7 Book(s) Related to wo mei zhou suiji yige xin zhiye

Po latach rozłąki Skylar myślała, że w końcu odzyska swojego byłego najlepszego przyjaciela, gdy ten przenosi się do jej liceum z dwoma innymi chłopakami. Nie wiedziała jednak, jak bardzo się zmienił, a gdy próbowała się do niego zbliżyć, dręczyciele, którzy przez lata ją prześladowali, wykorzystali okazję, by ją upokorzyć przed całą szkołą.
Jej najlepszy przyjaciel, Jax, nie rozpoznał jej, dopóki nie zobaczył charakterystycznej blizny na brzuchu Skylar, która uświadomiła mu, kim jest. Kiedy zabrał swoich dwóch nowych przyjaciół do jej domu, zobaczył, że dzieci w szkole nie były jedynymi, którzy ją dręczyli.
Była na skraju popełnienia samobójstwa z powodu znęcania się ojca, więc zgodziła się na sojusz z Jaxem i jego przyjaciółmi, aby zniszczyć jej ojca i wszystko, co było dla niego ważne.
Nie spodziewała się jednak, że trzej mężczyźni nieuchronnie rozwiną wobec niej uczucia, ani że ona sama zacznie coś do nich czuć.

Serena szuka jednej nocy z Daddy Domem i znajduje idealnego mężczyznę w klubie erotycznym. Daddy również wierzy, że znalazł ideał i ściga ją, gdy ona ucieka. Co zrobi Serena, gdy dowie się, że Daddy chce ją dzielić ze swoimi przyjaciółmi? Czy się wycofa, czy zanurzy się w to bez wahania?

Sophia Drake przygotowała się na najgorsze, gdy była zmuszona przeprowadzić się na drugi koniec kraju w połowie trzeciej klasy liceum. Zdesperowana, by uciec z rozbitego domu, jak tylko skończy osiemnaście lat, jej plany zostają zakłócone przez enigmatycznych i urzekających bliźniaków Ashford. Sophia nie może pojąć intensywnego przyciągania, jakie czuje do bliźniaków, i stara się unikać ich na każdym kroku. W miarę jak zostaje wrzucona w nieznany świat, jej demony z przeszłości powracają, zmuszając ją do kwestionowania swojej prawdziwej tożsamości. Czy Sophia ucieknie przed sekretami swojej przeszłości, czy też przyjmie swoje przeznaczenie i przejmie kontrolę nad swoją przyszłością?

Punkt widzenia Sakshi:

"Od dzisiaj jesteś martwa," powiedział Randhir, zwiększając mój strach.

"Przepraszam, proszę," powiedziałam.

"Nigdy ci nie wybaczę. To ty zrujnowałaś moje życie. Ożeniłem się z tobą, żeby pokazać ci, jak bolesne jest być zdradzonym przez kogoś, komu ufasz," powiedział Randhir, zbliżając się do mnie.

"Zrozumiałam swój błąd. Proszę, zaufaj mi," powiedziałam, błagając go.

"Zasługujesz na nienawiść, karę i odrzucenie, a nie na zaufanie, miłość czy przebaczenie, moja droga," odpowiedział natychmiast Randhir.

Cofnęłam się, choć dobrze wiedziałam, że nie mogę przed nim uciec. Randhir był moim mężem i nikt nie wiedział, że ożenił się ze mną dla zemsty.

"Stój tam. Nie waż się zrobić ani kroku bez mojego pozwolenia."

„Jeśli cokolwiek stanie się Willow albo jej dziecku, będziesz żałować, że w ogóle się urodziłaś.”

Głos Eliasa był jak nóż wbity prosto w moją pierś. Patrzyłam na kobietę, którą kochał — swoją kochankę — leżącą w kałuży krwi u podnóża schodów. To nie ja ją popchnęłam. Spadła, kiedy próbowała mnie złapać, kiedy chciała mi jeszcze dopiec, chełpiąc się dzieckiem, które rosło w jej brzuchu. Ale jego to nie obchodziło.

Przytulił jej połamane ciało, jakby było z kruchego szkła, a swoją żonę zostawił na zimnie — jakby była nikim. Nie wiedział, że ja też jestem w ciąży. Nie wiedział, że kiedy on modli się o bękarta swojej kochanki, tak naprawdę właśnie rujnuje matkę swojego prawowitego dziedzica.

Dotknęłam płaskiego brzucha, a łzy zamarzały mi na policzkach, gdy światła karetki malowały nas na czerwono. Spojrzał na mnie z czystą nienawiścią — spojrzeniem, które zgasiło ostatnią iskierkę mojej miłości.

— Podpiszę papiery rozwodowe, Elias — wyszeptałam w pustkę, kiedy odjeżdżał razem z nią. — Ale tego dziecka nigdy nie zobaczysz. Wybrałeś złe dziecko do ratowania.

Haylee poświęciła wszystko dla miłości: swój tytuł, swoją watahę, swoją przyszłość, tylko po to, by zostać zdradzoną przez jedynego mężczyznę, któremu ufała najbardziej. Odrzucona i w ciąży, zniknęła w cieniu, zdecydowana wychować swoje dzieci z dala od kłamstw i złamanego serca. Ale los ma okrutne poczucie humoru.

Pięć lat później świat Alfy Aidena Fenrira się rozpada, a jedyną osobą, która może go uratować, jest kobieta, którą kiedyś zdradził. Kiedy szuka pomocy u potężnej sąsiedniej watahy, jest zdumiony, widząc Haylee jako Lunę - silniejszą, zimniejszą i już nie jego. Ale jeszcze bardziej szokujące są dwaj chłopcy, którzy mają jego twarz.

Haylee nie chce nic od Aidena, dopóki śmiertelna choroba nie zagrozi ich dzieciom, zmuszając ją do ponownego skonfrontowania się z nim. Gdy stare uczucia odżywają, a mroczne tajemnice wychodzą na jaw, w tym złowieszcza przepowiednia, zdradziecki były kochanek i szokująca zdrada przez mężczyznę, który, jak sądziła, ją uratował, Haylee musi wybierać między miłością, którą straciła, a przyszłością, o którą walczy.

W świecie, gdzie linie krwi są potęgą, a miłość jest niebezpiecznym więziem, czy Haylee odzyska swoją siłę, ochroni swoje dzieci i zdecyduje, kto naprawdę trzyma jej serce?

„To wciąż ona.” Trzy słowa.

Tyle wystarczyło, by misternie zbudowany świat ostatnich pięciu lat rozsypał mi się u stóp w pył. Zane nawet nie miał na tyle przyzwoitości, żeby odwrócić wzrok, kiedy to mówił.

Przez dwadzieścia lat byłam tym trzecim kołem u wozu. Niezawodnym cieniem przy olśniewającym słońcu Jovienne. Zakopałam własne uczucia do Zane’a tak głęboko, że niemal zapomniałam, że w ogóle istnieją, odważając się je odkopać i wyznać dopiero po tym, jak Jovi wyjechała z kraju i złamała mu serce.

Zbudowaliśmy życie. Małżeństwo.

Naprawdę wierzyłam, w swoim głupim, pełnym nadziei sercu, że to moje szczęśliwe zakończenie.

Teraz Jovienne wróciła, a złudzenie prysło. Miłość mojego życia widziała we mnie tylko nagrodę pocieszenia.

Kiedy mój świat się wali, ostatnią osobą, od której spodziewam się pocieszenia, jest jej mąż — mężczyzna równie chłodny i wypolerowany, co potężny.

Vance dostrzega w moich oczach tę samą zdradę, którą widzi w oczach swojej żony.

Pochylił się ku mnie, a jego głos zabrzmiał jak niebezpieczny szept, gdy zaproponował coś niewyobrażalnego: „Oni żyją przeszłością. Zostańmy dla siebie nawzajem zemstą. Co ty na to, Nerissa?”

Powinnam unikać tego za wszelką cenę. To była gra, która mogła spalić nasze rozbite światy do gołej ziemi.

A jednak kiedy spojrzałam mu w oczy i zobaczyłam odbite w nich to samo surowe, upokarzające poczucie zdrady, odpowiedzią, która cisnęła mi się na usta, nie było „nie”.

To było przerażające, ekscytujące pytanie. „Co” — wyszeptałam, a mój głos był pewniejszy, niż się czułam — „masz na myśli?”