De Lycan En Zijn Engel
Liz Barnet · Voltooid · 95.1k Woorden
Inleiding
Lycan prins Kaden Moretti staat bekend om zijn meedogenloosheid en wreedheid, maar dat verandert op de dag dat hij de gewonde engel in het bos vindt—Isabelle Morgan, die naar verluidt zijn metgezel is.
Gevangen en haar hele leven weggehouden van de beschaving, weet Isabelle niets van de wereld. Tijdens haar ontsnapping van haar kwaadaardige ontvoerders, komt ze terecht in een nieuwe, maar gevaarlijke wereld en het ergste van alles is dat ze haar bestemming niet kent. Gered door de knappe Lycan prins en onder zijn zorg, leunt ze voor het eerst in haar leven op iemand. Maar ze weet niet dat hij haar metgezel is, noch begrijpt ze de band tussen metgezellen.
Een schoonheid, verlegen en bang voor zelfs de kleinste dingen, fragiel als een bloemblad, Kaden merkt dat hij zijn harde buitenkant laat varen voor het meisje dat lijkt te zijn neergedaald uit de hemel zelf. Maar de ontvoerders van Isabelle zullen niet stoppen met haar te achtervolgen, wat zal er gebeuren als de duivels hen beginnen te achtervolgen? Zal Kaden in staat zijn zijn Engel te redden?
Hoofdstuk 1
Ik rende en rende en rende, zonder pauze, zonder enige vermindering in mijn snelheid.
Van het ontsnappen uit het paleis tot het betreden van dit bos dat ik vanaf het moment dat ik erin stapte al betreurde. Een zielsschokkende stilte hing in het bos, de bomen waren zo dicht dat zelfs het licht er niet doorheen kon piepen.
Ze achtervolgden me, dat gevoel maakte me voortdurend doodsbang. De plotselinge stijging van mijn hartslag werd zo intens dat het geluid ervan in mijn eigen oren zoemde. Ik zag de zon ondergaan in het westen, ik had het twee keer zien gebeuren sinds ik ontsnapt was en begon te rennen.
Alles wat ik wilde was vrijheid.
Mijn armen en rug werden gevoelloos, de duisternis van het bos verzwolg mijn omgeving. Mijn ademhaling kwam hortend uit mijn mond. De gehuilen van onbekende roofdieren begonnen de plek één voor één te weerklinken. Af en toe werden de luide geluiden steeds frequenter.
De pure angst zaaide zich diep in mijn kern. Het geluid van donder op de achtergrond voegde nog meer toe aan mijn overweldigende angst.
De stilte in het bos viel na het einde van de lange gehuilen, alsof het de stilte voor de storm was. Mijn huid prikte van de kippenvel, het gevoel van onbekend gevaar dat bij het bos hoorde. Mijn ogen werden zwaar door het gebrek aan energie.
Ze konden me nog steeds volgen, of misschien wachten ze tot ik stop zodat ze me weer kunnen vangen. Mijn benen wilden stoppen, maar de constante angst liet me niet toe en toen hoorde ik het.
De zware poten van iets dat achter me aan rende, deden mijn hart beven, de geluiden vermenigvuldigden zich onmiddellijk. Wat het ook was, het leek meer dan één te zijn. Mijn ogen vulden zich met tranen en een snik ontsnapte, ik had geen uitweg. Ik keek achterom en zag een groep onbekende zwartbehaarde dieren die me volgden, bloed droop van hun hoektanden en hun groene ogen gloeiden in het donker. Hun enorme groep volgde me, ondanks dat de struiken dik waren.
Het ruwe oppervlak tegen mijn blote voeten voelde als naalden en de kilte van de lucht brandde op mijn huid, het bos zelf voelde verstikkend aan.
De tranen stroomden vrij over mijn wangen terwijl ik de laatste druppels van mijn kracht gebruikte om te ontsnappen aan de dood die die onbekende roofdieren me zeker zouden brengen. Ik sloot mijn ogen toen ik mijn benen gevoelloos voelde worden en mijn zicht wazig werd terwijl de schreeuw mijn mond verliet. Duidelijk was de dood dichtbij.
Ik dwong mijn lichaam nog een paar stappen te zetten en net voordat ik op het punt stond op te geven en mijn onoverwinnelijke nederlaag te accepteren, voelde ik mijn lichaam tegen iets hards botsen. Een schreeuw ontsnapte uit mijn mond van angst toen mijn lichaam achteruit strompelde en ik voelde mezelf op de grond vallen. Het gegrom klonk in mijn oor, maar het was niet hetzelfde als dat van de dieren die me volgden.
Ik beschermde mezelf uit instinct, maar toen ik sterke armen om mijn middel voelde, opende ik mijn ogen. Ik werd geconfronteerd met pikzwarte ogen. Een rilling ging door mijn lichaam, zowel uit angst als bewondering. Zijn haar hing laag over zijn voorhoofd, zijn ogen staarden in de mijne terwijl zijn lippen zich in verrassing openden terwijl hij naar me keek. Ik had nog nooit iemand zo perfect gevormd gezien, zelfs niet onder de weinige mensen die ik in mijn leven had gezien terwijl ik op de vlucht was. Ondanks zijn zachte greep straalde hij een krachtige aura uit.
Om de een of andere reden dacht ik dat hij me geen kwaad zou doen. Iets in de blik in zijn ogen deed me dat denken.
"Alsjeblieft, red me, ze zullen...ze zullen...D-doden,"
Voordat ik mijn smeekbede kon afmaken, trok hij mijn lichaam langzaam naar zijn borst en zijn hand bewoog naar de achterkant van mijn hoofd voordat hij me helemaal dichterbij trok. "Ssst, je bent veilig," suste hij, terwijl hij mijn zware ademhaling en angstige gelaatsuitdrukking opmerkte.
Snikkend verborg ik mijn gezicht in zijn nek, alleen door zijn ene verzekering. De zin uit zijn mond werkte als magie en smolt het ijs dat mijn binnenste bedekte, en maakte plaats voor de warmte om binnen te sijpelen. Ik was te moe om zelfs maar stil te staan, zijn armen waren het enige dat me overeind hield.
"De mijne!" Zijn gegrom deed me ineenkrimpen, mijn handen grepen reflexmatig de zijkanten van zijn shirt. Ik begreep noch de betekenis achter zijn aankondiging die de dieren deed terugdeinzen, noch waarom ik me veilig voelde in zijn armen.
"Jason, Carter," Zijn toon was autoritair, "Maak ze af,"
En toen namen meerdere gekwelde gehuilen de plaats over. Ik probeerde te kijken, maar hij duwde zachtjes mijn hoofd terug waar het was. Het geluid van iets stijf dat werd opengescheurd resulteerde in een andere pijnlijke kreet. Ondanks mijn gebrek aan kennis begreep ik dat alles wat erachter gebeurde buitengewoon wreed was.
Elke keer als de kreten van de dieren mijn oor bereikten, trilde ik, en de man die me vasthield wreef zachtjes met zijn duim over mijn rug. Ik voelde de onbekende warmte zich door mijn lichaam verspreiden. Minuten verstreken en ik begon het bewustzijn te verliezen.
Toen voelde ik dat hij mijn gezicht in zijn handen nam en mijn kin omhoog kantelde zodat hij naar me kon kijken. Zelfs in mijn wazige zicht zag hij er nog steeds ongelooflijk knap uit.
"Wat is je naam, Engel?" fluisterde hij langzaam, er was een vleugje tederheid in zijn stem.
"Isabelle," Was alles wat ik kon zeggen voordat ik wegzonk in de duisternis, in de armen van de vreemdeling die net mijn leven had gered.
Laatste Hoofdstukken
#54 Bonushoofdstuk
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#53 Epiloog
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#52 Einde
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#51 Gewroken
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#50 Wraak
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#49 Een hoofdstuk afsluiten
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#48 Gevecht van Lycans
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#47 Gevonden
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#46 Een aanwijzing.
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#45 Een gemiste kans
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025
Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍
Clandestiene Affaire: Mijn Vrouw Viel voor Mijn Vader
Mijn moeder overleed vroeg in mijn leven, en mijn zachtaardige, sterke vader heeft de rol op zich genomen om voor mijn kinderen thuis te zorgen. Het proberen van talloze remedies om mijn normale erectiele functie terug te krijgen, heeft niets opgeleverd. Op een dag, terwijl ik op internet aan het surfen was, stuitte ik op volwassen literatuur over een schoonvader en schoondochter, wat me op onverklaarbare wijze onmiddellijk boeide en opwond.
Liggend naast mijn vredig slapende vrouw, begon ik haar beeld te projecteren op het personage van de schoondochter uit het verhaal, wat me in buitengewone mate opwond. Ik ontdekte zelfs dat het voorstellen van mijn vrouw met mijn vader terwijl ik mezelf bevredigde, bevredigender was dan intiem met haar zijn. Realiserend dat ik per ongeluk de doos van Pandora had geopend, besef ik dat er geen weg terug is van deze nieuwe en oncontroleerbare opwinding...
De Alpha Koning van de Ongewenste Dochter
"Alpha Koning Rhys." Adrian probeerde zijn afkeer te verbergen. "Mijn excuses. Deze dwaze dienaar besefte niet dat we hier zouden vergaderen."
Ik knikte bedeesd. Dit was de Alpha Koning. Niets goeds kon voortkomen uit mijn aanwezigheid hier.
Adrian greep me ruw bij de schouders en begon me weg te duwen. "Ze gaat nu weg."
"Ze kan voor zichzelf spreken." De aura van de Alpha Koning deed ons beiden verstijven. "Wat is je naam, meisje?"
Grace had haar hele leven doorgebracht in een roedel die haar niet waardeerde en op elke mogelijke manier misbruik van haar maakte. Haar vader, destijds de Alpha, liet het gebeuren en sloot haar uiteindelijk zelfs op.
Toen haar vader stierf, werd het in plaats van beter alleen maar erger. Haar stiefzus en zwager maakten haar leven tot een hel. Ze zag nooit een uitweg omdat ze wolvenloos en stom was; niet spreken was veiliger dan wel spreken. Maar ze is niet zo zwak als ze denkt dat ze is.
Wanneer Alpha Koning Rhys op bezoek komt in de hoop een bruid te vinden, verandert haar hele leven. Niets wat ze wist, is zoals het leek, en nu ontrafelt ze de puinhoop die haar is nagelaten. Met de hulp van de Alpha Koning begint ze zichzelf stukje bij beetje te vinden.
Maar is ze slechts een pion in zijn spel? Hij heeft anderen voor haar gehad. Is zij degene op wie hij heeft gewacht? Zal ze de chaos overleven waarin ze is achtergelaten, of zal ze instorten voordat ze ooit de antwoorden vindt die op haar wachten?
Ze zit er nu te diep in, en als ze ten onder gaat, zou ze de Alpha Koning met zich mee kunnen nemen...
Koning van de Onderwereld
Maar op een noodlottige dag verscheen de Koning van de Onderwereld voor mij en redde me uit de klauwen van de zoon van de machtigste maffiabaas. Met zijn diepblauwe ogen op de mijne gericht, sprak hij zachtjes: "Sephie... afkorting van Persephone... Koningin van de Onderwereld. Eindelijk heb ik je gevonden." Verward door zijn woorden stamelde ik een vraag: "P..pardon? Wat betekent dat?"
Maar hij glimlachte alleen maar naar me en streek met zachte vingers mijn haar uit mijn gezicht: "Je bent nu veilig."
Sephie, vernoemd naar de Koningin van de Onderwereld, Persephone, ontdekt snel hoe ze voorbestemd is om de rol van haar naamgenoot te vervullen. Adrik is de Koning van de Onderwereld, de baas der bazen in de stad die hij bestuurt.
Ze was een ogenschijnlijk normaal meisje, met een normale baan, totdat alles veranderde op een nacht toen hij door de voordeur liep en haar leven abrupt veranderde. Nu bevindt ze zich aan de verkeerde kant van machtige mannen, maar onder de bescherming van de machtigste onder hen.
Onze Luna, Onze Partner
"Absoluut verbluffend," antwoordt Eros terwijl ze beiden een hand nemen en er een zoete, zachte kus op drukken.
"Dank je," bloos ik. "Jullie zijn ook knap."
"Maar jij, onze prachtige partner, overtreft iedereen," fluistert Ares terwijl hij me naar zich toe trekt en onze lippen verzegelt met een kus.
Athena Moonblood is een meisje zonder roedel of familie. Na het accepteren van haar afwijzing door haar partner, worstelt Athena totdat haar Tweede Kans Partner opduikt.
Ares en Eros Moonheart zijn de tweeling-Alpha's van de Mystic Shadow Pack die op zoek zijn naar hun Partner. Gedwongen om het jaarlijkse paringsbal bij te wonen, besluit de Maangodin hun lotsbestemmingen te verweven en hen samen te brengen.
Papa, Mama's Liefde Is Verbleekt
Maar ik ben een sterke vrouw. Ik scheidde van mijn man en voedde het kind alleen op, en werd uiteindelijk een succesvolle en opmerkelijke vrouw!
Op dat moment kwam mijn ex-man terug, viel op zijn knieën en smeekte me om opnieuw met hem te trouwen.
Ik zei maar één woord: "Oprotten!"
Bloedrode liefde
"Voorzichtig, Charmeze, je speelt met een vuur dat je tot as zal verbranden."
Ze was een van de beste serveersters die hen tijdens de donderdagbijeenkomsten had bediend. Hij is een maffiabaas en een vampier.
Hij vond het fijn om haar op zijn schoot te hebben. Ze voelde zacht en rond aan op alle juiste plekken. Hij vond het te leuk, wat duidelijk werd toen Millard haar naar zich toe riep. Vidar's instinct was om bezwaar te maken, om haar op zijn schoot te houden.
Hij haalde diep adem en nam nog een teug van haar geur. Hij zou zijn gedrag van die nacht toeschrijven aan de lange tijd dat hij zonder een vrouw, of een man, had gezeten. Misschien vertelde zijn lichaam hem dat het tijd was om zich over te geven aan wat verdorven gedrag. Maar niet met de serveerster. Al zijn instincten vertelden hem dat dat een slecht idee zou zijn.
Werken bij 'De Rode Dame' was de redding die Charlie nodig had. Het geld was goed en ze mocht haar baas graag. Het enige waar ze bij uit de buurt bleef, was de donderdagclub. De mysterieuze groep knappe mannen die elke donderdag kwamen om kaarten te spelen in de achterkamer. Tot de dag dat ze geen keuze had. Op het moment dat ze Vidar en zijn hypnotiserende ijsblauwe ogen zag, vond ze hem onweerstaanbaar. Het hielp niet dat hij overal was, haar dingen aanbood die ze wilde, en dingen waarvan ze niet dacht dat ze ze wilde, maar nodig had.
Vidar wist dat hij verloren was op het moment dat hij Charlie zag. Elk instinct dat hij had, vertelde hem dat hij haar de zijne moest maken. Maar er waren regels en de anderen hielden hem in de gaten.
Het Brave Meisje van de Maffia
"Wat is dit?" vroeg ze.
"Een schriftelijke overeenkomst voor de prijs van onze transactie," antwoordde Damon. Hij zei het zo kalm en nonchalant, alsof hij niet net een miljoen dollar bood voor de maagdelijkheid van een meisje.
Violet slikte moeizaam en haar ogen begonnen over de woorden op dat papier te glijden. De overeenkomst was vrij duidelijk. Het stelde in feite dat ze akkoord ging met de verkoop van haar maagdelijkheid voor het genoemde bedrag en dat hun handtekeningen de deal zouden bezegelen. Damon had zijn deel al ondertekend en het hare was nog leeg.
Violet keek op en zag Damon haar een pen aanreiken. Ze was deze kamer binnengekomen met het idee om zich terug te trekken, maar na het lezen van het document veranderde Violet van gedachten. Het was een miljoen euro. Dit was meer geld dan ze ooit in haar leven zou kunnen zien. Eén nacht vergeleken met dat bedrag zou verwaarloosbaar zijn. Men zou zelfs kunnen beweren dat het een koopje was. Dus voordat ze zich weer kon bedenken, nam Violet de pen uit Damons hand en zette haar naam op de stippellijn. Precies toen de klok middernacht sloeg die dag, had Violet Rose Carvey zojuist een deal gesloten met Damon Van Zandt, de duivel in eigen persoon.
Lita's Liefde voor de Alpha
"Wie heeft dit haar aangedaan?!" vroeg Andres opnieuw, terwijl hij nog steeds naar het meisje staarde.
Haar verwondingen werden met elke minuut donkerder.
Haar huid leek zelfs bleker in vergelijking met de diepe bruinen en paarse plekken.
"Ik heb de dokter gebeld. Denk je dat het inwendige bloedingen zijn?"
Stace richtte zich tot Alex maar keek terug naar Lita, "Ze was in orde, ik bedoel, verward en gekneusd maar in orde, weet je. En toen boem, viel ze flauw. Niets wat we deden kon haar wakker maken..."
"KAN IEMAND ME ALSJEBLIEFT VERTELLEN WIE DIT HAAR HEEFT AANGEDAAN?!"
Cole's ogen werden diep rood, "Het gaat je geen moer aan! Is zij nu JOUW partner?!"
"Zie je, dat bedoel ik, als ze DIE man had gehad om haar te beschermen, was dit misschien niet gebeurd," schreeuwde Stace, terwijl ze haar armen in de lucht gooide.
"Stacey Ramos, je zult je Alpha met het nodige respect aanspreken, is dat duidelijk?"
gromde Alex, zijn ijzig blauwe ogen priemend naar haar.
Ze knikte stilletjes.
Andres boog ook lichtjes zijn hoofd, als teken van onderwerping, "Natuurlijk is ze niet mijn partner Alpha, maar..."
"Maar wat, Delta?!"
"Op dit moment heb je haar niet afgewezen. Dat zou haar onze Luna maken..."
Na de plotselinge dood van haar broer pakt Lita haar leven op en verhuist naar Stanford, CA, de laatste plek waar hij woonde. Ze is wanhopig om de banden met haar giftige familie en haar giftige ex te verbreken, die haar toevallig achterna reist naar Californië. Verteerd door schuldgevoel en haar strijd tegen depressie verliezend, besluit Lita zich aan te sluiten bij dezelfde vechtclub waar haar broer lid van was. Ze zoekt een uitweg, maar wat ze in plaats daarvan vindt, verandert haar leven wanneer mannen in wolven beginnen te veranderen. (Volwassen inhoud & erotica) Volg de schrijver op Instagram @the_unlikelyoptimist
Verliefd op de marinebroer van mijn vriend
"Wat is er mis met mij?
Waarom voelt mijn huid zo strak aan als hij in de buurt is, alsof ik een trui draag die twee maten te klein is?
Het is gewoon nieuwigheid, zeg ik streng tegen mezelf.
Hij is de broer van mijn vriend.
Dit is Tyler's familie.
Ik ga niet toestaan dat een koude blik dat allemaal tenietdoet.
**
Als balletdanseres lijkt mijn leven perfect—een beurs, een hoofdrol, een lieve vriend Tyler. Totdat Tyler zijn ware aard toont en zijn oudere broer, Asher, thuiskomt.
Asher is een marinier met littekens van de strijd en nul geduld. Hij noemt me "prinses" alsof het een belediging is. Ik kan hem niet uitstaan.
Wanneer mijn enkelblessure me dwingt om te herstellen in het familiehuis aan het meer, zit ik vast met beide broers. Wat begint als wederzijdse haat, verandert langzaam in iets verboden.
Ik word verliefd op de broer van mijn vriend.
**
Ik haat meisjes zoals zij.
Verwend.
Teer.
En toch—
Toch.
Het beeld van haar in de deuropening, haar vestje strakker om haar smalle schouders trekkend, proberend door de ongemakkelijkheid heen te glimlachen, laat me niet los.
Net als de herinnering aan Tyler. Die haar hier zonder een tweede gedachte achterlaat.
Ik zou me er niet druk om moeten maken.
Ik maak me er niet druk om.
Het is niet mijn probleem als Tyler een idioot is.
Het gaat mij niets aan als een verwend prinsesje in het donker naar huis moet lopen.
Ik ben hier niet om iemand te redden.
Zeker niet haar.
Zeker niet iemand zoals zij.
Ze is niet mijn probleem.
En ik zal er verdomd zeker van zijn dat ze dat nooit wordt.
Maar toen mijn ogen op haar lippen vielen, wilde ik dat ze van mij was.
Haar CEO Stalker en Haar Tweede Kans Partner
“Waar is die slet van jou, Creedon? Moet wel een geweldige wip zijn. De koffie wordt koud,” klaagde Michael. “Wat heeft het voor zin om haar hier te houden? Ze is niet eens van jouw soort.”
Niet van zijn soort?
“Je kent mij, ik hou van mooie accessoires. Bovendien is ze slimmer dan ze eruitziet."
Een accessoire?
“Hou op met dat meisje te spelen. Je laat haar te dichtbij komen. En dan nog het schandaal dat je krijgt met de pers zodra ze ontdekken dat ze een arm plattelandsmeisje is. Amerika zal verliefd op haar worden, en jij zal hen alleen maar breken als je klaar met haar bent. Slechte reputatie...” Het geluid van vuisten die op tafel sloegen, bracht de kamer tot stilte.
“Ze is van mij! Ze gaat jou niets aan. Ik kan haar neuken, haar bezwangeren, of haar weggooien, onthoud wie hier de baas is. Als ik haar als een sperma-emmer wil gebruiken, zal ik dat doen." Zijn woede was explosief.
Bezwaneren? Weggooien? Sperma-emmer? Ik dacht het niet!*
“Ze is mooi, maar ze heeft geen waarde voor jou, Creedon. Een kiezelsteen in een zee van diamanten, schat. Je kunt elke vrouw krijgen die je wilt. Neuk haar uit je systeem en zet haar aan de kant,” spuwde Latrisha. “Die gaat je alleen maar problemen bezorgen. Je hebt een teef nodig die zich zal onderwerpen.”
Iemand, alsjeblieft, kom de woordkots van deze vrouw opruimen.
“Ik heb haar onder controle, Trisha, hou je poten thuis.”
Controle? Oh, absoluut niet! Hij had nog niet de zuidelijke bitch ontmoet die ik kon zijn.
Woede borrelde op terwijl ik de deur met mijn elleboog openduwde.
Nou, daar gaan we dan.
Dhr. Ryan
Hij kwam dichterbij met een donkere en hongerige blik,
zo dichtbij,
zijn handen reikten naar mijn gezicht en hij drukte zijn lichaam tegen het mijne.
Zijn mond nam de mijne gretig, een beetje ruw.
Zijn tong liet me buiten adem.
"Als je niet met me meegaat, neuk ik je hier ter plekke," fluisterde hij.
Katherine had haar maagdelijkheid jarenlang bewaard, zelfs nadat ze 18 werd. Maar op een dag ontmoette ze in de club een extreem seksuele man, Nathan Ryan. Hij had de meest verleidelijke blauwe ogen die ze ooit had gezien, een goed gedefinieerde kaaklijn, bijna goudblond haar, volle lippen, perfect gevormd, en de meest geweldige glimlach, met perfecte tanden en die verdomde kuiltjes. Ongelofelijk sexy.
Zij en hij hadden een prachtige en hete onenightstand...
Katherine dacht dat ze de man nooit meer zou ontmoeten.
Maar het lot had een ander plan.
Katherine staat op het punt om de baan van assistente aan te nemen bij een miljardair die een van de grootste bedrijven van het land bezit en bekend staat als een veroveraar, autoritair en volledig onweerstaanbaar. Hij is Nathan Ryan!
Zal Kate in staat zijn om de charmes van deze aantrekkelijke, krachtige en verleidelijke man te weerstaan?
Lees verder om te weten te komen over een relatie verscheurd tussen woede en het oncontroleerbare verlangen naar plezier.
Waarschuwing: R18+, Alleen voor volwassen lezers.
De Terugkeer naar de Karmozijnrode Dageraad
Terwijl vechten voor zijn leven en vrijheid een alledaagse bezigheid is geworden voor Alpha Cole Redmen, bereikt de strijd voor beide een heel nieuw niveau zodra hij eindelijk terugkeert naar de plek die hij nooit als thuis heeft beschouwd. Wanneer zijn poging om te ontsnappen resulteert in dissociatieve amnesie, moet Cole het ene obstakel na het andere overwinnen om de plek te bereiken die hij alleen uit zijn dromen kent. Zal hij zijn dromen volgen en zijn weg naar huis vinden, of zal hij onderweg verdwalen?
Volg Cole op zijn emotionele reis, die verandering inspireert, terwijl hij vecht om terug te keren naar Crimson Dawn.
*Dit is het tweede boek in de Crimson Dawn-serie. Deze serie kan het beste in volgorde worden gelezen.
**Waarschuwing: dit boek bevat beschrijvingen van fysiek en seksueel misbruik die gevoelige lezers verontrustend kunnen vinden. Alleen voor volwassen lezers.
