Les Renégats Imprudents : L'Histoire de Merigold

Les Renégats Imprudents : L'Histoire de Merigold

Catherine Thompson · Zakończone · 83.2k słów

427
Gorące
81.7k
Wyświetlenia
7k
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

Merigold est une mère célibataire qui devait simplement rencontrer le frère qu'elle venait de retrouver. Elle ne s'attendait pas à être plongée dans un monde de clubs de motards et de danger. Son père a fondé le club et son frère le dirige maintenant. Elle est l'héritière du club. Elle ne s'attendait pas à tomber amoureuse non pas d'un, mais de deux membres du club, pour ensuite avoir le cœur brisé. Elle n'était pas censée tomber enceinte. Qui est le père ? Dois-je leur dire ? Et il n'était absolument pas prévu qu'elle soit kidnappée par un club rival. Sera-t-elle sauvée à temps pour sauver sa vie et celle de ses bébés ?

Rozdział 1

Merigold

Je suis assise devant la maison où je suis censée rencontrer mon grand frère pour la première fois. La maison de mon vrai père. Je suis tellement nerveuse que j'ai l'impression d'avoir des chauves-souris dans l'estomac au lieu de papillons. Je prends plusieurs grandes inspirations pour essayer de me calmer tout en regardant la maison devant moi. Mais ça ne marche pas. Alors je me concentre sur la maison à la place.

C'est une maison à deux étages avec un grand jardin devant. Un peu délabrée, mais pas trop mal. La peinture grise s'écaille à plusieurs endroits. Rien qu'une bonne couche de peinture ne pourrait pas arranger. Une belle véranda qui fait le tour de la maison, mais on dirait que plusieurs planches ont besoin d'être remplacées. Les fenêtres semblent ne pas avoir été nettoyées depuis des mois. Rien qu'un peu de soin et d'entretien ne pourrait pas arranger. La pelouse semble avoir été tondue récemment, mais les parterres de fleurs près de la véranda sont envahis par les mauvaises herbes. Mais dans l'ensemble, ça n'a pas l'air d'un endroit agréable. Je me demande si c'est là que mon père vivait.

Je n'ai pas posé trop de questions à Ethan quand il m'a donné l'adresse pour le rencontrer. Peut-être que c'est sa maison. Mais je ne le saurai pas tant que je ne sortirai pas de ce camion. Je ne comprends pas pourquoi je suis si nerveuse. J'espère juste vraiment qu'il m'aime bien, ainsi que les garçons. Ethan semblait tellement impatient de me rencontrer quand nous avons parlé au téléphone. Mais en personne, ça pourrait être une autre histoire. Je remarque une moto noire garée sur le côté droit de la maison. Mais à part ça, il n'y a aucun signe de vie autour. Je vais supposer que la moto appartient à Ethan. Il a dit qu'il faisait partie d'un club de motards, donc il est logique que ce soit la sienne.

Je sais que je dois sortir et rencontrer mon frère. Un frère dont je ne savais même pas qu'il existait il y a environ deux mois. Laissez-moi vous expliquer comment la vie que je connaissais a été complètement bouleversée par un seul coup de téléphone. C'était un mardi après-midi. Je m'asseyais pour déjeuner avec mes jumeaux de trois ans, Jace et Jax, essayant de faire manger à Jax un haricot vert de plus, comme d'habitude, quand mon téléphone a sonné. Je le prends et vois un numéro que je ne reconnais pas. Normalement, je les aurais ignorés, mais pour une raison que je ne comprends toujours pas, j'ai répondu. "Allô ?" "Est-ce que je parle à Merigold Stevens ?" demande un homme. "Oui." L'homme se présente ensuite : "Je m'appelle Richard McMasters. Je suis un avocat engagé par votre père biologique et votre frère pour vous retrouver concernant la succession de votre père." "Je suis désolée, M. McMasters, mais il doit y avoir une erreur. Je n'ai pas de frères et je ne sais pas qui est mon père biologique. Vous devez vous tromper de personne."

Je suis sur le point de raccrocher quand j'entends "Mademoiselle Stevens, s'il vous plaît, ne raccrochez pas. Permettez-moi de vous expliquer." demande-t-il, et sa voix semble presque urgente. Toujours aucune idée pourquoi, mais je le laisse continuer. "D'accord, je vous écoute," dis-je. "Merci, Mademoiselle Stevens. Vous êtes bien Merigold Raider Stevens, n'est-ce pas ?" demande-t-il. "Oui." "Née le 12 août 1994 de Crystal Ellis Stevens, n'est-ce pas ?" Oui, je commence à être mal à l'aise avec les questions, mais je réponds "Oui." La question suivante me laisse perplexe. "L'homme que vous pensiez être votre père est Raymond Charles Stevens, n'est-ce pas ?" Il n'y a que quelques personnes qui savent que l'homme que je pensais être mon père ne l'était pas. Je n'en parle jamais. "Oui. Comment savez-vous tout ça ?" "Comme je l'ai dit, j'ai été engagé pour vous retrouver. Je suis sûr que c'est probablement beaucoup à assimiler." "Je ne comprends pas," dis-je en le coupant. "Mademoiselle Stevens, votre père biologique et votre frère vous cherchent depuis un certain temps," dit-il. Je regarde pour voir que les jumeaux mangent encore, me fixant. La seule réponse que j'ai pour l'avocat est "Pourquoi ?" parce que mon cerveau a soudainement cessé de fonctionner correctement.

"Mademoiselle Stevens, votre frère souhaite vous parler et tout vous expliquer. Mais je peux vous dire que le nom de votre père biologique était Clint Pierce Adams, mais il était connu sous le nom de Raider. Le nom de votre frère est Ethan Jackson Adams." dit-il. Je me suis figée quand il a dit le nom Raider. J'étais contente d'être assise, sinon mon derrière serait par terre. Je n'ai jamais su d'où venait mon deuxième prénom. Ma mère n'a jamais voulu me l'expliquer, à part dire que c'était important.

"Je suis désolée, mais avez-vous dit que son nom était Raider ?" demandai-je, tremblante. "Oui, Mademoiselle Stevens. Je suis désolé de vous dire cela, mais Raider est décédé le mois dernier." et il semblait vraiment désolé. Donc l'homme qui est mon père est mort et j'ai perdu la chance de le rencontrer. "Mademoiselle Stevens, votre frère Ethan aimerait vous parler. Et il y a la question de la succession de votre père. J'aimerais donner à Ethan votre permission de vous appeler." "J'ai un frère ?" murmurai-je. "Oui, Mademoiselle Stevens. Vous en avez un." dit M. McMasters. Merde, je ne voulais pas qu'il m'entende. "Et il est très impatient de vous parler," dit M. McMasters.

« Que vient faire la propriété dans cette histoire ? Désolée, Monsieur McMasters, mais je suis très confuse en ce moment. » lui dis-je. « Je comprends, Mademoiselle Stevens, alors prenons les choses une à une. Pourquoi ne pas parler à Ethan d'abord ? Il pourra répondre à toutes vos questions pour que vous compreniez mieux ce qui se passe. Et ensuite, nous aviserons. Qu'en pensez-vous ? » J'acquiesce, sachant qu'il ne peut pas me voir. Je murmure : « Oui, d'accord, je peux faire ça. » « Merveilleux. Je vais informer Ethan et lui donner votre numéro de téléphone. Vu son enthousiasme, vous devriez vous attendre à un appel de sa part très bientôt. Passez une bonne journée, Mademoiselle Stevens. » dit-il avant de raccrocher. Je reste là, fixant mon téléphone, me demandant ce qui vient de se passer.

Comme promis par Monsieur McMasters, Ethan m'a appelée plus tard dans la soirée. Nous avons parlé deux fois par semaine pendant les semaines suivantes. Il s'avère que j'avais toute une autre famille que je ne connaissais pas. Après quelques supplications et beaucoup de persuasion de la part d'Ethan, ainsi que les encouragements de mes meilleurs amis et frères adoptifs Alaric et Mac, j'ai emballé les jumeaux et fait le long trajet d'Alabama jusqu'au Minnesota pour rencontrer Ethan en personne. J'ai manqué l'occasion de connaître mon père, un père qui voulait me connaître, mais je ne voulais pas rater l'occasion de rencontrer mon frère. Et c'est là que nous en sommes maintenant. Assise dans mon camion, essayant de calmer mes nerfs. Bon sang Merigold, ressaisis-toi. Tu es plus forte que ça. Allez, courage, sors de ce camion.

Je me retourne avec un sourire aux lèvres vers les garçons : « Alors, prêts à rencontrer votre oncle ? » « Prêts ! » répondent-ils en chœur. Ok, je peux le faire. Je sors et ouvre la porte arrière pour détacher les garçons de leurs sièges d'appoint. Je détache Jax en premier quand j'entends la porte moustiquaire grincer. Je passe à Jace alors que j'entends ce qui ressemble à des bottes lourdes sur le porche en bois. Une fois les garçons au sol et la porte du camion fermée, je me retourne et vois un homme très grand venir vers nous. Et quand je dis grand, je veux dire au moins six pieds cinq pouces et bâti comme s'il soulevait des voitures tous les jours. Il est habillé d'un jean noir délavé, d'un tee-shirt blanc et d'un gilet en cuir noir. Il a des cheveux courts brun foncé qui semblent souvent passés entre ses doigts. Mais des yeux marron clair doux. Il a une expression sévère sur les traits ciselés de son visage qui me fait trembler à l'intérieur. Je ne voudrais certainement pas le croiser dans une ruelle sombre. Il est très intimidant et me rend un peu nerveuse.

« Merigold, je suis content que tu sois venue, » dit-il en arrivant à un pied de moi. Instantanément, je reconnais sa voix et me sens apaisée, c'est Ethan. Il a hérité de la taille de la famille car je ne fais qu'un mètre soixante-cinq. Je dois donc lever les yeux vers mon grand frère. « C'est un plaisir de te rencontrer, Ethan, » dis-je en tendant la main. Ethan la prend et me tire dans une étreinte d'ours. Ce n'était pas du tout ce à quoi je m'attendais, surtout qu'il doit se pencher pour le faire, mais je le serre en retour.

« C'est enfin bon de te rencontrer, petite sœur, » dit-il après m'avoir relâchée. « Et ce doivent être Jace et Jax, » dit-il en regardant à côté de moi. Les jumeaux sont collés à mes jambes de chaque côté. Ethan s'accroupit presque à leur niveau et leur tend la main. « Salut, je suis ton oncle Ethan. »

Jax lève les yeux vers Ethan et lui serre la main : « Je suis Jax. Tu es grand ! » Ma mâchoire tombe : « Jax, ce n'est pas très gentil. » Ethan prend ça avec le sourire et rit : « C'est bon, il ne fait que dire la vérité. Je suis un grand gaillard. Et tu dois être Jace, » dit-il en lui tendant la main. Jace la prend, un peu incertain : « Oui. » Ethan se relève et me fait face : « Pourquoi ne pas rentrer à l'intérieur. Je vais vous faire visiter et vous pourrez vous installer. » « Ce serait génial. Merci. » dis-je alors qu'Ethan nous montre le chemin.

Nous montons sur le porche et Ethan tient la porte moustiquaire ouverte pour nous laisser passer en premier. La première chose que je remarque est l'odeur de citrons qui flotte dans l'air. C'est comme si quelqu'un venait de couper plusieurs sacs de citrons. Le salon est juste là en entrant. Il y a un canapé marron foncé qui semble bien usé, faisant face au mur avant. Juste à droite, il y a un fauteuil inclinable en simili cuir marron clair avec des fissures sur les accoudoirs. À gauche du canapé, il y a un canapé d'angle marron clair. Un petit tapis est au milieu de la pièce. Il y a une grande télévision à écran plat sur le mur. Quelques photos sont accrochées au mur, mais à part ça, les murs sont nus. Ethan arrive derrière moi après avoir fermé la porte. « La cuisine est par là, » dit-il en pointant à ma gauche. « J'ai rempli le frigo pour que tu n'aies pas à t'en soucier tout de suite. J'ai aussi rempli les placards de snacks et de choses pour les garçons. » « Tu n'étais pas obligé de faire ça, Ethan. Merci. » dis-je. « Allons à l'étage, je vais te montrer vos chambres, » dit Ethan en nous guidant vers les escaliers.

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Po Jednej Nocy z Alfą

Po Jednej Nocy z Alfą

772.7k Wyświetlenia · Zakończone · Sansa
Jedna noc. Jeden błąd. Całe życie konsekwencji.

Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.

Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.

Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.

W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.

"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.

"Kto do cholery jest Jason?"

Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.

Uciekłam, ratując swoje życie!

Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!

Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.

Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”

Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.

OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

1.1m Wyświetlenia · Zakończone · Jessica C. Dolan
Bycie drugim najlepszym jest praktycznie w moim DNA. Moja siostra dostawała miłość, uwagę, blask reflektorów. A teraz nawet jej przeklętego narzeczonego.
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Mała Partnerka Alphy Nicholasa

Mała Partnerka Alphy Nicholasa

634.7k Wyświetlenia · W trakcie · Becky j
"Towarzysz jest tutaj!"
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Accardi

Accardi

715.5k Wyświetlenia · Zakończone · Allison Franklin
Obniżył usta do jej ucha. "To będzie miało swoją cenę," wyszeptał, zanim pociągnął jej płatek ucha zębami.
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."


Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

339.9k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
Na przyjęciu urodzinowym mojego podłego ojca, zostałam odurzona przez moją siostrę Emily—a co gorsza, planowała, aby jej chłopak mnie zaatakował. Gdy substancja krążyła w moich żyłach, pożądanie zaczęło przytłaczać mój racjonalny umysł. Ale w tej chwili słabości, mój mąż z kontraktu mnie uratował. Okazało się, że płonę tylko dla niego. To, co zaczęło się jako jego próba pomocy mi w przezwyciężeniu efektów narkotyku, zamieniło się w noc surowej, namiętnej intymności, która zburzyła każdą granicę, którą starannie zbudowaliśmy. W jego ramionach odkryłam głód, o którym nie wiedziałam, że istnieje, a on rościł sobie prawo do mnie z taką intensywnością, że oboje zostaliśmy bez tchu...
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

361.7k Wyświetlenia · Zakończone · Ray Nhedicta
Nie mogę oddychać. Każdy dotyk, każdy pocałunek od Tristana rozpalał moje ciało, topiąc mnie w uczuciach, których nie powinnam pragnąć – zwłaszcza nie tamtej nocy.
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera

Po Romansie: W Ramionach Miliardera

696.4k Wyświetlenia · W trakcie · Louisa
Od pierwszego zauroczenia do przysięgi małżeńskiej, George Capulet i ja byliśmy nierozłączni. Ale w naszym siódmym roku małżeństwa, on zaczął romansować ze swoją sekretarką.

W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...

Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.

George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.

Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"

Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.

Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.

"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"

George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"

"Obawiam się, że to niemożliwe."

Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

383.2k Wyświetlenia · W trakcie · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy

Powstanie Wygnanej Wilczycy

306.9k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
„Biały wilk! Zabij tego potwora!”
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Uwodzenie Dona Mafii

Uwodzenie Dona Mafii

319.4k Wyświetlenia · Zakończone · Sandra
Ciemna, mafijna romans z dużą różnicą wieku
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.

Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.

Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.

Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.

Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy

Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy

276.3k Wyświetlenia · W trakcie · sunsationaldee
W przeciwieństwie do swojego brata bliźniaka, Jacksona, Jessa zmagała się z nadwagą i miała bardzo niewielu przyjaciół. Jackson był sportowcem i ucieleśnieniem popularności, podczas gdy Jessa czuła się niewidzialna. Noah był typowym „cool” chłopakiem w szkole – charyzmatyczny, lubiany i niezaprzeczalnie przystojny. Na dodatek był najlepszym przyjacielem Jacksona i największym prześladowcą Jessy. W ostatniej klasie liceum Jessa postanowiła, że nadszedł czas, aby nabrać pewności siebie, odnaleźć swoje prawdziwe piękno i przestać być niewidzialną bliźniaczką. W miarę jak Jessa się zmieniała, zaczęła przyciągać uwagę wszystkich wokół, zwłaszcza Noaha. Noah, początkowo zaślepiony swoim postrzeganiem Jessy jako jedynie siostry Jacksona, zaczął dostrzegać ją w nowym świetle. Jak stała się tą fascynującą kobietą, która nawiedzała jego myśli? Kiedy stała się obiektem jego fantazji? Dołącz do Jessy w jej podróży od klasowego żartu do pewnej siebie, pożądanej młodej kobiety, zaskakując nawet Noaha, gdy ujawnia niesamowitą osobę, którą zawsze była w środku.
Niewypowiedziana Miłość Prezesa

Niewypowiedziana Miłość Prezesa

233.5k Wyświetlenia · Zakończone · Lily Bronte
„Chcesz mojego przebaczenia?” zapytał, a mój głos zniżył się do niebezpiecznego tonu.

Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.

„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.

Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.

Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...

Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.

Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...