Ukrywanie Bliźniaków Alfy: Jego Bezwilcza Luna

Punkt widzenia Samanthy

„Cholera, jesteś cholernie ciasna, Samantha,” wymamrotał Dominic, pchając swojego członka głębiej. Złapałam jego ramiona, ból przeszył mnie, gdy kontynuował, wyglądał skupiony, ale oderwany.

Spojrzałam na niego, próbując dostrzec coś, cokolwiek, co sprawiłoby, że to poczułoby się prawdziwe, jak coś więcej niż małżeńska obowiązek. Jego ostra szczęka, ciemny zarost, który ją pokrywał, jego głębokie, niemal niebezpieczne oczy. Miał opaloną skórę i długie, grube rzęsy, które otaczały te intensywne oczy, twarz, która mogła przyciągnąć każdego bez słowa. Był wszystkim, czego mogła chcieć każda wilczyca, w tym ja, i on o tym wiedział.

To był mężczyzna, którego kochałam od lat, Alfa, którego wszyscy podziwiali, ten, który sprawiał, że każda dziewczyna w stadzie patrzyła na niego z mieszanką podziwu i tęsknoty, pragnąc jego uwagi, jego dotyku i wszystkiego, co z nim związane. A teraz, tutaj był - mój mąż. Powinnam czuć się jak najszczęśliwsza kobieta na świecie. Ale z każdym pchnięciem było boleśnie jasne, że dla niego byłam tylko kimś do wykorzystania, zabawką do zabawy, gdy tylko potrzebował.

Nie patrzył na mnie jak mężczyzna patrzy na swoją partnerkę, nie z ciepłem, nie z miłością. Dla niego byłam tylko przedmiotem do zabawy. Jego ruchy były szorstkie, pozbawione jakiejkolwiek prawdziwej więzi. Trzymał moje biodra mocno, ale nie było w jego dotyku żadnej czułości - tylko uporczywe pchnięcia i wycofania, to nie było intymne.

Chciałam mu powiedzieć, że to mój pierwszy raz, ale zanim zdążyłam cokolwiek powiedzieć, pchnął mocniej, wypełniając mnie nagłym naciskiem, który sprawił, że z trudem złapałam oddech. Przygryzłam wargę, by stłumić krzyk, łzy napływały mi do oczu. Nie zatrzymał się ani nie zauważył. A jeśli zauważył, to nie obchodziło go to.

To miało być wszystko, o czym kiedykolwiek marzyłam, a przez lata pragnęłam go, każda część mnie pragnęła życia z nim, wierząc, że pewnego dnia mnie zobaczy. Naprawdę mnie zobaczy... i pokocha.

Ale teraz wszystko, co mogłam czuć, to pusta przestrzeń między nami, zimne spojrzenie mimo ciepła jego ciała, oderwany wzrok mimo tego, jak blisko byliśmy, dystans, który wydawał się nas oddzielać mimo tego, że byliśmy skóra do skóry. Przygryzłam wargę, by powstrzymać łzy, odmawiając pokazania mu, jak bardzo mnie to rozdziera. Pochylił się, jego ciemne włosy opadały na czoło, wystarczająco blisko, bym mogła wyczuć słaby zapach cedru i dymu, który przylgnął do jego skóry - zapach, który kiedyś wypełniał moje fantazje, ale teraz tylko przypominał mi, jak nieosiągalny był.

Widzę go jako moje wszystko, a on patrzył na mnie, jakbym była niczym, a ten akt, jakby wykonywał jakiś nieunikniony obowiązek. Jednak dla mnie to było więcej niż tylko obowiązek.

„Zrelaksuj się, tego chciałaś,” wyszeptał mi do ucha, niemal niecierpliwie, jego ręce przytrzymywały moje biodra, stabilizując, gdy rozciągał moją cipkę, rozdzierając błonę dziewiczą, gdy pchał głębiej.

Ruchy Dominica przyspieszyły, każde pchnięcie przybliżało mnie do krawędzi, miejsca, gdzie ból i pragnienie zlewały się w jedno. Jego usta musnęły moją szyję, a ja pomyślałam, miałam nadzieję, że na chwilę może mnie oznaczy, że może mnie uzna za swoją. Ale zamiast tego, odsunął się, jego usta wykrzywiły się w uśmieszku, gdy patrzył, jak się wiję pod nim.

„Spójrz na siebie, taka dziwka,” wymamrotał z pogardą. „Tego chciałaś, prawda? Być tak używana?” pchnął z drwiącym tonem.

„Nie,” wyszeptałam, mój głos ledwo słyszalny, złapany między wstydem a upokarzającą przyjemnością, którą mnie zmuszał odczuwać.

Zacisnął uchwyt, pchając jeszcze mocniej. „Nie kłam. Chciałaś tego małżeństwa. Chciałaś mnie.” Jego oczy wwiercały się w moje, wyzywając, prowokując mnie do zaprzeczenia.

„Dominic,” błagałam, czując narastające napięcie w moim wnętrzu. Zacisnęłam się wokół jego członka, gdy mnie nieustannie walił, „cholera,” jęknął, trzymając moje biodra tak mocno, że zostawił siniaki.

Napięcie wciąż narastało we mnie, potrzebując uwolnienia, a jednak nie mogłam wspiąć się na szczyt bez niego, który drażnił mnie każdym twardym pchnięciem i wycofaniem, odmawiając mi uwolnienia, którego pragnęłam.

Pocierając palcami moją łechtaczkę, wysłał mnie w kolejny szalony wir, szczypał i kręcił, a moje plecy wyginały się, pragnąc większego nacisku, gdy wciąż wypełniał mnie swoim członkiem, „Nie przestawaj,” jęknęłam.

Wstyd palił mnie, ale doznania przytłaczały wszystko inne. Byłam złapana w jego czar, uwięziona między własnymi pragnieniami a bezradną miłością do mężczyzny, który widział we mnie przedmiot.

„Tak. Ach!” poruszyłam biodrami, wychodząc naprzeciw jego pchnięciom, zamykając oczy, pijana odczuciami, które paliły moje ciało, popychając mnie na krawędź. Szok elektryczności przepływający przeze mnie za każdym razem, gdy celowo uderzał w mój punkt G w twardszy, ale bardziej przyjemny sposób, był nie do zniesienia, balansując mnie na skraju załamania.

„Chcesz więcej, co?” drażnił się, złośliwy uśmiech rozciągnął się na jego twarzy, gdy patrzył, jak wiję się pod nim. „Powiedz mi, jak bardzo tego chcesz, Samantha.”

„Nie,” jęknęłam, łapiąc oddech, gdy nasze ciała kołysały się przy każdym jego pchnięciu.

„Kłamczucha.” Uderzył mocniej, a ja krzyknęłam. „Twoja ciasna cipka dusi mojego kutasa, Samantha. Kłam, odważ się,” zagroził, zatrzymując się, odmawiając mi tego, czego potrzebowałam.

„Chcę cię,” wyszeptałam, czując, jak policzki mi płoną. „Potrzebuję cię.”

„Błagaj,” rozkazał, zatrzymując się, jego oddech ciężki na mojej skórze. „Błagaj o to, Samantha. Pokaż mi, jak bardzo tego chcesz.”

„Proszę…” wyszeptałam, głos chrapliwy, pokonany.

„Proszę co?” Drażnił się, oczy zwężone, delektując się każdą chwilą mojej uległości.

„Proszę, Dominic… Potrzebuję cię.”

Ciemna satysfakcja rozświetliła jego oczy, gdy wznowił rytm, mocniej, szybciej, każde pchnięcie wprawiało mnie w wir, którego się bałam i pragnęłam. Ściskałam pościel, moje ciało wyginało się ku niemu, gdy wypełniał mnie całkowicie.

„Boże, jesteś niesamowita,” jęknął, jego dłonie wędrowały po moim ciele. Czułam, jak jego palce wbijają się w moje uda, trzymając mnie w miejscu, gdy wchodził głębiej, mocniej, obejmując mnie w sposób, o którym tylko fantazjowałam.

„Nie przestawaj,” wydyszałam, mój oddech przyspieszał z każdym mocnym pchnięciem.

Sposób, w jaki to powiedział, sprawił, że moje serce biło szybciej, a moje wnętrze pulsowało, wyczuwając nadchodzące uwolnienie. Napięcie ciasno się skręcało, każde pchnięcie przybliżało mnie do tej krawędzi.

„Tak jest,” zachęcał, stękając, gdy gonił własny szczyt. „Chcę zobaczyć, jak się dla mnie rozpadniesz.” Uderzył mocniej, a ja poczułam tę przytłaczającą falę, która mnie pochłaniała.

„O Boże, ja—” Napięcie we mnie rosło, skręcało się coraz mocniej, aż nie mogłam już dłużej wytrzymać. Z jednym ostatnim, brutalnym pchnięciem, popchnął mnie za krawędź, a ja rozpadłam się, przyjemność wstrząsała moim ciałem falami, które odbierały mi oddech.

Wszedł we mnie jeszcze raz, mocniej, bardziej desperacko, jeżdżąc na moim orgazmie, wypełniając mnie całkowicie, gdy traciłam się w tym uczuciu.

„Kurwa,” jęknął, jego ciało naprężyło się, gdy uwolnił się we mnie, tryskając, wypełniając moją cipkę.

Pozostałam nieruchoma, drżąc od fal poorgazmicznych, on się odsunął, pozostawiając mnie zimną i odsłoniętą. Patrzyłam, jak się podnosi, sięgając po swoje ubrania z obojętnością, która bolała jak policzek.

Ledwo na mnie spojrzał, jakby już mnie zapomniał.

„Dokąd idziesz?” zdołałam zapytać.

„Nie myśl za dużo,” odpowiedział, zakładając koszulę. „To tylko seks, nic więcej.”

„Ale… nie oznaczyłeś mnie,” wyjąkałam, uderzenie tego uświadomienia trafiło mnie jak cios w żołądek. Moje serce zatonęło na myśl, że mimo że oddałam mu siebie, on nadal nie mógł mnie kochać.

Zatrzymał się, patrząc na mnie z nutą irytacji. „Oznaczyć cię? Dlaczego miałbym to zrobić? To było aranżowane małżeństwo, Samantha. Nie oszukuj się, myśląc, że to coś dla mnie znaczy.”

„Dominic… jesteśmy małżeństwem,” próbowałam mu przypomnieć, desperacja wdzierała się w mój głos.

Zaśmiał się chłodno, kpiąco, obojętnie. „Małżeństwo to tylko kontrakt, Samantha. Jesteś tylko Luną bez wilka, obowiązkiem, do którego jestem zobowiązany. Nie czytaj więcej w to niż to.”

Leżąc tam sama, wspomnienia naszego ślubu zalewały moją świadomość.

Słońce wpadało przez okna pokoju dla nowożeńców, gdy stałam przed lustrem w mojej sukni ślubnej. Lena, moja przyszła teściowa, weszła i westchnęła. „Och, Samantha, wyglądasz absolutnie oszałamiająco!”

„Gdyby tylko twoja matka mogła cię zobaczyć w tej sukni,” powiedziała, jej głos brzmiał smutno.

Wymusiłam uśmiech. „Uwielbiałaby ją. Ale mam szczęście, że mam ciebie, Lena. Byłaś dla mnie jak matka.”

Lena promieniała, duma błyszczała przez jej łzy. „Będziesz piękną Luną. Dominic ma wielkie szczęście, że ma ciebie.”

W tym momencie drzwi otworzyły się gwałtownie, a Dominic wszedł do środka. Gdy tylko mnie zobaczył, jego wyraz twarzy się zmienił. „Co to za przedstawienie? Luna bez wilka w eleganckiej sukni? Jakie to urocze,” drwił.

Lena stanęła między nami, gromiąc go wzrokiem. „Dominic, wystarczy. Samantha będzie twoją żoną. Nie potrzebuje wilka, żeby być Luną.”

„Naprawdę?” prychnął. „Myślisz, że to wystarczy? To jest śmieszne.”

Oczy Leny zwęziły się. „Uważa się, że to pech, gdy panna młoda i pan młody widzą się przed ślubem. Musisz wyjść.”

„Pech?” Dominic zaśmiał się. „Co to ma za znaczenie? I tak mam pecha, że poślubiam Samanthę.”

Jego słowa bolały. Przełknęłam ślinę, starając się nie płakać. Miałam nadzieję na jego życzliwość tego dnia, ale zamiast tego zaserwował mi pogardę.

„Wyjdź, Dominic,” powiedziała stanowczo Lena. „Pozwól jej mieć tę chwilę. Idź, znajdź sobie zajęcie.”

Dominic spojrzał gniewnie, ale w końcu wzruszył ramionami, odwracając się do wyjścia. „Cokolwiek. Nie oszukuj się, myśląc, że kiedykolwiek będę odgrywał rolę troskliwego męża. Jesteś tylko Luną bez wilka, którą można wykorzystać.”