Amour Interdit : Le Frère de Mon Fiancé

Amour Interdit : Le Frère de Mon Fiancé

Miranda Carr · W trakcie · 77.7k słów

683
Gorące
6k
Wyświetlenia
265
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

Ses grandes mains enserrèrent ses cuisses et elle poussa un cri aigu lorsqu'il les écarta, l'ouvrant pour lui.

« Eksel », murmura-t-elle, essayant de se couvrir avec sa main.

« Arrête. » Les narines d'Eksel se dilatèrent alors qu'il se concentrait sur la chair rose foncée entre ses jambes.

Elva mordit ses lèvres, se forçant à le laisser voir. À le laisser apaiser la faim qui lui tordait l'estomac.

Ses yeux doux remontèrent vers son visage. « Sais-tu à quel point tu es parfaite ? »


N'ayant guère le choix, le comte Arrion accepte de marier sa fille au Jarl Agnar afin de mettre fin aux attaques contre son village.

Le jour où elle doit rencontrer son futur mari, Elva se retrouve face à son frère, Eksel. Que se passe-t-il quand Elva tombe par inadvertance amoureuse du mauvais frère ?

Eksel sait qu'Elva n'est pas pour lui, qu'elle est hors de sa portée, mais cela ne l'empêche pas de tomber amoureux d'elle également.

Rozdział 1

Elva se regarda dans le miroir sale.

Les bords étaient ternis par les années. Des veines de marques noires rendaient la partie brillante à peine utilisable. Il y avait très peu qu'elle pouvait voir, mais elle devait s'assurer qu'elle était parfaite.

Elle allait rencontrer son mari aujourd'hui.

Une pensée qui déchirait son cœur en morceaux. Elle ressentait une douleur profonde dans sa poitrine. Elle inspira lentement, mordant ses lèvres ensemble lorsqu'elle les vit trembler dans son reflet. Son nez piquait lorsqu'elle sentit les larmes monter derrière ses yeux.

"Non, je ne peux pas être faible. Je dois le faire," murmura-t-elle à elle-même, plaçant une mèche de cheveux derrière son oreille.

Sa main tremblait alors qu'elle la ramenait à ses cuisses, lissant le tissu de la robe qu'elle portait. Une brise souffla par sa fenêtre ouverte, l'enveloppant du parfum frais du printemps. Elle tourna son regard vers le ciel bleu et ne put empêcher le sourire tremblant qui se dessina sur ses lèvres.

Des émotions terrifiantes devenaient plus fortes, serrant encore plus les muscles de sa poitrine. Cet endroit allait lui manquer. Sa maison allait lui manquer. Son père allait lui manquer.

"Oh, père. Pourquoi m'as-tu fait ça ?"

Elle essuya la larme sur sa joue qui avait obstinément coulé.

"Je sais que j'ai promis, mais pourquoi ?"

Elle secoua la tête, rentra sa robe sous ses jambes et s'assit au bord de son lit. Comme elle le faisait chaque jour, elle prit le journal de sa mère et le tourna légèrement entre ses mains.

La couverture était en lambeaux, à quelques lectures de tomber en morceaux. Bien que sa mère soit morte en lui donnant naissance, elle n'avait jamais eu l'impression qu'elle était vraiment partie. Pas avec toutes ses pensées écrites sur des pages à portée de main.

"Tu ne m'aurais pas donnée, n'est-ce pas ?"

Elle serra le journal contre sa poitrine, voulant ressentir une quelconque connexion avec la femme dont le sang coulait dans ses veines. Dont les yeux noisette étaient les mêmes que les siens.

Du moins, c'est ce qu'on lui avait dit.

Avec un soupir, elle reposa le journal sur le lit, se sentant soudainement coupable de blâmer son père. Elle n'avait que treize ans lorsque son père, le comte Arrion, avait décidé que sa vie deviendrait un moyen d'accomplir la paix. Elle était le prix à payer. Le seul paiement que le Jarl accepterait.

Un coup sec la fit se tortiller inconfortablement.

"Entrez."

"Elva," Annmarie, sa servante, qui avait été la servante de sa mère avant elle, entra dans la chambre avec un sourire timide.

Elva avala la boule dans sa gorge, remarquant la pitié dans le regard sombre d'Annmarie. Elle faisait déjà une fête de la pitié toute seule, elle n'en avait pas besoin de plus.

La servante fit tourner une fleur dans sa main, une dahlia.

"Ton père voulait que tu aies ceci. À porter dans tes cheveux."

Elva lui fit un sourire triste, prenant la fleur dans ses mains avant d'essayer de la fixer dans ses cheveux. Annmarie hocha doucement la tête, reconnaissant la demande silencieuse d'Elva.

Elle voulait être seule.

Dès que la porte se referma et qu'elle se retrouva de nouveau seule, Elva laissa tomber ses mains, faisant tourner la tige entre ses doigts.

Elle savait pourquoi elle devait faire ce qu'on lui demandait. Son père cherchait la paix avec le Jarl Agnar, qui n'acceptait que le prix de sa fille. Ce n'est qu'alors qu'il arrêterait les raids sur les villages.

Le Jarl Agnar était arrivé avec son peuple il y a des années. Ils étaient venus sur des navires et, dès que les villageois avaient entendu parler des étrangers, la peur de l'inconnu s'était répandue dans les villages.

Cette peur était bien fondée et s'était encore renforcée lorsque les attaques avaient commencé.

Elva avait accepté le mariage arrangé, sachant que son père n'avait pas d'autre choix, pas d'autres options. Leur peuple mourait de faim, ils étaient tués, kidnappés et pillés. Son père avait vieilli énormément, le stress le rongeant de l'intérieur. La paix était une bonne chose, et quelque chose dont ils avaient désespérément besoin.

Et Elva était prête à sacrifier sa liberté pour cela.

Elle mordillait ses lèvres en faisant les cent pas dans sa chambre, son estomac se nouant de nerfs qui lui semblaient acides. Son estomac était vide bien qu'elle ne puisse même pas penser à manger en un moment pareil.

Ses pieds la menèrent à s'arrêter, elle ferma les yeux, laissant son corps se balancer.

"S'il vous plaît, qu'il soit bon."

Elle priait quiconque voulait bien l'écouter.

"S'il vous plaît."

Le Jarl Agnar avait deux fils. Elle devait épouser l'aîné dès qu'elle aurait vingt et un ans. Cependant, le Jarl était mort il y a des années, laissant ses fils à la tête de son territoire. Elle pensait que cela la sauverait du mariage, mais la semaine dernière, le nouveau Jarl Agnar avait insisté pour qu'Elva lui soit remise maintenant, même si elle n'avait que vingt ans, un an avant le moment convenu.

Peut-être est-ce ce qui rendait cette journée plus difficile pour Elva et le Comte Arrion, ils pensaient avoir plus de temps.

Elle regarda sa robe, ses orteils qui dépassaient sous la longue jupe.

"Elva?"

Elle sursauta, ses yeux se remplissant instantanément de larmes lorsqu'elle vit son père debout dans l'embrasure de la porte.

"Oh, Elva," Il s'approcha d'elle, enroulant ses bras autour de ses épaules, la laissant pleurer contre son torse.

Dès qu'elle réussit à reprendre son souffle, elle se recula. Elle devait s'habituer à ne plus pouvoir courir vers son père pour se réconforter.

"Je peux revenir sur ma décision, je peux lui dire que nous devons trouver une autre solution," Il murmura, cherchant dans ses yeux une approbation.

"Il te tuerait," Elva secoua la tête. Il ne prendrait pas une telle offense à la légère.

"Je préférerais mourir que de t'envoyer là-bas."

La peur et la dévastation absolue étaient claires dans ses yeux. Cela tuait Elva de le voir ainsi, car il était trop tard. Pourquoi ne l'avait-il pas dit avant ? Pourquoi ne lui avait-il jamais demandé avant ?

Elle secoua la tête, le regardant lentement, "Tu sais que je ne peux pas laisser cela arriver."

Il saisit sa main, retirant la fleur de sa prise avant de la placer doucement derrière son oreille.

"Tu ressembles tellement à ta mère."

Elva sentit son visage se crisper. Sa mère qui était morte si jeune. Sa mère qui n'avait jamais eu la chance de tenir son propre enfant. Était-elle destinée au même sort ? Quitter sa maison pour épouser un étranger était déjà déchirant. Imaginer sa propre mort, c'était trop.

"L'aimais-tu ?"

Arrion fronça les sourcils, "Tu sais bien que oui. Je l'aime encore."

"Je veux dire, quand vous vous êtes mariés pour la première fois."

La réalisation se lisait sur ses traits, "Je ne sais pas si l'amour est le bon mot, mais je savais que je le voulais."

Elva détourna le regard, ne sachant pas comment interpréter ces mots. Son père n'était pas un homme violent. Il n'était pas avide de guerre. Pas comme le Jarl Agnar.

"Penses-tu que j'aurai de la chance comme toi ? Que mon mariage arrangé se transformera en amour ?"

"Je l'espère."

Elva hocha la tête, toujours pas convaincue, toujours pensant au pire. Ils tombèrent dans un silence qui n'était ni réconfortant ni paisible. Ils étaient silencieux parce que c'était tout ce qu'ils pouvaient faire.

Respirer dans le même espace.

"Frère."

Arrion se retourna, faisant face à son frère, qui se tenait maintenant dans l'embrasure de la porte.

"Que se passe-t-il, Alden ?"

"Ils approchent."

Le sang quitta le visage d'Arrion et il ne jeta même pas un regard à Elva avant de se précipiter hors de la pièce.

"Il-il est là ?" Elva sentit ses genoux faiblir.

Les yeux d'Alden s'élargirent en la regardant. Il lui sourit doucement et lui offrit son bras.

"Tu es magnifique, nièce. Tout comme ta mère," Sa voix était pleine d'émotion. La tension dans ses mots était presque triste, tout aussi dévastatrice que le regard dans les yeux de son père.

Elva ne pouvait que sourire même si elle continuait à trembler. Elle prit son bras mais il l'arrêta, ne la laissant pas franchir la barrière. Elle leva les yeux vers lui, questionnant son intention.

Il regarda la porte, écoutant un moment, avant de la regarder à nouveau avec hésitation.

"Je l'ai dit à ton père, tu sais. Je l'ai supplié."

"Que veux-tu dire ?"

"Je l'ai supplié de trouver une autre solution."

Son cœur se serra, "Toi ?"

Il hocha la tête, vaincu.

"Mon père m'a dit aujourd'hui qu'il demanderait au Jarl de trouver une autre solution. Qu'il préférait mourir plutôt que de m'envoyer."

Il était extrêmement douloureux de réaliser que la seule raison pour laquelle son père avait finalement douté de sa décision était à cause de son oncle, et non parce qu'il avait eu un véritable changement de cœur.

Alden serra la mâchoire.

"Est-ce que père m'aime vraiment ?"

"Oh, Elva, il t'aime."

"Mais c'était si facile pour lui d'accepter. De me donner. Et ensuite de ne pas regretter ? De ne pas changer d'avis ? Pendant sept ans ?"

Alden la serra dans une étreinte forte, "La mort de ta mère a- Cela l'a complètement changé. Parfois, je ne reconnais même plus mon propre frère."

Elva se détacha, "Il me blâme, n'est-ce pas ?"

"Il ne veut pas."

Mais il l'a fait. Elva le savait bien, même si elle ne voulait jamais l'admettre. Son oncle confirmant ses soupçons était un coup blessant.

"Dis-moi un mot, Elva, et je t'aiderai. Je t'emmènerai loin d'ici. On peut partir par l'arrière."

Elva se recula brusquement, "Ils le tueraient."

"Il ne mérite pas ta loyauté, Elva. Père ou non."

Une explosion amère de suspicion éclata dans sa poitrine. Alden n'avait jamais parlé de son père de cette façon. Les mots sortant de sa bouche semblaient étrangers, surtout combinés avec l'obscurité haineuse dans son regard.

"I-il est ton frère."

"Un jour tu comprendras."

"Comprendre quoi?"

"Que le sang est la seule raison pour laquelle mon frère respire encore."

Elva haleta, pressant sa main contre sa poitrine. Avait-elle été si aveugle à la haine qu'il nourrissait pour son père? Cette haine s'appliquait-elle aussi à elle?

Elle fit un pas en arrière, "Tu veux sa mort?"

Il fronça les sourcils, avala difficilement et secoua la tête, "Non, plus maintenant. Il fut un temps où je le voulais. Et je l'aurais tué. Si ta mère ne m'avait pas arrêté."

"Ma mère?"

Alden soupira, "C'est-"

Elva sursauta, effrayée par le coup fort sur le cadre de sa porte qui interrompit les paroles d'Alden. Son cœur battait la chamade et elle était sur le point de claquer la porte à celui qui avait empêché son oncle de dévoiler des secrets sombres.

Mais son visage pâlit quand Aart, le bras droit de son père, se tint dans l'embrasure de la porte avec un regard solennel. Il plissa les yeux en regardant Alden avant de radoucir ses traits en regardant Elva.

"C'est l'heure, ma chère."

Elle expira d'un souffle tremblant, jetant un regard noir à Alden, espérant que cela le blesse. Leur conversation n'était pas terminée.

"Puis-je avoir quelques instants de plus avec mon oncle?"

Aart se raidit, choqué par sa demande, "Absolument pas."

Elva fronça les sourcils, regardant entre les deux hommes. Ils se tenaient maladroitement, comme s'ils se détestaient. Ce n'est qu'à ce moment-là qu'Elva réalisa qu'elle ne les avait jamais vus ensemble dans la même pièce, dans la même conversation. Ils s'évitaient.

Aart se racla la gorge, "Je veux dire que le Jarl n'est définitivement pas un homme patient. Il demande ta présence immédiatement, et si nous le faisons attendre plus longtemps, je crains qu'il n'y ait des répercussions."

Elva hocha la tête, se penchant vers Alden et l'embrassant doucement sur la joue, "Nous parlerons bientôt alors, oncle."

Alden caressa sa joue, "Je l'espère."

Elle prit la main d'Aart, s'appuyant sur lui car ses jambes tremblaient. Il sentit ses paumes moites et lui offrit un sourire rassurant.

Elva expira bruyamment, "Allons-y."

Son estomac n'avait pas cessé de se tordre depuis qu'elle avait mis la robe, et maintenant elle était plus qu'impatiente de faire cesser cela. Elle voulait que tout cela soit un rêve. Elle voulait se réveiller.

Mais elle ne le fit pas.

Et elle ne le ferait pas.

Elle arriva jusqu'à la salle où se trouvaient son père et son futur mari.

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

1m Wyświetlenia · Zakończone · Jessica C. Dolan
Bycie drugim najlepszym jest praktycznie w moim DNA. Moja siostra dostawała miłość, uwagę, blask reflektorów. A teraz nawet jej przeklętego narzeczonego.
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera

Po Romansie: W Ramionach Miliardera

647.8k Wyświetlenia · W trakcie · Louisa
Od pierwszego zauroczenia do przysięgi małżeńskiej, George Capulet i ja byliśmy nierozłączni. Ale w naszym siódmym roku małżeństwa, on zaczął romansować ze swoją sekretarką.

W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...

Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.

George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.

Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"

Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.

Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.

"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"

George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"

"Obawiam się, że to niemożliwe."

Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Accardi

Accardi

616.1k Wyświetlenia · Zakończone · Allison Franklin
Obniżył usta do jej ucha. "To będzie miało swoją cenę," wyszeptał, zanim pociągnął jej płatek ucha zębami.
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."


Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Moja Oznaczona Luna

Moja Oznaczona Luna

485.1k Wyświetlenia · Zakończone · Sunshine Princess
„Czy nadal będziesz mi się sprzeciwiać?” pyta, jego spojrzenie jest chłodne i twarde.
„Tak.”
Wypuszcza powietrze, podnosi rękę i ponownie uderza mnie w nagi tyłek... mocniej niż wcześniej. Dyszę pod wpływem uderzenia. Boli, ale jest to takie gorące i seksowne.
„Zrobisz to ponownie?”
„Nie.”
„Nie, co?”
„Nie, Panie.”
„Dobra dziewczynka,” przybliża swoje usta, by pocałować moje pośladki, jednocześnie delikatnie je głaszcząc.
„Teraz cię przelecę,” sadza mnie na swoich kolanach w pozycji okrakiem. Nasze spojrzenia się krzyżują. Jego długie palce znajdują drogę do mojego wejścia i wślizgują się do środka.
„Jesteś mokra dla mnie, maleńka,” mówi z zadowoleniem. Rusza palcami w tę i z powrotem, sprawiając, że jęczę z rozkoszy.
„Hmm,” Ale nagle, jego palce znikają. Krzyczę, gdy moje ciało tęskni za jego dotykiem. Zmienia naszą pozycję w sekundę, tak że jestem pod nim. Oddycham płytko, a moje zmysły są rozproszone, oczekując jego twardości we mnie. Uczucie jest niesamowite.
„Proszę,” błagam. Chcę go. Potrzebuję tego tak bardzo.
„Więc jak chcesz dojść, maleńka?” szepcze.
O, bogini!


Życie Apphii jest ciężkie, od złego traktowania przez członków jej stada, po brutalne odrzucenie przez jej partnera. Jest sama. Pobita w surową noc, spotyka swojego drugiego szansowego partnera, potężnego, niebezpiecznego Lykańskiego Alfę, i cóż, czeka ją jazda życia. Jednak wszystko się komplikuje, gdy odkrywa, że nie jest zwykłym wilkiem. Dręczona zagrożeniem dla swojego życia, Apphia nie ma wyboru, musi stawić czoła swoim lękom. Czy Apphia będzie w stanie pokonać zło, które zagraża jej życiu i w końcu będzie szczęśliwa ze swoim partnerem? Śledź, aby dowiedzieć się więcej.
Ostrzeżenie: Treści dla dorosłych
Zabawa z Ogniem

Zabawa z Ogniem

644.5k Wyświetlenia · Zakończone · Mariam El-Hafi🔥
Pociągnął mnie przed siebie, a ja poczułam się, jakbym stała twarzą w twarz z samym diabłem. Pochylił się bliżej, jego twarz była tak blisko mojej, że gdybym się poruszyła, zderzylibyśmy się głowami. Przełknęłam ślinę, patrząc na niego szeroko otwartymi oczami, przerażona tym, co może zrobić.

„Wkrótce sobie porozmawiamy, dobrze?” Nie mogłam mówić, tylko wpatrywałam się w niego szeroko otwartymi oczami, podczas gdy moje serce biło jak oszalałe. Mogłam tylko mieć nadzieję, że to nie mnie szukał.

Althaia spotyka niebezpiecznego szefa mafii, Damiana, który zostaje zauroczony jej dużymi, niewinnymi zielonymi oczami i nie może przestać o niej myśleć. Althaia była ukrywana przed tym niebezpiecznym diabłem. Jednak los przyprowadził go do niej. Tym razem nie pozwoli jej już odejść.
Zacznij Od Nowa

Zacznij Od Nowa

1.8m Wyświetlenia · Zakończone · Val Sims
Eden McBride całe życie spędziła, trzymając się zasad. Ale kiedy jej narzeczony porzuca ją na miesiąc przed ślubem, Eden ma dość przestrzegania reguł. Gorący romans to dokładnie to, czego potrzebuje na złamane serce. Nie, nie do końca. Ale to właśnie jest potrzebne Eden. Liam Anderson, spadkobierca największej firmy logistycznej w Rock Union, jest idealnym facetem na odbicie. Prasa nazwała go Księciem Trzech Miesięcy, ponieważ nigdy nie jest z tą samą dziewczyną dłużej niż trzy miesiące. Liam miał już sporo jednonocnych przygód i nie spodziewa się, że Eden będzie czymś więcej niż przelotnym romansem. Kiedy budzi się i odkrywa, że Eden zniknęła razem z jego ulubioną dżinsową koszulą, Liam jest zirytowany, ale dziwnie zaintrygowany. Żadna kobieta nigdy nie opuściła jego łóżka dobrowolnie ani go nie okradła. Eden zrobiła jedno i drugie. Musi ją znaleźć i zmusić do odpowiedzialności. Ale w mieście liczącym ponad pięć milionów ludzi znalezienie jednej osoby jest równie niemożliwe, jak wygranie na loterii, aż los ponownie ich łączy dwa lata później. Eden nie jest już naiwną dziewczyną, którą była, gdy wskoczyła do łóżka Liama; teraz ma sekret, który musi chronić za wszelką cenę. Liam jest zdeterminowany, by odzyskać wszystko, co Eden mu ukradła, i nie chodzi tylko o jego koszulę.

© 2020-2021 Val Sims. Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej powieści nie może być reprodukowana, dystrybuowana ani transmitowana w jakiejkolwiek formie ani za pomocą jakichkolwiek środków, w tym fotokopii, nagrywania lub innych metod elektronicznych czy mechanicznych, bez uprzedniej pisemnej zgody autora i wydawców.
Zakazane pragnienie króla Lykanów

Zakazane pragnienie króla Lykanów

595k Wyświetlenia · W trakcie · Esther Olabamidele
"Zabij ją i spal jej ciało."

Te słowa spłynęły okrutnie z ust mojego przeznaczonego-MOJEGO PARTNERA.

Odebrał mi niewinność, odrzucił mnie, dźgnął, a potem kazał zabić w naszą noc poślubną. Straciłam swoją wilczycę, pozostawiona w okrutnym świecie, by znosić ból sama...

Ale tej nocy moje życie przybrało inny obrót - obrót, który wciągnął mnie do najgorszego piekła możliwego.

Jednego momentu byłam dziedziczką mojego stada, a następnego - niewolnicą bezwzględnego Króla Lykanów, który był na skraju obłędu...

Zimny.

Śmiertelny.

Bez litości.

Jego obecność była samym piekłem.

Jego imię szeptem terroru.

Przyrzekł, że jestem jego, pożądana przez jego bestię; by zaspokoić, nawet jeśli miałoby to mnie złamać

Teraz, uwięziona w jego dominującym świecie, muszę przetrwać mroczne uściski Króla, który miał mnie owiniętą wokół palca.

Jednak w tej mrocznej rzeczywistości kryje się pierwotny los...
Kontraktowa Żona Prezesa

Kontraktowa Żona Prezesa

641.5k Wyświetlenia · W trakcie · Gregory Ellington
Świat Olivii Morgan wywraca się do góry nogami, gdy przyłapuje swojego chłopaka na zdradzie z jej przyjaciółką. Zrozpaczona i tonąca w długach, zostaje wciągnięta w niecodzienne porozumienie z Alexandrem Carterem, zimnym i wyrachowanym prezesem Carter Enterprises. W zamian za roczne małżeństwo z rozsądku, Olivia otrzymuje pieniądze, których desperacko potrzebuje – oraz awans, którego się nie spodziewała. Jednak gdy ich fałszywy związek zaciera granice między biznesem a przyjemnością, Olivia zaczyna się wahać między mężczyzną, który oferuje jej wszystko, a biznesowym rywalem, który pragnie jej serca. W świecie, gdzie zdrada jest na wyciągnięcie ręki, a pożądanie płonie żarliwie, Olivia musi poruszać się wśród swoich emocji, kariery oraz niebezpiecznej gry władzy, namiętności i tajemnic. Czy uda jej się strzec swojego serca, jednocześnie coraz głębiej wplątując się w sieć pożądania i miłości miliardera? A może zimne serce Alexandra stopnieje pod wpływem ich niezaprzeczalnej chemii?
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

325.7k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
Na przyjęciu urodzinowym mojego podłego ojca, zostałam odurzona przez moją siostrę Emily—a co gorsza, planowała, aby jej chłopak mnie zaatakował. Gdy substancja krążyła w moich żyłach, pożądanie zaczęło przytłaczać mój racjonalny umysł. Ale w tej chwili słabości, mój mąż z kontraktu mnie uratował. Okazało się, że płonę tylko dla niego. To, co zaczęło się jako jego próba pomocy mi w przezwyciężeniu efektów narkotyku, zamieniło się w noc surowej, namiętnej intymności, która zburzyła każdą granicę, którą starannie zbudowaliśmy. W jego ramionach odkryłam głód, o którym nie wiedziałam, że istnieje, a on rościł sobie prawo do mnie z taką intensywnością, że oboje zostaliśmy bez tchu...
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Po Jednej Nocy z Alfą

Po Jednej Nocy z Alfą

599.8k Wyświetlenia · Zakończone · Sansa
Jedna noc. Jeden błąd. Całe życie konsekwencji.

Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.

Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.

Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.

W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.

"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.

"Kto do cholery jest Jason?"

Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.

Uciekłam, ratując swoje życie!

Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!

Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.

Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”

Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.

OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Narzeczona Wojennego Boga Alpha

Narzeczona Wojennego Boga Alpha

467.6k Wyświetlenia · Zakończone · Riley Above Story
W dniu, w którym Evelyn myślała, że Liam jej się oświadczy, on zaskoczył ją, klękając na jedno kolano—przed jej przyrodnią siostrą, Samanthą. Jakby ta zdrada nie była wystarczająca, Evelyn dowiedziała się okrutnej prawdy: jej rodzice już zdecydowali sprzedać przyszłość jednej córki niebezpiecznemu mężczyźnie: słynnemu Bogu Wojny Alfie Aleksandrowi, o którym krążyły plotki, że jest okaleczony i kaleki po niedawnym wypadku. A panną młodą nie mogła być ich ukochana córka Samantha. Jednak kiedy "brzydki i kaleki" Alfa ujawnił swoje prawdziwe oblicze—niewiarygodnie przystojnego miliardera bez śladu urazu—Samantha zmieniła zdanie. Była gotowa porzucić Liama i zająć miejsce Evelyn jako córka, która powinna poślubić Aleksandra.
Jednak Aleksander jasno określił swoją decyzję przed całym światem: „Evelyn jest jedyną kobietą, którą kiedykolwiek poślubię.”
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

359.5k Wyświetlenia · W trakcie · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.