La Compagne Humaine Maltraitée du Roi Vampire

La Compagne Humaine Maltraitée du Roi Vampire

Laurie · Zakończone · 103.6k słów

1k
Gorące
6.5k
Wyświetlenia
744
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

« As-tu l'intention de la remplacer ? »

Je secouai la tête frénétiquement. Peu m'importait combien il l'aimait. Je n'étais pas elle, et je ne voulais pas être impliquée avec un vampire...

« P-Pitié, ayez m-miséricorde, je— »

« Tu es tellement douce ce soir, » dit-il, sa voix rauque. « D'habitude, tu aurais repoussé mes mains... Est-ce que je t'ai tant manqué ? »

Il était fou. Il devait l'être. Je ne l'avais jamais rencontré de ma vie, et pourtant il glissait ses mains sur moi, saisissant fermement mon sein comme un adolescent en rut et léchant mon cou comme si cela allait me mettre dans l'ambiance.


Trinity est une humaine de 21 ans, et psychologue. Elle avait toute une vie, un petit ami, des parents, et un travail enviable. Jusqu'à ce qu'elle soit enlevée du monde des humains par un vampire... Dans sa vie passée, elle n'avait jamais vu de vampire, elle a peur et le supplie de la laisser rentrer chez elle.

Lucianus, un noble vampire impitoyable et arrogant. Même en tant que roi vampire, il y a des siècles, sa femme a été tuée par des humains. Il déteste les humains, mais lorsqu'il a rencontré Trinity, il l'a ramenée au château et considère Trinity comme son esclave de sang en raison de sa ressemblance avec sa femme.

Mais que se passerait-il si Trinity n'était pas la femme du vampire ? Lucianus laissera-t-il Trinity partir ou la torturera-t-il ?

Rozdział 1

Il y a 200 ans...

Elle ne pouvait pas être morte. Il ne voulait pas y croire, pourtant ses yeux fixaient un point au-delà de lui, dans l'au-delà, froids et sans vie. Son corps était flasque alors qu'il s'agenouillait et la soulevait dans ses bras. Au loin, il les entendait, ces humains, crier.

"Renvoyez ces démons en enfer d'où ils viennent !"

L'odeur de cendre et de sang remplissait le ciel sombre, mais tout cela n'était qu'une arrière-pensée. La guerre sainte des humains contre les vampires, leur pape et leur peur ne signifiaient rien pour lui. Pas sans elle. Les jours de carnage et de terreur s'évanouissaient à la vue de son visage pâle et teinté de bleu.

Elle ne pouvait pas être partie. Elle ne pouvait pas l'avoir laissé derrière dans ce monde pour survivre sans elle.

"Regarde-moi," murmura-t-il en caressant son visage. "Regarde-moi et dis quelque chose."

Sa mâchoire tremblait et ses yeux brûlaient alors qu'elle ne faisait ni l'un ni l'autre. Ils avaient juré pour toujours, pourtant elle ne bougeait pas.

Lentement, il baissa les yeux vers sa poitrine, où l'éclat de l'argent, brûlant encore ses entrailles, attira son regard, transformant son sang en cendre et en étincelles de lumière. Son sang imbibait le tissu noir de sa robe alors qu'il la serrait contre sa poitrine. La croix brûlait contre son sternum, mais il ne la sentait presque pas alors qu'il sentait son cœur devenir dur et froid. Le froid déclencha une fureur brûlante d'une blancheur éclatante qui commença à bouillir dans ses veines.

Son pouvoir montait et descendait. La peau de son visage le démangeait alors qu'il sentait les blessures commencer à guérir. Les humains réclamant plus de sang et plus de mort résonnaient en lui. Ils avaient commencé cela. Ils avaient appelé à la mort.

Alors, il leur donnerait.

"Je les tuerai tous," dit-il alors que ses joues s'échauffaient de larmes et que ses ailes s'étendaient comme une grande ombre autour d'eux. "Leur sang imprégnera la terre."

"Tuez-les tous !" Un humain cria à proximité.

Il déposa son corps au sol et pressa un dernier baiser sur ses lèvres froides.

"Je te reverrai," dit-il en se levant.

Ce ne serait pas aujourd'hui ni le jour suivant, mais un jour dans un futur lointain quand un humain ou un autre vampire serait assez puissant pour l'abattre. Il se retourna, et ses yeux se fixèrent sur le groupe d'humains à proximité.

Ils se noieraient dans leur propre sang. Il déploya ses ailes et les étendit, les laissant le soulever dans les airs. Ils s'arrêtèrent, levant les yeux vers lui. Il sentit les plumes de ses ailes frémir et commencer à noircir de sa fureur.

"Ange ?" L'un d'eux haleta.

"Ce n'est pas un ange !" Quelqu'un d'autre cria. "Tuez—"

Il plongea, attrapant l'homme et lui arrachant la gorge. Il but le liquide chaud jaillissant avec avidité, vidant son corps. Le sang alimentait le feu en lui.

Au loin, il entendit quelqu'un crier, une répétition inhumaine et rugissante de ce mot. Les humains se transformèrent en fontaines de sang. Déchirés en morceaux et se noyant dans leur sang. Ils brandissaient leurs épées pour la dernière fois alors qu'il les brisait et craquait leurs boucliers.

"Tuez !" La voix cria, secouant l'air de sa fureur. "Tuez ! Tuez ! Tuez !"

Les soldats humains agrippaient leurs croix et tremblaient devant lui. Il perça leurs défenses et balaya le champ de bataille. Ce n'est que lorsque le sang coulait comme une rivière à travers les tranchées du sol qu'il réalisa qu'il avait été celui qui criait. Il planait au-dessus du champ de bataille ensanglanté et ne ressentait rien d'autre que de la fureur.

Où étaient-ils tous passés ? Leur désir fou et fiévreux de tuer ? N'y avait-il pas plus d'humains à déchirer en morceaux ? Cela n'avait pas été suffisant, compte tenu des cris de guerre du pape. Étaient-ils toutes les forces qu'il pouvait envoyer dans le monde des vampires ?

Le vent sentait le sang en décomposition des humains et des vampires. Des centaines, sinon des milliers de vies avaient été perdues sur ce champ de bataille, et au loin, il vit la porte que les humains avaient déchirée dans le monde des vampires, leur sanctuaire souterrain, commencer à se refermer. Il vola vers elle alors qu'elle se scellait, laissant derrière elle des milliers de corps. Il frappa la pierre de son poing.

Elle frissonna sous la force, mais le portail était fermé. La guerre était finie, mais la haine brûlait encore en lui. Il utiliserait simplement les autres portes pour se venger des humains d'en haut.

De nos jours...

"S'il vous plaît !" La femme cria, tentant de s'échapper de lui. Cela faisait des décennies qu'un humain n'avait pas eu suffisamment de connaissance et de courage pour essayer de lui échapper. Celle-ci était faible et seulement légèrement plus pitoyable que tous les autres. "S'il vous plaît, je n'ai rien fait ! Je suis innocente."

Elle sanglotait alors qu'il la traînait dans les cavernes souterraines vers les portes de sa demeure. Elle était la plus bruyante de ses récentes captures. Il la jeta dans la cage où il gardait les humains qu'il avait volés du monde supérieur. Elle poussa un cri strident et s'éloigna du cadavre qui pourrissait encore, sans sang et immobile.

Il attrapa l'autre humain et le traîna en avant, mordant dans son cou et le vidant de son sang jusqu'à ce qu'il ne bouge plus avant de le laisser tomber au sol. La femme qu'il venait de capturer se recroquevilla contre le mur, se berçant de terreur, ce qui le fit sourire.

Il se lécha les lèvres et se demanda s'il pourrait se retenir de la dévorer ce soir ou s'il devrait simplement chasser à nouveau.

Il ricana et se retourna pour attraper la femme alors qu'elle poussait un cri perçant. Ses crocs percèrent son cou, et il but avidement. Il n'avait même plus faim, mais le frisson de sentir son cœur s'arrêter, de la laisser tomber au sol sans ménagement, apaisa un peu de sa colère.

Encore. Il décida, regardant le corps alors que ses yeux s'éteignaient et que des larmes roulaient sur ses joues.

Plus de sang. Plus de corps. Plus d'humains morts par sa main. S'il devait vider le monde entier pour apaiser sa fureur, il le ferait. Il se retourna et sortit, se dirigeant vers son antre solitaire.

Le parfum de sa femme flottait encore dans l'air depuis qu'il avait accidentellement renversé le flacon quelques heures plus tôt. Il avait sauvé ce qu'il pouvait, mais l'odeur l'avait chassé de l'antre plus tôt. Elle s'estompait maintenant, mais ses yeux tombèrent sur les bords dorés du portrait de sa femme.

Il se précipita en avant, traversant la pièce et pressant ses mains contre la pierre de chaque côté.

Il avait déplacé ce portrait il y a des années, il en était sûr, quand il pensait qu'il allait simplement se laisser dépérir de désespoir. Il recula avec un sourire cruel. Il semblait même qu'elle ne voulait pas qu'il arrête sa quête de sang. Il sortit de la pièce, mettant négligemment le tas de cadavres en flammes pour faire de la place pour d'autres en passant sur son chemin vers le portail du monde supérieur.

Le monde au-dessus avait changé au fil des années, mais sa fureur ne s'était pas apaisée. Le crépuscule commençait à descendre sur la ville. Il faisait froid, probablement l'hiver maintenant. Il aimait l'hiver pour le temps supplémentaire qu'il avait pour attraper ses proies.

Bientôt, il ferait nuit pendant plus de la moitié de la journée. Peut-être qu'il se lancerait dans une nouvelle série de meurtres qui laisserait la police humaine perplexe. Les lumières vacillantes au-dessus des rues étaient fausses mais aussi brillantes que la lumière du jour. Les gens marchaient dans la neige, sans le regarder. Il les scrutait, cherchant sa première proie de la nuit, mais aucune ne l'attirait.

Autrefois, cela n'avait pas d'importance, mais il était devenu sélectif dans ses carnages récemment. Jeunes, vibrants, pleins de vie et de vigueur étaient ses proies actuelles de choix.

Il s'arrêta au milieu d'une ruelle silencieuse. Le son des sirènes au loin attira son attention alors qu'une grande boîte métallique se précipitait vers lui. Les hommes sur le siège avant hurlaient. Un bruit fort et retentissant remplissait l'air, secouant l'air froid. Puis, l'un d'eux se jeta à travers le siège et tira sur le volant dans la main de l'autre homme. La boîte métallique tourna et dérapa, se renversant et s'écrasant.

"Fils de pute!" cria l'homme alors que la boîte s'arrêtait. La boîte s'ouvrit, et l'homme se hissa dehors alors que le son des sirènes se rapprochait. "Attrape-la et bouge. Je vais m'occuper de cet enfoiré."

L'homme se retourna et leva quelque chose de métallique dans sa main. Une explosion déchira l'air. Il sentit quelque chose de chaud et de petit passer à une vitesse incroyable près de lui. Quelque chose se brisa derrière lui, et il inclina la tête. Quelle que soit la chose dans la main de l'homme, elle était létale.

Il découvrit ses crocs. Cela faisait des siècles qu'un humain ne s'était opposé à lui. Il vit dans le visage de l'homme le visage d'un évêque qu'il avait tué tant de siècles auparavant et se précipita en avant, arrachant la tête de l'homme de ses épaules.

"Qu'est-ce que c'est que ce bordel?" cria l'un d'eux, en se précipitant hors de la voiture.

Il attrapa l'homme et le jeta au sol avant d'enfoncer son pied dans la poitrine de l'homme. Le sang jaillit de la bouche de l'homme alors que ses os craquaient et s'effondraient sous la force. Il écrasa l'homme encore et encore. Puis, le dernier homme contourna la boîte métallique et essaya de s'échapper.

Il le coupa, l'arrêtant et enroulant sa main autour du cou de l'homme, serrant jusqu'à ce que ses yeux sortent de leurs orbites et que son cou se brise. Il laissa tomber le corps, se sentant un peu apaisé, se sentant mieux quand il entendit quelque chose racler à proximité. Il sentit un autre humain et se dirigea lentement vers lui, se demandant comment il allait tuer celui-ci. La femme se tenait debout, tremblant alors qu'elle reculait devant lui, levant les mains. Son visage était couvert d'un pan de tissu sombre et doux.

"P-Pitié, a-aie pitié, je—" Un vent fort souffla, déroulant le tissu autour de son visage et faisant tomber la capuche de sa tête.

Des boucles sombres s'envolèrent dans le vent, et des yeux qu'il n'avait vus que dans ses rêves depuis plusieurs siècles le regardèrent. Son visage était exactement le même, et il s'arrêta, fixant la femme.

"S'il vous plaît..." supplia-t-elle.

Il pouvait à peine respirer en murmurant, "Trinitia."

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Po Jednej Nocy z Alfą

Po Jednej Nocy z Alfą

772.7k Wyświetlenia · Zakończone · Sansa
Jedna noc. Jeden błąd. Całe życie konsekwencji.

Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.

Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.

Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.

W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.

"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.

"Kto do cholery jest Jason?"

Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.

Uciekłam, ratując swoje życie!

Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!

Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.

Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”

Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.

OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

1.1m Wyświetlenia · Zakończone · Jessica C. Dolan
Bycie drugim najlepszym jest praktycznie w moim DNA. Moja siostra dostawała miłość, uwagę, blask reflektorów. A teraz nawet jej przeklętego narzeczonego.
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Mała Partnerka Alphy Nicholasa

Mała Partnerka Alphy Nicholasa

634.7k Wyświetlenia · W trakcie · Becky j
"Towarzysz jest tutaj!"
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Accardi

Accardi

715.5k Wyświetlenia · Zakończone · Allison Franklin
Obniżył usta do jej ucha. "To będzie miało swoją cenę," wyszeptał, zanim pociągnął jej płatek ucha zębami.
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."


Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

339.9k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
Na przyjęciu urodzinowym mojego podłego ojca, zostałam odurzona przez moją siostrę Emily—a co gorsza, planowała, aby jej chłopak mnie zaatakował. Gdy substancja krążyła w moich żyłach, pożądanie zaczęło przytłaczać mój racjonalny umysł. Ale w tej chwili słabości, mój mąż z kontraktu mnie uratował. Okazało się, że płonę tylko dla niego. To, co zaczęło się jako jego próba pomocy mi w przezwyciężeniu efektów narkotyku, zamieniło się w noc surowej, namiętnej intymności, która zburzyła każdą granicę, którą starannie zbudowaliśmy. W jego ramionach odkryłam głód, o którym nie wiedziałam, że istnieje, a on rościł sobie prawo do mnie z taką intensywnością, że oboje zostaliśmy bez tchu...
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

361.7k Wyświetlenia · Zakończone · Ray Nhedicta
Nie mogę oddychać. Każdy dotyk, każdy pocałunek od Tristana rozpalał moje ciało, topiąc mnie w uczuciach, których nie powinnam pragnąć – zwłaszcza nie tamtej nocy.
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera

Po Romansie: W Ramionach Miliardera

696.4k Wyświetlenia · W trakcie · Louisa
Od pierwszego zauroczenia do przysięgi małżeńskiej, George Capulet i ja byliśmy nierozłączni. Ale w naszym siódmym roku małżeństwa, on zaczął romansować ze swoją sekretarką.

W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...

Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.

George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.

Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"

Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.

Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.

"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"

George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"

"Obawiam się, że to niemożliwe."

Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

383.2k Wyświetlenia · W trakcie · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy

Powstanie Wygnanej Wilczycy

306.9k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
„Biały wilk! Zabij tego potwora!”
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Uwodzenie Dona Mafii

Uwodzenie Dona Mafii

319.4k Wyświetlenia · Zakończone · Sandra
Ciemna, mafijna romans z dużą różnicą wieku
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.

Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.

Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.

Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.

Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy

Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy

276.3k Wyświetlenia · W trakcie · sunsationaldee
W przeciwieństwie do swojego brata bliźniaka, Jacksona, Jessa zmagała się z nadwagą i miała bardzo niewielu przyjaciół. Jackson był sportowcem i ucieleśnieniem popularności, podczas gdy Jessa czuła się niewidzialna. Noah był typowym „cool” chłopakiem w szkole – charyzmatyczny, lubiany i niezaprzeczalnie przystojny. Na dodatek był najlepszym przyjacielem Jacksona i największym prześladowcą Jessy. W ostatniej klasie liceum Jessa postanowiła, że nadszedł czas, aby nabrać pewności siebie, odnaleźć swoje prawdziwe piękno i przestać być niewidzialną bliźniaczką. W miarę jak Jessa się zmieniała, zaczęła przyciągać uwagę wszystkich wokół, zwłaszcza Noaha. Noah, początkowo zaślepiony swoim postrzeganiem Jessy jako jedynie siostry Jacksona, zaczął dostrzegać ją w nowym świetle. Jak stała się tą fascynującą kobietą, która nawiedzała jego myśli? Kiedy stała się obiektem jego fantazji? Dołącz do Jessy w jej podróży od klasowego żartu do pewnej siebie, pożądanej młodej kobiety, zaskakując nawet Noaha, gdy ujawnia niesamowitą osobę, którą zawsze była w środku.
Niewypowiedziana Miłość Prezesa

Niewypowiedziana Miłość Prezesa

233.5k Wyświetlenia · Zakończone · Lily Bronte
„Chcesz mojego przebaczenia?” zapytał, a mój głos zniżył się do niebezpiecznego tonu.

Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.

„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.

Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.

Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...

Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.

Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...