L'Assassin Alpha

L'Assassin Alpha

Aurora Archer · W trakcie · 153.5k słów

298
Gorące
2.2k
Wyświetlenia
614
Dodano
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

Rejet et Vengeance sur les trois fils de l'Alpha.

Les frères Alpha s'avancèrent vers moi.

Ils avaient tous les deux hérité des cheveux châtain clair de leur père, ternes et sans vie, comme eux.

Ils commencèrent à tourner lentement autour de moi, comme des animaux qui avaient déjà attrapé leur proie et s'amusaient maintenant avec elle.

"Quelques semaines, et tu nous appartiendras," Hunter fit un pas de plus vers moi, bien qu'il ne puisse pas me toucher, je pouvais sentir son souffle chaud et humide.

"Encore et encore, tu seras enfermée dans ma chambre, rien d'autre qu'une pute d'Alpha. J'espère que tu te battras; ce sera d'autant plus amusant de te briser."

"Qui a dit que ce serait toi ?" Nolan, le plus jeune, entra en scène.

"De toute façon, ce ne sera pas toi." Dominick ricana, à peine conscient de son frère cadet, qui n'était jamais une menace pour lui.

Nolan croisa les bras et observa, "Peu importe qui l'aura, on pourrait tous prendre notre tour avec elle," suggéra-t-il, sans même me regarder, toujours le médiateur.

"Je ne partage pas," grogna Hunter. Pour être honnête, c'était probablement lui qui deviendrait l'Alpha.

La fille de l'Alpha d'une meute rivale, la dernière membre vivante de la meute de la Lune de Sang, avait été capturée par l'Alpha de la Rivière Noire et allait être forcée de s'accoupler avec l'un de ses trois fils lorsqu'elle aurait 18 ans pour utiliser sa lignée forte pour des héritiers. Des disparitions aléatoires commencent à se produire et des corps commencent à apparaître. Personne n'a d'indices ou d'idées sur qui est responsable. Personne ne soupçonne que la fille faible, effrayée et timide est en réalité une assassin entraînée depuis sa naissance, et elle est en quête de vengeance.

Rozdział 1

Je me tenais dans une obscurité plus noire que tout ce que j'avais jamais vu ou ressenti auparavant, elle pulsait en moi. C'était moi.

Les corps de mes parents sous mes pieds étaient tordus et ensanglantés, indiquant une mort qui n'était en rien indolore ; je savais qu'ils s'étaient battus jusqu'au bout.

Le sang était la seule chose que je pouvais sentir ; son odeur métallique épaisse imprégnait l'air, recouvrait mes mains. Je savais qu'ils étaient là, mais ma tête était embrumée, ma vision floue depuis le moment où je les avais trouvés.

Je les cherchais pour du réconfort, pour m'aider, mais il était trop tard, et je ne pouvais rien faire pour les aider.

Je suis tombée à genoux, acceptant mon sort. J'ai tendu la main pour attraper les leurs, encore chaudes de la vie qui venait de leur être arrachée.

Je ne pouvais pas pleurer. Je ne pouvais rien ressentir.

Je suis restée là, attendant de mourir avec eux, voulant mourir avec eux.

Je n'avais plus rien pour vivre, plus personne pour qui vivre. Tout le monde était parti.

Je ne pouvais rien ressentir, sauf le vide, l'absolue vacuité qui m'ébranlait jusqu'au plus profond de moi.

Des pas résonnaient, et j'ai ressenti quelque chose qui aurait pu être du soulagement. Mon cauchemar prendrait fin, et je pourrais rejoindre ma famille et ma meute dans la prochaine vie aux côtés de la Déesse de la Lune.

Des bras forts m'ont arrachée à eux, loin de mes parents.

J'ai crié pour eux, mais je ne l'ai pas entendu ; je savais seulement que je l'avais fait parce que ma gorge était en feu.

J'ai donné des coups de pied et me suis battue contre celui qui m'emmenait avec mes dernières forces. Ils m'ont arrachée à la mort que je ne voulais pas jusqu'à ce soir où tout ce que je connaissais, tout ce que j'aimais, m'avait été volé.

Mes genoux me faisaient mal alors que j'étais jetée sur le sol froid. Des sens engourdis et lointains.

"La voilà, Alpha. En un seul morceau comme vous l'avez demandé." Une main froide a tiré mes cheveux en arrière, dévoilant mon visage.

"Bien, gardez-la comme ça," je vacillais même sur mes genoux. La dernière chose dont je me souviens, ce sont ses yeux bleus cruels, dépourvus de toute émotion, sauf une lueur d'amusement face à ma souffrance.

Le vide en moi s'est embrasé et s'est transformé en une haine rageuse et inébranlable qui a été trop rapidement apaisée par l'obscurité dans laquelle j'ai sombré.

Quatre ans plus tard

"Tu es ravissante, c'est pour moi ? Tu n'aurais pas dû." Dominick s'appuyait contre la grande entrée, essayant de me bloquer le passage, j'ai tenté de passer à côté de lui, mais Hunter est apparu juste derrière lui.

"Tu vas quelque part ?" Hunter s'appuyait de l'autre côté, une lueur dangereuse dansant dans ses yeux bleus glacés, "Nous voulions jeter un coup d'œil de plus près à ce qui sera à nous dans quelques courtes semaines. Tu veux bien nous faire ce plaisir ?" Il a tendu la main pour me toucher mais s'est retenu à la dernière seconde, j'ai réprimé un sourire, regardant mes pieds à la place.

N'étaient-ils pas fatigués d'entendre leurs menaces creuses ? Ils ne pouvaient pas me toucher de toute façon, pas avant que j'aie dix-huit ans. Ordonné par leur père, leur Alpha, un Alpha qui ne serait jamais le mien.

Hunter s'est détaché du mur et s'est avancé vers moi ; Dominick l'a suivi. Dominick était peut-être plus âgé, mais Hunter était de loin le plus cruel et le plus méchant des trois frères.

Ils avaient tous les deux hérité des cheveux châtain clair de leur père, ternes et sans vie, comme eux.

Ils ont commencé à tourner autour de moi lentement, comme des animaux qui avaient déjà attrapé leur proie et ne faisaient que jouer avec maintenant. Je savais comment cela allait se passer, comme toujours, et je me suis glissée dans mon rôle sans effort.

"Dans quelques mois-," Hunter a ricané.

"Quelques semaines, en fait," Dominick a coupé, ses yeux marron parcourant mon corps, Hunter a hoché la tête en signe d'approbation.

"Quelques semaines, et puis tu nous appartiendras. Fais la timide autant que tu veux. Cela rendra juste plus amusant lorsque je te prendrai," Il a fait un pas de plus vers moi bien qu'il ne puisse pas me toucher, son souffle chaud et humide pouvait.

Il s'est répandu sur mon cou et m'a fait frissonner malgré moi. Je ne voulais pas lui donner cette satisfaction, "Encore et encore, tu seras enfermée dans ma chambre, rien d'autre qu'une pute d'Alpha. J'espère que tu te battras ; ce sera d'autant plus amusant de te briser."

"Qui a dit que ce serait toi ?" Nolan, le plus jeune, est entré, l'air ennuyé, évaluant la situation. Il était le seul à avoir hérité des cheveux blond sable de leur mère, ou ce que je supposais être sa couleur naturelle sous tout ce blond décoloré.

"Ce ne sera de toute façon pas toi." Dominick ricana, prêtant à peine attention à son frère cadet, qui n'avait jamais été une menace pour lui.

Nolan croisa les bras et observa, "Peu importe qui l'obtient, faisons en sorte que chacun ait son tour avec elle," suggéra-t-il sans même me regarder, toujours le pacificateur.

"Je ne partage pas," grogna Hunter. Pour être honnête, c'était probablement lui qui deviendrait l'Alpha.

Ici, à Black River, maintenant Blood River, les choses étaient différentes. Je ne pouvais même pas supporter de penser à une partie du nom qu'ils avaient volé à ma meute, Blood Moon. Ici, le titre n'était pas hérité par l'aîné, les fils de l'Alpha se battaient pour le titre. Rien n'était plus important pour eux qu'une lignée forte.

C'est pourquoi j'étais ici. Vivante. La dernière descendante directe de la grande et ancienne meute de Blood Moon. Le mot "ancienne" avait désormais une nouvelle signification, j'étais le dernier membre vivant de la meute.

Je serais la reproductrice du prochain Alpha, pas Luna, jamais Luna, jamais une position de pouvoir. Je produirais des héritiers avec une lignée forte, et ils se disputeraient avec les héritiers nés de leur compagne ou Luna choisie pour le prochain titre.

Personne ne se souciait de ce que leur véritable Luna penserait de cela, et personne ne s'en préoccupait. Elle l'accepterait si elle voulait devenir Luna, et sinon, ils trouveraient une autre alternative convenable.

"Je veux être celui qui la déflorera," haussa les épaules Dominick, "Une fois que j'en aurai fini avec ça, je pourrais vous laisser essayer juste pour voir ce que vous manquez. C'est-à-dire si vous vivez assez longtemps." Il ricana sombrement.

Il y avait une chance que tous ne survivent pas pour voir qui serait couronné prochain Alpha. Moins il y en avait à gérer, mieux c'était.

"Notre père a dit qu'il nous laisserait être là pour ta première transformation. Tu le savais ?" Hunter s'arrêta devant moi. Je ne le savais pas. Je luttais contre l'expression de confusion dans mes yeux et essayais de les garder vides, effrayés.

"Juste pour voir si tu es vraiment l'une de nos compagnes," continua-t-il. Je doutais que la Déesse de la Lune me haïsse autant, "Mais ce n'est pas pour cela que nous venons, bien sûr, compagne ou non, tu appartiendras au prochain Alpha." Il esquissa un sourire qui me fit comprendre qu'il pensait que ce serait lui.

"Nous venons pour te voir te déshabiller devant nous." Mon cœur se serra dans ma gorge ; la pensée qu'ils, que l'Alpha, me voient comme ça me faisait trembler.

"Maintenant, maintenant, ne sois pas nerveuse," Dominick s'approcha et se pencha à mon oreille, "Nous ne te baiserons pas cette nuit-là. Cet honneur est réservé à l'héritier." Il recula et croisa les bras, étudiant mon visage, "Mais papa a mentionné que nous pourrions toucher." J'avalai, je n'avais plus besoin de prétendre être effrayée.

Cela arrivait trop vite. Je pensais avoir plus de temps, pas seulement quelques semaines. J'avais perdu trop de temps à me préparer et n'avais pris aucune action.

"Arrête de faire semblant d'être choquée," Hunter avait une lueur de folie dans les yeux qui m'avait toujours perturbée, je pouvais gérer la colère et la cruauté, mais la folie incontrôlée, c'était imprévisible, "Tu savais depuis le moment où tu es arrivée ici que tu ne serais rien d'autre que la putain reproductrice d'un Alpha. Je suis surpris que tu n'aies pas encore pratiqué."

"Je ne voudrais pas de marchandises usées," ricana Dominick à son frère cadet. Je restai là, les bras le long du corps, l'air abattu. J'avais appris très tôt qu'ils se lasseraient plus vite si je ne réagissais pas, ne leur donnais rien de ce qu'ils voulaient à part une soumission effrayée.

"Maman nous veut à l'avant ; l'Alpha visiteur est en avance." Nolan intervint, et Hunter lui lança un regard noir qui promettait la mort. Il était un chat qui n'avait pas fini de jouer avec sa souris.

Un jouet, c'était tout ce à quoi j'étais réduite, quelque chose à tourmenter par ennui ou pour essayer de provoquer une réaction. Je notai ma colère à cette pensée et la verrouillai pour plus tard, quand elle serait utile.

"Tu devrais t'habiller," susurra Hunter, "Porte quelque chose de joli pour moi, quelque chose digne de ma putain choisie." Dominick rit et fit demi-tour, suivant Hunter par le même chemin.

Nolan me jeta un regard méfiant, et je restai là seule. Je laissai mes épaules s'affaisser un instant sous le poids de leurs mots avant de me redresser et de me diriger vers ma chambre. J'étais la fille d'un Alpha, après tout, et c'est ce que je restais même si je n'avais plus de meute.

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Pułapka Asa

Pułapka Asa

3.3m Wyświetlenia · Zakończone · Eva Zahan
Siedem lat temu Emerald Hutton opuściła swoją rodzinę i przyjaciół, aby uczęszczać do liceum w Nowym Jorku, trzymając w dłoniach swoje złamane serce, by uciec przed jedną osobą. Najlepszym przyjacielem jej brata, którego kochała od dnia, gdy uratował ją przed prześladowcami, gdy miała siedem lat. Złamana przez chłopaka swoich marzeń i zdradzona przez bliskich, Emerald nauczyła się zakopywać kawałki swojego serca w najgłębszym zakątku swoich wspomnień.

Aż do siedmiu lat później, kiedy musi wrócić do rodzinnego miasta po ukończeniu studiów. Miejsca, gdzie teraz mieszka zimny jak kamień miliarder, dla którego jej martwe serce kiedyś biło.

Zraniony przez przeszłość, Achilles Valencian stał się człowiekiem, którego wszyscy się bali. Żar jego życia wypełnił jego serce bezdenną ciemnością. A jedynym światłem, które utrzymywało go przy zdrowych zmysłach, była jego Różyczka. Dziewczyna z piegami i turkusowymi oczami, którą uwielbiał przez całe życie. Młodsza siostra jego najlepszego przyjaciela.

Po latach rozłąki, gdy nadszedł wreszcie czas, by schwytać swoje światło w swoje terytorium, Achilles Valencian zagra swoją grę. Grę, by zdobyć to, co jego.

Czy Emerald będzie w stanie odróżnić płomienie miłości i pożądania oraz uroki fali, która kiedyś ją zalała, aby chronić swoje serce? Czy pozwoli diabłu zwabić się w jego pułapkę? Bo nikt nigdy nie mógł uciec z jego gier. On dostaje to, czego chce. A ta gra nazywa się...

Pułapka Asa.
Ścigając swoją bezwilczą Lunę z powrotem

Ścigając swoją bezwilczą Lunę z powrotem

1.6m Wyświetlenia · W trakcie · Rayna Quinn
„Słuchaj uważnie, Thea. Jesteś nikim i zawsze będziesz nikim. Prawda jest taka, że pieprzyłem cię tylko dlatego, że było to wygodne.” Zbliżył się do mnie, uderzając mnie mocno o ścianę, zamykając mnie swoim ciałem.

„Proszę, przestań, Sebastianie,” błagałam, ale on kontynuował bezlitośnie.

„Nawet w tym nie byłaś dobra. Za każdym razem, gdy byłem w tobie, wyobrażałem sobie Aurorę. Za każdym razem, gdy kończyłem, to jej twarz widziałem. Nie byłaś niczym wyjątkowym - tylko łatwą. Wykorzystałem cię jak bezwartościową, bezwilczą dziwkę, którą jesteś.”

Zamknęłam oczy, gorące łzy spływały po moich policzkach. Pozwoliłam sobie upaść, całkowicie się roztrzaskując.


Jako niechciana, bezwilcza córka rodziny Sterlingów, Thea całe życie była traktowana jak outsider. Kiedy wypadek zmusza ją do małżeństwa z Sebastianem Ashworthem, Alfą najpotężniejszej watahy w Moon Bay, naiwnie wierzy, że miłość i oddanie mogą wystarczyć, by przezwyciężyć jej „defekt”.

Siedem lat później, ich małżeństwo kończy się rozwodem, pozostawiając Theę z ich synem Leo i posadą nauczycielki w szkole na neutralnym terytorium. Gdy zaczyna odbudowywać swoje życie, zabójstwo jej ojca wciąga ją z powrotem w świat, z którego próbowała uciec. Teraz musi zmierzyć się z odnowionym romansem swojego byłego męża z jej idealną siostrą Aurorą, tajemniczymi atakami wymierzonymi w jej życie i niespodziewanym pociągiem do Kane'a, policjanta z własnymi sekretami.

Ale gdy eksperymentalny wilczomlecz zagraża obu watahom i naraża na niebezpieczeństwo wszystkich, których kocha, Thea znajduje się między ochroną swojego syna a konfrontacją z przeszłością, której nigdy w pełni nie rozumiała. Bycie bezwilczą kiedyś uczyniło ją wyrzutkiem - czy teraz może być kluczem do jej przetrwania? A gdy Sebastian pokazuje nieznaną, ochronną stronę, Thea musi zdecydować: czy zaufać mężczyźnie, który kiedyś ją odrzucił, czy zaryzykować wszystko, otwierając serce dla kogoś nowego?
Mój Szef, Mój Tajemniczy Mąż

Mój Szef, Mój Tajemniczy Mąż

821.5k Wyświetlenia · Zakończone · Jane Above Story
Hazel była gotowa na oświadczyny w Las Vegas, ale przeżyła szok życia, gdy jej chłopak wyznał miłość jej siostrze.
Złamana sercem, w końcu wyszła za mąż za nieznajomego. Następnego ranka jego twarz była tylko zamazaną plamą.
W pracy sytuacja się skomplikowała, gdy odkryła, że nowym dyrektorem generalnym jest nikt inny, jak jej tajemniczy mąż z Vegas?!
Teraz Hazel musi znaleźć sposób, jak poradzić sobie z tym niespodziewanym zwrotem w swoim życiu osobistym i zawodowym...
Król Podziemia

Król Podziemia

1.6m Wyświetlenia · Zakończone · RJ Kane
W moim życiu jako kelnerka, ja, Sephie - zwykła osoba - znosiłam lodowate spojrzenia i obelgi klientów, starając się zarobić na życie. Wierzyłam, że taki będzie mój los na zawsze.

Jednak pewnego pamiętnego dnia, Król Podziemia pojawił się przede mną i uratował mnie z rąk syna najpotężniejszego bossa mafii. Z jego głębokimi, niebieskimi oczami utkwionymi w moich, powiedział cicho: "Sephie... skrót od Persefona... Królowa Podziemia. W końcu cię znalazłem." Zdezorientowana jego słowami, wyjąkałam pytanie: "P..przepraszam? Co to znaczy?"

Ale on tylko uśmiechnął się do mnie i delikatnie odgarnął włosy z mojej twarzy: "Jesteś teraz bezpieczna."


Sephie, nazwana na cześć Królowej Podziemia, Persefony, szybko odkrywa, że jest przeznaczona do wypełnienia roli swojej imienniczki. Adrik jest Królem Podziemia, szefem wszystkich szefów w mieście, którym rządzi.

Była pozornie zwykłą dziewczyną, z normalną pracą, aż wszystko zmieniło się pewnej nocy, kiedy wszedł przez frontowe drzwi i jej życie nagle się odmieniło. Teraz znajduje się po niewłaściwej stronie potężnych mężczyzn, ale pod ochroną najpotężniejszego z nich.
Pieśń serca

Pieśń serca

2.4m Wyświetlenia · Zakończone · DizzyIzzyN
Na ekranie LCD w arenie wyświetlono zdjęcia siedmiu wojowników z Klasy Alfa. Tam byłam ja, z moim nowym imieniem.
Wyglądałam silnie, a mój wilk był absolutnie przepiękny.
Spojrzałam w stronę, gdzie siedziała moja siostra, a ona i reszta jej paczki mieli na twarzach wyraz zazdrosnej furii. Następnie spojrzałam w górę, gdzie byli moi rodzice, którzy patrzyli na moje zdjęcie z takim gniewem, że gdyby spojrzenia mogły podpalać, wszystko by się spaliło.
Uśmiechnęłam się do nich złośliwie, a potem odwróciłam się, by stanąć twarzą w twarz z moim przeciwnikiem, wszystko inne przestało istnieć poza tym, co było tutaj na tej platformie. Zdjęłam spódnicę i kardigan. Stojąc tylko w topie i rybaczkach, przyjęłam pozycję bojową i czekałam na sygnał do rozpoczęcia -- Do walki, do udowodnienia, i do tego, by już się nie ukrywać.
To będzie zabawa. Pomyślałam, z uśmiechem na twarzy.
Ta książka „Heartsong” zawiera dwie książki „Wilczy Śpiew Serca” i „Czarodziejski Śpiew Serca”
Tylko dla dorosłych: Zawiera dojrzały język, seks, przemoc i nadużycia
Gra Przeznaczenia

Gra Przeznaczenia

914.6k Wyświetlenia · Zakończone · Dripping Creativity
Wilczyca Amie jeszcze się nie ujawniła. Ale kogo to obchodzi? Ma dobrą watahę, najlepszych przyjaciół i rodzinę, która ją kocha. Wszyscy, włącznie z Alfą, mówią jej, że jest idealna taka, jaka jest. Aż do momentu, gdy znajduje swojego partnera, a on ją odrzuca. Załamana Amie ucieka od wszystkiego i zaczyna od nowa. Żadnych wilkołaków, żadnych watah.

Kiedy Finlay ją odnajduje, żyje wśród ludzi. Jest zauroczony upartą wilczycą, która odmawia uznania jego istnienia. Może nie jest jego partnerką, ale chce, aby stała się częścią jego watahy, niezależnie od tego, czy jej wilczyca jest ukryta czy nie.

Amie nie potrafi oprzeć się Alfie, który wkracza w jej życie i wciąga ją z powrotem w życie watahy. Nie tylko staje się szczęśliwsza niż od dawna, ale jej wilczyca w końcu do niej przychodzi. Finlay nie jest jej partnerem, ale staje się jej najlepszym przyjacielem. Razem z innymi najwyższymi wilkami w watasze pracują nad stworzeniem najlepszej i najsilniejszej watahy.

Kiedy nadchodzi czas na gry watah, wydarzenie, które decyduje o rankingu watah na następne dziesięć lat, Amie musi zmierzyć się ze swoją starą watahą. Kiedy po raz pierwszy od dziesięciu lat widzi mężczyznę, który ją odrzucił, wszystko, co myślała, że wie, przewraca się do góry nogami. Amie i Finlay muszą dostosować się do nowej rzeczywistości i znaleźć drogę naprzód dla swojej watahy. Ale czy niespodziewane wydarzenia rozdzielą ich na zawsze?
Ludzka Partnerka Króla Alf

Ludzka Partnerka Króla Alf

1.6m Wyświetlenia · W trakcie · HC Dolores
„Musisz coś zrozumieć, mała,” powiedział Griffin, a jego twarz złagodniała.

„Czekałem na ciebie dziewięć lat. To prawie dekada, odkąd poczułem tę pustkę w sobie. Część mnie zaczęła się zastanawiać, czy w ogóle istniejesz, czy może już umarłaś. A potem znalazłem cię, tuż w moim własnym domu.”

Użył jednej z rąk, by pogłaskać mnie po policzku, a dreszcze rozeszły się po całym ciele.

„Spędziłem wystarczająco dużo czasu bez ciebie i nie pozwolę, by cokolwiek nas rozdzieliło. Ani inne wilki, ani mój pijany ojciec, który ledwo trzyma się kupy od dwudziestu lat, ani twoja rodzina – i nawet ty sama.”


Clark Bellevue spędziła całe swoje życie jako jedyny człowiek w wilczej watahy – dosłownie. Osiemnaście lat temu Clark była przypadkowym wynikiem krótkiego romansu jednego z najpotężniejszych Alf na świecie i ludzkiej kobiety. Mimo że mieszkała z ojcem i swoimi wilkołaczymi przyrodnimi rodzeństwem, Clark nigdy nie czuła, że naprawdę należy do wilczego świata. Ale właśnie gdy Clark planuje na zawsze opuścić wilczy świat, jej życie wywraca się do góry nogami przez jej partnera: przyszłego Króla Alf, Griffina Bardota. Griffin czekał latami na szansę spotkania swojej partnerki i nie zamierza jej puścić. Nieważne, jak daleko Clark będzie próbowała uciec od swojego przeznaczenia czy swojego partnera – Griffin zamierza ją zatrzymać, bez względu na to, co będzie musiał zrobić lub kto stanie mu na drodze.
Królowa Lodu na sprzedaż

Królowa Lodu na sprzedaż

1.7m Wyświetlenia · Zakończone · Maria MW
"Załóż je." Wzięłam sukienkę i bieliznę, a potem chciałam wrócić do łazienki, ale ona mnie zatrzymała. Miałam wrażenie, że moje serce na chwilę przestało bić, gdy usłyszałam jej polecenie. "Ubierz się tutaj. Chcę cię zobaczyć." Na początku nie zrozumiałam, co miała na myśli, ale kiedy spojrzała na mnie z niecierpliwością, wiedziałam, że muszę zrobić, co mówi. Otworzyłam szlafrok i położyłam go na białej sofie obok mnie. Trzymając sukienkę, chciałam ją założyć, gdy znowu ją usłyszałam. "Stop." Moje serce prawie wyskoczyło z piersi. "Połóż sukienkę na sofie na chwilę i stań prosto." Zrobiłam, co kazała. Stałam tam całkowicie naga. Oglądała mnie od stóp do głów swoimi oczami. Sposób, w jaki przyglądała się mojemu nagiemu ciału, sprawiał, że czułam się okropnie. Przesunęła moje włosy za ramiona, delikatnie przesuwając palcem wskazującym po mojej klatce piersiowej, a jej wzrok zatrzymał się na moich piersiach. Potem kontynuowała procedurę. Jej wzrok powoli przesuwał się w dół między moje nogi i patrzyła na to przez chwilę. "Rozstaw nogi, Alice." Kucnęła, a ja zamknęłam oczy, gdy przesunęła się, żeby zobaczyć mnie z bliższej odległości. Miałam tylko nadzieję, że nie jest lesbijką czy coś, ale w końcu wstała z zadowolonym uśmiechem. "Idealnie ogolona. Mężczyźni to lubią. Jestem pewna, że mój syn też to polubi. Twoja skóra jest ładna i miękka, a ty jesteś umięśniona, ale nie za bardzo. Jesteś idealna dla mojego Gideona. Najpierw załóż bieliznę, potem sukienkę, Alice." Miałam wiele do powiedzenia, ale przełknęłam to. Chciałam tylko uciec, i to był moment, kiedy przysięgłam sobie, że pewnego dnia mi się uda.

Alice ma osiemnaście lat, jest piękną łyżwiarką figurową. Jej kariera właśnie ma osiągnąć szczyt, gdy jej okrutny ojczym sprzedaje ją bogatej rodzinie Sullivanów, aby została żoną ich najmłodszego syna. Alice zakłada, że musi być jakiś powód, dla którego przystojny mężczyzna chce poślubić dziwną dziewczynę, zwłaszcza jeśli rodzina jest częścią znanej organizacji przestępczej. Czy znajdzie sposób, aby stopić lodowate serca i pozwolą jej odejść? A może uda jej się uciec, zanim będzie za późno?
Mój Dominujący Szef

Mój Dominujący Szef

662.3k Wyświetlenia · W trakcie · Emma- Louise
Zawsze wiedziałam, że mój szef, pan Sutton, ma dominującą osobowość. Pracuję z nim od ponad roku. Jestem do tego przyzwyczajona. Zawsze myślałam, że to tylko kwestia biznesu, bo musi taki być, ale wkrótce dowiedziałam się, że to coś więcej.

Pan Sutton i ja mieliśmy tylko zawodową relację. On mną rządzi, a ja słucham. Ale wszystko to ma się zmienić. Potrzebuje partnerki na rodzinne wesele i wybrał mnie jako swoją ofiarę. Mogłam i powinnam była odmówić, ale co innego mogłam zrobić, gdy zagroził mojej pracy?

Zgoda na tę jedną przysługę zmieniła całe moje życie. Spędzaliśmy więcej czasu razem poza pracą, co zmieniło naszą relację. Widzę go w innym świetle, a on widzi mnie w innym.

Wiem, że to źle angażować się z szefem. Próbuję z tym walczyć, ale przegrywam. To tylko seks. Co złego może się stać? Nie mogłam się bardziej mylić, bo to, co zaczyna się jako tylko seks, zmienia kierunek w sposób, którego nigdy bym nie przewidziała.

Mój szef nie jest dominujący tylko w pracy, ale we wszystkich aspektach swojego życia. Słyszałam o relacjach Dom/sub, ale nigdy się nad tym nie zastanawiałam. Gdy między mną a panem Suttonem robi się gorąco, zostaję poproszona, by stać się jego uległą. Jak można stać się kimś takim bez doświadczenia czy chęci? To będzie wyzwanie dla nas obojga, bo nie radzę sobie dobrze, gdy ktoś mówi mi, co mam robić poza pracą.

Nigdy nie spodziewałam się, że coś, o czym nic nie wiedziałam, otworzy przede mną zupełnie nowy, niesamowity świat.
Rozpieszczana przez miliarderów po zdradzie

Rozpieszczana przez miliarderów po zdradzie

524.2k Wyświetlenia · W trakcie · FancyZ
Emily była mężatką od czterech lat, ale wciąż nie miała dzieci. Diagnoza w szpitalu zamieniła jej życie w piekło. Nie może zajść w ciążę? Ale jej mąż rzadko bywał w domu przez te cztery lata, więc jak mogła zajść w ciążę?
Emily i jej miliarder mąż byli w małżeństwie kontraktowym; miała nadzieję, że zdobędzie jego miłość poprzez wysiłek. Jednak gdy jej mąż pojawił się z ciężarną kobietą, straciła nadzieję. Po wyrzuceniu z domu, bezdomną Emily przygarnął tajemniczy miliarder. Kim on był? Skąd znał Emily? Co ważniejsze, Emily była w ciąży.
Zakochaj się w Dominującym Miliarderze

Zakochaj się w Dominującym Miliarderze

448.5k Wyświetlenia · Zakończone · Nora Hoover
Krążą plotki, że prestiżowy potomek rodu Flynnów jest sparaliżowany i pilnie potrzebuje żony. Reese Brooks, adoptowana wychowanka wiejskiej rodziny Brooksów, niespodziewanie zostaje zaręczona z Malcolmem Flynnem jako zastępstwo za swoją siostrę. Początkowo pogardzana przez Flynnów jako niewykształcona prowincjuszka bez odrobiny ogłady, Reese staje się ofiarą złośliwych plotek, które przedstawiają ją jako niepiśmienną, nieelegancką morderczynię. Wbrew wszelkim przeciwnościom, wyłania się jako wzór doskonałości: crème de la crème projektantów mody, elitarna hakerka, gigant finansów i wirtuozka nauk medycznych. Jej wiedza staje się złotym standardem, pożądanym przez inwestycyjnych tytanów i medycznych półbogów, a jednocześnie przyciąga uwagę ekonomicznego lalkarza z Warszawy.
(Codzienne aktualizacje z trzema rozdziałami)
Nici Przeznaczenia

Nici Przeznaczenia

371.3k Wyświetlenia · Zakończone · Kit Bryan
Jestem zwykłym kelnerem, ale potrafię widzieć ludzkie przeznaczenie, w tym także Przemienionych.
Jak wszystkie dzieci, zostałem przetestowany pod kątem magii, gdy miałem zaledwie kilka dni. Ponieważ moja specyficzna linia krwi jest nieznana, a moja magia nie do zidentyfikowania, zostałem oznaczony delikatnym, wirującym wzorem wokół górnej części prawego ramienia.

Mam magię, tak jak wykazały testy, ale nigdy nie pasowała do żadnego znanego gatunku Magicznych.

Nie potrafię zionąć ogniem jak Przemieniony smok, ani rzucać klątw na ludzi, którzy mnie wkurzają, jak Czarownice. Nie umiem robić eliksirów jak Alchemik ani uwodzić ludzi jak Sukub. Nie chcę być niewdzięczny za moc, którą posiadam, jest interesująca i wszystko, ale naprawdę nie ma wielkiego znaczenia i większość czasu jest po prostu bezużyteczna. Moja specjalna umiejętność magiczna to zdolność widzenia nici przeznaczenia.

Większość życia jest dla mnie wystarczająco irytująca, a co nigdy mi nie przyszło do głowy, to że mój partner jest niegrzecznym, nadętym utrapieniem. Jest Alfą i bratem bliźniakiem mojego przyjaciela.

„Co ty robisz? To mój dom, nie możesz tak po prostu wchodzić!” Staram się utrzymać stanowczy ton, ale kiedy odwraca się i patrzy na mnie swoimi złotymi oczami, kurczę się. Jego spojrzenie jest wyniosłe i automatycznie spuszczam wzrok na podłogę, jak mam w zwyczaju. Potem zmuszam się, by znów spojrzeć w górę. Nie zauważa, że na niego patrzę, bo już odwrócił ode mnie wzrok. Jest niegrzeczny, odmawiam pokazania, że mnie przeraża, chociaż zdecydowanie tak jest. Rozgląda się i po zorientowaniu się, że jedyne miejsce do siedzenia to mały stolik z dwoma krzesłami, wskazuje na niego.

„Siadaj.” rozkazuje. Patrzę na niego gniewnie. Kim on jest, żeby tak mną rozkazywać? Jak ktoś tak nieznośny może być moją bratnią duszą? Może wciąż śnię. Szczypię się w ramię i moje oczy zachodzą łzami od ukłucia bólu.