
Le Remords de la Star du Hockey
Riley Above Story · Zakończone · 545.4k słów
Wstęp
Rozdział 1
Evie
Enfin, j'y suis arrivée. Après quatre ans à être l'élève parfaite, j'ai enfin franchi cette étape. La fête de remise des diplômes fait rage tout autour de moi. Les gens dansent, chantent et applaudissent en se lâchant tous. Pas que quelqu'un ait remarqué ma présence. J'ai tendance à rester en dehors des projecteurs.
J'étais tellement excitée de recevoir cette invitation. Timothy Hayes lui-même m'avait personnellement invitée à cette fête. C'est ma première soirée à la maison. Et on disait que les soirées chez Timothy étaient réputées pour être folles et amusantes. Tout le monde à l'école se battait pour obtenir une invitation. Les garçons tiraient à pile ou face. Les filles aiguisaient leurs ongles manucurés, prêtes à se battre pour être aux côtés de Timothy.
Ça faisait sens. C'était le garçon le plus séduisant de l'école.
« Hé, Evie, j'ai juste besoin d'une dernière signature pour mon album de fin d'année », je lève lentement le menton pour rencontrer les yeux noisette du seul garçon pour lequel j'aurais tout risqué. Timothy Hayes. « Tu es ma dernière signature. »
« Je n'ai pas de stylo sur moi », dis-je maladroitement.
Il hausse les épaules. « J'en ai un dans ma chambre. Viens », il insiste, prenant ma main et me tirant vers les escaliers jusqu'à sa chambre.
Maintenant, tout a changé. Là, allongé à côté de moi, il y avait Timothy.
Mon instinct immédiat était de crier. Mais je me mords la langue et cache mon visage dans les oreillers.
Quand j'ai finalement repris le contrôle, je m'assois et regarde autour de la chambre. Mes vêtements étaient éparpillés sauvagement sur le sol. Je regarde vers le bas. J'avais dormi dans son maillot. Le numéro 9 était imprimé en gros sur le devant avec une image de notre mascotte scolaire, le bulldog.
Mais la nuit était terminée et je devais rentrer chez moi. En sortant discrètement de la chambre, avec mes vêtements en main, je me précipite vers la porte d'entrée et retourne chez moi.
**
Quelques jours ont passé et cette nuit était tout ce à quoi je pensais. Timothy m'avait choisie. C'était si bon d'être vue par lui. Mes yeux n'ont pas quitté ce maillot. Je devrais le rendre. Ça doit probablement beaucoup compter pour lui.
Alors je suis descendue et j'ai commencé ma petite promenade dans le quartier. Je me demandais comment il réagirait en me voyant apparaître à sa porte. J'espérais qu'il serait heureux de me voir, vu comment il était venu vers moi.
En approchant de sa maison, j'ai remarqué quelques voitures garées dans son allée. Ces voitures appartenaient à ses amis. Des rires bruyants provenaient de l'arrière de la maison. Je ne pouvais pas m'empêcher de vouloir écouter leur conversation. C'était trop tentant. Marchant sur la pointe des pieds autour du côté, je me suis approchée de la porte blanche peinte.
« Je ne peux pas croire que tu as fait ça », dit l'un en riant. « T'as du cran, mon pote. »
« Non », soupira lourdement Timothy. « Elle avait définitivement du potentiel. »
« Quand même, Evie Sinclair ? N'est-elle pas une recluse ? Tout le monde savait qu'elle ne se souciait d'aucun garçon, sauf de ses fichus bouquins. »
« Tais-toi », rit Timothy. « Ce n'était pas si mal. »
L'un d'eux fit un bruit de bouche. « Quoi que tu dises. Tu as tenu ta promesse, alors je te laisse prendre la moto. »
Il y avait un accord. Mon torse se sentait soudainement comprimé.
« À obtenir toutes les "signatures" des filles », rit un de ses amis.
« Hé », argue Timothy. « Ça a marché, non ? J'ai couché avec elle. »
Oh, mon dieu. Je me sentais mal.
Je trébuche jusqu'à la cour avant, les larmes brouillant chaque centimètre de ma vision. Je ne pouvais pas être vue ici. Je dois partir avant de m'humilier davantage. Je jette son maillot sur les marches de son porche et tente de courir, mais mes jambes fonctionnaient à peine. J'avais l'impression que mon corps avait été dépouillé de toute structure qu'il avait. Je n'étais plus qu'une flaque d'eau sur le sol attendant que la prochaine personne marche sur moi.
« Evie ? »
Je m'arrête net, rassemblant toutes les forces qu'il me restait. « Qu'est-ce que c'est ? »
« Je ne pensais pas que tu passerais... »
« Je venais juste te rendre ton maillot, » dis-je calmement, me retournant enfin pour lui faire face.
« Tu peux l'emprunter quand tu veux, » il sourit malicieusement.
Je devais me forcer à détourner le regard. Je le détestais. Il m'avait utilisée.
« Ce qui s'est passé l'autre nuit ne peut pas se reproduire, » dis-je fermement. « J'ai passé un bon moment, mais... »
« Mais ? »
Sa question flottait entre nous.
« Mais je dois me concentrer sur mes objectifs, » dis-je doucement. « Et toi, tu as ta carrière professionnelle à penser. Je pense que le mieux, c'est de laisser ça comme une chose unique. On a tous les deux obtenu ce qu'on voulait l'un de l'autre. N'est-ce pas ? »
Il fronce les sourcils. « Qu'est-ce que tu veux dire ? »
Ma mâchoire se serre, mes dents grincent les unes contre les autres. « Au revoir, Timothy, » murmurai-je d'une voix tremblante, et je m'éloignai.
Chaque pas était une torture. Chaque respiration était courte et rapide. Je souhaitais que la terre m'engloutisse sur le champ.
Le chemin du retour semblait durer des années. Ça n'aidait pas de voir la voiture de mon demi-frère garée dans l'allée. Je déglutis difficilement et entrai.
« Tu as une sale tête, » ricane-t-il dès que je pénètre dans le salon. « Ton copain t'a larguée, hein ? »
Je secoue la tête. « Ce n'était pas mon copain, » murmurai-je.
Bruce s'étouffe de rire. « Tu veux dire que tu as couché avec un inconnu et que tu as pris son maillot ? »
« Laisse tomber, Bruce, » répliquai-je avec colère, des larmes amères commençant à remplir mes yeux.
« Oh, » fait-il en mimant une moue. « Il t'a brisé le cœur. Tu l'as donné, n'est-ce pas ? »
« Bruce, » suppliai-je. « Arrête... »
« Mon Dieu, tu es tellement stupide, » rit-il. « Tous ces prix académiques et tu es encore trop bête pour reconnaître quand un mec te manipule. »
Je ne voulais pas l'entendre me dénigrer davantage. Je montai les escaliers en courant aussi vite que possible, trébuchant presque en montant. Mais il continuait de me lancer des insultes.
Il avait raison. C'était stupide de ma part de croire un mot de ce que ce garçon avait dit. Il était connu pour ses conquêtes. Ses amis aussi. Et je m'étais tellement laissé emporter par le fantasme que quelqu'un pourrait réellement m'aimer, que j'avais refusé de voir les signes.
En verrouillant la porte, je me laissai enfin aller. Je ne pouvais pas empêcher les larmes de couler sur mon visage alors que le chagrin s'installait vraiment.
Six ans plus tard
Le travail était encore chargé. C'était un mercredi soir dans le restaurant le plus branché de la ville. Les serveurs et serveuses tourbillonnaient autour des tables avec leurs plateaux de boissons et de nourriture.
J'étais épuisée après une longue journée à essayer de trouver des clients pour mon stage, mais je devais prendre ce service pour payer le reste de mon loyer du mois.
Derrière le long bar élégant, quelques télévisions étaient réglées sur des événements sportifs. Je ne faisais pas attention à qui jouait ou à quel sport c'était, jusqu'à ce qu'un homme demande à changer de chaîne.
« Mettez le match des Thunderbolt. J'ai entendu dire qu'on a une chance pour la Coupe Stanley, » dit-il fièrement.
Par pure curiosité, je levai les yeux vers l'écran alors qu'il changeait. À ce moment-là, la caméra changea et un visage que je jurais ne plus jamais vouloir revoir apparut à l'écran.
Bien sûr, c'était l'infâme Timothy Hayes. La star montante que tout le monde regarde en ce moment. Sauf moi.
La colère brûlait en moi à nouveau. Je me détestais encore d'avoir été si naïve à son sujet.
Reprends-toi, Evie.
J'avais des choses plus importantes à m'occuper. Comme économiser mon argent et survivre à ce travail et à mon stage dans le cabinet d'avocats.
Pas lui.
Ostatnie Rozdziały
#382 Chapitre 382
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#381 Chapitre 381
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#380 Chapitre 380
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#379 Chapitre 379
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#378 Chapitre 378
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#377 Chapitre 377
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#376 Chapitre 376
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#375 Chapitre 375
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#374 Chapitre 374
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#373 Chapitre 373
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025
Może Ci się spodobać 😍
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Mała Partnerka Alphy Nicholasa
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Uwodzenie Dona Mafii
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.
Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.
Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.
Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.
Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy
Niewypowiedziana Miłość Prezesa
Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.
„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.
Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.
Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...
Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.
Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...












