
Hartslied
DizzyIzzyN · Voltooid · 364.6k Woorden
Inleiding
Ik zag er sterk uit, en mijn wolf was absoluut prachtig.
Ik keek naar waar mijn zus zat en zij en de rest van haar groep hadden jaloerse woede op hun gezichten. Vervolgens keek ik naar waar mijn ouders zaten en ze staarden boos naar mijn foto, als blikken alleen al dingen in brand konden steken.
Ik grijnsde naar hen en draaide me toen om naar mijn tegenstander, alles om me heen vervaagde behalve wat hier op dit platform was. Ik trok mijn rok en vest uit. Staand in alleen mijn tanktop en capri's, nam ik een vechthouding aan en wachtte op het signaal om te beginnen -- Om te vechten, om te bewijzen, en mezelf niet langer te verbergen.
Dit zou leuk worden, dacht ik, met een grijns op mijn gezicht.
Dit boek "Heartsong" bevat twee boeken "Werewolf’s Heartsong" en "Witch’s Heartsong"
Alleen voor volwassen publiek: Bevat volwassen taalgebruik, seks, misbruik en geweld
Hoofdstuk 1
Het eerste wat ik hoor als ik wakker word, is het schelle geluid van mijn wekker. Ik haat die wekker. Ik zou echt een radio wekker moeten nemen, alles is beter dan een wekker die me doet denken aan de frituurpannen op mijn werk.
Godin, ik haat het om in de fastfood te werken, maar fastfood is het enige wat ik kan krijgen binnen een half uur lopen van huis. Meestal kan ik de reistijd terugbrengen tot vijftien minuten als ik op mijn fiets rijd. Ik heb geen auto, zoals mijn oudere zus. Zij heeft al twee auto's total loss gereden en zit nu op haar derde. Mijn ouders verwennen haar. Ik haat het dat ze ons zo verschillend behandelen.
Helaas voor mij, ben ik echt zowel het kind van mijn moeder als van mijn vader. Ik heb het zelfs laten testen. Ik had het gedaan omdat ik helemaal niet op hen leek. Ik ben geboren met violette, bijna indigo gekleurde ogen. Ik had zwart haar dat zo donker was, dat het een blauwe gloed had wanneer het licht erop viel. En dan was er nog mijn huid, een koper-olijfkleurige teint.
Ik ben Alora. De wolven van mijn clan worden al generaties lang bleek geboren met blond haar en blauwe ogen. Beide clans van mijn ouders hebben opzettelijk alle donkere kenmerken eruit gefokt.
Maar er moest iemand zijn geweest, van de ene of de andere kant, die de genetica voor mijn kleuring had doorgegeven. De DNA-test die ik had gedaan, toonde aan dat ik verwant ben aan een van de zeven oorspronkelijke weerwolf bloedlijnen van onze roedel.
Ik lijk op mijn voorouder, Luna Heartsong, qua kleuring en alles. De Maangodin zou haar bloedlijn gezegend hebben met kracht en geweldige stemmen. Het lied van een Heartsong komt uit het hart, zoals de achternaam al doet vermoeden, en tijdens het zingen kunnen ze de emoties van degenen die het horen beïnvloeden.
De voorbestemde partner van een Heartsong kon een diepere zielverbinding vormen wanneer de partners samen met kracht zongen. Volgens de oude legendes werd er een zeer krachtige en magische band gecreëerd die de partners door reïncarnatie heen zou binden.
In het begin had ik alleen met de Alpha over mijn DNA-test gesproken. Hij vond het een goed idee, dus hij was degene die het autoriseerde. Na de resultaten liet hij me het schilderij zien dat hij had van Alpha Luna Heartsong. Zo ontdekte ik dat ik bijna precies op haar lijk.
Ik vroeg mijn Alpha om de resultaten stil te houden voor mijn ouders. De reden dat ik hem destijds vroeg dit te doen, was omdat ik bang was voor wat mijn familie met me zou doen als ze wisten dat ik deze kennis had. Ik wist dat ze niet wilden dat het openbaar werd omdat na de eerste Alpha, de kleuring van Luna Heartsong verkeerd was. Dat was domheid ten top als je het mij vroeg. Ik heb de test echter in mijn voordeel gebruikt, als een hulpmiddel dat nodig was voor ontsnapping.
Elke verbintenis buiten de Frost en Northmountain bloedlijnen was al generaties lang "Strikt verboden". Je vervuilt de huid- en haarkleur niet. Je moest het eruit fokken, anders werd je in feite uit deze clans gegooid, als een roedel-loze wolf. Of je moest hopen dat je gekozen partner een eigen clan had die je vrijwillig zou claimen.
Vroeger was ik bang voor de dag dat ze me zouden verstoten. Maar naarmate ik ouder werd, werd ik minder bang om te vertrekken, ik verlangde ernaar na mijn afstuderen. Ik was pas op zesjarige leeftijd naar school gegaan. Daarna was ik in mijn eerste schooljaar blijven zitten, op verzoek van mijn ouders.
Ze wilden niet dat ik in een klas zou zitten die zo dicht bij die van mijn zus lag; ze wilden niet dat onze relatie te veel opviel. Niet dat het hielp, want zij was zelf twee jaar blijven zitten. Het is de reden waarom ik nog steeds op school moet lijden. Sarah en, vreemd genoeg, haar drie beste vrienden zaten nog steeds bij mij op school.
Dus, terwijl ik achttien ben en nog op de middelbare school zit, had ik al kunnen testen, afstuderen, naar de universiteit gaan en fulltime lessen volgen zonder middelbare schoolklassen te hoeven volgen. De school drong erop aan om mijn opleiding te versnellen, maar mijn ouders stonden niet toe dat ik zo ver vooruit ging. Mijn ouders vertelden de directeur bij de eerste benadering dat het was omdat ze bang waren dat ik niet zou weten hoe ik op zo'n jonge leeftijd op de universiteit moest functioneren, ze wilden niet dat ik misbruikt zou worden, of dat er te veel van me verwacht zou worden.
In werkelijkheid wilden ze niet dat ik mijn oudere zus zou overtreffen, of een manier zou hebben om aan hen te ontsnappen. Dit leidde ertoe dat de directeur, de inspecteur en bijna al mijn leraren beseften dat mijn ouders me tegenhielden, en dat ze om hen heen moesten werken om me de opleiding te geven die ik niet alleen wilde, maar verdiende.
Dit betekende allemaal dat, hoewel ik al in de negende klas van de middelbare school had kunnen afstuderen, mijn ouders dat hebben voorkomen. Ik volgde nog steeds college lessen, maar die werden gewoon als middelbare scholier gevolgd. Ze vonden plaats aan de lokale universiteit van de roedel. Ik werd daarheen gebracht na mijn middelbare schoollessen, zodat het leek alsof ik nog steeds naar de middelbare school moest gaan. De universiteit was blij om zo'n slimme jonge student te hebben die op weg was om tegelijkertijd af te studeren van de middelbare school en een doctoraat te behalen.
Ik zal in feite een dubbele afgestudeerde zijn, maar dat vind ik niet erg. Ik was dankbaar dat ik mijn opleiding kon krijgen. Mijn ouders wisten niets van de inspanningen die de school en de Alpha hadden gedaan om mij te helpen mijn diploma's te behalen. Ze dachten dat mijn vervoer naar de campus van de hogeschool was voor bijles, en dat mijn tijd in het lab vereist was door de middelbare school om te slagen. Mijn zus gaf niet genoeg om iets van dit alles op te merken. Ze was onwetend, wat een goede zaak was.
De doctoraatsprogramma's die ik volgde zouden elk acht jaar moeten duren. Ik heb alle drie de programma's in slechts vier jaar kunnen voltooien terwijl ik op de middelbare school zat en werkte. Ik deed mijn stage drie dagen per week in een lab dat ik niet meer nodig heb voor studiepunten. Ik heb alle vereiste uren voor mijn licentie en diploma's, maar het lab was mijn toevluchtsoord. De baan bij de fastfoodketen was slechts twintig uur per week, net genoeg tijd om een klein budget te hebben voor winkelen en om mijn mobiele telefoon te betalen. Als ik meer geld zou verdienen dan dat, zou ik de aandacht van mijn ouders en Sarah trekken, en dat was het allerlaatste wat ik nu wilde.
Ik ben vijf voet negen, ik heb een triple-D boezem, een lange, slanke, getrainde taille, brede, gevormde heupen en een grote, maar stevige ronde kont. Mijn benen zijn lang en gespierd, en mijn armen zijn ook gespierd en krachtig. Mijn huid, die nog steeds de olijfkleur heeft waarmee ik geboren ben, is glad, zonder vlekken. Hoeveel klappen ik ook van mijn familie kreeg, mijn huid weigerde littekens te vertonen, die verstopten zich in plaats daarvan in mijn hart en ziel.
Mijn haar hangt in zachte golven tot aan mijn heupen. Ik zou het vlechten om het uit mijn gezicht te houden, meestal bind ik de vlecht in een knot om te voorkomen dat het in labapparatuur of de frituurpannen bij de fastfoodketen waar ik werk terechtkomt. Anders laat ik het meestal los om mijn gezicht te verbergen. Mijn ogen zijn groot en amandelvormig, ze zijn omhoog gekanteld aan de buitenhoeken. Mijn violette, zilveromrande ogen worden omlijst door lange, dikke, zwarte wimpers. Ik heb een iets kleine neus, waarvan de punt een beetje omhoog staat. Mijn lippen zijn vol en lichtjes pruilend, en van nature rood getint.
Ik was sterk en gespierd omdat elke weerwolf van de roedel moest trainen. De Alpha liet me trainen met de Elite Master Trainers van de roedel om te verbergen voor mijn familie hoe veel beter ik was in trainen dan mijn zus, uit angst voor wat ze me zouden aandoen. Ik heb tot dit jaar in een ander gebouw getraind dan mijn zus en alle andere wolven in mijn klas.
Haar groep trainde nog steeds in een ander gebouw, bestemd voor de senioren. Dit was omdat ze reservestrijders waren, degenen die bij de roedel zouden blijven en zich in de schuilplaatsen zouden verbergen. Ze moesten degenen binnenin beschermen omdat ze niet genoeg kracht hadden om een eerste, tweede, of zelfs derde verdedigingslinie te zijn. Ik was nu bij de senior van het Alpha-klasniveau, en we trainden in ons eigen gebouw. Mijn vader was een voormalige Beta-kandidaat, en mijn moeder was de dochter van een Alpha en Beta. Ze waren beiden onder de illusie dat hun oudste in beta-niveau training zat. Oh, de leugens die Sarah hen vertelde.
Ik bewaarde al mijn bijzonderheid voor na mijn afstuderen. De vrienden van mijn zus en de meeste van onze middelbare schoolklasgenoten dachten dat ik gewoon een nerdy weerwolf was en een fastfoodwerker op rolschaatsen die hen eten bracht. De anderen geloofden de geruchten die mijn zus en haar vrienden verspreidden. Alleen de volwassenen die me hebben geholpen, hebben me laten weten hoe bijzonder ik ben. Nou, ze zeggen dat ik bijzonder ben, maar hoe kan ik dat zijn als mijn eigen bloed mij haat omdat ik niet bleek ben? Ik heb geen bijna wit blond haar, mijn ogen zijn geen tint blauw. Ik heb zelfs niet het kleine, slanke, en gestroomlijnde figuur dat de rest van de vrouwen in mijn clan hebben.
Naast hen voelde ik me dik, te groot en te donker, hoewel ik objectief weet dat ik niet dik ben en dat donker zijn geen slechte zaak is. Ik trainde te hard om ook maar één ons vet te hebben. Mijn training was nog een hulpmiddel dat ik zou gebruiken om te ontsnappen aan mijn familie. Het was een goede zaak dat weerwolven slechts ongeveer vier uur slaap per nacht nodig hebben. Anders had ik nooit al mijn opleiding en werk kunnen doen. Bovendien was slapen alleen voor degenen die zich veilig voelden in hun huis...
En ik heb me hier nooit veilig gevoeld.
Laatste Hoofdstukken
#217 Hoofdstuk 32: *”... blootgesteld aan de elementen. „*
Laatst Bijgewerkt: 12/12/2025#216 Hoofdstuk 31: *"De boeken hebben macht op hun pagina's... „*
Laatst Bijgewerkt: 12/12/2025#215 Hoofdstuk 30: *"Hoe lang, mam?!” *
Laatst Bijgewerkt: 12/12/2025#214 Hoofdstuk 29: *"Wat is er aan de hand?” *
Laatst Bijgewerkt: 12/12/2025#213 Hoofdstuk 28: *”... meer over deze dromen dan hij aanvankelijk dacht. „*
Laatst Bijgewerkt: 12/12/2025#212 Hoofdstuk 27: *”... we schakelen elke dag en rennen. „*
Laatst Bijgewerkt: 12/12/2025#211 Hoofdstuk 26: *Jack, Sarah en Lucius*
Laatst Bijgewerkt: 12/12/2025#210 Hoofdstuk 25: *”... iets groots... „*
Laatst Bijgewerkt: 12/12/2025#209 Hoofdstuk 24: Command Seal
Laatst Bijgewerkt: 12/12/2025#208 Hoofdstuk 23: „Ik heb je gezegd niet te bewegen!”
Laatst Bijgewerkt: 12/12/2025
Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍
Het Spijt van de Alpha: Zijn Afgewezen Luna.
"En laat me dit duidelijk maken, Taylor, als—als je er al in slaagt om mij als je man te krijgen... je partner," verbeterde hij zichzelf.
"Dan zal ik ervoor zorgen dat ik met andere wolvinnen ben en ervoor zorgen dat je elke pijn van verraad voelt; ik zal ervoor zorgen dat je voelt hoe ik me voelde toen je mijn Odette vermoordde," zei hij, terwijl hij dichter naar me toe liep. De achterkant van mijn keel brandde van de tranen die al opwelden.
Odette was altijd het oogappeltje van iedereen, zelfs na haar dood. Ondertussen werd Taylor altijd over het hoofd gezien en door iedereen gehaat. Iedereen wenste haar dood --- inclusief haar ouders en Killian, haar partner. Ze was nooit door iemand geliefd, altijd in de schaduw van haar zus, maar alles veranderde na de dood van haar zus. In plaats van simpelweg genegeerd te worden, was ze het doelwit van haat en pesterijen.
Taylor droeg nog steeds alle schuld, ook al was zij degene die door de Maangodin was gekozen, totdat ze besefte dat Killian, die altijd dacht dat Odette zijn toekomstige Luna zou zijn, haar partner bleek te zijn! Niet in staat om de gedachte te verdragen dat de partner die ze altijd wenste de man bleek te zijn die haar altijd haatte en bespotte, en haar zelfs voor Odette aanzag, stond ze op het breekpunt!
Vastberaden dwong ze Killian om haar afwijzing te accepteren. Maar wat zal er gebeuren als Killian de waarheid achter het complot ontdekt en het meteen betreurt? Zal hij haar terug achterna zitten? Zal Taylor hem vergeven en accepteren, of zal ze hem nooit vergeven en bij de man blijven met wie ze voorbestemd is?
Verliefd op de marinebroer van mijn vriend
"Wat is er mis met mij?
Waarom voelt mijn huid zo strak aan als hij in de buurt is, alsof ik een trui draag die twee maten te klein is?
Het is gewoon nieuwigheid, zeg ik streng tegen mezelf.
Hij is de broer van mijn vriend.
Dit is Tyler's familie.
Ik ga niet toestaan dat een koude blik dat allemaal tenietdoet.
**
Als balletdanseres lijkt mijn leven perfect—een beurs, een hoofdrol, een lieve vriend Tyler. Totdat Tyler zijn ware aard toont en zijn oudere broer, Asher, thuiskomt.
Asher is een marinier met littekens van de strijd en nul geduld. Hij noemt me "prinses" alsof het een belediging is. Ik kan hem niet uitstaan.
Wanneer mijn enkelblessure me dwingt om te herstellen in het familiehuis aan het meer, zit ik vast met beide broers. Wat begint als wederzijdse haat, verandert langzaam in iets verboden.
Ik word verliefd op de broer van mijn vriend.
**
Ik haat meisjes zoals zij.
Verwend.
Teer.
En toch—
Toch.
Het beeld van haar in de deuropening, haar vestje strakker om haar smalle schouders trekkend, proberend door de ongemakkelijkheid heen te glimlachen, laat me niet los.
Net als de herinnering aan Tyler. Die haar hier zonder een tweede gedachte achterlaat.
Ik zou me er niet druk om moeten maken.
Ik maak me er niet druk om.
Het is niet mijn probleem als Tyler een idioot is.
Het gaat mij niets aan als een verwend prinsesje in het donker naar huis moet lopen.
Ik ben hier niet om iemand te redden.
Zeker niet haar.
Zeker niet iemand zoals zij.
Ze is niet mijn probleem.
En ik zal er verdomd zeker van zijn dat ze dat nooit wordt.
Maar toen mijn ogen op haar lippen vielen, wilde ik dat ze van mij was.
De Puppy van de Lycan Prins
"Al snel zul je smeken om mij. En als je dat doet—zal ik je gebruiken zoals ik wil, en dan zal ik je afwijzen."
—
Wanneer Violet Hastings aan haar eerste jaar op de Starlight Shifters Academie begint, wil ze maar twee dingen: de erfenis van haar moeder eren door een bekwame genezer voor haar roedel te worden en de academie doorlopen zonder dat iemand haar een freak noemt vanwege haar vreemde oogconditie.
De zaken nemen een dramatische wending wanneer ze ontdekt dat Kylan, de arrogante erfgenaam van de Lycan-troon die haar leven vanaf het eerste moment ellendig heeft gemaakt, haar metgezel is.
Kylan, bekend om zijn kille persoonlijkheid en wrede manieren, is allesbehalve blij. Hij weigert Violet als zijn metgezel te accepteren, maar hij wil haar ook niet afwijzen. In plaats daarvan ziet hij haar als zijn pup en is vastbesloten haar leven nog meer tot een hel te maken.
Alsof het omgaan met Kylans kwellingen niet genoeg is, begint Violet geheimen over haar verleden te ontdekken die alles veranderen wat ze dacht te weten. Waar komt ze echt vandaan? Wat is het geheim achter haar ogen? En is haar hele leven een leugen geweest?
Onze Luna, Onze Partner
"Absoluut verbluffend," antwoordt Eros terwijl ze beiden een hand nemen en er een zoete, zachte kus op drukken.
"Dank je," bloos ik. "Jullie zijn ook knap."
"Maar jij, onze prachtige partner, overtreft iedereen," fluistert Ares terwijl hij me naar zich toe trekt en onze lippen verzegelt met een kus.
Athena Moonblood is een meisje zonder roedel of familie. Na het accepteren van haar afwijzing door haar partner, worstelt Athena totdat haar Tweede Kans Partner opduikt.
Ares en Eros Moonheart zijn de tweeling-Alpha's van de Mystic Shadow Pack die op zoek zijn naar hun Partner. Gedwongen om het jaarlijkse paringsbal bij te wonen, besluit de Maangodin hun lotsbestemmingen te verweven en hen samen te brengen.
Een eigen roedel
De Stiefbroer
Wat? Ik was verward en bang.
"Je ruikt altijd zo lekker," zei hij.
Plotseling ging de bel.
"I-Ik moet naar de les," fluisterde ik, terwijl ik zijn schouders aanraakte en hem zachtjes terugduwde.
Zijn ogen werden meteen hard terwijl hij ruw mijn nek greep en me tegen de muur sloeg—dit keer drukte zijn lichaam tegen het mijne.
"Je gaat weg wanneer ik het zeg," zei hij terwijl zijn andere hand in mijn haar gleed en het zachtjes vastgreep.
"Dacht je echt dat alleen omdat onze ouders gaan trouwen, er iets voor jou zou veranderen?"
Joella Stevens is een uitstekende leerling en zit in haar voorlaatste jaar van de middelbare school. Ze is erg lief en zacht van aard. Haar moeder heeft al een tijdje een relatie, maar heeft nooit iemand mee naar huis genomen om voor te stellen. Totdat een man de grote vraag stelt.
Joella heeft moeite om kalm te blijven wanneer ze ontdekt dat de nieuwe verloofde van haar moeder de vader is van haar langdurige pestkop, Haden Cooper.
Haden Cooper zit in zijn laatste jaar en is aanvoerder van het voetbalteam. Hij is erg knap en charmant, maar er is een donkere/controlerende kant aan hem en een verborgen familiegeschiedenis waar Joella nog niets van weet. Joella probeert hem te vermijden, maar ze lijkt niet uit zijn greep te kunnen ontsnappen. De dingen worden alleen maar intenser wanneer Joella en haar moeder bij Haden en zijn vader intrekken.
Verleiden van de Schoonvader van mijn Ex
Judy's reactie? "Ik slaap liever met je schoonvader dan ooit met jou!"
Gavin staat bekend om zijn macht, rijkdom en als de ultieme playboy die nooit twee keer met dezelfde vrouw slaapt.
Maar Judy staat op het punt al zijn regels te breken... keer op keer.
Grenzen Overschrijden
Ik was hier om mezelf te bewijzen—
Een laatste kans op voetbal, op vrijheid, op een toekomst die niemand ooit dacht dat ik zou verdienen.
En toen ontmoette ik hem.
Coach Aiden Mercer.
Koud. Eisend. Gebouwd als een legende en tweemaal zo meedogenloos.
Vanaf het eerste bevel wilde ik tegen hem vechten.
Vanaf de eerste Sir wilde ik knielen.
Maar dit ging niet meer alleen om het spel.
Hij keek naar me alsof hij door elke masker heen zag dat ik droeg...
En sprak tot me met een stem die ik maar al te goed kende.
Dezelfde die me baby boy noemde in de donkerste hoeken van het internet.
Nu wist ik niet meer of ik wilde winnen...
Of gewoon van hem zijn.
Aiden
Noah Blake zou een uitdaging moeten zijn.
Een arrogante, roekeloze quarterback met rauw talent en geen discipline.
Maar één bericht had alles veranderd.
Eén nacht op ObeyNet, een vreemdeling met houding en onderdanigheid verstrengeld in zijn woorden.
En toen ik Noah in persoon zag—zijn vuur, zijn angst, dat verlangen om gezien te worden—
Wist ik dat hij het was.
Hij wist nog niet wie ik was. Nog niet.
Maar ik was hem al aan het testen. Hem pushen.
Hem breken totdat hij smeekte om wat hij zwoer dat hij niet nodig had.
Dit zou niet persoonlijk moeten worden, maar elke seconde dat hij ongehoorzaam was, maakte dat ik hem harder wilde claimen.
En als hij de lijn zou overschrijden...
Zou ik er verdomd zeker van maken dat hij nooit vergat aan wie hij toebehoorde.
Gevangen Door De Alpha
Ik kan mijn lichaamsreactie niet beheersen. Ik ben gevangen met dit beest van een man.
God, help me alsjeblieft.
"Maak je geen zorgen, ik zal voor je zorgen, schoonheid," zei hij terwijl hij mijn hoofd kantelde en me hard kuste.
Na een gebroken hart door de campus hunk, verdronk Sandra zichzelf in ellende tot de avond van Valentijnsdag, toen ze een vreemdeling ontmoette en zichzelf aan hem verloor. Toen het effect van de alcohol wegebde, rende ze weg zonder om te kijken. Ze dacht dat het een eenmalige fling was, maar ze stond op het punt de grootste verrassing van haar leven te krijgen. Toen de vreemdeling opnieuw verscheen en haar midden op de dag ontvoerde, wist ze dat ze vastzat, maar de plek was buiten haar verbeelding. De man die ze dacht te kunnen vergeten na de verhitte passie, bleek niet zomaar iemand te zijn, maar de grote, slechte alfa van de weerwolvenclan? Wat zou ze doen als de alfa haar opeist?
Zeemeermin Dijen
De drieënveertigjarige Helen is net gescheiden en probeert zichzelf te vinden. Voor het eerst in haar leven staat ze niet onder de controle van een man. Met een afwezige vader, een gewelddadige stiefbroer en een manipulatieve ex-man, heeft ze de perfecte trifecta van slechte mannen gehad.
Naast het leren om zelfstandig te leven, probeert ze haar drie kinderen te helpen. Jaxon worstelt met zijn seksualiteit. Jolene ontdekt dat haar perfecte huwelijk verre van perfect is. JD probeert gewoon de middelbare school door te komen en bij de marine te gaan.
De tweeënvijftigjarige Owen Reese is na twintig jaar in de marine teruggekeerd naar zijn geboortestad. Hij begon een klein bedrijf dat hem in het afgelopen decennium miljonair heeft gemaakt. Met zijn eigen dochter die volwassen is en haar eigen leven leidt, dacht hij dat zijn dagen van opvoeden voorbij waren. Maar nu zorgt hij voor zijn zestienjarige nichtje terwijl zijn zus is uitgezonden met Artsen zonder Grenzen.
En nu komt hij de schattige, mollige receptioniste van het kantoor van zijn accountant overal tegen. Niet dat hij klaagt; hij staat te popelen om zijn handen te leggen op die prachtige, weelderige zeemeerminnenbenen die zijn dromen achtervolgen.
Niets lijkt goed te gaan voor hen. Al zijn vele zussen bemoeien zich constant. Haar kinderen maken zich zoveel zorgen om haar dat het bijna obsessief is. En zij wil gewoon gelukkig zijn. En slanker.
Waarschuwing: bevat een gewelddadige relatie
De Terugkeer naar Crimson Dawn
Terwijl vechten voor zijn leven en vrijheid een alledaagse bezigheid is geworden voor Alpha Cole Redmen, bereikt de strijd voor beide een heel nieuw niveau zodra hij eindelijk terugkeert naar de plek die hij nooit als thuis heeft beschouwd. Wanneer zijn poging om te ontsnappen resulteert in dissociatieve amnesie, moet Cole het ene obstakel na het andere overwinnen om de plek te bereiken die hij alleen uit zijn dromen kent. Zal hij zijn dromen volgen en zijn weg naar huis vinden, of zal hij onderweg verdwalen?
Volg Cole op zijn emotionele reis, die verandering inspireert, terwijl hij vecht om terug te keren naar Crimson Dawn.
*Dit is het tweede boek in de Crimson Dawn-serie. Deze serie kan het beste in volgorde worden gelezen.
**Waarschuwing: dit boek bevat beschrijvingen van fysiek en seksueel misbruik die gevoelige lezers verontrustend kunnen vinden. Alleen voor volwassen lezers.
Papa's Hol: Slavinnetje
"Ik ken de risico's," fluisterde ik tegen zijn lippen.
Hij gromde, laag en donker. "Nee, dat doe je niet." Zijn vingers bleven hangen bij mijn kaak, en trokken een lijn naar beneden naar mijn keel, waardoor ik rilde.
"Ik ben niets zoals die jonge minnaar jongens met wie je bent geweest. Ik ben een man, Ivery, veel ouder dan jij, veel sterker dan jij..."
"Ik ben een beest, geen minnaar. Ik zal je voorover buigen en je hard en ruw neuken zoals je nog nooit eerder bent geneukt. Ik zal tot aan mijn ballen in dat strakke kutje zitten, zo vol dat je dagenlang niet recht kunt lopen."
...
Ivery was van streek omdat haar vriend haar al 3 jaar bedroog, en dat ook nog met haar pestkop van school, die haar jarenlang had getreiterd.
Met een gebroken hart besloot Ivery een reis te maken om haar pijn te verlichten, maar ze werd ontvoerd en verkocht op een zwarte markt veiling.
Wat als de meest gevreesde maffiabaas, die veel ouder is dan zij, haar koopt? Zal ze in staat zijn te ontsnappen aan zijn donkere obsessie die hij voor haar ontwikkelt?
Waarschuwing ⚠️: Dit boek bevat sterke expliciete scènes, geweld, en triggerende woorden. Lees op eigen risico.












