Mère Stérile Donne Naissance à des Sextuplés pour le PDG Sexy

Mère Stérile Donne Naissance à des Sextuplés pour le PDG Sexy

Author Feathers · W trakcie · 183.0k słów

614
Gorące
3.5k
Wyświetlenia
409
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

Amy ne s'attendait pas à ce que son mari, qu'elle avait aimé et en qui elle avait eu une confiance sincère pendant de nombreuses années, la trompe en ayant des relations sexuelles avec sa secrétaire.
Quand elle l'a confronté, lui et sa secrétaire se sont moqués d'elle et l'ont ridiculisée, ils l'ont traitée de stérile en face, après tout, elle n'avait pas conçu depuis les trois années qu'elle était mariée à son mari, Callan.
Terriblement brisée, elle a demandé le divorce et est partie au club, elle a choisi un gigolo au hasard, a passé une nuit torride avec lui, l'a payé et a disparu dans une petite ville.
Elle est revenue au pays six ans plus tard avec trois adorables garçons identiques et trois adorables filles identiques du même âge. Elle s'est installée et a trouvé un emploi mais a vite découvert que son PDG était le gigolo avec qui elle avait couché six ans plus tôt au club.
Pourra-t-elle cacher ses six petits chéris à son PDG, qui se trouve être l'homme le plus puissant de NorthHill et que l'on croyait infertile ? Amy et l'homme le plus puissant de NorthHill pourront-ils s'entendre malgré la différence sociale entre eux ?

Rozdział 1

Amy était occupée avec son ordinateur portable lorsque son téléphone se mit soudainement à sonner. Elle faillit l'ignorer tant elle était absorbée, mais décida finalement de jeter un œil à l'écran, juste au moment où l'appel était sur le point de se terminer.

Voyant que l'identifiant de l'appelant était la secrétaire de son mari, Joan, elle décrocha rapidement le téléphone, se demandant pourquoi elle devait l'appeler. Elle n'avait enregistré le numéro de Joan que parce qu'elle était la secrétaire de son mari et que, les jours où elle ne pouvait pas joindre son mari, Callan, au travail, elle appelait simplement Joan pour lui passer le téléphone.

Mais cette fois-ci, c'était la première fois que Joan l'appelait directement. Elle répondit à l'appel et porta doucement le téléphone à son oreille, mais les sons obscènes qu'elle entendit la laissèrent stupéfaite et troublée.

Elle dut regarder à nouveau l'écran du téléphone pour être sûre que c'était bien Joan qui appelait. Elle remit le téléphone à son oreille et entendit les mêmes sons obscènes, des gémissements forts et bruyants qui indiquaient clairement que quelqu'un était en train d'avoir des rapports sexuels intenses.

Avec les quelques fois où Amy avait parlé à Joan, elle reconnaissait sa voix et savait que les gémissements étaient bien ceux de Joan. Avait-elle composé son numéro par erreur pendant sa session intime avec son petit ami ? Amy pensa que cela pouvait être une erreur, alors elle voulut raccrocher, mais ce qu'elle entendit ensuite faillit lui faire tomber la tête de son cou.

Elle dut pousser l'ordinateur portable de côté juste pour être sûre d'avoir bien entendu. Elle écouta encore attentivement et Joan répéta : "Baise-moi, bébé... Callan, va plus profond, j'adore ça... oh mon Dieu !"

Le cœur d'Amy devint troublé, très perturbé au point qu'elle dut se lever. Ce n'était pas possible. Elle conclut et raccrocha. Elle faisait confiance à Callan de tout son cœur et l'aimait profondément. Bien qu'elle ne puisse pas encore concevoir pour lui, ils se montraient tous deux amour et affection.

Il ne pouvait pas être possible que Callan la trompe. C'était tout simplement impossible. Elle secoua la tête en essayant de ne pas y croire. Peut-être que Joan avait soudainement décidé de se transformer en méchante dans leur mariage, mais malheureusement, cela ne fonctionnerait jamais.

Amy se rassit et voulut ignorer ce qui venait de se passer, mais une petite voix douce en elle ne la laissait pas tranquille. Dans un monde où tout est possible, et si Callan la trompait réellement ?

Alors qu'elle était plongée dans ses pensées, son téléphone émit un bref son et voyant que c'était un message texte, elle prit son téléphone. Mais son cœur s'emballa lorsqu'elle réalisa que l'expéditeur de ce message n'était autre que Joan.

Elle lut le message lui demandant de venir à un endroit, l'endroit était un hôtel et la chambre exacte où elle devait se rendre était indiquée dans ce message.

Que se passait-il ? L'esprit d'Amy devint encore plus troublé. Elle ferma son ordinateur portable et se dirigea rapidement vers sa garde-robe. Elle était en tenue de maison et comme elle avait l'intention de sortir maintenant, elle devait se changer.

Une fois prête, elle sortit de sa chambre et voulut dire à sa belle-mère, qui vivait dans la même maison qu'eux, qu'elle avait quelque chose d'urgent à faire.

Elle se dirigea vers sa chambre et frappa, mais ne la trouva pas là. Où pouvait-elle être sinon dans la cuisine ? Elle se dirigea rapidement vers la cuisine et, lorsqu'elle était presque à la porte, elle entendit un éclat de rire venant de là. C'était sa belle-mère.

Après une séance de rire, sa belle-mère dit, sans savoir qu'Amy était dehors : "Cette femme stérile est tellement idiote, je me demande ce que mon fils lui trouve. Elle ne fait que consommer l'argent de mon fils et ne peut même pas produire un enfant ! Jamais je n'ai vu une femme aussi sans honte."

Elle rit de nouveau après avoir dit cela, il était évident qu'elle était en communication téléphonique avec quelqu'un.

Amy ne pouvait pas croire que sa belle-mère puisse dire cela, des larmes montèrent presque à ses yeux, mais elle les retint. Elle entra brusquement dans la cuisine et sa belle-mère, Wilma, se tourna vers elle immédiatement, le cœur battant.

Il y a tout juste trente minutes, Amy avait dit à Wilma qu'elle serait occupée à l'intérieur jusqu'à la nuit. Wilma ne s'attendait pas à la voir ici à ce moment-là. C'est pourquoi elle pouvait parler librement et sans précaution au téléphone.

Wilma se demandait si Amy avait entendu ce qu'elle avait dit. Après un bref moment de silence intense entre elles, Wilma fit semblant de tousser et dit, "Amy, euh... Je pensais que tu... Tu sors?"

"Maman, tu as peur?" demanda Amy avec un sourire en coin, comme si elle ne souffrait pas.

"Peur... pourquoi?... pourquoi? Pourquoi aurais-je peur?" bégaya-t-elle.

"Je vais partir, j'ai quelque chose d'important à faire, maman," dit Amy en se retournant, laissant intentionnellement la femme dans la confusion. Elle ne saurait pas si Amy avait entendu ce qu'elle disait au téléphone ou non.

Amy arriva à l'hôtel en un rien de temps et se dirigea vers la porte exacte indiquée dans le message que Joan avait envoyé.

Amy voulait frapper à la porte d'abord, mais ce ne serait pas une décision intelligente. Elle tourna la poignée et la porte s'ouvrit. Ses yeux faillirent sortir de leurs orbites en voyant Callan et Joan nus. En fait, au moment où elle entra, Joan faisait une fellation à Callan.

Le sac à main d'Amy tomba et ses jambes se transformèrent en gelée instantanément. Elle pria pour que ce soit un rêve. Des larmes chaudes coulèrent sur ses joues et une douleur atroce torturait son cœur.

"Call...an!" réussit-elle à appeler entre sa douleur et son agonie.

Cependant, à sa grande surprise, Callan rit. Joan se joignit au rire aussi. Joan s'appuyait maintenant sur Callan et aucun d'eux n'avait le moindre remords.

"Pourquoi pleures-tu, poule stérile?" demanda Callan. "Pensais-tu vraiment que je te supporterais pour toujours? Oh! Donc tu ne veux pas que j'aie un enfant. C'est ton destin de ne pas avoir d'enfant parce que tu es stérile, mais ce n'est pas mon destin."

Amy pleura encore plus fort. Elle ne pouvait pas croire que son mari bien-aimé puisse dire une telle chose. L'avait-il trompée tout ce temps? Cela avait-il commencé récemment? Mais il l'aimait autrefois, qu'est-ce qui avait changé?

"Elle est vraiment douée pour pleurer," dit Joan à Callan en ricanant.

Amy avait envie de se précipiter vers elle et de lui frapper la tête avec un objet en métal, mais était-ce la faute de Joan si son mari l'avait trompée? La faute était entièrement celle de Callan. Il avait trahi son amour et sa confiance.

Elle sourit tout à coup et arrêta ses larmes, "tu m'as trahie, Callan. C'est fini entre nous."

Elle ramassa son sac à main et sortit de la chambre. Mais elle avait à peine fait quelques pas dans le couloir qu'elle s'effondra contre le mur et pleura si fort. La douleur qu'elle ressentait à ce moment était la pire douleur qu'elle ait jamais ressentie de toute sa vie.

C'était comme si la seule façon de surmonter cela était de se tuer. Elle monta bientôt dans sa voiture, conduisit furieusement jusqu'au tribunal, déposa une demande de divorce et rentra chez elle.

Elle trouva sa belle-mère en train de prendre un thé chaud à la salle à manger. Elle plaça les papiers de divorce, qu'elle seule avait signés mais qui devaient encore être signés par Callan, devant Wilma et dit, "Maman, j'ai entendu ce que tu disais au téléphone avant de partir."

Wilma faillit s'étouffer en entendant cela. Amy plaça les papiers de divorce devant elle et dit, "J'ai aussi surpris Callan en train de me tromper avec sa secrétaire. Il est évident que je ne suis plus désirée dans cette famille. Voici les papiers de divorce, je les ai signés. Quand il rentrera, dis-lui de les signer et dis-lui que je suis partie."

Wilma était tellement heureuse intérieurement qu'Amy allait enfin quitter Callan, mais son visage était amer comme si elle était triste.

"Ne fais pas semblant d'être triste, maman. Nous savons tous les deux que tu ne veux pas que je sois avec ton fils," dit Amy en se retournant pour partir, mais Wilma se leva et parla.

"Où vas-tu?" demanda Wilma. Il n'y avait plus de raison de cacher ses vraies couleurs.

Amy se retourna vers elle et répondit, "pour récupérer mes affaires, bien sûr."

"Callan a dit que tu ne devais rien emporter d'ici, tout ce que tu as ici a été acheté avec son argent, alors pars simplement," dit Wilma sans cœur.

Amy ressentit une douleur encore plus grande en entendant cela, mais elle réussit à afficher un sourire en coin, "bien sûr!"

La chose la plus précieuse pour elle était le bracelet que sa mère lui avait donné des années auparavant. Comme elle avait le bracelet à son poignet, elle regarda vers la porte qui menait à l'extérieur et s'éloigna lentement et douloureusement.

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Po Jednej Nocy z Alfą

Po Jednej Nocy z Alfą

823.2k Wyświetlenia · Zakończone · Sansa
Jedna noc. Jeden błąd. Całe życie konsekwencji.

Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.

Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.

Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.

W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.

"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.

"Kto do cholery jest Jason?"

Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.

Uciekłam, ratując swoje życie!

Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!

Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.

Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”

Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.

OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Mała Partnerka Alphy Nicholasa

Mała Partnerka Alphy Nicholasa

687.5k Wyświetlenia · W trakcie · Becky j
"Towarzysz jest tutaj!"
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

1.1m Wyświetlenia · Zakończone · Jessica C. Dolan
Bycie drugim najlepszym jest praktycznie w moim DNA. Moja siostra dostawała miłość, uwagę, blask reflektorów. A teraz nawet jej przeklętego narzeczonego.
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

390.3k Wyświetlenia · Zakończone · Ray Nhedicta
Nie mogę oddychać. Każdy dotyk, każdy pocałunek od Tristana rozpalał moje ciało, topiąc mnie w uczuciach, których nie powinnam pragnąć – zwłaszcza nie tamtej nocy.
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

344.4k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
Na przyjęciu urodzinowym mojego podłego ojca, zostałam odurzona przez moją siostrę Emily—a co gorsza, planowała, aby jej chłopak mnie zaatakował. Gdy substancja krążyła w moich żyłach, pożądanie zaczęło przytłaczać mój racjonalny umysł. Ale w tej chwili słabości, mój mąż z kontraktu mnie uratował. Okazało się, że płonę tylko dla niego. To, co zaczęło się jako jego próba pomocy mi w przezwyciężeniu efektów narkotyku, zamieniło się w noc surowej, namiętnej intymności, która zburzyła każdą granicę, którą starannie zbudowaliśmy. W jego ramionach odkryłam głód, o którym nie wiedziałam, że istnieje, a on rościł sobie prawo do mnie z taką intensywnością, że oboje zostaliśmy bez tchu...
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

391k Wyświetlenia · W trakcie · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy

Powstanie Wygnanej Wilczycy

318.9k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
„Biały wilk! Zabij tego potwora!”
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Kroniki Wilka Pioruna

Kroniki Wilka Pioruna

326.7k Wyświetlenia · W trakcie · Piper Hayes
"Jak śmiesz?" Głos Akacji drży z wściekłości. "Jak śmiesz pozwolić im urządzić ci przyjęcie urodzinowe?"

Krew wypełnia moje usta. Zaciskam zęby mocno, odmawiając krzyku.

"Oni nigdy nie urządzili MI przyjęcia!" Wrzeszczy. "Ale wszyscy kręcą się wokół CIEBIE!"

Mój wilk warczy w mojej głowie, rozpaczliwie chcąc się uwolnić. Ale zmuszam ją do powrotu. Nie mogę się przemienić. Nie tutaj.

Kiedy w końcu zauważają, co się ze mną stało, staję przed nimi z wyczerpaniem:

"Wszystko, co wy czcicie? Nienawidzę tego. Przetrwanie najsilniejszych, silni dręczą słabych... Jesteśmy wilkołakami. Mamy mózgi, uczucia, zdolność wyboru dobroci."

Trojaczki patrzą w szoku, gdy kontynuuję.

"Jeśli teraz przyjęłabym waszą pomoc, jaka byłaby różnica między mną a wami? Byłabym tylko kolejną osobą korzystającą z tego chorego systemu."

Magnus robi krok do przodu. "Evelyn, możemy się zmienić—"

"Możecie? Kiedy będziecie liderami, powiecie wszystkim wilkom o wysokiej randze, że teraz wszyscy będą traktowani równo?"

Cisza.

"Mam nadzieję, że kiedy odejdę, przypomni wam to o czymś."


Evelyn wytrzymała lata brutalnych nadużyć, ukrywając przed wszystkimi w Polaris Pack swojego przedwcześnie obudzonego wilka i śmiertelne umiejętności bojowe. Kiedy przyszłe alfa trojaczki i ich wewnętrzny krąg w końcu odkrywają jej tajemnice, są przerażeni tym, co przeoczyli.

Ale Evelyn odmawia ich pomocy. Nauczyła się przetrwać, pozostając niewidzialna, chroniąc słabszych członków stada, kierując uwagę prześladowców na siebie.

Ze srebrnymi bliznami jako dowodem jej cierpienia i trzema potężnymi dziedzicami alfa, którzy są zdeterminowani, aby zburzyć jej mury, czy Evelyn znajdzie siłę, aby rzucić wyzwanie okrutnej hierarchii stada? Czy ujawnienie jej prawdziwej mocy zniszczy wszystko, co poświęciła, aby chronić, zanim będzie mogła zdobyć swoją wolność?
Accardi

Accardi

752.6k Wyświetlenia · Zakończone · Allison Franklin
Obniżył usta do jej ucha. "To będzie miało swoją cenę," wyszeptał, zanim pociągnął jej płatek ucha zębami.
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."


Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera

Po Romansie: W Ramionach Miliardera

713.4k Wyświetlenia · W trakcie · Louisa
Od pierwszego zauroczenia do przysięgi małżeńskiej, George Capulet i ja byliśmy nierozłączni. Ale w naszym siódmym roku małżeństwa, on zaczął romansować ze swoją sekretarką.

W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...

Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.

George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.

Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"

Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.

Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.

"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"

George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"

"Obawiam się, że to niemożliwe."

Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Uwodzenie Dona Mafii

Uwodzenie Dona Mafii

330.9k Wyświetlenia · Zakończone · Sandra
Ciemna, mafijna romans z dużą różnicą wieku
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.

Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.

Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.

Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.

Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewypowiedziana Miłość Prezesa

Niewypowiedziana Miłość Prezesa

245.6k Wyświetlenia · Zakończone · Lily Bronte
„Chcesz mojego przebaczenia?” zapytał, a mój głos zniżył się do niebezpiecznego tonu.

Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.

„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.

Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.

Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...

Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.

Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...