
Sans Loup, Rencontres Fatidiques
H.S.J · W trakcie · 285.1k słów
Wstęp
Rue, autrefois la guerrière la plus redoutable de la Meute du Sang Rouge, subit une trahison déchirante de la part de son ami le plus proche, et une aventure d'une nuit fatidique change son destin. Elle a été bannie de la meute par son propre père. Six ans plus tard, alors que les attaques des renégats s'intensifient, Rue est rappelée dans son monde tumultueux, maintenant accompagnée d'un adorable petit garçon.
Au milieu de ce chaos, Travis, l'héritier redoutable de la meute la plus puissante d'Amérique du Nord, est chargé de former des guerriers pour combattre la menace des renégats. Lorsque leurs chemins se croisent enfin, Travis est stupéfait d'apprendre que Rue, promise à lui, est déjà mère.
Hanté par un amour passé, Travis lutte avec des émotions contradictoires alors qu'il navigue dans sa connexion croissante avec la résiliente et indépendante Rue. Rue surmontera-t-elle son passé pour embrasser un nouvel avenir ? Quelles décisions prendront-ils dans un royaume de loups-garous où la passion et le devoir se heurtent dans un tourbillon de destin ?
Rozdział 1
Rue
Thwack, thwack, thwack-thwack ! Mon poing frappe le sac à répétition, libérant ma colère accumulée. J'avais passé toute la journée à gérer ma belle-mère et sa bande de garces, ce qui avait conduit à une tension enragée dans tout mon corps. Mon loup était prêt à utiliser mes compétences de guerrier affûtées juste pour mettre fin au chaos créé par ma belle-mère avec un simple coup de couteau en argent, mais mon père l'aimait, et je ne pouvais pas imaginer lui briser le cœur à nouveau. La dépression dans laquelle il était tombé après la mort de ma mère était presque trop difficile à revivre. Alors non, je frapperais ce sac de sable jusqu'à ce qu'il éclate, et, espérons-le, d'ici là, ma colère serait moindre et je ne serais pas tenté de l'étrangler.
Mon loup a interrompu ses grognements pour m'alerter que je n'étais plus seul. J'ai jeté un coup d'œil et vu ma demi-sœur Cassie rôder autour du banc où reposait mon sac de sport.
"Ruetie-Tootie !" Cassie chantonna le surnom ridicule qu'elle m'avait donné. Je détestais qu'on m'appelle par un nom stupide mais je le supportais à cause de Papa. Je supporterais beaucoup si cela signifiait éviter les jours sombres et dépressifs.
"Salut, Cassie." Je frappai encore quelques fois le sac, puis me tournai vers elle.
"Je suis surprise de te voir ici." Elle jeta un coup d'œil autour de l'espace. Ses muscles faciaux se contractaient sous l'effort de ne pas lever le nez avec dégoût.
"Je suis plus surpris que toi d'être ici," répondis-je en riant. Cassie n'était jamais du genre à fréquenter les endroits modestes. Elle préférait le studio de yoga haut de gamme près de notre maison. Le petit gymnase délabré de Tony qui peinait à joindre les deux bouts était un endroit misérable selon ses standards. J'aimais l'authenticité et la richesse de l'expérience MMA des athlètes membres ici. Tony lui-même avait gagné plus de championnats que je ne pouvais en énumérer.
"Oui, Père m'a envoyé te chercher. Mère est en crise à propos d'un déjeuner qui a mal tourné ou quelque chose comme ça." Elle agita sa main manucurée de manière désinvolte.
Je soupirai de frustration. Je m'approchai du banc et cherchai ma bouteille d'eau. Je savais que je l'avais emballée. Je sortis le premier objet du sac, le posant sur le banc. Ma bouteille d'eau attira mon attention. Elle était sur le banc, mais je ne me souvenais pas l'avoir encore sortie. Je l'attrapai, tournant la bouteille entre mes mains. Mon loup grogna si fort dans mon esprit que je faillis lâcher ma bouteille d'eau.
"Ça va, ruetie-tootie ?" Le visage de Cassie montrait de l'inquiétude, mais ses yeux dansaient de plaisir. Je hochai la tête, prenant une grande gorgée de mon eau. Je n'avais pas réalisé à quel point j'avais soif, alors je pris une autre grande gorgée. "Alors, tu vas traîner ici jusqu'à ce que je finisse de m'entraîner ?"
« Non, mon cher père voulait que tu rentres maintenant pour régler la situation. » Cassie souffla, scrutant à nouveau la salle de sport avec dégoût.
« Eh bien, je vais finir— » mon téléphone sonna, m'interrompant. Je l'attrapai rapidement, car la sonnerie était celle de ma meilleure amie Jessica. Nous avons grandi côte à côte, nos familles étant membres du pack depuis longtemps. La seule différence était que mon père était l'Alpha du pack Blood Red. Cela faisait de moi la future Luna de ce pack, car mon père n'avait pas de fils. Quand on est l'héritière, les gens vous traitent différemment. Certains vous flattent comme si vous étiez un cadeau de la déesse tout en vous poignardant dans le dos. D'autres sont carrément cruels et vous snobent. Cependant, Jessica ne m'a jamais traitée différemment. Elle n'a jamais eu de motif caché, et nous avions des intérêts et des luttes similaires, donc il était facile de se connecter. Ces raisons seules en faisaient ma meilleure amie. J'ai glissé pour répondre à l'appel, « Salut, Bestie ! Comment ça va ? »
« Oh ! Merci à la déesse, tu as répondu ! » Jessica sanglota.
« Jess ? Qu'est-ce qui ne va pas ? » ma gorge se serra de panique.
« Rue ! Aide-moi ! J'ai été kidnappée ! » Jessica murmura dans le téléphone. Mon estomac se noua d'inquiétude, mais mon loup me calma en faisant ressortir mes instincts protecteurs.
« Quoi ? Où es-tu ? Je vais venir te chercher ! » J'ai immédiatement rassemblé mes affaires et commencé à marcher vers la porte. La ligne s'est déconnectée, mais une seconde plus tard, un message est arrivé.
Hôtel Westford Chambre 886
« Rue, où vas-tu ? » Cassie demanda, peinant à me suivre avec ses talons hauts. Je l'ignorai, sautant dans ma jeep et filant sur la route principale. Il faut généralement au moins 45 minutes pour arriver à l'Hôtel Westford depuis ma salle de sport, mais j'ai réussi à y arriver en 30 minutes en enfreignant trop de lois de la circulation. Je me suis garée, ai jeté mes clés au valet, et ai sprinté à travers le hall. Mon estomac se sentait nauséeux, et ma tête commençait à me faire mal. J'ai secoué la tête plusieurs fois pour essayer de dissiper la lente brume qui s'infiltrait dans les os de mon corps. J'ai appelé mon loup, sachant que j'aurais besoin de ses capacités et de sa force dans un combat, « Etty. »
Il n'y avait pas de réponse. J'ai essayé à nouveau, « Réponds-moi, Bisclavret ! »
Elle restait silencieuse. Que se passait-il ? Mon loup ne restait jamais silencieux comme ça. Je suis montée dans l'ascenseur, appuyant sur le bouton du 8e étage. Je n'avais pas le temps pour le moment de déterminer pourquoi Etty ne répondait pas. Je devrais sauver Jess toute seule. Une bordure grise obscurcit ma vision, et j'ai essayé de la faire disparaître en clignant des yeux. J'ai regardé autour de moi et réalisé que j'étais seule dans l'ascenseur. Soudain, mon estomac se retourna, et une douleur serra mon cœur comme un étau.
« Putain ! » Je sifflai entre mes dents serrées. Ma vision devint floue. La frontière grise et brumeuse s'agrandissait à chaque respiration. Je m'accrochai à la rambarde pour me soutenir. Qu'est-ce qui m'arrivait, bordel ! Je vomis à sec tandis que la douleur continuait de se répandre de mon estomac et de mon cœur à travers mon torse. Les portes s'ouvrirent, et je remarquai à peine les gens dont les exclamations et les murmures résonnaient dans l'ascenseur. Je ne pouvais pas réagir alors que je sentais quelque chose se resserrer sur ma poitrine avant qu'un claquement douloureux ne fasse violemment sursauter mon corps. Je tombai à genoux. Un sanglot échappa juste avant que les portes ne s'ouvrent à nouveau. À travers un brouillard gris, j'identifiai le huitième étage. Par la seule force de ma volonté, je me relevai du sol et titubai dans le couloir, comptant chaque chambre 856... 862... 873... 879... 882... 886.
C'était celle-là ! Je fermai les yeux et concentrai toute ma force pour déplacer ma main tremblante vers la poignée. Je la manquai trois fois car ma vision déformait la direction et la distance. J'avais l'impression d'être sur un manège qui ne s'arrêtait pas de tourner. À la quatrième tentative, je réussis, appuyai et, heureusement, la porte s'ouvrit. Une légère alarme retentit dans les recoins profonds de mon cerveau embrumé. Les chambres d'hôtel étaient-elles généralement laissées ouvertes ? J'entrai dans la pièce sur des pieds de plomb, essayant de m'adapter à l'éclairage soudainement tamisé. Un grondement profond et autoritaire secoua mon être jusqu'à mes os et fit monter une chaleur liquide de mon cœur. Une main robuste et massive saisit mon bras, envoyant du feu sur ma peau par son toucher. Un gémissement échappa de mes lèvres avant que l'obscurité ne m'envahisse.
~~~~~
Une lumière vive perça l'obscurité écrasante. J'essayai d'ouvrir mes paupières lourdes, mais dès qu'elles se fissurèrent, je fus confrontée à une lumière aveuglante et à un mal de tête atroce. La douleur envahit tout mon corps. Des souvenirs fragmentés revinrent alors que je prenais conscience de mon environnement. J'appelai mon loup, suppliant et implorant pour qu'elle réponde. Des larmes brûlèrent le fond de mes yeux, mais je refusai de les laisser tomber. Je forçai mon corps à bouger, découvrant que j'étais nue. Je gisais dans un grand lit, enchevêtrée dans des draps blancs doux. Je me tirai lentement des draps, ressentant l'épicentre de la douleur. Je m'étouffai avec des sanglots supplémentaires en regardant mon corps, couvert de contusions mineures et de marques de morsures. Je ne pus retenir les sanglots plus longtemps une fois que les draps révélèrent les taches de sang entre mes jambes. Je me tirai du lit et trouvai mes vêtements en silence. Certains morceaux étaient déchirés ou détruits, alors je pris une chemise d'homme du sol. Cela devrait faire l'affaire, même si la pensée de son propriétaire me donnait la chair de poule. Un collier tintait autour de mon poignet, et je le serrai fort contre moi.
Je sortis de la chambre d'hôtel dans un état de complète confusion. Il fallait que je trouve Jess ! Si mon destin avait été de subir un viol brutal, je n'osais imaginer ce que ses ravisseurs lui feraient. Un cri me fit lever la tête, et j'ignorai la douleur massive qui descendait le long de ma colonne vertébrale. Mes yeux se concentrèrent sur Jessica, qui était à quelques pas de moi. Je scrutai son corps à la recherche de blessures, mais je ne trouvai que son bras et son bras avec Cassie.
« Merci la Déesse, » murmurai-je, ravie qu'elle soit en sécurité. Cassie l'a-t-elle trouvée à temps ? Attends. Comment Cassie aurait-elle su venir ici ? Je ne lui avais certainement pas dit en me précipitant pour venir ici.
« Oh ma déesse, Rue, je ne pensais pas que tu irais vraiment jusqu'au bout ! » Le ton de Jessica semblait choqué, mais ses lèvres étaient tournées vers un sourire malicieux. Je m'arrêtai, bouche bée. Cassie gloussa et c'est alors que je remarquai son téléphone caméra pointé vers moi.
« Wow Ruetie-tootie ! Je ne peux pas croire que tu aies forcé Jess à organiser une rencontre dans un hôtel avec un inconnu ! La fille de l'Alpha couche avec n'importe qui ! Quelle honte tu apportes à notre famille. »
Le ton de Cassie ne correspond pas à l'expression sinistre qu'elles arboraient toutes les deux.
Je plaçai ma main contre le mur pour me stabiliser, essayant de traiter ses mots. « Non, Jess a été kidnappée, et je suis venue la sauver. »
« Je n'ai jamais été kidnappée ! Tu m'as appelée pour organiser un gigolo ici, » répondit Jess. « Ne mens pas et ne déforme pas les choses. Tu sais que c'est faux. »
« Mais-- »
« Je ne peux pas croire que tu laisserais quelqu'un te baiser comme une vulgaire pute. » Jessica gémit, « Je pensais que tu valais mieux que ça. Qui va vouloir de toi maintenant ? »
Cassie s'approcha de moi, tenant le téléphone près de mon visage. J'étais humiliée, « N'es-tu pas censée être la guerrière la plus forte ? » Elle fit une pause, puis cracha à mes pieds, mettant fin à l'enregistrement sur son téléphone. « Maintenant, tu n'es qu'une salope. »
Je la repoussai, en sanglotant et ne voulant rien d'autre que rentrer chez moi. C'était la pire nuit de ma vie. J'avais été violée, et elles avaient enregistré ma réaction le lendemain matin. Les événements d'hier se connectèrent, et je commençai à comprendre exactement ce qui s'était passé. Ces deux-là m'avaient piégée et mise en scène. Mais pour quel but ?
Ostatnie Rozdziały
#209 Chapitre 209
Ostatnia Aktualizacja: 10/9/2025#208 Chapitre 208
Ostatnia Aktualizacja: 9/15/2025#207 Chapitre 207
Ostatnia Aktualizacja: 9/11/2025#206 Chapitre 206
Ostatnia Aktualizacja: 8/25/2025#205 Chapitre 205
Ostatnia Aktualizacja: 8/21/2025#204 Chapitre 204
Ostatnia Aktualizacja: 8/20/2025#203 Chapitre 203
Ostatnia Aktualizacja: 6/18/2025#202 Chapitre 202
Ostatnia Aktualizacja: 6/18/2025#201 Chapitre 201
Ostatnia Aktualizacja: 6/16/2025#200 Chapitre 200
Ostatnia Aktualizacja: 6/12/2025
Może Ci się spodobać 😍
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Mała Partnerka Alphy Nicholasa
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Uwodzenie Dona Mafii
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.
Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.
Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.
Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.
Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy
Niewypowiedziana Miłość Prezesa
Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.
„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.
Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.
Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...
Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.
Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...












