
De Puppy van de Lycan Prins
chavontheauthor · Wordt Bijgewerkt · 966.4k Woorden
Inleiding
"Al snel zul je smeken om mij. En als je dat doet—zal ik je gebruiken zoals ik wil, en dan zal ik je afwijzen."
—
Wanneer Violet Hastings aan haar eerste jaar op de Starlight Shifters Academie begint, wil ze maar twee dingen: de erfenis van haar moeder eren door een bekwame genezer voor haar roedel te worden en de academie doorlopen zonder dat iemand haar een freak noemt vanwege haar vreemde oogconditie.
De zaken nemen een dramatische wending wanneer ze ontdekt dat Kylan, de arrogante erfgenaam van de Lycan-troon die haar leven vanaf het eerste moment ellendig heeft gemaakt, haar metgezel is.
Kylan, bekend om zijn kille persoonlijkheid en wrede manieren, is allesbehalve blij. Hij weigert Violet als zijn metgezel te accepteren, maar hij wil haar ook niet afwijzen. In plaats daarvan ziet hij haar als zijn pup en is vastbesloten haar leven nog meer tot een hel te maken.
Alsof het omgaan met Kylans kwellingen niet genoeg is, begint Violet geheimen over haar verleden te ontdekken die alles veranderen wat ze dacht te weten. Waar komt ze echt vandaan? Wat is het geheim achter haar ogen? En is haar hele leven een leugen geweest?
Hoofdstuk 1
Violet
Mijn hart bonsde van opwinding en zenuwen terwijl ik met mijn koffers in mijn handen over de campus van Starlight Academy liep.
Dit was al zo lang ik me kon herinneren mijn droom geweest—om tussen de beste shifters te zijn. Het was heel moeilijk om toegelaten te worden tot de academie, maar op de een of andere manier was het me gelukt.
Vandaag zou het begin zijn van een nieuw hoofdstuk in mijn leven, en absoluut niets kon dat verpesten.
"Schiet op, vier ogen!"
Bijna niets.
Ik slaakte een gil toen iemand me naar de grond duwde, en ik viel met mijn koffers.
Mijn bril gleed van mijn gezicht en ik raakte in paniek.
"Nee, nee!" fluisterde ik, terwijl ik mijn ogen sloot en wanhopig naar mijn bril zocht.
Ik moest hem altijd op mijn ogen houden. Ik had hem sinds mijn achtste, en ik wist alleen dat het een koude en eenzame nacht zou zijn als ik hem niet altijd op had.
De nachtmerries, de visioenen...
"Ja!" ademde ik, terwijl mijn vingers de vertrouwde rand aanraakten. Opgelucht zette ik hem snel weer op.
Ik ving een glimp op van de rug van de jongen die me had omver geduwd terwijl hij met zijn groep vrienden wegliep. "Eikel!" mompelden mijn wolf, Lumia, en ik tegelijkertijd.
Een van de jongens, gekleed in een blauwe hoodie, keek om met wat leek op een blik van medeleven.
Onze ogen ontmoetten elkaar, en toen draaide hij zich om en rende in mijn richting.
Verward keek ik toe hoe hij mijn koffers van de grond pakte en zijn hand uitstak om me te helpen.
"Alles goed?"
"Ja, bedankt," zei ik terwijl ik opstond en nu oog in oog met hem stond.
Mijn lippen krulden onmiddellijk bij het zien van de knappe blonde jongen voor me, zijn ogen zo bruin als honing en zijn haar iets lichter dan het mijne.
"Sorry voor de prins," zei hij. "Hij bedoelde het niet zo, hij is vandaag een beetje chagrijnig."
Ik fronste. "De prins?"
De jongen keek me vreemd aan. "De Ly...laat maar. Eerste dag?"
"Ja."
"Heb je hulp nodig met je koffers?"
"Ja, graag."
Hij pakte mijn twee koffers en we begonnen te lopen, mijn korte benen hadden moeite om bij te houden omdat ik bijna half zo groot was als hij. "Was je op weg om je sleutels op te halen?"
"Ja."
"Kun je alleen maar ja zeggen?"
"Ja...ik bedoel—nee," schudde ik mijn hoofd, een beetje beschaamd.
Hij lachte. "Ik ben Nate, lid van de studentenraad."
"Violet," antwoordde ik.
Nate keek naar me en bestudeerde me toen. Zijn blik was zo intens dat ik niet anders kon dan blozen. "Laat me raden," sprak hij. "Zeventien, klein en bescheiden roedel, dochter van de Alpha, kennis van de genezer?"
Ik keek hem geschokt aan en lachte verrast. "Je had het bijna goed—achttien."
En dan was er nog iets anders.
De Alpha was mijn oom die me had opgevoed, maar dat was iets waar ik nooit over wilde praten.
Toen ik acht was, waren mijn ouders omgekomen bij een aanval, en sindsdien zorgde mijn oom voor me. Hij was de Alpha van de Bloodrose roedel, een kleine roedel uit het oosten.
"Studeren om de kennis van de genezer te worden? Je ouders moeten trots op je zijn," zei Nate.
"Ja, en ze..." antwoordde ik, terwijl de woorden wegstierven.
Alpha Fergus had geprobeerd me als een dochter te behandelen, maar de man was gewoon te onhandig om er een op te voeden. Hij was nooit veel in de buurt geweest, en onze Luna, Sonya, had haar best gedaan, maar we hadden gewoon niet die moeder-dochter klik. Tot overmaat van ramp was er Dylan, mijn neef, met wie ik was opgegroeid. Ik noemde hem mijn broer, iedereen deed dat. Hij had me mijn hele leven gehaat, zonder ooit een reden te geven, en we konden nooit goed met elkaar opschieten.
Hij was een tweedejaars op Starlight Academy en had heel duidelijk gemaakt dat we binnen deze muren geen familie waren en dat ik uit zijn buurt moest blijven.
Zijn exacte woorden waren geweest: 'Maak me niet voor schut, freak.'
"Ze zijn trots," zuchtte ik.
Terwijl ik Nate volgde, merkte ik dat veel meisjes om zijn aandacht vochten. Af en toe erkende hij er een, en dat werd met gegil ontvangen. Met zo'n gezicht was het niet moeilijk te raden dat hij populair was. Bovenal leek hij ook een goed hart te hebben.
Hij betrapte me terwijl ik staarde, en ik sloeg mijn blik naar de grond met een giechel.
"Hier ben je," zei Nate.
Ik keek op en realiseerde me dat we al bij de grote hal waren aangekomen. "Kom op," leidde hij me naar binnen, en het was net zo ongelooflijk als ik me herinnerde van de oriëntatie—een grote, open ruimte met hoge plafonds en een luxe uitstraling.
Het was behoorlijk druk, de ruimte gevuld met studenten en koffers. "Wauw," zuchtte ik, terwijl ik om me heen keek in bewondering.
Nate wees. "Dat is de balie. Je kunt daar terecht voor informatie en je sleutels ophalen," en toen stak hij zijn hand uit. "Het was leuk je te ontmoeten. Welkom, en ik hoop dat je een goed jaar zult hebben—Violet."
Ik keek even naar zijn hand voordat ik hem aannam. "Dank je."
Hij knipoogde naar me, en ik voelde een kriebel in mijn borst. Ik hield zijn hand een seconde langer vast dan nodig was en toen hij naar onze verstrengelde handen staarde met een zachte glimlach, kuchte ik en stapte achteruit.
"Dank je," herhaalde ik, niet wetend wat ik verder moest zeggen. "En bedankt dat je terugkwam om me te helpen."
"Geen probleem," zei Nate. "Gewoon mijn werk."
Juist, want hij was lid van de studentenraad.
"Nate—laten we gaan!" riep een luide stem.
Ik keek over Nate's schouder om te zien waar de stem vandaan kwam. Het was een jongen die tegen een van de pilaren leunde, omringd door vrienden, met zijn rug naar ons toe. Het was dezelfde jongen die me vier ogen had genoemd. Ik herkende zijn stem meteen. Nate had hem een prins genoemd, en ik vroeg me af of dat was omdat hij echt van adel was of vanwege zijn verwaande gedrag.
Toch aarzelde Nate geen seconde en liep meteen naar zijn vriend toe.
"Volgende!" riep de vrouw achter de informatiebalie, waardoor ik weer in de realiteit werd getrokken. Een ongeïnteresseerde blik stond op haar gezicht.
"Oh, ja—dat ben ik!" zei ik, mezelf ongemakkelijk horend terwijl ik worstelde om mijn koffers naar de balie te duwen.
"Naam, klas en studierichting," eiste ze, haar toon vlak.
"Violet Hastings, eerstejaars van de genezersafdeling?"
De vrouw mompelde en keek door een stapel papieren of dossiers. Ondertussen gingen mijn gedachten naar mijn drie nieuwe kamergenoten, hopend dat ze in ieder geval draaglijker zouden zijn dan die kerel die me vier ogen noemde.
"Ik moet zeggen, ik ben erg vereerd om een van de gekozen 200 te zijn om van de beste genezers te leren en mijn moeder was eigenlijk een alumna, dus ik ben echt enthousiast om—"
De vrouw onderbrak me, gooide een set sleutels naar me, en ik ving ze net op tijd. "Lunar hall, tweede gebouw aan je linkerhand, tweede verdieping, kamer 102—Volgende!"
"Oké?" knipperde ik, geschokt door haar onbeleefdheid. Voordat ik kon reageren, duwde iemand me opzij, en ik struikelde bijna maar kon gelukkig net op tijd mijn evenwicht hervinden.
Het volgen van de aanwijzingen van de onbeleefde vrouw naar het slaapgebouw was gelukkig niet al te lastig. Ik slaagde erin om met veel moeite de tweede verdieping te bereiken, compleet buiten adem en waarschijnlijk bezweet—maar ik was er en dat was alles wat telde.
De gang was gevuld met studenten, pratend, hun spullen verplaatsend en zo verder. Overweldigd door het lawaai en de mensen, keek ik om me heen, niet wetend waar te beginnen.
"In welke kamer zit je?" vroeg een stem van achteren.
Toen ik mijn hoofd draaide, slaakte een vrouw een luide kreet in mijn gezicht. "Adelaide?" ze sperde haar opvallende groene ogen wijd open.
Ik keek naar de vrouw, probeerde te achterhalen of ik haar kende, maar ik herkende haar niet. "W-Wie?" stotterde ik.
De vrouw had lichtgrijs haar dat in een knot was vastgebonden, een bril op haar neus en opvallende groene ogen. Ze staarde me aan met een intense, bijna hoopvolle uitdrukking terwijl ik haar vreemd aankeek, denkend dat ze me voor iemand anders moest hebben aangezien.
"Het spijt me zo," verontschuldigde ze zich, "je lijkt gewoon op iemand die ik ooit kende."
Ik glimlachte warm. "Het is oké."
"Mijn naam is Esther, en ik ben de RD van deze afdeling. En jij bent..." begon ze, haar ogen gingen naar de naam op mijn sleutelhanger. "Violet Hastings van kamer 102—de kamer net verderop in de gang," zei ze.
"Dank je," zuchtte ik, dankbaar voor de hulp.
Haar een laatste glimlach toewerpend, liep ik verder met mijn koffers naar mijn kamer. Met elke stap die ik zette, werd ik nerveuzer over het ontmoeten van mijn kamergenoten.
Hoe zouden ze zijn?
Zou ik ze leuk vinden?
Zouden ze mij leuk vinden?
Zelfs bij de Bloodrose roedel realiseerde ik me dat ik nooit echt vrienden had gehad. Natuurlijk waren er mensen met wie ik closer was dan met anderen, maar vrienden?
Ik bereikte de deur van kamer 102, en mijn hart bonsde in mijn borst. Diep ademhalend, draaide ik de sleutel in het slot en duwde toen de deur open.
In het midden van de kamer stonden twee meisjes die onmiddellijk stopten met praten en naar me keken.
Een van de meisjes had lichtroze geverfd haar, de ander donkere krullen. Hun kleding was stijlvol en zag er duur uit, waardoor ik me onzeker en misplaatst voelde. Ze kwamen waarschijnlijk uit hoogstaande families, grotere roedels, in tegenstelling tot mij.
"Stoor ik?" vroeg ik, mijn stem aarzelend.
Het meisje met het roze haar snelde naar me toe. "Nee," sprak ze haastig. "Ik ben Amy, dat is Trinity—en ben jij haar? Kylan's ex?"
Ik fronste in verwarring. "Wie?"
En wie was Kylan?
"Onze kamergenoot, Chrystal? De ex van de Lycan Prins?" legde Amy uit. "Ik hoorde dat ze haar eerste jaar opnieuw moet doen en onze kamergenoot is—ben jij haar?"
Laatste Hoofdstukken
#596 Hoofdstuk 586
Laatst Bijgewerkt: 11/12/2026#595 Hoofdstuk 585
Laatst Bijgewerkt: 11/9/2026#594 Hoofdstuk 584
Laatst Bijgewerkt: 11/1/2026#593 Hoofdstuk 583
Laatst Bijgewerkt: 11/1/2026#592 Hoofdstuk 582
Laatst Bijgewerkt: 10/24/2026#591 Hoofdstuk 581
Laatst Bijgewerkt: 10/22/2026#590 Hoofdstuk 580
Laatst Bijgewerkt: 10/18/2026#589 Hoofdstuk 579
Laatst Bijgewerkt: 10/16/2026#588 Hoofdstuk 578
Laatst Bijgewerkt: 10/14/2026#587 Hoofdstuk 577
Laatst Bijgewerkt: 10/8/2026
Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍
Onderwerping aan de Maffia Drieling
"Je was van ons vanaf het moment dat we je zagen."
"Ik weet niet hoe lang het gaat duren voordat je beseft dat je bij ons hoort." Een van de drieling zei, terwijl hij mijn hoofd naar achteren trok om zijn intense ogen te ontmoeten.
"Je bent van ons om te neuken, van ons om lief te hebben, van ons om te claimen en te gebruiken op welke manier we maar willen. Is dat niet zo, lieverd?" De tweede voegde toe.
"J...ja, meneer." ademde ik.
"Nu, wees een braaf meisje en spreid je benen, laten we eens zien wat een behoeftige kleine puinhoop onze woorden van je hebben gemaakt." De derde voegde toe.
Camilla was getuige van een moord gepleegd door gemaskerde mannen en wist gelukkig te ontsnappen. Op haar zoektocht naar haar verdwenen vader kruist ze het pad van de gevaarlijkste maffia-drieling ter wereld, die de moordenaars waren die ze eerder had ontmoet. Maar dat wist ze niet...
Toen de waarheid aan het licht kwam, werd ze meegenomen naar de BDSM-club van de drieling. Camilla heeft geen manier om te ontsnappen, de maffia-drieling zou alles doen om haar als hun kleine slet te houden.
Ze zijn bereid haar te delen, maar zal zij zich aan hen alle drie onderwerpen?
Wedergeboorte van de Maat van de Lycan Koning
"Hoe lang verberg je haar al?"
"Een maand."
"Een maand? En je vond het niet nodig om mij te informeren!"
"Ik dacht dat je mijn idee niet zou waarderen. Ik wist dat je ertegen zou zijn, maar ik kon haar niet langer verbergen. Ze heeft nergens anders om naartoe te gaan of te blijven, dus ik moet haar beschermen tegen elk gevaar."
Avyanna Windsor is de Luna van Wales. Toen haar man zijn Ware partner Jessica naar het roedelhuis bracht, verzette ze zich ertegen, maar niets hielp. Binnen een jaar werd ze van haar titel ontdaan, afgewezen, verlaten door haar man, roedelgenoten en uiteindelijk vermoord door Jessica nadat Jessica zwanger werd van de baby van de alfa.
Avyanna krijgt een tweede kans van de Maangodin, nadat ze haar leven en haar koninkrijk verliest. Avyanna wist één ding zeker: ze moest haar lot veranderen en het leven van haar dierbaren en natuurlijk zichzelf redden.
Baron is een gevreesde en als meedogenloos bekendstaande koning van de Lycans, die een roedel van krachtige en bijna onvernietigbare wezens leidt die binnen een ondoordringbaar koninkrijk wonen.
Na het horen van Avyanna's verzoek om een partnerschap, stemt hij toe, en zo begint een nieuw verhaal van Liefde, Haat, Passie en Verwarring, vooral wanneer hij haar een geheim onthult dat hem kwelt.
"Het spijt me, Avyanna, ik denk niet dat ik je zomaar kan laten gaan."
"En waarom niet?"
"Omdat, Avyanna... Jij mijn partner bent."
Mijn Mooie Metgezellen
Schaduwen in Durango
Maar Durango brengt zijn eigen uitdagingen met zich mee. De eerste is Vincent Walker: de onweerstaanbare bad boy van de school die haar onophoudelijk plaagt, maar gemengde signalen afgeeft met zijn onverwachte momenten van bescherming en flirtatie. Geruchten gaan rond over de diepe banden van zijn familie met de criminele onderwereld, wat alleen maar bijdraagt aan het mysterie dat hem en de stad omringt.
Terwijl Sofia haar weg vindt in haar nieuwe leven, ontmoet ze ook Vincent's beste vriend, Daryl—een echte lieverd die een scherp contrast vormt met Vincent's gevaarlijke aantrekkingskracht. Getrokken in hun wereld, beginnen Sofia's geheimen zich te ontrafelen. Wanneer Vincent en Daryl de waarheid over haar woonsituatie ontdekken, eisen ze dat ze bij hen intrekt, haar veiligheid en een plek om bij te horen belovend.
Gevangen tussen de enigmatische Vincent en de innemende Daryl, merkt Sofia dat ze voor beiden begint te vallen. Maar haar nieuwgevonden stabiliteit wordt verbrijzeld wanneer haar verleden haar inhaalt, en haar toxische ex-vriend Ashton terug in haar leven komt. Met zijn onophoudelijke excuses en pogingen om haar terug te winnen, wordt Sofia in een tumultueuze liefdesdriehoek geworpen, terwijl ze vreest voor de terugkeer van haar vader en broer die vastbesloten zijn haar terug naar huis te halen.
Gevangen tussen drie liefdes en de geesten van haar verleden, moet Sofia een verraderlijk pad bewandelen om te ontdekken waar haar hart echt thuishoort. Zal ze kiezen voor de gevaarlijke aantrekkingskracht van Vincent, de zoete veiligheid van Daryl, of de vertrouwde maar toxische aantrekkingskracht van Ashton? En kan ze ooit echt ontsnappen aan haar angstaanjagende verleden?
Vastzitten Met Mijn Drie Hete Bazen
"Wil je dat, schatje? Wil je dat we je kleine kutje geven waar het naar verlangt?"
"J...ja, meneer," ademde ik.
Joanna Clover's harde werk tijdens haar studie wierp zijn vruchten af toen ze een baan als secretaresse aangeboden kreeg bij haar droombedrijf, Dangote Group of Industries. Het bedrijf is eigendom van drie maffia-erfgenamen; ze bezitten niet alleen samen een bedrijf, maar zijn ook geliefden en zijn al samen sinds hun studententijd.
Ze zijn seksueel tot elkaar aangetrokken, maar ze delen alles samen, inclusief vrouwen, en wisselen hen net zo vaak als kleding. Ze staan bekend als 's werelds gevaarlijkste playboys.
Ze willen haar delen, maar zal ze accepteren dat ze elkaar ook neuken?
Zal ze in staat zijn om zaken en plezier te combineren?
Ze is nog nooit door een man aangeraakt, laat staan door drie tegelijk. Zal ze toegeven?
Perfecte klootzak
"Rot op, klootzak!" beet ik terug, terwijl ik probeerde los te komen.
"Zeg het!" gromde hij, terwijl hij met één hand mijn kin vastgreep.
"Denk je dat ik een slet ben?"
"Is dat een nee?"
"Rot op!"
"Goed. Dat is alles wat ik moest weten," zei hij, terwijl hij met één hand mijn zwarte top omhoog trok, mijn borsten ontblootte en een golf van adrenaline door mijn lichaam stuurde.
"Wat ben je in godsnaam aan het doen?" hijgde ik terwijl hij met een tevreden glimlach naar mijn borsten staarde.
Hij liet een vinger over een van de plekken glijden die hij net onder een van mijn tepels had achtergelaten.
De klootzak bewonderde de plekken die hij op me had achtergelaten?
"Sla je benen om me heen," beval hij.
Hij boog zich genoeg voorover om mijn borst in zijn mond te nemen en hard aan een tepel te zuigen. Ik beet op mijn onderlip om een kreun te onderdrukken toen hij beet, waardoor ik mijn borst naar hem toe boog.
"Ik ga je handen loslaten; waag het niet om me tegen te houden."
Klootzak, arrogant en volkomen onweerstaanbaar, precies het type man waar Ellie had gezworen nooit meer mee in zee te gaan. Maar wanneer de broer van haar vriendin terugkeert naar de stad, bevindt ze zich gevaarlijk dicht bij het toegeven aan haar wildste verlangens.
Ze is irritant, slim, heet, compleet gestoord, en ze drijft Ethan Morgan ook tot waanzin.
Wat begon als een simpel spel, kwelt hem nu. Hij kan haar niet uit zijn hoofd krijgen, maar hij zal nooit meer iemand in zijn hart toelaten.
Zelfs als ze allebei met al hun macht vechten tegen deze brandende aantrekkingskracht, zullen ze in staat zijn om te weerstaan?
Verboden, Beste Vriend van Broer
"Je gaat elke centimeter van me nemen." Hij fluisterde terwijl hij naar boven stootte.
"God, je voelt zo verdomd goed. Is dit wat je wilde, mijn pik in je?" vroeg hij, wetende dat ik hem vanaf het begin had verleid.
"J...ja," hijgde ik.
Brianna Fletcher was haar hele leven op de vlucht geweest voor gevaarlijke mannen, maar toen ze na haar afstuderen de kans kreeg om bij haar oudere broer te blijven, ontmoette ze daar de gevaarlijkste van allemaal. De beste vriend van haar broer, een maffiabaas. Hij straalde gevaar uit, maar ze kon niet bij hem uit de buurt blijven.
Hij weet dat het zusje van zijn beste vriend verboden terrein is, en toch kon hij niet stoppen met aan haar te denken.
Zullen ze in staat zijn om alle regels te breken en troost te vinden in elkaars armen?
Haar CEO Stalker en Haar Tweede Kans Partner
“Waar is die slet van jou, Creedon? Moet wel een geweldige wip zijn. De koffie wordt koud,” klaagde Michael. “Wat heeft het voor zin om haar hier te houden? Ze is niet eens van jouw soort.”
Niet van zijn soort?
“Je kent mij, ik hou van mooie accessoires. Bovendien is ze slimmer dan ze eruitziet."
Een accessoire?
“Hou op met dat meisje te spelen. Je laat haar te dichtbij komen. En dan nog het schandaal dat je krijgt met de pers zodra ze ontdekken dat ze een arm plattelandsmeisje is. Amerika zal verliefd op haar worden, en jij zal hen alleen maar breken als je klaar met haar bent. Slechte reputatie...” Het geluid van vuisten die op tafel sloegen, bracht de kamer tot stilte.
“Ze is van mij! Ze gaat jou niets aan. Ik kan haar neuken, haar bezwangeren, of haar weggooien, onthoud wie hier de baas is. Als ik haar als een sperma-emmer wil gebruiken, zal ik dat doen." Zijn woede was explosief.
Bezwaneren? Weggooien? Sperma-emmer? Ik dacht het niet!*
“Ze is mooi, maar ze heeft geen waarde voor jou, Creedon. Een kiezelsteen in een zee van diamanten, schat. Je kunt elke vrouw krijgen die je wilt. Neuk haar uit je systeem en zet haar aan de kant,” spuwde Latrisha. “Die gaat je alleen maar problemen bezorgen. Je hebt een teef nodig die zich zal onderwerpen.”
Iemand, alsjeblieft, kom de woordkots van deze vrouw opruimen.
“Ik heb haar onder controle, Trisha, hou je poten thuis.”
Controle? Oh, absoluut niet! Hij had nog niet de zuidelijke bitch ontmoet die ik kon zijn.
Woede borrelde op terwijl ik de deur met mijn elleboog openduwde.
Nou, daar gaan we dan.
Het Verboden Verlangen van de Lycan Koning
Die woorden kwamen wreed van de tong van degene die voorbestemd was voor mij - MIJN MAAT.
Hij stal mijn onschuld, wees me af, stak me neer, en beval dat ik op onze trouwnacht gedood zou worden. Ik verloor mijn wolf, achtergelaten in een wrede wereld om de pijn alleen te dragen...
Maar die nacht nam mijn leven een wending - een wending die me in de ergste hel mogelijk sleepte.
Het ene moment was ik de erfgenaam van mijn roedel, en het volgende - was ik een slaaf van de meedogenloze Lycan Koning, die op het punt stond zijn verstand te verliezen...
Koud.
Dodelijk.
Onvergeeflijk.
Zijn aanwezigheid was de hel zelf.
Zijn naam een fluistering van terreur.
Hij zwoer dat ik van hem was, begeerd door zijn beest; om te voldoen zelfs als het me breekt
Nu, gevangen in zijn dominante wereld, moet ik overleven in de duistere klauwen van de Koning die me om zijn vinger had gewonden.
Echter, binnen deze donkere realiteit, ligt een oerlot...
De Alpha Koning van de Ongewenste Dochter
"Alpha Koning Rhys." Adrian probeerde zijn afkeer te verbergen. "Mijn excuses. Deze dwaze dienaar besefte niet dat we hier zouden vergaderen."
Ik knikte bedeesd. Dit was de Alpha Koning. Niets goeds kon voortkomen uit mijn aanwezigheid hier.
Adrian greep me ruw bij de schouders en begon me weg te duwen. "Ze gaat nu weg."
"Ze kan voor zichzelf spreken." De aura van de Alpha Koning deed ons beiden verstijven. "Wat is je naam, meisje?"
Grace had haar hele leven doorgebracht in een roedel die haar niet waardeerde en op elke mogelijke manier misbruik van haar maakte. Haar vader, destijds de Alpha, liet het gebeuren en sloot haar uiteindelijk zelfs op.
Toen haar vader stierf, werd het in plaats van beter alleen maar erger. Haar stiefzus en zwager maakten haar leven tot een hel. Ze zag nooit een uitweg omdat ze wolvenloos en stom was; niet spreken was veiliger dan wel spreken. Maar ze is niet zo zwak als ze denkt dat ze is.
Wanneer Alpha Koning Rhys op bezoek komt in de hoop een bruid te vinden, verandert haar hele leven. Niets wat ze wist, is zoals het leek, en nu ontrafelt ze de puinhoop die haar is nagelaten. Met de hulp van de Alpha Koning begint ze zichzelf stukje bij beetje te vinden.
Maar is ze slechts een pion in zijn spel? Hij heeft anderen voor haar gehad. Is zij degene op wie hij heeft gewacht? Zal ze de chaos overleven waarin ze is achtergelaten, of zal ze instorten voordat ze ooit de antwoorden vindt die op haar wachten?
Ze zit er nu te diep in, en als ze ten onder gaat, zou ze de Alpha Koning met zich mee kunnen nemen...
Een eigen roedel
Littekens
Amelie wilde altijd een eenvoudig leven leiden, weg van de schijnwerpers van haar Alpha-bloedlijn. Ze dacht dat ze dat had gevonden toen ze haar eerste partner ontmoette. Na jaren samen bleek haar partner niet de man te zijn die hij beweerde te zijn. Amelie wordt gedwongen om het Afwijzingsritueel uit te voeren om zichzelf vrij te maken. Haar vrijheid komt met een prijs, een lelijke zwarte litteken.
"Niets! Er is niets! Breng haar terug!" schreeuw ik met alles wat ik in me heb. Ik wist het al voordat hij iets zei. Ik voelde haar in mijn hart afscheid nemen en loslaten. Op dat moment straalde een onvoorstelbare pijn door tot in mijn kern.
Alpha Gideon Alios verliest zijn partner op wat de gelukkigste dag van zijn leven had moeten zijn, de geboorte van zijn tweeling. Gideon heeft geen tijd om te rouwen, achtergelaten zonder partner, alleen en een pas gescheiden vader van twee babydochters. Gideon laat zijn verdriet nooit zien, want dat zou zwakte tonen, en hij is de Alpha van de Durit Garde, het leger en de onderzoeksarm van de Raad; hij heeft geen tijd voor zwakte.
Amelie Ashwood en Gideon Alios zijn twee gebroken weerwolven die het lot samen heeft gebracht. Dit is hun tweede kans op liefde, of is het hun eerste? Terwijl deze twee voorbestemde partners samenkomen, komen sinistere complotten tot leven om hen heen. Hoe zullen ze samenkomen om te beschermen wat ze het meest dierbaar vinden?












