
Je suis sa Luna sans loup
Heidi Judith · Zakończone · 255.7k słów
Wstęp
Ethan émettait aussi des rugissements profonds à mon oreille : 'Putain... Je vais jouir... !!!' Son impact devenait plus intense et nos corps continuaient à produire des bruits de claquement.
"Je t'en prie !! Ethan !!"
En tant que guerrière la plus forte de ma meute, j'ai été trahie par ceux en qui j'avais le plus confiance, ma sœur et mon meilleur ami. J'ai été droguée, violée et bannie de ma famille et de ma meute. J'ai perdu mon loup, mon honneur et suis devenue une paria—portant un enfant que je n'avais jamais demandé.
Six années de survie acharnée m'ont transformée en combattante professionnelle, alimentée par la rage et le chagrin. Une convocation arrive de l'héritier Alpha redoutable, Ethan, me demandant de revenir en tant qu'instructrice de combat sans loup pour la même meute qui m'avait autrefois bannie.
Je pensais pouvoir ignorer leurs chuchotements et leurs regards, mais quand je vois les yeux vert émeraude d'Ethan—les mêmes que ceux de mon fils—mon monde bascule.
Rozdział 1
POV d'Aria
Le bruit rythmé de mes coups contre le mannequin d'entraînement résonnait dans l'arène d'entraînement de Silver Moon. Les rayons du soleil matinal traversaient les hautes fenêtres, dessinant des bandes dorées sur le sol en bois poli. En tant que fille de l'alpha de la meute, je passais la plupart de mes matins ici, me poussant plus loin que quiconque.
Ma mère, Olivia, avait été la guerrière la plus forte de Silver Moon. Il y a six ans, elle s'était sacrifiée pour sauver le fils de l'alpha de Shadow Fang lors d'une chasse aux loups sauvages. Certains appelaient cela une tragédie, mais je savais mieux. Ma mère était morte comme elle avait vécu - en protégeant les autres.
Je me suis arrêtée en plein coup, quelque chose n'allait pas. Mes mouvements étaient lents, manquant de leur précision habituelle. La pièce vacillait légèrement et je devais m'agripper au mannequin pour garder l'équilibre. Ce n'était pas normal. J'avais hérité du physique de guerrière de ma mère et de la force d'alpha de mon père – ce genre de faiblesse ne m'était pas habituel.
"Concentre-toi, Aria," murmurai-je, essayant de chasser le brouillard grandissant dans ma tête. Un autre coup de pied, mais ma jambe tremblait traîtreusement.
Ma bouteille d'eau reposait sur le banc à proximité – celle que Bella m'avait donnée au petit-déjeuner avec son sourire habituel et faux. Ma demi-sœur, toujours à jouer la parfaite fille devant notre père. "Tiens, sœur," avait-elle dit, sa voix dégoulinant de douceur artificielle. "Rester hydratée est si important pour notre guerrière championne." J'ai pris une autre gorgée, le liquide frais contre ma gorge. Il y avait quelque chose... de différent dans le goût.
"Tu es juste paranoïaque," me dis-je, mais les mots sortaient légèrement brouillés. Mon loup, habituellement une présence chaleureuse et constante dans mon esprit, était étrangement silencieux.
Le bourdonnement de mon téléphone m'a tellement surprise que j'ai failli le laisser tomber. Un message d'Emma, ma meilleure amie depuis l'enfance.
Le message illuminait l'écran de mon téléphone, chaque mot faisant battre mon cœur plus vite :
ARIA AIDE-MOI !! @ Mountain View Resort chambre 302
Quelque chose ne va pas - j'ai peur
DÉPÊCHE-TOI !!
Mes doigts se sont resserrés autour du téléphone. Les messages d'Emma étaient habituellement pleins d'emojis et de rires, pas de cette panique brute. Beaucoup de gens ne pouvaient pas supporter d'être amis avec la fille de l'alpha. Mais Emma était différente. Elle était là quand ma mère est morte.
"Tiens le coup," murmurai-je à moi-même, tâtonnant avec mes clés de voiture. La sortie de l'arène d'entraînement semblait à des kilomètres, le couloir s'étirant interminablement devant moi. Chaque pas ressemblait à une marche dans des sables mouvants, mais je me forçais à avancer.
Le silence dans ma tête devenait assourdissant à chaque pas. Là où Cassandra avait toujours été – mon loup – il n'y avait plus que le vide.
"Cassie ?" J'ai tendu la main à travers notre lien mental, comme je l'avais fait des milliers de fois auparavant. Rien. Pas même un écho.
"Allez, Cassandra, ne me fais pas ça." Ma voix mentale devenait plus désespérée. "J'ai besoin de toi."
Mais il n'y avait que du silence. Le genre de silence qui vous fait réaliser à quel point vous vous étiez habitué au bruit. Celui qui ressemblait à une perte.
Le trajet jusqu'au Mountain View Resort était flou. Mes mains glissaient sans cesse sur le volant, et la route semblait onduler comme un mirage de chaleur. Quand je me suis garée, tout mon corps semblait alourdi par du plomb.
La porte de la chambre 302 n'était pas seulement déverrouillée – elle était légèrement entrouverte.
"Em ?" Ma voix était brouillée. "Tu es là ?"
La pièce tournait alors que je franchissais le seuil. Mon loup – mon compagnon constant depuis l'enfance – était complètement silencieux. Pas seulement calme, mais disparu, comme si quelqu'un avait creusé un morceau de mon âme.
"Non..." Je me suis agrippée au mur alors que mes genoux cédaient. "Quoi...?"
Des pas lourds se rapprochaient derrière moi. J'ai essayé de me tourner, de me battre, mais mon corps ne répondait pas. La dernière chose que j'ai vue était le tapis se précipitant vers moi alors que l'obscurité envahissait ma vision.
Mon corps essayait de résister, mes membres bougeaient faiblement contre le tissu, mais l'obscurité était trop forte, m'entraînant comme une marée. Je ne pouvais pas dire si j'avais crié ou si c'était juste dans ma tête. Tout s'est estompé dans un vide noir, je suis tombée dans le coma.
La conscience est revenue comme du verre brisé, chaque éclat apportant de nouvelles vagues de douleur. La lumière du soleil perçant à travers les rideaux bon marché de l'hôtel était trop vive, trop dure contre ma tête battante. Tout mon corps se sentait lourd, anormal.
Chaque tentative de mouvement envoyait des flammes à travers mes muscles. La couverture rugueuse frottait contre ma peau alors que je bougeais, et la réalisation m'a frappée comme de l'eau glacée - j'étais complètement nue. Où étaient mes vêtements ? Pourquoi ne pouvais-je pas me souvenir ?
Quelque chose de froid pressait contre ma paume - une chaîne en argent, chère et complexe, mais inconnue. La pièce tournait paresseusement alors que j'essayais de me concentrer dessus, le motif se brouillant devant mes yeux. La dernière chose dont je me souvenais était d'être entrée dans cette pièce, puis plus rien que l'obscurité.
Enroulant la couverture autour de mon corps tremblant, je me dirigeai en titubant vers la salle de bain. La lumière fluorescente s'alluma avec un bourdonnement furieux, révélant mon reflet dans le miroir. Mon souffle se bloqua dans ma gorge.
Des marques violettes profondes ornaient mon cou, contrastant fortement avec ma peau pâle. Mon regard descendit plus bas, vers la constellation de marques de morsures éparpillées sur mes clavicules, ma poitrine et même ma taille. La vue me donna la nausée. Cela ne pouvait pas être réel.
Je fis un autre pas chancelant en avant, la couverture glissant autour de mes jambes. Le mouvement apporta une nouvelle prise de conscience - une sensation humide entre mes cuisses, la sensation indubitable de quelque chose de chaud coulant. Mes genoux faillirent céder sous le choc des implications.
La pièce basculait dangereusement alors que je m'accrochais au bord du lavabo, fixant mon reflet aux yeux écarquillés. Que s'était-il passé la nuit dernière ? Pourquoi ne pouvais-je pas me souvenir ?
Mon cerveau commença à fonctionner. Emma. Le message. Elle avait des ennuis.
"Emma !" Ma voix sortit en un râle. Oh mon dieu, si quelque chose lui était arrivé pendant que j'étais... pendant que j'étais...
Je ne pouvais pas finir la pensée. Je ne pouvais pas traiter les implications de mon état actuel, la douleur dans mon corps, les vêtements éparpillés sur le sol. Emma avait besoin de moi.
La couverture de l'hôtel était rugueuse contre ma peau sensibilisée alors que je l'enroulais autour de moi. Mes jambes me soutenaient à peine alors que je titubais vers la porte, la chaîne en argent toujours serrée dans ma main tremblante.
"Eh bien, regarde ça."
La voix me figea sur place. Bella se tenait dans le couloir, appuyée contre le mur avec une grâce décontractée. Et à côté d'elle, mon amie Emma laissa échapper un ricanement.
La voix de Bella dégoulinait de moquerie alors que je serrais la couverture de l'hôtel plus fort autour de mon corps. Elle tenait son téléphone, la caméra pointée directement sur moi. "La grande princesse guerrière de Silver Moon, prise dans une position si... compromettante."
Mes jambes tremblaient alors que je luttais pour rester debout. "Je viens pour Emma. Ton message—"
"Message ?" Le rire d'Emma était aigu et froid, si différent de l'amie chaleureuse que je pensais connaître. "Je ne t'ai jamais envoyé de message, Aria."
Le sourire de Bella s'élargit alors qu'elle faisait défiler son téléphone. "Oh, ces photos intéresseront sûrement Père. Que dira la meute en voyant leur future femelle alpha sortir d'une chambre d'hôtel, visiblement après avoir passé la nuit avec... eh bien, qui sait qui ?"
Quand je suis enfin arrivée à la maison de la meute, le poison commençait à se dissiper, mais le mal était fait. Les sols en marbre de la grande salle résonnaient sous chacun de mes pas chancelants. Des dizaines de membres de la meute se tenaient le long des murs, leurs visages flous de jugement et de murmures. À la tête de la salle, mon père Marcus était assis raide dans son fauteuil d'alpha, ses yeux marron habituellement chaleureux maintenant durs comme la pierre. À côté de lui, Aurora – ma belle-mère – arborait une expression de préoccupation parfaitement feinte qui ne touchait pas ses yeux froids.
"Les preuves sont indéniables, Marcus." La voix d'Aurora dégoulinait de fausse sympathie. "Les marques de morsure, son... état. Que penseront les autres meutes ?"
Je voulais crier, expliquer que j'avais été droguée, piégée, violée. L'espace dans mon esprit où mon loup aurait dû être ressemblait à une plaie ouverte, me laissant désespérément seule quand j'avais le plus besoin de sa force.
"Père, s'il te plaît." Ma voix sortit en un murmure. "Tu sais que je ne ferais jamais—"
"Silence." L'ordre alpha dans sa voix me fit tressaillir.
Bella s'avança, ses talons de créateur claquant contre le sol. "Vraiment, sœur, pas besoin de faire des excuses. Nous savons tous ce que tu as fait." Son sourire était tranchant comme un rasoir. "La grande princesse guerrière, écartant les jambes pour n'importe quel homme qui voudra bien d'elle."
"Ce n'est pas—" La pièce tourna alors que j'essayais de faire un pas en avant. Sans mon loup, sans ma force, je pouvais à peine me tenir debout.
"Assez." La voix de Marcus claqua comme un fouet. "Tu as apporté la honte à cette meute. À la mémoire de ta mère." La mention de ma mère fit se serrer mon cœur. "Tu n'es plus digne du nom de Silver Moon."
Les mots formels de bannissement tombèrent comme des pierres : "Moi, Marcus Reynolds, Alpha de la Meute de la Lune d'Argent, te retire ton statut de membre de la meute et te bannis de nos territoires. Tu as jusqu'au coucher du soleil pour partir."
Ostatnie Rozdziały
#194 Épilogue--Bella 2
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#193 Épilogue--Bella 1
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#192 Épilogue--Lucas
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#191 Épilogue--Zoé 2
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#190 Épilogue--Zoé 1
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#189 Chapitre 189
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#188 Chapitre 188
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#187 Chapitre 187
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#186 Chapitre 186
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#185 Chapitre 185
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025
Może Ci się spodobać 😍
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Mała Partnerka Alphy Nicholasa
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Uwodzenie Dona Mafii
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.
Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.
Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.
Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.
Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy
Niewypowiedziana Miłość Prezesa
Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.
„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.
Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.
Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...
Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.
Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...












