Zawładnięta przez Motocyklistów
PR Brady · Zakończone · 108.2k słów
Wstęp
Rozdział 1
Raine ma 24 lata i pracuje dorywczo, aby opłacić studia. Chce zdobyć dyplom z zarządzania, mając nadzieję, że pewnego dnia otworzy własny biznes.
Jej ukrytym marzeniem było posiadanie własnego klubu, ale innego niż wszystkie. Jej tata zmarł, gdy miała 12 lat, a mama zmagała się z wychowaniem jej, czasem pracując na dwa etaty. Zginęła w wypadku samochodowym, gdy Raine miała tylko 17 lat.
Raine ma dwóch przyjaciół na całe życie, Sam i Kim. Sam jest pielęgniarką, a Kim kosmetyczką. Cała trójka właśnie się przeprowadziła i dzielą trzyosobowy dom.
Kiedy Sam ukończyła studia pielęgniarskie, dostała świetną ofertę pracy i znalazła ich obecny dom. Więc Raine i Kim przeprowadziły się do niej. Kim aplikowała do salonów w okolicy i została przyjęta do jednego z lokalnych salonów.
Raine szukała pracy jako kelnerka lub barmanka, jej celem było pracowanie na każdym możliwym stanowisku w klubach, aby poznać biznes od podszewki.
„OK, mam ten weekend wolny i idziemy na imprezę do klubu.” odpowiedziała Sam.
„Woohoo, impreza?” wykrzyknęła Kim.
„OK, to świetnie. Mogę też poszukać pracy, więc dla mnie to wygrana.” odpowiedziała Raine.
„Moi współpracownicy zasugerowali trzy różne kluby. Nie ma ich tu zbyt wiele, więc mamy do wyboru Vibes, Cowgurl Up lub Rockers.” Sam przewróciła oczami.
„Kto wymyśla te nazwy?” zapytała Kim.
„Serio!” zgodziła się Raine.
W piątkowy wieczór dziewczyny się wystroiły i wyruszyły. Postanowiły najpierw spróbować Vibes. Vibes było dość zatłoczone studentami i miało okropny zespół na żywo.
Po godzinie w tłumie i przy słabej muzyce postanowiły spróbować Cowgurl Up. To oczywiście bar z muzyką country. Miało przyzwoitą muzykę i całkiem spory tłum.
Dziewczyny dołączyły do kilku tańców liniowych, śmiały się i próbowały naśladować ruchy. Kilku chłopaków próbowało pomóc im nauczyć się ruchów.
Śmiały się głośno i dobrze się bawiły. Dziewczyny były już pół pijane. Kim przypadkowo wpadła na wysokiego, przystojnego, dobrze zbudowanego kowboja. Był bardzo muskularny i aż ślinka ciekła na jego widok.
„Oj, przepraszam, jestem trochę wstawiona, kowboju,” zaśmiała się Kim.
„Skąd znasz moje imię? Spotkaliśmy się wcześniej?” zapytał Kowboj.
„Ah, nie, po prostu nazywam chłopaków w kowbojskich kapeluszach kowbojami, kiedy nie znam ich imienia.” odpowiedziała Kim.
„Cóż, szczęśliwy traf. Mam na imię Cowboy, a to tu to mój przyjaciel Smokey,” przedstawił się Cowboy.
„Gdzie jest bandyta?” zapytała Raine, śmiejąc się.
„Ha ha, dobre, jakbym tego wcześniej nie słyszał,” zaśmiał się sztucznie Smokey.
„To zmień ksywkę.” odpowiedziała Raine.
„Jestem Sam, a to jest Raine,” przerwała Sam.
„A gdzie grzmot?” zapytał Smokey.
„Zaraz uderzy w twoją dupę!” odparła Raine.
„Cześć, jestem Kim, a Raine tu uwielbia żartować, prawda Raine?!” zaśmiała się Kim.
„Nie, nie uwielbiam, mówię jak jest.” odpowiedziała Raine.
„Ha ha, bardzo śmieszne,” zaśmiała się Kim.
„Boże, potrzebuję kolejnego drinka,” mruknęła Raine.
Chłopaki dołączyli do ich stolika i pili jeszcze przez kilka godzin. Tuż po północy dziewczyny zamówiły Ubera i wróciły do domu. Następnego poranka to miasto kaca z dużą ilością Tylenolu i wody dla dziewczyn.
„Nigdy więcej nie piję,” jęknęła Raine.
„Tak, będziesz, dzisiaj wieczorem. Chłopaki zaprosili nas do swojego baru. I powiedzieli, że potrzebują barmanki na pół etatu,” odpowiedziała Sam.
„OK OK, przekonałaś mnie, ale nie będę pić,” odpowiedziała Raine.
Później tego wieczoru, dziewczyny się przygotowały i ruszyły do baru. Kiedy dojechały, na parkingu było głównie motocykle. Było kilka samochodów, ale niewiele. Raine i Kim spojrzały na Sam.
„Um, Sam, to jest bar dla motocyklistów,” odpowiedziała Raine.
„Wiem, że tak,” powiedziała Sam z ekscytacją.
„Ale zazwyczaj publiczność nie ma wstępu do barów dla motocyklistów, czy nie trzeba być członkiem?” zapytała Raine.
„Cowboy powiedział, że piątkowe i sobotnie wieczory są otwarte dla publiczności i jesteśmy zaproszone,” odpowiedziała Kim.
"Nie sądzę, że mnie zatrudnią" - powiedziała Raine.
"Nie wiadomo, Smokey mówił, że potrzebują kogoś, kto umie robić drinki i obsługiwać stoliki, a ty potrafisz obie te rzeczy" - odpowiedział Sam.
"Nie wiem, mam złe przeczucie" - odparła Raine.
"Bzdura, chodźmy się napić" - powiedziała Kim, gdy weszły do baru.
Punkt widzenia Jaxa. Zobaczył brunetkę, blondynkę i rudowłosą wchodzące do środka. To musiał być grzech, żeby trzy piękne kobiety były razem, pomyślał.
Jaxton pomyślał też, że to początek seksownego dowcipu: brunetka, blondynka i rudowłosa wchodzą do baru motocyklowego.
"Potrójne kłopoty właśnie weszły. Ostrzeżcie chłopaków" - powiedział Jaxton do Ice'a.
"Czy to te dziewczyny, które zaprosił Cowboy?" - zapytał Ice.
"Na pewno, rozgłoście, że brunetka jest nietykalna, bo najpierw ja ją zaliczę" - rozkazał Jaxton.
"Małe cycki, ale niezły tyłek do złapania. Wszystkie trzy są niezłe, ale rude to moja działka" - uśmiechnął się Ice.
"Musieli je zaprosić akurat dzisiaj, gdy jest tu inna ekipa. Miejcie oczy otwarte" - ostrzegł Jaxton.
Dziewczyny podeszły do baru. Każda usiadła na stołku barowym. Barman podszedł do nich. Obejrzał je od stóp do głów, a potem uśmiechnął się.
"Witam panie. Jestem MD. Co mogę dla was zrobić?" - zapytał.
"Poproszę jacka z colą" - odpowiedziała Kim.
"Ja wezmę rum z colą" - uśmiechnęła się Sam.
"Muszę porozmawiać z menedżerem o pracy. Słyszałam, że szukacie barmana?" - zapytała Raine.
"Masz doświadczenie?" - zapytał Mad Dawg.
"Tak. Pracowałam w barze w domu przez 18 miesięcy. Obsługiwałam bar i stoliki. Większość czasu spędzałam za barem" - wyjaśniła Raine.
"HEJ SZEFIE!" - krzyknął Mad Dawg.
Raine odwróciła głowę i zobaczyła wysokiego, umięśnionego mężczyznę z seksownymi tatuażami idącego w jej stronę. To najseksowniejszy facet, jakiego kiedykolwiek widziała! Ścisnęła uda, żeby złagodzić ból od samego widoku.
Czuła, jak jej temperatura rośnie, a wraz z nią gorąco między nogami. Serce biło jej jak szalone.
"O mój Boże" - szepnęła do siebie Raine.
"Potrzebowałeś czegoś, MD?" - zapytał Jaxton, patrząc na dziewczyny.
"Tak szefie, jedna szuka pracy" - uśmiechnął się MD.
"Tak? Która?" - zapytał Jaxton z uśmieszkiem.
"Ja. Nazywam się Raine Parker" - odpowiedziała Raine.
Wyciągnęła rękę do uścisku. Jax ją zignorował. No to niegrzeczne, pomyślała. Schowała rękę z powrotem.
"Odwróć się, żebym mógł zobaczyć twoje atuty" - zażądał Jax.
"Co mają moje atuty do pracy? Jak wyglądają moje 'atuty', nie powinno mieć znaczenia. To nie wpływa na pracę" - odparła Raine.
"Skarbie, twoje cycki są w porządku, ale potrzebujesz też niezłego tyłka, żeby zarobić więcej" - powiedział Jax z uśmiechem.
"Nie widzę, jak to wpływa na pracę. Jestem cholernie dobra w tym, co robię i zazwyczaj dostawałam dobre napiwki. Pracowałam w barze przez 18 miesięcy, więc mam mnóstwo doświadczenia" - odparła Raine.
"Dobrze, dam ci szansę. Możesz zacząć po następnej dziewczynie. Idź powiedz DJ-owi, jaki utwór ma zagrać dla ciebie" - odpowiedział Jax.
"Co? Nie aplikuję na striptizerkę! Aplikuję na stanowisko barmana!" - odparła Raine.
"Szkoda, moje przeoczenie" - uśmiechnął się Jax.
Chciał ją sprowokować tym komentarzem o striptizerce. Nie wiedziała, że nie mówił tego na serio. Nie było mowy, żeby pozwolił jej tańczyć.
Raine starała się utrzymać gniew i złość pod kontrolą. Potrzebowała tej pracy, ale co za arogancki dupek!
"Więc masz doświadczenie jako barman?" - zapytał Jax.
"Tak" - odpowiedziała Raine. (Już to mówiłam, mruknęła pod nosem)
"A jako kelnerka?" - zapytał.
"Tak" - odpowiedziała.
"Dobrze. Jeśli zdasz mój test, dam ci próbę" - powiedział Jax.
"Jestem gotowa" - odpowiedziała Raine.
Ostatnie Rozdziały
#111 Rozdział 111
Ostatnia Aktualizacja: 5/10/2025#110 Rozdział 110
Ostatnia Aktualizacja: 5/10/2025#109 Rozdział 109
Ostatnia Aktualizacja: 5/10/2025#108 Rozdział 108
Ostatnia Aktualizacja: 5/10/2025#107 Rozdział 107
Ostatnia Aktualizacja: 5/10/2025#106 Rozdział 106
Ostatnia Aktualizacja: 5/10/2025#105 Rozdział 105
Ostatnia Aktualizacja: 5/10/2025#104 Rozdział 104
Ostatnia Aktualizacja: 5/10/2025#103 Rozdział 103
Ostatnia Aktualizacja: 5/10/2025#102 Rozdział 102
Ostatnia Aktualizacja: 5/10/2025
Może Ci się spodobać 😍
W łóżku z jej dupkowatym szefem
Jedna noc. Tylko tyle miało być.
Ale w zimnym świetle dnia odejście nie jest takie łatwe. Roman nie jest człowiekiem, który odpuszcza - szczególnie nie wtedy, gdy zdecydował, że chce więcej. Nie chce Blair tylko na jedną noc. Chce ją, kropka.
I nie ma zamiaru jej puścić.
Pięciu Braci, Jedna Panna Młoda
Kiedy Lily przekracza progi ociekającej luksusem rezydencji Sterlingów, by dopełnić ostatniej woli zmarłego ojca, na powitanie wychodzi jej pięciu przystojnych braci. Towarzyszy im chłodna i do szpiku kości wyrachowana matka, która z miejsca postanawia odprawić niechcianego gościa z kwitkiem.
Zgodnie z paktem zawartym przed laty między ich rodami, Lily musi wybrać jednego z braci na męża. Ta perspektywa budzi w mężczyznach jawną niechęć i wyrazistą pogardę.
Lily ma jednak w zanadrzu tajemnice, które bez wątpienia zwaliłyby z nóg całą familię Sterlingów. Pod maską skromnej, cichej myszki kryje się prawdziwy rekin biznesu – genialny umysł, który od absolutnego zera zbudował wielomiliardowe imperium. Jakby tego było mało, jest też cieszącą się międzynarodowym uznaniem piosenkarką, występującą pod pseudonimem Słowik. A także geniuszem technologicznym, znanym w sieci jako Anny, który potrafi pokonać każdego jego własną bronią.
Próbując odnaleźć się w gąszczu skomplikowanych, domowych intryg rodu Sterlingów, Lily ku swojemu zaskoczeniu czuje, że najbardziej ciągnie ją do brata o sercu z lodu – Williama. Ten bezwzględny prezes traktuje ją jednak z ogromną, lodowatą nieufnością.
Na domiar złego, matka Williama upatrzyła już dla niego idealną partię: Fionę z rodziny Fosterów, jego przyjaciółkę z dzieciństwa i młodzieńczą miłość.
Sęk w tym, że słowo „kapitulacja” w słowniku Lily po prostu nie istnieje.
Błogość anioła
„Zamknij się, do cholery!” ryknął na nią. Zamilkła, a on zobaczył, jak jej oczy zaczynają się napełniać łzami, a jej wargi drżą. O cholera, pomyślał. Jak większość mężczyzn, płacząca kobieta przerażała go na śmierć. Wolałby stoczyć strzelaninę z setką swoich najgorszych wrogów, niż musieć radzić sobie z jedną płaczącą kobietą.
„Jak masz na imię?” zapytał.
„Ava,” odpowiedziała cienkim głosem.
„Ava Cobler?” chciał wiedzieć. Jej imię nigdy wcześniej nie brzmiało tak pięknie, co ją zaskoczyło. Prawie zapomniała skinąć głową. „Nazywam się Zane Velky,” przedstawił się, wyciągając rękę. Oczy Avy zrobiły się większe, gdy usłyszała to imię. O nie, tylko nie to, pomyślała.
„Słyszałaś o mnie,” uśmiechnął się, brzmiał zadowolony. Ava skinęła głową. Każdy, kto mieszkał w mieście, znał nazwisko Velky, była to największa grupa mafijna w stanie, z siedzibą w mieście. A Zane Velky był głową rodziny, donem, wielkim szefem, współczesnym Al Capone. Ava czuła, jak jej spanikowany umysł wymyka się spod kontroli.
„Spokojnie, aniołku,” powiedział Zane, kładąc rękę na jej ramieniu. Jego kciuk zjechał w dół przed jej gardło. Gdyby ścisnął, miałaby trudności z oddychaniem, zdała sobie sprawę Ava, ale jakoś jego ręka uspokoiła jej umysł. „Dobra dziewczynka. Ty i ja musimy porozmawiać,” powiedział jej. Umysł Avy sprzeciwił się, gdy nazwał ją dziewczynką. Irytowało ją to, mimo że była przerażona. „Kto cię uderzył?” zapytał. Zane przesunął rękę, aby przechylić jej głowę na bok, żeby mógł spojrzeć na jej policzek, a potem na wargę.
******************Ava zostaje porwana i zmuszona do uświadomienia sobie, że jej wujek sprzedał ją rodzinie Velky, aby spłacić swoje długi hazardowe. Zane jest głową kartelu rodziny Velky. Jest twardy, brutalny, niebezpieczny i śmiertelny. W jego życiu nie ma miejsca na miłość ani związki, ale ma potrzeby jak każdy gorący mężczyzna.
Projekt Więzień
Czy miłość może oswoić nietykalnych? Czy tylko podsyci ogień i wywoła chaos wśród więźniów?
Świeżo po ukończeniu liceum i dusząca się w swojej beznadziejnej rodzinnym mieście, Margot pragnie ucieczki. Jej lekkomyślna przyjaciółka, Cara, myśli, że znalazła idealny sposób, aby obie mogły się stamtąd wyrwać - Projekt Więzień - kontrowersyjny program oferujący ogromną sumę pieniędzy w zamian za czas spędzony z więźniami o najwyższym stopniu bezpieczeństwa.
Bez wahania, Cara spieszy, aby je zapisać.
Ich nagroda? Bilet w jedną stronę do głębi więzienia rządzonego przez przywódców gangów, bossów mafii i mężczyzn, których strażnicy nie odważyliby się nawet przekroczyć...
W samym centrum tego wszystkiego, spotyka Cobana Santorellego - człowieka zimniejszego niż lód, ciemniejszego niż północ i śmiertelnie niebezpiecznego jak ogień, który podsyca jego wewnętrzną wściekłość. Wie, że projekt może być jego jedyną szansą na wolność - jego jedyną szansą na zemstę na tym, który zdołał go zamknąć, więc musi udowodnić, że potrafi nauczyć się kochać...
Czy Margot będzie tą szczęściarą, która pomoże go zreformować?
Czy Coban będzie w stanie zaoferować coś więcej niż tylko seks?
To, co zaczyna się od zaprzeczenia, może bardzo dobrze przerodzić się w obsesję, która następnie może rozkwitnąć w prawdziwą miłość...
Temperamentna powieść romantyczna.
Zdeprawowany Anioł - Romans mafijny
Alexis nigdy nie powinna była postawić stopy w moim świecie.
Tacy faceci jak ja brudzą takie dziewczyny jak ona. Zabieramy im niewinność i rozszarpujemy ją na strzępy.
Ona myśli, że jest twarda. Myśli, że da sobie ze mną radę.
Ale nie ma pojęcia, jak głęboko sięga mój mrok.
Najlepiej było, że wziąłem ją na jedną noc i zostawiłem za sobą.
Cokolwiek więcej byłoby zwyczajnie okrutne.
Myślałem, że widziałem Alexis Wright po raz ostatni.
Więc wyobraź sobie moje zdziwienie, gdy dwa lata później otwierają się drzwi do mojego gabinetu…
I ona wchodzi.
Dziewczyna, którą zniszczyłem. Dziewczyna, którą pożarłem.
Teraz, kiedy znowu stoi przede mną, mam do niej tylko dwa pytania:
Po pierwsze — co ona tu robi?
A po drugie…
Co ona ma na myśli, mówiąc: „nasze dziecko”?
CHŁOPIEC, KTÓRY MÓGŁ URODZIĆ DZIEDZICA
„Myślisz, że pozwolę Cassianowi wziąć to na siebie?”
„To mój syn. A ty? Ty jesteś tylko gębą, którą żałuję, że w ogóle zrobiłem.”
Lucien urodził się z tajemnicą.
Taką, której nawet on sam nie rozumiał.
Taką, o której jego ojciec wiedział od zawsze — i za którą go nienawidził.
Kiedy jego bliźniak, Cassian, żył na pełnej swobodzie, Lucien żył zamknięty za drzwiami, karany za samo istnienie.
Nie wolno mu było wychodzić.
Nie wolno mu było żyć.
Był ukryty. Wymazany z pamięci. Złamany.
Aż do chwili, gdy jedno przyjęcie zmieniło wszystko.
Ucierzpiała mafia księżniczka.
Winę zwalono na Cassiana.
Ale ich ojciec dopilnował, żeby to Lucien zapłacił cenę.
Tamtej nocy Lucien został oddany Zaynowi Kingsleyowi —
miliarderowi, dziedzicowi mafii.
Jednemu z Ośmiu, którzy rządzą miastem z cienia.
Ma dwie żony. Córkę. I umierającego ojca, który szeptem wwierca mu się w głowę:
„Daj mi syna. Prawdziwego dziedzica. Albo stracisz wszystko.”
Zayn nie wierzy w słabość.
Nie wierzy w miłość.
I na pewno nie wierzy w takich mężczyzn jak Lucien.
Zayn jest zimny. Bezwzględny. Homofobiczny.
Ale Zayn nie wie…
że Lucien nosi w sobie coś więcej niż ból.
Nosi sekret, który kpi z biologii, logiki i ze wszystkiego, co Zaynowi wydawało się pewne:
Lucien może urodzić dziedzica.
A to, co zaczęło się jako kara, zamienia się w obsesję.
To, co zaczęło się nienawiścią, zaczyna palić w coś zakazanego… i przerażającego.
Wybrana przez Przeklętego Króla Alfa
„Ale ja przeżyję.”
Szeptałam to do księżyca, do łańcuchów, do siebie — aż w to uwierzyłam.
Mówią, że Król Alfa Maximus to potwór — zbyt wielki, zbyt brutalny, zbyt przeklęty. Jego łoże to wyrok śmierci, i żadna kobieta nigdy go nie opuściła żywa. Dlaczego więc wybrał mnie?
Grubą, niechcianą omegę. Tę, którą moja własna wataha oddała jak śmieci. Jedna noc z bezlitosnym Królem miała mnie zakończyć. Zamiast tego zrujnowała mnie. Teraz pragnę mężczyzny, który bierze bez litości. Jego dotyk pali. Jego głos rozkazuje. Jego ciało niszczy. A ja wciąż wracam po więcej. Ale Maximus nie zna miłości. Nie zna towarzyszy. Bierze. Posiada. I nigdy nie zostaje.
„Zanim moja bestia pochłonie mnie całkowicie — potrzebuję syna, który przejmie tron.”
Niestety dla niego... nie jestem słabą, żałosną dziewczyną, którą wyrzucili. Jestem czymś o wiele bardziej niebezpiecznym — jedyną kobietą, która może złamać jego klątwę... albo zniszczyć jego królestwo.
Ręce Losu
Wiesz, co mówią o planowaniu?
"Planujesz, a Bóg się śmieje."
Sekretarko, Czy Chcesz Się Ze Mną Przespać?
Może dlatego żadna z nich nie wytrzymywała dłużej niż dwa tygodnie. Szybko mu się nudziły. Ale Valeria powiedziała „nie” i to tylko sprawiło, że zaczął gonić ją jeszcze zawzięciej, kombinując coraz to inne sposoby, żeby dostać to, czego chciał — nie rezygnując przy tym ze swoich rozrywek z innymi kobietami.
Nawet nie zauważył, kiedy Valeria stała się jego prawą ręką, i potrzebował jej do wszystkiego, jakby bez niej nie potrafił nawet oddychać. Mimo to nie przyznał się, że ją kocha, dopóki ona nie dotarła do swojej granicy i po prostu nie odeszła.
Wzlot Brzydkiej Luny
Potem spotkała jego. Pierwszego mężczyznę, który nazwał ją piękną. Pierwszego, który pokazał jej, jak to jest być kochaną.
To była tylko jedna noc, ale zmieniła wszystko. Dla Lyric był świętym, zbawcą. Dla niego, była jedyną kobietą, która sprawiła, że doszedł w łóżku – problem, z którym walczył od lat.
Lyric myślała, że jej życie wreszcie się zmieni, ale jak każdy w jej życiu, on kłamał. A kiedy odkryła, kim naprawdę jest, zdała sobie sprawę, że nie tylko jest niebezpieczny – jest typem mężczyzny, od którego nie można uciec.
Lyric chciała uciekać. Pragnęła wolności. Ale chciała również odnaleźć swoją drogę i odzyskać szacunek, wznieść się ponad popioły.
Ostatecznie została zmuszona do wejścia w mroczny świat, którego nie chciała poznać.
Jak nie zakochać się w smoku
Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.
Wszyscy oprócz mnie.
Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.
Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.
Może to głupota. Może igranie z ogniem.
Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
CEO Nad Moim Biurkiem
„Wiem, że tak.”
„A co, jeśli nie chce takiej ochrony?”
„Będzie chciała” — odpowiadam, a mój głos nieznacznie cichnie. „Bo potrzebuje faceta, który potrafi dać jej cały świat.”
„A jeśli świat stanie w ogniu?”
Moja dłoń odruchowo zaciska się mocniej na talii Violet.
„To zbuduję jej nowy” — mówię. „Nawet jeśli będę musiał sam spalić ten stary do gołej ziemi.”
Nie pracuję dla Rowana Ashcrofta.
Pracuję pod nim.
Z mojego biurka decyduję, kto dostaje przepustkę do najbardziej bezwzględnego prezesa w mieście, a kto nawet nie przechodzi przez recepcję i odbija się od ochrony jak od ściany. Ogarniając wszystko, trzymam w ryzach jego kalendarz, jego milczenie i jego wrogów. Pilnuję, żeby jego świat chodził jak w zegarku, podczas gdy mój po cichu się sypie: zaległe rachunki piętrzą się na kuchennym blacie, matka jest zamknięta na odwyku, a brat zniknął bez słowa, nawet bez głupiego „trzymaj się”.
Rowan Ashcroft to władza opakowana w idealnie skrojony garnitur.
Zimny. Nietykalny. Bez litości.
On nie flirtuje. On się nie uśmiecha. On nie widzi ludzi — tylko ich przydatność.
I przez długi czas ja też byłam po prostu przydatna.
Aż zaczął się przyglądać.
Na początku ta zmiana w jego uwadze jest ledwie zauważalna. Pauza o sekundę za długa. Spojrzenie, które zostaje. Polecenia, które zamiast odsuwać mnie na bok, ściągają coraz bliżej. Mężczyzna stojący nad moim biurkiem zaczyna kontrolować coś więcej niż mój grafik — i dociera do mnie za późno, że bycie zauważoną przez Rowana Ashcrofta jest o wiele bardziej niebezpieczne niż bycie ignorowaną.
Bo tacy faceci nie łakną czułości.
Oni łakną posiadania.
To miała być praca.
Nie sprawdzian moich granic.
Nie powolne, metodyczne osuwanie się w jego władzę.
Ale jeśli Rowan Ashcroft uzna, że moje miejsce jest pod jego biurkiem, to trudno.
Przetrwanie ma swoją cenę, a rachunki mają to gdzieś, jak je opłacę.
