Married To The Gateman

Married To The Gateman

Aishatuh M · Tapos na · 198.4k mga salita

426
Mainit
426
Mga View
128
Nadagdag
Idagdag sa Shelf
Simulan ang Pagbasa
Ibahagi:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Panimula

She could feel the pain slowly overcoming her soul. The agony, the grief, taking over all that she once thought was alive in her. She felt so empty that she was sure her whole body will echo if someone was to shake her. But she stood, rigid as though a hundred years old tree, clinging onto the only thing that made her alive; her eyeglasses.

Through those glasses, she had seen things she had wished she could erase. She had hated the things she once loved, places she once cherished and the man she grew up to love.

It didn’t matter who he was to her, his role in her life or even the title he possessed. She was going to take revenge, she was going to make him regret, she was going to make her father cry right before her eyes!

But what if he chose to add more pain to her aching wounds? The day he declared her married to a gateman, the strings left attaching her with him were forcefully cut off. And she was certain even if it would take her till eternity, so long as she stayed married to the gateman, her father would never know what happiness felt like!

Kabanata 1

He hissed and turned away from the gate, feeling more aroused with anger as she kept honking aggressively at the gate. Or in other words, at him. What was wrong with this girl? Didn't she know that if she were to spend the night honking at him, no one in the world will make him open the gate for her? Not even his employer, which was sadly her father.

This time, when she honked he was sure it lasted for more than a minute, he hissed again and palmed his face out of exasperation, waiting for the worse. Because the worse had always come, and this time too, even before he exhaled, the door got banged open.

"Who the hell do you think you are, Mujaheed?! What have gone into your head?!" Those words were the first he heard, and as he always did, he didn't look up at her. It was a waste of time. Or rather, he wanted to suppress himself from smacking her or suffocating her throat until she lost her breath.

She moved to the bench he was seated on and stood above his head, her hands placed on akimbo while she glared at him. He didn't have to look up at her to know that she was glaring at him. She had always glared at him, always hated and he made sure he annoyed her and made her angry as much as she did to him every blessed day.

"What are you paid for?" She asked with an angry tone and he fixed his eyes on the small cup he was taking his night tea from. She hissed and looked away huffing out an angry breath. "Do you take me as a nuisance? How could I be speaking to you and you're ignoring me? I've been honking at you for over five minutes! What do you mean?!"

It had came to the place he always wanted, where she would point out the kind of person she was and everyday, unless it got to that point, he would never budge. And right now, she pointed it out he took his eyes off from his cup, "There you are, a nuisance. I thought you've long realized that no matter what you do, I won't ever open the gate for you the moment it pass 8pm at night?" He was talking so calm, with a voice rich with melody and sophistication. Which she sometimes found unnerving.

"What do you mean?" She clamored. "Do you perhaps take yourself as my father or what? To be this bossy whenever I want to go out?! That's none of your business, Mujaheed! Look, just go and open the gate for me. That's your job, a freaking gateman and you have no right to be questioning me like this! I've heard enough!"

He softly hissed and poured himself more of his black tea, she glared at the pot and prayed for the day she would break it, all along with his tea things as she called them. "What's the time now?" He asked, casually sipping his tea as though he wasn't doing a thing that go against his job.

She hated herself the moment she found herself lifting up her wrist and she checked the time, it was past 10pm at night. Yes, she was going out this late at night, but what the hell was his business?! Wasn't it his job just to open the gate and close? And to guard the house too? Who the hell was this man? And whatever gave him the effrontery to be acting this way, she would love to know or see it.

"It's past 10pm at night, go back inside unless but if you persist, you can as well open the gate yourself." He sipped his tea and ignored her standing figure above his head. He knew if she had the strength to, nothing could stop her from smacking his head so hard or even strangling him to death.

She hissed and glared at him even though she was sure it was only but a waste of effort. He didn't notice, and even if he did, he wouldn't mind. "Mujaheed, for the last time, open the gate for me." She said through gritted teeth, hoping for the day she would successfully get some bandits to deal with this bunch of arrogance.

How could a voice sound as sultry as hers did? And she was infuriated, a minute away from shouting her lungs out? Mujaheed wondered and hissed, this girl, lady or woman, because he wasn't sure how he should address her, irritated the veins in him. He hissed again and when he looked up, his eyes fell into her bloodshot eyes, the anger was evident.

"You have two legs and hands, don't you? Open the gate yourself or stop shouting on me. Please, just go away, I wouldn't want someone to walk by and think we're having a simple conversation, which will be so embarrassing if you ask me."

He didn't have to look up at her to know that he had hit a nerve, because Mujaheed could say this had been their routine, almost everyday. Or maybe on days her father wasn't around. She laughed humourlessly, the kind of laughter that could tell her bewilderment.

She clapped her hands and looked at him with an awe stricken expression, "Did you hear yourself right? Ya ilahi! This man is seriously-" She was cut off by her phone and she lifted up the screen.

"Hey, Babe." She callrd out, smiling even though she was burning wihin.

"Come on, Babe, we've been waiting for you for long, is your Dad around? Do I need to come before you can sneak out?" The voice from the other end spoke, and she glared at the nonchalant figure of Mujaheed before she spoke back.

"I'm so sorry, Babe. I've been held up by something, but I'll be there in a bit, sorry." She apologised silently with a faint smile on her lips and she could imagine the annoyed expression on his face.

"Okay, Babe. Please come over soon. I'll hang up now." And after the call ended, she glared at Mujaheed before she furiously walked back into the house. She opened the gate herself and went back to the car. She flung her bag to the back seat and aggressively drove out of the house.

She slowed down when she was sure that if she spoke he would hear her, "If you won't open the gate for me, you can close it. Unless you want to guard an open house." She hissed loudly and rolled her window up before she drove off.

Mujaheed stared at the specks of dust her tyres left behind. But let's wait and see who'll unlock the house for you when you're back, he mused to himself and angrily stood to close the gate. Something caught his eyes on the floor, something sparkling.

He closed the gate before he bent down and took it into his palms, scrutinizing it before he understood what it was. It was a bracelet. Wait, he didn't quite understand. It looked like a bracelet or an anklet. It was hers, without doubt. He hissed softly and slid it inot his breast pocket. He had no intention of giving it back to her, but he didn't know why he didn't throw it away.

"Here's your dinner, Ya Mujaheed!" A lady walked over to him, smiling widely and it looked as if she had ran or jogged.

"Oh, that's so nice of you, Nana. But you know..." She cut him off before he finished his sentence.

She placed the tray on the paddles on the entrance to his part. She looked up with a cheeky grin, "She asked me to make it the way you like it, Rice and okro soup, right? That's what I did."

He suppressed his angry expression and smiled appreciatively at her, "That's so nice, Nana. Thank you so much. But didn't I tell you to tell her that she should stop doing this?" He moved to where Nana stood, staring at him with her innocent eyes.

She pouted her lips a bit, "I told her and she nearly killed me that day. I have no choice but to do what she asked me. You know how it is." She smiled and he nodded his head.

"I know, thank you, Nana. I'll tell her myself when next I see her, okay? You should go to bed, you have school tomorrow, don't you?" He asked and chuckled when she stifled a yawn.

"You know I hate going to school, Ya Mujaheed. Dahlia makes sure everyone in that school hates me, it's never fun." He liked Nana, since the first day she was brought to this house from Sardauna, the village which she had told him tons and tons of stories about, he liked her.

She was only an innocent 14 years old girl whose father died, the grandmother that took care of her died too, which was Alhaji's Aunt and he brought her home after the condolences. It was evident that the people in the house treated her as though she were a maid, and she found peace only with him. She was funny, carefree and she spoke alot. The first time she called him Ya Mujaheed he told her to stop, but then she said that she once had a brother and he died, he couldn't deny her that.

"You know how Dahlia is, Nana, don't worry about her, okay? Just focus on your studies. You should really go and sleep unless you want them to be shouting at you in the morning for being late." She smiled and innocence dripped from her eyes.

"I will, thank you, Ya Mujaheed. Goodnight? Enjoy your weird meal as well." Because who ate white rice with okro soup? None but him.

He smiled, she was the only person he smiled at for a very long time now. It felt as if be bad forgotten how it felt like to smile, to feel the urge to laugh. "It's the sweetest combo ever, you should try it one day." They spoke for a dew minutes before she walked back into the mansion. Alhaji Kamal Sardauna's mansion. A name that rang and echoed around the four walls of Taraba State.

He sat down on the paddle and looked up at the sky, he had always loved it at night. With the stars and the utter darkness that had engulfed the world, Mujaheed felt so much at ease. He loved being alone, and he had always hated it whenever someone intruded him. He began to eat his dinner, sadly smiling as some random thoughts crossed his mind. He could only be himself at night, not everyday, but on days he chose to be himself, it had always been at night, when no one could see him or notice. He hated to notice it himself.

?

It was still dawn when he came out of his room and took a look around the parking lot of the house, surprised when he hadn t seen her car. He thought he had slept off when she came back, that was why he left the key to the door where he used to hide it for her. Well, maybe not for her, but on days she went out to be so late at night, he had always kept the key for her. And somehow, she knew where he used to keep it, which was surprising. Because they had never spoken about it or even showed that they were aware of what had happened.

After he had prayed his Subh prayer in the mosque adjoined with the house, Mujaheed sat down and began to brew his tea like he had always down, and when the driver came to take them to school, they exchanged a brisk pleasantry.

"Good morning, Mujaheed, how have you been?" He greeted first, and Mujaheed looked up at him wearing the expression he had always worn. The nonchalant and cold look that often pushed people away from him; which he would forever be indebted to.

"Morning, Jibril, how have you been as well?" That was it, and even after Jibril had replied him, he only nodded his head and looked away.

The girls began to come out, they were only two of them; Dahlia which was Alhaji s third and last daughter than Nana. Dahlia barely threw him a glance when she hopped into the car and shouted at Nana that ran to greet him.

"Good morning, Ya Mujaheed! I hope you slept well?" She asked with a small smile and he nodded his head.

"I did, how was your night, Nana?" He questioned, and she nodded her head as she ran off, waving at him and he waved back at her.

He wondered why Jibril didn t come back early even though he didn t give a damn. And after an hour or more, he watched as the car drove to the house and that was when he realized the reason he stayed so long, he had taken Alhaji from the airport. Mujaheed rushed to the gate and yanked it open, his face holding its usual expression. He didn t mind whoever it was, he would always give you this expression no matter who you are.

"Good morning, Alhaji and how was your trip?" He greeted, ducking his head down a bit to show his respect.

Alhaji Kamal looked up at him with a warm smile, he had always liked Mujaheed. "Good morning to you too, Mujaheed. It was fine, thank you. I hope there isn t a problem when I was away?" He questioned and Mujaheed shook his head at him while he walked back to the door, to sip his tea again.

At first when Alhaji asked, he wanted to tell him about her, that she hadn t come back home, but then he thought maybe she was back without her car or something, and he would rather not. Jibril came out with the car shortly after that Alhaji had sent him again, and he sat there in utter silence, watching as the sun began to rise to the sky and sometimes, it blinded his view. But he loved the sensation of the burning sun on his skin, it was much better at times that what he used to feel.

"Mujaheed!!!" Alhaji called out at him while rushing towards the gate. He immediately stood up and walked into the house, wondering what had gone wrong for Alhaji to come out calling his name in such a distraught voice.

"What is it, Alhaji?" He asked, looking at his face that looked so forlorn.

"I got a call, Fareeda! She s in the hospital!" He said in a raspy breath and held his head.

"Should I call Jibril to take you there?" Even though he wondered what happened to her last night, he didn t faze. But he totally understood that he was this frightened. Maybe she got in contact with some thugs and disrespected them like she was used to? He prayed it was like that, let them teach her some lesson at least.

"No, Jibril is far away from home. Can you take me there please? You know how to drive, right?" Alhaji asked and Mujaheed could only nod his head. He walked to the parking lot and brought one of the parked cars out, and they drove directly to the said hospital.

On arriving, Alhaji turned to him from the corner he sat, "I pray she didn t do something bad this time, Ya Allah." He silently prayed and without answering, Mujaheed walked out of the car and opened the door for him.

They walked to the reception together, with Alhaji trying all he could to compose himself so none of the people watching over them could tell that he was in pain or rather, frightened. They went directly to the doctor s office, and when Mujaheed tried to go out and give them some privacy, Alhaji asked him not to. Mujaheed understood that, he was hypertensive, maybe he was afraid of an attack or something? He couldn t directly point a finger at his reason.

"What s wrong with her, Dr? I mean, when was she brought here?" How could he tell him that he knew his daughter hadn t slept home? And she was later found in a hospital without him knowing? Away on a business trip?

"She was brought here around 3am by a guy named Adam, I don t know maybe he s her husband but he hasn t come back and when we asked her for her guardian s number, she gave us your s, Alhaji." Alhaji gulped down a lump in his throat and closed his eyes, this was what he had been fearing to happen. He knew it, Fareeda hadn t stopped dating this Adam of a guy, what the hell was wrong with her? Did he have to nearly kill her before she could get what he was trying to say, for Allah s sake?

"And what s wrong with her, Doctor?" He asked again, trying so hard to keep his anger in check. Fareeda will have a taste of it today, for sure. He would have to make sure that she couldn t move a limb from her body.

"He told us that she fell from the stairs and she isn t deeply wounded. But sadly, we couldn t save her baby. She had a miscarriage."

Alhaji felt as if there was thunder strongly striking the walls of his ears, his head, his heart. It felt blank and eerily silent everywhere. Did he hear him right? Fareeda had a what?! But he had to act up, he wouldn t have to show this man that his daughter wasn t married like they all thought, lest he wanted the news to evolve around the streets of Taraba state that Alhaji Kamal Sardauna s daughter had an illegitimate child miscarried.

He immediately stood up, "Can we see her please?"

The doctor called a nurse and asked her to take them to the room Fareeda was kept, Alhaji wanted nothing but to lay his eyes on her, until then, he didn t know how to treat her. What kind of punishment she deserved and what he would say to her. She had never had his stricken with grief, shame and confusion until today.

The nurse showed them the room, smiled and walked off to her duty. He needn t to turn back to know that Mujaheed was following him, and when he tried to turn the doorknob to enter, Mujaheed spoke, "I ll wait in the car, Alhaji."

He softly shook his head, he didn t want to be tagged as a father that killed his daughter, he needed someone that can save Fareeda from his hands in this room. What was left? He had heard it, Fareeda had had a miscarriage, and she had never been married. Brought to the hospital by a random guy named Adam at 3am at night. He softly turned to look at him, "No, let s get inside together."

Huling Mga Kabanata

Maaaring Magustuhan Mo 😍

Pagkatapos ng Isang Gabi Kasama ang CEO

Pagkatapos ng Isang Gabi Kasama ang CEO

1.5k Mga View · Nagpapatuloy · Henry
Anim na taon nang mahal ni Grace ang kanyang asawa na si Henry, umaasa na ang kanyang malalim na pagmamahal ay magpapalapit sa puso ng kanyang bilyonaryong asawa. Ngunit sa kanyang labis na pagkabigla, niloko siya ni Henry, at ang ibang babae ay isang may kapansanang dalaga na nagngangalang Elodie. Napakabuti ni Henry kay Elodie, binibigyan siya ng pinakamasayang buhay at pag-aalaga sa mundo, ngunit napakabagsik niya kay Grace. Ang dahilan ng ganitong pag-uugali ni Henry ay dahil naniniwala siyang si Elodie ang nagligtas sa kanya noon, hindi niya alam na si Grace pala ang tunay na nagligtas sa kanya.
Pinagpala ng mga Bilyonaryo Matapos Malinlang

Pinagpala ng mga Bilyonaryo Matapos Malinlang

27.4k Mga View · Nagpapatuloy · FancyZ
Apat na taon nang kasal, nanatiling walang anak si Emily. Isang diagnosis sa ospital ang nagdala ng kanyang buhay sa impiyerno. Hindi siya makakapagbuntis? Pero bihira namang umuwi ang kanyang asawa sa loob ng apat na taon, kaya paano siya mabubuntis?

Si Emily at ang kanyang bilyonaryong asawa ay nasa isang kasunduang kasal; umaasa siyang makuha ang kanyang pagmamahal sa pamamagitan ng pagsisikap. Gayunpaman, nang dumating ang kanyang asawa kasama ang isang buntis na babae, nawalan siya ng pag-asa. Matapos siyang palayasin, ang walang matirahang si Emily ay kinuha ng isang misteryosong bilyonaryo. Sino siya? Paano niya kilala si Emily? Ang mas mahalaga, buntis si Emily.
Kaligayahan ng Anghel

Kaligayahan ng Anghel

1.6k Mga View · Tapos na · Dripping Creativity
"Layuan mo ako, layuan mo ako, layuan mo ako," sigaw niya nang paulit-ulit. Patuloy siyang sumisigaw kahit na mukhang naubusan na siya ng mga bagay na maibabato. Interesado si Zane na malaman kung ano talaga ang nangyayari. Pero hindi siya makapag-concentrate dahil sa ingay ng babae.

"Tumahimik ka nga!" sigaw niya sa kanya. Tumahimik ang babae at nakita niyang nagsimulang mapuno ng luha ang kanyang mga mata, nanginginig ang kanyang mga labi. Putang ina, naisip niya. Tulad ng karamihan sa mga lalaki, takot siya sa babaeng umiiyak. Mas pipiliin pa niyang makipagbarilan sa isang daang kaaway kaysa harapin ang isang babaeng umiiyak.

"At ang pangalan mo?" tanong niya.

"Ava," sagot niya sa mahinang boses.

"Ava Cobler?" gusto niyang malaman. Hindi pa kailanman naging ganito kaganda ang tunog ng kanyang pangalan, ikinagulat niya. Halos nakalimutan niyang tumango. "Ako si Zane Velky," pakilala niya, iniabot ang kamay. Lumaki ang mga mata ni Ava nang marinig ang pangalan. Oh hindi, huwag naman sana, kahit ano huwag lang ito, naisip niya.

"Narinig mo na ako," ngumiti siya, mukhang nasiyahan. Tumango si Ava. Lahat ng nakatira sa lungsod ay kilala ang pangalang Velky, ito ang pinakamalaking grupo ng mafia sa estado na may sentro sa lungsod. At si Zane Velky ang pinuno ng pamilya, ang don, ang malaking boss, ang malaking honcho, ang Al Capone ng modernong mundo. Naramdaman ni Ava na umiikot ang kanyang takot na utak.

"Kalma ka lang, angel," sabi ni Zane at inilagay ang kamay sa kanyang balikat. Ang hinlalaki niya ay bumaba sa harap ng kanyang lalamunan. Kung pinisil niya, mahihirapan siyang huminga, napagtanto ni Ava, pero sa kung anong paraan, ang kamay niya ay nagpakalma sa kanyang isip. "Magaling na babae. Kailangan nating mag-usap," sabi niya. Tumutol ang isip ni Ava sa pagtawag sa kanya ng babae. Naiinis siya kahit na natatakot siya. "Sino ang nanakit sa'yo?" tanong niya. Inilipat ni Zane ang kamay para itagilid ang ulo niya upang makita ang kanyang pisngi at pagkatapos ang kanyang labi.

******************Kinidnap si Ava at napilitang tanggapin na ibinenta siya ng kanyang tiyuhin sa pamilya Velky upang makabayad sa kanyang utang sa sugal. Si Zane ang pinuno ng cartel ng pamilya Velky. Siya ay matigas, brutal, mapanganib at nakamamatay. Walang puwang ang kanyang buhay para sa pag-ibig o relasyon, pero may mga pangangailangan siya tulad ng sinumang mainit ang dugo na lalaki.

Babala:
Pag-uusap tungkol sa SA
Mga isyu sa imahe ng katawan
Magaan na BDSM
Deskriptibong paglalarawan ng mga pag-atake
Pagpapakamatay
Mabigat na wika
Kinakantot ang Tatay ng Aking Kaibigan

Kinakantot ang Tatay ng Aking Kaibigan

1.1k Mga View · Nagpapatuloy · Ayuk Simon
PAALALA SA NILALAMAN

MARAMING EROTIKONG EKSENA, PAGLARO SA PAGHINGA, PAGGAMIT NG LUBID, SOMNOPHILIA, AT PRIMAL PLAY ANG MATATAGPUAN SA LIBRONG ITO. MAYROON ITONG MATURE NA NILALAMAN DAHIL ITO AY RATED 18+. ANG MGA LIBRONG ITO AY KOLEKSYON NG NAPAKA-SMUTTY NA MGA AKLAT NA MAGPAPAHANAP SA INYO NG INYONG MGA VIBRATOR AT MAG-IIWAN NG BASANG PANTY. Mag-enjoy kayo, mga babae, at huwag kalimutang magkomento.

XoXo

Gusto niya ang aking pagkabirhen.
Gusto niya akong angkinin.
Gusto ko lang maging kanya.

Pero alam kong higit pa ito sa pagbabayad ng utang. Ito ay tungkol sa kagustuhan niyang angkinin ako, hindi lang ang aking katawan, kundi bawat bahagi ng aking pagkatao.
At ang masama sa lahat ng ito ay ang katotohanang gusto kong ibigay ang lahat sa kanya.

Gusto kong maging kanya.
Ang Tatay ng Aking Kaibigan

Ang Tatay ng Aking Kaibigan

1.2k Mga View · Nagpapatuloy · Phoenix
Si Elona, labing-walo na taong gulang, ay nasa bungad ng bagong kabanata - ang huling taon niya sa mataas na paaralan. Pangarap niyang maging isang modelo. Ngunit sa ilalim ng kanyang tiwala sa sarili, may tinatago siyang lihim na pagtingin sa isang taong hindi inaasahan - si G. Crane, ang ama ng kanyang matalik na kaibigan.

Tatlong taon na ang nakalipas mula nang mawala ang asawa ni G. Crane sa isang trahedya. Isang napakagandang lalaki, siya ngayon ay isang masipag na bilyonaryo, simbolo ng tagumpay at hindi masambit na sakit. Ang mundo niya ay nagtatagpo sa mundo ni Elona sa pamamagitan ng kanyang matalik na kaibigan, ang kanilang magkaparehong kalye, at ang pagkakaibigan ni G. Crane sa kanyang ama.

Isang kapalarang araw, isang pagkakamali ng hinlalaki ang nagbago ng lahat. Aksidenteng naipadala ni Elona kay G. Crane ang serye ng mga larawan na dapat sana'y para sa kanyang matalik na kaibigan. Habang nakaupo si G. Crane sa mesa ng boardroom, natanggap niya ang hindi inaasahang mga imahe. Tumagal ang kanyang tingin sa screen, at may kailangan siyang desisyon na gawin.

Haharapin ba niya ang aksidenteng mensahe, nanganganib na masira ang marupok na pagkakaibigan at posibleng pag-alabin ang mga damdaming hindi nila inaasahan?

O pipiliin ba niyang labanan ang sarili niyang mga pagnanasa nang tahimik, naghahanap ng paraan upang tahakin ang hindi pamilyar na teritoryong ito nang hindi nagugulo ang mga buhay sa paligid niya?
Alipin ng Mafia

Alipin ng Mafia

488 Mga View · Nagpapatuloy · Jaylee
"Alam mo na hindi ka dapat makipag-usap sa kahit sinong boss!"
"Hindi, ang sabi mo hindi ko sila pwedeng kantutin, hindi mo sinabi na hindi ko sila pwedeng kausapin."
Tumawa si Alex nang walang humor, ang kanyang mga labi ay nag-twist sa isang sneer. "Hindi lang siya. O akala mo ba hindi ko alam ang tungkol sa iba?"
"Talaga?"
Lumapit si Alex sa akin, ang kanyang malakas na dibdib ay pinipilit akong mapadikit sa pader habang ang kanyang mga braso ay umangat sa magkabilang gilid ng aking ulo, kinukulong ako at nagdudulot ng init na bumalot sa pagitan ng aking mga hita. Yumuko siya, "Ito na ang huling beses na babastusin mo ako."
"Pasensya na-"
"Hindi!" sigaw niya. "Hindi ka pa nagsisisi. Hindi pa. Nilabag mo ang mga patakaran at ngayon, babaguhin ko ang mga ito."
"Ano? Paano?" ungol ko.
Ngumisi siya, hinahaplos ang likod ng aking ulo upang haplusin ang aking buhok. "Akala mo ba espesyal ka?" Tumawa siya nang may pangungutya, "Akala mo ba kaibigan mo ang mga lalaking iyon?" Biglang nag-fist ang mga kamay ni Alex, marahas na hinila ang aking ulo paatras. "Ipapakita ko sa'yo kung sino talaga sila."
Nilunok ko ang isang hikbi habang lumalabo ang aking paningin at nagsimula akong magpumiglas laban sa kanya.
"Ituturo ko sa'yo ang isang leksyon na hinding-hindi mo makakalimutan."


Kakatapos lang iwanan si Romany Dubois at ang kanyang buhay ay nagulo ng iskandalo. Nang inalok siya ng isang kilalang kriminal ng isang alok na hindi niya matanggihan, pumirma siya ng kontrata na nagtatali sa kanya sa loob ng isang taon. Matapos ang isang maliit na pagkakamali, napilitan siyang paligayahin ang apat sa mga pinaka-mapanganib at possessive na mga lalaki na nakilala niya. Ang isang gabi ng parusa ay naging isang sexual powerplay kung saan siya ang naging ultimate obsession. Matututo ba siyang pamunuan sila? O patuloy ba silang maghahari sa kanya?
Ang Hindi Kanais-nais na Alpha (Kumpletong Koleksyon)

Ang Hindi Kanais-nais na Alpha (Kumpletong Koleksyon)

305 Mga View · Tapos na · K. K. Winter
"Gawin mo! Gahasa mo ako!" Sigaw niya, mula sa kaibuturan ng kanyang baga, hinahamon ang halimaw sa kanya.

Tumawa siya, totoo, malakas.
"Wala kang ideya kung ano ang ginagawa mo sa akin, di ba, kuting?" tanong niya, habang inaabot ang kanyang sinturon.

"Yung maliit na kagat sa labi mo, na ginagawa mo tuwing tinitingnan mo ako- nakakaloka.

Yung panginginig ng katawan mo, nung pinalo kita- sobrang nakakalibog, kinailangan kong pigilan ang sarili ko na ipako ka sa pader, at kantutin ka sa pasilyo.

At ngayon, ang amoy mo, literal na inaanyayahan ako. Naamoy ko ang pagnanasa mo mula sa malayo, ang amoy na nagpapalaway sa akin at nagpapabaliw sa halimaw sa loob ko.

At ang katawan mo- Diyos ng Buwan- ang katawan mo ay banal. Walang duda, kaya kong purihin at namnamin ito araw-araw, at hindi magsasawa."

***Si Evangeline ay isang simpleng tao, ipinanganak at lumaki sa bayan na pinamumunuan ng mga shifter. Isang araw, siya ay nahuli ng isang grupo ng mga shifter at muntik nang magahasa, ngunit siya ay nailigtas ng isang lalaking may maskara.

Ang mga pagdududa tungkol sa pagkakakilanlan ng estranghero at takot sa mga shifter ay nananatili sa kanyang isipan hanggang sa gabi ng human mating games nang siya ay mahuli ng kanyang tagapagligtas. Ang lalaking hindi kailanman nagtanggal ng maskara, isang makapangyarihang shifter-Eros.

***PAALALA: Ito ay isang kumpletong koleksyon ng serye para sa The Unwanted Alpha Series ni K. K. Winter. Kasama dito ang at . Ang mga hiwalay na libro mula sa serye ay makukuha sa pahina ng may-akda.
Ang Tatlong Daddy Ko ay Magkakapatid

Ang Tatlong Daddy Ko ay Magkakapatid

1.3k Mga View · Nagpapatuloy · Libby Lizzie Loo Author
Si Serena ay naghahanap ng isang gabi kasama ang isang Daddy Dom at natagpuan niya ang perpektong lalaki sa isang sex club. Naniniwala si Daddy na natagpuan din niya ang perpeksyon at nagmamadaling hanapin siya matapos siyang tumakas. Ano kaya ang gagawin ni Serena kapag nalaman niyang gusto ni Daddy na ibahagi siya sa kanyang mga kaibigan? Mag-aalinlangan ba siya o susuong na lang?
Pagsikat ng Hari ng Alpha

Pagsikat ng Hari ng Alpha

462 Mga View · Nagpapatuloy · LynnBranchRomance💚
Ang mga kaharian ng mga diyos ay bumagsak sa digmaan, at ang mortal na mundo, bagaman hindi alam, ay nararamdaman ang mga epekto. May mga bulong ng isang salot na nagiging halimaw ang mga tao na kumakalat sa bawat sulok ng mundo, ngunit walang makapipigil sa sakit.

Ang Gold Moon Pack ay namuhay sa kaguluhan noon, ngunit ang matagal nang iginagalang na alpha ay kakapasa lamang ng pamumuno sa kanyang anak na si Henry. Ito ang pinakahuling pagsubok para sa isang bagong Alpha, at sa kanyang Luna, si Dorothy. Kung siya'y mabibigo, siya'y magiging isa sa marami na hindi maililigtas ang kanyang mga tao sa panahon ng malawakang pagkalipol ng mortal na mundo. Kung siya'y magtatagumpay, ang kasaysayan ay maglalarawan sa kanya sa mga bandila hanggang sa katapusan ng panahon.

Ngunit ang daan palabas ng kadiliman ay puno ng panlilinlang, karahasan, at trahedya.

May mga desisyong gagawin.

Magkakahiwalay ang mga ugnayan ng pamilya.

Ang kapayapaan ay hindi nagtatagal.

TALA NG MAY-AKDA:

Ang RISE OF THE ALPHA KING ay isang episodikong pagpapatuloy ng The Green Witch Trilogy/Dragon Keep Me/at The Toad Prince na mga kwento. Ang kwentong ito ay makikita ang mga pangyayari sa trilogy ni Ceres: Loved by Fate, Kissed by Sun, at Touched by Chaos, na isinasalaysay mula sa mga pananaw ng ating mga karakter sa mortal na mundo.

Sa kabuuan, ako ay magsusulat mula sa mga pananaw nina:

Henry

Dot

Jillian

Odin

at Gideon.

NGUNIT, maaari rin itong maging sinuman mula sa mga orihinal na libro.

Tulad ng karamihan sa aking mga sulat, tandaan na ako ay nagsusulat ng mga realistiko na kwento. Kung ito'y karahasan, ito'y marahas. Kung ito'y sekswal na pang-aabuso, ito'y traumatiko. Nais kong pukawin ang matinding emosyon. Nais kong tumawa kayo, umiyak, at mag-cheer para sa aking mga karakter na parang sila'y inyong mga kaibigan. Kaya oo, TRIGGER WARNINGS.

NGUNIT, siyempre may mga erotikong eksena! Marami pa ring romansa, pag-ibig, at tawanan.

Ang kwentong ito ay ia-update ng (3,000-5,000) salita isang beses kada linggo, tuwing Miyerkules, hanggang sa matapos.
Ang Kinamumuhiang Katuwang ng Alpha

Ang Kinamumuhiang Katuwang ng Alpha

545 Mga View · Tapos na · WAJE
“Ayoko nang makita ang mala-anghel niyang mukha na niloko ako at pumatay sa anak ko, nandidiri ako sa kanya, wala siyang kwenta, isang walang silbing sinungaling. Napakabait ko sa kanya at ganito niya ako ginantihan? Putang ina, mahal na mahal ko siya, binago ko ang sarili ko para sa kanya. Tiniis ko ang lahat ng nakakainis at nakakahiya niyang ugali pero alam mo, ibalik mo na lang siya kay Ryan kung kailangan, sigurado akong laking ginhawa niya nang kinuha ko siya pero pinagsisisihan ko rin na kinuha ko siya.”
Pinipilit ni Camilla na magpakalma, hinahanap ang balanse pero umiiyak pa rin. “Hindi mo sinasadya 'yan, galit ka lang. Mahal mo ako, di ba?” bulong niya, ang tingin niya ay napunta kay Santiago. “Sabihin mo sa kanya na mahal niya ako at galit lang siya.” pakiusap niya, ngunit nang hindi sumagot si Santiago, umiling siya, ang tingin niya ay bumalik kay Adrian at tinitigan siya nito ng may paghamak. “Sabi mo mahal mo ako magpakailanman.” bulong niya.
“Hindi, putang ina, galit na galit ako sa'yo ngayon!” sigaw niya.
*****
Si Camilla Mia Burton ay isang labing-pitong taong gulang na walang lobo, puno ng insecurities at takot sa hindi alam. Siya ay kalahating tao, kalahating lobo; siya ay isang makapangyarihang lobo kahit hindi niya alam ang kapangyarihan sa loob niya at may halimaw din siya, isang bihirang hiyas. Si Camilla ay kasing tamis ng kaya niya.
Ngunit ano ang mangyayari kapag nakilala niya ang kanyang kapareha at hindi ito ang pinangarap niya?
Siya ay isang malupit at malamig na labing-walong taong gulang na Alpha. Siya ay walang awa at hindi naniniwala sa mga kapareha, ayaw niyang may kinalaman sa kanya. Sinisikap niyang baguhin ang pananaw nito sa mga bagay, ngunit kinamumuhian at tinatanggihan siya nito, itinutulak siya palayo pero malakas ang ugnayan ng kapareha. Ano ang gagawin niya kapag pinagsisihan niya ang pagtanggi at pagkamuhi sa kanya?
Ang Aking Amo, Ang Aking Lihim na Asawa

Ang Aking Amo, Ang Aking Lihim na Asawa

842 Mga View · Tapos na · Jane Above Story
Handa na si Hazel para sa isang proposal sa Las Vegas, ngunit nagulat siya nang ipagtapat ng kanyang nobyo ang pagmamahal niya sa kanyang kapatid.
Sa sobrang sakit, nagpakasal siya sa isang estranghero. Kinabukasan, malabo ang mukha nito sa kanyang alaala.
Pagbalik sa trabaho, mas lalong naging komplikado ang sitwasyon nang matuklasan niyang ang bagong CEO ay walang iba kundi ang misteryosong asawa niya sa Vegas?!
Ngayon, kailangan ni Hazel na malaman kung paano haharapin ang hindi inaasahang pag-ikot ng kanyang personal at propesyonal na buhay...
Ang Tao ng Hari ng Alpha

Ang Tao ng Hari ng Alpha

909 Mga View · Tapos na · HC Dolores
"Kailangan mong maintindihan ang isang bagay, maliit na kaibigan," sabi ni Griffin, at lumambot ang kanyang mukha.

"Naghintay ako ng siyam na taon para sa'yo. Halos isang dekada na mula nang maramdaman ko ang kawalan na ito sa loob ko. Nagsimula akong magduda kung totoo ka ba o kung patay ka na. At pagkatapos, natagpuan kita, dito mismo sa loob ng aking tahanan."

Ginamit niya ang isa sa kanyang mga kamay para haplusin ang aking pisngi at nagdulot ito ng kilig sa buong katawan ko.

"Nagtiis na ako ng sapat na panahon nang wala ka at hindi ko hahayaang may kahit ano pa na maghiwalay sa atin. Hindi ibang mga lobo, hindi ang lasing kong ama na halos hindi na makayanan ang sarili sa nakalipas na dalawampung taon, hindi ang pamilya mo – at hindi rin ikaw."


Si Clark Bellevue ay ginugol ang buong buhay niya bilang tanging tao sa grupo ng mga lobo - literal. Labingwalong taon na ang nakalipas, si Clark ay aksidenteng bunga ng isang maikling relasyon sa pagitan ng isa sa pinakamakapangyarihang Alpha sa mundo at isang babaeng tao. Sa kabila ng pamumuhay kasama ang kanyang ama at mga kapatid na kalahating lobo, hindi kailanman naramdaman ni Clark na siya ay tunay na kabilang sa mundo ng mga lobo. Ngunit habang nagpaplano si Clark na tuluyan nang iwan ang mundo ng mga lobo, biglang nagbago ang kanyang buhay dahil sa kanyang kapareha: ang susunod na Alpha King, si Griffin Bardot. Matagal nang naghihintay si Griffin na makilala ang kanyang kapareha, at hindi niya ito pakakawalan anumang oras. Hindi mahalaga kung gaano kalayo ang pagtatangka ni Clark na takasan ang kanyang tadhana o ang kanyang kapareha - balak ni Griffin na panatilihin siya, anuman ang kailangan niyang gawin o sino man ang haharang sa kanyang daan.