
Megan Lieben
A M Archibald · Wordt Bijgewerkt · 341.5k Woorden
Inleiding
"Logan," stöhne ich, als ich seinen Mund an mir spüre. Ich schaue nach unten und sehe, wie er meine Oberschenkel hinauf zu meinem Geschlecht küsst. Seine Zunge leckt über meine Klitoris bis zu meinem Eingang und zurück. Den Kopf in den Nacken legend, fahre ich mit meiner Hand durch sein Haar, während sein sündiger Mund Wunder an meinem Körper vollbringt.
Logan hat sich in Megan verliebt, aber kann Megan seine Liebe erwidern?
Jetzt, da Megans Vater gefasst wurde, kann Megan ihr Leben wieder aufbauen oder werden Geheimnisse aus der Vergangenheit ihrer Mutter drohen, alles zu zerstören?
Kann Logan Megan helfen, ihre Ängste zu überwinden, oder werden seine eigenen Geheimnisse zwischen ihnen stehen?
Lies den zweiten Teil der Megan-Serie.
Hoofdstuk 1
Hallo zusammen, nur zur Info, dies ist das zweite Buch der Serie. Das erste Buch heißt "Megan retten". Wenn ihr auf mein Profil geht, könnt ihr es finden.
„Ich weiß es nicht mehr“, sagt Logan und schaut Stephanie an.
„Ich weiß es“, sagt sie mit einem kleinen Lächeln. „Es ist Zeit, dass du mich loslässt und weitermachst.“
„Du machst es so einfach klingen“, sagt er und rollt in seinem Rollstuhl zu ihr. „Ich liebe dich, aber“, er knabbert an seiner Unterlippe und schaut auf seinen Schoß.
„Ich weiß, dass du mich liebst, aber du liebst sie auch. In gewisser Weise bist du schon weitergegangen. Du hast mich nur noch nicht losgelassen“, sagt sie und schaut zur Decke. „Kann ich sie sehen?“ fragt sie.
„Sie liegt immer noch im Koma“, murmelt Logan.
„Sie wird nicht sterben“, sagt Stephanie und lächelt ihn an. „Sie hat nicht all das durchgemacht, um am Ende zu sterben.“
„Ich weiß.“
„Nein, das tust du nicht; du denkst, sie wird sterben“, Stephanie pausiert, „wenn sie stirbt, wirst du aus der Bahn geworfen, und davor habe ich Angst, und wahrscheinlich auch Eric und Lynn.“
„Ich werde in Ordnung sein; ich werde diesmal richtig damit umgehen.“
„Siehst du, du denkst, sie wird sterben“, sagt sie und kichert leicht. Er seufzt und fährt sich mit der Hand durch die Haare.
„Nein, ich denke, die Ärzte haben recht, und es könnte Monate oder Jahre dauern, bis sie aufwacht, und selbst dann könnte sie sich an nichts erinnern“, entgegnet er.
„Ah, du hast Angst, dass sie dich vergisst, den Mann, der sie gerettet hat.“
„Was auch immer“, grummelt er, „ich muss gehen“, sagt er und rollt rückwärts.
„Du kannst den Stecker ziehen, sobald ich sie getroffen habe“, sagt Stephanie mit einem Lächeln im Gesicht, bevor Logan den Raum verlässt.
„Was auch immer, Steph“, murmelt er vor sich hin.
Logan ist jetzt seit zwei Wochen im Krankenhaus. Es geht ihm immer noch schlecht, auch wenn er es nicht zeigt. Die Ärzte wollen ihn noch eine Weile dabehalten, da er sein Bein nicht bewegen kann.
Eric steht hinter ihm und beginnt, ihn den Flur entlang zu schieben.
„Wie geht es ihr?“ fragt Eric und bezieht sich auf Stephanie.
„Wie immer“, murmelt er.
Eric seufzt und bleibt still. Logan ist seit seinem Erwachen nicht in bester Laune. Jeder weiß, dass Logan sich wegen Megan Vorwürfe macht, aber niemand wusste, wie sehr. Logan gibt sich die Schuld, dass er nicht rechtzeitig da war, dass er nicht früher etwas unternommen hat. Er verstand nicht, wie die Leute sagen konnten, er habe sie gerettet, wenn er es in Wirklichkeit nicht tat. Er ließ sie jeden Tag zu diesem grausamen Mann nach Hause gehen, ohne jemals jemandem von seinen Verdachtsmomenten zu erzählen.
„Es tut mir leid“, sagt Eric plötzlich und durchbricht die Stille.
„Wofür?“
„Dafür, dass ich dir nicht geglaubt habe. Ich meine, ich habe dir irgendwie geglaubt, als sie im Krankenhaus war, aber sie wurde schon früher gemobbt, also dachte ich, die Geschichte, die sie uns erzählte, sei wahr, weil Mädchen gemein sein können und es glaubwürdig war“, sagt er leise. „Also tut es mir leid, Lynn und ich hätten dir glauben sollen.“
Logan bleibt still und legt seinen Kopf auf seine Hand, während Eric ihn zurück in das Zimmer bringt, in dem er untergebracht ist.
„Oh, du bist zurück“, begrüßt Lynn ihn. „Wie geht es ihr?“ fragt sie.
„Wie immer“, sagt Logan und rollt zu Megans Bett. Er nimmt ihre Hand und entspannt sich im Stuhl. Julie sitzt ihm gegenüber und schaut abwechselnd ihre beste Freundin und ihn an.
„Melanie sagt, sie wird nach der Schule vorbeikommen“, sagt sie. Logan sagt nichts. Es ist ihm egal, er will nur, dass Megan in Ordnung ist und durchkommt. Julie seufzt und schaut zu Lynn und Eric, die ihre Jacken aufheben.
„Wir gehen für eine Weile nach Hause, wir bringen dir ein paar frische Klamotten, Logan“, sagt Lynn und erhält ein leises „Okay“ von Logan. Sie seufzt und geht mit ihrem Mann nicht weit hinter ihr hinaus.
„Ihr Vater ist-“
„Er ist nicht ihr Vater“, schnappt Logan und unterbricht Julie.
„Nun, er ist anscheinend wach“, sagt sie langsam und versucht verzweifelt, es nicht schlecht klingen zu lassen.
„Komisch, wie es ihm gut geht, während seine Tochter wegen ihm um ihr Leben kämpft“, knurrte er. „Arschloch.“
„Er will sie sehen.“
„Was!“ faucht er und dreht sich zu ihr um.
„Ich weiß nicht genau, ob sie ihn lassen, aber anscheinend bettelt er darum, sie zu sehen, und fragt ständig, ob es ihr gut geht“, informiert sie. „Sie überlegen wohl, ihn von draußen sehen zu lassen, in der Hoffnung, dass er dann kooperiert.“
„Die sind doch völlig verrückt, oder?“ fragt er.
„Ich weiß es nicht, das ist nur das, was ich gehört habe“, sagt sie ehrlich.
Er seufzt und verschränkt seine Finger mit Megans. Er hasste es, sie so zu sehen. Sie hatte einen Schlauch im Hals, um ihr beim Atmen zu helfen, Drähte kamen aus beiden Händen, einer für Morphium, der andere für Flüssigkeiten. Ein Draht kam aus ihrer Nase und war an ihrer rechten Wange festgeklebt, um sie zu ernähren. Alles ärgerte ihn und alles machte seine Angst immer realer. Die Ärzte sagten ihm, dass sie nichts tun könnten, sie müssten nur warten und hoffen.
„Ja, jetzt weiß es jeder“, stellt er fest.
„Stimmt. Ich gehe, ich habe viel Hausaufgaben und mein Englischlehrer ist schlecht im Erklären, zum Glück sind es nur noch ein paar Tage bis zu den Weihnachtsferien“, sagt sie und verlässt den Raum.
„Ja, zum Glück“, murmelt Logan und küsst Megans Hand.
Ein paar Tage später
„Ich wusste nie, dass er so war, weißt du“, sagt Julie und schlägt die Beine auf dem Stuhl übereinander, auf dem sie sitzt.
Zuerst ihre Finger, dann ihr Arm und die Krankenschwester nimmt den Schlauch aus ihrem Hals. Drittens, ihr Kopf bewegte sich von einer Seite zur anderen und dann hörte er auf und schaute geradeaus, ihre Augen noch geschlossen.
„Dimmt das Licht“, hörte sie jemanden sagen.
Der Geruch von Desinfektionsmittel füllte ihre Nasenlöcher und brannte fast im Inneren. Der Geruch war so stark. Komfort ist nicht das, was sie beschreiben würde, was sie unter sich fühlte; es war eher hart, aber akzeptabler Komfort. Die Gefühle in ihr waren Schmerz und Schmerz, nichts als Schmerz.
„W...wo?“ versuchte sie zu sprechen, aber es tat auch weh. Sie hörte jemanden sie beruhigen und Angst kroch in ihr hoch, wer das wohl sein könnte. Kein Wunder, dass sie Schmerzen hatte, er hatte letzte Nacht oder was sie dachte, dass es letzte Nacht war, so viel wie möglich mit ihr gemacht.
Ihre Augen öffneten sich langsam und das erste, was sie sah, war weiß, einfach nur helles Weiß. Sie schloss ihre Augen und drehte ihren Kopf zur Seite und öffnete sie wieder, um ein gedimmtes Licht auf einem weißen Nachttisch zu sehen.
Sie versuchte es erneut: „W...wo bin ich?“ fragt sie, wer auch immer im Raum war. Sie wusste, dass es nicht ihr Zimmer war, sie brauchte keine klare Sicht, um das zu erkennen. Sie schaute wieder zur Decke und schluckte, um etwas von dem Schmerz zu lindern. Niemand hörte sie, sie hörte sich selbst kaum sprechen.
„Megan“, sagt jemand. Sie schaute sich um und blinzelte, um ihre verschwommene Sicht zu klären.
„Ja“, sagt sie, fast flüsternd.
„Weißt du, wo du bist?“ fragte die Stimme erneut.
„Nein“, weinte sie und schloss ihre Augen fest. „Ich will nach Hause“, weinte sie.
„Vielleicht sollten wir das lassen, bis sie richtig wach ist?“ sagt die Frau, aber es klang, als hätte sie es zu jemand anderem gesagt. Megan stöhnte und drehte ihren Kopf von einer Seite zur anderen. „Es ist okay, Megan, wir geben dir etwas Morphium gegen die Schmerzen“, erklang die Stimme erneut. Wasser sickerte langsam aus Megans geschlossenen Augenlidern und lief ihr Gesicht hinunter. „Es ist okay“, sagt die Frau, aber diesmal legte sie ihre Hand auf Megans Kopf und streichelte ihre Stirn mit dem Daumen. Nach einer Minute oder so wurde Megan ruhig, die Tränen hörten auf und ihr Geist glitt wieder in einen traumlosen Zustand.
Laatste Hoofdstukken
#213 Kapitel 214 (Ende)
Laatst Bijgewerkt: 5/25/2026#212 Kapitel 213
Laatst Bijgewerkt: 5/25/2026#211 Kapitel 212
Laatst Bijgewerkt: 5/25/2026#210 Kapitel 211
Laatst Bijgewerkt: 5/25/2026#209 Kapitel 210
Laatst Bijgewerkt: 5/25/2026#208 Kapitel 209
Laatst Bijgewerkt: 5/25/2026#207 Kapitel 208
Laatst Bijgewerkt: 5/25/2026#206 Kapitel 207
Laatst Bijgewerkt: 5/25/2026#205 Kapitel 206
Laatst Bijgewerkt: 5/25/2026#204 Kapitel 205
Laatst Bijgewerkt: 5/25/2026
Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍
Perfecte klootzak
"Rot op, klootzak!" beet ik terug, terwijl ik probeerde los te komen.
"Zeg het!" gromde hij, terwijl hij met één hand mijn kin vastgreep.
"Denk je dat ik een slet ben?"
"Is dat een nee?"
"Rot op!"
"Goed. Dat is alles wat ik moest weten," zei hij, terwijl hij met één hand mijn zwarte top omhoog trok, mijn borsten ontblootte en een golf van adrenaline door mijn lichaam stuurde.
"Wat ben je in godsnaam aan het doen?" hijgde ik terwijl hij met een tevreden glimlach naar mijn borsten staarde.
Hij liet een vinger over een van de plekken glijden die hij net onder een van mijn tepels had achtergelaten.
De klootzak bewonderde de plekken die hij op me had achtergelaten?
"Sla je benen om me heen," beval hij.
Hij boog zich genoeg voorover om mijn borst in zijn mond te nemen en hard aan een tepel te zuigen. Ik beet op mijn onderlip om een kreun te onderdrukken toen hij beet, waardoor ik mijn borst naar hem toe boog.
"Ik ga je handen loslaten; waag het niet om me tegen te houden."
Klootzak, arrogant en volkomen onweerstaanbaar, precies het type man waar Ellie had gezworen nooit meer mee in zee te gaan. Maar wanneer de broer van haar vriendin terugkeert naar de stad, bevindt ze zich gevaarlijk dicht bij het toegeven aan haar wildste verlangens.
Ze is irritant, slim, heet, compleet gestoord, en ze drijft Ethan Morgan ook tot waanzin.
Wat begon als een simpel spel, kwelt hem nu. Hij kan haar niet uit zijn hoofd krijgen, maar hij zal nooit meer iemand in zijn hart toelaten.
Zelfs als ze allebei met al hun macht vechten tegen deze brandende aantrekkingskracht, zullen ze in staat zijn om te weerstaan?
Gevallen voor Papa's Vriend
"Rijd me, Engel." beveelt hij hijgend, terwijl hij mijn heupen begeleidt.
"Steek het in me, alsjeblieft..." smeek ik, terwijl ik in zijn schouder bijt en probeer de intense, overweldigende sensatie te beheersen die mijn lichaam overneemt, sterker dan welk orgasme ik ooit alleen heb gevoeld. Hij wrijft alleen maar zijn pik tegen me aan, en de sensatie is beter dan alles wat ik zelf heb kunnen bereiken.
"Hou je mond." zegt hij schor, terwijl hij zijn vingers nog harder in mijn heupen drukt en de manier waarop ik op zijn schoot rijd snel begeleidt, mijn natte ingang glijdend en mijn clitoris tegen zijn erectie wrijvend.
"Hah, Julian..." Zijn naam ontsnapt met een luide kreun, en hij tilt mijn heupen met uiterste gemak op en trekt me weer naar beneden, waardoor een hol geluid ontstaat dat me op mijn lippen doet bijten. Ik kon voelen hoe de punt van zijn pik gevaarlijk mijn ingang ontmoette...
Angelee besluit zichzelf te bevrijden en te doen wat ze wil, inclusief het verliezen van haar maagdelijkheid nadat ze haar vriend van vier jaar betrapt heeft terwijl hij met haar beste vriendin in zijn appartement sliep. Maar wie zou de beste keuze kunnen zijn, als niet de beste vriend van haar vader, een succesvolle man en een verstokte vrijgezel?
Julian is gewend aan avontuurtjes en one-night stands. Meer dan dat, hij heeft zich nooit aan iemand gebonden of zijn hart laten veroveren. En dat zou hem de beste kandidaat maken... als hij bereid zou zijn om Angelee's verzoek te accepteren. Echter, ze is vastbesloten om hem te overtuigen, zelfs als dat betekent dat ze hem moet verleiden en volledig in de war moet brengen. ... "Angelee?" Hij kijkt me verward aan, misschien is mijn uitdrukking verward. Maar ik open gewoon mijn lippen en zeg langzaam, "Julian, ik wil dat je me neukt."
Beoordeling: 18+
Clandestiene Affaire: Mijn Vrouw Viel voor Mijn Vader
Mijn moeder overleed vroeg in mijn leven, en mijn zachtaardige, sterke vader heeft de rol op zich genomen om voor mijn kinderen thuis te zorgen. Het proberen van talloze remedies om mijn normale erectiele functie terug te krijgen, heeft niets opgeleverd. Op een dag, terwijl ik op internet aan het surfen was, stuitte ik op volwassen literatuur over een schoonvader en schoondochter, wat me op onverklaarbare wijze onmiddellijk boeide en opwond.
Liggend naast mijn vredig slapende vrouw, begon ik haar beeld te projecteren op het personage van de schoondochter uit het verhaal, wat me in buitengewone mate opwond. Ik ontdekte zelfs dat het voorstellen van mijn vrouw met mijn vader terwijl ik mezelf bevredigde, bevredigender was dan intiem met haar zijn. Realiserend dat ik per ongeluk de doos van Pandora had geopend, besef ik dat er geen weg terug is van deze nieuwe en oncontroleerbare opwinding...
Papa, Mama's Liefde Is Verbleekt
Maar ik ben een sterke vrouw. Ik scheidde van mijn man en voedde het kind alleen op, en werd uiteindelijk een succesvolle en opmerkelijke vrouw!
Op dat moment kwam mijn ex-man terug, viel op zijn knieën en smeekte me om opnieuw met hem te trouwen.
Ik zei maar één woord: "Oprotten!"
Loslaten
Die noodlottige nacht leidt ertoe dat Molly en haar beste vriend Tom een geheim dicht bij hun hart houden, maar het bewaren van dit geheim kan ook betekenen dat elke kans op een nieuwe toekomst voor Molly wordt vernietigd.
Wanneer Tom's oudste broer Christian Molly ontmoet, is zijn afkeer voor haar onmiddellijk en hij doet weinig moeite om het te verbergen. Het probleem is dat hij net zo aangetrokken tot haar is als hij haar niet mag, en wegblijven van haar begint een strijd te worden, een strijd waarvan hij niet zeker weet of hij die kan winnen.
Wanneer Molly's geheim onthuld wordt en ze gedwongen wordt om de pijn uit haar verleden onder ogen te zien, kan ze dan de kracht vinden om te blijven en door de pijn heen te werken, of zal ze wegrennen van alles wat ze kent, inclusief de enige man die haar hoop geeft op een gelukkige toekomst? Hoop waarvan ze nooit had gedacht dat ze die weer zou voelen.
Littekens
Amelie wilde altijd een eenvoudig leven leiden, weg van de schijnwerpers van haar Alpha-bloedlijn. Ze dacht dat ze dat had gevonden toen ze haar eerste partner ontmoette. Na jaren samen bleek haar partner niet de man te zijn die hij beweerde te zijn. Amelie wordt gedwongen om het Afwijzingsritueel uit te voeren om zichzelf vrij te maken. Haar vrijheid komt met een prijs, een lelijke zwarte litteken.
"Niets! Er is niets! Breng haar terug!" schreeuw ik met alles wat ik in me heb. Ik wist het al voordat hij iets zei. Ik voelde haar in mijn hart afscheid nemen en loslaten. Op dat moment straalde een onvoorstelbare pijn door tot in mijn kern.
Alpha Gideon Alios verliest zijn partner op wat de gelukkigste dag van zijn leven had moeten zijn, de geboorte van zijn tweeling. Gideon heeft geen tijd om te rouwen, achtergelaten zonder partner, alleen en een pas gescheiden vader van twee babydochters. Gideon laat zijn verdriet nooit zien, want dat zou zwakte tonen, en hij is de Alpha van de Durit Garde, het leger en de onderzoeksarm van de Raad; hij heeft geen tijd voor zwakte.
Amelie Ashwood en Gideon Alios zijn twee gebroken weerwolven die het lot samen heeft gebracht. Dit is hun tweede kans op liefde, of is het hun eerste? Terwijl deze twee voorbestemde partners samenkomen, komen sinistere complotten tot leven om hen heen. Hoe zullen ze samenkomen om te beschermen wat ze het meest dierbaar vinden?
Het Verboden Verlangen van de Lycan Koning
Die woorden kwamen wreed van de tong van degene die voorbestemd was voor mij - MIJN MAAT.
Hij stal mijn onschuld, wees me af, stak me neer, en beval dat ik op onze trouwnacht gedood zou worden. Ik verloor mijn wolf, achtergelaten in een wrede wereld om de pijn alleen te dragen...
Maar die nacht nam mijn leven een wending - een wending die me in de ergste hel mogelijk sleepte.
Het ene moment was ik de erfgenaam van mijn roedel, en het volgende - was ik een slaaf van de meedogenloze Lycan Koning, die op het punt stond zijn verstand te verliezen...
Koud.
Dodelijk.
Onvergeeflijk.
Zijn aanwezigheid was de hel zelf.
Zijn naam een fluistering van terreur.
Hij zwoer dat ik van hem was, begeerd door zijn beest; om te voldoen zelfs als het me breekt
Nu, gevangen in zijn dominante wereld, moet ik overleven in de duistere klauwen van de Koning die me om zijn vinger had gewonden.
Echter, binnen deze donkere realiteit, ligt een oerlot...
Gekozen door de Vervloekte Alpha Koning
"Maar ik zal overleven."
Ik fluisterde het naar de maan, naar de kettingen, naar mezelf—totdat ik het geloofde.
Ze zeggen dat Alpha Koning Maximus een monster is — te groot, te bruut, te vervloekt. Zijn bed is een doodvonnis, en geen vrouw heeft het ooit levend verlaten. Dus waarom koos hij mij?
De dikke, ongewenste omega. De omega die mijn eigen roedel als afval aanbood. Eén nacht met de meedogenloze Koning zou mijn einde moeten zijn. In plaats daarvan heeft het me geruïneerd. Nu hunker ik naar de man die zonder genade neemt. Zijn aanraking brandt. Zijn stem beveelt. Zijn lichaam vernietigt. En ik blijf terugkomen voor meer. Maar Maximus doet niet aan liefde. Hij doet niet aan partners. Hij neemt. Hij bezit. En hij blijft nooit.
"Voordat mijn beest me volledig opslokt—heb ik een zoon nodig om de troon over te nemen."
Helaas voor hem… ik ben niet het zwakke, zielige meisje dat ze weggooiden. Ik ben iets veel gevaarlijkers — de enige vrouw die zijn vloek kan verbreken… of zijn koninkrijk kan vernietigen.
Engel's geluk
"Hou je bek!" brulde hij naar haar. Ze viel stil en hij zag tranen in haar ogen opwellen, haar lippen trilden. Oh shit, dacht hij. Zoals de meeste mannen, maakte een huilende vrouw hem doodsbang. Hij zou liever een vuurgevecht aangaan met honderd van zijn ergste vijanden dan met één huilende vrouw te moeten omgaan.
"En jouw naam is?" vroeg hij.
"Ava," antwoordde ze met een dunne stem.
"Ava Cobler?" wilde hij weten. Haar naam had nog nooit zo mooi geklonken, het verraste haar. Ze vergat bijna te knikken. "Mijn naam is Zane Velky," stelde hij zichzelf voor, terwijl hij een hand uitstak. Ava's ogen werden groter toen ze de naam hoorde. Oh nee, niet dat, alles behalve dat, dacht ze.
"Je hebt van me gehoord," glimlachte hij, hij klonk tevreden. Ava knikte. Iedereen die in de stad woonde kende de naam Velky, het was de grootste maffiagroep in de staat met zijn centrum in de stad. En Zane Velky was het hoofd van de familie, de don, de grote baas, de enorme honcho, de Al Capone van de moderne wereld. Ava voelde haar paniekerige brein uit de hand lopen.
"Kalmeer, engel," zei Zane tegen haar en legde zijn hand op haar schouder. Zijn duim gleed naar beneden voor haar keel. Als hij zou knijpen, zou ze moeite hebben met ademhalen, realiseerde Ava zich, maar op de een of andere manier kalmeerde zijn hand haar geest. "Dat is een braaf meisje. Jij en ik moeten praten," zei hij tegen haar. Ava's geest verzette zich tegen het genoemd worden van meisje. Het irriteerde haar, ook al was ze bang. "Wie heeft je geslagen?" vroeg hij. Zane verplaatste zijn hand om haar hoofd opzij te kantelen zodat hij naar haar wang en vervolgens naar haar lip kon kijken.
******************Ava wordt ontvoerd en wordt gedwongen te beseffen dat haar oom haar heeft verkocht aan de Velky-familie om van zijn gokschulden af te komen. Zane is het hoofd van het Velky-familie kartel. Hij is hard, brutaal, gevaarlijk en dodelijk. Zijn leven heeft geen ruimte voor liefde of relaties, maar hij heeft behoeften zoals elke warmbloedige man.
Trigger waarschuwingen:
Gesprekken over seksueel geweld
Lichaamsbeeldproblemen
Lichte BDSM
Gedetailleerde beschrijvingen van aanvallen
Zelfbeschadiging
Grof taalgebruik
Vastzitten Met Mijn Drie Hete Bazen
"Wil je dat, schatje? Wil je dat we je kleine kutje geven waar het naar verlangt?"
"J...ja, meneer," ademde ik.
Joanna Clover's harde werk tijdens haar studie wierp zijn vruchten af toen ze een baan als secretaresse aangeboden kreeg bij haar droombedrijf, Dangote Group of Industries. Het bedrijf is eigendom van drie maffia-erfgenamen; ze bezitten niet alleen samen een bedrijf, maar zijn ook geliefden en zijn al samen sinds hun studententijd.
Ze zijn seksueel tot elkaar aangetrokken, maar ze delen alles samen, inclusief vrouwen, en wisselen hen net zo vaak als kleding. Ze staan bekend als 's werelds gevaarlijkste playboys.
Ze willen haar delen, maar zal ze accepteren dat ze elkaar ook neuken?
Zal ze in staat zijn om zaken en plezier te combineren?
Ze is nog nooit door een man aangeraakt, laat staan door drie tegelijk. Zal ze toegeven?
De Alpha Koning van de Ongewenste Dochter
"Alpha Koning Rhys." Adrian probeerde zijn afkeer te verbergen. "Mijn excuses. Deze dwaze dienaar besefte niet dat we hier zouden vergaderen."
Ik knikte bedeesd. Dit was de Alpha Koning. Niets goeds kon voortkomen uit mijn aanwezigheid hier.
Adrian greep me ruw bij de schouders en begon me weg te duwen. "Ze gaat nu weg."
"Ze kan voor zichzelf spreken." De aura van de Alpha Koning deed ons beiden verstijven. "Wat is je naam, meisje?"
Grace had haar hele leven doorgebracht in een roedel die haar niet waardeerde en op elke mogelijke manier misbruik van haar maakte. Haar vader, destijds de Alpha, liet het gebeuren en sloot haar uiteindelijk zelfs op.
Toen haar vader stierf, werd het in plaats van beter alleen maar erger. Haar stiefzus en zwager maakten haar leven tot een hel. Ze zag nooit een uitweg omdat ze wolvenloos en stom was; niet spreken was veiliger dan wel spreken. Maar ze is niet zo zwak als ze denkt dat ze is.
Wanneer Alpha Koning Rhys op bezoek komt in de hoop een bruid te vinden, verandert haar hele leven. Niets wat ze wist, is zoals het leek, en nu ontrafelt ze de puinhoop die haar is nagelaten. Met de hulp van de Alpha Koning begint ze zichzelf stukje bij beetje te vinden.
Maar is ze slechts een pion in zijn spel? Hij heeft anderen voor haar gehad. Is zij degene op wie hij heeft gewacht? Zal ze de chaos overleven waarin ze is achtergelaten, of zal ze instorten voordat ze ooit de antwoorden vindt die op haar wachten?
Ze zit er nu te diep in, en als ze ten onder gaat, zou ze de Alpha Koning met zich mee kunnen nemen...
Haar CEO Stalker en Haar Tweede Kans Partner
“Waar is die slet van jou, Creedon? Moet wel een geweldige wip zijn. De koffie wordt koud,” klaagde Michael. “Wat heeft het voor zin om haar hier te houden? Ze is niet eens van jouw soort.”
Niet van zijn soort?
“Je kent mij, ik hou van mooie accessoires. Bovendien is ze slimmer dan ze eruitziet."
Een accessoire?
“Hou op met dat meisje te spelen. Je laat haar te dichtbij komen. En dan nog het schandaal dat je krijgt met de pers zodra ze ontdekken dat ze een arm plattelandsmeisje is. Amerika zal verliefd op haar worden, en jij zal hen alleen maar breken als je klaar met haar bent. Slechte reputatie...” Het geluid van vuisten die op tafel sloegen, bracht de kamer tot stilte.
“Ze is van mij! Ze gaat jou niets aan. Ik kan haar neuken, haar bezwangeren, of haar weggooien, onthoud wie hier de baas is. Als ik haar als een sperma-emmer wil gebruiken, zal ik dat doen." Zijn woede was explosief.
Bezwaneren? Weggooien? Sperma-emmer? Ik dacht het niet!*
“Ze is mooi, maar ze heeft geen waarde voor jou, Creedon. Een kiezelsteen in een zee van diamanten, schat. Je kunt elke vrouw krijgen die je wilt. Neuk haar uit je systeem en zet haar aan de kant,” spuwde Latrisha. “Die gaat je alleen maar problemen bezorgen. Je hebt een teef nodig die zich zal onderwerpen.”
Iemand, alsjeblieft, kom de woordkots van deze vrouw opruimen.
“Ik heb haar onder controle, Trisha, hou je poten thuis.”
Controle? Oh, absoluut niet! Hij had nog niet de zuidelijke bitch ontmoet die ik kon zijn.
Woede borrelde op terwijl ik de deur met mijn elleboog openduwde.
Nou, daar gaan we dan.












