
Compagne pour Son Altesse
Eiya Daime · W trakcie · 95.6k słów
Wstęp
Sa vie était littéralement un enfer vivant et tous ses espoirs de quitter un jour sa meute étaient anéantis. Elle avait accepté son destin : être éloignée du bonheur et servir sa famille pour un avenir imprévisible ou jusqu'à sa mort prématurée.
Mais lorsqu'elle rencontra un Alpha impitoyable alors qu'elle était ligotée et harcelée par un homme suivant les ordres de sa mère, elle eut plus peur que jamais.
Il la revendique comme sa compagne, mais il incarne tout ce qu'elle redoute : sombre, maléfique et impitoyable.
Rozdział 1
Point de vue de Maisie :
« Que crois-tu faire ? » Une voix s'immisça dans mon subconscient alors que je continuais à rester allongée là, sans même me rendre compte qu'il y avait eu un changement dans mon environnement.
Mes yeux s'ouvrirent brusquement pour voir Maman debout, me dominant de toute sa hauteur. J'étais toujours allongée sur mon matelas de fortune, sur le sol froid et dur de terre battue qui devenait humide quand il pleuvait. Ou ici, dernièrement, chaque fois que quelqu'un laissait le tuyau d'arrosage ouvert juste à l'extérieur du mur où je dormais. Je la regardais se pencher plus près, choquée par cette apparition soudaine. L'expression sur son visage n'avait rien de réjouissant à me voir allongée là.
Elle me choqua encore plus lorsqu'elle leva le bras, le ramena en arrière et me gifla au visage avec ses griffes. Je gémis lorsque son geste soudain provoqua plusieurs éraflures sur la peau tendre de mon visage. C'était quelque chose qu'elle faisait pratiquement chaque fois qu'elle me voyait.
« Tu es censée commencer à nettoyer avant que le petit-déjeuner ne soit servi pour tout le monde ! » Elle continua à me sermonner en se redressant cette fois. « Maintenant, lève-toi et mets-toi au travail avant que je revienne ici et que je m'occupe vraiment de toi ! »
Je me roulai rapidement sur le côté et me mis à genoux en m'inclinant vers elle, ma main toujours pressée contre le côté de mon visage, attendant qu'elle parte. Mes genoux hurlaient de douleur, mais je savais qu'il valait mieux ne rien dire à ce moment précis. Elle prendrait mon ton pour une « attitude perçue » alors que la seule attitude que j'avais était celle d'une douleur immense. Si j'essayais de dire le contraire, je serais de nouveau punie.
J'attendais qu'elle parte avant de me relever ou même de reprendre mon souffle, d'ailleurs. Si je le faisais plus tôt, je serais sans aucun doute frappée à nouveau. Une fois qu'elle fut enfin partie, et pas simplement cachée dans un coin comme elle l'avait fait de nombreuses fois auparavant, je me levai rapidement et me dirigeai vers un crochet sur le mur près de la porte, où je suspendais mon unique vêtement.
Je devais porter cet unique vêtement chaque fois que je devais quitter cette pièce. Je l'attrapai rapidement, l'enfilai par-dessus mes sous-vêtements actuels et me précipitai hors de la pièce que j'appelais chez moi depuis aussi longtemps que je me souvienne. Je me dirigeai vers la cuisine pour commencer mes tâches aussi vite que je le pouvais. Je boitais légèrement à cause d'une ancienne blessure, qui n'était pas de ma faute, mais je ne pouvais en parler à personne. Sinon, cela reviendrait à ses oreilles, et je serais de nouveau en difficulté.
J'atteignis rapidement la porte arrière du château qui menait à la cuisine et entrai. Je me dirigeai directement vers le placard à balais, attrapant le seau et un chiffon pour commencer à nettoyer les armoires en premier. Je ne sais pas qui était le cuisinier, mais il s'assurait certainement de faire un désordre chaque fois qu'il faisait quelque chose. Il était évident qu'il ne se souciait pas de nettoyer après lui. Au final, c'était comme s'il le faisait exprès.
Aussi loin que je me souvienne, je n'ai pas le droit d'entrer dans la cuisine lorsqu'ils cuisinent, et c'est ainsi depuis un certain temps maintenant. Donc, pas de dégustation des différents plats préparés. J'ai été sévèrement punie pour avoir goûté une miette d'un biscuit que j'avais trouvé sur le comptoir en nettoyant après un repas. La Matrone est entrée ce jour-là et m'a vue. Elle s'est assurée de le dire à Maman. J'ai été sévèrement punie pour cela aussi.
Alors, après ça, je ne peux manger que ce qui reste, ce qui n'arrive qu'à la fin de la journée, après avoir terminé toutes les corvées qu'on m'a assignées. Finalement, j'ai réussi à finir de nettoyer les derniers placards sales avant de me rendre dans la salle à manger pour m'assurer que tout était en ordre, juste avant le petit déjeuner. Maman ne voulait jamais que quelqu'un d'autre me voie, donc je devais commencer tôt. Aujourd'hui, elle m'a réveillée avant le lever du soleil. Je suppose que c'était un grand jour ou quelque chose comme ça. Elle ne veut pas que je sois près de quelqu'un d'autre, encore moins que des invités spéciaux me voient.
Je suis la plus jeune de ma famille, et je m'occupe des besoins de mes cinq autres frères et sœurs, en plus de nettoyer après la meute où nous vivons. Soit je nettoie, soit je fais la lessive de tout le monde. Par conséquent, personne ne me dit rien sur l'importance des événements spéciaux, surtout.
Une fois toutes les chaises essuyées, je me suis dirigée vers la fenêtre pour regarder dehors. Il est rare que j'aie l'occasion de voir l'avant du château, et puisque j'avais terminé, je voulais juste admirer la vue. Je n'ai pas de fenêtre dans ma chambre, donc il n'y a pas de vue comme celle que je nettoie tous les jours, qui surplombe l'avant du château. Cependant, je n'avais pas réalisé que Maman venait de rentrer dans la pièce à ce moment-là aussi.
Soudain, j'ai entendu quelque chose derrière moi et je me suis retournée au moment exact où elle s'approchait de moi, me giflant à nouveau au visage avec ses griffes sorties, causant davantage de griffures sur le côté de mon visage. J'ai immédiatement placé ma main sur mon visage et me suis inclinée devant elle pendant qu'elle parlait.
"Tu sais que tu ne dois pas être vue !" Elle me cria dessus sévèrement. "Par personne, surtout pas par les fenêtres de l'avant du château !"
"Je... Je suis désolée, Maman," dis-je sans même penser que je parlais à ce moment-là, car j'étais vraiment prise au dépourvu.
"Comment oses-tu m'adresser la parole de cette manière !" Elle dit choquée, et après avoir parlé, je reçus une autre gifle sur l'autre joue, cette fois-ci alors que je me forçais à m'incliner devant elle. "Tu dois aller dans ta chambre immédiatement. Jusqu'à ce que je décide de ce que je vais faire de toi."
Je me suis relevée de ma position inclinée, en veillant à stabiliser le seau et le chiffon que j'utilisais plus tôt pour nettoyer. Cependant, quand j'ai essayé de passer devant elle au bout de la table, elle m'a fait trébucher. Je n'en revenais pas quand son action m'a fait tomber sur une chaise au bout de la table, la faisant s'effondrer au sol avec moi. En même temps, j'ai laissé tomber le seau, qui était encore partiellement rempli d'eau, provoquant une déversement sur le sol.
J'ai haleté en voyant que le vêtement que je portais était maintenant presque trempé. Cependant, le plus important dans cette chute était que la rampe du bras s'était cassée lorsque la chaise s'était écrasée au sol. J'ai essayé de me relever, mais mon état de faiblesse rendait cela difficile alors que je glissais dans la flaque d'eau désormais très évidente autour de moi.
"Quel est tout ce vacarme ?!" Demanda l'Alpha de notre meute. Il entra dans la salle à manger et me regarda directement, puis regarda Maman.
"Je suis tellement désolée, Alpha," dit Maman d'un ton sévère en me lançant un regard noir. Je savais qu'elle me punirait sûrement si je disais quelque chose. Elle ne voulait pas que quelqu'un me voie, surtout lui, parmi tous. "La servante était maladroite et a renversé la chaise, la faisant se casser. Je vais m'en occuper personnellement pour vous."
Je n'en revenais pas de ses paroles. Que devais-je faire ? Il me tuerait si je parlais !
Ostatnie Rozdziały
#69 Chapitre 69 : Les émotions sont vives !
Ostatnia Aktualizacja: 10/22/2025#68 Chapitre 68 : Choqué au-delà de toute raison
Ostatnia Aktualizacja: 10/22/2025#67 Chapitre 67 : La vérité ou le mensonge !
Ostatnia Aktualizacja: 10/22/2025#66 Chapitre 66 : Il est temps de tout dévoiler
Ostatnia Aktualizacja: 10/22/2025#65 Chapitre 65 : C'est maintenant ou jamais !
Ostatnia Aktualizacja: 10/22/2025#64 Chapitre 64 : À quoi ça sert ?
Ostatnia Aktualizacja: 10/22/2025#63 Chapitre 63 : Nation rivale ou pas ?
Ostatnia Aktualizacja: 10/22/2025#62 Chapitre 62 : Qu'avons-nous ici ?
Ostatnia Aktualizacja: 10/22/2025#61 Chapitre 61 : Est-ce cet homme ?
Ostatnia Aktualizacja: 10/22/2025#60 Chapitre 60 : Je vais mourir
Ostatnia Aktualizacja: 10/22/2025
Może Ci się spodobać 😍
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Moja Oznaczona Luna
„Tak.”
Wypuszcza powietrze, podnosi rękę i ponownie uderza mnie w nagi tyłek... mocniej niż wcześniej. Dyszę pod wpływem uderzenia. Boli, ale jest to takie gorące i seksowne.
„Zrobisz to ponownie?”
„Nie.”
„Nie, co?”
„Nie, Panie.”
„Dobra dziewczynka,” przybliża swoje usta, by pocałować moje pośladki, jednocześnie delikatnie je głaszcząc.
„Teraz cię przelecę,” sadza mnie na swoich kolanach w pozycji okrakiem. Nasze spojrzenia się krzyżują. Jego długie palce znajdują drogę do mojego wejścia i wślizgują się do środka.
„Jesteś mokra dla mnie, maleńka,” mówi z zadowoleniem. Rusza palcami w tę i z powrotem, sprawiając, że jęczę z rozkoszy.
„Hmm,” Ale nagle, jego palce znikają. Krzyczę, gdy moje ciało tęskni za jego dotykiem. Zmienia naszą pozycję w sekundę, tak że jestem pod nim. Oddycham płytko, a moje zmysły są rozproszone, oczekując jego twardości we mnie. Uczucie jest niesamowite.
„Proszę,” błagam. Chcę go. Potrzebuję tego tak bardzo.
„Więc jak chcesz dojść, maleńka?” szepcze.
O, bogini!
Życie Apphii jest ciężkie, od złego traktowania przez członków jej stada, po brutalne odrzucenie przez jej partnera. Jest sama. Pobita w surową noc, spotyka swojego drugiego szansowego partnera, potężnego, niebezpiecznego Lykańskiego Alfę, i cóż, czeka ją jazda życia. Jednak wszystko się komplikuje, gdy odkrywa, że nie jest zwykłym wilkiem. Dręczona zagrożeniem dla swojego życia, Apphia nie ma wyboru, musi stawić czoła swoim lękom. Czy Apphia będzie w stanie pokonać zło, które zagraża jej życiu i w końcu będzie szczęśliwa ze swoim partnerem? Śledź, aby dowiedzieć się więcej.
Ostrzeżenie: Treści dla dorosłych
Zabawa z Ogniem
„Wkrótce sobie porozmawiamy, dobrze?” Nie mogłam mówić, tylko wpatrywałam się w niego szeroko otwartymi oczami, podczas gdy moje serce biło jak oszalałe. Mogłam tylko mieć nadzieję, że to nie mnie szukał.
Althaia spotyka niebezpiecznego szefa mafii, Damiana, który zostaje zauroczony jej dużymi, niewinnymi zielonymi oczami i nie może przestać o niej myśleć. Althaia była ukrywana przed tym niebezpiecznym diabłem. Jednak los przyprowadził go do niej. Tym razem nie pozwoli jej już odejść.
Zacznij Od Nowa
© 2020-2021 Val Sims. Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej powieści nie może być reprodukowana, dystrybuowana ani transmitowana w jakiejkolwiek formie ani za pomocą jakichkolwiek środków, w tym fotokopii, nagrywania lub innych metod elektronicznych czy mechanicznych, bez uprzedniej pisemnej zgody autora i wydawców.
Zakazane pragnienie króla Lykanów
Te słowa spłynęły okrutnie z ust mojego przeznaczonego-MOJEGO PARTNERA.
Odebrał mi niewinność, odrzucił mnie, dźgnął, a potem kazał zabić w naszą noc poślubną. Straciłam swoją wilczycę, pozostawiona w okrutnym świecie, by znosić ból sama...
Ale tej nocy moje życie przybrało inny obrót - obrót, który wciągnął mnie do najgorszego piekła możliwego.
Jednego momentu byłam dziedziczką mojego stada, a następnego - niewolnicą bezwzględnego Króla Lykanów, który był na skraju obłędu...
Zimny.
Śmiertelny.
Bez litości.
Jego obecność była samym piekłem.
Jego imię szeptem terroru.
Przyrzekł, że jestem jego, pożądana przez jego bestię; by zaspokoić, nawet jeśli miałoby to mnie złamać
Teraz, uwięziona w jego dominującym świecie, muszę przetrwać mroczne uściski Króla, który miał mnie owiniętą wokół palca.
Jednak w tej mrocznej rzeczywistości kryje się pierwotny los...
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Kontraktowa Żona Prezesa
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Narzeczona Wojennego Boga Alpha
Jednak Aleksander jasno określił swoją decyzję przed całym światem: „Evelyn jest jedyną kobietą, którą kiedykolwiek poślubię.”
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.












