
Liée au Playboy Milliardaire
eGlobalCreative · W trakcie · 217.0k słów
Wstęp
J'ai survécu à la leucémie et je suis tombée amoureuse du médecin qui m'a annoncé la nouvelle.
Maintenant, il veut m'épouser.
En échange, il me donnera tout... sauf son amour.
Il a donné son cœur à une femme qui l'a brisé il y a longtemps.
Maintenant, je dois ramasser les morceaux.
Il y a cinq ans, ma sœur, Ari, a épousé le prince Grayson d'Estrea dans un mariage arrangé.
Aujourd'hui, ni l'un ni l'autre ne pourrait imaginer leur vie sans l'autre.
Mon mariage arrangé sera-t-il le même ?
Ou se terminera-t-il en désastre, me laissant brisée, moi aussi ?
Puis-je épouser et donner mon amour à un homme qui ne m'aimera peut-être jamais ?
M'aimera-t-il, lui aussi... un jour ?
Ou suis-je condamnée à vivre dans un mariage sans amour, une prison dorée ?
Peut-être que je peux aimer pour nous deux.
Ou peut-être que cela me détruira.
Seul le temps le dira.
Suite de "Acheter par le Prince Milliardaire" par Theresa Oliver.
"Liée au Playboy Milliardaire" est créé par Theresa Oliver, une auteure signée par eGlobal Creative Publishing.
Rozdział 1
Henley
« Maman, bien que j'apprécie que tu veuilles m'accompagner, je suis adulte maintenant et je préfère y aller seule. » Je lui pris la main et la serrai doucement. « Fais-moi confiance. Tu as déjà fait assez. »
Quand j'étais au lycée, on m'a diagnostiqué une leucémie, et ma sœur et ma mère ont tout sacrifié pour mon traitement... pour moi. En fait, ma sœur avait même vendu sa virginité pour payer mes traitements puisque ma mère n'avait pas d'assurance. Heureusement, tout s'est bien terminé.
Maintenant, Ari et Grayson, le prince héritier d'Estrea, étaient heureux en mariage avec deux enfants, mais ils avaient déjà donné assez... tout comme ma mère.
Maintenant, c'était à mon tour de leur rendre la pareille.
« Chérie, je n'ai pas fait assez. » Maman serra ma main. « Si seulement j'avais eu une assurance— »
« Alors nous ne nous serions peut-être jamais rencontrés. » Le roi Maxwell Pierce sourit en entrant dans la pièce. « Cécille, Henley a raison. Elle n'est plus une enfant et si elle veut aller à l'hôpital seule cette fois, alors laisse-la faire. Je suis sûr qu'elle nous racontera tout quand elle rentrera à la maison. » Puis ses yeux rencontrèrent les miens, souriant de cette manière paternelle qui lui était propre. « N'est-ce pas, ma chère ? » Bien que son ton calme ne change jamais, il le dit d'une manière qui closait le sujet.
« Oui, bien sûr, Votre Altesse. »
Je pris une gorgée de mon jus d'orange et grignotai mon bacon. Même si je savais que ce n'était pas vraiment bon pour moi, une tranche ne ferait pas de mal. C'était comme ça que je traversais la vie maintenant... avec modération. Et j'en avais assez et j'étais prête à commencer à vivre ma vie.
Quand Grayson et Ari nous ont amenées à Estrea pour s'assurer que je reçoive les meilleurs soins médicaux que l'argent puisse acheter, la famille de Grayson nous a accueillis à bras ouverts, et maintenant nous étions une famille.
Ma mère et Maxwell s'étaient bien entendus et étaient ensemble depuis. Je soupçonnais que nous entendrions bientôt les cloches de mariage pour eux. C'était un homme séduisant, une version plus âgée de ses fils séduisants, et pas beaucoup plus âgé que ma mère. Mais connaissant ma mère, elle attendait probablement de savoir que ses deux filles allaient bien avant de continuer sa propre vie.
La culpabilité monta dans ma poitrine une fois de plus. Maman avait déjà tant sacrifié pour Ari et moi. Ce n'était pas juste qu'elle en donne encore plus. Il était temps qu'elle continue sa vie, elle aussi... quoi qu'il arrive.
Le roi Maxwell sourit en passant son bras autour des épaules de ma mère. « S'il te plaît, appelle-moi Maxwell. » Puis il s'assit à côté de ma mère et leva sa main à ses lèvres. « Tu vois ? Tout est réglé. Je vais faire venir une voiture pour la conduire— »
« Mais qu'en est-il du danger ? » Les yeux de Maman suppliaient.
Il y a plusieurs années, lorsque nous sommes arrivés à Estrea, quelqu'un avait tué l'ex-petite amie de Grayson et l'avait accusé à tort. Mais les coupables avaient depuis été arrêtés et emprisonnés.
« J'enverrai mon chauffeur et quelques gardes du corps— »
« Oh, pour l'amour du ciel. » Je roulai des yeux.
« Mais les coupables ont été arrêtés... » Maxwell me lança un regard d'avertissement en continuant. « Et elle ne sera en aucun danger. Je vous le garantis. Et cela nous donnera plus de temps ensemble. »
« D'accord, c'est mon signal. » Je terminai mon jus d'orange et me levai. Maxwell riait doucement, et Maman avait l'air inquiète, mais je savais que si je ne partais pas maintenant, je ne le ferais jamais.
Je glissai la chaîne de mon sac à main sur mon épaule, embrassai le sommet de la tête de Maman, et me dirigeai vers le couloir. « Au revoir ! » Je fis signe de la main par-dessus mon épaule et sortis avant qu'elle ne puisse objecter à nouveau. Je savais que c'était difficile pour elle, mais elle devait me laisser partir. Il était temps.
Bien que j'apprécie tout ce qu'elle et ma sœur ont fait pour moi, je voulais être en mesure de faire quelque chose pour elles, de leur rendre la pareille. Mais pour cela, je devais d'abord me tenir sur mes propres pieds. Et la première étape pour y parvenir était de sortir par la porte... seule.
Ma courte robe d'été fleurie se balançait d'avant en arrière alors que je dévalais les escaliers en direction de la limousine qui m'attendait, mes talons hauts claquant sur le trottoir.
Un des gardes du corps ouvrit la porte et sourit. « Mademoiselle Henley. »
« Gérard. » Je lui rendis son sourire en glissant à l'intérieur. C'était bien loin de mes racines aux États-Unis.
Mon père avait quitté ma mère il y a des années, la laissant élever seule deux filles. Maman était serveuse et faisait de son mieux pour subvenir aux besoins essentiels, mais il n'y avait jamais assez pour des frivolités. Jamais de ma vie je n'aurais imaginé vivre dans un palais et que ma sœur serait mariée au futur roi d'Estrea, avec deux beaux enfants, un garçon et une fille. Mais nous n'étions pas pressés pour cela. Nous aimions tous son père, le roi Maxwell.
Les portes du palais s'ouvrirent, et nous étions en route pour l'hôpital en quelques minutes. En chemin, je regardai par la fenêtre les cerisiers en pleine floraison qui bordaient la longue allée du palais jusqu'à la route principale. Ils avaient été un cadeau de l'Empereur du Japon il y a plusieurs années, et Maxwell les avait fait planter. Maintenant, chaque printemps, ils fleurissaient, remplissant l'air de belles fleurs et d'un parfum délicieux.
En route vers l'hôpital, le printemps était définitivement dans l'air à Estrea. Les tulipes, les jonquilles et les couleurs des fleurs printanières étaient en pleine floraison, promettant des jours ensoleillés à venir. Au palais, Ari et ma mère avaient planifié une célébration de Pâques avec une chasse aux œufs pour mon neveu et ma nièce, ainsi que pour les autres enfants des amis et des membres de la royauté.
Oui, c'était bien loin de nos racines. Maintenant, c'était chez nous.
« Nous sommes arrivés, mademoiselle. » Samuel me regarda dans le rétroviseur et sourit.
« Sam, tu n'as pas besoin de m'attendre. » Je lui rendis son sourire. C'était un chauffeur plus âgé qui travaillait pour la famille Pierce depuis longtemps. Une chose à propos de la famille de Grayson, c'était que si vous leur étiez loyal, ils vous rendaient la pareille. Gérard avait déjà ouvert ma porte et tendu la main, mais j'ignorai son geste. « Je t'appellerai quand je serai prête. »
Sam sourit, accentuant les rides autour de ses yeux. « Pas besoin. Je vais attendre. »
Je hochai la tête en prenant la main de Gérard, qui m'aida à sortir. Il commença à me suivre à l'intérieur, mais je secouai la tête. « Gérard, je vais bien. Si j'ai besoin de toi, je t'enverrai un message. »
Il s'inclina légèrement. « Comme vous voudrez, mademoiselle. » Gérard ralentit, mais je pouvais entendre l'inquiétude dans sa voix.
En me dirigeant vers l'hôpital, je laissai échapper un profond soupir, enfin capable de respirer à nouveau. C'était un goût de liberté, bien que si petit soit-il.
Je montai les marches en sautillant, et un jeune homme séduisant, vêtu de jeans neufs, d'une chemise habillée et de bottes, me tint la porte ouverte et sourit. Je hochai la tête et me dirigeai ensuite vers l'ascenseur, où j'appuyai sur le bouton.
Il se tenait à côté de moi et sourit. « Alors, comment ça va aujourd'hui ? » Il arqua un sourcil, me lançant un sourire sexy. Il avait les cheveux châtain clair avec des mèches probablement éclaircies par le soleil. Il avait un accent britannique suave, de magnifiques yeux bleus, et il était grand avec des muscles qui se dessinaient sous sa chemise à carreaux.
« Bien, merci. »
Un coin de ses lèvres se courba en un sourire sexy alors qu'il arqua un sourcil, et je ne pouvais pas dire s'il se moquait de moi ou s'il me draguait, mais je n'allais pas le découvrir.
En attendant, j'essayais de garder les yeux fixés devant moi, mais je ne pouvais m'empêcher de lui jeter des coups d'œil furtifs. Je sentais ses yeux posés sur moi en permanence, sans même essayer de cacher son intérêt.
Il me surprit en train de le regarder une fois et rit. « Alors, tu travailles ici, tu rends visite ou tu es patiente ? » Puis il écarta une mèche de mes cheveux auburn clair de mon visage.
Je me suis brusquement éloignée alors que mon cœur battait la chamade. Même si c'était simple, le geste et le regard dans ses yeux étaient trop intimes, trop familiers. "Je ne vois pas en quoi ça te regarde."
Il fit un pas en avant, visiblement ravi de mon malaise. "Je suis désolé. C'est juste que je ne t'ai jamais vue ici avant."
"Et puis tu m'as touchée—"
Il sourit, s'approchant encore. "Et tu n'aimes pas qu'on te touche ?"
Je le fixai dans les yeux, déterminée à ne pas laisser cet arrogant me déstabiliser. "Pas les gens que je ne connais pas."
"Eh bien, alors viens boire un verre avec moi. Fais ma connaissance et nous ne serons plus des étrangers." Il recula d'un pas. "Je te promets que je ne suis pas aussi mauvais que tu le penses."
"Et pourquoi devrais-je te croire sur parole ?"
Il haussa les épaules. "Tu ne devrais pas. C'est pour ça que tu devrais me laisser t'inviter à boire un verre... comme une offre de paix."
Soudain, les portes s'ouvrirent, et je sortis de l'ascenseur plus vite que je ne l'aurais dû, n'ayant aucune intention d'aller nulle part avec ce playboy arrogant. Visiblement, il avait l'habitude de charmer et d'obtenir tout ce qu'il voulait, ou qui il voulait. Eh bien, pas cette fois, playboy.
Je laissai échapper un profond soupir de soulagement en m'approchant de la réception. Son odeur masculine enivrante combinée à son parfum coûteux dans l'espace confiné de l'ascenseur était presque trop difficile à résister.
Adieu à l'idée de ne pas le laisser m'affecter.
"Henley !" Rachel, l'une des infirmières, m'accueillit avec un grand sourire. "Tu es superbe ! Je suis surprise de te voir ici !"
Un sourire illumina mes lèvres, l'idiot de l'ascenseur oublié. "J'espère que ce sera ma dernière visite aujourd'hui. Ils ont vérifié mes niveaux la dernière fois, et aujourd'hui je reçois mes résultats, alors croise les doigts pour moi."
Rachel contourna le bureau et me prit dans ses bras. "Je ferai plus que ça. Je prie pour toi depuis que tu as franchi ces portes il y a quatre ans."
Je hochai la tête, les yeux embués en la relâchant. "Merci, Rachel. Mais ne commence pas à pleurer, sinon je vais pleurer, et alors nous aurons une inondation éclair."
Rachel rit. "Et c'est tout ce dont nous avons besoin. N'est-ce pas ?" Elle fit un signe de tête vers l'une des salles. "Viens. Je vais te conduire à ta chambre. Le Dr Pierce sera là dans quelques minutes."
"Merci, Rachel... pour tout." En entrant dans la salle, je fus surprise de constater que le médecin avait le même nom de famille que Grayson et la famille royale, mais je balayai rapidement cette pensée. Après tout, ce n'est pas parce qu'ils avaient le même nom de famille qu'ils étaient forcément liés, n'est-ce pas ?
Ostatnie Rozdziały
#120 Chapitre 120 : Le centre de notre univers
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#119 Chapitre 119 : Pour le reste de nos vies
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#118 Chapitre 118 : Convaincant
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#117 Chapitre 117 : Falling
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#116 Chapitre 116 : Je t'aime pour toujours
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#115 Chapitre 115 : Les choix que nous faisons
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#114 Chapitre 114 : La vérité
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#113 Chapitre 113 : Un bon ami
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#112 Chapitre 112 : Incendie
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#111 Chapitre 111 : Catastrophe
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025
Może Ci się spodobać 😍
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Moja Oznaczona Luna
„Tak.”
Wypuszcza powietrze, podnosi rękę i ponownie uderza mnie w nagi tyłek... mocniej niż wcześniej. Dyszę pod wpływem uderzenia. Boli, ale jest to takie gorące i seksowne.
„Zrobisz to ponownie?”
„Nie.”
„Nie, co?”
„Nie, Panie.”
„Dobra dziewczynka,” przybliża swoje usta, by pocałować moje pośladki, jednocześnie delikatnie je głaszcząc.
„Teraz cię przelecę,” sadza mnie na swoich kolanach w pozycji okrakiem. Nasze spojrzenia się krzyżują. Jego długie palce znajdują drogę do mojego wejścia i wślizgują się do środka.
„Jesteś mokra dla mnie, maleńka,” mówi z zadowoleniem. Rusza palcami w tę i z powrotem, sprawiając, że jęczę z rozkoszy.
„Hmm,” Ale nagle, jego palce znikają. Krzyczę, gdy moje ciało tęskni za jego dotykiem. Zmienia naszą pozycję w sekundę, tak że jestem pod nim. Oddycham płytko, a moje zmysły są rozproszone, oczekując jego twardości we mnie. Uczucie jest niesamowite.
„Proszę,” błagam. Chcę go. Potrzebuję tego tak bardzo.
„Więc jak chcesz dojść, maleńka?” szepcze.
O, bogini!
Życie Apphii jest ciężkie, od złego traktowania przez członków jej stada, po brutalne odrzucenie przez jej partnera. Jest sama. Pobita w surową noc, spotyka swojego drugiego szansowego partnera, potężnego, niebezpiecznego Lykańskiego Alfę, i cóż, czeka ją jazda życia. Jednak wszystko się komplikuje, gdy odkrywa, że nie jest zwykłym wilkiem. Dręczona zagrożeniem dla swojego życia, Apphia nie ma wyboru, musi stawić czoła swoim lękom. Czy Apphia będzie w stanie pokonać zło, które zagraża jej życiu i w końcu będzie szczęśliwa ze swoim partnerem? Śledź, aby dowiedzieć się więcej.
Ostrzeżenie: Treści dla dorosłych
Zabawa z Ogniem
„Wkrótce sobie porozmawiamy, dobrze?” Nie mogłam mówić, tylko wpatrywałam się w niego szeroko otwartymi oczami, podczas gdy moje serce biło jak oszalałe. Mogłam tylko mieć nadzieję, że to nie mnie szukał.
Althaia spotyka niebezpiecznego szefa mafii, Damiana, który zostaje zauroczony jej dużymi, niewinnymi zielonymi oczami i nie może przestać o niej myśleć. Althaia była ukrywana przed tym niebezpiecznym diabłem. Jednak los przyprowadził go do niej. Tym razem nie pozwoli jej już odejść.
Zacznij Od Nowa
© 2020-2021 Val Sims. Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej powieści nie może być reprodukowana, dystrybuowana ani transmitowana w jakiejkolwiek formie ani za pomocą jakichkolwiek środków, w tym fotokopii, nagrywania lub innych metod elektronicznych czy mechanicznych, bez uprzedniej pisemnej zgody autora i wydawców.
Zakazane pragnienie króla Lykanów
Te słowa spłynęły okrutnie z ust mojego przeznaczonego-MOJEGO PARTNERA.
Odebrał mi niewinność, odrzucił mnie, dźgnął, a potem kazał zabić w naszą noc poślubną. Straciłam swoją wilczycę, pozostawiona w okrutnym świecie, by znosić ból sama...
Ale tej nocy moje życie przybrało inny obrót - obrót, który wciągnął mnie do najgorszego piekła możliwego.
Jednego momentu byłam dziedziczką mojego stada, a następnego - niewolnicą bezwzględnego Króla Lykanów, który był na skraju obłędu...
Zimny.
Śmiertelny.
Bez litości.
Jego obecność była samym piekłem.
Jego imię szeptem terroru.
Przyrzekł, że jestem jego, pożądana przez jego bestię; by zaspokoić, nawet jeśli miałoby to mnie złamać
Teraz, uwięziona w jego dominującym świecie, muszę przetrwać mroczne uściski Króla, który miał mnie owiniętą wokół palca.
Jednak w tej mrocznej rzeczywistości kryje się pierwotny los...
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Kontraktowa Żona Prezesa
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Narzeczona Wojennego Boga Alpha
Jednak Aleksander jasno określił swoją decyzję przed całym światem: „Evelyn jest jedyną kobietą, którą kiedykolwiek poślubię.”
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.












