
Le mauvais garçon, nouvelle fille
Emma- Louise · Zakończone · 80.7k słów
Wstęp
Enfin, c'est ce que je pensais. J'ai été prouvé le contraire dès mon premier jour quand j'ai attiré l'attention de quelqu'un. Asher ! Le mauvais garçon de l'école. J'ai choisi de ne pas lui faire confiance, parce qu'il faut être honnête, on ne devrait jamais faire confiance à un mauvais garçon car ils ont toujours de mauvaises intentions.
Mais, j'ai vite été prouvé le contraire car il est devenu quelque chose dont je ne savais pas que j'avais besoin. Il me montre comment vivre la vie d'une manière que je n'avais jamais imaginée. Il devient la seule personne avec qui je vis de nombreuses premières expériences.
Même quand il semblait que le reste du monde essayait de me tirer vers le bas, Asher est celui qui me remonte. Personne n'a dit que la vie était facile, et c'est vrai, surtout quand les gens autour de nous font tout pour nous séparer.
Rien de ce qui en vaut la peine n'est jamais facile, cependant.
Rozdział 1
Farrah
Je suis assise dans ma voiture, devant ce qui sera ma nouvelle école. Je prends quelques profondes inspirations, je suis tellement nerveuse. Ce sera ma dernière année de lycée. Je déteste qu'on ait dû déménager, mais mon père a reçu une offre d'emploi qu'il ne pouvait pas refuser. Je leur en veux encore un peu. Je déteste avoir dû laisser mes deux meilleurs amis derrière moi.
D'un autre côté, je suis contente de m'éloigner de tous les imbéciles ! On se moquait de moi dans mon ancienne école, pourquoi, je ne sais pas, mais ça arrivait. J'espère juste que ce ne sera pas pareil ici. J'ai déjà fait ma journée d'intégration hier. Je redoutais ça, mais je n'ai pas le choix. Je prends une dernière grande inspiration, attrape mon sac et sors de la voiture.
Je soupire, gardant la tête basse en me dirigeant à l'intérieur. Je vais chercher mon casier. On me l'a montré hier. Mon premier cours de la journée est les maths. Je déteste les maths. Ce n'est pas que je ne peux pas les faire, c'est juste que ça m'ennuie. J'arrive à mon casier, j'entre mon code et range mes affaires dont je n'ai pas besoin pour le moment.
J'ignore les regards que je sens posés sur moi. Tout le monde se demande qui est la nouvelle fille. Je suis sûre qu'ils s'en remettront assez vite. Je garde la tête dans mon casier plus longtemps que nécessaire. Je vérifie l'heure, voyant que la cloche va sonner d'une minute à l'autre. Je me redresse, ferme mon casier. Je me retourne pour aller trouver ma première classe, mais un gars bloque mon chemin.
« Qui es-tu ? » J'entends un gars demander.
Je lève les yeux, et quand je le fais, j'oublie de respirer un instant. Il est magnifique ; je n'ai jamais vu quelqu'un comme lui. Il a les cheveux noirs un peu en désordre, mais ça lui va bien. Ses yeux sont d'un brun foncé avec une touche de vert. Il a un piercing à la lèvre et un tatouage sur le cou. Il est habillé en noir, avec seulement un t-shirt blanc sous sa veste en cuir.
« Personne ne t'a jamais dit qu'il était impoli de fixer les gens ? » dit-il.
« Euh, désolée, » dis-je en regardant le sol.
Je suis tellement embarrassée, je sens la chaleur sur mes joues.
« Alors, qui es-tu ? » demande-t-il encore.
« Farrah, » dis-je à peine dans un murmure.
« Tu es censée regarder quelqu'un quand tu lui parles, » rit-il.
Je lève lentement la tête pour croiser son regard. Il a un sourire en coin quand je le fais. Je mâchouille ma joue nerveusement, repoussant mes cheveux derrière mes oreilles, deux de mes habitudes quand je suis nerveuse.
« Désolée, » balbutiai-je.
L'inconnu s'approche de moi, posant sa main sur les casiers derrière moi. Je déglutis difficilement, l'odeur de son après-rasage m'envahit. Il sent aussi bon qu'il est beau. Ce n'est pas mon genre. Je ne suis pas le genre de fille à sortir avec des garçons. Je suis trop timide pour tout ça, et de toute façon, aucun garçon de mon ancienne école ne s'intéressait à moi.
« Es-tu toujours aussi timide ? » rit-il.
Je hoche la tête, détournant le regard de lui. J'ai du mal à penser clairement alors qu'il est si proche de moi. Il bouge sa main, repoussant une mèche de mes yeux, et à ma grande honte, un petit gémissement s'échappe de mes lèvres. Pourrais-je me ridiculiser encore plus en ce moment ?
« Bref, à plus tard, nouvelle fille, » dit-il en me faisant un clin d'œil avant de s'éloigner.
Je reste là, essayant de comprendre ce qui vient de se passer. Je le regarde se diriger vers quelques gars, que je suppose être ses amis. Je lui ai dit mon nom, mais il ne m'a jamais dit le sien. Je me ressaisis et pars à la recherche de ma classe, et heureusement, je la trouve sans problème. Il y a déjà quelques personnes dans la classe, tous les regards sont sur moi en entrant. Je regarde autour de moi, cherchant une place. J'en repère une, tout devant. Je m'y précipite, m'assois et ignore les regards maintenant brûlants dans mon dos.
Je tripote mes pouces, essayant de m'occuper jusqu'à ce que le professeur arrive avec les autres élèves. J'ai bien fait savoir au directeur que je ne voulais pas être présentée devant toute la classe quand je l'ai rencontré hier. Mon anxiété ne pourrait pas le supporter. Heureusement, il a compris et accepté.
« Bonjour la classe », dit une voix féminine en entrant.
Je levai les yeux. Je suppose que c'était ma professeure, Madame Chambres. Les autres élèves marmonnèrent des bonjours, ce qui fit rire Madame Chambres. Elle s'approcha de moi.
« Tu dois être Farrah », sourit-elle. « Je suis Madame Chambres, je serai ta prof de maths pour l'année », ajouta-t-elle.
« Oui, c'est moi », répondis-je doucement en lui souriant.
« Je sais que c'est beaucoup, mais tu vas t'en sortir », sourit-elle.
« J'espère, merci », dis-je.
La sonnerie retentit et les autres élèves entrèrent en classe, prenant leurs places. La plupart d'entre eux arrivèrent avec une ou deux autres personnes, mais ensuite une fille entra seule. Elle regarda autour et s'approcha pour s'asseoir à côté de moi.
« Est-ce que je peux m'asseoir ici ? » demanda-t-elle nerveusement.
« Bien sûr », souris-je.
Elle me remercia et s'assit à côté de moi. J'avais l'impression qu'elle était un peu comme moi, une sorte de marginale.
« Je m'appelle Violette », dit-elle doucement.
« Farrah », souris-je. « Enchantée de te rencontrer », ajoutai-je.
« Moi de même », dit-elle avec un doux sourire.
Nous avons cessé de parler après ça, seulement parce que Madame Chambres commença le cours. Elle fit l'appel pour s'assurer que tout le monde était là.
« Asher Martin ? » appela-t-elle en regardant autour d'elle. « Quelqu'un a vu Asher ? » ajouta-t-elle en soupirant.
Personne ne répondit, alors elle secoua la tête et continua le cours. J'avais l'impression que, qui que soit Asher, c'était une habitude pour lui de ne pas venir en cours.
Tout le monde travaillait ; la leçon était déjà à moitié terminée. Soudain, la porte s'ouvrit brusquement.
« Désolé, je suis en retard, Madame », entendis-je une voix familière dire.
Je levai les yeux et vis que c'était le gars de ce matin qui entrait. Est-il dans cette classe ? J'essayai de me concentrer sur mon travail et de ne pas le regarder.
« En retard ? Le cours est à moitié fini, Asher », dit Madame Chambres.
« J'ai perdu la notion du temps, désolé », dit-il en roulant des yeux.
« Assieds-toi et ne dérange pas le reste de la classe », dit Madame Chambres.
Je continuai mon travail, essayant de ne pas lever les yeux vers Asher. Au moins, je connaissais son nom maintenant. J'espérais qu'il ne me remarquerait pas.
« Hé, la nouvelle », entendis-je, la chaise à côté de moi se tirant.
Je levai la tête, regardant à ma droite, et là il était, assis juste à côté de moi.
« Euh, bonjour, encore », dis-je doucement.
Je lui souris puis retournai à mon travail. Je n'avais pas besoin qu'il me distraie dès le premier jour.
« Tu ne parles pas beaucoup, hein ? » dit-il.
« J'essaie de faire mon travail », chuchotai-je.
« Où est le plaisir là-dedans ? » dit-il.
« Asher, veux-tu bien te taire et laisser Farrah faire son travail », dit Madame Chambres.
Asher marmonna quelque chose sous son souffle. Il se laissa tomber sur sa chaise, sortit son téléphone et commença à jouer avec. Je le regardais du coin de l'œil, ne voulant pas être trop évidente.
« Asher, range ça ou tu seras en retenue après l'école », dit Madame Chambres.
« Juste une journée normale pour moi », haussa-t-il les épaules sans quitter des yeux son téléphone.
« Retenue après l'école, Asher », dit-elle fermement.
« Peu importe, je vais partir maintenant, je m'ennuie », dit-il.
Madame Chambres n'eut pas le temps de dire quoi que ce soit avant qu'Asher ne se lève et se dirige droit vers la porte. Il s'arrêta un moment, son attention se portant sur moi.
« Tu veux me rejoindre, la nouvelle ? » sourit-il en coin.
Je me tassai sur ma chaise, secouant la tête. Il rit bruyamment, sortant et fermant la porte derrière lui. Je pouvais sentir les yeux de tout le monde sur moi à nouveau. Je choisis de les ignorer.
Je ne sais pas quel est son jeu, mais je vais l'éviter. Il avait des ennuis écrits partout sur lui.
Ostatnie Rozdziały
#61 Épilogue - Deux ans plus tard
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#60 Chapitre soixante - Célébrations
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#59 Chapitre cinquante-neuf - Elle a besoin de toi...
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#58 Chapitre cinquante-huit - C'est l'heure de parler...
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#57 Chapitre cinquante-sept - Un secret entre amis...
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#56 Chapitre cinquante-six - Du temps seul avec mon homme...
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#55 Chapitre cinquante-cinq - Danse hivernale (partie 2)
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#54 Chapitre cinquante-quatre - Danse hivernale (partie 1 de 2)
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#53 Chapitre cinquante-trois - J'ai besoin que ce soit parfait pour elle...
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#52 Chapitre cinquante-deux - La danse hivernale
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025
Może Ci się spodobać 😍
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Moja Oznaczona Luna
„Tak.”
Wypuszcza powietrze, podnosi rękę i ponownie uderza mnie w nagi tyłek... mocniej niż wcześniej. Dyszę pod wpływem uderzenia. Boli, ale jest to takie gorące i seksowne.
„Zrobisz to ponownie?”
„Nie.”
„Nie, co?”
„Nie, Panie.”
„Dobra dziewczynka,” przybliża swoje usta, by pocałować moje pośladki, jednocześnie delikatnie je głaszcząc.
„Teraz cię przelecę,” sadza mnie na swoich kolanach w pozycji okrakiem. Nasze spojrzenia się krzyżują. Jego długie palce znajdują drogę do mojego wejścia i wślizgują się do środka.
„Jesteś mokra dla mnie, maleńka,” mówi z zadowoleniem. Rusza palcami w tę i z powrotem, sprawiając, że jęczę z rozkoszy.
„Hmm,” Ale nagle, jego palce znikają. Krzyczę, gdy moje ciało tęskni za jego dotykiem. Zmienia naszą pozycję w sekundę, tak że jestem pod nim. Oddycham płytko, a moje zmysły są rozproszone, oczekując jego twardości we mnie. Uczucie jest niesamowite.
„Proszę,” błagam. Chcę go. Potrzebuję tego tak bardzo.
„Więc jak chcesz dojść, maleńka?” szepcze.
O, bogini!
Życie Apphii jest ciężkie, od złego traktowania przez członków jej stada, po brutalne odrzucenie przez jej partnera. Jest sama. Pobita w surową noc, spotyka swojego drugiego szansowego partnera, potężnego, niebezpiecznego Lykańskiego Alfę, i cóż, czeka ją jazda życia. Jednak wszystko się komplikuje, gdy odkrywa, że nie jest zwykłym wilkiem. Dręczona zagrożeniem dla swojego życia, Apphia nie ma wyboru, musi stawić czoła swoim lękom. Czy Apphia będzie w stanie pokonać zło, które zagraża jej życiu i w końcu będzie szczęśliwa ze swoim partnerem? Śledź, aby dowiedzieć się więcej.
Ostrzeżenie: Treści dla dorosłych
Zabawa z Ogniem
„Wkrótce sobie porozmawiamy, dobrze?” Nie mogłam mówić, tylko wpatrywałam się w niego szeroko otwartymi oczami, podczas gdy moje serce biło jak oszalałe. Mogłam tylko mieć nadzieję, że to nie mnie szukał.
Althaia spotyka niebezpiecznego szefa mafii, Damiana, który zostaje zauroczony jej dużymi, niewinnymi zielonymi oczami i nie może przestać o niej myśleć. Althaia była ukrywana przed tym niebezpiecznym diabłem. Jednak los przyprowadził go do niej. Tym razem nie pozwoli jej już odejść.
Zacznij Od Nowa
© 2020-2021 Val Sims. Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej powieści nie może być reprodukowana, dystrybuowana ani transmitowana w jakiejkolwiek formie ani za pomocą jakichkolwiek środków, w tym fotokopii, nagrywania lub innych metod elektronicznych czy mechanicznych, bez uprzedniej pisemnej zgody autora i wydawców.
Zakazane pragnienie króla Lykanów
Te słowa spłynęły okrutnie z ust mojego przeznaczonego-MOJEGO PARTNERA.
Odebrał mi niewinność, odrzucił mnie, dźgnął, a potem kazał zabić w naszą noc poślubną. Straciłam swoją wilczycę, pozostawiona w okrutnym świecie, by znosić ból sama...
Ale tej nocy moje życie przybrało inny obrót - obrót, który wciągnął mnie do najgorszego piekła możliwego.
Jednego momentu byłam dziedziczką mojego stada, a następnego - niewolnicą bezwzględnego Króla Lykanów, który był na skraju obłędu...
Zimny.
Śmiertelny.
Bez litości.
Jego obecność była samym piekłem.
Jego imię szeptem terroru.
Przyrzekł, że jestem jego, pożądana przez jego bestię; by zaspokoić, nawet jeśli miałoby to mnie złamać
Teraz, uwięziona w jego dominującym świecie, muszę przetrwać mroczne uściski Króla, który miał mnie owiniętą wokół palca.
Jednak w tej mrocznej rzeczywistości kryje się pierwotny los...
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Kontraktowa Żona Prezesa
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Narzeczona Wojennego Boga Alpha
Jednak Aleksander jasno określił swoją decyzję przed całym światem: „Evelyn jest jedyną kobietą, którą kiedykolwiek poślubię.”
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.












