La Joie de la Vengeance

La Joie de la Vengeance

Sheila · Zakończone · 428.9k słów

834
Gorące
108k
Wyświetlenia
6.6k
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

Je ne savais pas que cette nuit deviendrait mon pire cauchemar.

C'était ma troisième année de lycée. Après deux ans de harcèlement, j'étais enfin acceptée par mes camarades. J'étais enfin devenue une jeune femme et maintenant tout le monde voulait devenir mon ami. Mais... l'événement s'est produit.

Je n'oublierai jamais ce qui m'est arrivé cette nuit-là.

Je n'oublierai jamais que je n'ai pas obtenu la justice que je méritais.

Je veux me venger. Je veux qu'ils meurent...

Tout comme mes trois amants. Les Sous-chefs des Disciples de Sang.



Je savais que Xavier était amoureux de Joy dès qu'il l'a rencontrée. Cependant, cela n'a pas empêché Cristos et moi de tomber amoureux d'elle aussi.

"Je doute qu'un empire s'effondre parce que nous aimons la même fille," dis-je. De Luca me regarda, choqué.



"Est-ce que vous volez de l'argent aux autres?" demandai-je, complètement choquée par sa révélation. Je savais que Cristos était doué avec les ordinateurs et le cryptage, je ne savais juste pas jusqu'où cela allait.

"Parfois. Parfois, nous manipulons, trollons, volons des preuves compromettantes. Le classique."

"Nos fausses cartes d'identité... les as-tu fabriquées?" demandai-je. J'étais impressionnée car elles semblaient si réelles. "À en juger par les moniteurs, on dirait un centre d'appels. Comment as-tu pu avoir le capital? La sécurité pour travailler sans même avoir peur des forces de l'ordre?"

"Sébastien, Xavier et moi sommes nés dans ce genre de vie. Depuis que nous sommes petits, nous avons été formés pour travailler en équipe, tout comme nos pères. Mama Rose n'est pas juste une simple femme au foyer. Elle fait aussi partie de l'organisation et occupe un poste de haut rang," expliqua Cristos. "Sébastien, Xavier et moi sommes des sous-chefs des Disciples de Sang, le parti dirigeant de la Mafia de la Côte Ouest. Nos pères sont les chefs tandis que nos mères et sœurs sont des conseillères. Nous sommes en formation pour devenir les chefs une fois que nos pères prendront leur retraite. Sébastien est responsable des marchandises, des ports et des entreprises tandis que Xavier s'occupe des déchets. Moi, en revanche, je suis responsable du monde virtuel. Tout ce qui est numérique passe par moi."



Après avoir quitté sa petite ville, Joy Taylor obtient une seconde chance dans la vie et en amour lorsqu'elle croise le chemin de trois jeunes hommes séduisants à l'université.

Maintenant, elle est heureuse, prospère et amoureuse de trois beaux hommes qui la chérissent. Il semble qu'elle ne pourrait rien demander de plus. Sa vie semblait complète.

Cependant, elle ne pouvait jamais se défaire de la douleur de son passé. Surtout lorsqu'elle découvre que les quatre garçons qui l'ont violée pendant leur troisième année de lycée ont recommencé. Cette fois, la jeune fille n'a pas eu autant de chance. Son corps a été retrouvé flottant dans un lac près de la ville.

Maintenant, Joy est de retour à New Salem, cherchant sa vengeance.

Dix ans ont peut-être passé, mais la vengeance n'a pas de date d'expiration.

Malheureusement pour Joy, les choses ne sont pas toujours ce qu'elles semblent être.

TW : L'histoire contient des références graphiques à des agressions sexuelles et à la violence.

(Le prologue est écrit à la troisième personne ; les chapitres suivants à la première personne.)

Rozdział 1

Laissez-moi vous raconter une histoire...

Il était une fois, une jeune fille nommée Joie. Elle vivait dans une petite ville appelée Nouvelle-Salem en Dakota du Nord. Sa famille n'était pas riche, mais on ne les considérait pas pauvres non plus. Ses parents étaient des gens travailleurs et religieux, respectés parmi les habitants de la ville.

Sa mère l'avait appelée Joie parce que, lorsqu'elle est née, elle a apporté de la joie dans leur vie. Ses parents avaient essayé si longtemps d'avoir un bébé et quand sa mère est tombée enceinte, ils étaient si heureux. Enfin, après tant d'années de déceptions et de fausses alertes, ils allaient avoir un bébé.

La mère de Joie a dû rester alitée pendant toute sa grossesse. Il y avait eu un peu de saignement pendant le premier trimestre, alors le médecin lui avait ordonné de rester au lit. Sa mère ne se souciait pas de ne pas pouvoir sortir de la maison. Elle croyait que c'était pour une bonne cause. Le père de Joie a engagé quelqu'un d'autre pour l'aider à l'épicerie qu'ils possédaient en ville et a également embauché de l'aide à la maison pour que la mère de Joie puisse prendre soin d'elle et de leur bébé. Il ferait n'importe quoi tant que leur petite Joie naissait en bonne santé.

Quand Joie est née, sa mère a dit qu'elle est sortie en hurlant. Elle avait des poumons puissants et le médecin a dit qu'elle était en pleine santé. Quand l'infirmière est venue dans la chambre de sa mère pour qu'elle puisse téter, les cris de Joie étaient si forts qu'on pouvait déjà les entendre avant que l'infirmière n'arrive. Mais une fois que Joie était dans les bras de sa mère, elle se calmait instantanément, comme si elle savait qu'elle appartenait là. Son père a amené tous leurs amis à l'hôpital pour voir Joie. Il était si fier.

Joie a grandi comme n'importe quelle autre petite fille. Jouant à des jeux avec tous ses amis, faisant du vélo jusqu'au parc, mangeant des glaces par une chaude journée d'été et regardant les étoiles par une nuit claire. Elle était toujours pleine d'énergie. Elle ne pouvait jamais rester assise une seconde... même pas pour la photo de Noël annuelle de la famille Taylor qu'ils distribuent à leurs amis et à leur famille. On voyait toujours Joie s'agiter, elle ne pouvait jamais rester tranquille.

Quand il était temps pour Joie d'aller à l'école, elle s'intégra parfaitement avec ses camarades. Elle était l'une des plus brillantes de sa classe et les élèves et les enseignants de l'école locale la chérissaient toujours. C'était une jolie petite fille avec des cheveux couleur châtain et des yeux couleur aigue-marine. Il y avait souvent un débat pour savoir si les yeux de Joie étaient verts ou bleus. Pour arrêter les disputes, son père disait que tout le monde avait raison. Il leur disait que la couleur des yeux de Joie dépendait de l'heure de la journée. Quand il faisait clair, ils étaient verts. Quand il faisait sombre, ils étaient bleus comme l'océan.

Tout semblait aller pour le mieux pour les Taylor jusqu'à ce que Joy entre au lycée. Certes, elle restait l'une des meilleures élèves de sa classe, mais les étudiants et les professeurs du lycée local ne la chouchoutaient plus autant. Elle était maigre, grande et maladroite pour une élève de seconde, alors que les autres filles de son âge avaient de jolis seins fermes et des courbes attirantes. Pour la première fois de sa vie, Joy devint la risée de quelqu'un, la cible d'une farce, la victime d'un harcèlement.

Joy se demandait souvent pourquoi les gens devaient passer par la puberté alors qu'elle se regardait dans le miroir avant de s'habiller pour l'école. Tout allait bien avant le lycée. Personne ne se moquait d'elle, ne la critiquait ou ne riait d'elle. Qu'y avait-il de si spécial avec les seins ou les hanches ondulantes ?

Eh bien, Joy ne s'en souciait pas tant que son meilleur ami, Noah, était à ses côtés. Quand ils étaient petits, la famille de Noah avait emménagé dans une maison au bout de leur impasse. Il était timide et réservé et avait un bégaiement, mais Joy s'en moquait. Pour elle, Noah était spécial.

Noah était plus petit que la moyenne des garçons et il était souvent la cible des moqueries. Joy le défendait toujours contre les brutes de la cour de récréation, lui tenait la main quand il était blessé, et partageait tout avec lui. Ils étaient comme les deux doigts de la main. Là où l'un était, on s'attendait à ce que l'autre soit aussi. Ils ne se séparaient que lorsqu'ils devaient rentrer chez eux pour dormir.

Une nuit, alors qu'ils observaient les étoiles sous un ciel clair sur une couverture de pique-nique dans la prairie près de la maison de Joy, ils firent un pacte de rester amis pour toujours, quoi qu'il arrive. Noah lui sourit avec ce sourire adorable sans dents et la serra très fort dans ses bras. Joy savait dans son cœur que Noah ne la quitterait jamais. Pas maintenant, pas jamais.

Mais contrairement à Joy, qui était manifestement une retardataire, Noah commença à devenir l'homme qu'il était destiné à être pendant leur première année de lycée. Il grandit et ses muscles commencèrent à se former. Il n'était plus édenté et avait des dents blanches parfaites. Ses cheveux blonds brillaient comme du blé au soleil et ses yeux marron chocolat pétillaient quand il souriait. Les taches de rousseur autour de l'arête de son nez lui donnaient ce charme viril. Il perdit même son bégaiement. Quand ils traversaient l'école ensemble, Noah dans son T-shirt blanc préféré rentré dans son jean bleu déchiré, les filles soupiraient toutes lorsqu'il passait.

Malheureusement, leur amitié a changé l'été avant leur deuxième année de lycée quand Noah a trouvé un emploi à retourner des burgers au diner local de la ville. Il s'est lié d'amitié avec les enfants qui le harcelaient à l'école primaire. Ils étaient les élèves populaires de leur lycée et ils pensaient que Noah serait un bon ajout à leur groupe. Oui, ils étaient tous beaux et belles, certains étaient riches avec des parents influents, et Noah savait qu'être ami avec eux lui donnerait un avantage pour atteindre ses objectifs futurs. Il a commencé à ignorer Joy et à la repousser quand elle venait le voir. Cela a brisé le cœur de Joy. Elle comprenait que les gens pouvaient changer, mais elle ne pouvait pas croire que Noah, de toutes les personnes, la blesserait.

Pendant leur deuxième année de lycée, Joy était maintenant toute seule. Ce qui était pire, c’est que Noah, qui lui avait promis de ne jamais la laisser, a commencé à se joindre à ses amis pour la tourmenter chaque jour. Elle se réfugiait dans les toilettes des filles et pleurait. Elle ne pouvait pas croire que son Noah puisse être si cruel!

Joy a quitté la ville pour rendre visite à sa tante, qui vivait en Californie, l'été avant leur troisième année de lycée. Quand elle est revenue, personne ne pouvait la reconnaître. Elle avait enfin éclos en une jeune femme. Ses cheveux châtain frisés étaient maintenant lisses et bouclés aux extrémités. Elle avait maintenant une poitrine généreuse et des courbes aux bons endroits. Comme elle était grande, ses longues jambes brillaient comme de l'albâtre au soleil. Ses bagues avaient disparu et elle souriait si doucement, montrant ses dents parfaites à travers ses lèvres roses parfaites.

Elle était aimée de tous et elle vécut heureuse pour toujours...

Désolé, je plaisantais. Vous savez ce qu'on dit, la vie est compliquée.

Et la joie peut se transformer en misère en un clin d'œil.

Il était une heure du matin quand les Taylor ont entendu frapper à leur porte. C'était la nuit du bal de printemps et Joy avait la permission de dormir chez une amie après l'événement.

Le père de Joy a regardé par le judas de la porte et a vu Noah debout sur leur seuil.

"Noah, Joy n'est pas là. Elle passe la nuit chez Lisa," a dit le père de Joy en ouvrant la porte, portant une robe de chambre par-dessus son pyjama. Ses yeux se sont écarquillés en voyant Noah portant une fille dans ses bras. Son visage méconnaissable était couvert de sang, ses poignets et ses chevilles portaient des marques de ligature, et sa robe blanche était déchirée, révélant son corps nu, meurtri et blessé en dessous. Il a reconnu la robe blanche. C'était la même robe que Joy avait faite pour le bal de printemps. "OH MON DIEU! JOY!"

Noah pleurait et tremblait terriblement. "M-Monsieur Taylor, puis-je amener Joy à l'intérieur? J-J'ai t-trouvé dans le vestiaire des garçons, attachée et gravement blessée."

"Donne-moi ma fille!" a crié le père de Joy. Noah a doucement placé Joy dans les bras de son père, a reculé et s'est essuyé le nez. "MARGARET! PRENDS LES CLÉS DU CAMION! JE DOIS AMENER JOY À L'HÔPITAL!"

La mère de Joy est descendue en courant les escaliers de leur maison à deux étages, complètement confuse. "Pourquoi dois-tu amener Joy à-" Elle s'est figée en voyant sa fille ensanglantée dans les bras de son mari. "QUE S'EST-IL PASSÉ?! Mon bébé! Que t'est-il arrivé?" a exclamé la mère de Joy en se précipitant vers sa fille, sanglotant pitoyablement.

"Maggie, nous devons amener Joy à l'hôpital. Prends mes clés et mon portefeuille et ferme la porte à clé," a dit calmement le père de Joy. La mère de Joy a rapidement pris les clés et le portefeuille de son mari d'un plateau sur une petite table dans l'entrée. "Noah, suis-nous avec ta voiture. J'ai besoin que tu dises à la police ce que tu sais."

À l'hôpital, le médecin a donné la triste nouvelle aux Taylor que Joy avait été violée à plusieurs reprises. Elle avait aussi des côtes cassées, des traumatismes au visage et à la tête, et une jambe et un bras cassés. Celui qui l'avait attaquée l'avait laissée pour morte.

Quand Noah a parlé à la police, il a dit qu'il ne savait rien et quand la police a visité le lycée local, les élèves ne voulaient pas parler. Au lieu de cela, ils ont dit que Joy le cherchait bien car elle portait une robe blanche dos nu pour le bal qui ne laissait rien à l'imagination.

Le vestiaire des garçons était impeccable quand la police a fouillé les lieux à la recherche de preuves. Ils n'ont trouvé aucune trace de cheveux, de sang ou de sperme. Tout ce qu'ils ont trouvé, c'était l'odeur de l'eau de Javel.

La robe de Joy et le kit de prélèvement pour agression sexuelle ont mystérieusement disparu. Sans aucune preuve, le shérif a dit au père de Joy qu'ils ne pouvaient pas porter plainte. Si ils portaient plainte, Joy devrait revivre tout ce que ces garçons lui avaient fait devant tant de gens et si ils perdaient le procès, elle serait marquée comme la prostituée de la ville pour toujours.

Joy n'est pas retournée à l'école après sa sortie de l'hôpital et personne ne l'a revue après cela. Les Taylor ont tout vendu et sont partis, espérant donner à Joy une chance de mener une vie normale après son épreuve.

Personne ne savait où ils étaient partis et après dix longues années, les Taylor n'étaient plus qu'un simple souvenir dans la petite ville de New Salem.

Eh bien, plus maintenant.

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Po Jednej Nocy z Alfą

Po Jednej Nocy z Alfą

728.1k Wyświetlenia · Zakończone · Sansa
Jedna noc. Jeden błąd. Całe życie konsekwencji.

Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.

Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.

Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.

W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.

"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.

"Kto do cholery jest Jason?"

Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.

Uciekłam, ratując swoje życie!

Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!

Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.

Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”

Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.

OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

1.1m Wyświetlenia · Zakończone · Jessica C. Dolan
Bycie drugim najlepszym jest praktycznie w moim DNA. Moja siostra dostawała miłość, uwagę, blask reflektorów. A teraz nawet jej przeklętego narzeczonego.
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Mała Partnerka Alphy Nicholasa

Mała Partnerka Alphy Nicholasa

583k Wyświetlenia · W trakcie · Becky j
"Towarzysz jest tutaj!"
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Accardi

Accardi

693.1k Wyświetlenia · Zakończone · Allison Franklin
Obniżył usta do jej ucha. "To będzie miało swoją cenę," wyszeptał, zanim pociągnął jej płatek ucha zębami.
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."


Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

337k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
Na przyjęciu urodzinowym mojego podłego ojca, zostałam odurzona przez moją siostrę Emily—a co gorsza, planowała, aby jej chłopak mnie zaatakował. Gdy substancja krążyła w moich żyłach, pożądanie zaczęło przytłaczać mój racjonalny umysł. Ale w tej chwili słabości, mój mąż z kontraktu mnie uratował. Okazało się, że płonę tylko dla niego. To, co zaczęło się jako jego próba pomocy mi w przezwyciężeniu efektów narkotyku, zamieniło się w noc surowej, namiętnej intymności, która zburzyła każdą granicę, którą starannie zbudowaliśmy. W jego ramionach odkryłam głód, o którym nie wiedziałam, że istnieje, a on rościł sobie prawo do mnie z taką intensywnością, że oboje zostaliśmy bez tchu...
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

346.5k Wyświetlenia · Zakończone · Ray Nhedicta
Nie mogę oddychać. Każdy dotyk, każdy pocałunek od Tristana rozpalał moje ciało, topiąc mnie w uczuciach, których nie powinnam pragnąć – zwłaszcza nie tamtej nocy.
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera

Po Romansie: W Ramionach Miliardera

684.6k Wyświetlenia · W trakcie · Louisa
Od pierwszego zauroczenia do przysięgi małżeńskiej, George Capulet i ja byliśmy nierozłączni. Ale w naszym siódmym roku małżeństwa, on zaczął romansować ze swoją sekretarką.

W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...

Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.

George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.

Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"

Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.

Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.

"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"

George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"

"Obawiam się, że to niemożliwe."

Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

378.8k Wyświetlenia · W trakcie · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy

Powstanie Wygnanej Wilczycy

299.5k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
„Biały wilk! Zabij tego potwora!”
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Uwodzenie Dona Mafii

Uwodzenie Dona Mafii

307.5k Wyświetlenia · Zakończone · Sandra
Ciemna, mafijna romans z dużą różnicą wieku
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.

Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.

Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.

Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.

Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy

Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy

271.7k Wyświetlenia · W trakcie · sunsationaldee
W przeciwieństwie do swojego brata bliźniaka, Jacksona, Jessa zmagała się z nadwagą i miała bardzo niewielu przyjaciół. Jackson był sportowcem i ucieleśnieniem popularności, podczas gdy Jessa czuła się niewidzialna. Noah był typowym „cool” chłopakiem w szkole – charyzmatyczny, lubiany i niezaprzeczalnie przystojny. Na dodatek był najlepszym przyjacielem Jacksona i największym prześladowcą Jessy. W ostatniej klasie liceum Jessa postanowiła, że nadszedł czas, aby nabrać pewności siebie, odnaleźć swoje prawdziwe piękno i przestać być niewidzialną bliźniaczką. W miarę jak Jessa się zmieniała, zaczęła przyciągać uwagę wszystkich wokół, zwłaszcza Noaha. Noah, początkowo zaślepiony swoim postrzeganiem Jessy jako jedynie siostry Jacksona, zaczął dostrzegać ją w nowym świetle. Jak stała się tą fascynującą kobietą, która nawiedzała jego myśli? Kiedy stała się obiektem jego fantazji? Dołącz do Jessy w jej podróży od klasowego żartu do pewnej siebie, pożądanej młodej kobiety, zaskakując nawet Noaha, gdy ujawnia niesamowitą osobę, którą zawsze była w środku.
Niewypowiedziana Miłość Prezesa

Niewypowiedziana Miłość Prezesa

226.7k Wyświetlenia · Zakończone · Lily Bronte
„Chcesz mojego przebaczenia?” zapytał, a mój głos zniżył się do niebezpiecznego tonu.

Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.

„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.

Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.

Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...

Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.

Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...