Garder Mia

Garder Mia

Lacey St Sin · W trakcie · 103.3k słów

589
Gorące
3.5k
Wyświetlenia
432
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

"Tu m'as fait quelque chose. Je courais et tu as pointé une sorte d'arme sur moi et maintenant..." Mia regarda autour d'elle, remarquant d'autres femmes à proximité.
"Oui, tu es l'une de celles qui ont été sélectionnées. Il est essentiel que tu manges maintenant. Nous devons avancer rapidement, la forêt n'est pas sûre la nuit."

"Choisie pour quoi ? Je ne sais même pas où je suis. Soit je suis complètement défoncée, soit c'est une sorte de blague élaborée..."

Elle jeta un coup d'œil aux autres femmes. Elles étaient jeunes, peut-être même plus jeunes qu'elle. Deux avec des cheveux noirs et une peau olive se blottissaient l'une contre l'autre, leurs yeux vitreux et écarquillés. Elles semblaient être des sœurs, peut-être.

Il y avait une blonde assise bien droite, ses mains tremblant alors qu'elle portait quelque chose à ses lèvres et en prenait une bouchée. La dernière était une petite chose pâle, recroquevillée sur le sol, les bras enroulés autour de ses genoux et sa coupe au carré châtain tombant sur son visage.


Mia se retrouve capturée par une race extraterrestre exotique et traînée à travers un portail vers leur monde, Callaphria.
Un monde extraterrestre violent rempli de prédateurs violents. Un monde dévasté par une guerre qui dure depuis des décennies... et les Livariens sont les derniers de leur espèce.
Avec plusieurs dizaines de ses compagnes, elle se voit confier la tâche de choisir un compagnon et... de procréer. Hors de question. Au lieu de cela, Mia est déterminée à trouver un moyen de retourner sur Terre, mais plus elle en apprend sur le sort des Livariens, plus elle est attirée par eux. Et plus elle en apprend sur Draven, leur chef... plus elle se demande ce qu'elle veut vraiment.
Lorsqu'elle découvre que quelque chose chasse leur peuple, Mia est déterminée à les sauver tous. Car le véritable ennemi n'est pas ce qu'ils pensent.

La suite, Dompter Tianna, arrive bientôt

Rozdział 1

Note de l'auteur : Bonjour chers lecteurs ! J'espère que vous apprécierez ce livre, le premier de ma collection Mondes Lointains. Si vous aimez Mia et Tianna, et que vous avez hâte de découvrir plus de ces mondes, n'oubliez pas de visiter mon site web www.laceystsin.com et de vous inscrire à ma newsletter pour des mises à jour et du contenu gratuit ! Une histoire est actuellement en cours de publication, poursuivant l'histoire des Livariens, que vous découvrirez dans ce livre. Bonne lecture et profitez-en !


"Mais Mademoiselle Mckay, j'ai une piscine dans mon jardin. Elle pourrait accueillir un dauphin à bec, j'en suis sûre," dit Ainsly en regardant Mia avec de grands yeux bruns pleins d'espoir. Mia réfléchit quelques secondes à l'idée de laisser la petite fille vivre son rêve, mais décida de la détromper doucement. Après tout, elle était censée enseigner à ces petits monstres la vie marine.

"Je pense qu'il est mieux d'aller voir ton animal préféré là où il vit, dans l'océan. Les dauphins ont besoin de beaucoup d'espace pour sauter et éclabousser, et l'eau douce des piscines n'est pas bonne pour eux, ils tomberaient malades."

Quelques mains se levèrent et Mia se prépara à la bataille qu'il faudrait mener pour ramener quinze enfants de sept ans au sujet principal.

"Oui, Derrik ?"

"Tu veux dire que si les dauphins ne peuvent pas vivre dans l'eau douce, ils doivent vivre dans l'eau sale ?"

Oh là là. Quelqu'un n'avait pas écouté le début de la leçon. Cela l'aurait plus inquiétée, mais il était 15h un vendredi et tout le monde était plutôt épuisé de la semaine.

"Qui se souvient des deux types d'eau stagnante ?" demanda-t-elle, renvoyant la question à la classe. Peut-être que quelqu'un avait écouté et elle pourrait se rassurer en se disant qu'elle ne ratait pas complètement ses tentatives d'enseigner à ces gremlins. Elle choisit une fille plus calme cette fois, une qui avait rarement des ennuis... ou posait des questions absurdes.

"Oui, Ingrid ?"

"Mademoiselle Mckay... Peter a vomi sur ma chaussure."

La classe se rassembla autour de la tragédie, certains courant pour voir les restes du déjeuner de Peter et d'autres grimpant sur leurs chaises en faisant des bruits de dégoût. Mia regarda Peter. En effet, son teint était complètement blanc, ses petits yeux vitreux pleuraient. Comment avait-il réussi à tomber malade si discrètement ? Elle ne l'avait même pas remarqué.

La cloche finale de l'école sonna et elle résista à l'envie de crier alléluia. Au lieu de cela, elle isola rapidement le malade et commença le long processus de préparation des élèves pour qu'ils rentrent chez eux. Il fallut une longue demi-heure avant qu'elle réussisse à faire sortir les petits gremlins et à évaluer les dégâts.

Beurk. Beurk. Beurk.

Eh bien, c'était une fin appropriée à une semaine de merde.

Il était tard quand elle rentra enfin dans son petit appartement. Si elle était plus intelligente, elle ne laisserait pas toutes ses courses pour un vendredi soir. Elle posa son sac de travail près de la porte et enleva ses bottes, s'étirant et décrochant son soutien-gorge ensuite. Elle enleva le vêtement gênant et le jeta sur le bord du canapé. Voilà. Chez elle.

Normalement, elle aurait fouillé dans le frigo et trouvé une idée quelconque pour le dîner, mais le petit désordre de Peter lui avait coupé l'appétit. Elle se dirigea vers l'évier, se servit un grand verre d'eau froide et s'installa sur le canapé, ouvrant son ordinateur portable pour regarder le prochain épisode de The Good Place.

Sans prévenir, une boule de poils soyeuse atterrit sur ses genoux, ses griffes s'enfonçant dans ses cuisses. Elle posa son verre pour éviter de le renverser.

« Doucement boule de poils, ce sont encore des pantalons de travail. » Kiki, la calico de Mia, la fixait de ses yeux perçants. Ah oui... comment osait-elle corriger sa majesté. « Très bien, installe-toi déjà. »

Kiki se lova en une petite boule confortable et Mia attendit que l'épisode passe les génériques d'ouverture.

Bon... c'est le moment ou jamais.

Elle sortit son téléphone de sa poche et alluma l'écran. Autrefois, ce petit rectangle de technologie avait été son sauveur, connectant Mia à ses amis et sa famille à trois États de là, mais maintenant... maintenant, il ressemblait plus à une chaîne, un rappel de plus.

Comme prévu, la notification en tête de toutes ses communications manquées était le numéro de Brian. Hmm. Trois appels manqués. Il avait été persistant ce matin-là. Mia se laissa envahir par une vague de frustration. Bien sûr qu'il aurait essayé de la contacter pendant qu'elle était occupée à enseigner. Il ne lui était jamais venu à l'esprit qu'elle pouvait avoir une vie, ou que devoir affronter ses drames dès le matin ruinerait toute sa journée. Mais il n'avait jamais été du genre à voir les choses du point de vue de Mia. Elle appuya sur le bouton de la messagerie vocale.

« Mia, est-ce qu'on peut juste parler... »

Non. Ils ne pouvaient définitivement pas. Elle effaça ce message, ainsi que les trois suivants de lui. Le temps des discussions était bien révolu. Maintenant, il était temps de reprendre sa vie en main et de décider de ce qu'elle allait faire ensuite. Son poste à l'école primaire de Riverdahl était presque terminé, ayant remplacé pour le reste du trimestre pendant que l'enseignante titulaire était en congé maternité. Cette pensée lui fit ressentir une petite vague de panique. Rien dans sa vie n'était vraiment stable. Cela lui donnait envie de retourner chez elle, à Devils Lake.

Et ensuite Mia ? Retourner vivre chez maman ?

Elle frissonna. Non, vivre avec sa mère n'était pas une option. Ni d'ailleurs aller chez des amis du lycée. La plupart se mariaient et commençaient des familles. Elle avait passé sa vie à se sentir comme la troisième roue de son petit univers familial dysfonctionnel, elle ne voulait pas y retourner. Mon Dieu, elle avait vraiment tout gâché en suivant Brian à Rockford.

Elle baissa les yeux vers Kiki et caressa longuement le chat sur son pelage lisse. Cela aidait un peu.

Le message suivant venait de Jainie, mais Mia n'y répondit pas non plus. Jainie était censée être amie avec eux deux, et elle voudrait savoir ce qui se passait. Mia n'avait pas la force de lui expliquer comment elle avait été suspicieuse pendant des mois à propos de ses sorties tardives, ou comment elle avait eu raison. De toute façon, Jainie était une molle passive. Elle demanderait à Mia comment elle était certaine, et jouerait toutes les cartes possibles pour arranger les choses entre elle et Brian.

Mia ne voulait pas ça. Elle était blessée et en colère, mais quand elle avait enfin mis les pièces du puzzle ensemble de manière indéniable, ce n'était pas de la tristesse qu'elle avait ressentie. C'était du soulagement. Oh, elle avait le cœur brisé. Elle avait aimé Brian, ou du moins elle avait aimé celui qu'elle pensait qu'il était. Leur relation était l'une de celles qui durent longtemps... depuis les premières années du lycée. Ils avaient été amis puis partenaires. Mia pleurait cela, elle regrettait la compagnie, mais elle ne regrettait pas de ne plus ressentir cette suspicion constante, comme si elle était sur le point de découvrir quelque chose qu'elle n'aimerait pas. Elle avait ignoré ce sentiment dans ses tripes pendant bien trop longtemps, et le soulagement d'avoir eu raison, de ne pas être folle, et de mériter mieux, c'était à cela qu'elle s'accrochait depuis le dernier mois.

Alors, elle ignora aussi le message de Jainie, remit son téléphone en mode silencieux et le posa de côté. Il y aurait bien assez de temps pour affronter les ruines de sa relation plus tard. Pour l'instant, elle allait se concentrer sur elle-même.

Ce n'était vraiment pas juste, la longue portée de la technologie. Mais même avec son téléphone éteint et en mode silencieux, Mia savait qu'il sonnait d'une manière ou d'une autre. Elle ouvrit les yeux. Six heures cinquante-sept. Pff. Vraiment, Brian ? Elle grogna, groggy par le manque de sommeil... ou de café.

Comme un zombie de l'apocalypse, elle se poussa hors du lit. Elle était fatiguée et décaféinée, mais au moins, elle pouvait s'occuper de l'une de ces choses. En se traînant jusqu'à la cuisine, elle mit en marche George, la cafetière. Le comptoir était encore propre de la veille et elle s'y appuya, attendant impatiemment que suffisamment de potion miracle noire remplisse une tasse. La journée promettait d'être belle, à en juger par la lumière filtrant à travers la fenêtre. Elle allait renoncer à la salle de sport, décida-t-elle, et courir dans la vallée de la rivière. Sortir dans la nature lui remontait toujours le moral.

Après avoir préparé sa boisson, elle s'assit à la petite table. La chaise vide en face d'elle était un rappel brutal de sa vie solitaire et pathétique. Elle l'ignora et ouvrit l'application de nouvelles sur son téléphone. Les articles remplis de pessimisme et de suppositions sur les dirigeants politiques remplissaient les premières pages. Elle les parcourut rapidement, mais rien n'éveilla suffisamment son intérêt pour qu'elle les ouvre. Le refuge du centre-ville organisait une foire d'adoption. Mia lut cet article, se demandant pendant quelques minutes si Kiki pourrait avoir besoin d'un compagnon. Non, mieux vaut éviter. Si elle adoptait un nouvel animal chaque fois que la vie était difficile, elle risquait de devenir une vieille dame aux chats. De plus, Kiki serait contrariée.

Elle termina son café et se dirigea vers la porte, enfilant ses vieilles baskets et attrapant ses écouteurs. Ses courtes boucles châtain étaient difficiles à contenir, mais elle y parvint, plus ou moins. Ça ressemblait probablement à un désordre, mais ce n'est pas comme si quelqu'un qu'elle connaissait allait la voir.

"Tiens le fort, Kiki," appela-t-elle.

Kiki ne répondit pas.

Il y avait quatorze pâtés de maisons jusqu'à la rivière. Comme tout bon citadin, Mia baissa la tête et ignora les autres passants. Le soleil commençait à percer à travers les branches des arbres lorsqu'elle atteignit la vallée. Il faisait encore frais, mais c'était agréable pour courir. Elle fit quelques étirements puis se lança sur le chemin pavé, trouvant son rythme.

Elle n'avait couru que deux minutes quand elle aperçut une silhouette sur le sentier devant elle. Instantanément, son cœur s'accéléra. Elle ne pouvait pas mettre le doigt dessus, mais quelque chose dans cette forme ombragée était alarmant, prédatrice. Mia fit encore quelques pas avant que la peur ne prenne le dessus et qu'elle se retrouve à ralentir jusqu'à s'arrêter. La personne devant elle était grande, et masculine, et pour une raison quelconque, il était flou et sombre, comme s'il était hors de focus. Le cerveau de Mia refusait de traiter cette anomalie dans son apparence, alors il lui fallut un long moment pour réaliser que l'homme venait vers elle. Directement vers elle, et il y avait quelque chose dans sa main qu'il tenait comme une arme. Il fit un mouvement rapide avec ses mains.

L'instinct cria à Mia de courir, et, comme une bonne proie, elle essaya d'obéir, mais ses pieds étaient figés et tout ce qu'elle pouvait penser, c'était qu'elle allait mourir et que cela correspondait bien à sa vie que ce soit de cette manière misérable.

Une douleur aiguë transperça soudainement son épaule et elle eut l'impression de tomber dans un épais brouillard. Parmi toutes les choses terribles qu'elle pouvait faire à ce moment-là, s'endormir était en haut de la liste. Que diable se passait-il ?

Et puis c'était trop tard. Elle s'effondrait au sol et la silhouette floue était à côté d'elle, touchant sa tempe. Malgré ses tentatives désespérées, le monde s'estompait. La dernière chose qu'elle perçut fut d'être soulevée dans des bras forts et une voix profonde et riche : "C'est bon, j'ai le dernier."

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

1m Wyświetlenia · Zakończone · Jessica C. Dolan
Bycie drugim najlepszym jest praktycznie w moim DNA. Moja siostra dostawała miłość, uwagę, blask reflektorów. A teraz nawet jej przeklętego narzeczonego.
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera

Po Romansie: W Ramionach Miliardera

649.8k Wyświetlenia · W trakcie · Louisa
Od pierwszego zauroczenia do przysięgi małżeńskiej, George Capulet i ja byliśmy nierozłączni. Ale w naszym siódmym roku małżeństwa, on zaczął romansować ze swoją sekretarką.

W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...

Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.

George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.

Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"

Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.

Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.

"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"

George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"

"Obawiam się, że to niemożliwe."

Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Accardi

Accardi

618.6k Wyświetlenia · Zakończone · Allison Franklin
Obniżył usta do jej ucha. "To będzie miało swoją cenę," wyszeptał, zanim pociągnął jej płatek ucha zębami.
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."


Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Moja Oznaczona Luna

Moja Oznaczona Luna

485.8k Wyświetlenia · Zakończone · Sunshine Princess
„Czy nadal będziesz mi się sprzeciwiać?” pyta, jego spojrzenie jest chłodne i twarde.
„Tak.”
Wypuszcza powietrze, podnosi rękę i ponownie uderza mnie w nagi tyłek... mocniej niż wcześniej. Dyszę pod wpływem uderzenia. Boli, ale jest to takie gorące i seksowne.
„Zrobisz to ponownie?”
„Nie.”
„Nie, co?”
„Nie, Panie.”
„Dobra dziewczynka,” przybliża swoje usta, by pocałować moje pośladki, jednocześnie delikatnie je głaszcząc.
„Teraz cię przelecę,” sadza mnie na swoich kolanach w pozycji okrakiem. Nasze spojrzenia się krzyżują. Jego długie palce znajdują drogę do mojego wejścia i wślizgują się do środka.
„Jesteś mokra dla mnie, maleńka,” mówi z zadowoleniem. Rusza palcami w tę i z powrotem, sprawiając, że jęczę z rozkoszy.
„Hmm,” Ale nagle, jego palce znikają. Krzyczę, gdy moje ciało tęskni za jego dotykiem. Zmienia naszą pozycję w sekundę, tak że jestem pod nim. Oddycham płytko, a moje zmysły są rozproszone, oczekując jego twardości we mnie. Uczucie jest niesamowite.
„Proszę,” błagam. Chcę go. Potrzebuję tego tak bardzo.
„Więc jak chcesz dojść, maleńka?” szepcze.
O, bogini!


Życie Apphii jest ciężkie, od złego traktowania przez członków jej stada, po brutalne odrzucenie przez jej partnera. Jest sama. Pobita w surową noc, spotyka swojego drugiego szansowego partnera, potężnego, niebezpiecznego Lykańskiego Alfę, i cóż, czeka ją jazda życia. Jednak wszystko się komplikuje, gdy odkrywa, że nie jest zwykłym wilkiem. Dręczona zagrożeniem dla swojego życia, Apphia nie ma wyboru, musi stawić czoła swoim lękom. Czy Apphia będzie w stanie pokonać zło, które zagraża jej życiu i w końcu będzie szczęśliwa ze swoim partnerem? Śledź, aby dowiedzieć się więcej.
Ostrzeżenie: Treści dla dorosłych
Zabawa z Ogniem

Zabawa z Ogniem

645.2k Wyświetlenia · Zakończone · Mariam El-Hafi🔥
Pociągnął mnie przed siebie, a ja poczułam się, jakbym stała twarzą w twarz z samym diabłem. Pochylił się bliżej, jego twarz była tak blisko mojej, że gdybym się poruszyła, zderzylibyśmy się głowami. Przełknęłam ślinę, patrząc na niego szeroko otwartymi oczami, przerażona tym, co może zrobić.

„Wkrótce sobie porozmawiamy, dobrze?” Nie mogłam mówić, tylko wpatrywałam się w niego szeroko otwartymi oczami, podczas gdy moje serce biło jak oszalałe. Mogłam tylko mieć nadzieję, że to nie mnie szukał.

Althaia spotyka niebezpiecznego szefa mafii, Damiana, który zostaje zauroczony jej dużymi, niewinnymi zielonymi oczami i nie może przestać o niej myśleć. Althaia była ukrywana przed tym niebezpiecznym diabłem. Jednak los przyprowadził go do niej. Tym razem nie pozwoli jej już odejść.
Zacznij Od Nowa

Zacznij Od Nowa

1.8m Wyświetlenia · Zakończone · Val Sims
Eden McBride całe życie spędziła, trzymając się zasad. Ale kiedy jej narzeczony porzuca ją na miesiąc przed ślubem, Eden ma dość przestrzegania reguł. Gorący romans to dokładnie to, czego potrzebuje na złamane serce. Nie, nie do końca. Ale to właśnie jest potrzebne Eden. Liam Anderson, spadkobierca największej firmy logistycznej w Rock Union, jest idealnym facetem na odbicie. Prasa nazwała go Księciem Trzech Miesięcy, ponieważ nigdy nie jest z tą samą dziewczyną dłużej niż trzy miesiące. Liam miał już sporo jednonocnych przygód i nie spodziewa się, że Eden będzie czymś więcej niż przelotnym romansem. Kiedy budzi się i odkrywa, że Eden zniknęła razem z jego ulubioną dżinsową koszulą, Liam jest zirytowany, ale dziwnie zaintrygowany. Żadna kobieta nigdy nie opuściła jego łóżka dobrowolnie ani go nie okradła. Eden zrobiła jedno i drugie. Musi ją znaleźć i zmusić do odpowiedzialności. Ale w mieście liczącym ponad pięć milionów ludzi znalezienie jednej osoby jest równie niemożliwe, jak wygranie na loterii, aż los ponownie ich łączy dwa lata później. Eden nie jest już naiwną dziewczyną, którą była, gdy wskoczyła do łóżka Liama; teraz ma sekret, który musi chronić za wszelką cenę. Liam jest zdeterminowany, by odzyskać wszystko, co Eden mu ukradła, i nie chodzi tylko o jego koszulę.

© 2020-2021 Val Sims. Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej powieści nie może być reprodukowana, dystrybuowana ani transmitowana w jakiejkolwiek formie ani za pomocą jakichkolwiek środków, w tym fotokopii, nagrywania lub innych metod elektronicznych czy mechanicznych, bez uprzedniej pisemnej zgody autora i wydawców.
Zakazane pragnienie króla Lykanów

Zakazane pragnienie króla Lykanów

595.4k Wyświetlenia · W trakcie · Esther Olabamidele
"Zabij ją i spal jej ciało."

Te słowa spłynęły okrutnie z ust mojego przeznaczonego-MOJEGO PARTNERA.

Odebrał mi niewinność, odrzucił mnie, dźgnął, a potem kazał zabić w naszą noc poślubną. Straciłam swoją wilczycę, pozostawiona w okrutnym świecie, by znosić ból sama...

Ale tej nocy moje życie przybrało inny obrót - obrót, który wciągnął mnie do najgorszego piekła możliwego.

Jednego momentu byłam dziedziczką mojego stada, a następnego - niewolnicą bezwzględnego Króla Lykanów, który był na skraju obłędu...

Zimny.

Śmiertelny.

Bez litości.

Jego obecność była samym piekłem.

Jego imię szeptem terroru.

Przyrzekł, że jestem jego, pożądana przez jego bestię; by zaspokoić, nawet jeśli miałoby to mnie złamać

Teraz, uwięziona w jego dominującym świecie, muszę przetrwać mroczne uściski Króla, który miał mnie owiniętą wokół palca.

Jednak w tej mrocznej rzeczywistości kryje się pierwotny los...
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

326k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
Na przyjęciu urodzinowym mojego podłego ojca, zostałam odurzona przez moją siostrę Emily—a co gorsza, planowała, aby jej chłopak mnie zaatakował. Gdy substancja krążyła w moich żyłach, pożądanie zaczęło przytłaczać mój racjonalny umysł. Ale w tej chwili słabości, mój mąż z kontraktu mnie uratował. Okazało się, że płonę tylko dla niego. To, co zaczęło się jako jego próba pomocy mi w przezwyciężeniu efektów narkotyku, zamieniło się w noc surowej, namiętnej intymności, która zburzyła każdą granicę, którą starannie zbudowaliśmy. W jego ramionach odkryłam głód, o którym nie wiedziałam, że istnieje, a on rościł sobie prawo do mnie z taką intensywnością, że oboje zostaliśmy bez tchu...
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Kontraktowa Żona Prezesa

Kontraktowa Żona Prezesa

642.4k Wyświetlenia · W trakcie · Gregory Ellington
Świat Olivii Morgan wywraca się do góry nogami, gdy przyłapuje swojego chłopaka na zdradzie z jej przyjaciółką. Zrozpaczona i tonąca w długach, zostaje wciągnięta w niecodzienne porozumienie z Alexandrem Carterem, zimnym i wyrachowanym prezesem Carter Enterprises. W zamian za roczne małżeństwo z rozsądku, Olivia otrzymuje pieniądze, których desperacko potrzebuje – oraz awans, którego się nie spodziewała. Jednak gdy ich fałszywy związek zaciera granice między biznesem a przyjemnością, Olivia zaczyna się wahać między mężczyzną, który oferuje jej wszystko, a biznesowym rywalem, który pragnie jej serca. W świecie, gdzie zdrada jest na wyciągnięcie ręki, a pożądanie płonie żarliwie, Olivia musi poruszać się wśród swoich emocji, kariery oraz niebezpiecznej gry władzy, namiętności i tajemnic. Czy uda jej się strzec swojego serca, jednocześnie coraz głębiej wplątując się w sieć pożądania i miłości miliardera? A może zimne serce Alexandra stopnieje pod wpływem ich niezaprzeczalnej chemii?
Po Jednej Nocy z Alfą

Po Jednej Nocy z Alfą

606.6k Wyświetlenia · Zakończone · Sansa
Jedna noc. Jeden błąd. Całe życie konsekwencji.

Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.

Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.

Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.

W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.

"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.

"Kto do cholery jest Jason?"

Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.

Uciekłam, ratując swoje życie!

Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!

Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.

Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”

Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.

OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Narzeczona Wojennego Boga Alpha

Narzeczona Wojennego Boga Alpha

468.5k Wyświetlenia · Zakończone · Riley Above Story
W dniu, w którym Evelyn myślała, że Liam jej się oświadczy, on zaskoczył ją, klękając na jedno kolano—przed jej przyrodnią siostrą, Samanthą. Jakby ta zdrada nie była wystarczająca, Evelyn dowiedziała się okrutnej prawdy: jej rodzice już zdecydowali sprzedać przyszłość jednej córki niebezpiecznemu mężczyźnie: słynnemu Bogu Wojny Alfie Aleksandrowi, o którym krążyły plotki, że jest okaleczony i kaleki po niedawnym wypadku. A panną młodą nie mogła być ich ukochana córka Samantha. Jednak kiedy "brzydki i kaleki" Alfa ujawnił swoje prawdziwe oblicze—niewiarygodnie przystojnego miliardera bez śladu urazu—Samantha zmieniła zdanie. Była gotowa porzucić Liama i zająć miejsce Evelyn jako córka, która powinna poślubić Aleksandra.
Jednak Aleksander jasno określił swoją decyzję przed całym światem: „Evelyn jest jedyną kobietą, którą kiedykolwiek poślubię.”
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

360.4k Wyświetlenia · W trakcie · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.