De Uitverkoren Wolven

Nelly's POV

"Sst; het is oké kleintje. De dokters en verpleegsters proberen mama beter te maken," fluister ik, terwijl ik het bundeltje geluk in mijn armen zachtjes wieg. Dit is de tweede keer dat Rachael complicaties had bij de bevalling. De klootzak waarmee ze gepaard is, wilde Daniel niet. De placenta previa was geen probleem toen hij een zoon wilde om de Alpha-rechten aan over te dragen. Deze keer vreest hij voor haar leven. Ze wilde een tweede kind en was bereid het risico opnieuw te nemen.

"Dokter Fraser; is ze oké?" vraag ik, terwijl hij de wachtkamer binnenkomt. "Ze heeft veel bloed verloren. We proberen de bloeding te stoppen, maar haar pols is momenteel erg zwak," informeert hij me. "Kan ik haar zien?" probeer ik mijn snikken tegen te houden. "Niet op dit moment. We zullen je komen halen als er veranderingen zijn," zegt hij en loopt terug door de deuren.

Ik wieg Daniel verder in mijn armen. "We zullen mama snel zien," fluister ik tegen hem, terwijl een gehuil door het territorium klinkt en me doet schrikken. "Waar is hij?" schreeuwt James, terwijl hij door de deur komt. "Rot op; Rachael zal haar kostbare kind zien wanneer ze sterk genoeg is," snauw ik. "Ze is dood, door hem. Hij heeft de Luna vermoord," schreeuwt ze. "Hij is een onschuldig pup. Je kunt hem niet de schuld geven; als je geen kind wilde, had je het in je broek moeten houden," snauw ik terug.

"Hij gaat betalen voor wat hij heeft gedaan," spuugt James uit. "Hij heeft niets gedaan en dat weet je. Rot op, voordat ik je keel openscheur." "Bedreig je de Alpha?" buldert hij. "Gebruik die Alpha-bullshit niet bij mij. Het werkt niet. Je bent alleen Alpha omdat je met Rachael gepaard was en dat weet je. Je bent zwak en je zult hem niet aanraken zolang ik leef," schreeuw ik; "sst, Danny. Papa zal je niet kunnen pijn doen," fluister ik tegen de baby, terwijl ik hem probeer te kalmeren.

"Wat doe je hier nog? Ga weg van ons," bulder ik naar hem, terwijl ik mijn aura vrijlaat en James zijn hoofd in onderwerping laat zakken en het ziekenhuis verlaat. "Luna Janelle," roept verpleegster Vanessa, terwijl ze door de deur komt. Ik kijk naar haar op; "Alpha James heeft de pup een naam gegeven; hij noemde hem Error," fronst ze. "Wat heeft hij gedaan?" schreeuw ik. "Sorry, Luna; de naamgeving van het kind valt onder de vader, wanneer de moeder het niet kan doen," legt ze uit.

"Ness; kunnen we de naam veranderen?" vraag ik haar. "De enige manier om dat te doen, is toestemming vragen aan de huidige Alpha." Ik kijk naar Vanessa; ik zweer dat er stoom uit mijn oren kwam, zo kwaad was ik. "Ik zal het regelen," zeg ik tegen haar, terwijl ik het ziekenhuis verlaat met Daniel in mijn armen.

……….

Danny's POV (10 jaar later)

"Oma, ik ga naar het zwembad," roep ik naar oma Nelly terwijl ik de deur uitga. "Oké, blijf niet te lang weg; het avondeten is zo klaar," roept ze terug. Ik loop het pad af naar het zwembad en spring in het water. "Lopen, Danny?" vraagt Omega Sandra. "Ja," antwoord ik haar en begin te zwemmen in de buitenbaan van het zwembad.

Ik zwem halverwege het zwembad; "Todd, klootzak; je landde bijna op me," schreeuw ik naar hem omdat hij zo dicht bij mensen duikt. "Hoor jij iets, Stephanie?" lacht hij. "Ik hoorde, bla, bla, bla," giechelt ze terug. Ik zwem om het paar heen om mijn baantjes te blijven zwemmen.

"Danny; je moet nu naar huis," roept Omega Sandra naar me. "Wat is er aan de hand?" vraag ik terwijl ik uit het zwembad spring. "Luna Janelle's huis staat in brand. Je moet naar huis," schreeuwt ze.

"Oma," schreeuw ik; zo snel als ik kan naar huis rennend. Er zijn overal mensen; die proberen de vlammen te doven. Beta Simon komt naar buiten met oma Nelly. "Oma, gaat het?" roep ik naar haar. "Ze heeft veel rook ingeademd, Error. Ze moet naar het ziekenhuis," informeert hij me. "Mag ik ook mee?" vraag ik paniekerig, terwijl hij knikt en ik hem volg.

"Is oma Nelly oké?" vraag ik aan Beta Simon, die bij me wacht. "Ik weet het niet zeker, Error." Ik huiver bij de naam die mijn vader me gaf. "Beta Simon, waarom noemde papa me Error? Oma Nelly zei dat het Daniel had moeten zijn." "Hoe oud ben je nu?" vraagt hij me; "Ik ben 10," zeg ik trots tegen hem, mijn borst opblazend. "Ik denk dat je oud genoeg bent om de waarheid te weten. Je vader vertelde me dat je een fout was om geboren te worden; daarom die naam."

Ik fronste naar hem; ik wist het antwoord op de vraag al. Oma Nelly had het me verteld toen ik het haar vroeg; ik wilde zien of hij het me zou vertellen. "Dokter Fraser; is oma oké?" vraag ik, terwijl hij de wachtkamer binnenkomt. "Ze wil je zien, Danny. Simon, je moet blijven," zegt hij glimlachend.

Ik loop de kamer binnen waar oma is. "Danny, je moet hier komen," fluistert oma Nelly. Ik loop naar haar toe en ga op de rand van het bed zitten; ik geef haar een kus op haar voorhoofd. "Danny, je moet sterk zijn. Je krijgt over een paar jaar je wolf en jullie zullen samen heel sterk zijn," zegt ze hoestend. "Kan ik wat water voor je halen?" vraag ik haar. "Nee, het gaat wel. Danny, als je 18 bent, krijg je een eigen partner en zul je welpen hebben." "Ik weet het, oma. Ik zal mijn welpen behandelen als engeltjes," vertel ik haar.

"Oma, kom je naar huis?" vraag ik haar. "Mijn lieve, kostbare jongen; Godin Selene roept me naar huis," vertelt ze me. "Nee, oma," schreeuw ik, terwijl de tranen over mijn gezicht stromen. "Je moet sterk zijn voor mij," zegt ze, terwijl ze haar ogen sluit en een verpleegster me terug naar de wachtkamer brengt om met Betta Simon te praten.

"James, Luna Janelle is vanmiddag overleden. Ik heb Error bij me," zegt Betta Simon terwijl hij op het kantoor van mijn vader klopt. "Wat wil je dat ik eraan doe?" snauwt hij hem toe. "Hij is jouw zoon, Alpha," antwoordt hij. "Hij is geen zoon van mij," spuugt hij uit.

"Ik kan hem terugbrengen naar Nelly's huis; hij kan proberen voor zichzelf te zorgen; een zwerver worden als hij zijn wolf krijgt," vertelt hij James. "Nee, hij moet gestraft worden voor het doden van Luna Rachael," brult hij. "Nee, papa, alsjeblieft?" schreeuw ik. "Hou je mond, slaaf," roept James terwijl hij me in mijn gezicht slaat.

"Ketting hem vast," schreeuwt hij naar Betta Simon, die geschokt kijkt; "Ik heb je een bevel gegeven," voegt hij eraan toe. Ik val op de grond, huilend. Simon tilt me voorzichtig op en neemt me mee naar beneden; hij legt een ketting om mijn enkel. "Hier, Error," fluistert hij terwijl hij me een beker water en een boterham geeft en wegloopt.

……….

Errors POV (4 jaar later)

"Hallo, Error" zegt iemand in mijn hoofd. "Mijn naam is Daniel" sis ik naar de stem. "Sorry, ik gebruik de naam die je bij je geboorte hebt gekregen" antwoordt het. "Mijn klootzak van een vader noemde me zo. Oma Nelly zei dat mijn naam Daniel had moeten zijn en noemde me Danny" schreeuw ik naar hem.

"Wil je dat ik je ook Danny noem?" vraagt de stem me. "Wie ben jij?" vraag ik hem. "Ik ben Jesse; je wolf" zegt hij terwijl hij naar voren komt in mijn hoofd.

"Slaaf, je zou de pannen moeten schoonmaken," spuugt Omega Josie; ze slaat me met een andere pan die ik moest schoonmaken. Jesse gromt in mijn hoofd; "Je bent een Alpha; geen slaaf" spuugt hij. "Vertel dat maar aan mijn vader" antwoord ik hem.

"Wat ben je aan het doen?" "Ik probeer te veranderen, waarom kunnen we niet veranderen?" vraagt Jesse me. "Ik heb zilveren boeien om mijn enkels en polsen" vertel ik hem. "Waarom heb je zilveren boeien om je enkels en polsen?" vraagt hij. "Zijn dit 50 vragen? Je hoorde Omega Josie; ik ben een slaaf" antwoord ik hem. "Ik ben in de war; waarom is de zoon van de Alpha een slaaf? Je hebt niets verkeerd gedaan" "Omdat mijn vader denkt dat ik mijn moeder heb vermoord; na complicaties bij mijn geboorte" informeer ik hem.

"Goed! Nee, je bent geen slaaf" zegt hij tegen me. "Oh, godin; Josie, je gaat het eten verpesten door hem in de keuken te laten," zegt Todd terwijl hij door de deuren komt. "Ik heb iemand nodig om het vet van de pannen te wassen," antwoordt ze, leunend op het aanrecht en glimlachend naar hem.

"Je hoorde haar; waarom was je het vet niet van de pannen?" spuugt Todd naar me; hij wrijft vet op een doek van de oven en legt het over de pannen die ik net schoonmaakte. "Rot op, Todd," snauw ik naar hem. "Hoe durf je?" schreeuwt hij; hij grijpt mijn haar en trekt me naar de grond. "Laat me los," schreeuw ik terwijl Todd me in mijn ribben schopt.

"Toddy," roept Anastasia terwijl ze door de deuren komt. "Verdomme," zegt Todd terwijl hij mijn haar loslaat en de andere kant op rent. "Hoe vaak slaat je broer je?" vraagt Jesse me. "Wanneer hij maar de kans krijgt" antwoord ik hem; ik duw mezelf weer overeind. "Waar ging Todd heen, Josie?" vraagt Anastasia. "Ik heb hem niet gezien," antwoordt ze; een onschuldige blik trekt over haar gezicht.

"Hij ging die kant op," grijns ik; wijzend naar de andere deur. Josie kijkt me boos aan; ze slaat me met een andere pan. "Bah, de slaaf sprak tegen me," schreeuwt Anastasia; ze schopt me terwijl ze de andere deur uit rent.

"Is er hier iemand die niet denkt dat jij Luna Rachael hebt vermoord?" vraagt Jesse. "In het roedelhuis, alleen Betta Simon" informeer ik hem. "Waarom helpt Betta Simon je niet ontsnappen?" "Omdat; papa hem beval dat niet te doen. Als hij betrapt wordt terwijl hij me helpt, is de straf onmiddellijke dood. Hij smokkelt me van tijd tot tijd eten en water; wanneer hij kan of eraan denkt" vertel ik hem.

"Je bent nu niet alleen, Danny. We zullen een manier vinden om hier weg te komen" probeert hij me aan te moedigen. "Er is maar één manier om eruit te komen. Ik zal mezelf moeten doden" vertel ik hem. "Je bent sterker dan dat, Danny. We zullen een andere manier vinden" "Er is geen andere manier" antwoord ik hem.