
La Compagne Humaine du Roi Alpha
HC Dolores · Zakończone · 211.9k słów
Wstęp
"J'ai attendu neuf ans pour toi. Cela fait presque une décennie que je ressens ce vide en moi. Une partie de moi a commencé à se demander si tu n'existais pas ou si tu étais déjà morte. Et puis je t'ai trouvée, juste chez moi."
Il utilisa une de ses mains pour caresser ma joue et des frissons éclatèrent partout.
"J'ai passé assez de temps sans toi et je ne laisserai rien nous séparer. Ni les autres loups, ni mon père ivre qui se maintient à peine depuis vingt ans, ni ta famille – et même pas toi."
Clark Bellevue a passé toute sa vie comme la seule humaine dans la meute de loups - littéralement. Il y a dix-huit ans, Clark est née d'une brève liaison entre l'un des Alphas les plus puissants du monde et une femme humaine. Malgré le fait de vivre avec son père et ses demi-frères et sœurs loups-garous, Clark n'a jamais eu l'impression d'appartenir vraiment au monde des loups-garous. Mais alors que Clark prévoit de quitter définitivement le monde des loups-garous, sa vie est bouleversée par son âme sœur : le prochain Roi Alpha, Griffin Bardot. Griffin attend depuis des années la chance de rencontrer son âme sœur, et il n'est pas prêt à la laisser partir de sitôt. Peu importe à quel point Clark essaie de fuir son destin ou son âme sœur - Griffin a l'intention de la garder, quoi qu'il ait à faire ou qui se mette en travers de son chemin.
Rozdział 1
Chapitre 1
« Le destin n'est pas un aigle, il rampe comme un rat. »
– Elizabeth Bowen
Si vous demandiez à mes parents de décrire mon frère aîné, ils vous diraient qu'il est un leader né. Intrépide et courageux, le genre d'homme né pour diriger des armées.
Et si vous leur demandiez de décrire ma sœur, ils s'extasieraient sur sa douce disposition et son cœur altruiste.
Et moi ?
Il n'y a qu'un seul mot que mes parents utiliseraient pour me décrire : humaine.
Vous pourriez penser que "humaine" ne peut pas être utilisé comme une insulte, mais d'une manière ou d'une autre, j'ai passé toute ma vie à porter ce mot comme une marque de honte. Quand je suis arrivée sur le pas de la porte de mon père Alpha à douze ans, il a dit au reste de la meute que j'étais là à cause de l'échec de ma mère humaine. J'ai été plongée dans la meute de loups – littéralement – mais mon statut de seule humaine là-bas m'a instantanément rendue paria. Je ne pouvais ni courir, ni lutter, ni me transformer en loup comme les autres enfants du quartier. Je ne rencontrerais jamais mon âme sœur ni ne vivrais cet amour instantané que les couples de loups partagent.
J'étais toujours l'enfant de l'Alpha, et bien que cela m'ait peut-être protégée des harceleurs, cela ne signifiait pas que je m'intégrais. Le monde des loups-garous était radicalement différent de celui des humains, et pour eux, mon humanité était une faiblesse.
Mon père ne m'a jamais dit qu'il avait honte de moi, mais je pouvais toujours sentir sa déception – elle flottait dans l'air chaque fois qu'il m'appelait sa fille humaine ou expliquait que j'étais le produit d'une brève liaison avec une femme humaine il y a dix-huit ans.
Ma belle-mère, la véritable compagne de mon père, essayait de me faire sentir incluse. Elle était l'incarnation parfaite de la Luna – douce et bienveillante – mais je pouvais toujours dire qu'elle avait honte de moi. Si jamais il y avait une preuve que sa famille n'était pas parfaite, j'en étais la preuve vivante. Chaque fois qu'elle me regardait, elle se souvenait que son compagnon l'avait trompée.
Malgré leurs efforts, rien de tout cela ne faisait une bonne recette pour une famille parfaite. J'avais passé six ans à vivre sous le toit de mon père, dans sa meute, et dans le monde des loups-garous, mais j'avais déjà accepté que je ne m'y intégrerais jamais.
Ou du moins, c'est ce que je pensais.
Malgré mes plans d'aller à l'université loin, très loin de la meute qui n'avait pas de place pour moi, ma vie allait complètement changer. Quelque chose – techniquement, quelqu'un – allait s'assurer qu'il y ait beaucoup de place dans le monde des loups-garous pour cette petite humaine ordinaire.
*Chère Clark Bellevue,
Après avoir soigneusement examiné votre candidature, c'est avec regret que nous vous informons que nous ne pouvons pas vous offrir une admission à l'Université de Floride pour le moment. Nous apprécions le temps et les efforts consacrés à votre candidature, mais malheureusement, le grand nombre de candidats cette année a rendu notre décision difficile et nous avons un espace limité pour chaque promotion admise.
Nous sommes convaincus que vous réaliserez de grandes choses dans vos études, et nous vous souhaitons le meilleur dans votre parcours académique !
*Cordialement,
Doyen des Admissions
Université de Floride*
J'ai lu l'email de rejet au moins cinq fois, mes yeux parcourant l'écran à la recherche de quelque chose que j'aurais pu manquer. Malheureusement, il n'y avait aucun message caché à trouver – c'était juste un autre email de rejet générique d'une autre université qui ne voulait pas de moi. Ma dernière année de lycée touchait à sa fin, et bien que j'aie postulé à une liste interminable d'universités, je n'avais reçu que trois rejets et une liste d'attente.
La plupart des écoles pour lesquelles j'avais postulé étaient des universités d'État avec de bons dossiers académiques – mais en réalité, tout ce qui m'importait, c'était de trouver une université loin d'ici. Assez loin pour que j'aie une excuse de ne pas rentrer à la maison les week-ends ou pendant la plupart des vacances.
Étant donné que je vivais dans l'État de Washington, froid et pluvieux, le climat ensoleillé (et distant) de la Floride aurait été parfait – mais il semblait que cela n'allait pas se produire.
« Clark ! »
Ma séance de lamentations a été interrompue par le son de ma sœur, Lily, criant mon nom. Je n'ai même pas eu le temps de fermer mon écran Gmail avant que Lily ne fasse irruption dans ma chambre sans frapper.
« Clark, je t'appelle depuis cinq minutes », soupira-t-elle, s'appuyant contre le cadre de la porte, « Tu regardais encore une de ces émissions de télé-réalité pourries ou tu ignorais juste ma voix ? »
Bien que nous soyons demi-sœurs, Lily et moi ne nous ressemblions guère. Elle était grande, à la peau claire, avec de longues mèches blondes qui ne semblaient jamais frisées ou incontrôlables. Elle et mon frère partageaient les yeux bleus brillants de mon père. Ses yeux étaient sa meilleure caractéristique, et ils semblaient constamment essayer de percer sous la surface.
« Désolée, je n'essayais pas de t'ignorer, Lil », dis-je, « Qu'y a-t-il ? »
Ses yeux bleus perçants se sont plissés, mais elle semblait accepter mes excuses. « Papa veut nous voir, il y a une grande réunion ce soir à la maison de la meute. Beaucoup de gens vont être là. »
Mes sourcils se froncèrent. Les réunions de la meute n'étaient pas inhabituelles pour notre meute, mais je n'étais généralement pas obligé d'y assister. En tant que seul humain résident de la meute Blacktooth, je ne faisais pas partie intégrante des affaires de la meute. Je ne pouvais pas me transformer, ce qui signifiait que je ne pouvais ni participer aux patrouilles ni défendre la meute.
"Pourquoi papa me demande-t-il ?" demandai-je.
"Je ne sais pas," haussa les épaules Lily, "Il m'a juste dit de venir te chercher. Je suis sûre que c'est pour une bonne raison, papa ne te ferait pas venir si ce n'était pas important. Allez, viens."
Lily ne perdit pas plus de temps à m'attendre et je la regardai sortir de la pièce en se pavanant.
Même l'enfant chéri ne sait pas pourquoi je suis convoqué, pensai-je, cela doit donc être important.
Je suivis Lily hors de ma chambre et nous descendîmes les escaliers en silence. Avec ses hauts plafonds et ses planchers en bois, notre maison familiale était l'une des plus grandes de la meute – un avantage qui venait du fait d'appartenir à la famille de l'Alpha. Des photos des exploits de Lily et de mon frère, Sebastian, ornaient les murs comme les trophées qu'elles étaient : Lily bébé, Seb à son premier match de football de la meute, Lily au bal de promo avec ses amis.
Comme je m'y attendais, papa, Seb et Grace nous attendaient tous dans le salon. Papa se prélassait dans le fauteuil comme s'il s'agissait de son trône avec Grace perchée sur ses genoux tandis que Sebastian se tenait maladroitement près de la cheminée.
"Ah, les filles, vous voilà," dit papa, et sa voix tonitruante résonna dans la pièce, "Nous avons une réunion de la meute ce soir et nous aurons besoin de vous deux."
Même dans la quarantaine, mon père ne paraissait pas un jour de plus de trente ans. Il partageait les mêmes cheveux blonds et les yeux bleus que Lily, et sa mâchoire carrée et son allure imposante le faisaient ressembler en tout point au loup Alpha qu'il était.
Mon demi-frère aîné, Sebastian, était aussi grand que mon père, mais il avait hérité de ses cheveux châtain clair de sa mère, Grace. Grace – ou Luna Grace si vous n'étiez pas sa belle-fille – était la véritable compagne de mon père et la mère biologique de Seb et Lily. Elle était la pièce finale de cette famille parfaite que mon père avait créée.
"Pourquoi Clark vient-il à la réunion ce soir ?" demanda Sebastian en me jetant un coup d'œil. Il ne le disait pas comme une insulte – comme moi, il savait que je n'étais que rarement nécessaire (ou désiré) aux réunions de la meute.
"Nous en parlerons à la réunion," dit papa en se levant avec Grace, "Tout le monde est prêt ? Ça va bientôt commencer, nous devrions y aller."
Nous acquiesçâmes tous.
"Oh, Clark, chérie," intervint Grace depuis le côté de mon père, "Es-tu sûre de ne pas vouloir te changer ? Cette tenue est peut-être un peu décontractée pour une réunion de la meute."
Je jetai un coup d'œil à mon jean et à mon t-shirt noir uni – ce n'était pas vraiment glamour, mais personne d'autre n'était habillé non plus. Seb portait un t-shirt et un short, et Lily arborait une jupe en jean et un haut à volants.
"Si ça va, je vais juste porter ça," dis-je. Grace hocha la tête, mais je pouvais voir ses yeux balayer une nouvelle fois ma tenue.
Ce n'est pas comme si j'allais être le centre de l'attention ici, pensai-je, les anciens seront trop occupés avec papa, les guerriers de la meute auront les yeux rivés sur le derrière de Lily, et toutes les filles non accouplées flirteront avec mon frère.
Si j'avais de la chance, je me fondrais dans le décor – et franchement, c'était exactement là où je voulais être lors de ce genre d'événements.
"Assez traîné, allons-y," grommela mon père en prenant la main de Grace. Il ouvrit la marche hors de la maison, Seb, Lily et moi le suivant comme des chiots – sans jeu de mots. Nous marchâmes en silence, et je pris un moment pour apprécier le paysage.
Notre meute vivait dans sa propre communauté forestière, ce qui signifiait que la plupart des endroits, comme la maison de la meute, étaient encore accessibles à pied. Les maisons familiales bordaient un côté de la rue, mais si vous continuiez à marcher, vous finiriez par tomber sur une épicerie et une infirmerie gérées par la meute. Les membres de la meute étaient autorisés à partir quand ils le voulaient, mais la configuration de notre communauté signifiait que vous en aviez rarement besoin.
Et, si vous en aviez besoin, vous deviez toujours répondre aux gardes qui protégeaient nos frontières. Ils ne vous empêcheraient pas de partir, mais ils rendaient beaucoup plus difficile de sortir en douce.
La petite partie résidentielle de la communauté n'était qu'une petite partie de la meute – la plupart de notre territoire n'était que des zones boisées où les loups pouvaient courir, jouer et se transformer quand ils le voulaient.
Pour les loups-garous, c'était la configuration idéale.
En tant qu'humain qui ne se qualifierait pas de "naturellement porté sur l'extérieur", vivre à une heure de la ville la plus proche n'était pas exactement un point fort. Je n'étais en aucun cas prisonnier, mais il y avait des moments où vivre sur le territoire de Blacktooth me faisait me sentir piégé.
Avec des gardes surveillant chaque centimètre de la propriété, il était difficile de simplement entrer et sortir à ma guise. Et puisque je n'étais pas un loup-garou, je ne pouvais pas simplement me transformer et courir à travers les bois sur quatre pattes comme mes frères et sœurs pouvaient le faire chaque fois que je voulais prendre l'air.
Que je le veuille ou non, j'étais un humain vivant dans la tanière des loups.
Ostatnie Rozdziały
#122 Chapitre bonus - Clark et Griffin (4)
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#121 Chapitre bonus - Clark et Griffin (3)
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#120 Chapitre bonus - Clark et Griffin (2)
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#119 Chapitre bonus - Clark et Griffin (1)
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#118 Chapitre bonus - Alessia et Lily (2)
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#117 AKHM - Chapitre bonus - Alessia et Lily (1)
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#116 Chapitre bonus - Aria & Sebastian (16)
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#115 Chapitre bonus - Aria & Sebastian (15)
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#114 Chapitre bonus - Aria & Sebastian (14)
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#113 Chapitre bonus - Aria & Sebastian (13)
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025
Może Ci się spodobać 😍
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Mała Partnerka Alphy Nicholasa
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Uwodzenie Dona Mafii
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.
Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.
Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.
Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.
Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy
Niewypowiedziana Miłość Prezesa
Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.
„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.
Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.
Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...
Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.
Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...












