Ang Aking Nakaraan Bilang Isang Sugar Baby

Ako si Xu Haoran, 22 taong gulang.

Dati akong estudyante sa Wanhe Vocational High School, at masasabi mong isa akong malaking tao noon. Pero ngayon, isang babae ang nagpapatirapa sa akin sa lupa.

Nakasaklang siya sa akin, at galit na galit na sumigaw, "Susuko ka ba o hindi?"

Susuko? Wala akong balak gawin 'yan. Sa totoo lang, nag-eenjoy ako.

Kahit na medyo brusko ang babaeng ito, hindi mo maikakaila na napakaganda niya. Habang kinikiskis niya ang likod ko, parang nasa langit ako.

Lumingon ako at galit na sumigaw, "Sandali lang, nag-park lang naman ako sa bawal. Hindi naman ako gumawa ng malaking kasalanan. Kailangan bang ganito ka brutal?"

"Xu Haoran, hindi ka dapat tawaging Haoran, dapat kang tawaging Bastos. Matagal na akong nagtitimpi sa'yo. Ngayon, kung hindi kita papaluin hanggang mamaga ka, papalitan ko ang apelyido ko."

Namumula na sa galit ang mukha ng babaeng pulis. Gusto na niyang lapain ako ng buhay.

Ngumiti ako at sinabing, "Pulis, dahan-dahan lang. Baka pumutok yang uniporme mo. Kung mangyari 'yan, siguradong magiging viral ka. Ang taas mo kasi, baka headline ka pa."

"Gusto mo talagang mapahamak ha!"

Nakangisi at galit na itinaas ng babaeng pulis ang kanyang kamao.

Nang makita ng dalawang kasama niyang pulis na bubugbugin na niya ako, agad nila siyang hinila palayo, "Kapitan, kapitan, huwag mong saktan. Baka idemanda ka ng taong 'to, walang mangyayari sa atin."

"Hindi ako titigil hanggang hindi siya napaparusahan."

Kahit hinila na siya palayo, sinipa pa rin niya ako sa puwitan ng ilang beses.

Tumayo ako at tiningnan ang dalawang pulis na kasama niya, "Tingnan niyo nga 'to. Tapos tingnan niyo sarili niyo. Nasa ugali niyo na ba lahat ng pasensya niyo?"

Bago pa makapagsalita ulit ang babaeng pulis, sinabi ni Little Liu, "Tama na, huwag ka nang magsalita. Ilang beses na 'to. Hindi ka pa ba natututo?"

Pagkatapos niyang magsalita, kumindat siya sa akin, sinenyasan akong humingi ng tawad.

Kilala ko na kasi sila. Ang babaeng pulis na ito ay si Chen Yadie. Kung hindi lang dahil sa madalas akong mag-park sa bawal at minsang tinukso ko siya, hindi niya ako papansinin.

Pinagpag ko ang dumi sa damit ko at ngumiti, "Okay, kasalanan ko 'to. Tatanggapin ko ang parusa. At Chen, pasensya na. Hindi ko na uulit-ulitin ang pagkakamali ko."

Pagkatapos kong magsalita, tiningnan ko ulit ang maganda niyang mukha.

Hinila ni Chen Yadie ang kamay ni Little Liu, at galit na galit na huminga ng malalim.

"Xu Bastos, tumingin ka pa."

Anak ng... Hindi ba ako pwedeng tumingin? Ang liit ng mundo!

Ngumiti ako at sinabing, "Hindi na, hindi na. Kung tumingin pa ako, apo mo na ako, lola."

Nanginig sa galit si Chen Yadie at tiningnan ako nang masama.

Pagkatapos ng ilang segundo, bigla siyang sumigaw, "Mag-ingat!"

Dahil sa sigaw niya, napalingon ako.

Bago ko pa man makita kung ano ang nangyayari, naramdaman ko ang isang malakas na hangin sa tabi ko.

Alam kong niloloko lang niya ako, kaya ngumiti ako nang lihim. Iniabot ko ang kaliwang kamay ko, at bigla kong naramdaman ang isang malambot na bagay.

Kahit na masampal ako pagkatapos nito, sulit na.

Pero sa aking pagkagulat, hindi bumagsak ang sampal.

Lumingon ako kay Chen Yadie at nakita kong galit na galit siyang nakatingin sa kamay kong nakahawak sa kanya.

"Xu Haoran..."

Bago pa siya makapagsalita, isang itim na SUV ang biglang lumipad mula sa kabilang gilid ng kalsada.

Isang magandang drift, at pagkatapos mabangga ang isang bakod, mabilis na umalis ang SUV.