Vierge de Sang: Flamme de Sang

Vierge de Sang: Flamme de Sang

KLMorganWrites · W trakcie · 170.0k słów

384
Gorące
2k
Wyświetlenia
115
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

Dans un monde où la magie est la norme et où les vampires règnent, être une vierge de sang - quelqu'un qui n'a jamais été bu - est une chose convoitée. Les humains sont échangés comme des esclaves, et les Vierges de Sang en particulier sont vendues au plus offrant. Alors, que se passe-t-il lorsque la fille du chef de la rébellion est capturée et vendue au prince des vampires ? Que se passe-t-il lorsque tout ce que vous pensiez savoir sur le monde s'avère faux ?

Suivez Esme alors qu'elle se découvre elle-même et son nouveau bienfaiteur. Parfois, les choses sont plus profondes qu'elles ne le paraissent à première vue. Le mal prend de nombreuses formes, et apprendre à les reconnaître est la clé de la survie dans ce monde étrange et nouveau.

Rozdział 1

***Note de l'auteur : Toutes les erreurs signalées ont été corrigées au 2 juillet 2022. De plus, les chapitres 5, 8, 12, 13, 14, 22 et 26 ont été mis à jour. Merci de lire et continuez à envoyer vos commentaires. Je suis toujours ouvert aux suggestions et corrections concernant la grammaire, les personnages, l'utilisation des mots, etc.

ESME

« On ne peut pas les laisser s'en tirer comme ça ! » grogna Bellamy, frustré par l'état de notre maison, ou plutôt, de l'absence de celle-ci.

Soupirant, je prends sa main et l'entraîne vers les rochers le long du rivage de l'oasis où nous nous cachions.

« Que proposes-tu de faire, Bellamy ? Tout le campement a été pris. Nous ne sommes que deux humains, qu'attends-tu de nous face à tout un empire de monstres surhumains buveurs de sang ? »

Il passe ses mains dans ses cheveux, soufflant un soupir frustré.

« Je ne sais pas… Je ne sais vraiment pas… Si nous pouvions trouver la résistance, alors nous aurions peut-être une chance ! Nous devons le faire, Esme ! Je ne peux pas les laisser s'en tirer comme ça ! Pas encore ! » sa voix monte d'un ton.

Je grimace à ce volume élevé, la peur serpentant en moi à l'idée d'être trouvée par les Faucheurs. C'est la deuxième maison que Bellamy perd à cause des vampires, alors j'essaie d'être douce avec lui. Il a quelques années de plus que moi, ses cheveux bruns doux attachés et tombant le long de son dos. Bellamy a rejoint notre réserve après que sa maison ait été attaquée une nuit par les vampires. Ils l'ont laissé pour mort après s'être nourris de lui pendant plusieurs nuits, et maintenant il perd une autre maison à cause de la cupidité des vampires. Il n'avait que dix ans à l'époque, mais maintenant, à vingt-neuf ans, il doit être beaucoup plus difficile de réaliser à quel point il est impuissant face aux vampires.

« Tu dois te taire, Bellamy, tu sais qu'ils entendent bien mieux que nous. »

Soupirant, il hoche la tête et passe ses doigts dans les mèches lâches tombant sur son visage, puis se retourne et se met à marcher nerveusement vers l'arbre. Je regarde avec inquiétude le soleil se coucher, une angoisse grandissante dans mon estomac. Autrefois, nous étions en sécurité pendant la journée, lorsque le soleil brillait... mais quelque chose a dû changer, car notre campement a été attaqué en plein jour, alors que le soleil brillait haut dans le ciel, et que nos défenses étaient au plus bas.

« Qu'est-ce que c'était ? » demande Bellamy, se retournant brusquement, ma panique grandissante se reflétant dans son regard.

« Esme, fais attention ! » crie-t-il alors que je sens une brise fraîche sur ma nuque.

Bellamy se précipite vers moi, mais avant qu'il ne m'atteigne, je suis tirée en arrière, l'air chassé de mes poumons alors que mon dos heurte les rochers.

« Pas si vite, les petits, » croasse une voix rauque.

La terreur me fige un instant avant que je ne reprenne mes esprits et que je regarde frénétiquement autour de moi. Bellamy arrive à mes côtés et tire sur mon bras juste au moment où j'aperçois la source du bruit. Comme je le craignais, un Faucheur se tient là où je me trouvais il y a un instant, un sourire maniaque sur le visage.

« Mikhael, mon cher, arrête de jouer avec le bétail... nous avons du travail à faire », souffle une voix sonore.

Je frémis, reconnaissant la voix de l'un des Faucheurs qui ont attaqué le campement il y a trois jours. Bellamy tire de nouveau sur mon bras alors qu'elle sort du feuillage à notre gauche. Je trébuche en suivant sa direction, courant aussi vite que possible loin des créatures qui hantent nos cauchemars. La peur alourdit mes pas tandis qu'ils ricanent derrière nous, mais je refuse d'abandonner, peu importe à quel point la fuite semble désespérée. Nous avons réussi à leur échapper une fois, je sais que nous pouvons le refaire.

Focalisé sur Bellamy, je cours jusqu'à ce qu'un point de côté se forme et que ma respiration devienne laborieuse. Et pourtant, les rires ne sont pas plus éloignés que lorsque nous avons commencé. Soudain, ma tête est tirée en arrière, mon cuir chevelu brûle alors que des griffes s'y enfoncent, tirant ma tête pour exposer mon cou. La piqûre d'une lame sur ma gorge me surprend, et je pousse un cri.

« Esme ! Non ! » crie Bellamy, alors que l'homme... non, le monstre... le plaque au sol, dévoilant ses crocs.

« Cours, Bel, cours ! » je crie alors que la femme lèche mon sang sur sa lame.

« Mikky, laisse le petit, celui-ci est plus frais... » En souriant, l'autre vampire donne un coup de pied à Bellamy avant de revenir vers moi, où je suis retenue.

« On va tirer un joli prix de toi, petite », ricane-t-il.

Il sort un chiffon avec des mouvements pratiqués, y verse quelque chose, et le plaque sur ma bouche et mon nez. Je me débats, mais l'effort futile s'arrête rapidement alors que mon esprit devient vide, tout disparaissant de ma conscience...

_

_

Gémissant, je roule sur le côté et vomis. J'ai l'impression d'avoir été prise dans une tornade, et ma tête me fait un mal de chien.

« Beurk », dit une voix haletante à ma droite.

Fronçant les sourcils, j'ouvre les yeux avec précaution, regardant dans la direction de la voix. La vue d'une petite fille en haillons m'accueille, son nez plissé alors qu'elle fixe l'endroit où mon vomi forme une flaque sur le sol. En me laissant retomber sur le tissu qui me soutient, un gémissement m'échappe alors que le mouvement aggrave la douleur dans ma tête.

« Où suis-je ? » je demande entre mes dents serrées.

Le son de la fille bougeant précède la sensation d'une touche fraîche sur ma joue. En ouvrant les yeux, je vois qu'elle me tend une tasse ébréchée. M'asseyant prudemment et prenant la tasse d'elle, je la renifle, fronçant le nez à l'odeur musquée de l'eau stagnante.

« C'est ça ou rien », me dit-elle, « Ils n'en apporteront pas plus avant au moins un jour. »

Fronçant les sourcils, je me rince la bouche avec le liquide semi-rance, le recrachant dans la flaque de vomi. Elle jette un coup d'œil à la flaque avant de détourner rapidement les yeux, un peu verte au visage. Souriant en coin, je lui rends la tasse avant de me lever. Elle tend la main rapidement pour me stabiliser alors que je vacille, avant de finalement répondre à ma question.

« Nous sommes dans les camps d'esclaves… ou comme la propagande de nos maîtres vampires les appelle, les 'Camps d'Éveil' », dit-elle avec une grimace.

Je sens les coins de ma bouche se tirer vers le bas alors que j'essaie de me rappeler comment je suis arrivé ici.

« Comment t'ont-ils attrapé ? » demande-t-elle, mais je secoue simplement la tête, incapable de me rappeler quoi que ce soit au-delà de la douleur lancinante dans mon crâne.

« Je ne sais pas… ma tête… » je gémis.

Son froncement de sourcils s'accentue alors qu'elle se penche plus près.

« C'est le chloroforme… Ils l'utilisent pour assommer les BV », m'explique-t-elle de manière factuelle.

« Qu'est-ce qu'un BV ? »

« Vierge de Sang… tu sais, quelqu'un qui n'a jamais été mordu ? Apparemment, les vampires n'aiment pas le goût que laissent les autres sangsues, alors ils cherchent des personnes qui n'ont jamais été mordues et nous vendent au plus offrant… Les chasseurs, les Faucheurs, comme je les appelle, nous coupent pour goûter notre sang, afin de ne pas risquer de contaminer quelqu'un qui pourrait se vendre à un prix élevé… » à ses mots, les souvenirs reviennent en force.

La réserve… le feu... tout brûle, tout le monde hurle… et Bellamy. Quand les vampires ont attaqué, c'était en plein jour. Il m'a fait sortir, et nous avons couru pendant des jours avant de trouver une oasis isolée, où nous nous sommes cachés. Ils nous ont trouvés, les faucheurs. L'un d'eux m'a attrapée, et a passé sa lame soigneusement contre mon cou, goûtant avant de dire à son partenaire de laisser Bellamy parce que j'étais une 'freshie.' Elle devait vouloir dire que j'étais l'une de ces Vierges de Sang, puisque je n'ai jamais été mordue.

« Tu t'es souvenu ? » demande la fille doucement, me regardant avec des yeux étrangement perceptifs.

Traînant ma main sur mon visage, je pince les lèvres et secoue la tête de dégoût. Ils m'ont attrapée si facilement. Des années d'entraînement pour me défendre, et ils m'ont prise en quelques secondes.

« Ils nous gardent séparés des autres… Nous sommes considérés comme trop précieux pour risquer d'être contaminés par ceux qui ont déjà été nourris », me dit-elle sans révéler la moindre émotion.

Le bruit d'une lourde porte qui s'ouvre me fait sursauter, et je regarde frénétiquement la petite fille alors qu'elle se retire silencieusement sur sa paillasse dans l'autre coin de la cellule. Je respire rapidement alors que la panique commence à m'envahir. Après un moment, la porte de notre cellule s'ouvre en grand, et un homme grand et pâle, vêtu de robes, entre dans le petit espace, la porte se refermant bruyamment derrière lui. Il m'observe attentivement alors que je jette des regards entre lui et la petite fille, qui est maintenant recroquevillée en boule sur sa paillasse, tremblante. L'homme sourit, montrant une série de crocs acérés. Des frissons me parcourent le dos alors qu'il commence à parler d'une voix envoûtante.

"Bienvenue au Centre de l'Illumination, jeune âme. Je suis ton Berger, et je te guiderai sur le chemin de l'illumination. Tu as l'honneur de faire partie des purs, et tu as été sélectionné pour t'entraîner afin de servir un jour la haute société de l'Empire."

Je le regarde simplement, tremblant, n'osant bouger un muscle tandis qu'il continue à parler de la merveille des vampires et de la chance que j'ai.

"Tu vas venir avec moi maintenant, pour rejoindre le reste du troupeau..."

Il tend une main alors que nos regards se croisent. Mon mal de tête s'aggrave alors que je soutiens son regard, et il fronce légèrement les sourcils avant de secouer la main vers moi.

"Viens, mon enfant."

La petite fille me regarde avec une expression de terreur sur le visage. Me ressaisissant, je détourne le regard de la fille pour le reporter sur le vampire, me préparant à une éventuelle réprimande.

"Et elle ?" je demande, la voix tremblante alors que l'adrénaline envahit mon corps, reconnaissant la menace devant moi.

Le vampire fronce les sourcils, jetant un coup d'œil à la fille avant de reprendre le contact visuel avec moi. Mon mal de tête s'intensifie alors que nous nous fixons. Enfin, après des moments, ou peut-être des siècles, il répond, un froncement de sourcils marquant son visage.

"Elle sera escortée vers son nouveau troupeau sous peu."

"Que veux-tu dire par nouveau troupeau ?"

"Ne t'en soucie pas, sache seulement que Le Créateur ne tolère aucune désobéissance de la part de Ses Éclairés..." dit-il, affichant un sourire glacial, que je prends comme un avertissement.

Le vampire tend à nouveau ses doigts, et je prends sa main avec hésitation, la peur me parcourant l'échine alors que ses doigts froids se referment fermement autour des miens. Le vampire frêle me tire hors de la cellule et monte un escalier avec une force surprenante, bien que je ne devrais probablement pas être surpris, puisqu'il est un vampire.

_

_

Je pensais que mon père m'avait préparé à affronter les vampires dans leurs camps si jamais je venais à être capturée, mais les jours suivants ont montré à quel point j'avais tort. Rien ne pouvait me préparer à la torture qu'ils nous infligent au nom de l'‘illumination’. Mon ‘berger’ vampire m'a conduit hors de cette cellule et dans une cage dorée conçue pour me donner un faux sentiment de sécurité. Je suis passée des bas-fonds d'un cachot à un luxe relatif. Ma nouvelle chambre est petite, mais elle a un lit rembourré, plus confortable que tout ce sur quoi j'ai jamais dormi, et un placard rempli de robes élégantes et de vêtements modestes. Ils m'ont servi du canard rôti avec des carottes et des haricots verts sur un pilaf de riz, le repas étant l'un des plus délicieux que j'aie jamais mangé. Il ne m'a pas fallu longtemps pour comprendre pourquoi ils prennent si bien soin de nous.

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Po Jednej Nocy z Alfą

Po Jednej Nocy z Alfą

710.3k Wyświetlenia · Zakończone · Sansa
Jedna noc. Jeden błąd. Całe życie konsekwencji.

Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.

Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.

Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.

W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.

"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.

"Kto do cholery jest Jason?"

Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.

Uciekłam, ratując swoje życie!

Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!

Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.

Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”

Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.

OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

1.1m Wyświetlenia · Zakończone · Jessica C. Dolan
Bycie drugim najlepszym jest praktycznie w moim DNA. Moja siostra dostawała miłość, uwagę, blask reflektorów. A teraz nawet jej przeklętego narzeczonego.
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Mała Partnerka Alphy Nicholasa

Mała Partnerka Alphy Nicholasa

562.6k Wyświetlenia · W trakcie · Becky j
"Towarzysz jest tutaj!"
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Accardi

Accardi

679.5k Wyświetlenia · Zakończone · Allison Franklin
Obniżył usta do jej ucha. "To będzie miało swoją cenę," wyszeptał, zanim pociągnął jej płatek ucha zębami.
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."


Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

334.8k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
Na przyjęciu urodzinowym mojego podłego ojca, zostałam odurzona przez moją siostrę Emily—a co gorsza, planowała, aby jej chłopak mnie zaatakował. Gdy substancja krążyła w moich żyłach, pożądanie zaczęło przytłaczać mój racjonalny umysł. Ale w tej chwili słabości, mój mąż z kontraktu mnie uratował. Okazało się, że płonę tylko dla niego. To, co zaczęło się jako jego próba pomocy mi w przezwyciężeniu efektów narkotyku, zamieniło się w noc surowej, namiętnej intymności, która zburzyła każdą granicę, którą starannie zbudowaliśmy. W jego ramionach odkryłam głód, o którym nie wiedziałam, że istnieje, a on rościł sobie prawo do mnie z taką intensywnością, że oboje zostaliśmy bez tchu...
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

340.7k Wyświetlenia · Zakończone · Ray Nhedicta
Nie mogę oddychać. Każdy dotyk, każdy pocałunek od Tristana rozpalał moje ciało, topiąc mnie w uczuciach, których nie powinnam pragnąć – zwłaszcza nie tamtej nocy.
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera

Po Romansie: W Ramionach Miliardera

679.7k Wyświetlenia · W trakcie · Louisa
Od pierwszego zauroczenia do przysięgi małżeńskiej, George Capulet i ja byliśmy nierozłączni. Ale w naszym siódmym roku małżeństwa, on zaczął romansować ze swoją sekretarką.

W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...

Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.

George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.

Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"

Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.

Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.

"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"

George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"

"Obawiam się, że to niemożliwe."

Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

376.3k Wyświetlenia · W trakcie · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy

Powstanie Wygnanej Wilczycy

296k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
„Biały wilk! Zabij tego potwora!”
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Uwodzenie Dona Mafii

Uwodzenie Dona Mafii

302.4k Wyświetlenia · Zakończone · Sandra
Ciemna, mafijna romans z dużą różnicą wieku
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.

Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.

Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.

Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.

Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy

Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy

269.3k Wyświetlenia · W trakcie · sunsationaldee
W przeciwieństwie do swojego brata bliźniaka, Jacksona, Jessa zmagała się z nadwagą i miała bardzo niewielu przyjaciół. Jackson był sportowcem i ucieleśnieniem popularności, podczas gdy Jessa czuła się niewidzialna. Noah był typowym „cool” chłopakiem w szkole – charyzmatyczny, lubiany i niezaprzeczalnie przystojny. Na dodatek był najlepszym przyjacielem Jacksona i największym prześladowcą Jessy. W ostatniej klasie liceum Jessa postanowiła, że nadszedł czas, aby nabrać pewności siebie, odnaleźć swoje prawdziwe piękno i przestać być niewidzialną bliźniaczką. W miarę jak Jessa się zmieniała, zaczęła przyciągać uwagę wszystkich wokół, zwłaszcza Noaha. Noah, początkowo zaślepiony swoim postrzeganiem Jessy jako jedynie siostry Jacksona, zaczął dostrzegać ją w nowym świetle. Jak stała się tą fascynującą kobietą, która nawiedzała jego myśli? Kiedy stała się obiektem jego fantazji? Dołącz do Jessy w jej podróży od klasowego żartu do pewnej siebie, pożądanej młodej kobiety, zaskakując nawet Noaha, gdy ujawnia niesamowitą osobę, którą zawsze była w środku.
Niewypowiedziana Miłość Prezesa

Niewypowiedziana Miłość Prezesa

222.4k Wyświetlenia · Zakończone · Lily Bronte
„Chcesz mojego przebaczenia?” zapytał, a mój głos zniżył się do niebezpiecznego tonu.

Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.

„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.

Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.

Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...

Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.

Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...