
Accouplée aux Loups-Garous de la Mafia
Chin Faye · W trakcie · 124.9k słów
Wstęp
"Lâche-moi…" dit Arabella. Elle grimaça, secouant la tête.
"Tu penses vraiment que je vais te laisser partir si facilement ?" Il questionna, puis fit claquer sa langue.
Les narines de Sandro se dilatèrent alors qu'il reniflait ses cheveux enroulés dans ses mains, Vanille et Fraise.
Le parfum innocent mais coquin dont il se souvenait d'elle.
"Ça n'arrivera jamais, Cara Mia."
Arabella haleta lorsque Sandro pressa son corps contre le sien. Elle tenta de le repousser mais il saisit ses mains et les immobilisa au-dessus de sa tête avant de pointer le pistolet sur sa tempe.
Arabella ferma les yeux fermement alors que le pistolet s'armait. Elle inspira et mordit sa langue tout en disant sa dernière prière intérieurement.
Elle voulait fuir loin de lui. Loin de la surface de la terre si possible.
Mais elle était certaine que peu importe la distance, il la retrouverait.
La vie d'Arabella a pris un tournant radical après être tombée entre les mains de son ennemi.
Elle ne devrait rien ressentir pour lui, cependant. Il lui faisait perdre tous ses sens, même ses vêtements.
À la merci de son ennemi, elle découvre certains secrets à son sujet et souhaite en dévoiler davantage, mais obtient ce qu'elle n'avait pas prévu.
Alessandro, un Alpha, assume l'identité d'un Seigneur de la Mafia. Il était le criminel le plus recherché de COOAN, et son nom inspire la peur dans toutes les meutes de loups-garous. C'était un homme combattant ses démons et avait besoin d'un sauveur avant de se noyer.
Quand Arabella était sur le point d'accepter son sort misérable dont elle ne pouvait échapper à cet Alpha diabolique, Blaze est apparu. Blaze restait souvent à l'écart et ne faisait confiance à personne jusqu'à ce qu'il rencontre Arabella, qu'il croyait être la compagne parfaite envoyée par la déesse de la lune.
Cependant, elle était prise.
L'irrésistible envie de la sauver de sa vie misérable les catapulta dans un autre monde, encore plus chaotique que le leur...
Rozdział 1
PROLOGUE
"Bel, Arabella, écoute-moi," murmura John en serrant sa fille adolescente dans ses bras.
Il laissa échapper un souffle tremblant et caressa ses cheveux pâles, avant de s'accroupir à son niveau. "Quoi qu'il arrive ce soir, ne sors pas de là."
"Qu'est-ce qui se passe, papa ?" répondit Arabella en serrant son père en retour.
Il l'appelait rarement par son prénom complet, et l'entendre sortir de sa bouche tremblante la rendit anxieuse.
"Arabella, mon bel enfant." Il gémit, caressant son visage.
Ses yeux bleus brillants s'écarquillèrent et des larmes s'en échappèrent à cause de l'urgence dans sa voix.
"Ne t'inquiète pas Bel, promets-moi juste que quoi qu'il arrive, tu resteras là."
Elle hocha la tête et ses sanglots devinrent plus intenses, elle s'accrocha à lui, "Papa, s'il te plaît."
Son petit corps tremblait alors qu'elle s'accrochait. Même lorsqu'il tenta de détacher ses mains, elle ne bougea pas.
Le sentiment de terreur devint intense et elle ne voulait pas lâcher prise de peur que ce soit la dernière fois qu'ils se voient.
"Promets-moi, Bel, s'il te plaît promets-moi," dit John en rejoignant sa fille dans ses sanglots.
Il secoua la tête et mordit sa lèvre inférieure alors que ses mains entouraient son petit corps.
"Je te le promets, papa, quoi qu'il arrive, je ne sortirai pas," répondit Arabella d'une voix tremblante et sa main tremblait alors qu'elle faisait une promesse du petit doigt avec lui.
"Tiens, prends ça," murmura John en serrant une feuille de papier blanche dans sa main.
"Va là-bas," Il s'arrêta, sortit un trousseau de clés de sa poche et pointa le coin de la pièce où se trouvait une autre porte.
"Quoi que tu voies, prends-le et quitte cet endroit, va très loin d'ici, quelque part où il ne te trouvera pas."
"Voici les clés pour ouvrir toutes les portes là-bas, ne reste pas là ou sinon il te trouvera, prends juste ce qui s'y trouve et va très loin." Il ajouta en faisant tinter les clés dans sa main.
"Papa, que dis-tu, je ne te comprends pas, pourquoi dois-je m'enfuir, et de qui parles-tu ?" Arabella fronça ses sourcils rapprochés et plissa son nez en bouton.
"Il s'appelle Alessandro De Luca." Répondit-il, essuyant la sueur qui coulait sur son visage avec le dos de sa main.
"Qui est-ce, papa ? Est-ce un homme mauvais ?"
"Je suis tellement désolé mon enfant, s'il te plaît, pardonne-moi," murmura John, ignorant sa question. Son épaule trembla encore une fois et il éclata en sanglots.
"Papa, pourquoi ne partons-nous pas ensemble ?" Raisonna-t-elle.
"Non, Bel." Dit-il en secouant légèrement la tête, "Nous ne pouvons pas sinon il nous trouverait et te tuerait aussi. Je ne peux pas laisser cela arriver."
"Je suis tellement désolé ma chère enfant, mon ennemi m'a rattrapé, et il est temps que je paie pour ce que j'ai fait." Il dit et il la poussa dans la garde-robe avant de la fermer.
"Papa, s'il te plaît ne pars pas. Ne me laisse pas ici !" Arabella frappa de ses poings sur le placard en bois.
Malgré ses pleurs, cela n'arrêta pas son père car il ne pouvait rien faire pour échapper à la mort imminente qui l'attendait.
Des larmes coulèrent de ses yeux injectés de sang alors qu'il se tournait pour regarder la cachette de sa fille pour s'assurer qu'il n'était pas évident qu'elle était là.
Arabella voulait appeler son père encore une fois, mais les coups de feu qu'elle entendit firent taire les mots dans sa bouche.
Par une fissure dans le placard, elle regarda la porte de la pièce s'ouvrir et un homme vêtu d'un smoking noir acier entra avec quelques hommes avec lui.
Arabella trembla en apercevant les armes dans chaque main. Elle serra sa main fermement pour l'empêcher de tirer sur la poignée du placard et de se précipiter pour rejoindre son père qui était à genoux.
"Je t'en prie, Sandro, épargne-moi. Je regrette vraiment ce que j'ai fait." La main de John s'étendait alors qu'il suppliait en présence de l'homme de vingt ans son cadet.
"Bastardo !" L'homme que Bel croyait être Sandro s'exclama.
Il passa sa main dans ses cheveux bruns en bataille et ses yeux verts perçants se plissèrent en regardant son père.
Elle se mordit la lèvre alors qu'il donnait un coup de pied dans le ventre de son père, le faisant se plier en deux.
"Maintenant tu regrettes, n'est-ce pas ?" La voix de Sandro était chargée d'un fort accent italien. "Eh bien, tant pis pour toi, je ne t'épargnerai pas cette fois. Sais-tu combien de temps j'ai attendu ce jour, le jour où je pourrais enfin me venger de toi et te faire payer pour ce que tu as fait ?"
Arabella tremblait en serrant la poignée du placard. Elle voulut la tourner mais se rappela de la promesse faite à son père plus tôt.
Malgré toutes ses supplications pour obtenir le pardon, Sandro n'écoutait pas.
"Sais-tu que chaque nuit, tout ce que je voyais dans mes rêves, c'était ta trahison ? Tu m'as tout pris à cause de ta cupidité." Sandro cria.
Ses yeux se plissèrent en regardant autour de lui, "Je parie que tu as caché ta fille quelque part où tu penses que je ne pourrais pas la trouver."
Il ricana et sa voix devint plus froide, "Je vais te dire une chose, peu importe ce qui arrive, je la trouverai et je m'assurerai qu'elle te rejoigne en enfer."
Depuis sa cachette, Arabella frissonna à cette menace.
Elle savait au fond d'elle que ce n'était pas une menace en l'air. L'homme qui punissait son père actuellement mettrait ses paroles à exécution.
"S'il te plaît, Sandro," John balbutia, crachant du sang, "C'est moi que tu veux, tue-moi et épargne ma petite fille. Elle ne sait rien."
"Épargner ?" Sandro ricana.
"Pourquoi devrais-je épargner la progéniture de mon ennemi ? M'as-tu écouté quand je t'ai dit ces mots exacts il y a des années ?" Il dit en prenant un pistolet des mains d'un de ses gardes du corps.
"Tu as foutu ma vie en l'air," Sandro grogna.
"Tu m'as causé de la douleur. Chaque putain de nuit, les choses que tu as faites me hantent dans mes rêves et sont devenues mon pire cauchemar. Tu m'as pris ma paix et mon bonheur et te voilà, parlant d'épargner ta fille."
Sandro ricana.
"Eh bien, trop triste, je ne pourrais pas exaucer ce souhait. Il est temps pour toi d'aller en enfer et ne t'inquiète pas, je trouverai ta précieuse fille et je m'assurerai qu'elle souffre comme moi."
Un éclat maléfique apparut sur son visage alors qu'il armait le pistolet, le pointant sur la tête de son père.
Arabella ferma les mains sur ses oreilles et ferma les yeux alors que le coup de feu retentissait.
Un moment plus tard, elle ouvrit les yeux pour voir son père dans sa mare de sang, du sang éclaboussé autour de la pièce et elle serra sa gorge tout en haletant.
Elle ouvrit légèrement la bouche et inspira avant de laisser l'air sortir lentement.
Ses mains serrèrent ses cuisses tremblantes alors que ses yeux glissaient de nouveau vers la silhouette sans vie de son père sur le sol.
Tout son corps tremblait et diverses émotions la submergeaient.
Le chagrin, la peur, la douleur puis la haine. Elle le détestait.
Elle détestait Alessandro De Luca.
Arabella le regarda rire victorieusement. Il ressemblait à un psychopathe, et elle se demandait s'il était vraiment humain ou une bête sous forme humaine.
Mais, une chose qu'elle savait, c'était que cette nuit changerait sa vie pour toujours.
Elle n'oublierait jamais le visage de l'homme devant elle.
Alessandro De Luca.
Il était son pire cauchemar et son ennemi juré.
Elle allait venger son père, elle en fit le serment en pleurant doucement.
Ostatnie Rozdziały
#98 Il doit y aller
Ostatnia Aktualizacja: 1/21/2026#97 Je te veux
Ostatnia Aktualizacja: 6/17/2025#96 Votre fin est proche
Ostatnia Aktualizacja: 6/17/2025#95 Fais quelque chose
Ostatnia Aktualizacja: 1/20/2026#94 Je peux t'aider
Ostatnia Aktualizacja: 5/31/2025#93 Je démissionne
Ostatnia Aktualizacja: 5/31/2025#92 Chapitre 92
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#91 Chapitre 91
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#90 Reine du phénix
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#89 Pas cette petite fille
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025
Może Ci się spodobać 😍
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Mała Partnerka Alphy Nicholasa
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Kroniki Wilka Pioruna
Krew wypełnia moje usta. Zaciskam zęby mocno, odmawiając krzyku.
"Oni nigdy nie urządzili MI przyjęcia!" Wrzeszczy. "Ale wszyscy kręcą się wokół CIEBIE!"
Mój wilk warczy w mojej głowie, rozpaczliwie chcąc się uwolnić. Ale zmuszam ją do powrotu. Nie mogę się przemienić. Nie tutaj.
Kiedy w końcu zauważają, co się ze mną stało, staję przed nimi z wyczerpaniem:
"Wszystko, co wy czcicie? Nienawidzę tego. Przetrwanie najsilniejszych, silni dręczą słabych... Jesteśmy wilkołakami. Mamy mózgi, uczucia, zdolność wyboru dobroci."
Trojaczki patrzą w szoku, gdy kontynuuję.
"Jeśli teraz przyjęłabym waszą pomoc, jaka byłaby różnica między mną a wami? Byłabym tylko kolejną osobą korzystającą z tego chorego systemu."
Magnus robi krok do przodu. "Evelyn, możemy się zmienić—"
"Możecie? Kiedy będziecie liderami, powiecie wszystkim wilkom o wysokiej randze, że teraz wszyscy będą traktowani równo?"
Cisza.
"Mam nadzieję, że kiedy odejdę, przypomni wam to o czymś."
Evelyn wytrzymała lata brutalnych nadużyć, ukrywając przed wszystkimi w Polaris Pack swojego przedwcześnie obudzonego wilka i śmiertelne umiejętności bojowe. Kiedy przyszłe alfa trojaczki i ich wewnętrzny krąg w końcu odkrywają jej tajemnice, są przerażeni tym, co przeoczyli.
Ale Evelyn odmawia ich pomocy. Nauczyła się przetrwać, pozostając niewidzialna, chroniąc słabszych członków stada, kierując uwagę prześladowców na siebie.
Ze srebrnymi bliznami jako dowodem jej cierpienia i trzema potężnymi dziedzicami alfa, którzy są zdeterminowani, aby zburzyć jej mury, czy Evelyn znajdzie siłę, aby rzucić wyzwanie okrutnej hierarchii stada? Czy ujawnienie jej prawdziwej mocy zniszczy wszystko, co poświęciła, aby chronić, zanim będzie mogła zdobyć swoją wolność?
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Uwodzenie Dona Mafii
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.
Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.
Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.
Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.
Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewypowiedziana Miłość Prezesa
Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.
„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.
Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.
Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...
Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.
Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...












