
Nirwana: Z popiołów do chwały
Lila Moonstone · Zakończone · 578.5k słów
Wstęp
Czy zapomniał, jak ją dusił, życząc jej bolesnej śmierci? Czy zapomniał, jak zmusił ją do podpisania papierów rozwodowych, czyniąc ją pośmiewiskiem całego miasta jako odrzuconą żonę bogatej rodziny? Gdyby nie spadek po jej biologicznej matce, można sobie tylko wyobrazić, jak nędzne byłoby jej życie po wyrzuceniu z domu.
Teraz chce być lizusem? To zależy od tego, czy ona da mu szansę.
Rozdział 1
Noc była spowita ciemnością.
Zanim straciła przytomność, Sophia Wipere słyszała głosy tych drani, które grały w jej głowie jak zepsuta płyta.
"Sophia, powinnaś była kopnąć w kalendarz już dawno temu! Czemu baba musi być taka twarda? Gdybyś wcześniej zrezygnowała ze swojej mocy, czy byłabyś w tym bajzlu?" szydził mężczyzna, Grant Miller. I żeby dobić, splunął na nią jeszcze raz.
"Sophia, nie nienawidź mnie. Po prostu kocham Granta za bardzo. Jak tylko cię nie będzie, na pewno będziemy szczęśliwi." Ton kobiety był drwiący, jakby osoba przed nią nie była jej najlepszą przyjaciółką, lecz najgorszym wrogiem.
Wściekłość Sophii kipiała. Próbowała otworzyć oczy, ale powieki były ciężkie jak ołów, a jej ciało czuło się jak galareta.
"Proszę, nie chcę umierać. Chcę żyć!" Sophia zdołała wykrztusić między spazmami.
Leżała na miękkim łóżku, ale wszystko wokół niej było czarne jak smoła. Z nieprzydatnym wzrokiem, jej inne zmysły pracowały na pełnych obrotach.
Czuła parę rąk mocno zaciskających się wokół jej szyi. Jej napastnik powiedział: "Diana, skoro tak bardzo chcesz umrzeć, chętnie ci w tym pomogę."
Nie mogła oddychać!
Sophia nie zdążyła się zorientować, co się dzieje, zanim zaczęto ją dusić, ale mężczyzna przed nią zamierzał ją zabić. Instynkt przetrwania wziął górę i walczyła jak mogła, ale była zbyt słaba, by go pokonać.
Twarz Sophii zrobiła się czerwona od braku powietrza, a oczy nabiegły krwią. Była pewna, że znowu umrze.
Nagle drzwi zostały wyważone.
W tej chwili Sophia nie obchodziło, kto to był. Wyciągnęła rękę desperacko, jej oczy błagały w milczeniu: "Pomóż mi."
Intruz nie zawahał się. Złapał ramię mężczyzny, próbując go przekonać, by przestał ją dusić. "Panie Percy! Puść ją! Jeśli tak dalej będziesz robił, ona umrze!"
Ale oczy mężczyzny były pełne gniewu, a on zimno powiedział: "Zasługuje na śmierć!"
Widząc, że rozmowa nie działa, lokajowi serce zamarło, i padł na kolana przy łóżku.
Lokaj błagał: "Panie Percy! Matka Diany, uratowała życie Juniper Percy. Jeśli ją udusisz, Juniper nie zazna spokoju! Poza tym, dzisiaj jest dzień rozwodu - proszę, nie rób nic pochopnego!"
Słysząc to, mężczyzna w końcu się uspokoił i poluźnił uścisk.
Idealny moment! Sophia skorzystała z okazji, by się uwolnić, ciągnąc swoje słabe ciało do tyłu, jej oczy pełne ostrożności wobec mężczyzny.
Widząc jej strach, mężczyzna szyderczo powiedział: "Więc boisz się śmierci? Dzisiaj ci odpuszczę. Nolan przyniesie papiery rozwodowe. Podpisz je i zniknij mi z oczu."
Z tymi słowami mężczyzna zszedł z łóżka i wyszedł wściekły.
Lokaj również wstał, spojrzał na nią z litością i powiedział: "Pani Percy, proszę, dbaj o siebie."
Obaj opuścili pokój, zostawiając Sophię samą.
Sophia trzymała się za klatkę piersiową, wciąż w szoku. Jej wzrok był wciąż zamazany i trochę czasu zajęło, zanim się wyostrzył.
"Nie umarłam? Gdzie ja jestem? Kim są ci ludzie?" Sophia mamrotała.
W końcu miała czas na przemyślenia, wtedy zdała sobie sprawę, że w jej głowie było mnóstwo wspomnień, które nie należały do niej.
Sophia rzeczywiście umarła. Dokładniej mówiąc, została odrodzona w ciele kogoś innego.
Właścicielką tego ciała była Diana Spencer, a mężczyzna, który próbował ją udusić, to jej mąż, Charles Percy.
Diana miała ciężkie życie, tracąc matkę, Biancę Spencer, w młodym wieku. Co gorsza, jej ojciec, Nathan Williams, był prawdziwym nieudacznikiem. Swoją drogą, Diana nosiła nazwisko matki.
Była socjalitką, ale była szaleńczo zakochana w Charlesie. Im bardziej Charles nią gardził, tym bardziej starała się go zdobyć. Dziś była ich rocznica ślubu, a także dzień, w którym ich fikcyjne małżeństwo miało się zakończyć.
Początkowo mogli się rozstać w dobrych stosunkach, ale Charles chciał udusić Dianę na śmierć. Diana była po prostu ślepo zakochana.
Ale teraz, kiedy Sophia była w ciele Diany, musiała się zemścić. Sophia cicho przysięgła sobie.
Nagle rozległo się pukanie do drzwi.
"Pani Percy, jest pani tam?"
Sophia miała zamiar odpowiedzieć, gdy zdała sobie sprawę, że nie jest odpowiednio ubrana. Jej skóra, wystawiona na powietrze, była pokryta podejrzanymi czerwonymi śladami, a jej ciało bolało wszędzie.
Sophia wciągnęła gwałtownie powietrze, cicho przeklinając.
Nolan Smith, sekretarz Charlesa, za drzwiami wydawał się nieco niecierpliwy i ponaglał: "Pani Percy, to Nolan. Nie może się pani ukrywać. Jeśli pani nie otworzy, pójdę po lokaja."
"Chwileczkę! Pięć minut!" Głos Sophii był wciąż drżący, brzmiał żałośnie.
Ale Nolan, całkowicie służbowo, spojrzał na zegarek i zdecydował, że jeśli nie wyjdzie, wejdzie siłą.
Ale zanim minęło pięć minut, drzwi skrzypnęły, otwierając się.
Przed nim stała Diana z rozczochranymi włosami i bladą twarzą. Miała na sobie męskie spodnie i koszulę. Nogawki były podwinięte, bo były za długie.
W pokoju nie było damskich ubrań, a ubrania Diany zostały podarte. Sophia nie miała wyboru, musiała wziąć zestaw ubrań Charlesa z szafy.
Widząc Dianę w takim stanie, wyraz twarzy Nolana się nie zmienił. Po prostu wręczył jej dokumenty i zimno powiedział: "Pani Percy, to są papiery rozwodowe. Proszę je podpisać. Pan Percy chce również, aby pani odeszła."
Zasugerował, że jeśli odważy się sprawiać kłopoty, nie zawaha się usunąć jej siłą.
Bez słowa Sophia wzięła dokumenty, przewróciła na ostatnią stronę i podpisała swoje obecne imię, 'Diana Spencer.' Pisała szybko, ale elegancko.
Nolan był nieco zaskoczony jej bezpośredniością. Śledząc Charlesa przez tyle lat, wiedział, jaką osobą była Diana. Przygotował się na walkę, ale sprawa została rozwiązana tak szybko.
"Dobrze, coś jeszcze?" zapytała Sophia.
"Panno Spencer," poprawił się Nolan i powoli wziął dokumenty. "Nie zamierza pani spojrzeć na treść umowy?"
Diana uniosła brew i odpowiedziała: "Czy to ma jakiś sens?"
Chociaż rodzina Percy była bogata, myśląc o brutalnej naturze Charlesa, Diana była pewna, że nie dostanie żadnych korzyści. Umowa mogła nawet obciążyć ją długami.
Widząc lekko zmarszczone brwi Nolana, Diana kontynuowała: "Czy spojrzenie na to zmieni fakt, że muszę się rozwieść? Czy umowa mówi, że stracę majątek rodzinny? Jakikolwiek będzie wynik, to nie jest coś, co mogę kontrolować, prawda?"
Słysząc to, oczy Nolana pociemniały, gdy wziął papiery rozwodowe. "Panno Spencer, pan Percy chce tylko, aby pani odeszła w spokoju."
Diana powiedziała: "Och, powinnam mu za to podziękować?"
Nolan rzucił okiem na czerwone ślady na szyi Diany. "Panno Spencer, czy potrzebuje pani, żebym wezwał lekarza?"
Diana zauważyła spojrzenie Nolana na jej szyi i przypomniała sobie bliskie śmierci doświadczenie duszenia przez Charlesa.
Pokręciła głową. "Nie trzeba." Pozostanie tutaj było bardziej niebezpieczne niż leczenie jej ran.
Nolan powiedział: "W takim razie proszę szybko spakować swoje rzeczy, panno Spencer."
Diana nie zwlekała, wracając do swojego pokoju, zgodnie z pamięcią oryginalnej Diany.
Jej pokój był przekształconym schowkiem. To było dość śmieszne. Na zewnątrz była elegancka, ale w domu nie miała nawet własnego pokoju.
Charles nienawidził Diany tak bardzo, że kazał jej pokój urządzić daleko.
Pokój Diany był bardzo mały, zaledwie z łóżkiem i stolikiem, co sprawiało, że był bardzo ciasny. W takich trudnych warunkach, naturalnie nie było przyzwoitych ubrań.
Więc szybko się spakowała, zmieniła źle dopasowane męskie ubrania i wyszła z walizką.
Nigdy więcej nie zobaczy Charlesa.
Diana była dość niespokojna, aby odejść.
Z tyłu rozległ się ostry głos: "Diana, dokąd idziesz?"
Ostatnie Rozdziały
#550 Rozdział 550: Świt
Ostatnia Aktualizacja: 4/1/2026#549 Rozdział 549: Pamięć
Ostatnia Aktualizacja: 4/1/2026#548 Rozdział 548: ExtremeEscape
Ostatnia Aktualizacja: 4/1/2026#547 Rozdział 547: Prawdziwy i fałszywy ojciec
Ostatnia Aktualizacja: 4/1/2026#546 Rozdział 546: Porwanie
Ostatnia Aktualizacja: 4/1/2026#545 Rozdział 545 Zemsta
Ostatnia Aktualizacja: 4/1/2026#544 Rozdział 544: Zazdrość
Ostatnia Aktualizacja: 4/1/2026#543 Rozdział 543: Uwierz
Ostatnia Aktualizacja: 4/1/2026#542 Rozdział 542: Bohater
Ostatnia Aktualizacja: 4/1/2026#541 Rozdział 541 Świadek
Ostatnia Aktualizacja: 4/1/2026
Może Ci się spodobać 😍
Związana z jej Alfa Instruktorem
Kilka tygodni później na salę wchodzi nasz nowy instruktor walki, alfa. Regis. Ten facet z lasu. Jego spojrzenie od razu chwyta się mojego i wiem, że mnie rozpoznaje. Wtedy moja skrywana tajemnica uderza we mnie jak cios w brzuch: jestem w ciąży.
Ma dla mnie propozycję, która splata nas jeszcze mocniej. Ochrona… czy złota klatka? Szepty robią się coraz bardziej jadowite, mrok zaczyna się zacieśniać. Dlaczego tylko ja nie mam wilka? Czy on jest moim wybawieniem… czy pociągnie mnie prosto na dno?
"Spal tych, którzy mnie spalili!"
„Gotowa do wyjścia, mała siostro?” Damon wiedział lepiej niż ktokolwiek, ile bólu przeżywałam przez te ostatnie lata od ponownego spotkania z rodziną. Uśmiechając się, skinęłam głową i wstałam. Dziś będzie zarówno końcem, jak i początkiem mojego życia.
Zaginiona królowa wilków
Od momentu rozpoczęcia kariery trzy lata temu, nieustannie koncertowała i nagrywała. Ona i jej zespół byli razem od początku jej kariery, wszyscy byli w podobnym wieku, ale ona była najmłodsza z piątki. Kiedy zdecydowano, że zrobią sobie co najmniej sześciomiesięczną przerwę, rodzice bliźniaków, Jydena i Jazlyn, zaprosili Reign i pozostałych dwóch członków zespołu, aby spędzili wakacje z nimi. Mieszkali w małej, wiejskiej wiosce na wybrzeżu Szkocji. Było to na tyle odosobnione miejsce, że zorganizowanie ochrony nie stanowiło problemu. Ochrona była ich specjalnością; prowadzili jedną z najbardziej udanych firm ochroniarskich na świecie, Hunt Security.
Sześć miesięcy przed swoimi 18. urodzinami, stała się obiektem zainteresowania psychopatycznego prześladowcy i jej menedżer zatrudnił firmę Hunt Security. Nie wiedziała, że brat jej gitarzysty i perkusisty będzie odpowiedzialny za jej prywatne bezpieczeństwo i stanie się kimś więcej niż tylko jej ochroniarzem.
Gra Przeznaczenia
Kiedy Finlay ją odnajduje, żyje wśród ludzi. Jest zauroczony upartą wilczycą, która odmawia uznania jego istnienia. Może nie jest jego partnerką, ale chce, aby stała się częścią jego watahy, niezależnie od tego, czy jej wilczyca jest ukryta czy nie.
Amie nie potrafi oprzeć się Alfie, który wkracza w jej życie i wciąga ją z powrotem w życie watahy. Nie tylko staje się szczęśliwsza niż od dawna, ale jej wilczyca w końcu do niej przychodzi. Finlay nie jest jej partnerem, ale staje się jej najlepszym przyjacielem. Razem z innymi najwyższymi wilkami w watasze pracują nad stworzeniem najlepszej i najsilniejszej watahy.
Kiedy nadchodzi czas na gry watah, wydarzenie, które decyduje o rankingu watah na następne dziesięć lat, Amie musi zmierzyć się ze swoją starą watahą. Kiedy po raz pierwszy od dziesięciu lat widzi mężczyznę, który ją odrzucił, wszystko, co myślała, że wie, przewraca się do góry nogami. Amie i Finlay muszą dostosować się do nowej rzeczywistości i znaleźć drogę naprzód dla swojej watahy. Ale czy niespodziewane wydarzenia rozdzielą ich na zawsze?
CEO Nad Moim Biurkiem
„Wiem, że tak.”
„A co, jeśli nie chce takiej ochrony?”
„Będzie chciała” — odpowiadam, a mój głos nieznacznie cichnie. „Bo potrzebuje faceta, który potrafi dać jej cały świat.”
„A jeśli świat stanie w ogniu?”
Moja dłoń odruchowo zaciska się mocniej na talii Violet.
„To zbuduję jej nowy” — mówię. „Nawet jeśli będę musiał sam spalić ten stary do gołej ziemi.”
Nie pracuję dla Rowana Ashcrofta.
Pracuję pod nim.
Z mojego biurka decyduję, kto dostaje przepustkę do najbardziej bezwzględnego prezesa w mieście, a kto nawet nie przechodzi przez recepcję i odbija się od ochrony jak od ściany. Ogarniając wszystko, trzymam w ryzach jego kalendarz, jego milczenie i jego wrogów. Pilnuję, żeby jego świat chodził jak w zegarku, podczas gdy mój po cichu się sypie: zaległe rachunki piętrzą się na kuchennym blacie, matka jest zamknięta na odwyku, a brat zniknął bez słowa, nawet bez głupiego „trzymaj się”.
Rowan Ashcroft to władza opakowana w idealnie skrojony garnitur.
Zimny. Nietykalny. Bez litości.
On nie flirtuje. On się nie uśmiecha. On nie widzi ludzi — tylko ich przydatność.
I przez długi czas ja też byłam po prostu przydatna.
Aż zaczął się przyglądać.
Na początku ta zmiana w jego uwadze jest ledwie zauważalna. Pauza o sekundę za długa. Spojrzenie, które zostaje. Polecenia, które zamiast odsuwać mnie na bok, ściągają coraz bliżej. Mężczyzna stojący nad moim biurkiem zaczyna kontrolować coś więcej niż mój grafik — i dociera do mnie za późno, że bycie zauważoną przez Rowana Ashcrofta jest o wiele bardziej niebezpieczne niż bycie ignorowaną.
Bo tacy faceci nie łakną czułości.
Oni łakną posiadania.
To miała być praca.
Nie sprawdzian moich granic.
Nie powolne, metodyczne osuwanie się w jego władzę.
Ale jeśli Rowan Ashcroft uzna, że moje miejsce jest pod jego biurkiem, to trudno.
Przetrwanie ma swoją cenę, a rachunki mają to gdzieś, jak je opłacę.
Ups! Wysłałam mojemu szefowi seksta w Sylwestra
— Jesteś chory! Nigdy cię nie chciałam! — wysyczałam przez zęby, nienawidząc tego, jak słabo zabrzmiał mój głos. Nienawidząc tego, że moje ramiona nagle nie miały siły, by go odepchnąć.
I tego, że jakaś część mnie naprawdę go pragnęła, mimo wszystko.
— Zaprzeczaj dalej — mruknął, a jego spojrzenie pociemniało. — To tylko sprawia, że mam jeszcze większą ochotę pochylić cię nad moim biurkiem i wyruchać z ciebie ten pysk.
Kiedy asystentka zarządu Alice Rhodes wysłała swojemu aroganckiemu i nieznośnemu szefowi, Theodore’owi Linden-Hawthorne’owi, seksualną wiadomość podczas firmowej imprezy noworocznej, jej życie całkowicie stanęło na głowie.
Straciła wszystko: narzeczonego, rodzinę i najlepszą przyjaciółkę — a to wszystko przez jedną żenującą pomyłkę. Jakby tego było mało, Theodore zdawał się niezdolny trzymać się od niej z daleka, a Alice z przerażeniem uświadomiła sobie, że to uczucie powoli zaczyna działać w obie strony.
Ale to przyciąganie miało swoją cenę. Alice i Theodore pochodzili z dwóch zupełnie różnych światów. Ich fascynacja była zakazana i potępiana przez wszystkich wokół. Czy ich miłość przetrwa mściwych byłych partnerów, soczyste skandale, ukryte sekrety i nieoczekiwane niespodzianki?
Przekupstwo Zemsty Miliardera
Jej życie jest idealne, dopóki jej szklany zamek nie rozpadnie się na kawałki. Mąż przyznaje się do zdrady z jej własną siostrą, a na domiar złego spodziewają się dziecka. Liesl decyduje, że najlepszym sposobem na naprawienie swojego złamanego serca jest zniszczenie jedynej rzeczy, którą jej mąż ceni bardziej niż cokolwiek innego: jego kariery.
Isaias Machado to miliarder, pierwsze pokolenie Amerykanów, który zna wartość ciężkiej pracy i tego, co trzeba zrobić, aby przetrwać. Całe jego życie było ukierunkowane na moment, w którym może odebrać firmę McGrathów skorumpowanym ludziom, którzy kiedyś pozostawili jego rodzinę bez dachu nad głową.
Kiedy Liesl McGrath zbliża się do miliardera, aby przekupić go informacjami, które mogą zniszczyć jej byłego męża, Isaias Machado aż rwie się do tego, by zabrać wszystko, co McGrathowie cenią, w tym Liesl.
Historia miłości, zemsty i uzdrowienia musi się gdzieś zacząć, a ból Liesl jest katalizatorem najdzikszego rollercoastera w jej życiu. Niech przekupstwo się zacznie.
Lekcja Magii
Jestem Jego Bezwilczą Luną
Ethan również wydawał głębokie ryki w moim uchu, 'Cholera... zaraz będę dochodził...!!!' Jego ruchy stały się bardziej intensywne, a nasze ciała wydawały odgłosy uderzania.
"Proszę!! Ethan!!"
Jako najsilniejsza wojowniczka w mojej watahy, zostałam zdradzona przez tych, którym najbardziej ufałam - moją siostrę i najlepszego przyjaciela. Zostałam odurzona, zgwałcona i wygnana z rodziny i watahy. Straciłam swojego wilka, swoją honor i stałam się wyrzutkiem - nosząc dziecko, którego nigdy nie chciałam.
Sześć lat trudnego przetrwania uczyniło ze mnie zawodową wojowniczkę, napędzaną gniewem i żalem. Otrzymuję wezwanie od potężnego dziedzica Alfy, Ethana, proszącego mnie o powrót jako instruktor walki bez wilka dla tej samej watahy, która mnie kiedyś wygnala.
Myślałam, że mogę ignorować ich szepty i spojrzenia, ale kiedy zobaczyłam szmaragdowe oczy Ethana - takie same jak mojego syna - mój świat się zachwiał.
Gdzie lód się załamuje
Charlotte i Charlie „przesunęli się” raz, lata temu, i nigdy nie zrozumieli, co to właściwie znaczyło. Nie mieli watahy, żadnego prowadzenia ani ochrony. Tylko dwoje bliźniaków kurczowo trzymających się siebie i udających, że ten głos w ich głowach to stres, wyobraźnia albo samotność. A potem przeprowadzają się do Wellington.
Blake Atlas wyczuwa swoją wybrankę w chwili, gdy Charlotte przyjeżdża. Więź uderza mocno i nie do pomylenia, ale Charlotte jej nie rozpoznaje. Nie rozumie, czemu jej klatka piersiowa wciąż ciągnie ją w stronę jedynego chłopaka, którego absolutnie nie może sobie pozwolić pragnąć. Blake jest nowym kapitanem hokejowym Charliego. Szansą Charliego na to, żeby wreszcie coś z tego wyszło. Charlie stawia sprawę jasno: jego siostra jest nietykalna, a Blake próbuje postąpić jak trzeba — ale tajemnice nie zostają zakopane na zawsze. Wyrzutki krążą na obrzeżach miasta. Lód pęka. Więź się zaciska. A potem budzi się rzadki biały wilk Charlotte — coś, co czyni ją potężną, i jednocześnie sprawia, że staje się celem.
Shanti potrzebuje Shakti. (Pokój potrzebuje siły.)
Gdzie lód się załamuje to młodzieżowy paranormalny romans typu slow burn, pełen przeznaczonych sobie partnerów, opiekuńczej energii alfy, zaciekłej lojalności rodzeństwa, więzi odnalezionej rodziny-watahy, motywu hurt/comfort i cichego, bolesnego napięcia, które długo nie puszcza. To historia o pierwszym poczuciu przynależności, o uczeniu się, że można pozwolić innym o siebie dbać, i o tym, co się dzieje, kiedy dziewczyna, która zawsze trzymała wszystkich na powierzchni, wreszcie opada z sił — i ktoś ją łapie.
Zimna Żona, Ukryte Dziecko
Lekceważona, niekochana, w końcu uciekłam — zabierając dziecko, o którym on nawet nie miał pojęcia.
Myślałam, że o mnie zapomni.
A tymczasem ledwie wyszłam za próg, bezwzględny prezes kompletnie postradał zmysły… i ruszył na polowanie, żeby mnie odnaleźć.
Serenada Wilkołaka
Wyglądałam silnie, a mój wilk był absolutnie przepiękny.
Spojrzałam w stronę, gdzie siedziała moja siostra, a ona i reszta jej paczki mieli na twarzach zazdrosną wściekłość. Potem spojrzałam w górę, gdzie byli moi rodzice, a oni wpatrywali się w moje zdjęcie, jakby samym wzrokiem mogli podpalić wszystko dookoła.
Uśmiechnęłam się kpiąco, a potem odwróciłam się, by stawić czoła mojemu przeciwnikowi, wszystko inne zniknęło, liczyło się tylko to, co było tutaj, na tej platformie. Zdjęłam spódnicę i kardigan. Stojąc w samym topie i rybaczkach, przyjęłam pozycję bojową i czekałam na sygnał do rozpoczęcia -- do walki, do udowodnienia, i by już się nie ukrywać.
To będzie zabawa. Pomyślałam, z uśmiechem na twarzy.
Tylko dla dorosłych: zawiera wulgaryzmy, seks, przemoc i brutalność












