
Przetrwanie ma swoją cenę, a rachunki mają to gdzieś, jak je opłacę.
Gra Przeznaczenia
Kiedy Finlay ją odnajduje, żyje wśród ludzi. Jest zauroczony upartą wilczycą, która odmawia uznania jego istnienia. Może nie jest jego partnerką, ale chce, aby stała się częścią jego watahy, niezależnie od tego, czy jej wilczyca jest ukryta czy nie.
Amie nie potrafi oprzeć się Alfie, który wkracza w jej życie i wciąga ją z powrotem w życie watahy. Nie tylko staje się szczęśliwsza niż od dawna, ale jej wilczyca w końcu do niej przychodzi. Finlay nie jest jej partnerem, ale staje się jej najlepszym przyjacielem. Razem z innymi najwyższymi wilkami w watasze pracują nad stworzeniem najlepszej i najsilniejszej watahy.
Kiedy nadchodzi czas na gry watah, wydarzenie, które decyduje o rankingu watah na następne dziesięć lat, Amie musi zmierzyć się ze swoją starą watahą. Kiedy po raz pierwszy od dziesięciu lat widzi mężczyznę, który ją odrzucił, wszystko, co myślała, że wie, przewraca się do góry nogami. Amie i Finlay muszą dostosować się do nowej rzeczywistości i znaleźć drogę naprzód dla swojej watahy. Ale czy niespodziewane wydarzenia rozdzielą ich na zawsze?
Jego Odrzucona Luna, Obsesja Rywala
Eira Crawford usłyszała te słowa zza drzwi gabinetu swojego męża.
Przez cztery lata była ukrytą partnerką Sebastiana Hale’a. Prowadziła jego dom, zabawiała jego krewnych, sprzątała po jego bałaganach i żyła z trzech tysięcy dolarów, które dawał jej co miesiąc, jak z jałmużny. Nawet kupno nowego płaszcza wymagało tłumaczeń.
A dla swojej pierwszej miłości mimochodem przygotował trzysta tysięcy dolarów na finansowanie badań.
Dla Sebastiana Eira była niczym więcej niż Omegą bez wilka z domu dziecka. Cichą, posłuszną żoną bez watahy, bez władzy i bez wartości innej niż ta, że da się ją wykorzystać. Nigdy publicznie nie przedstawił jej jako swojej Luny. Jego rodzina traktowała ją jak służącą. Jego ukochana kpiła z niej jako z kobiety, która potrafi przetrwać tylko wtedy, gdy uczepi się Alfy.
Więc Eira przestała płakać.
Nagrała romans, złożyła wniosek o rozwiązanie więzi partnerskiej i położyła przed Sebastianem papiery rozwodowe. Nawet wtedy uznał, że urządza scenę. Podpisał bez wahania, pewien, że wróci na kolanach, kiedy zrozumie, że nikt inny nie zechce porzuconej Omegi bez wilka.
Mylił się.
Kobieta, którą zostawił w domu przy zlewie, była inżynierką elektryczką po Stanfordzie. „Bezużyteczna” żona, którą ignorował, była ukrytą główną inżynierką stojącą za krajowym projektem samodzielnie opracowanego układu scalonego. Jej działania były objęte klauzulą tajności. Jej zniknięcie mogło zaalarmować władze federalne. Jej nazwisko — gdyby wyszło na jaw — wystarczyłoby, by wstrząsnąć całym środowiskiem naukowym.
A Sebastian nie wiedział nic.
Gdy wyszła z jego domu, nie zabierając nic poza wolnością, Eira przecięła się z Killianem Sterlingiem, najzimniejszą i najpotężniejszą Alfą na północy. Nie znał jeszcze jej imienia, ale jego wilk rozpoznał w niej coś, czego wszyscy inni nie dostrzegli.
Tymczasem Sebastian w końcu zrozumiał, że Eira nie blefuje.
Przeczesał całe miasto jak szaleniec. Po raz pierwszy od czterech lat publicznie nazwał ją swoją żoną. Zażądał, by wróciła. Błagał o kolejną szansę.
Ale wtedy Eira już nie czekała w jego domu.
Siedziała przy stole w jadalni watahy Sterlingów, ubrana z cichą pewnością siebie, a obok niej stała najbardziej budząca strach Alfa w Ameryce Północnej.
Na oczach wszystkich Killian Sterling położył dłoń na jej plecach i powiedział chłodno:
— Eira nie jest niczyją porzuconą Omegą.
— Jest moją Luną.
Lekcja Magii
"Spal tych, którzy mnie spalili!"
„Gotowa do wyjścia, mała siostro?” Damon wiedział lepiej niż ktokolwiek, ile bólu przeżywałam przez te ostatnie lata od ponownego spotkania z rodziną. Uśmiechając się, skinęłam głową i wstałam. Dziś będzie zarówno końcem, jak i początkiem mojego życia.
Niemowa żona kobieciarza
Ona szukała wolności. On dał jej obsesję, owiniętą w czułość.
Genesis Caldwell myślała, że ucieczka z przemocowego domu oznacza zbawienie – ale jej aranżowane małżeństwo z miliarderem Kieranem Blackwoodem może być własnym rodzajem więzienia.
Jest zaborczy, kontrolujący, niebezpieczny. A jednak w swoim zepsutym sposobie... jest dla niej delikatny.
Dla Kierana, Genesis nie jest tylko żoną. Jest wszystkim.
I będzie chronił to, co jego. Nawet jeśli oznacza to zniszczenie wszystkiego innego.
Przekupstwo Zemsty Miliardera
Jej życie jest idealne, dopóki jej szklany zamek nie rozpadnie się na kawałki. Mąż przyznaje się do zdrady z jej własną siostrą, a na domiar złego spodziewają się dziecka. Liesl decyduje, że najlepszym sposobem na naprawienie swojego złamanego serca jest zniszczenie jedynej rzeczy, którą jej mąż ceni bardziej niż cokolwiek innego: jego kariery.
Isaias Machado to miliarder, pierwsze pokolenie Amerykanów, który zna wartość ciężkiej pracy i tego, co trzeba zrobić, aby przetrwać. Całe jego życie było ukierunkowane na moment, w którym może odebrać firmę McGrathów skorumpowanym ludziom, którzy kiedyś pozostawili jego rodzinę bez dachu nad głową.
Kiedy Liesl McGrath zbliża się do miliardera, aby przekupić go informacjami, które mogą zniszczyć jej byłego męża, Isaias Machado aż rwie się do tego, by zabrać wszystko, co McGrathowie cenią, w tym Liesl.
Historia miłości, zemsty i uzdrowienia musi się gdzieś zacząć, a ból Liesl jest katalizatorem najdzikszego rollercoastera w jej życiu. Niech przekupstwo się zacznie.
Niechętna Panna Młoda Miliardera
Jednak jeden kontrakt małżeński zrujnował moje spokojne życie. Aby chronić moją rodzinę, musiałam poślubić Alexandra Kingsleya — potentata technologicznego, który jest ode mnie starszy o osiem lat.
Naiwnie myślałam, że przynajmniej będziemy mogli żyć w zgodzie. Nie wiedziałam, że już mnie zaszufladkował jako łowczynię fortun, co od pierwszego dnia postawiło nas na kursie kolizyjnym.
Teraz, uwięziona w rodzinie Kingsleyów, nie tylko muszę radzić sobie z zimnym mężem. Muszę też stawić czoła jego mściwej szwagierce Victorii i Karen — wieloletniej adoratorce Alexandra, która jest zdeterminowana, by sprawić, że poczuję się jak niechciany intruz.
Jak mam przetrwać w rodzinie Kingsleyów...
Mój Dominujący Szef
Pan Sutton i ja mieliśmy tylko zawodową relację. On mną rządzi, a ja słucham. Ale wszystko to ma się zmienić. Potrzebuje partnerki na rodzinne wesele i wybrał mnie jako swoją ofiarę. Mogłam i powinnam była odmówić, ale co innego mogłam zrobić, gdy zagroził mojej pracy?
Zgoda na tę jedną przysługę zmieniła całe moje życie. Spędzaliśmy więcej czasu razem poza pracą, co zmieniło naszą relację. Widzę go w innym świetle, a on widzi mnie w innym.
Wiem, że to źle angażować się z szefem. Próbuję z tym walczyć, ale przegrywam. To tylko seks. Co złego może się stać? Nie mogłam się bardziej mylić, bo to, co zaczyna się jako tylko seks, zmienia kierunek w sposób, którego nigdy bym nie przewidziała.
Mój szef nie jest dominujący tylko w pracy, ale we wszystkich aspektach swojego życia. Słyszałam o relacjach Dom/sub, ale nigdy się nad tym nie zastanawiałam. Gdy między mną a panem Suttonem robi się gorąco, zostaję poproszona, by stać się jego uległą. Jak można stać się kimś takim bez doświadczenia czy chęci? To będzie wyzwanie dla nas obojga, bo nie radzę sobie dobrze, gdy ktoś mówi mi, co mam robić poza pracą.
Nigdy nie spodziewałam się, że coś, o czym nic nie wiedziałam, otworzy przede mną zupełnie nowy, niesamowity świat.
Jak nie zakochać się w smoku
Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.
Wszyscy oprócz mnie.
Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.
Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.
Może to głupota. Może igranie z ogniem.
Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
Królowa Lodu na sprzedaż
Alice ma osiemnaście lat, jest piękną łyżwiarką figurową. Jej kariera właśnie ma osiągnąć szczyt, gdy jej okrutny ojczym sprzedaje ją bogatej rodzinie Sullivanów, aby została żoną ich najmłodszego syna. Alice zakłada, że musi być jakiś powód, dla którego przystojny mężczyzna chce poślubić dziwną dziewczynę, zwłaszcza jeśli rodzina jest częścią znanej organizacji przestępczej. Czy znajdzie sposób, aby stopić lodowate serca i pozwolą jej odejść? A może uda jej się uciec, zanim będzie za późno?












