
Reconnu par un chef de la mafia
Oluwadamilola Eniola · Zakończone · 155.4k słów
Wstęp
"Pourquoi tu continues à me poursuivre ?" demanda-t-elle doucement, luttant pour maintenir son calme. Elle semblait perdre son souffle rien qu'à sa vue. Comme prévu, il ne dit pas un mot, ses yeux froids persistant à se poser sur son visage. "Est-ce que tu m'aimes ?" ajouta-t-elle, ignorant l'indifférence sur son visage.
Cette fois, il claqua la langue en ramassant une mèche de cheveux près de son oreille, la faisant tourner entre ses doigts. "Ne penses-tu pas que 'aimer' est un grand mot, Fée Clochette ?" murmura-t-il, se penchant si près qu'elle pouvait le sentir. Cependant, ses yeux restaient sombres et vides, dépourvus d'émotion. Elle déglutit discrètement, ne sachant pas ce qui pouvait bien lui passer par la tête. "C'est naturel Blanche-Neige, il m'est juste venu à l'esprit que tu es la première femme que j'ai reconnue comme une dame."
C'est la gentille fille. Elle n'est pas différente d'une introvertie ennuyeuse, une femme réservée qui parlait peu. Elle n'avait pas de relation mutuelle avec sa famille. Au fil du temps, elle est tombée amoureuse d'un homme qui n'était pas hors de sa portée. Mais cet homme l'a brisée et l'a laissée en morceaux, ce qui l'a fait se détester.
Juste au moment où elle ramassait les morceaux de son être brisé, Zachary Gonzalez est entré dans sa vie avec ses mystères.
Rozdział 1
Sous la couette, Ava Taylor tremblait violemment. Son cœur battait la chamade alors que des larmes coulaient des coins de ses yeux pour se perdre dans ses cheveux. « Cole... » Murmura-t-elle pour elle-même. Cependant, ses yeux restaient fermés avec force tandis qu'elle continuait à frissonner de manière incontrôlable. « Comment as-tu pu me faire ça ? » Sa voix était faible, « Tu disais que tu m'aimais, Cole. » En prononçant ces mots pour elle-même, tout ce qu'elle pouvait faire était de frémir. On aurait dit qu'elle marmonnait à quelqu'un dans sa transe.
À l'extérieur de la chambre, une silhouette élancée fit soudainement cliqueter la poignée de la porte de la chambre d'Ava, puis fit irruption. « Hé toi, salope ! » Charlotte Taylor hurla, entrant complètement dans la chambre douillette.
Les cils d'Ava frémirent, la voix grave de Charlotte semblait avoir coupé son rêve. Elle ouvrit progressivement les yeux mais resta dans un état de stupeur sous la couette, serrant le tissu dans sa main. Cependant, Charlotte avait perdu son calme, elle s'attendait à ce qu'Ava découvre docilement la couette de sa tête en entendant sa voix.
Charlotte explosa de rage en retirant la couverture d'un coup, révélant une Ava sobre. « Tu deviens de plus en plus inutile dans cette maison, Ava. Comment peux-tu encore dormir ici comme une souche ? Tu ne sais pas quelle heure il est, tu ne vas pas préparer le petit-déjeuner ? » Charlotte aboya, peignant ses cheveux roux avec ses doigts.
Ava s'était redressée avec le soutien de sa main, elle baissa la tête en silence. Bien sûr, ce n'était pas encore l'heure de se lever, elle avait encore presque une heure avant que son réveil ne sonne. Mais chaque fois que sa sœur revenait de l'université, elle tendait à rendre sa vie plus misérable qu'elle ne l'était déjà.
Charlotte ne l'avait jamais traitée comme une sœur, elle la détestait même plus que leurs parents. Elle trouvait du plaisir à déplaire à Ava. Non seulement cela, mais il y a plusieurs mois, lorsqu'elle avait découvert qu'Ava voyait maintenant un homme, un homme qui lui montrait beaucoup d'amour au point que cela se voyait dans la maison. Ava était toujours vue en train de sourire bêtement pour elle-même, elle se verrouillait perpétuellement dans sa chambre, conversant avec l'homme au téléphone.
Cela irritait Charlotte, cela la décourageait de voir Ava heureuse et tout ça. Heureusement pour elle, elle fréquentait la même université que cet homme, ce qui lui permettait facilement de le lui arracher. De plus, Charlotte fit tout son possible pour que leurs parents confisquent le téléphone d'Ava. Mais avant cela, Charlotte avait veillé à ce que l'homme appelle Ava et rompe avec elle directement au téléphone.
Depuis lors, Ava était dévastée. Elle avait initialement pensé que cet homme était l'homme de ses rêves. Une semaine après leur rupture, elle revenait du travail ce soir-là quand elle avait vu Charlotte avec son ex-petit ami. Une fine couche de brume passa devant ses yeux alors qu'elle restait là, hébétée, regardant sa sœur flirter avec son ex-petit ami, Cole. Son cœur tomba de sa poitrine et se brisa en mille morceaux alors que les larmes dans ses yeux finirent par couler.
Charlotte, qui était enlacée avec Cole depuis longtemps, sentit une silhouette les observer, elle se détacha lentement du baiser passionné puis se retourna pour faire face à sa petite sœur. Un sourire satisfait se dessina au coin de ses lèvres en discernant l'eau qui s'accumulait dans les yeux d'Ava. Oui, c'est ce qu'elle avait toujours voulu. Elle pensa dans son esprit. À ses yeux, Ava ne méritait pas un homme aussi mignon et beau que Cole. Ses yeux étaient trop grands, elle était trop maigre avec ses longs cheveux blonds comme une sorcière. En plus de tout cela, Ava n'était qu'une simple barista, qui travaillait toute sa vie dans un café.
De plus, elle n'était même pas à l'université, et les parents de Cole étaient tous deux éminents dans la société car ils faisaient partie des élites. Sur le point, dès que Cole vit Ava debout à cet endroit, il ressentit un coup de pitié dans son cœur. Il pensa dans son esprit qu'Ava ne méritait pas un tel traitement. Ava était toujours douce et docile.
En repensant à la douceur et à l'affection qu'Ava avait pour habitude de montrer, il eut soudain l'impulsion de tendre la main et de la tirer dans ses bras. Il se redressa, quittant le capot de sa voiture où il était assis, puis appela doucement son nom, « Ava. » En entendant son nom de sa bouche, Ava déterra ses pieds de cet endroit puis se précipita dans la maison, les larmes coulant maintenant de ses yeux de manière incontrôlable.
« Tu devras t'occuper de mon linge sale ce matin avant d'aller n'importe où, je les ai rapportés de l'école. En plus, j'ai une faim de loup, alors tu dois te dépêcher », dit Charlotte d'un ton impérieux. La tête d'Ava était toujours baissée, elle était un peu fatiguée du travail de la veille.
Il y avait beaucoup de clients dans le café hier, c'était comme si leur café était le seul en ville. Et elle était la seule serveuse, personne pour l'aider avec les commandes massives. Cela l'avait amenée à rentrer tard du travail la nuit dernière, ce qui avait poussé sa mère à beaucoup la sermonner, elle l'avait même accusée récemment d'être une prostituée. « Tu comprends ? » grogna Charlotte, se rapprochant et tapotant la tête d'Ava. « Oui, Charlotte » répondit Ava, lentement. Charlotte lança un dernier regard terrifiant à Ava, puis quitta sa chambre.
Ava sortit du lit et descendit préparer le petit-déjeuner. Elle était un peu contente que Charlotte l'ait réveillée à cette heure, elle aurait assez de temps pour tout finir, puis se préparer pour le travail.
Quelques minutes plus tard, Ava avait presque fini de préparer le petit-déjeuner. Elle grillait la viande et les crevettes sur la grille quand Charlotte entra dans la cuisine, souriant bêtement à la caméra de son téléphone.
Elle était en appel vidéo avec Cole. « Tu me manques, Cole » dit-elle en faisant la moue tout en s'asseyant sur un tabouret de la cuisine. Elle avait des écouteurs dans les oreilles, mais juste pour voir la réaction d'Ava, elle débrancha délibérément les écouteurs.
Cole, de l'autre côté du téléphone, avait un sourire éclatant aux lèvres en répondant, « Tu me manques aussi, chérie. Seras-tu de retour à ton dortoir ce soir ? J'ai vraiment hâte de te voir ». Un sourire en coin apparut sur les lèvres de Charlotte alors qu'elle jetait un coup d'œil furtif à Ava, qui avait déjà arrêté ses actions en entendant le nom de Cole. « Allez, Cole, ne sois pas ridicule. Tu étais chez moi toute la journée d'hier, non ? » Charlotte ricana en continuant de jeter des coups d'œil à Ava de temps en temps.
Les yeux d'Ava se remplirent progressivement de larmes. Elle finit rapidement ce qu'elle faisait dans la cuisine puis sortit, levant la tête pour empêcher les larmes de couler. Elle s'était promis de ne plus jamais pleurer à cause de son ex-petit ami.
Une demi-heure plus tard, Ava était prête pour le travail. Elle portait un sweat crème et une jupe en jean, avec des baskets blanches à ses pieds. Ses cheveux dorés étaient attachés en une haute queue de cheval. De plus, ses grands yeux ronds mettaient en valeur son beau visage blanc, elle était une jolie jeune femme.
On aurait du mal à croire qu'elle n'était qu'une barista. Elle arriva dans la salle à manger où tous les membres de la famille étaient assis, Dylan Taylor, Emma Taylor et Charlotte Taylor.
« Bonjour, Papa. Bonjour, Maman » salua Ava ses parents, mais ils ne firent que marmonner en réponse, sans lever la tête pour la regarder. Elle s'approcha de la table puis recula une chaise,
« Je suppose que tu as fini la lessive » dit Charlotte la bouche pleine de salade, Ava hocha simplement la tête en s'asseyant. « Et qu'est-ce que tu fais ici ? » interrogea Emma Taylor, dirigeant la question à Ava.
Ava réfléchit à sa réponse pendant une milliseconde puis répondit finalement, « Pour manger, Maman ».
Les sourcils d'Emma se froncèrent sévèrement alors qu'elle regardait Ava, qui était assise en face d'elle à la table à manger. « Alors parce que tu as préparé les plats, tu ne peux pas les servir, c'est ça ? » Emma éleva la voix, il y avait une trace de colère sur son visage. Au lieu de répondre,
Ava regarda le visage de sa mère en silence. Ce n'était pas de sa faute si elle ne pouvait pas servir les plats. Après avoir fini de préparer le petit-déjeuner, elle avait quitté la cuisine immédiatement pour faire la lessive de Charlotte. Et dès qu'elle avait terminé, elle était rapidement retournée dans sa chambre pour se préparer pour le travail.
« Je suis désolée Maman, j'étais occupée avec la lessive de Charlotte que j'ai oublié de venir servir le repas » se défendit Ava, baissant les yeux sur sa table vide. « Et alors Ava ? Tu veux dire que Charlotte devrait te remercier pour avoir fait sa lessive ? » demanda Emma d'une voix calme, baissant ses couverts dans le processus.
Ava regarda le visage d'Emma et secoua rapidement la tête, « Ce n'était pas ce que… » Avant qu'elle puisse finir ses mots, « Sors d'ici ! » cria Emma hystériquement.
Ava sursauta de peur puis se leva rapidement, « Va voir ces hommes à qui tu donnes ton corps ces derniers temps, ils te donneront quelques pièces ». En entendant sa mère prononcer ces horribles mots, Ava ressentit un sentiment d'amertume monter dans son cœur alors que ses yeux se remplissaient de larmes.
Ostatnie Rozdziały
#83 DERNIER CHAPITRE/ÉPILOGUE
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#82 DERNIER CHAPITRE AVA ET NICK
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#81 FEMME FORTE
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#80 IL EST PARTI
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#79 ATTAQUÉ
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#78 FILLE FORMIDABLE
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#77 TROP BEAU POUR LUI APPARTENIR
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#76 TÔT OU TARD
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#75 IDÉE GÉNIALE
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#74 A OBTENU CE QU'ELLE MÉRITAIT
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025
Może Ci się spodobać 😍
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Moja Oznaczona Luna
„Tak.”
Wypuszcza powietrze, podnosi rękę i ponownie uderza mnie w nagi tyłek... mocniej niż wcześniej. Dyszę pod wpływem uderzenia. Boli, ale jest to takie gorące i seksowne.
„Zrobisz to ponownie?”
„Nie.”
„Nie, co?”
„Nie, Panie.”
„Dobra dziewczynka,” przybliża swoje usta, by pocałować moje pośladki, jednocześnie delikatnie je głaszcząc.
„Teraz cię przelecę,” sadza mnie na swoich kolanach w pozycji okrakiem. Nasze spojrzenia się krzyżują. Jego długie palce znajdują drogę do mojego wejścia i wślizgują się do środka.
„Jesteś mokra dla mnie, maleńka,” mówi z zadowoleniem. Rusza palcami w tę i z powrotem, sprawiając, że jęczę z rozkoszy.
„Hmm,” Ale nagle, jego palce znikają. Krzyczę, gdy moje ciało tęskni za jego dotykiem. Zmienia naszą pozycję w sekundę, tak że jestem pod nim. Oddycham płytko, a moje zmysły są rozproszone, oczekując jego twardości we mnie. Uczucie jest niesamowite.
„Proszę,” błagam. Chcę go. Potrzebuję tego tak bardzo.
„Więc jak chcesz dojść, maleńka?” szepcze.
O, bogini!
Życie Apphii jest ciężkie, od złego traktowania przez członków jej stada, po brutalne odrzucenie przez jej partnera. Jest sama. Pobita w surową noc, spotyka swojego drugiego szansowego partnera, potężnego, niebezpiecznego Lykańskiego Alfę, i cóż, czeka ją jazda życia. Jednak wszystko się komplikuje, gdy odkrywa, że nie jest zwykłym wilkiem. Dręczona zagrożeniem dla swojego życia, Apphia nie ma wyboru, musi stawić czoła swoim lękom. Czy Apphia będzie w stanie pokonać zło, które zagraża jej życiu i w końcu będzie szczęśliwa ze swoim partnerem? Śledź, aby dowiedzieć się więcej.
Ostrzeżenie: Treści dla dorosłych
Zabawa z Ogniem
„Wkrótce sobie porozmawiamy, dobrze?” Nie mogłam mówić, tylko wpatrywałam się w niego szeroko otwartymi oczami, podczas gdy moje serce biło jak oszalałe. Mogłam tylko mieć nadzieję, że to nie mnie szukał.
Althaia spotyka niebezpiecznego szefa mafii, Damiana, który zostaje zauroczony jej dużymi, niewinnymi zielonymi oczami i nie może przestać o niej myśleć. Althaia była ukrywana przed tym niebezpiecznym diabłem. Jednak los przyprowadził go do niej. Tym razem nie pozwoli jej już odejść.
Zacznij Od Nowa
© 2020-2021 Val Sims. Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej powieści nie może być reprodukowana, dystrybuowana ani transmitowana w jakiejkolwiek formie ani za pomocą jakichkolwiek środków, w tym fotokopii, nagrywania lub innych metod elektronicznych czy mechanicznych, bez uprzedniej pisemnej zgody autora i wydawców.
Zakazane pragnienie króla Lykanów
Te słowa spłynęły okrutnie z ust mojego przeznaczonego-MOJEGO PARTNERA.
Odebrał mi niewinność, odrzucił mnie, dźgnął, a potem kazał zabić w naszą noc poślubną. Straciłam swoją wilczycę, pozostawiona w okrutnym świecie, by znosić ból sama...
Ale tej nocy moje życie przybrało inny obrót - obrót, który wciągnął mnie do najgorszego piekła możliwego.
Jednego momentu byłam dziedziczką mojego stada, a następnego - niewolnicą bezwzględnego Króla Lykanów, który był na skraju obłędu...
Zimny.
Śmiertelny.
Bez litości.
Jego obecność była samym piekłem.
Jego imię szeptem terroru.
Przyrzekł, że jestem jego, pożądana przez jego bestię; by zaspokoić, nawet jeśli miałoby to mnie złamać
Teraz, uwięziona w jego dominującym świecie, muszę przetrwać mroczne uściski Króla, który miał mnie owiniętą wokół palca.
Jednak w tej mrocznej rzeczywistości kryje się pierwotny los...
Kontraktowa Żona Prezesa
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Narzeczona Wojennego Boga Alpha
Jednak Aleksander jasno określił swoją decyzję przed całym światem: „Evelyn jest jedyną kobietą, którą kiedykolwiek poślubię.”
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.












