De Drakentemmer
Ame lia · Wordt Bijgewerkt · 64.0k Woorden
Inleiding
Ik haalde diep adem en liep naar hem toe terwijl ik langzaam mijn hand om hem heen sloeg. "Ik vertrouw je." Met die donkere ogen die een diepe zilveren tint aannamen, zag hij er zo knap uit.
"Kom niet dichterbij, want ik weet dat ik je pijn zal doen."
Ik haalde diep adem en liep naar hem toe terwijl ik langzaam mijn hand om hem heen sloeg. "Ik vertrouw je." Met die donkere ogen die een diepe zilveren tint aannamen, zag hij er zo knap uit.
Maak kennis met het intrigerende verhaal van Garcia, die bijna werd vermoord nadat haar ouders voor haar ogen koelbloedig werden vermoord, maar toen werd geholpen door iemand die niet alleen een prins is, maar een vervloekte prins die zijn draak niet kan beheersen. Nu heeft ze nog maar één optie: zichzelf opofferen om de vrede in het land terug te brengen of bij Adrian blijven, die de restanten van haar roedel zal doden en vernietigen.
Haar ouders werden voor haar ogen koelbloedig vermoord, maar toen werd ze geholpen door iemand die niet alleen een prins is, maar een vervloekte prins die zijn draak niet kan beheersen. Nu heeft ze nog maar één optie: zichzelf opofferen om de vrede in het land terug te brengen of bij Adrian blijven, die de restanten van haar roedel zal doden en vernietigen.
Haar enige optie is zichzelf opofferen om de vrede in het land terug te brengen of bij Adrian blijven, die de restanten van haar roedel zal doden en vernietigen.
Hoofdstuk 1
Hallo allemaal! Ik ben de auteur van dit boek. Ik zou het enorm waarderen als jullie het boek aan jullie planken zouden toevoegen. Ik weet dat ik veel van jullie vraag, maar alsjeblieft, sla het boek niet over zonder het aan jullie planken toe te voegen. Ik smeek jullie, want het zou mij enorm aanmoedigen en helpen om frequente updates te geven. Ik heb een rollercoaster van emoties gepland. Jullie reacties zullen mij ideeën geven om elke pagina spannend te maken. Bedankt dat jullie deze reis met mij willen maken.
Garcia's POV
Het bloedbad, de dood en het geschreeuw van pijn deden me opschrikken van angst. Ik werd onmiddellijk wakker en bevond me in het bos, waar ik had geslapen. Mijn hart deed pijn en tranen brandden in mijn ogen; ik kon niet bewegen, noch kon ik een woord zeggen. Ik herinnerde me wat er met mij was gebeurd en hoe ik in het bos was beland. Mijn hart sloeg onregelmatig en ik merkte dat het nog steeds donker was. Ik probeerde mijn omgeving te ontcijferen en was blij dat ik veilig was. Ik herinnerde me hoe beide mijn ouders werden vermoord, dus ik moest wegrennen om verdere teleurstelling te voorkomen.
Tranen vulden mijn ogen en ik moest mijn zenuwen kalmeren. Ik haalde scherp adem terwijl ik probeerde aan mijn omgeving te wennen. Het gevoel was nog steeds nieuw voor mij; dit was de eerste keer dat ik me in zo'n cruciale situatie bevond, en het maakte me enigszins rusteloos. Dus stond ik op van de grond. Ik moest onderdak vinden omdat ik niet als een zwervende wolf wilde eindigen. Het bos was nog steeds donker, wat me bang maakte. Ik kon mijn weg vooruit niet vinden; mijn hart sloeg zo snel en ik wilde elke gedachte aan pijn en ongeluk verdrijven. Ik rende zo snel; ik kon de tranen voelen dreigen op mijn wangen te vallen; ik kon de pijn, het verdriet en de ellende voelen. Ik probeerde zo kalm mogelijk te blijven, maar alles deed pijn terwijl ik dacht aan wat ik had meegemaakt voordat ik hier kwam.
Maar toen hoorde ik het luide geluid van paarden die in mijn richting trokken. Ik ademde zo zwaar. Ik herinnerde me hoe ik ternauwernood aan de dood was ontsnapt—hoe mijn ouders recht voor mijn ogen werden vermoord. Ik wil dat niet opnieuw meemaken. Ik sloot mijn ogen en vertelde mezelf dat alles goed zou komen, maar ik kon ook mijn wolf voelen; zij was net zo bang als ik. Dus begon ik meteen nog sneller te rennen. Ik kon het geluid van naderende paarden steeds dichterbij horen. Ik was zo bang en wist niet hoe ik moest ontsnappen.
Ik herinner me duidelijk hoe die groepen draken kwamen en de hele roedel verbrandden en onze huizen in as achterlieten. Andere mensen reden op paarden; ze kwamen om de overlevenden af te maken. Het maakte me erg rusteloos en ongemakkelijk toen ik dacht aan hoe mijn moeder huilde en mijn vader zijn leven gaf om mij te redden. Schuldgevoel achtervolgde me terwijl die gedachten binnensijpelden. Maar toen hoorde ik de stem van de ruiters: "Daar is ze; ze zit daar." Toen ik dat hoorde, sloot ik mijn ogen en wachtte op de dood omdat vechten geen zin had. Maar toen herinnerde ik me mijn broer, dat ik alles zou doen om bij hem te zijn.
Ik herinnerde me hoe hij was weggelopen; ik moest hem in ieder geval vinden. Dus, met een zware ademhaling, stond ik op en begon te rennen naar het diepste deel van het bos, ondanks dat ik wist dat ze me al hadden gezien en dat hun paarden dichterbij kwamen. Ik wilde nog steeds een uitweg uit deze situatie vinden, dus ik drong mezelf aan en bleef rennen.
De gedachte aan alles kwam als een schokkende bliksemflits. "Pak haar!" schreeuwde een van de mannen uit volle borst, dus ze verhoogden hun snelheid, en dat deed ik ook. Hoewel ik zeker wist dat ik niet kon concurreren met de snelheid van een paard, slaagde ik er toch in. Met een zware zucht kwam ik tot stilstand toen ik zag waar ik was. Ik stond op hoog land, en beneden stroomde water in golven.
Het was duidelijk dat het een rivier was en dat het ergens naartoe leidde. Ik probeerde het einde van de woedende golven te zien, maar het was eindeloos. Nee, ik kan niet in dat diepe en woedende water springen. Ik draaide me om en zag de paarden steeds dichterbij komen. "Sneller en pak haar vast," schreeuwde een van de mannen nog harder deze keer. Ik draaide me om en keek in zijn ogen; hij had een litteken naast zijn rechteroog. Ik was doodsbang; ik kon geen centimeter bewegen, en mijn lichaam wankelde. Maar toen had ik slechts drie seconden om na te denken; ik moest springen of gevangen worden en uiteindelijk gemarteld worden.
'Spring,' klonk mijn wolf zo luid dat ik mijn evenwicht verloor en op de grond viel. Ik sloot mijn ogen en wachtte op de pijn. De plek was zo hoog dat het twintig lange seconden duurde voordat ik in het water landde. Ik wist niet hoe ik moest zwemmen, en toch landde ik. In zo'n chaos probeerde ik te zwemmen, maar mijn lichaam voelde zwaar, en toen ik naar beneden keek, merkte ik dat mijn been vastzat tussen twee rotsen. Ik kan niet zwemmen en ik kan mijn been niet tussen de rotsen vandaan halen. Ik worstelde en riep om hulp. De pijn was te veel om te dragen; alsof dat nog niet genoeg was, hoorde ik een luid dreunende golf; het was op mij gericht en het was onverbiddelijk fel. Ik sloot mijn ogen en wachtte op de dood.
Er was maar één wens die ik had, namelijk om in ieder geval de kans te krijgen mijn broer weer te ontmoeten, maar dat kon ik niet. Het gaf me het gevoel dat ik had gefaald, en ik voelde me nog schuldiger. Ik had gebrek aan lucht, dus ik opende mijn mond om te ademen, maar ik slikte een enorme hoeveelheid water in. En ik had al toegegeven aan de dood.
De duisternis omhulde me en overweldigde me. Het voelde bijna als een eeuwigheid toen ik naar het licht werd gebracht. En ik zag een jonge man met lang zilver haar; zijn lange wimpers fladderden, en zijn gouden ogen deden mijn ziel smelten. Hij droeg witte linnen kleding die bij zijn zilveren haar paste; zijn lippen waren de zuiverste rood; en zijn zijdezachte haar maakte me gefascineerd terwijl ik naar hem staarde. Ik raakte zijn gezicht aan, en ik voelde de zachtheid ervan; het deed me denken aan de huid van een baby.
Toen vroeg ik, "Ben ik in de hemel, en ben jij een engel?"
Laatste Hoofdstukken
#55 Ze is van mij
Laatst Bijgewerkt: 4/16/2026#54 Laat haar bloeden
Laatst Bijgewerkt: 4/16/2026#53 Bange Isabella
Laatst Bijgewerkt: 4/16/2026#52 Schuldgevoel
Laatst Bijgewerkt: 4/16/2026#51 Klein gebouw
Laatst Bijgewerkt: 4/16/2026#50 Ze is gedeeltelijk demon.
Laatst Bijgewerkt: 4/16/2026#49 Neem haar mee
Laatst Bijgewerkt: 4/16/2026#48 Een viezerik met pijn
Laatst Bijgewerkt: 4/16/2026#47 Weet je dat zeker?
Laatst Bijgewerkt: 4/16/2026#46 Laat me gaan
Laatst Bijgewerkt: 4/16/2026
Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍
De Empathische Zwangerschapspijnen van de CEO
De Drakenkoningen en De Profetie
Lucian fluistert zachtjes in mijn oor: "Welkom thuis, kleine partner."
Toen merkte ik dat er vijf zeer lange, even mooie engelachtige mannen om de kamer stonden. Allemaal knap op hun eigen manier en gebouwd zoals Lucian.
"Partner," zeggen ze allemaal in koor. Mijn ogen zullen waarschijnlijk uit mijn hoofd vallen van verbazing. Ik vraag me af of ik blind kan worden van al het snelle knipperen dat mijn ogen doen.
Voor de tweede keer vanavond zeg ik: 'Pardon?'
Nou, verdomme!
Everly leeft in een wereld waar bovennatuurlijke wezens zij aan zij met mensen leven. Zelfs haar beste vriendin Stella is een weerwolf.
Everly dacht dat ze veilig was voor het bijwonen van het EverMate Bal, aangezien ze gisteren pas 18 werd en de uitnodigingen weken geleden al waren verstuurd. Haar lot werd bezegeld toen Het Orakel andere plannen maakte.
Wat zal er gebeuren als ze de aandacht trekt van niet 1 maar 6 bovennatuurlijken, en niet zomaar bovennatuurlijken, maar de koningen? Drakenkoningen om precies te zijn.
Wat zal er gebeuren met de wereld wanneer De Grote Profetie onthult dat deze eenvoudige menselijke meid centraal staat?
Zal Everly wegrennen van haar bestemming of het omarmen?
Zal ze in staat zijn de duisternis die in de schaduwen loert te vernietigen voordat het haar wereld vernietigt?
Laten we het ontdekken.
Verboden, Beste Vriend van Broer
"Je gaat elke centimeter van me nemen." Hij fluisterde terwijl hij naar boven stootte.
"God, je voelt zo verdomd goed. Is dit wat je wilde, mijn pik in je?" vroeg hij, wetende dat ik hem vanaf het begin had verleid.
"J...ja," hijgde ik.
Brianna Fletcher was haar hele leven op de vlucht geweest voor gevaarlijke mannen, maar toen ze na haar afstuderen de kans kreeg om bij haar oudere broer te blijven, ontmoette ze daar de gevaarlijkste van allemaal. De beste vriend van haar broer, een maffiabaas. Hij straalde gevaar uit, maar ze kon niet bij hem uit de buurt blijven.
Hij weet dat het zusje van zijn beste vriend verboden terrein is, en toch kon hij niet stoppen met aan haar te denken.
Zullen ze in staat zijn om alle regels te breken en troost te vinden in elkaars armen?
Haar CEO Stalker en Haar Tweede Kans Partner
“Waar is die slet van jou, Creedon? Moet wel een geweldige wip zijn. De koffie wordt koud,” klaagde Michael. “Wat heeft het voor zin om haar hier te houden? Ze is niet eens van jouw soort.”
Niet van zijn soort?
“Je kent mij, ik hou van mooie accessoires. Bovendien is ze slimmer dan ze eruitziet."
Een accessoire?
“Hou op met dat meisje te spelen. Je laat haar te dichtbij komen. En dan nog het schandaal dat je krijgt met de pers zodra ze ontdekken dat ze een arm plattelandsmeisje is. Amerika zal verliefd op haar worden, en jij zal hen alleen maar breken als je klaar met haar bent. Slechte reputatie...” Het geluid van vuisten die op tafel sloegen, bracht de kamer tot stilte.
“Ze is van mij! Ze gaat jou niets aan. Ik kan haar neuken, haar bezwangeren, of haar weggooien, onthoud wie hier de baas is. Als ik haar als een sperma-emmer wil gebruiken, zal ik dat doen." Zijn woede was explosief.
Bezwaneren? Weggooien? Sperma-emmer? Ik dacht het niet!*
“Ze is mooi, maar ze heeft geen waarde voor jou, Creedon. Een kiezelsteen in een zee van diamanten, schat. Je kunt elke vrouw krijgen die je wilt. Neuk haar uit je systeem en zet haar aan de kant,” spuwde Latrisha. “Die gaat je alleen maar problemen bezorgen. Je hebt een teef nodig die zich zal onderwerpen.”
Iemand, alsjeblieft, kom de woordkots van deze vrouw opruimen.
“Ik heb haar onder controle, Trisha, hou je poten thuis.”
Controle? Oh, absoluut niet! Hij had nog niet de zuidelijke bitch ontmoet die ik kon zijn.
Woede borrelde op terwijl ik de deur met mijn elleboog openduwde.
Nou, daar gaan we dan.
Vastzitten Met Mijn Drie Hete Bazen
"Wil je dat, schatje? Wil je dat we je kleine kutje geven waar het naar verlangt?"
"J...ja, meneer," ademde ik.
Joanna Clover's harde werk tijdens haar studie wierp zijn vruchten af toen ze een baan als secretaresse aangeboden kreeg bij haar droombedrijf, Dangote Group of Industries. Het bedrijf is eigendom van drie maffia-erfgenamen; ze bezitten niet alleen samen een bedrijf, maar zijn ook geliefden en zijn al samen sinds hun studententijd.
Ze zijn seksueel tot elkaar aangetrokken, maar ze delen alles samen, inclusief vrouwen, en wisselen hen net zo vaak als kleding. Ze staan bekend als 's werelds gevaarlijkste playboys.
Ze willen haar delen, maar zal ze accepteren dat ze elkaar ook neuken?
Zal ze in staat zijn om zaken en plezier te combineren?
Ze is nog nooit door een man aangeraakt, laat staan door drie tegelijk. Zal ze toegeven?
Gekozen door de Vervloekte Alpha Koning
"Maar ik zal overleven."
Ik fluisterde het naar de maan, naar de kettingen, naar mezelf—totdat ik het geloofde.
Ze zeggen dat Alpha Koning Maximus een monster is — te groot, te bruut, te vervloekt. Zijn bed is een doodvonnis, en geen vrouw heeft het ooit levend verlaten. Dus waarom koos hij mij?
De dikke, ongewenste omega. De omega die mijn eigen roedel als afval aanbood. Eén nacht met de meedogenloze Koning zou mijn einde moeten zijn. In plaats daarvan heeft het me geruïneerd. Nu hunker ik naar de man die zonder genade neemt. Zijn aanraking brandt. Zijn stem beveelt. Zijn lichaam vernietigt. En ik blijf terugkomen voor meer. Maar Maximus doet niet aan liefde. Hij doet niet aan partners. Hij neemt. Hij bezit. En hij blijft nooit.
"Voordat mijn beest me volledig opslokt—heb ik een zoon nodig om de troon over te nemen."
Helaas voor hem… ik ben niet het zwakke, zielige meisje dat ze weggooiden. Ik ben iets veel gevaarlijkers — de enige vrouw die zijn vloek kan verbreken… of zijn koninkrijk kan vernietigen.
Prinses' Wraak: Slaaf van de Zielgebonden Koning
De stem weerklinkt in Adelaide's gedachten terwijl karmozijnrode ogen haar aan de kerkergrond vastnagelen.
"Bruid?" De prinses beeft, naakt en gedrogeerd.
Ze weet niets van maanbanden of wolvenkoningen—alleen dat haar koninkrijk over drie manen zal branden.
Een Vervloekte Koning. Een Prinses Spion. Een Dodelijke Overeenkomst.
Al 300 jaar raast de verwilderde Wolvenkoning Lycanthar in zijn ijzeren gevangenis, verdrinkend in bloeddorst en waanzin—een vloek geboren uit vampierwraak, die zijn volk tot eeuwige honger veroordeelt.
Prinses Adelaide van Eldoria biedt zichzelf aan als lokaas. Haar missie: het weerwolvenbolwerk infiltreren, hun zwakte ontdekken en haar volk redden. Haar vermomming: een slaaf, bestemd voor het bed van het beest.
Maar wanneer Lycanthar's tanden haar keel schampen en zijn klauwen haar lichaam opeisen, ontbrandt een oude kracht—het Ontwaken van de Maanbruid.
Zij is zijn voorbestemde partner. De enige sleutel tot zijn verbrijzelde geest. De prijs die elke wolvencommandant zou willen bezitten.
In een wereld doordrenkt van bloed en gebonden door maanlicht begint de dans tussen roofdier en prinses—en slechts één zal de komende storm overleven.
Perfect voor fans van donkere fantasyromans, vijanden-die-geliefden-worden, en voorbestemde partners.
Onderwerping aan mijn Meester CEO
Zijn andere hand keert eindelijk terug naar mijn kont, maar niet op de manier die ik zou willen.
"Ik ga mezelf niet herhalen... begrijp je dat?" vraagt meneer Pollock, maar hij knijpt in mijn keel, en ik kan hem niet antwoorden.
Hij steelt mijn adem, en het enige wat ik kan doen is hulpeloos knikken, terwijl ik naar zijn zucht luister.
"Wat heb ik net gezegd?" Hij knijpt iets harder, waardoor ik naar adem hap. "Hm?"
"J- Ja, meneer." Mijn stem komt verstikt uit terwijl ik mezelf tegen de bobbel in zijn broek wrijf, waardoor de ketting van de klem zich uitstrekt en mijn clitoris iets harder knijpt.
"Braaf meisje." [...]
Overdag is Victoria een succesvolle manager, bekend als de IJzeren Dame. 's Nachts is ze een onderdanige die beroemd is in de BDSM-wereld omdat ze niet graag onderdanig is.
Met het pensioen van haar baas was Victoria ervan overtuigd dat ze promotie zou krijgen. Maar wanneer zijn neef wordt aangesteld als de nieuwe CEO, wordt haar droom aan diggelen geslagen en wordt ze gedwongen om direct onder het bevel van deze arrogante, onweerstaanbaar verleidelijke man te werken...
Victoria had alleen niet verwacht dat haar nieuwe baas ook een andere identiteit had... Een Dom die bekend staat om het onderwijzen van de perfecte onderdanige, en die geen probleem heeft om zijn kinky kant te laten zien — in tegenstelling tot haar, die dit geheim altijd zorgvuldig heeft bewaard...
Tenminste, dat is wat ze al die tijd heeft gedaan... totdat Abraham Pollock in haar leven kwam en beide werelden op hun kop zette.
+18 LEZERS ALLEEN • BDSM
De Alpha Koning van de Ongewenste Dochter
"Alpha Koning Rhys." Adrian probeerde zijn afkeer te verbergen. "Mijn excuses. Deze dwaze dienaar besefte niet dat we hier zouden vergaderen."
Ik knikte bedeesd. Dit was de Alpha Koning. Niets goeds kon voortkomen uit mijn aanwezigheid hier.
Adrian greep me ruw bij de schouders en begon me weg te duwen. "Ze gaat nu weg."
"Ze kan voor zichzelf spreken." De aura van de Alpha Koning deed ons beiden verstijven. "Wat is je naam, meisje?"
Grace had haar hele leven doorgebracht in een roedel die haar niet waardeerde en op elke mogelijke manier misbruik van haar maakte. Haar vader, destijds de Alpha, liet het gebeuren en sloot haar uiteindelijk zelfs op.
Toen haar vader stierf, werd het in plaats van beter alleen maar erger. Haar stiefzus en zwager maakten haar leven tot een hel. Ze zag nooit een uitweg omdat ze wolvenloos en stom was; niet spreken was veiliger dan wel spreken. Maar ze is niet zo zwak als ze denkt dat ze is.
Wanneer Alpha Koning Rhys op bezoek komt in de hoop een bruid te vinden, verandert haar hele leven. Niets wat ze wist, is zoals het leek, en nu ontrafelt ze de puinhoop die haar is nagelaten. Met de hulp van de Alpha Koning begint ze zichzelf stukje bij beetje te vinden.
Maar is ze slechts een pion in zijn spel? Hij heeft anderen voor haar gehad. Is zij degene op wie hij heeft gewacht? Zal ze de chaos overleven waarin ze is achtergelaten, of zal ze instorten voordat ze ooit de antwoorden vindt die op haar wachten?
Ze zit er nu te diep in, en als ze ten onder gaat, zou ze de Alpha Koning met zich mee kunnen nemen...
Verliefd op de marinebroer van mijn vriend
"Wat is er mis met mij?
Waarom voelt mijn huid zo strak aan als hij in de buurt is, alsof ik een trui draag die twee maten te klein is?
Het is gewoon nieuwigheid, zeg ik streng tegen mezelf.
Hij is de broer van mijn vriend.
Dit is Tyler's familie.
Ik ga niet toestaan dat een koude blik dat allemaal tenietdoet.
**
Als balletdanseres lijkt mijn leven perfect—een beurs, een hoofdrol, een lieve vriend Tyler. Totdat Tyler zijn ware aard toont en zijn oudere broer, Asher, thuiskomt.
Asher is een marinier met littekens van de strijd en nul geduld. Hij noemt me "prinses" alsof het een belediging is. Ik kan hem niet uitstaan.
Wanneer mijn enkelblessure me dwingt om te herstellen in het familiehuis aan het meer, zit ik vast met beide broers. Wat begint als wederzijdse haat, verandert langzaam in iets verboden.
Ik word verliefd op de broer van mijn vriend.
**
Ik haat meisjes zoals zij.
Verwend.
Teer.
En toch—
Toch.
Het beeld van haar in de deuropening, haar vestje strakker om haar smalle schouders trekkend, proberend door de ongemakkelijkheid heen te glimlachen, laat me niet los.
Net als de herinnering aan Tyler. Die haar hier zonder een tweede gedachte achterlaat.
Ik zou me er niet druk om moeten maken.
Ik maak me er niet druk om.
Het is niet mijn probleem als Tyler een idioot is.
Het gaat mij niets aan als een verwend prinsesje in het donker naar huis moet lopen.
Ik ben hier niet om iemand te redden.
Zeker niet haar.
Zeker niet iemand zoals zij.
Ze is niet mijn probleem.
En ik zal er verdomd zeker van zijn dat ze dat nooit wordt.
Maar toen mijn ogen op haar lippen vielen, wilde ik dat ze van mij was.
Een eigen roedel
Alleenstaande Moeder Verstrikt door Miljardair
"Mama, we hebben papa teruggebracht!" riepen de drie kleintjes uit.
Meneer Hall, starend naar de drie mini-versies van zichzelf, verklaarde: "Drie is niet genoeg. Ik wil een heel voetbalteam met jou!"
Alice antwoordde bits: "Vergeet het maar. Ik mag je niet eens. Waarom zou ik meer kinderen met je krijgen?"
Meneer Hall, met onwankelbaar zelfvertrouwen, reageerde: "Ik zal ervoor zorgen dat je verliefd op me wordt, wacht maar af!"
