
Gestrand met mijn stiefbroer
M. Francis Hastings · Wordt Bijgewerkt · 362.4k Woorden
Inleiding
"Je laat me nu al goed voelen," flapte ik eruit, terwijl mijn lichaam heerlijk tintelde onder zijn aanraking.
"Ik kan je nog beter laten voelen," zei Caleb, terwijl hij zachtjes in mijn onderlip beet. "Mag ik?"
"W-Wat moet ik doen?" vroeg ik.
"Ontspan en sluit je ogen," antwoordde Caleb. Zijn hand verdween onder mijn rok, en ik kneep mijn ogen stevig dicht.
Caleb is mijn 22-jarige stiefbroer. Toen ik 15 was, flapte ik eruit dat ik van hem hield. Hij lachte en verliet de kamer. Sindsdien is het op zijn zachtst gezegd ongemakkelijk tussen ons.
Maar nu is het mijn 18e verjaardag, en we gaan kamperen--met onze ouders. Mijn vader. Zijn moeder. Gezellige boel. Ik ben van plan om zo vaak mogelijk te verdwalen zodat ik Caleb niet onder ogen hoef te komen.
Uiteindelijk verdwaal ik inderdaad, maar Caleb is bij me, en wanneer we in een verlaten hut belanden, ontdek ik dat zijn gevoelens voor mij niet helemaal zijn wat ik dacht.
Sterker nog, hij wil mij!
Maar hij is mijn stiefbroer. Onze ouders zullen ons vermoorden--als de illegale houtkappers die net de deur hebben ingebeukt dat niet eerst doen.
Hoofdstuk 1
-Jacey-
Calebs schouder stootte tegen de mijne aan, wat een golf van aantrekkingskracht door mijn lichaam liet schieten. De Suburban was weer door een diepe kuil gereden op de verlaten bosweg die we namen naar mijn vaders favoriete vismeer in de wildernis van Canada.
Ik hield van die plek. Wat ik niet leuk vond, was dat mijn stiefbroer dit jaar met ons mee ging.
De tweeëntwintigjarige in kwestie wierp me een boze blik toe voordat hij weer terugkeerde naar wat hij ook aan het doen was op zijn mobiele telefoon. Hij had me de hele twaalf uur durende rit genegeerd.
Als hij niet zo belachelijk knap was, had ik hem allang als een eikel afgeschreven. Ongeveer rond mijn vijftiende verjaardag, om precies te zijn, toen ik hem vertelde dat ik een crush op hem had en hij me voor iedereen op mijn feestje belachelijk maakte.
Sindsdien vierde ik mijn verjaardagen met vissen en genieten van de ongerepte natuur van Canada. Caleb was gelukkig afwezig geweest.
Tot nu.
"Je wordt maar één keer achttien!" zei mijn stiefmoeder, Jeanie, vrolijk vanaf de voorstoel. Het moest wel de duizendste keer zijn dat ze het zei. Ik wist niet zeker of ze probeerde mijn humeur op te vrolijken of dat van Caleb.
Caleb keek op en glimlachte zacht naar zijn moeder. "Je hebt gelijk, mam. Fijne verjaardag, Jocelyn."
Mijn oog trok bij het gebruik van mijn volledige naam. Hij wist dat ik het haatte, dus Caleb vond het heerlijk om het te gebruiken wanneer hij maar kon.
"Fijne verjaardag over twee dagen, bedoel je," lachte mijn vader.
Caleb gromde. "Ja, dat bedoel ik."
Calebs verjaardag was op 9 juli. Dat wist ik. Ik had het feit meteen onthouden toen zijn moeder het me vertelde.
Mijn verjaardag was op 15 september. Caleb vergat het. Elk jaar. Ik weet niet eens zeker of hij wist in welke maand mijn verjaardag viel.
Jeanie fronste naar haar zoon, en ik was dankbaar voor de solidariteit. Mijn vader had meer een jongens-zijn-nu-eenmaal-jongens houding over het geheel.
Caleb haalde zijn schouders op en richtte zijn aandacht weer op zijn mobiele telefoon. Ik haatte het dat we heup aan heup zaten. Ik haatte het dat elke kuil me weer tegen Caleb dreigde te stoten.
Ik haatte de manier waarop mijn maag zich met verlangen omdraaide elke keer dat ik hem maar aanraakte.
Mijn stiefbroer was een A1 hottie. Hij had zandkleurig haar dat aan de achterkant was geschoren maar bovenop kort en los hing. Diep saffierblauwe ogen. Een knie-zwakke glimlach.
En een lichaam om voor te sterven.
Niet alleen dat, hij was ook slim. Vriendelijk.
Was.
Ooit was hij zelfs aardig tegen me.
Zodra hij doorhad dat al zijn goede eigenschappen de aandacht hadden getrokken van een mollige vijftienjarige met ontembaar zwart haar, was hij koud geworden. Gelukkig ging hij na mijn verjaardag weer terug naar de universiteit. Sindsdien had ik hem niet vaak hoeven zien.
De Suburban reed over iets dat meer op een ravijn leek dan op een kuil, en ik zou in Caleb's schoot zijn beland als ik mijn gordel niet had gedragen. Zoals het was, lag ik zijwaarts over zijn borst.
"Oeps, sorry daarvoor, mensen. Deze kon ik echt niet ontwijken," riep mijn vader vanaf de voorstoel.
Caleb's strenge blik liet me naar beneden kijken waar hij naar keek.
Mijn hand lag op zijn dij.
Erger nog, mijn hand lag bijna op de voorkant van zijn broek.
"Probeer wat voorzichtiger te zijn, schat," zuchtte Jeanie, terwijl ze mijn vaders arm wreef. "Je had Jacey bijna door het raam gelanceerd."
"Door MIJN raam," voegde Caleb met een grimas toe. Hij gaf me een veelbetekenende blik.
"Wat?" vroeg ik.
"Ben je van plan je hand ooit nog weg te halen?" siste Caleb zachtjes.
Ik keek weer naar beneden. Zeker genoeg, ik hield nog steeds zijn dij vast, nog een halve centimeter van het beloofde land.
"Uh... uh..." stamelde ik, terwijl ik mijn hand terugtrok. "Sorry. Auto. Kuil. Oeps."
Caleb haalde diep adem en richtte zijn telefoon weer op, terwijl hij zijn hoofd schudde naar mij.
"Caleb, leg dat ding weg. Het is al twaalf uur. Er is hier niet eens bereik," vermaande Jeanie haar zoon. "Wat zou je mogelijk aan het doen kunnen zijn?"
"Sudoku," gromde Caleb.
Jeanie richtte haar aandacht op mij. "Jacey, speelt hij echt sudoku?"
Oh jee. Waarom zette Jeanie MIJ hier middenin?
"Ik... uh..." Nieuwsgierigheid kreeg de overhand, en ik wierp een blik op Caleb's telefoon.
Hij speelde geen sudoku. In feite deed hij helemaal niets. Tot mijn verbazing was Caleb's telefoon, op een paar app-iconen na, helemaal leeg.
Caleb trok een wenkbrauw op naar mij, uitdagend om hem te verklikken.
Nou, dat was ik niet van plan.
"Ja. Sudoku. Hij verliest," grijnsde ik.
"Ik neem aan dat jij het beter zou kunnen," zei Caleb, terwijl hij nonchalant zijn telefoon aan mij overhandigde.
Deze keer had hij zelfs het scherm vergrendeld, zodat ik alleen maar zwart zag.
"’Alles wat jij kan, kan ik beter...’" zong mijn vader lachend.
Jeanie giechelde en zong mee. "’Op een gegeven moment ben ik beter dan jij.’"
Mijn vader en Jeanie waren zo lief—
"—Ik denk dat ik kiespijn krijg," zei Caleb, mijn onuitgesproken gedachte afmakend.
Een giechel maskerend met een kuch, veegde ik mijn duim over Caleb's scherm alsof ik echt op zijn telefoon speelde.
"Ugh, die zet had ik niet gemaakt."
Toen ik opkeek, was Caleb's gezicht dicht bij het mijne, zijn adem streek langs mijn wang.
En daar ging die tinteling weer.
"Zeg, herinner je je die verjaardag nog waarop je Caleb vertelde dat je verliefd op hem was?" vroeg mijn vader, terwijl hij in de achteruitkijkspiegel keek.
Ik gooide Caleb's telefoon naar hem alsof het een hete aardappel was en leunde tegen mijn eigen deur, zoveel mogelijk ruimte makend tussen mij en mijn stiefbroer als de Suburban toeliet.
"Hank," hapte Jeanie naar adem, terwijl ze wanhopige gebaren in de lucht maakte.
Maar mijn vader, God zegene hem, had ongeveer evenveel gevoeligheid als een tuinhek. "Dat zou zo gek zijn geweest. Ik met Jeanie trouwen. Jij met Caleb trouwen."
Ik bad dat het volgende gat in de weg groot genoeg zou zijn om de hele Suburban op te slokken.
Jeanie liet haar hoofd in haar handen vallen en schudde het heen en weer. "Het was gewoon een domme jeugdliefde. Ze zouden nooit iets doen dat... zo smakeloos is. Ze zijn nu broer en zus."
Juist. Nu was ik een vieze melaatse. En waarschijnlijk zo rood als een tomaat, als ik afging op de hitte in mijn gezicht.
Ik wierp een stiekeme blik op Caleb, ervan overtuigd dat hij me uitlachte.
In plaats daarvan zag ik tot mijn verbazing dat zijn handen tot vuisten gebald waren terwijl hij uit het raam keek.
"Ja, broer en zus. Iewww, toch Jacey?" plaagde mijn vader.
"Ehm... ja," zei ik zachtjes.
"Oh Hank! Kijk, een eland!" riep Jeanie, iets harder dan nodig was. Maar ik denk dat we allemaal, behalve mijn vader, dankbaar waren voor de afleiding.
"Moet je dat zien?" Mijn vader zuchtte, stopte de Suburban en leunde op het stuur terwijl de grote eland zich een weg baande door de bomen. Toen hij bewoog, zagen we een baby-eland erachter, lichtbruin van kleur met kleine knobbels op zijn hoofd.
Jeanie maakte haar gordel los.
Het hoofd van mijn vader draaide zich naar haar. "Wat ben je aan het doen?"
"Een foto maken, gekkie!" lachte Jeanie.
Voordat Jeanie de deur zelfs maar een centimeter open had, greep mijn vader snel de hendel en trok hem weer dicht. "Geen denken aan. Dat beest is een moordenaar. Oh, het ziet er misschien schattig uit, maar ze zijn chagrijnige krengen, en je wordt ofwel gespietst of vertrapt als je het lastigvalt."
Jeanie verbleekte en fronste toen. "Hank, denk je echt dat dat gepast taalgebruik is voor Jacey?"
"Ze wordt over twee dagen achttien!" protesteerde mijn vader.
Ik glimlachte en klopte op Jeanie's schouder. "Maak je geen zorgen. Hij zei veel ergere dingen toen een vis vorig jaar het landingsnet brak."
"Hank!" zei Jeanie, geschokt.
Mijn vader haalde zijn schouders op. "Het was een gloednieuw net, en de vis was een monster. Er moesten wel wat krachtige woorden gezegd worden."
Jeanie rolde met haar ogen en keek naar ons om. Ze legde een hand op Caleb's knie terwijl de Suburban weer verder reed over de bosweg. "Is alles in orde, jongen?" vroeg ze.
"Het is geweldig," mompelde Caleb. "Het wordt de beste reis ooit."
"Caleb," siste Jeanie, "wees wat dankbaarder. Je stiefvader heeft voor deze reis betaald, inclusief het meeste van onze uitrusting en je visvergunning. Het minste wat je kunt doen is doen alsof je het leuk hebt. Het is Jacey's verjaardag."
Ik kon horen hoe Caleb's tanden over elkaar schuurden.
"Het wordt de beste reis ooit!" zei Caleb met een vrolijkere stem.
Mijn vader ving de sarcasme niet op. "Dat is het zeker, hè? Ik ben zo blij dat jullie dit jaar konden komen, Caleb, Jeanie. Jacey en ik zouden ons eenzaam voelen zonder jullie." Hij keek Jeanie aan met puppyogen.
Jeanie giechelde opnieuw en gaf hem een speelse tik op zijn arm. "Gedraag je! De kinderen zijn erbij."
Caleb snoof en keek weer uit het raam.
Terwijl mijn vader en stiefmoeder afgeleid waren, nam ik de kans om Calebs profiel te bewonderen. Natuurlijk zou ik hem nooit aanraken. Hij had dat wel duidelijk gemaakt op mijn vijftiende verjaardag. Maar God, wat was hij mooi om naar te kijken.
"Heb ik iets op mijn gezicht, Jacey?" vroeg Caleb uiteindelijk met een lage stem.
Ik slikte. Ik was betrapt. "Uh... eh..."
"Waarom kijk je niet uit het raam en geniet je van het uitzicht? Het is hier echt mooi," stelde Caleb voor.
"Ja, goed idee." Ik richtte me snel op het uitzicht en staarde naar buiten totdat mijn ogen pijn begonnen te doen van het niet knipperen.
Mijn vader en Jeanie maakten kusgeluidjes naar elkaar, en ik zuchtte in mezelf. Ik zou nooit zo'n liefde vinden.
Ik dacht dat ik te veel op mijn moeder leek. Ze was vertrokken toen ik vijf was, met de reden dat ze zichzelf moest vinden. Natuurlijk had ik altijd vermoed dat ze wegging omdat ze een mollige baby had die uitgroeide tot een mollig kind, dat niet kon meekomen in de schoonheidswedstrijden waar mijn moeder me in stopte.
Na het debacle van de schoonheidswedstrijden en modellenwerk, was ik nog steeds op zoek naar mezelf. Mijn moeder was slank en mooi geweest. Ik? Ik was niet zo mollig meer als vroeger, maar ik had nog steeds een voller figuur dan de meeste meisjes. Mijn borsten waren te groot, net als mijn billen en dijen. Ik struikelde ook vaak over mijn eigen voeten. Dat was de enige gratie die God me had gegeven.
Ik wreef met mijn handen over mijn dijen. Ik hoopte altijd dat het wat vet zou wegvegen. Hoe hard ik ook probeerde, ze wilden maar niet dunner worden.
Mijn vader ving mijn blik in de achteruitkijkspiegel en het leek alsof hij een van zijn zeldzame momenten van empathie had. "Ik hou van je, lieverd," zei hij met een glimlach. "Precies zoals je bent."
"Dank je, pap," mompelde ik. Ik keek naar de snoeppapiertjes in de stoelzak voor me en had spijt van de Snickers die ik een uur geleden had gegeten. Dat zou zeker niet helpen.
Jeanie trok een pruillip en reikte naar achteren om mijn handen te stoppen van het schuren over mijn jeans. "Je bent perfect. Je bent mijn perfecte meisje."
Caleb keek van mij, naar Jeanie, naar mijn vader, en weer terug, nieuwsgierigheid op zijn gezicht. "Mis ik iets?"
"Oh," zei mijn vader. "Gewoon een klein eetprobleempje. Elke meid krijgt dat op haar leeftijd."
"Hank!" riep Jeanie, geschokt namens mij.
Mijn wangen kleurden, en ik keek niet naar Caleb.
Ja, dit zou zeker een GEWELDIGE vakantie worden.
Laatste Hoofdstukken
#176 Goed nieuws
Laatst Bijgewerkt: 8/4/2025#175 De zaken van draken
Laatst Bijgewerkt: 8/4/2025#174 Bang-Bang
Laatst Bijgewerkt: 8/4/2025#173 Gescheiden
Laatst Bijgewerkt: 8/4/2025#172 Het breekpunt
Laatst Bijgewerkt: 1/23/2026#171 Mooie roze rozen
Laatst Bijgewerkt: 1/23/2026#170 Het evenement van het seizoen
Laatst Bijgewerkt: 8/4/2025#169 Vlinders
Laatst Bijgewerkt: 8/4/2025#168 Niet overal goed
Laatst Bijgewerkt: 8/4/2025#167 Wat hij wil
Laatst Bijgewerkt: 8/4/2025
Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍
Wedergeboorte van de Maat van de Lycan Koning
"Hoe lang verberg je haar al?"
"Een maand."
"Een maand? En je vond het niet nodig om mij te informeren!"
"Ik dacht dat je mijn idee niet zou waarderen. Ik wist dat je ertegen zou zijn, maar ik kon haar niet langer verbergen. Ze heeft nergens anders om naartoe te gaan of te blijven, dus ik moet haar beschermen tegen elk gevaar."
Avyanna Windsor is de Luna van Wales. Toen haar man zijn Ware partner Jessica naar het roedelhuis bracht, verzette ze zich ertegen, maar niets hielp. Binnen een jaar werd ze van haar titel ontdaan, afgewezen, verlaten door haar man, roedelgenoten en uiteindelijk vermoord door Jessica nadat Jessica zwanger werd van de baby van de alfa.
Avyanna krijgt een tweede kans van de Maangodin, nadat ze haar leven en haar koninkrijk verliest. Avyanna wist één ding zeker: ze moest haar lot veranderen en het leven van haar dierbaren en natuurlijk zichzelf redden.
Baron is een gevreesde en als meedogenloos bekendstaande koning van de Lycans, die een roedel van krachtige en bijna onvernietigbare wezens leidt die binnen een ondoordringbaar koninkrijk wonen.
Na het horen van Avyanna's verzoek om een partnerschap, stemt hij toe, en zo begint een nieuw verhaal van Liefde, Haat, Passie en Verwarring, vooral wanneer hij haar een geheim onthult dat hem kwelt.
"Het spijt me, Avyanna, ik denk niet dat ik je zomaar kan laten gaan."
"En waarom niet?"
"Omdat, Avyanna... Jij mijn partner bent."
De Drakenkoningen en De Profetie
Lucian fluistert zachtjes in mijn oor: "Welkom thuis, kleine partner."
Toen merkte ik dat er vijf zeer lange, even mooie engelachtige mannen om de kamer stonden. Allemaal knap op hun eigen manier en gebouwd zoals Lucian.
"Partner," zeggen ze allemaal in koor. Mijn ogen zullen waarschijnlijk uit mijn hoofd vallen van verbazing. Ik vraag me af of ik blind kan worden van al het snelle knipperen dat mijn ogen doen.
Voor de tweede keer vanavond zeg ik: 'Pardon?'
Nou, verdomme!
Everly leeft in een wereld waar bovennatuurlijke wezens zij aan zij met mensen leven. Zelfs haar beste vriendin Stella is een weerwolf.
Everly dacht dat ze veilig was voor het bijwonen van het EverMate Bal, aangezien ze gisteren pas 18 werd en de uitnodigingen weken geleden al waren verstuurd. Haar lot werd bezegeld toen Het Orakel andere plannen maakte.
Wat zal er gebeuren als ze de aandacht trekt van niet 1 maar 6 bovennatuurlijken, en niet zomaar bovennatuurlijken, maar de koningen? Drakenkoningen om precies te zijn.
Wat zal er gebeuren met de wereld wanneer De Grote Profetie onthult dat deze eenvoudige menselijke meid centraal staat?
Zal Everly wegrennen van haar bestemming of het omarmen?
Zal ze in staat zijn de duisternis die in de schaduwen loert te vernietigen voordat het haar wereld vernietigt?
Laten we het ontdekken.
Gevallen voor Papa's Vriend
"Rijd me, Engel." beveelt hij hijgend, terwijl hij mijn heupen begeleidt.
"Steek het in me, alsjeblieft..." smeek ik, terwijl ik in zijn schouder bijt en probeer de intense, overweldigende sensatie te beheersen die mijn lichaam overneemt, sterker dan welk orgasme ik ooit alleen heb gevoeld. Hij wrijft alleen maar zijn pik tegen me aan, en de sensatie is beter dan alles wat ik zelf heb kunnen bereiken.
"Hou je mond." zegt hij schor, terwijl hij zijn vingers nog harder in mijn heupen drukt en de manier waarop ik op zijn schoot rijd snel begeleidt, mijn natte ingang glijdend en mijn clitoris tegen zijn erectie wrijvend.
"Hah, Julian..." Zijn naam ontsnapt met een luide kreun, en hij tilt mijn heupen met uiterste gemak op en trekt me weer naar beneden, waardoor een hol geluid ontstaat dat me op mijn lippen doet bijten. Ik kon voelen hoe de punt van zijn pik gevaarlijk mijn ingang ontmoette...
Angelee besluit zichzelf te bevrijden en te doen wat ze wil, inclusief het verliezen van haar maagdelijkheid nadat ze haar vriend van vier jaar betrapt heeft terwijl hij met haar beste vriendin in zijn appartement sliep. Maar wie zou de beste keuze kunnen zijn, als niet de beste vriend van haar vader, een succesvolle man en een verstokte vrijgezel?
Julian is gewend aan avontuurtjes en one-night stands. Meer dan dat, hij heeft zich nooit aan iemand gebonden of zijn hart laten veroveren. En dat zou hem de beste kandidaat maken... als hij bereid zou zijn om Angelee's verzoek te accepteren. Echter, ze is vastbesloten om hem te overtuigen, zelfs als dat betekent dat ze hem moet verleiden en volledig in de war moet brengen. ... "Angelee?" Hij kijkt me verward aan, misschien is mijn uitdrukking verward. Maar ik open gewoon mijn lippen en zeg langzaam, "Julian, ik wil dat je me neukt."
Beoordeling: 18+
Papa, Mama's Liefde Is Verbleekt
Maar ik ben een sterke vrouw. Ik scheidde van mijn man en voedde het kind alleen op, en werd uiteindelijk een succesvolle en opmerkelijke vrouw!
Op dat moment kwam mijn ex-man terug, viel op zijn knieën en smeekte me om opnieuw met hem te trouwen.
Ik zei maar één woord: "Oprotten!"
Taboe
Een paar nachten na het evenement in de club waar ik Meneer ontmoette, ging ik met mijn vader naar een welkomstfeestje voor een van zijn vrienden die terugkwam naar Amsterdam. Sinds de dood van mijn moeder en broer ben ik altijd mijn vaders plus één, niet dat we heel close zijn, maar ik moet doen wat van me verwacht wordt. Mijn vader is een zeer rijke en invloedrijke man, wat ik zo goed mogelijk probeer te vermijden. Het welkomstfeestje van vanavond was een van die feestjes waar ik echt niet naartoe wilde. Ik bedoel, het is een oude vriend van mijn vader, wat moet ik daar in hemelsnaam doen? Ik stond met mijn rug naar de groep toen de vriend van mijn vader zich bij ons voegde. Toen hij sprak, wist ik zeker dat ik die stem kende. Zodra ik me omdraaide en mijn vader ons voorstelde, kwam er alleen maar uit mijn mond: Meneer?.........
Schaduwen in Durango
Maar Durango brengt zijn eigen uitdagingen met zich mee. De eerste is Vincent Walker: de onweerstaanbare bad boy van de school die haar onophoudelijk plaagt, maar gemengde signalen afgeeft met zijn onverwachte momenten van bescherming en flirtatie. Geruchten gaan rond over de diepe banden van zijn familie met de criminele onderwereld, wat alleen maar bijdraagt aan het mysterie dat hem en de stad omringt.
Terwijl Sofia haar weg vindt in haar nieuwe leven, ontmoet ze ook Vincent's beste vriend, Daryl—een echte lieverd die een scherp contrast vormt met Vincent's gevaarlijke aantrekkingskracht. Getrokken in hun wereld, beginnen Sofia's geheimen zich te ontrafelen. Wanneer Vincent en Daryl de waarheid over haar woonsituatie ontdekken, eisen ze dat ze bij hen intrekt, haar veiligheid en een plek om bij te horen belovend.
Gevangen tussen de enigmatische Vincent en de innemende Daryl, merkt Sofia dat ze voor beiden begint te vallen. Maar haar nieuwgevonden stabiliteit wordt verbrijzeld wanneer haar verleden haar inhaalt, en haar toxische ex-vriend Ashton terug in haar leven komt. Met zijn onophoudelijke excuses en pogingen om haar terug te winnen, wordt Sofia in een tumultueuze liefdesdriehoek geworpen, terwijl ze vreest voor de terugkeer van haar vader en broer die vastbesloten zijn haar terug naar huis te halen.
Gevangen tussen drie liefdes en de geesten van haar verleden, moet Sofia een verraderlijk pad bewandelen om te ontdekken waar haar hart echt thuishoort. Zal ze kiezen voor de gevaarlijke aantrekkingskracht van Vincent, de zoete veiligheid van Daryl, of de vertrouwde maar toxische aantrekkingskracht van Ashton? En kan ze ooit echt ontsnappen aan haar angstaanjagende verleden?
Perfecte klootzak
"Rot op, klootzak!" beet ik terug, terwijl ik probeerde los te komen.
"Zeg het!" gromde hij, terwijl hij met één hand mijn kin vastgreep.
"Denk je dat ik een slet ben?"
"Is dat een nee?"
"Rot op!"
"Goed. Dat is alles wat ik moest weten," zei hij, terwijl hij met één hand mijn zwarte top omhoog trok, mijn borsten ontblootte en een golf van adrenaline door mijn lichaam stuurde.
"Wat ben je in godsnaam aan het doen?" hijgde ik terwijl hij met een tevreden glimlach naar mijn borsten staarde.
Hij liet een vinger over een van de plekken glijden die hij net onder een van mijn tepels had achtergelaten.
De klootzak bewonderde de plekken die hij op me had achtergelaten?
"Sla je benen om me heen," beval hij.
Hij boog zich genoeg voorover om mijn borst in zijn mond te nemen en hard aan een tepel te zuigen. Ik beet op mijn onderlip om een kreun te onderdrukken toen hij beet, waardoor ik mijn borst naar hem toe boog.
"Ik ga je handen loslaten; waag het niet om me tegen te houden."
Klootzak, arrogant en volkomen onweerstaanbaar, precies het type man waar Ellie had gezworen nooit meer mee in zee te gaan. Maar wanneer de broer van haar vriendin terugkeert naar de stad, bevindt ze zich gevaarlijk dicht bij het toegeven aan haar wildste verlangens.
Ze is irritant, slim, heet, compleet gestoord, en ze drijft Ethan Morgan ook tot waanzin.
Wat begon als een simpel spel, kwelt hem nu. Hij kan haar niet uit zijn hoofd krijgen, maar hij zal nooit meer iemand in zijn hart toelaten.
Zelfs als ze allebei met al hun macht vechten tegen deze brandende aantrekkingskracht, zullen ze in staat zijn om te weerstaan?
De Terugkeer naar de Karmozijnrode Dageraad
Terwijl vechten voor zijn leven en vrijheid een alledaagse bezigheid is geworden voor Alpha Cole Redmen, bereikt de strijd voor beide een heel nieuw niveau zodra hij eindelijk terugkeert naar de plek die hij nooit als thuis heeft beschouwd. Wanneer zijn poging om te ontsnappen resulteert in dissociatieve amnesie, moet Cole het ene obstakel na het andere overwinnen om de plek te bereiken die hij alleen uit zijn dromen kent. Zal hij zijn dromen volgen en zijn weg naar huis vinden, of zal hij onderweg verdwalen?
Volg Cole op zijn emotionele reis, die verandering inspireert, terwijl hij vecht om terug te keren naar Crimson Dawn.
*Dit is het tweede boek in de Crimson Dawn-serie. Deze serie kan het beste in volgorde worden gelezen.
**Waarschuwing: dit boek bevat beschrijvingen van fysiek en seksueel misbruik die gevoelige lezers verontrustend kunnen vinden. Alleen voor volwassen lezers.
Verboden, Beste Vriend van Broer
"Je gaat elke centimeter van me nemen." Hij fluisterde terwijl hij naar boven stootte.
"God, je voelt zo verdomd goed. Is dit wat je wilde, mijn pik in je?" vroeg hij, wetende dat ik hem vanaf het begin had verleid.
"J...ja," hijgde ik.
Brianna Fletcher was haar hele leven op de vlucht geweest voor gevaarlijke mannen, maar toen ze na haar afstuderen de kans kreeg om bij haar oudere broer te blijven, ontmoette ze daar de gevaarlijkste van allemaal. De beste vriend van haar broer, een maffiabaas. Hij straalde gevaar uit, maar ze kon niet bij hem uit de buurt blijven.
Hij weet dat het zusje van zijn beste vriend verboden terrein is, en toch kon hij niet stoppen met aan haar te denken.
Zullen ze in staat zijn om alle regels te breken en troost te vinden in elkaars armen?
Het Brave Meisje van de Maffia
"Wat is dit?" vroeg ze.
"Een schriftelijke overeenkomst voor de prijs van onze transactie," antwoordde Damon. Hij zei het zo kalm en nonchalant, alsof hij niet net een miljoen dollar bood voor de maagdelijkheid van een meisje.
Violet slikte moeizaam en haar ogen begonnen over de woorden op dat papier te glijden. De overeenkomst was vrij duidelijk. Het stelde in feite dat ze akkoord ging met de verkoop van haar maagdelijkheid voor het genoemde bedrag en dat hun handtekeningen de deal zouden bezegelen. Damon had zijn deel al ondertekend en het hare was nog leeg.
Violet keek op en zag Damon haar een pen aanreiken. Ze was deze kamer binnengekomen met het idee om zich terug te trekken, maar na het lezen van het document veranderde Violet van gedachten. Het was een miljoen euro. Dit was meer geld dan ze ooit in haar leven zou kunnen zien. Eén nacht vergeleken met dat bedrag zou verwaarloosbaar zijn. Men zou zelfs kunnen beweren dat het een koopje was. Dus voordat ze zich weer kon bedenken, nam Violet de pen uit Damons hand en zette haar naam op de stippellijn. Precies toen de klok middernacht sloeg die dag, had Violet Rose Carvey zojuist een deal gesloten met Damon Van Zandt, de duivel in eigen persoon.
Onderwerping aan mijn Meester CEO
Zijn andere hand keert eindelijk terug naar mijn kont, maar niet op de manier die ik zou willen.
"Ik ga mezelf niet herhalen... begrijp je dat?" vraagt meneer Pollock, maar hij knijpt in mijn keel, en ik kan hem niet antwoorden.
Hij steelt mijn adem, en het enige wat ik kan doen is hulpeloos knikken, terwijl ik naar zijn zucht luister.
"Wat heb ik net gezegd?" Hij knijpt iets harder, waardoor ik naar adem hap. "Hm?"
"J- Ja, meneer." Mijn stem komt verstikt uit terwijl ik mezelf tegen de bobbel in zijn broek wrijf, waardoor de ketting van de klem zich uitstrekt en mijn clitoris iets harder knijpt.
"Braaf meisje." [...]
Overdag is Victoria een succesvolle manager, bekend als de IJzeren Dame. 's Nachts is ze een onderdanige die beroemd is in de BDSM-wereld omdat ze niet graag onderdanig is.
Met het pensioen van haar baas was Victoria ervan overtuigd dat ze promotie zou krijgen. Maar wanneer zijn neef wordt aangesteld als de nieuwe CEO, wordt haar droom aan diggelen geslagen en wordt ze gedwongen om direct onder het bevel van deze arrogante, onweerstaanbaar verleidelijke man te werken...
Victoria had alleen niet verwacht dat haar nieuwe baas ook een andere identiteit had... Een Dom die bekend staat om het onderwijzen van de perfecte onderdanige, en die geen probleem heeft om zijn kinky kant te laten zien — in tegenstelling tot haar, die dit geheim altijd zorgvuldig heeft bewaard...
Tenminste, dat is wat ze al die tijd heeft gedaan... totdat Abraham Pollock in haar leven kwam en beide werelden op hun kop zette.
+18 LEZERS ALLEEN • BDSM
Mijn Miljardair Echtgenoot Wil een Open Huwelijk
"Ik wil een open huwelijk. Ik wil seks. En dat kan ik gewoon niet meer met jou doen."
"Hoe kun je me dit aandoen, Tristan? Na alles wat we hebben meegemaakt?"
Sophia's hart breekt wanneer haar man, Tristan, na twaalf jaar huwelijk aandringt op een open huwelijk, zeggend dat haar leven als huisvrouw en moeder hun vonk heeft gedood. Wanhopig om hun twaalfjarige band te behouden, stemt Sophia met tegenzin toe.
Maar wat erger is dan het open huwelijk, is hoe snel haar man zich in de datingpool stort, zelfs zo ver gaand dat hij hun afgesproken grenzen schendt.
Gekwetst en boos vlucht Sophia naar haar kunstacademie, waar ze Nathaniel Synclair ontmoet, een charmante nieuwe sponsor die een vuur in haar ontsteekt. Ze praten, en Nathaniel stelt een wild idee voor: hij zal doen alsof hij haar nep minnaar is om haar man terug te pakken voor zijn dubbele standaarden.
Verstrikt in de liefdesdriehoek tussen haar gebroken huwelijk en Nathaniel's aantrekkingskracht, aarzelt Sophia, wat een mix van verlangen, leugens en waarheid ontketent die alles opschudt wat ze weet over liefde, vertrouwen en wie ze werkelijk is.












