O Professor

O Professor

Mary Olajire · Voltooid · 93.0k Woorden

316
Populair
493.6k
Weergaven
31.2k
Toegevoegd
Toevoegen aan Plank
Begin met Lezen
Delen:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Inleiding

"De joelhos," ele ordenou.
Sua voz estava cheia de peso e urgência
e imediatamente obedeci antes que ele guiasse meus quadris.
Nossos corpos se chocavam com um ritmo punidor e raivoso.
Eu ficava mais molhada e quente enquanto ouvia o som de nós transando.
"Caralho, sua buceta é insana."

Depois de uma noite quente e casual com um estranho que conheceu em uma boate, Dalia Campbell não espera ver Noah Anderson novamente. Mas quando chega a segunda-feira de manhã, a pessoa que entra na sala de aula como professor é o mesmo estranho da boate. As tensões aumentam e Dalia faz o possível para se manter longe dele, pois não quer se distrair com ninguém ou nada - também há o fato de que ele é estritamente proibido - mas quando ela se torna sua monitora, as linhas do relacionamento professor/aluna deles se confundem.

Hoofdstuk 1

DALIA

De novo, por que diabos concordei com isso?

Soltei um suspiro exasperado enquanto encarava a massa de corpos se contorcendo juntos na pista de dança sob as luzes piscantes da boate. Mal conseguia me ouvir pensar com o remix da música do The Weeknd explodindo nos alto-falantes e os gritos e assobios das pessoas lotando o espaço confinado.

Parecia que todos estavam se divertindo... todos, exceto eu.

Uma das minhas melhores amigas, Tamika, terminou com o namorado algumas horas atrás depois de pegá-lo traindo pela enésima vez, e nossos melhores amigos, Harvey e Norma, me fizeram segui-los até essa boate porque Tamika queria sair para se distrair.

Boates não eram o meu ambiente e eu só concordei em vir aqui porque Harvey e Norma conseguiram me convencer de que Tamika se sentiria melhor se eu estivesse aqui, mas nem consegui falar com Tamika desde que nos separamos quando chegamos. A vi algumas vezes, dançando com estranhos diferentes, e fiquei feliz por ela porque parecia estar se divertindo, mas eu estava mais do que pronta para ir embora.

"Norma!" Chamei assim que a vi conversando com alguém na beira da pista de dança e comecei a me aproximar rapidamente dela.

"Norma!" Chamei novamente no momento em que a pessoa com quem ela estava conversando se afastou e sua cabeça se virou na minha direção antes de seus lábios se curvarem em um sorriso.

"Oi, linda. De novo, esse vestido está absolutamente incrível em você," ela disse e eu olhei para baixo para o vestido curto e justo, azul escuro, que eu estava usando. "Você está se divertindo?"

"Não," afirmei firmemente. "Não, não estou. Já estamos aqui há muito tempo. Quando vamos voltar para o campus? Estou cansada."

Norma pressionou os lábios juntos e me lançou um olhar de desculpas. "Quando a Tammy estiver pronta para ir embora."

Ah, droga, pensei porque meio que esperava que essa seria a resposta dela.

"Além disso, o que você quer dizer com 'já estamos aqui há muito tempo'? Só estamos aqui há uns quinze minutos," ela acrescentou e eu gemi porque parecia que estávamos aqui há horas. "Que tal eu encontrar alguns lugares reservados para nós e você ser um amor e me trazer uma bebida no bar? Não se preocupe, o barman não está pedindo identidade. Vou querer um cosmopolitan e você pode pegar uma caixinha de suco no bar de sucos a algumas quadras daqui depois que sairmos."

Franzi o rosto, fazendo uma careta para ela. "Que engraçadinha."

Ela sempre usava essa linha da caixinha de suco quando ela, Tamika e Harvey estavam bebendo álcool porque eu tinha vinte anos. Acabei de fazer vinte, três dias atrás, para ser exata.

Ela sorriu para mim e revirei os olhos antes de seguir em direção ao bar. Havia apenas algumas pessoas lá e fiquei grata por isso, pois significava que não precisaria me esforçar para chamar a atenção do barman.

“Dois cosmopolitans,” disse ao barman, que estava usando um vestido dourado bonito, e ele me deu um aceno antes de começar a preparar as bebidas. Olhei para a multidão na pista de dança e a primeira coisa que vi foi alguém tomando o que aposto ser uma dose de ecstasy ao lado de algumas pessoas compartilhando um baseado.

Respirei fundo e voltei minha atenção para o barman. Mal posso esperar para voltar para o meu quarto.

“Sazerac,” uma voz ao meu lado disse e me virei para olhar a pessoa, fazendo meus lábios se entreabrirem ligeiramente.

Ele era o homem mais incrivelmente bonito que eu já tinha visto. Seu cabelo castanho escuro era espesso e cacheado, e tive a súbita vontade de passar as mãos por ele para ver se era tão macio quanto parecia. Suas sobrancelhas eram escuras e seus lábios perigosamente carnudos, enquanto seus traços eram esculpidos e bem definidos.

Engoli em seco antes de observar seu corpo, que era atlético, mas não no estilo volumoso de um fisiculturista, e quando meus olhos voltaram para seu rosto, vi que ele estava me encarando. Normalmente, meus olhos teriam se arregalado e eu teria imediatamente desviado o olhar dele, mas havia algo magnético no contato visual e achei difícil desviar o olhar.

“Aqui está.” O barman colocou as bebidas que pedi no balcão diante de mim antes que eu pudesse dizer algo para o homem, e olhei para ela.

“Obrigada.”

Peguei as bebidas e dei ao homem, que ainda me encarava, um último olhar antes de me afastar do balcão. Mal dei alguns passos para frente quando avistei Norma do outro lado do bar e fui direto até eles.

Pensei que ela fosse encontrar lugares!

“Eu sei, eu sei,” ela disse quando me viu indo em sua direção. “Eu deveria ter encontrado lugares para nós, mas Harvey teve que atender uma ligação, então me pediu para ficar de olho na Tammy.”

Exalei rapidamente e olhei para a pista de dança, tentando e falhando em encontrar Tamika na multidão, enquanto Norma pegava um copo de mim. “Onde ela está?” perguntei antes que alguém envolvesse os braços em volta da minha cintura e dei um pulo, fazendo minha bebida derramar do copo.

Olhei rapidamente por cima do ombro e um alívio me invadiu quando vi que era Tamika, com uma expressão animada, e não algum cara. “Estou bem aqui,” ela disse enquanto Norma pegava meu copo e me contive de perguntar a Tamika quando ela estaria pronta para sair da boate, pois ela estava realmente triste quando terminou com aquele idiota traidor, mas agora parecia animada.

"Você está se divertindo?"

Ela balançou a cabeça e percebi o leve cheiro de álcool em sua respiração antes de ela passar por mim. "Quero dançar com vocês," declarou, e dei uma risada, pois não havia chance de eu ir para aquela pista de dança, enquanto Norma concordava em dançar com ela.

Rapidamente peguei meu copo de volta de Norma antes que as duas começassem a se mover em direção à pista de dança e, quando perceberam que eu não as estava seguindo, pararam.

"Dalia, vamos lá," chamou Tamika e meus olhos se moveram delas para os corpos se contorcendo na pista de dança antes de eu estampar um sorriso falso óbvio no rosto.

"Não acho que seja uma boa ideia," respondi e bebi lentamente do meu copo com os olhos fixos nelas, recebendo um olhar de desprezo de Tamika. Instantaneamente, retribuí o olhar e ela balançou a cabeça de um lado para o outro, um sorriso brincando em seus lábios, antes de puxar Norma para a pista de dança.

Mantive meus olhos nelas por um tempo e, quando as perdi na multidão, desviei o olhar da pista de dança. Soltei um suspiro e levei meu copo aos lábios novamente. Mal posso esperar para sair daqui.

"Você parece bastante pensativa," alguém disse atrás de mim, me assustando e quase me fazendo engasgar com a bebida. Comecei a tossir e olhei por cima do ombro para ver o homem de antes parado atrás de mim, com os olhos ligeiramente arregalados e um drink na mão. "Desculpe, não quis te assustar," ele acrescentou quando consegui controlar a tosse e colocou o copo no balcão. "Você está bem?"

Pisquei para afastar as lágrimas dos meus olhos enquanto limpava a garganta, enquanto seus olhos percorriam o comprimento do meu corpo de uma maneira que fez minha pele arrepiar e o calor inundar minhas veias. Ele nem estava me tocando, mas eu já estava pegando fogo.

Deixei meus lábios se curvarem em um sorriso e limpei a garganta novamente. "Estou bem, estou bem. Uh, o que você disse?" perguntei e ele ergueu levemente as sobrancelhas antes que a realização se espalhasse por seu rosto depois de alguns segundos.

"Oh, eu disse que você parece bastante pensativa," repetiu e murmurei um 'ah' enquanto seu olhar caía para o meu copo por um breve momento quando o coloquei no balcão. "Está acabando. Posso te pagar uma bebida?" Sua voz estava cheia de tons aveludados e profundos que se misturavam em uma harmonia deliciosa, e não pude deixar de sorrir antes de assentir em resposta.

Ele então retribuiu o sorriso enquanto sinalizava para o barman se aproximar e estendia a mão em minha direção. "Oi. Sou Noah."

Deslizei a minha na dele antes que sua palma quente envolvesse a minha, enviando arrepios pela minha espinha. "Dalia."

"É um prazer te conhecer, Dalia," ele respondeu antes de finalmente soltar minha mão, e peguei meu copo para dar um gole enquanto ele me observava. "Você não parece ser do tipo que frequenta boates."

"O que te deu essa ideia?"

"Você simplesmente não parecia querer estar aqui quando veio ao bar mais cedo e ainda não parece querer estar aqui," ele disse, inclinando levemente a cabeça para o lado, e olhou para o barman quando ela finalmente chegou ao nosso lado do balcão. Ele pediu outro cosmopolitan para mim e voltou sua atenção para mim depois que ela foi preparar as bebidas.

"Então por que essa mulher bonita está aqui se não quer estar?"

Um sorriso instantaneamente tomou conta do meu rosto pelo fato de ele me chamar de bonita, e respirei fundo enquanto pensava por onde começar a explicar, antes de decidir apenas dar um resumo. "Amiga terminou com o namorado traidor. Amiga está aqui para se distrair. Estou aqui para dar apoio moral à amiga." Deixei meu copo quase vazio de volta no balcão e encarei Noah. "E você? Por que um homem tão bonito está sozinho em uma boate?"

Ele sorriu tão largo que era contagiante. "Só vim aqui para apoiar o novo negócio do meu amigo," respondeu, enquanto fazia um gesto para o nosso entorno, e franzi levemente as sobrancelhas antes de perceber que a boate pertencia ao seu amigo.

"Ah."

Seus lábios se curvaram em um sorriso de sabedoria enquanto lentamente percorria os olhos pelo meu corpo, e ele irradiava confiança e ousadia, navegando em uma linha tênue entre os dois. Se eu já não estivesse interessada, com certeza estaria agora.

"Mas agora não estou mais sozinho, estou?" ele perguntou e o canto da minha boca se ergueu enquanto o barman voltava com minha bebida.

Puxa, ele é bom, pensei enquanto ele agradecia ao barman e se apoiava no balcão antes de voltar sua atenção para mim.

"Com que frequência você faz isso?"

Sua testa se franziu. "Fazer o quê?"

"Comprar uma bebida para mulheres em bares e paquerá-las."

Ele ergueu levemente as sobrancelhas, um sorriso brincando em seus lábios. "Muito raramente. Sorte a minha que sua amiga decidiu sair com alguém nesta boate esta noite, não é mesmo." Ele não escondeu a luxúria em seus olhos, os pensamentos impuros em sua mente ou o fato de que claramente me queria, e senti a excitação se desdobrar em meu corpo. "Você -"

Alguém de repente esbarrou em mim por trás e instintivamente coloquei a mão no peito de Noah para me firmar quando tropecei para frente, enquanto seus braços foram ao redor da minha cintura para me impedir de cair.

"Desculpa," alguém falou atrás de mim, mas não dei atenção porque a única coisa em que conseguia me concentrar era o quão perto eu e Noah estávamos um do outro.

Laatste Hoofdstukken

Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍

De Vader van Mijn Beste Vriendin Is Te Verleidelijk

De Vader van Mijn Beste Vriendin Is Te Verleidelijk

3.5k Weergaven · Wordt Bijgewerkt · Baby Butterfly
Ik had nooit verwacht dat mijn blind date híj zou zijn.
Toen de vreemdeling in de halfdonkere hotelkamer vroeg: "Mag ik dichterbij komen?" was dit iets wat ik me had voorgesteld na mijn liefdesverdriet met mijn vriend.
Terwijl hij me uitkleedde, gleden de toppen van zijn vingers over mijn huid, waardoor er rillingen over mijn rug liepen. Ik kreunde zachtjes en tegelijkertijd herkende ik een vertrouwde geur.
Maar toen hij in mijn oor fluisterde om met voorspel te beginnen, sloeg de realiteit hard toe.
"Justin!" hijgde ik, mijn hart bonzend toen ik besefte—het was de vader van mijn beste vriendin.


Sadie dacht dat een blind date met een vreemdeling haar zou helpen over haar liefdesverdriet heen te komen—totdat ze zich realiseert dat de man met wie ze de nacht doorbracht de vader van haar beste vriendin, Justin, is. Geconfronteerd met verboden verleiding, zal Sadie zichzelf toestaan de verleiding te voelen, wetende wat het risico is?
Engel's geluk

Engel's geluk

11.1k Weergaven · Voltooid · Dripping Creativity
"Blijf weg, blijf weg van mij, blijf weg," schreeuwde ze keer op keer. Ze bleef schreeuwen, ook al leek het alsof ze niets meer had om te gooien. Zane was meer dan een beetje geïnteresseerd om precies te weten wat er aan de hand was. Maar hij kon zich niet concentreren met de vrouw die zo'n kabaal maakte.

"Hou je bek!" brulde hij naar haar. Ze viel stil en hij zag tranen in haar ogen opwellen, haar lippen trilden. Oh shit, dacht hij. Zoals de meeste mannen, maakte een huilende vrouw hem doodsbang. Hij zou liever een vuurgevecht aangaan met honderd van zijn ergste vijanden dan met één huilende vrouw te moeten omgaan.

"En jouw naam is?" vroeg hij.

"Ava," antwoordde ze met een dunne stem.

"Ava Cobler?" wilde hij weten. Haar naam had nog nooit zo mooi geklonken, het verraste haar. Ze vergat bijna te knikken. "Mijn naam is Zane Velky," stelde hij zichzelf voor, terwijl hij een hand uitstak. Ava's ogen werden groter toen ze de naam hoorde. Oh nee, niet dat, alles behalve dat, dacht ze.

"Je hebt van me gehoord," glimlachte hij, hij klonk tevreden. Ava knikte. Iedereen die in de stad woonde kende de naam Velky, het was de grootste maffiagroep in de staat met zijn centrum in de stad. En Zane Velky was het hoofd van de familie, de don, de grote baas, de enorme honcho, de Al Capone van de moderne wereld. Ava voelde haar paniekerige brein uit de hand lopen.

"Kalmeer, engel," zei Zane tegen haar en legde zijn hand op haar schouder. Zijn duim gleed naar beneden voor haar keel. Als hij zou knijpen, zou ze moeite hebben met ademhalen, realiseerde Ava zich, maar op de een of andere manier kalmeerde zijn hand haar geest. "Dat is een braaf meisje. Jij en ik moeten praten," zei hij tegen haar. Ava's geest verzette zich tegen het genoemd worden van meisje. Het irriteerde haar, ook al was ze bang. "Wie heeft je geslagen?" vroeg hij. Zane verplaatste zijn hand om haar hoofd opzij te kantelen zodat hij naar haar wang en vervolgens naar haar lip kon kijken.

******************Ava wordt ontvoerd en wordt gedwongen te beseffen dat haar oom haar heeft verkocht aan de Velky-familie om van zijn gokschulden af te komen. Zane is het hoofd van het Velky-familie kartel. Hij is hard, brutaal, gevaarlijk en dodelijk. Zijn leven heeft geen ruimte voor liefde of relaties, maar hij heeft behoeften zoals elke warmbloedige man.

Trigger waarschuwingen:
Gesprekken over seksueel geweld
Lichaamsbeeldproblemen
Lichte BDSM
Gedetailleerde beschrijvingen van aanvallen
Zelfbeschadiging
Grof taalgebruik
Het Verboden Verlangen van de Lycan Koning

Het Verboden Verlangen van de Lycan Koning

1.2k Weergaven · Wordt Bijgewerkt · Esther Olabamidele
"Maak haar af, en verbrand haar lichaam."

Die woorden kwamen wreed van de tong van degene die voorbestemd was voor mij - MIJN MAAT.

Hij stal mijn onschuld, wees me af, stak me neer, en beval dat ik op onze trouwnacht gedood zou worden. Ik verloor mijn wolf, achtergelaten in een wrede wereld om de pijn alleen te dragen...

Maar die nacht nam mijn leven een wending - een wending die me in de ergste hel mogelijk sleepte.

Het ene moment was ik de erfgenaam van mijn roedel, en het volgende - was ik een slaaf van de meedogenloze Lycan Koning, die op het punt stond zijn verstand te verliezen...

Koud.

Dodelijk.

Onvergeeflijk.

Zijn aanwezigheid was de hel zelf.

Zijn naam een fluistering van terreur.

Hij zwoer dat ik van hem was, begeerd door zijn beest; om te voldoen zelfs als het me breekt

Nu, gevangen in zijn dominante wereld, moet ik overleven in de duistere klauwen van de Koning die me om zijn vinger had gewonden.

Echter, binnen deze donkere realiteit, ligt een oerlot...
De Alpha Koning van de Ongewenste Dochter

De Alpha Koning van de Ongewenste Dochter

4.9k Weergaven · Voltooid · Cass
De deur achter me ging open. Alpha Adrian glimlachte, kijkend naar de man die nu voor ons stond, maar zijn gezicht betrok zodra zijn ogen op mij vielen, schok en afkeer vulden zijn blik.

"Alpha Koning Rhys." Adrian probeerde zijn afkeer te verbergen. "Mijn excuses. Deze dwaze dienaar besefte niet dat we hier zouden vergaderen."

Ik knikte bedeesd. Dit was de Alpha Koning. Niets goeds kon voortkomen uit mijn aanwezigheid hier.

Adrian greep me ruw bij de schouders en begon me weg te duwen. "Ze gaat nu weg."

"Ze kan voor zichzelf spreken." De aura van de Alpha Koning deed ons beiden verstijven. "Wat is je naam, meisje?"


Grace had haar hele leven doorgebracht in een roedel die haar niet waardeerde en op elke mogelijke manier misbruik van haar maakte. Haar vader, destijds de Alpha, liet het gebeuren en sloot haar uiteindelijk zelfs op.

Toen haar vader stierf, werd het in plaats van beter alleen maar erger. Haar stiefzus en zwager maakten haar leven tot een hel. Ze zag nooit een uitweg omdat ze wolvenloos en stom was; niet spreken was veiliger dan wel spreken. Maar ze is niet zo zwak als ze denkt dat ze is.

Wanneer Alpha Koning Rhys op bezoek komt in de hoop een bruid te vinden, verandert haar hele leven. Niets wat ze wist, is zoals het leek, en nu ontrafelt ze de puinhoop die haar is nagelaten. Met de hulp van de Alpha Koning begint ze zichzelf stukje bij beetje te vinden.

Maar is ze slechts een pion in zijn spel? Hij heeft anderen voor haar gehad. Is zij degene op wie hij heeft gewacht? Zal ze de chaos overleven waarin ze is achtergelaten, of zal ze instorten voordat ze ooit de antwoorden vindt die op haar wachten?

Ze zit er nu te diep in, en als ze ten onder gaat, zou ze de Alpha Koning met zich mee kunnen nemen...
Perfecte klootzak

Perfecte klootzak

94.5k Weergaven · Wordt Bijgewerkt · Mary D. Sant
Hij tilde mijn armen op en drukte mijn handen boven mijn hoofd. "Zeg me dat je niet met hem naar bed bent geweest, verdomme," eiste hij met opeengeklemde tanden.

"Rot op, klootzak!" beet ik terug, terwijl ik probeerde los te komen.

"Zeg het!" gromde hij, terwijl hij met één hand mijn kin vastgreep.

"Denk je dat ik een slet ben?"

"Is dat een nee?"

"Rot op!"

"Goed. Dat is alles wat ik moest weten," zei hij, terwijl hij met één hand mijn zwarte top omhoog trok, mijn borsten ontblootte en een golf van adrenaline door mijn lichaam stuurde.

"Wat ben je in godsnaam aan het doen?" hijgde ik terwijl hij met een tevreden glimlach naar mijn borsten staarde.

Hij liet een vinger over een van de plekken glijden die hij net onder een van mijn tepels had achtergelaten.

De klootzak bewonderde de plekken die hij op me had achtergelaten?

"Sla je benen om me heen," beval hij.

Hij boog zich genoeg voorover om mijn borst in zijn mond te nemen en hard aan een tepel te zuigen. Ik beet op mijn onderlip om een kreun te onderdrukken toen hij beet, waardoor ik mijn borst naar hem toe boog.

"Ik ga je handen loslaten; waag het niet om me tegen te houden."



Klootzak, arrogant en volkomen onweerstaanbaar, precies het type man waar Ellie had gezworen nooit meer mee in zee te gaan. Maar wanneer de broer van haar vriendin terugkeert naar de stad, bevindt ze zich gevaarlijk dicht bij het toegeven aan haar wildste verlangens.

Ze is irritant, slim, heet, compleet gestoord, en ze drijft Ethan Morgan ook tot waanzin.

Wat begon als een simpel spel, kwelt hem nu. Hij kan haar niet uit zijn hoofd krijgen, maar hij zal nooit meer iemand in zijn hart toelaten.

Zelfs als ze allebei met al hun macht vechten tegen deze brandende aantrekkingskracht, zullen ze in staat zijn om te weerstaan?
Bloedrode liefde

Bloedrode liefde

26.7k Weergaven · Voltooid · Dripping Creativity
"Ben je een aanbod aan het doen?"
"Voorzichtig, Charmeze, je speelt met een vuur dat je tot as zal verbranden."
Ze was een van de beste serveersters die hen tijdens de donderdagbijeenkomsten had bediend. Hij is een maffiabaas en een vampier.
Hij vond het fijn om haar op zijn schoot te hebben. Ze voelde zacht en rond aan op alle juiste plekken. Hij vond het te leuk, wat duidelijk werd toen Millard haar naar zich toe riep. Vidar's instinct was om bezwaar te maken, om haar op zijn schoot te houden.
Hij haalde diep adem en nam nog een teug van haar geur. Hij zou zijn gedrag van die nacht toeschrijven aan de lange tijd dat hij zonder een vrouw, of een man, had gezeten. Misschien vertelde zijn lichaam hem dat het tijd was om zich over te geven aan wat verdorven gedrag. Maar niet met de serveerster. Al zijn instincten vertelden hem dat dat een slecht idee zou zijn.


Werken bij 'De Rode Dame' was de redding die Charlie nodig had. Het geld was goed en ze mocht haar baas graag. Het enige waar ze bij uit de buurt bleef, was de donderdagclub. De mysterieuze groep knappe mannen die elke donderdag kwamen om kaarten te spelen in de achterkamer. Tot de dag dat ze geen keuze had. Op het moment dat ze Vidar en zijn hypnotiserende ijsblauwe ogen zag, vond ze hem onweerstaanbaar. Het hielp niet dat hij overal was, haar dingen aanbood die ze wilde, en dingen waarvan ze niet dacht dat ze ze wilde, maar nodig had.
Vidar wist dat hij verloren was op het moment dat hij Charlie zag. Elk instinct dat hij had, vertelde hem dat hij haar de zijne moest maken. Maar er waren regels en de anderen hielden hem in de gaten.
Papa, Mama's Liefde Is Verbleekt

Papa, Mama's Liefde Is Verbleekt

4k Weergaven · Voltooid · Mia
Ik ben een ellendige zwangere vrouw. Mijn man bedroog me tijdens ons huwelijk, en zijn minnares heeft me zelfs erin geluisd. Mijn man wilde niet naar mijn uitleg luisteren, en ik werd wreed mishandeld en vernederd door hen...
Maar ik ben een sterke vrouw. Ik scheidde van mijn man en voedde het kind alleen op, en werd uiteindelijk een succesvolle en opmerkelijke vrouw!
Op dat moment kwam mijn ex-man terug, viel op zijn knieën en smeekte me om opnieuw met hem te trouwen.
Ik zei maar één woord: "Oprotten!"
Gevangen Door De Alpha

Gevangen Door De Alpha

6.5k Weergaven · Voltooid · Raina Lori
Hij grinnikte. "Zo responsief, schat? Je lichaam is zo gretig om me te hebben, hè? Toch bleef je me afwijzen terwijl je lichaam weet van wie het is, zo trouw."

Ik kan mijn lichaamsreactie niet beheersen. Ik ben gevangen met dit beest van een man.

God, help me alsjeblieft.

"Maak je geen zorgen, ik zal voor je zorgen, schoonheid," zei hij terwijl hij mijn hoofd kantelde en me hard kuste.

Na een gebroken hart door de campus hunk, verdronk Sandra zichzelf in ellende tot de avond van Valentijnsdag, toen ze een vreemdeling ontmoette en zichzelf aan hem verloor. Toen het effect van de alcohol wegebde, rende ze weg zonder om te kijken. Ze dacht dat het een eenmalige fling was, maar ze stond op het punt de grootste verrassing van haar leven te krijgen. Toen de vreemdeling opnieuw verscheen en haar midden op de dag ontvoerde, wist ze dat ze vastzat, maar de plek was buiten haar verbeelding. De man die ze dacht te kunnen vergeten na de verhitte passie, bleek niet zomaar iemand te zijn, maar de grote, slechte alfa van de weerwolvenclan? Wat zou ze doen als de alfa haar opeist?
Lita's Liefde voor de Alpha

Lita's Liefde voor de Alpha

7.3k Weergaven · Voltooid · Unlikely Optimist 🖤
"Wat, is zij JOUW partner?" vroeg Mark, "Dat is... wow... Dat had ik niet zien aankomen..."
"Wie heeft dit haar aangedaan?!" vroeg Andres opnieuw, terwijl hij nog steeds naar het meisje staarde.
Haar verwondingen werden met elke minuut donkerder.
Haar huid leek zelfs bleker in vergelijking met de diepe bruinen en paarse plekken.

"Ik heb de dokter gebeld. Denk je dat het inwendige bloedingen zijn?"
Stace richtte zich tot Alex maar keek terug naar Lita, "Ze was in orde, ik bedoel, verward en gekneusd maar in orde, weet je. En toen boem, viel ze flauw. Niets wat we deden kon haar wakker maken..."

"KAN IEMAND ME ALSJEBLIEFT VERTELLEN WIE DIT HAAR HEEFT AANGEDAAN?!"
Cole's ogen werden diep rood, "Het gaat je geen moer aan! Is zij nu JOUW partner?!"
"Zie je, dat bedoel ik, als ze DIE man had gehad om haar te beschermen, was dit misschien niet gebeurd," schreeuwde Stace, terwijl ze haar armen in de lucht gooide.
"Stacey Ramos, je zult je Alpha met het nodige respect aanspreken, is dat duidelijk?"
gromde Alex, zijn ijzig blauwe ogen priemend naar haar.
Ze knikte stilletjes.
Andres boog ook lichtjes zijn hoofd, als teken van onderwerping, "Natuurlijk is ze niet mijn partner Alpha, maar..."
"Maar wat, Delta?!"

"Op dit moment heb je haar niet afgewezen. Dat zou haar onze Luna maken..."

Na de plotselinge dood van haar broer pakt Lita haar leven op en verhuist naar Stanford, CA, de laatste plek waar hij woonde. Ze is wanhopig om de banden met haar giftige familie en haar giftige ex te verbreken, die haar toevallig achterna reist naar Californië. Verteerd door schuldgevoel en haar strijd tegen depressie verliezend, besluit Lita zich aan te sluiten bij dezelfde vechtclub waar haar broer lid van was. Ze zoekt een uitweg, maar wat ze in plaats daarvan vindt, verandert haar leven wanneer mannen in wolven beginnen te veranderen. (Volwassen inhoud & erotica) Volg de schrijver op Instagram @the_unlikelyoptimist
Koning van de Onderwereld

Koning van de Onderwereld

8.1k Weergaven · Voltooid · RJ Kane
In mijn leven als serveerster heb ik, Sephie - een gewoon persoon - de ijzige blikken en beledigingen van klanten doorstaan terwijl ik probeerde de kost te verdienen. Ik geloofde dat dit voor altijd mijn lot zou zijn.

Maar op een noodlottige dag verscheen de Koning van de Onderwereld voor mij en redde me uit de klauwen van de zoon van de machtigste maffiabaas. Met zijn diepblauwe ogen op de mijne gericht, sprak hij zachtjes: "Sephie... afkorting van Persephone... Koningin van de Onderwereld. Eindelijk heb ik je gevonden." Verward door zijn woorden stamelde ik een vraag: "P..pardon? Wat betekent dat?"

Maar hij glimlachte alleen maar naar me en streek met zachte vingers mijn haar uit mijn gezicht: "Je bent nu veilig."


Sephie, vernoemd naar de Koningin van de Onderwereld, Persephone, ontdekt snel hoe ze voorbestemd is om de rol van haar naamgenoot te vervullen. Adrik is de Koning van de Onderwereld, de baas der bazen in de stad die hij bestuurt.

Ze was een ogenschijnlijk normaal meisje, met een normale baan, totdat alles veranderde op een nacht toen hij door de voordeur liep en haar leven abrupt veranderde. Nu bevindt ze zich aan de verkeerde kant van machtige mannen, maar onder de bescherming van de machtigste onder hen.
Verboden, Beste Vriend van Broer

Verboden, Beste Vriend van Broer

59.1k Weergaven · Wordt Bijgewerkt · Oguike Queeneth
"Je bent zo verdomd nat." Hij beet zachtjes in mijn huid en trok me omhoog om me over zijn lengte te laten zakken.

"Je gaat elke centimeter van me nemen." Hij fluisterde terwijl hij naar boven stootte.

"God, je voelt zo verdomd goed. Is dit wat je wilde, mijn pik in je?" vroeg hij, wetende dat ik hem vanaf het begin had verleid.

"J...ja," hijgde ik.


Brianna Fletcher was haar hele leven op de vlucht geweest voor gevaarlijke mannen, maar toen ze na haar afstuderen de kans kreeg om bij haar oudere broer te blijven, ontmoette ze daar de gevaarlijkste van allemaal. De beste vriend van haar broer, een maffiabaas. Hij straalde gevaar uit, maar ze kon niet bij hem uit de buurt blijven.

Hij weet dat het zusje van zijn beste vriend verboden terrein is, en toch kon hij niet stoppen met aan haar te denken.

Zullen ze in staat zijn om alle regels te breken en troost te vinden in elkaars armen?
De Omega: Gebonden Aan De Vier

De Omega: Gebonden Aan De Vier

9.2k Weergaven · Voltooid · Cherie Frost
"Niet zo snel, rooie. Het feest is net begonnen," zei Alex. "Je bent net een klein ongedierte... waarom worden we altijd naar jou toegetrokken?" vroeg Austin.
"Dat ben ik zeker," glimlachte Alex. Nu stond ik tussen hen in, mijn hart bonkte zo snel dat ik dacht dat ik zou flauwvallen.
"Laat me met rust!" schreeuwde ik en probeerde weg te rennen. Maar ik zat vast. Voordat ik het doorhad, drukte Austin zijn lippen op de mijne. Mijn hoofd leek te exploderen. Ik had nog nooit iemand gekust.
Ik voelde Alex, die achter me stond, zijn hand onder mijn borst duwen en mijn borst omvatten met zijn grote hand terwijl hij kreunde. Ik vocht met al mijn kracht.
Wat was er aan de hand? Waarom deden ze dit? Haten ze me niet?


Stormi, ooit een omega die door niemand gewild werd, bevond zich plotseling in het middelpunt van een verhaal gesponnen door de maangodin. Vier beruchte wolven, bekend om hun slechte jongensgedrag en haar pestkoppen, waren voorbestemd om haar partners te zijn.