De terugkeer van de mafiaprinses
Tonje Unosen · Voltooid · 336.4k Woorden
Inleiding
Hoofdstuk 1
(A/N: ⚠️ !! het verhaal bevat reverse harem, seksuele inhoud, mishandeling en marteling. NB: Engels is niet mijn moedertaal, grammaticafouten zullen voorkomen! 😇⚠️ )
Talia's pov
Het voelt alsof mijn longen vanbinnen in brand staan, maar ik kan niet stoppen, ik kan ze me niet laten pakken! Ik weet zeker dat het mijn einde zal zijn als ik dat doe! Ik moet doorgaan, dit is mijn laatste kans om weg te komen uit die hel.
Mijn hele lichaam doet zo verschrikkelijk veel pijn van al mijn verwondingen, maar ik kan gewoon niet stoppen, ik moet blijven gaan. Ik kan niet nog een pak slaag van ze incasseren! Ik snap niet waarom ze me dit altijd aandoen.
Wat heb ik ooit gedaan om te verdienen dat ik zo moet leven? Ik heb altijd mijn best gedaan om hen tevreden te stellen. Maar niets wat ik doe is goed genoeg. Ik ben nu al een paar weken bezig deze ontsnapping te plannen, dus ik kan niet opgeven.
Ik pakte de band over mijn schouder stevig vast en trok mijn rugzak strakker tegen me aan. Ik kijk om me heen en zie dat ik dichter bij de stad ben gekomen, ik hoef alleen nog maar in een bus te stappen en weg te komen van hier. Hopelijk vinden ze me nooit meer terug.
Maar ik heb een pauze nodig, mijn benen dragen me niet langer zonder een korte rust. Ik voel dat ik op het punt sta flauw te vallen van uitputting, ik begin over mijn eigen voeten te struikelen en ineens zie ik een auto recht op me af komen en banden die gierend over het wegdek gaan.
Ik zie een paar mensen uit de auto naar me toe rennen, voordat alles zwart wordt en ik mijn ogen niet langer open kan houden.
(Een paar uur eerder)
Ik ben op dit moment het avondeten aan het maken voor mijn moeder, mijn stiefzus en mijn stiefvader. Ik weet dat ze heel snel thuiskomen, dus ik moet opschieten om alles af te krijgen. Ik heb mijn rugzak al ingepakt met al mijn waardevolle spullen.
Niet dat ik veel heb, maar die paar dingen die ik wel heb, de spullen die ik kreeg van de enige persoon die echt om me gaf. Ik mis hem! Hij moest vier jaar geleden verhuizen en daarna heb ik hier min of meer vastgezeten zonder iemand.
Ik verstopte de rugzak in een struik iets verderop langs de weg. Dus als ik vannacht ontsnap, moet ik me haasten, hem pakken en dan wegwezen. Ik hoor buiten een auto stoppen en ik schep snel hun eten op. Ik zet het op de eettafel. Daarna ga ik klaarstaan om hen te begroeten wanneer ze de deur opendoen.
"Ik hoop voor jouw bestwil dat het eten klaar is!" Gregor liep naar binnen en gaf me een grijns. Ik hield mijn ogen naar de vloer gericht en knikte zachtjes, terwijl Gregor, mijn moeder Bianca en mijn stiefzus Scarlette langs me heen liepen, en Scarlette me hard duwde toen ze me passeerde.
Ze gingen rond de tafel zitten en begonnen hun eten te eten, terwijl ze met elkaar een gesprek voerden. Lachend, pratend over hun dag en doen alsof ik hier niet eens ben.
"Haal me een biertje, slet!" commandeerde Gregor. Ik liep snel en stil naar de keuken, haalde een biertje voor hem en liep terug naar hen, waarna ik het biertje op tafel naast hem neerzette.
Hij keek naar het bier, toen naar mij, toen weer naar het bier. Plotseling kreeg ik een harde klap in mijn gezicht. "Denk je dat ik ervan kan drinken als je niet eens de moeite hebt genomen het open te maken?" sneerde hij.
Ik pakte snel het bier en maakte het open voordat ik het terug op tafel zette. Zie je, niets wat ik doe is goed genoeg; als ik het al eerder had geopend, had hij me een klap gegeven omdat ik zijn drankje zonder toestemming had opengemaakt, en als ik het niet openmaak, krijg ik een klap omdat ik het niet doe.
Zwijgend deed ik een stapje terug, met mijn blik op de vloer. Even later liet mijn lieve moeder van zich horen. "Geef me een glas rode wijn!" krijste ze. Ik liep stilletjes naar de keuken, vond een wijnglas en een fles van haar favoriete rode wijn.
Ik liep de eetkamer in, zette het glas op tafel en maakte de wijn open en vulde haar glas. Daarna liet ik de fles op tafel staan voordat ik weer een stap achteruit deed. Ze maakten hun avondeten af en gingen toen staan.
"Ruim deze rotzooi op, trut!" zei Scarlette voordat ze de kamer uit liep en naar boven ging. Ik begon zo stil mogelijk de spullen van tafel te halen, maar ik maakte per ongeluk een klein geluid, en toen kreeg ik ineens een vuist in mijn maag.
"WE HEBBEN JE GEZEGD DAT JE NOOIT EEN GELUID MAG MAKEN!" schreeuwde Gregor. Daarna trok hij aan mijn haar en sleurde me naar een iets meer open plek, waar hij me in elkaar begon te slaan. Hij schopte me, toen tilde hij me op en smeet me tegen de muur.
"Als we morgen beneden komen, is dit allemaal maar beter opgeruimd! Als we één enkel geluid horen, dan leer je een nieuw lesje!" zei Gregor boos, voordat hij en mijn lieve moeder naar de tweede verdieping liepen.
Ik liet één traan langs de zijkant van mijn gezicht lopen, voordat ik voorzichtig opstond. Ik wachtte een paar uur voordat ik het zelfs maar durfde om te bewegen, dus ik had daar gewoon rechtop staan wachten.
Toen ik zeker wist dat ze naar hun kamers waren gegaan en in slaap waren gevallen, liep ik heel voorzichtig naar de deur en deed die zo geruisloos mogelijk achter me dicht. Ik liep stilletjes naar de plek waar ik mijn rugzak had verstopt, en toen begon ik als een gek richting de stad te rennen.
Dit is mijn enige kans om hier weg te komen! Ik hoef alleen maar de stad te bereiken, op een bus te stappen naar een willekeurige plek, en dan kan ik mijn wonden van de afranseling van vandaag verzorgen. Mijn lichaam is een kleurenkaart van zwart, blauw, paars, rood, geel en groen door alle kneuzingen.
Sommige nieuw, sommige aan het genezen en sommige die net beginnen te ontstaan. Zo is het al zolang ik me kan herinneren. Ik heb nooit één geluid mogen maken; als ik dat wel doe, krijg ik klappen.
Ik moet hun eten maken, anders krijg ik klappen, en als ze me betrappen terwijl ik iets eet zonder hun toestemming, krijg ik klappen. Zó vaak heb ik gebeden dat ik de volgende dag niet meer wakker zou worden.
Maar om de een of andere reden word ik altijd wakker en moet ik met deze shit doorgaan. Maar vandaag, vandaag is de laatste dag; ik heb eindelijk de stap gezet om weg te komen. Ik moest genoeg geld sparen zodat ik eindelijk weg zou kunnen lopen.
Laatste Hoofdstukken
#276 Hoofdstuk 276.
Laatst Bijgewerkt: 6/29/2026#275 Hoofdstuk 275
Laatst Bijgewerkt: 6/29/2026#274 Hoofdstuk 274.
Laatst Bijgewerkt: 6/29/2026#273 Hoofdstuk 273.
Laatst Bijgewerkt: 6/29/2026#272 Hoofdstuk 272.
Laatst Bijgewerkt: 6/29/2026#271 Hoofdstuk 271.
Laatst Bijgewerkt: 6/29/2026#270 Hoofdstuk 270
Laatst Bijgewerkt: 6/29/2026#269 Hoofdstuk 269.
Laatst Bijgewerkt: 6/29/2026#268 Hoofdstuk 268.
Laatst Bijgewerkt: 6/29/2026#267 Hoofdstuk 267.
Laatst Bijgewerkt: 6/29/2026
Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍
Taboe
Een paar nachten na het evenement in de club waar ik Meneer ontmoette, ging ik met mijn vader naar een welkomstfeestje voor een van zijn vrienden die terugkwam naar Amsterdam. Sinds de dood van mijn moeder en broer ben ik altijd mijn vaders plus één, niet dat we heel close zijn, maar ik moet doen wat van me verwacht wordt. Mijn vader is een zeer rijke en invloedrijke man, wat ik zo goed mogelijk probeer te vermijden. Het welkomstfeestje van vanavond was een van die feestjes waar ik echt niet naartoe wilde. Ik bedoel, het is een oude vriend van mijn vader, wat moet ik daar in hemelsnaam doen? Ik stond met mijn rug naar de groep toen de vriend van mijn vader zich bij ons voegde. Toen hij sprak, wist ik zeker dat ik die stem kende. Zodra ik me omdraaide en mijn vader ons voorstelde, kwam er alleen maar uit mijn mond: Meneer?.........
Onderwerping aan de Maffia Drieling
"Je was van ons vanaf het moment dat we je zagen."
"Ik weet niet hoe lang het gaat duren voordat je beseft dat je bij ons hoort." Een van de drieling zei, terwijl hij mijn hoofd naar achteren trok om zijn intense ogen te ontmoeten.
"Je bent van ons om te neuken, van ons om lief te hebben, van ons om te claimen en te gebruiken op welke manier we maar willen. Is dat niet zo, lieverd?" De tweede voegde toe.
"J...ja, meneer." ademde ik.
"Nu, wees een braaf meisje en spreid je benen, laten we eens zien wat een behoeftige kleine puinhoop onze woorden van je hebben gemaakt." De derde voegde toe.
Camilla was getuige van een moord gepleegd door gemaskerde mannen en wist gelukkig te ontsnappen. Op haar zoektocht naar haar verdwenen vader kruist ze het pad van de gevaarlijkste maffia-drieling ter wereld, die de moordenaars waren die ze eerder had ontmoet. Maar dat wist ze niet...
Toen de waarheid aan het licht kwam, werd ze meegenomen naar de BDSM-club van de drieling. Camilla heeft geen manier om te ontsnappen, de maffia-drieling zou alles doen om haar als hun kleine slet te houden.
Ze zijn bereid haar te delen, maar zal zij zich aan hen alle drie onderwerpen?
Onze Luna, Onze Partner
"Absoluut verbluffend," antwoordt Eros terwijl ze beiden een hand nemen en er een zoete, zachte kus op drukken.
"Dank je," bloos ik. "Jullie zijn ook knap."
"Maar jij, onze prachtige partner, overtreft iedereen," fluistert Ares terwijl hij me naar zich toe trekt en onze lippen verzegelt met een kus.
Athena Moonblood is een meisje zonder roedel of familie. Na het accepteren van haar afwijzing door haar partner, worstelt Athena totdat haar Tweede Kans Partner opduikt.
Ares en Eros Moonheart zijn de tweeling-Alpha's van de Mystic Shadow Pack die op zoek zijn naar hun Partner. Gedwongen om het jaarlijkse paringsbal bij te wonen, besluit de Maangodin hun lotsbestemmingen te verweven en hen samen te brengen.
De Terugkeer naar de Karmozijnrode Dageraad
Terwijl vechten voor zijn leven en vrijheid een alledaagse bezigheid is geworden voor Alpha Cole Redmen, bereikt de strijd voor beide een heel nieuw niveau zodra hij eindelijk terugkeert naar de plek die hij nooit als thuis heeft beschouwd. Wanneer zijn poging om te ontsnappen resulteert in dissociatieve amnesie, moet Cole het ene obstakel na het andere overwinnen om de plek te bereiken die hij alleen uit zijn dromen kent. Zal hij zijn dromen volgen en zijn weg naar huis vinden, of zal hij onderweg verdwalen?
Volg Cole op zijn emotionele reis, die verandering inspireert, terwijl hij vecht om terug te keren naar Crimson Dawn.
*Dit is het tweede boek in de Crimson Dawn-serie. Deze serie kan het beste in volgorde worden gelezen.
**Waarschuwing: dit boek bevat beschrijvingen van fysiek en seksueel misbruik die gevoelige lezers verontrustend kunnen vinden. Alleen voor volwassen lezers.
De Empathische Zwangerschapspijnen van de CEO
Koning van de Onderwereld
Maar op een noodlottige dag verscheen de Koning van de Onderwereld voor mij en redde me uit de klauwen van de zoon van de machtigste maffiabaas. Met zijn diepblauwe ogen op de mijne gericht, sprak hij zachtjes: "Sephie... afkorting van Persephone... Koningin van de Onderwereld. Eindelijk heb ik je gevonden." Verward door zijn woorden stamelde ik een vraag: "P..pardon? Wat betekent dat?"
Maar hij glimlachte alleen maar naar me en streek met zachte vingers mijn haar uit mijn gezicht: "Je bent nu veilig."
Sephie, vernoemd naar de Koningin van de Onderwereld, Persephone, ontdekt snel hoe ze voorbestemd is om de rol van haar naamgenoot te vervullen. Adrik is de Koning van de Onderwereld, de baas der bazen in de stad die hij bestuurt.
Ze was een ogenschijnlijk normaal meisje, met een normale baan, totdat alles veranderde op een nacht toen hij door de voordeur liep en haar leven abrupt veranderde. Nu bevindt ze zich aan de verkeerde kant van machtige mannen, maar onder de bescherming van de machtigste onder hen.
Haar CEO Stalker en Haar Tweede Kans Partner
“Waar is die slet van jou, Creedon? Moet wel een geweldige wip zijn. De koffie wordt koud,” klaagde Michael. “Wat heeft het voor zin om haar hier te houden? Ze is niet eens van jouw soort.”
Niet van zijn soort?
“Je kent mij, ik hou van mooie accessoires. Bovendien is ze slimmer dan ze eruitziet."
Een accessoire?
“Hou op met dat meisje te spelen. Je laat haar te dichtbij komen. En dan nog het schandaal dat je krijgt met de pers zodra ze ontdekken dat ze een arm plattelandsmeisje is. Amerika zal verliefd op haar worden, en jij zal hen alleen maar breken als je klaar met haar bent. Slechte reputatie...” Het geluid van vuisten die op tafel sloegen, bracht de kamer tot stilte.
“Ze is van mij! Ze gaat jou niets aan. Ik kan haar neuken, haar bezwangeren, of haar weggooien, onthoud wie hier de baas is. Als ik haar als een sperma-emmer wil gebruiken, zal ik dat doen." Zijn woede was explosief.
Bezwaneren? Weggooien? Sperma-emmer? Ik dacht het niet!*
“Ze is mooi, maar ze heeft geen waarde voor jou, Creedon. Een kiezelsteen in een zee van diamanten, schat. Je kunt elke vrouw krijgen die je wilt. Neuk haar uit je systeem en zet haar aan de kant,” spuwde Latrisha. “Die gaat je alleen maar problemen bezorgen. Je hebt een teef nodig die zich zal onderwerpen.”
Iemand, alsjeblieft, kom de woordkots van deze vrouw opruimen.
“Ik heb haar onder controle, Trisha, hou je poten thuis.”
Controle? Oh, absoluut niet! Hij had nog niet de zuidelijke bitch ontmoet die ik kon zijn.
Woede borrelde op terwijl ik de deur met mijn elleboog openduwde.
Nou, daar gaan we dan.
Papa, Mama's Liefde Is Verbleekt
Maar ik ben een sterke vrouw. Ik scheidde van mijn man en voedde het kind alleen op, en werd uiteindelijk een succesvolle en opmerkelijke vrouw!
Op dat moment kwam mijn ex-man terug, viel op zijn knieën en smeekte me om opnieuw met hem te trouwen.
Ik zei maar één woord: "Oprotten!"
Littekens
Amelie wilde altijd een eenvoudig leven leiden, weg van de schijnwerpers van haar Alpha-bloedlijn. Ze dacht dat ze dat had gevonden toen ze haar eerste partner ontmoette. Na jaren samen bleek haar partner niet de man te zijn die hij beweerde te zijn. Amelie wordt gedwongen om het Afwijzingsritueel uit te voeren om zichzelf vrij te maken. Haar vrijheid komt met een prijs, een lelijke zwarte litteken.
"Niets! Er is niets! Breng haar terug!" schreeuw ik met alles wat ik in me heb. Ik wist het al voordat hij iets zei. Ik voelde haar in mijn hart afscheid nemen en loslaten. Op dat moment straalde een onvoorstelbare pijn door tot in mijn kern.
Alpha Gideon Alios verliest zijn partner op wat de gelukkigste dag van zijn leven had moeten zijn, de geboorte van zijn tweeling. Gideon heeft geen tijd om te rouwen, achtergelaten zonder partner, alleen en een pas gescheiden vader van twee babydochters. Gideon laat zijn verdriet nooit zien, want dat zou zwakte tonen, en hij is de Alpha van de Durit Garde, het leger en de onderzoeksarm van de Raad; hij heeft geen tijd voor zwakte.
Amelie Ashwood en Gideon Alios zijn twee gebroken weerwolven die het lot samen heeft gebracht. Dit is hun tweede kans op liefde, of is het hun eerste? Terwijl deze twee voorbestemde partners samenkomen, komen sinistere complotten tot leven om hen heen. Hoe zullen ze samenkomen om te beschermen wat ze het meest dierbaar vinden?
Wedergeboorte van de Maat van de Lycan Koning
"Hoe lang verberg je haar al?"
"Een maand."
"Een maand? En je vond het niet nodig om mij te informeren!"
"Ik dacht dat je mijn idee niet zou waarderen. Ik wist dat je ertegen zou zijn, maar ik kon haar niet langer verbergen. Ze heeft nergens anders om naartoe te gaan of te blijven, dus ik moet haar beschermen tegen elk gevaar."
Avyanna Windsor is de Luna van Wales. Toen haar man zijn Ware partner Jessica naar het roedelhuis bracht, verzette ze zich ertegen, maar niets hielp. Binnen een jaar werd ze van haar titel ontdaan, afgewezen, verlaten door haar man, roedelgenoten en uiteindelijk vermoord door Jessica nadat Jessica zwanger werd van de baby van de alfa.
Avyanna krijgt een tweede kans van de Maangodin, nadat ze haar leven en haar koninkrijk verliest. Avyanna wist één ding zeker: ze moest haar lot veranderen en het leven van haar dierbaren en natuurlijk zichzelf redden.
Baron is een gevreesde en als meedogenloos bekendstaande koning van de Lycans, die een roedel van krachtige en bijna onvernietigbare wezens leidt die binnen een ondoordringbaar koninkrijk wonen.
Na het horen van Avyanna's verzoek om een partnerschap, stemt hij toe, en zo begint een nieuw verhaal van Liefde, Haat, Passie en Verwarring, vooral wanneer hij haar een geheim onthult dat hem kwelt.
"Het spijt me, Avyanna, ik denk niet dat ik je zomaar kan laten gaan."
"En waarom niet?"
"Omdat, Avyanna... Jij mijn partner bent."
Lita's Liefde voor de Alpha
"Wie heeft dit haar aangedaan?!" vroeg Andres opnieuw, terwijl hij nog steeds naar het meisje staarde.
Haar verwondingen werden met elke minuut donkerder.
Haar huid leek zelfs bleker in vergelijking met de diepe bruinen en paarse plekken.
"Ik heb de dokter gebeld. Denk je dat het inwendige bloedingen zijn?"
Stace richtte zich tot Alex maar keek terug naar Lita, "Ze was in orde, ik bedoel, verward en gekneusd maar in orde, weet je. En toen boem, viel ze flauw. Niets wat we deden kon haar wakker maken..."
"KAN IEMAND ME ALSJEBLIEFT VERTELLEN WIE DIT HAAR HEEFT AANGEDAAN?!"
Cole's ogen werden diep rood, "Het gaat je geen moer aan! Is zij nu JOUW partner?!"
"Zie je, dat bedoel ik, als ze DIE man had gehad om haar te beschermen, was dit misschien niet gebeurd," schreeuwde Stace, terwijl ze haar armen in de lucht gooide.
"Stacey Ramos, je zult je Alpha met het nodige respect aanspreken, is dat duidelijk?"
gromde Alex, zijn ijzig blauwe ogen priemend naar haar.
Ze knikte stilletjes.
Andres boog ook lichtjes zijn hoofd, als teken van onderwerping, "Natuurlijk is ze niet mijn partner Alpha, maar..."
"Maar wat, Delta?!"
"Op dit moment heb je haar niet afgewezen. Dat zou haar onze Luna maken..."
Na de plotselinge dood van haar broer pakt Lita haar leven op en verhuist naar Stanford, CA, de laatste plek waar hij woonde. Ze is wanhopig om de banden met haar giftige familie en haar giftige ex te verbreken, die haar toevallig achterna reist naar Californië. Verteerd door schuldgevoel en haar strijd tegen depressie verliezend, besluit Lita zich aan te sluiten bij dezelfde vechtclub waar haar broer lid van was. Ze zoekt een uitweg, maar wat ze in plaats daarvan vindt, verandert haar leven wanneer mannen in wolven beginnen te veranderen. (Volwassen inhoud & erotica) Volg de schrijver op Instagram @the_unlikelyoptimist
Bloedrode liefde
"Voorzichtig, Charmeze, je speelt met een vuur dat je tot as zal verbranden."
Ze was een van de beste serveersters die hen tijdens de donderdagbijeenkomsten had bediend. Hij is een maffiabaas en een vampier.
Hij vond het fijn om haar op zijn schoot te hebben. Ze voelde zacht en rond aan op alle juiste plekken. Hij vond het te leuk, wat duidelijk werd toen Millard haar naar zich toe riep. Vidar's instinct was om bezwaar te maken, om haar op zijn schoot te houden.
Hij haalde diep adem en nam nog een teug van haar geur. Hij zou zijn gedrag van die nacht toeschrijven aan de lange tijd dat hij zonder een vrouw, of een man, had gezeten. Misschien vertelde zijn lichaam hem dat het tijd was om zich over te geven aan wat verdorven gedrag. Maar niet met de serveerster. Al zijn instincten vertelden hem dat dat een slecht idee zou zijn.
Werken bij 'De Rode Dame' was de redding die Charlie nodig had. Het geld was goed en ze mocht haar baas graag. Het enige waar ze bij uit de buurt bleef, was de donderdagclub. De mysterieuze groep knappe mannen die elke donderdag kwamen om kaarten te spelen in de achterkamer. Tot de dag dat ze geen keuze had. Op het moment dat ze Vidar en zijn hypnotiserende ijsblauwe ogen zag, vond ze hem onweerstaanbaar. Het hielp niet dat hij overal was, haar dingen aanbood die ze wilde, en dingen waarvan ze niet dacht dat ze ze wilde, maar nodig had.
Vidar wist dat hij verloren was op het moment dat hij Charlie zag. Elk instinct dat hij had, vertelde hem dat hij haar de zijne moest maken. Maar er waren regels en de anderen hielden hem in de gaten.
