La Compagne du Lycan (Sa Prise)

La Compagne du Lycan (Sa Prise)

Anthony Paius · W trakcie · 235.4k słów

515
Gorące
24k
Wyświetlenia
750
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

« Qu'est-ce que tu fais ? »
« Qu'est-ce que tu crois ? » demandai-je en tirant ses fesses contre mon entrejambe. Je la laissai sentir mon érection palpitante à travers sa nuisette.
« Tu vois ce que tu m'as fait. Je suis tellement dur pour toi. J'ai besoin d'être en toi. Te baiser. »
« Blake », gémit-elle.
Je la fis glisser de mes genoux et la déposai sur le lit. Elle s'allongea, me fixant avec des yeux tremblants. Je me déplaçai, écartant ses jambes. Sa nuisette remonta. Je me léchai les lèvres, goûtant sa passion épicée.
« Je ne vais pas te faire de mal, Fiona », dis-je en remontant l'ourlet en dentelle de sa nuisette.
« Je ne le ferai pas. »
« Blake. » Elle mordit sa lèvre.
« C'est juste... je... je... »


Fiona a déménagé plusieurs fois après le décès de sa mère, son père souffrant de cette perte. Après avoir trouvé un nouvel emploi dans la ville de Lyon, Fiona doit encore affronter une nouvelle école, une nouvelle ville, une nouvelle vie. Mais quelque chose dans cette ville semble un peu différent des autres. Les gens de son école parlent d'une manière différente et ils semblent avoir cette aura comme s'ils étaient eux-mêmes différents. Inhumains.

Alors que Fiona est entraînée dans un monde mystique de loups-garous, elle n'aurait jamais imaginé découvrir qu'elle n'est pas seulement la compagne d'un loup-garou, mais qu'elle est la compagne du futur Alpha.

Rozdział 1

Je ne sais pas combien de temps j'ai marché, mais soudain, j'ai senti des yeux lourds fixés sur mon dos. Je me suis retourné lentement, haletant en rencontrant des yeux jaunes brillants.


Point de vue de Fiona

Une voix profonde m'appelait.

Il y avait des gens tout autour de moi et c'était bruyant, mais je pouvais juste la sentir. Je m'en fichais. Beaucoup de gens doivent ressentir la même chose. Comme s'ils avaient déjà vu une telle scène. J'avais probablement juste en mémoire la voix sexy d'un film.

Je me suis frayée un chemin à travers le parking, ignorant le bavardage constant qui m'entourait et j'ai quitté l'enceinte de l'école. J'ai tourné à droite et commencé ma promenade habituelle vers la maison. Avoir une voiture serait idéal maintenant, mais étant donné qu'il y avait à peine de la place pour se garer à l'intérieur de l'école, je préférais marcher. Et puis, cela me fournissait une excellente source d'exercice dont j'avais grand besoin. Je ne devenais pas grosse ou quoi que ce soit, mais j'aimais rester active autant que possible. Active dans le sens de simplement marcher sur de longues distances, pas de faire un sport qui finirait par me tuer à cause du manque d'agilité que j'ai. Hé, je suis seulement humaine !

Après environ 20-30 minutes, j'ai enfin atteint ma maison qui semblait isolée des autres. C'était l'avantage de ce quartier. Il y avait toujours une grande distance entre chaque maison, donc il n'y avait pas à s'inquiéter des bruits forts que vos voisins pourraient faire. Surtout la fête qui apparemment allait avoir lieu ce soir.

Je suis entrée dans ma maison, surprise de trouver mon père assis sur son canapé préféré en train de regarder la télé. Au son de la porte qui s'ouvrait, il s'est retourné et m'a offert son sourire réconfortant. J'ai souri en retour et me suis dirigée vers lui, déposant un baiser sur sa joue avant qu'un air perplexe n'envahisse mes traits.

"Que fais-tu ici si tôt ?"

Il a ri doucement en se redressant, me donnant toute son attention, ce qui était une surprise pour moi. Il semblait toujours avoir quelque chose à faire, donc il me prêtait rarement attention sauf si c'était nécessaire.

"Eh bien, ce travail ne demande pas beaucoup d'efforts et le patron a décidé de laisser tout le monde rentrer plus tôt aujourd'hui. Il y a apparemment une fête qui va avoir lieu ce soir et tout le quartier est invité. Il a même dit que si toi et moi voulions y aller, nous serions les bienvenus." Il s'est arrêté, inclinant la tête en question.

"Tu es au courant de cette fête ? Est-ce que d'autres enfants en parlent ?"

Je n'ai pas pu m'empêcher de lever les yeux au ciel en me souvenant du bavardage incessant qui n'a jamais semblé s'arrêter aujourd'hui. Je me suis affalée sur le canapé en face de lui, laissant mon sac à dos glisser sur le sol devant moi.

"Ouais. Ils n'ont pas arrêté d'en parler aujourd'hui. Je ne vois pas pourquoi c'est un si grand événement." J'ai croisé les bras et regardé la télé, sans même prêter attention à ce que je voyais.

Le silence s'est installé dans la pièce, les yeux de mon père toujours fixés sur moi pendant que je continuais à fixer la télé. Ce n'était pas long avant que sa voix ne résonne dans la pièce.

"Tu veux y aller, Fiona ?"

Chaque fois qu'il utilisait mon prénom complet, je savais qu'il était sérieux. Avait-il vu quelque chose dans mon expression que je montrais accidentellement ? Il devait penser que je voulais y aller désespérément, mais honnêtement, je m'en fichais complètement d'y aller ou non.

"Bien sûr que non, papa. Nous avions prévu cette sortie de pêche depuis que tu as reçu cette offre pour travailler ici. Je préfère passer du temps avec toi que d'aller à cette fête." C'était la vérité honnête.

Il haussa un sourcil en me regardant, ne croyant pas un mot de ce que je disais. Ugh, je détestais qu'il ne me croie pas parfois. Cet homme était une vraie plaie.

Avec un soupir lourd, je tournai la tête pour le regarder droit dans les yeux et dis lentement,

"Je ne veux pas y aller papa. Je préfère aller à la pêche."

"Dit la végétarienne," murmura-t-il en reprenant sa position précédente sur le canapé. Je le fusillai du regard avant de me lever et de prendre mon sac.

"Je vais faire mes valises. À quelle heure partons-nous ?"

Il leva le bras et regarda la montre en argent à son poignet gauche.

"Dans environ une heure. On veut arriver avant le coucher du soleil."

"On revient dimanche après-midi ?"

Il hocha simplement la tête, me faisant comprendre que la conversation était terminée. Certains trouveraient cela assez impoli, mais je m'y étais déjà habituée. Mon père n'a jamais été le même après la mort de ma mère, et c'était parfaitement compréhensible. Ils étaient des âmes sœurs, et la perdre a dû être l'un des événements les plus malheureux que mon père ait jamais eu à affronter. Le premier était de perdre son père après son retour de la guerre, mais ce n'était pas aussi grand que celui-ci. Ma mère et mon père sortaient ensemble depuis sa dernière année et sa première année de lycée. Ils ne se sont jamais séparés, même pendant le temps où il devait quitter le pays, elle lui était complètement fidèle, tout comme lui l'était envers elle. Leur histoire d'amour était vraiment spéciale et j'ai toujours souhaité pouvoir trouver un amour comme celui-là un jour, après que mon père m'ait raconté leur histoire quand j'avais 13 ans.

Je montai les escaliers et fermai la porte derrière moi une fois entrée dans la chambre. Ce serait facile de faire mes valises puisque je savais exactement quoi apporter. Comme nous allions dans le Sud, j'étais presque sûre que le temps serait beaucoup plus chaud qu'ici. Ce n'était pas comme s'il faisait un froid glacial là où je suis maintenant, mais on pouvait sentir que l'hiver approchait avec le froid dans l'air.

Je sortis ma valise de sous mon lit et commençai à emballer tous les essentiels dont j'avais besoin pour le voyage, ce qui n'était pas beaucoup. Après avoir mis mes sous-vêtements (hé, je n'allais pas porter des vêtements sans rien dessous), j'entrai dans mon placard et sortis deux chemises à manches longues et deux débardeurs pour les accompagner. Ils ne collaient pas à mon corps, ce qui était parfait pour le temps semi-chaud que j'allais probablement endurer une fois là-bas. Prenant deux paires de shorts, je les plaçai tous, soigneusement, dans ma valise. En entrant dans mon placard une fois de plus, je me demandai si je devais apporter mon maillot de bain. Hmm, pourquoi pas ?

J'avais fini en un rien de temps, alors je décidai de prendre quelques livres ainsi que mes devoirs. Je ne prenais pas de vacances et ce n'était que le début de l'année scolaire. J'avais des devoirs, tu sais, surtout que je suivais des cours AP. J'étais déjà habituée aux piles de devoirs pendant le week-end, donc ce n'était rien que je ne pouvais gérer.

Des heures s'étaient déjà écoulées et nous étions déjà proches de notre cabane habituelle. Les arbres étaient beaucoup plus denses ici que ceux autour de notre nouvelle maison, mais ça ne me dérangeait pas. Je trouvais cela assez extravagant en les regardant pendant que mon père descendait le chemin de terre. Le camion était rempli d'un silence confortable alors que nous approchions de notre destination.

Enfin, après quelques minutes supplémentaires de souffrance pour mon postérieur sur les sièges en cuir désormais durs, mon père s'arrêta devant la cabane et je ne pus m'empêcher de sourire. C'était pratiquement comme ma deuxième maison et la seule chose dans ma vie qui n'avait pas encore changé.

Mon père gara le camion et je sortis immédiatement, attrapant mon sac à dos et ma valise avant de me précipiter vers la maison. Je ne pris même pas la peine de regarder en arrière en entrant par la porte d'entrée. Je montai directement à l'étage vers la petite chambre que j'avais ici et rangeai mes vêtements dans la petite commode qui venait avec le chalet. Une fois terminé, je descendis et sortis sur le porche avant. Mon père était déjà en train de s'installer dans sa chambre quand je passai devant sa porte. Il ne dit rien en me voyant marcher vers le lac qui s'étendait devant le chalet. N'est-ce pas génial ?!

Enlevant mes baskets, je marchai vers le lac encore non gelé (il se gelait tout au long de l'hiver, tu sais). Sous mes pieds, l'herbe verte et courte se transforma en petits cailloux alors que je me dirigeais vers le petit quai qui surplombait l'eau. C'était mon endroit préféré quand nous étions ici. Le calme et le silence du lac me faisaient toujours me sentir en paix.

Comme je portais encore mon jean long que j'avais mis pour l'école aujourd'hui, je les retroussai jusqu'aux genoux et m'assis sur le quai en bois, éclaboussant l'eau en dessous de moi. J'étais assez petite pour ma taille, mais mes jambes pouvaient quand même toucher la surface de l'eau sans problème.

Je restai ainsi pendant les quelques heures suivantes, profitant du soleil qui frappait ma peau jusqu'à ce qu'il commence à disparaître derrière les arbres de la forêt. Je retirai mes pieds de l'eau, les secouant pour laisser l'eau tomber sur le ponton. En courant vers le chalet, je ramassai mes chaussures en chemin avant de m'asseoir sur le petit tabouret à côté de la porte d'entrée. Une serviette était posée à côté, sans doute placée par mon père à un moment donné. Après un moment à me sécher, je rentrai à l'intérieur et commençai à nous préparer un petit dîner.

Cela faisait quelques heures que nous avions mangé et je lisais tranquillement un roman que j'avais apporté avec moi sur le porche arrière qui donnait sur la forêt. J'avais changé de vêtements pour un de mes pulls à manches longues et un short, malgré l'air frais qui commençait à me donner des frissons sur tout le corps.

Je frissonnai légèrement, ignorant la sensation en continuant à lire. J'entendais mon père ronfler légèrement dans le salon, la télévision encore audible à mes oreilles. Pour une raison quelconque, il semblait toujours mieux dormir avec la télévision allumée. Je ne savais pas depuis combien de temps j'étais assise là à lire, et je ne m'en rendis compte que lorsque je regardai ma montre. Il était déjà 1h17 du matin. Bon sang !

Je détestais la façon dont je me laissais emporter par une histoire au point de perdre la notion du temps, ce qui me faisait parfois perdre un peu de sommeil. Je suis surprise de ne pas être encore en manque de sommeil. Juste au moment où j'étais sur le point de me lever et de rentrer à l'intérieur, j'entendis quelque chose se faufiler contre les buissons, ce qui fit bondir mon corps en alerte. Posant le livre sur la rambarde à côté de moi, je scrutai les arbres avec des yeux méfiants. Mon cœur battait à un rythme rapide, résonnant bruyamment dans mes oreilles.

Sautant de la rambarde en bois, je contournai la petite colonne qui se connectait au toit du porche et descendis sur l'herbe douce en dessous. Je ne sais pas pourquoi je faisais cela, mais mes pieds n'hésitèrent pas à aller vers la source du bruit.

Je continuai à marcher jusqu'à atteindre les buissons. Je sautai aussi haut que possible, essayant d'obtenir une meilleure vue de ce qui se trouvait derrière, mais mes yeux ne rencontrèrent que l'obscurité. Je poussai un soupir frustré en écartant les buissons, les enjambant pour pénétrer dans la forêt sombre. Oui, je sais, c'était idiot de ma part, mais je ne pouvais pas m'en empêcher.

Je ne voulais pas m'aventurer trop loin dans les bois, alors je restai à une distance de sécurité de la cabane. Je suis presque sûr que mon père dormait encore profondément sur le canapé, il n'aurait même pas remarqué ma brève disparition. Je n'avais pas l'intention de rester dehors trop longtemps, la forêt commençait de toute façon à me donner la chair de poule. Je regardai autour de moi, m'efforçant de ne pas faire de bruit en progressant prudemment à travers l'épaisse végétation du sol forestier.

Je ne sais pas combien de temps j'ai marché, mais je sentis soudainement des yeux lourds se poser sur mon dos. Je me retournai lentement, haletant en rencontrant des yeux jaunes brillants. Il ne semblait pas que ce soit leur couleur naturelle, mais comme il faisait sombre, je ne pouvais qu'assumer que c'était ainsi qu'ils apparaissaient. Étrange, non ?

Je fis un pas en arrière dès que je remarquai la grande créature émerger des arbres. Elle était énorme ! Elle était noire comme la nuit et la seule chose visible était ses yeux. Ils semblaient s'assombrir à mesure que la créature s'approchait ; et c'est là que je vis ce que c'était.

Ma bouche s'ouvrit de stupeur alors que la reconnaissance se faisait en moi. C'était le même loup que j'avais vu le premier jour de mon arrivée à la Forêt Noire. Qu'est-ce qu'il faisait ici ?

Alors qu'il continuait de me fixer, je ne pouvais m'empêcher de me sentir en sécurité en sa présence. Je ne ressentais aucun danger émanant de la créature devant moi. Mais j'étais encore plus surpris de ressentir une sensation étrange où tout ce que je voulais faire était de combler la petite distance qui nous séparait. J'avais envie de toucher sa fourrure et de me blottir contre sa grande forme jusqu'à m'endormir. Attendez, qu'est-ce qui n'allait pas chez moi ?

Je secouai la tête en essayant de clarifier mon esprit qui tournait à toute vitesse. Me voilà, debout devant ce loup anormalement grand, et pourtant je ne fuyais pas en criant à pleins poumons. Je crois que j'ai officiellement perdu la tête.

Prenant prudemment un pas de côté dans la direction d'où je venais, je fis en sorte de ne jamais le quitter des yeux. Il m'observait attentivement, suivant chacun de mes mouvements alors que je me dirigeais vers les buissons près de la cabane. Juste quand j'étais à quelques mètres, je l'entendis gémir doucement avant de faire un pas dans ma direction. Le son me brisa presque le cœur et je voulais plus que tout aller vers lui et le réconforter du mieux que je pouvais. Si c'était bien un lui.

Mais la réalité me frappa à ce moment-là et je me retournai pour courir vers la cabane, ignorant le livre que j'avais lu quelques minutes auparavant. Je me précipitai vers ma chambre à l'étage, ne me souciant pas des bruits sourds que faisaient mes pieds en heurtant les planchers en bois sous moi. Je ne me souciais pas de réveiller mon père à ce moment-là, je voulais juste m'éloigner de ce loup et m'enfouir sous mes couvertures avant de perdre officiellement la tête. Je ne sais pas ce qui m'avait pris. Je voulais aller vers lui, le réconforter dès que j'avais entendu ce son. Je voulais réconforter une bête qui pouvait facilement me prendre la vie d'un seul coup de ses énormes griffes. Et pourtant, me voilà, mon corps suppliant de retourner dans les bois où je l'avais vu pour la dernière fois et de ne jamais quitter son côté.

Pourquoi ressentais-je cela ? Pourquoi ressentais-je soudainement une connexion si puissante pour une créature censée être sauvage ?

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

1m Wyświetlenia · Zakończone · Jessica C. Dolan
Bycie drugim najlepszym jest praktycznie w moim DNA. Moja siostra dostawała miłość, uwagę, blask reflektorów. A teraz nawet jej przeklętego narzeczonego.
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera

Po Romansie: W Ramionach Miliardera

650.6k Wyświetlenia · W trakcie · Louisa
Od pierwszego zauroczenia do przysięgi małżeńskiej, George Capulet i ja byliśmy nierozłączni. Ale w naszym siódmym roku małżeństwa, on zaczął romansować ze swoją sekretarką.

W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...

Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.

George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.

Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"

Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.

Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.

"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"

George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"

"Obawiam się, że to niemożliwe."

Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Accardi

Accardi

619.9k Wyświetlenia · Zakończone · Allison Franklin
Obniżył usta do jej ucha. "To będzie miało swoją cenę," wyszeptał, zanim pociągnął jej płatek ucha zębami.
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."


Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Moja Oznaczona Luna

Moja Oznaczona Luna

486k Wyświetlenia · Zakończone · Sunshine Princess
„Czy nadal będziesz mi się sprzeciwiać?” pyta, jego spojrzenie jest chłodne i twarde.
„Tak.”
Wypuszcza powietrze, podnosi rękę i ponownie uderza mnie w nagi tyłek... mocniej niż wcześniej. Dyszę pod wpływem uderzenia. Boli, ale jest to takie gorące i seksowne.
„Zrobisz to ponownie?”
„Nie.”
„Nie, co?”
„Nie, Panie.”
„Dobra dziewczynka,” przybliża swoje usta, by pocałować moje pośladki, jednocześnie delikatnie je głaszcząc.
„Teraz cię przelecę,” sadza mnie na swoich kolanach w pozycji okrakiem. Nasze spojrzenia się krzyżują. Jego długie palce znajdują drogę do mojego wejścia i wślizgują się do środka.
„Jesteś mokra dla mnie, maleńka,” mówi z zadowoleniem. Rusza palcami w tę i z powrotem, sprawiając, że jęczę z rozkoszy.
„Hmm,” Ale nagle, jego palce znikają. Krzyczę, gdy moje ciało tęskni za jego dotykiem. Zmienia naszą pozycję w sekundę, tak że jestem pod nim. Oddycham płytko, a moje zmysły są rozproszone, oczekując jego twardości we mnie. Uczucie jest niesamowite.
„Proszę,” błagam. Chcę go. Potrzebuję tego tak bardzo.
„Więc jak chcesz dojść, maleńka?” szepcze.
O, bogini!


Życie Apphii jest ciężkie, od złego traktowania przez członków jej stada, po brutalne odrzucenie przez jej partnera. Jest sama. Pobita w surową noc, spotyka swojego drugiego szansowego partnera, potężnego, niebezpiecznego Lykańskiego Alfę, i cóż, czeka ją jazda życia. Jednak wszystko się komplikuje, gdy odkrywa, że nie jest zwykłym wilkiem. Dręczona zagrożeniem dla swojego życia, Apphia nie ma wyboru, musi stawić czoła swoim lękom. Czy Apphia będzie w stanie pokonać zło, które zagraża jej życiu i w końcu będzie szczęśliwa ze swoim partnerem? Śledź, aby dowiedzieć się więcej.
Ostrzeżenie: Treści dla dorosłych
Zabawa z Ogniem

Zabawa z Ogniem

645.4k Wyświetlenia · Zakończone · Mariam El-Hafi🔥
Pociągnął mnie przed siebie, a ja poczułam się, jakbym stała twarzą w twarz z samym diabłem. Pochylił się bliżej, jego twarz była tak blisko mojej, że gdybym się poruszyła, zderzylibyśmy się głowami. Przełknęłam ślinę, patrząc na niego szeroko otwartymi oczami, przerażona tym, co może zrobić.

„Wkrótce sobie porozmawiamy, dobrze?” Nie mogłam mówić, tylko wpatrywałam się w niego szeroko otwartymi oczami, podczas gdy moje serce biło jak oszalałe. Mogłam tylko mieć nadzieję, że to nie mnie szukał.

Althaia spotyka niebezpiecznego szefa mafii, Damiana, który zostaje zauroczony jej dużymi, niewinnymi zielonymi oczami i nie może przestać o niej myśleć. Althaia była ukrywana przed tym niebezpiecznym diabłem. Jednak los przyprowadził go do niej. Tym razem nie pozwoli jej już odejść.
Zacznij Od Nowa

Zacznij Od Nowa

1.8m Wyświetlenia · Zakończone · Val Sims
Eden McBride całe życie spędziła, trzymając się zasad. Ale kiedy jej narzeczony porzuca ją na miesiąc przed ślubem, Eden ma dość przestrzegania reguł. Gorący romans to dokładnie to, czego potrzebuje na złamane serce. Nie, nie do końca. Ale to właśnie jest potrzebne Eden. Liam Anderson, spadkobierca największej firmy logistycznej w Rock Union, jest idealnym facetem na odbicie. Prasa nazwała go Księciem Trzech Miesięcy, ponieważ nigdy nie jest z tą samą dziewczyną dłużej niż trzy miesiące. Liam miał już sporo jednonocnych przygód i nie spodziewa się, że Eden będzie czymś więcej niż przelotnym romansem. Kiedy budzi się i odkrywa, że Eden zniknęła razem z jego ulubioną dżinsową koszulą, Liam jest zirytowany, ale dziwnie zaintrygowany. Żadna kobieta nigdy nie opuściła jego łóżka dobrowolnie ani go nie okradła. Eden zrobiła jedno i drugie. Musi ją znaleźć i zmusić do odpowiedzialności. Ale w mieście liczącym ponad pięć milionów ludzi znalezienie jednej osoby jest równie niemożliwe, jak wygranie na loterii, aż los ponownie ich łączy dwa lata później. Eden nie jest już naiwną dziewczyną, którą była, gdy wskoczyła do łóżka Liama; teraz ma sekret, który musi chronić za wszelką cenę. Liam jest zdeterminowany, by odzyskać wszystko, co Eden mu ukradła, i nie chodzi tylko o jego koszulę.

© 2020-2021 Val Sims. Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej powieści nie może być reprodukowana, dystrybuowana ani transmitowana w jakiejkolwiek formie ani za pomocą jakichkolwiek środków, w tym fotokopii, nagrywania lub innych metod elektronicznych czy mechanicznych, bez uprzedniej pisemnej zgody autora i wydawców.
Zakazane pragnienie króla Lykanów

Zakazane pragnienie króla Lykanów

595.6k Wyświetlenia · W trakcie · Esther Olabamidele
"Zabij ją i spal jej ciało."

Te słowa spłynęły okrutnie z ust mojego przeznaczonego-MOJEGO PARTNERA.

Odebrał mi niewinność, odrzucił mnie, dźgnął, a potem kazał zabić w naszą noc poślubną. Straciłam swoją wilczycę, pozostawiona w okrutnym świecie, by znosić ból sama...

Ale tej nocy moje życie przybrało inny obrót - obrót, który wciągnął mnie do najgorszego piekła możliwego.

Jednego momentu byłam dziedziczką mojego stada, a następnego - niewolnicą bezwzględnego Króla Lykanów, który był na skraju obłędu...

Zimny.

Śmiertelny.

Bez litości.

Jego obecność była samym piekłem.

Jego imię szeptem terroru.

Przyrzekł, że jestem jego, pożądana przez jego bestię; by zaspokoić, nawet jeśli miałoby to mnie złamać

Teraz, uwięziona w jego dominującym świecie, muszę przetrwać mroczne uściski Króla, który miał mnie owiniętą wokół palca.

Jednak w tej mrocznej rzeczywistości kryje się pierwotny los...
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

326.2k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
Na przyjęciu urodzinowym mojego podłego ojca, zostałam odurzona przez moją siostrę Emily—a co gorsza, planowała, aby jej chłopak mnie zaatakował. Gdy substancja krążyła w moich żyłach, pożądanie zaczęło przytłaczać mój racjonalny umysł. Ale w tej chwili słabości, mój mąż z kontraktu mnie uratował. Okazało się, że płonę tylko dla niego. To, co zaczęło się jako jego próba pomocy mi w przezwyciężeniu efektów narkotyku, zamieniło się w noc surowej, namiętnej intymności, która zburzyła każdą granicę, którą starannie zbudowaliśmy. W jego ramionach odkryłam głód, o którym nie wiedziałam, że istnieje, a on rościł sobie prawo do mnie z taką intensywnością, że oboje zostaliśmy bez tchu...
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Kontraktowa Żona Prezesa

Kontraktowa Żona Prezesa

642.7k Wyświetlenia · W trakcie · Gregory Ellington
Świat Olivii Morgan wywraca się do góry nogami, gdy przyłapuje swojego chłopaka na zdradzie z jej przyjaciółką. Zrozpaczona i tonąca w długach, zostaje wciągnięta w niecodzienne porozumienie z Alexandrem Carterem, zimnym i wyrachowanym prezesem Carter Enterprises. W zamian za roczne małżeństwo z rozsądku, Olivia otrzymuje pieniądze, których desperacko potrzebuje – oraz awans, którego się nie spodziewała. Jednak gdy ich fałszywy związek zaciera granice między biznesem a przyjemnością, Olivia zaczyna się wahać między mężczyzną, który oferuje jej wszystko, a biznesowym rywalem, który pragnie jej serca. W świecie, gdzie zdrada jest na wyciągnięcie ręki, a pożądanie płonie żarliwie, Olivia musi poruszać się wśród swoich emocji, kariery oraz niebezpiecznej gry władzy, namiętności i tajemnic. Czy uda jej się strzec swojego serca, jednocześnie coraz głębiej wplątując się w sieć pożądania i miłości miliardera? A może zimne serce Alexandra stopnieje pod wpływem ich niezaprzeczalnej chemii?
Po Jednej Nocy z Alfą

Po Jednej Nocy z Alfą

609.6k Wyświetlenia · Zakończone · Sansa
Jedna noc. Jeden błąd. Całe życie konsekwencji.

Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.

Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.

Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.

W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.

"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.

"Kto do cholery jest Jason?"

Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.

Uciekłam, ratując swoje życie!

Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!

Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.

Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”

Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.

OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Narzeczona Wojennego Boga Alpha

Narzeczona Wojennego Boga Alpha

469.3k Wyświetlenia · Zakończone · Riley Above Story
W dniu, w którym Evelyn myślała, że Liam jej się oświadczy, on zaskoczył ją, klękając na jedno kolano—przed jej przyrodnią siostrą, Samanthą. Jakby ta zdrada nie była wystarczająca, Evelyn dowiedziała się okrutnej prawdy: jej rodzice już zdecydowali sprzedać przyszłość jednej córki niebezpiecznemu mężczyźnie: słynnemu Bogu Wojny Alfie Aleksandrowi, o którym krążyły plotki, że jest okaleczony i kaleki po niedawnym wypadku. A panną młodą nie mogła być ich ukochana córka Samantha. Jednak kiedy "brzydki i kaleki" Alfa ujawnił swoje prawdziwe oblicze—niewiarygodnie przystojnego miliardera bez śladu urazu—Samantha zmieniła zdanie. Była gotowa porzucić Liama i zająć miejsce Evelyn jako córka, która powinna poślubić Aleksandra.
Jednak Aleksander jasno określił swoją decyzję przed całym światem: „Evelyn jest jedyną kobietą, którą kiedykolwiek poślubię.”
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

361k Wyświetlenia · W trakcie · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.