
Pour Toujours Sienne : La Possession de l'Alpha
lehamyfull · W trakcie · 252.0k słów
Wstęp
Zvonimir dit, « Rishima, tu ne peux pas porter mes enfants, donc tu n'es pas digne d'être ma femme. »
Zvonimir dit, « Rishima, je désire toujours ton corps ; sois ma maîtresse. »
Zvonimir dit, « Rishima, je ne veux pas te quitter. Pouvons-nous nous remarier ? »
Zvonimir dit, « Rishima, je t'aime, je ne peux pas vivre sans toi. »
Rishima répondit froidement, « Dégage ! »
Quand Zvonimir annonça son désir d'épouser Rishima, tout l'Empire des Loups s'y opposa. Ils croyaient qu'une femelle Omega comme Rishima n'était pas digne d'être l'épouse d'un Alpha puissant comme Zvonimir. Pourtant, Zvonimir était déterminé à épouser Rishima, lui faisant croire qu'elle était la femme la plus heureuse du monde. Cependant, après que son utérus fut blessé en sauvant Zvonimir, ses illusions sur leur mariage divisé par les classes s'effondrèrent.
Zvonimir abandonna sans cœur Rishima pour épouser une femme avec une plus grande capacité reproductive, ignorant qu'elle portait déjà ses enfants...
Rozdział 1
Claque !
"Zvonimir, tu es un salaud !"
Le bruit d'une claque et des cris enragés résonnaient devant la porte d'un grand manoir, attirant l'attention de quelques passants. Ils virent un mâle Alpha grand et musclé, vêtu d'un costume impeccable, se faire gifler par une femelle Omega élancée.
Cette scène était difficile à croire pour eux. Comment une petite louve pouvait-elle oser gifler un loup mâle ? La soumission à un Alpha était instinctive pour tous les loups de rang inférieur, et pour une Omega ou une Beta, attaquer un Alpha pouvait être considéré comme un crime. Si ce loup mâle tuait cette louve ici, en public, cela serait vu comme tout à fait normal, et le loup Alpha ne ferait face à aucune sanction légale.
Car selon les lois de l'Empire des Loups, les droits des loups Alpha sont suprêmes.
Chaque loup était impatient de voir le loup mâle punir la louve de manière à profiter du drame, mais étrangement, le loup Alpha ne faisait rien. Il laissait même la louve se préparer à le frapper à nouveau.
"Rishima ! Es-tu folle ? Sais-tu quelles sont les conséquences d'attaquer un Alpha ? Si tu continues à agir comme une insensée ici, ne me blâme pas de te punir !" Alors que Rishima levait la main pour gifler Zvonimir, le loup mâle ignoble devant elle, une fois de plus, il attrapa son bras et la prévint avec colère.
S'il n'avait pas gardé un peu d'affection pour elle, comment un loup fort comme lui pourrait-il lui permettre de le gifler devant tout le monde ainsi ?
Rishima entendit son avertissement glacial, sa main trembla et son cœur se serra de douleur.
"Oui, je suis folle ! Zvonimir, je n'ai plus rien ! Tu m'as tout pris. Et maintenant que je ne te sers plus à rien, tu me jettes comme une vieille chaussure !" Rishima cria, posant sa main sur son ventre, étouffant ses sanglots de douleur.
La soumission à un Alpha était instinctive pour une Omega, principalement en raison de la peur de la mort ancrée dans leur sang. Mais maintenant, Rishima n'avait plus la volonté de survivre, et donc elle ne craignait plus la colère de Zvonimir. Au pire, il la tuerait. Si ce n'était pas pour le fait que, trois ans auparavant, elle avait pris une balle en argent d'un chasseur pour Zvonimir, son corps ne serait pas marqué, la laissant définitivement incapable de porter des louveteaux.
Et pourtant, juste après avoir finalisé la rupture de leur lien de couple sous la décision et le témoignage des anciens de la meute, Zvonimir l'avait traînée hors du manoir et avait dit avec mépris : "Tu ne peux pas porter de louveteaux, donc aucun loup mâle ne voudra te prendre comme compagne à l'avenir. Alors je vais te plaindre et te donner la villa dans l'état Z pour y prendre ta retraite."
Ces mots étaient totalement humiliants pour Rishima ! C'est pourquoi elle n'avait pas pu se retenir de gifler Zvonimir.
"Va-t'en ! Je n'ai pas besoin de ta pitié bon marché !" Rishima retenait ses larmes, luttant de toutes ses forces.
"Rishima, tu vas arrêter ? J'en ai marre de tes bêtises ! Tu es à la fois inutile et pauvre. Si tu n'acceptes pas la villa, prévois-tu de mendier dans les rues pour survivre ?" Zvonimir fronça les sourcils, son visage beau montrant de l'impatience.
"Ne t'inquiète pas, même si je deviens mendiante, je ne te demanderai pas un seul centime !" Les yeux de Rishima étaient rouges, son menton obstinément levé, refusant de montrer sa faiblesse face au mépris de Zvonimir.
"Hmph ! Alors attends de devenir une mendiante." Zvonimir lança froidement ses mots avant de monter dans sa voiture et de partir avec arrogance.
Rishima se tenait toujours à la porte du manoir.
Le vent froid de l'hiver soufflait, la faisant frissonner, ses yeux et son nez rouges comme si elle allait pleurer.
Mais elle ne pleura pas. Elle baissa simplement la tête et rangea les papiers de rupture dans le dossier.
Peut-être à cause du froid, sa main tenant le petit livre tremblait violemment, et après plusieurs tentatives infructueuses pour le ranger, elle se contenta de le tenir dans sa main.
Errant sans but le long de la rue pendant un moment, Rishima ne put finalement pas se retenir et fit demi-tour.
La BMW avait accéléré et avait rapidement disparu de vue.
Ce n'est qu'à ce moment-là qu'elle réalisa pleinement que sa relation avec Zvonimir était réellement terminée.
Ils avaient été liés pendant trois ans, et pendant les deux premières années, il l'avait aimée profondément. Devant elle, il n'avait jamais utilisé le pouvoir oppressif d'un loup Alpha pour la forcer à se soumettre, mais lui avait montré de la tendresse et de la chaleur, la faisant tomber dans le piège amoureux qu'il avait tendu, la rendant si passionnée qu'elle ne pouvait plus revenir en arrière.
Mais ensuite, toutes les illusions d'un amour légendaire qui semblait trop beau pour être vrai entre un héritier loup Alpha de la plus grande meute de l'empire et une louve Omega orpheline se sont évanouies. Pendant un an, ils se sont constamment disputés, même les petites choses devenaient des combats interminables.
Hier soir, ils s'étaient disputés jusqu'à tard dans la nuit, et à la fin, Zvonimir avait dit froidement : "Notre lien est terminé !"
Tôt ce matin, ils étaient allés à la meute pour gérer la rupture de leur lien. Avec le statut de mâle Alpha comme lui, le processus s'était finalisé plus rapidement que leur union.
Rishima eut un rire amer, une larme de douleur tomba dans sa bouche, et elle en goûta toute l'amertume.
Si Zvonimir avait directement ordonné à Rishima de s'accoupler avec lui et de porter ses petits loups dès le début, au lieu de lui faire sentir qu'il l'aimait, elle ne serait pas dans une telle douleur maintenant.
Haha, maintenant elle devrait probablement céder la position de compagne de Zvonimir à Farah, sa sœur adoptive, n'est-ce pas ?
Même si Farah n'était qu'une louve Omega, lorsqu'elle eut dix-huit ans, les médecins avaient confirmé que sa fertilité était excellente, et la probabilité qu'elle donne naissance à un Alpha était incroyablement élevée. Comparée à une louve comme elle, qui avait perdu sa capacité à porter des petits loups, bien sûr Zvonimir serait impatient de la rejeter et de s'accoupler rapidement avec Farah.
Ces dernières années, le taux de naissance des petits loups dans l'Empire des Loups a diminué régulièrement, surtout les petits Alpha qui ont été presque inexistants au cours des trois dernières années.
Cela a conduit à une conséquence grave : si les principales meutes de loups n'ont pas de petits Alpha nés naturellement, elles sont forcées d'élever le loup Beta le plus fort de la meute au rang d'héritier Alpha.
Cependant, la force d'un loup Beta est bien inférieure à celle d'un Alpha, rendant l'idée de nommer un Beta comme héritier Alpha d'une grande meute hautement indésirable pour les anciens loups.
Ainsi, lorsque Farah a été trouvée avec le potentiel de donner naissance à un loup Alpha, Rishima s'était sentie mal à l'aise. Mais Zvonimir avait promis à plusieurs reprises qu'il ne la trahirait jamais et qu'il ne considérait Farah que comme une sœur, ce qui l'avait rendue encore plus amoureuse de lui.
Ostatnie Rozdziały
#163 Chapitre 163 (FIN)
Ostatnia Aktualizacja: 7/6/2025#162 Chapitre 162
Ostatnia Aktualizacja: 7/6/2025#161 Chapitre 161
Ostatnia Aktualizacja: 7/6/2025#160 Chapitre 160
Ostatnia Aktualizacja: 7/6/2025#159 Chapitre 159
Ostatnia Aktualizacja: 7/6/2025#158 Chapitre 158
Ostatnia Aktualizacja: 7/2/2025#157 Chapitre 157
Ostatnia Aktualizacja: 7/2/2025#156 Chapitre 156
Ostatnia Aktualizacja: 7/2/2025#155 Chapitre 155
Ostatnia Aktualizacja: 7/2/2025#154 Chapitre 154
Ostatnia Aktualizacja: 7/2/2025
Może Ci się spodobać 😍
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Mała Partnerka Alphy Nicholasa
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Uwodzenie Dona Mafii
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.
Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.
Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.
Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.
Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy
Niewypowiedziana Miłość Prezesa
Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.
„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.
Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.
Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...
Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.
Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...












