Pagtubos kay Aaron

(Aaron)

Tawa, mumurahing pabango, at amoy ng sigarilyo ang sumisingaw sa hangin ng malaking silid ng ilegal na sugalan na pinuntahan ko ngayong gabi. May isang mestisang babae na nakakapit sa braso ko habang naglalakad ako mula sa mga mesa ng blackjack papunta sa mga mesa ng poker.

Ang pabango niya ay hindi ko gusto, pero ang katawan at kagustuhan niyang sumama ay sapat na para hindi ko na pansinin yun. Ginagawa niya ang eksaktong pinabayaran ko sa kanya: magmukhang sexy at hindi magsalita. Mamaya, pagkatapos kong manalo ng malaki, dadalhin ko siya pabalik sa lugar niya at hahatiin namin ang kita, tapos kakantutin ko siya hanggang sumigaw siya para sa akin.

Dahil ito ay isang mataas na pusta na sugalan at magaling ako sa paglalaro ng baraha, sigurado akong ang kita niya ay mas mataas pa sa kinikita niya sa isang buwan.

Ang mga iskwater ng London ay perpektong lugar para sa iniisip ko. Mga distractions. Pisikal na sakit, makamundong kasiyahan, at pagsusugal ng ilan sa aking yaman.

Pagkatapos ng nangyari sa kasal ni Quinn, kailangan ko lang lumayo sa buhay ko ng ilang sandali. Sinubukan kong manatili sa California, pero ang malamig na pagtanggap ni Rylan tuwing nakakasalubong ko siya ay nagdudulot ng pagkabaliw sa akin. Kaya iniwan ko ang cellphone ko sa bahay, kinuha ang lahat ng pera sa aking safe, sumakay sa motorsiklo ko, at umalis ng bayan.

Natapos ako sa LAX ilang araw pagkatapos. Pagkatapos iparada ang motorsiklo ko sa long-term parking, nag-book ako ng flight papuntang London. Isang random na pagpili, at dahil hindi pa ako nakakapunta sa London ng ilang taon, naisip ko bakit hindi magbakasyon? Isang bagay na hindi ko nagawa mag-isa ng ilang taon.

Isang bahagi ng akin ay nakakaramdam ng guilt dahil hindi ko kinausap si Quinn bago ako umalis, pero alam kong maiintindihan niya. Ginawa rin niya ang katulad na bagay pagkatapos ng kaguluhan kay Dionne. Basta na lang siya nawala at bumalik kapag handa na siya. Pumunta siya sa Tokyo, habang ako ay nagdesisyon sa London.

Magkasing-tulad kami na iniisip ng iba na parang kambal kami sa paraan ng aming tahimik na komunikasyon minsan. Ang paglaki nang magkasama ay ganun talaga, siguro. Ganun na kami mula pa noong naaalala ko.

Noong una ko siyang nakilala, medyo nakakatakot siya, pero may kung anong bagay sa kanya na nag-click sa akin. Siya na at palaging magiging tao ko. Ang isang tao sa mundong ito, bukod sa mga magulang ko, na maaasahan ko sa halos kahit ano.

Iniwan ko ang cellphone ko sa bahay pero bumili ako ng burner phone pagdating ko sa London. Kung hindi ako masyadong lasing sa umaga, tatawagan ko siya para ipaalam na buhay at maayos ako. Wala akong ideya kung kailan ako magiging handa bumalik sa bahay at harapin ang buhay ko.

Sa ngayon, ang alam ko lang ay hindi pa ako handa harapin ang alam kong dapat kong gawin.

Therapy at pagkuha ng buhay ko pabalik. Well, mas parang pag-aaral kung paano harapin ang aking mga demonyo para magkaroon ako ng buhay. Yan ang kailangan at gusto kong gawin. Pero hindi pa ngayon.

Nabibigla pa rin ako sa nangyari sa amin ni Rylan sa France. Hiningi niya na kantutin ko siya doon mismo sa gazebo, at aalamin na lang namin ang iba pa tungkol sa amin pagkatapos. Oo, ang sexual tension sa pagitan namin ay parang live wire. Sumisingaw ng sexual energy tuwing magkalapit kami.

Kung mas gago pa ako kaysa sa ngayon, tinanggap ko na sana ang alok niya. Sa halip, lumayo ako sa kanya at pinanood siyang umalis. Magiging isang pagkakamali na matulog kasama siya ng ganun. Pero, isang mas malaking pagkakamali na hindi ko tinanggap ang alok niya.

Pinutol niya ang lahat ng komunikasyon sa akin nang makabalik kami sa California.

Ang makipagtalik sa kanya ay isang malaking pagkakamali, at alam niya iyon. Higit pa sa kaya kong ibigay ang gusto niya. Sa totoo lang, mas marami pa siyang nararapat kaysa sa kaya kong ibigay kahit kanino ngayon.

Kaya, tiniis ko ang malamig niyang pakikitungo tuwing nagkakasalubong kami sa Mercy General. Tiniis ko ang lantarang galit niya tuwing napipilitan kaming dumalo sa parehong mga pagtitipon. Tiniis ko hanggang hindi ko na kinaya. Ang galit at apoy sa kanyang mga mata ay kaya kong harapin anumang araw. Pero ang lamig, halos ikinamatay ko.

"May bakanteng upuan na," bulong ng kasama kong si Deliah sa aking tainga.

Nakatayo kami sa gilid ng mga poker table nang halos tatlumpung minuto na. Napunta ang isip ko kay Rylan, at natuwa ako nang magsalita ang kasama ko at binawi ako mula sa aking mga iniisip.

Hindi ako pwedeng madistract habang nagsusugal.

"Kumuha ka muna ng inumin, tapos bumalik ka pagkatapos ng ilang minuto. Gawin mo silang lahat na tumingin sa'yo nang may pagnanasa."

"Ginagawa na nila iyon. Ang mga lalaki dito ay iniisip na nilang kinakantot nila ako buong gabi."

Ngumiti ako dahil alam kong tama siya. Napakaganda ni Deliah, at ginagamit niya ito sa kanyang buong kapakinabangan. Gusto ko ang katangiang iyon sa isang babaeng alam ang kanyang halaga. Ang kanyang katawan ay toned, may kurba sa tamang mga lugar. Ang kanyang mga dibdib ay nakaangat dahil sa damit na suot niya.

Natikman ko na ang lahat ng iniaalok niya sa nakaraang mga gabi. Nag-enjoy kami sa isa't isa kaya sinabi niya sa akin na tawagin siya anumang oras na nasa London ako. May balak akong tuparin ang alok niyang iyon sa hinaharap.

"Gawin mo silang maghangad ng hindi nila makukuha at mainggit sa akin dahil nasa akin ka."

Binigyan niya ako ng isang malalim na tawa na nagdala ng pagnanasa diretso sa aking mga balakang. Si Deliah ay isang kahanga-hangang tukso, at alam niya iyon. Siya ay perpekto para sa trabahong inupahan ko siya. Ipinagdikit niya ang kanyang katawan sa akin at lumapit sa aking tainga.

"Tapos na." Bulong niya, pagkatapos ay hinalikan ang aking pisngi bago siya umalis upang gawing naglalaway ang mga lalaki sa silid.

Tumango ako, pagkatapos ay mabilis kong kinuha ang bakanteng upuan sa mesa. Matapos bumili ng aking mga chips, tinawag ko ang isang waitress upang lumapit. Nang maihatid na ang aking inumin, hinintay ko ang lahat ng iba pang manlalaro na maging handa. Sinusuri ko silang lahat, tulad ng alam kong ginagawa rin nila.

Sinusuri ang kompetisyon.

May apat na lalaki, kasama ako, at dalawang babae sa mesa. Ang mga babae ay magkaibang-magkaiba sa hitsura. Ang isa ay maputla na may blondeng buhok. Nakasuot siya ng masikip, kumikislap na pulang damit. May mga singsing siya sa bawat daliri at mahahabang kuko na mag-iiwan ng marka sa likod ng isang lalaki. May ngiti sa kanyang mapulang mga labi habang nagtatagpo ang aming mga mata.

Ang isa pang babae ay may madilim na balat na parang caramel at mayaman na tsokolate-kayumangging buhok. Nakasuot siya ng mas konserbatibo na charcoal business suit. Isang power move iyon. Ipinapakita nito na maaaring babae siya, pero siya ang may kontrol sa sarili niya. Gusto ko ang ganitong uri ng dominasyon sa isang babae. Ang kanyang mga mata ay matalim habang sinusuri ang lahat sa mesa.

Gusto ko rin iyon. Ipinapakita nito na alam niya ang kanyang ginagawa at magbabantay sa mga nandaraya. Iyon din ang gagawin ko. Ang mga ganitong uri ng establisimyento ay hindi kilala sa kanilang katapatan, at walang lalabas upang tiyakin na mahuhuli ang isang nandaraya.

Ang tatlong lalaki ay magkakaiba ang edad at lahi. Ngunit mayroon silang isang bagay na pare-pareho, at iyon ay ang kanilang kakayahang magtago sa karamihan. Walang anumang kakaiba sa kanila na makatawag-pansin, hindi katulad ng mga babae. Para bang gusto nilang magtago.

Ayos lang sa akin iyon dahil iyon din ang gusto ko. Naka-suot ako ng simpleng itim na amerikana na hindi kapansin-pansin; wala akong alahas, at nagdala ako ng sapat na pera para makasali sa laro. Walang anumang bagay sa akin na makakapukaw ng atensyon. Hindi ito ang lugar na dapat pinupuntahan ng mga mayayamang CEO tulad ko.

Ito ang tamang lugar para sa aking nararamdaman nitong mga nakaraang araw. Madilim, marumi, at puno ng gulo. Gulo na maaaring humantong sa pambubugbog o kamatayan, depende sa kung sino ang makakatapat mo. Sa puntong ito, ayos lang sa akin kahit ano ang mangyari.

Hindi naman sa hinahanap ko talaga ito, pero hindi ko rin tatanggihan kung darating ito.

Naku, naku, hello!

Speaking of gulo, mukhang pumasok na siya sa kwarto. Agad na napunta ang atensyon ko sa magandang babae na may maitim na buhok habang papalapit siya sa lalaking nakaupo sa tapat ko. Para bang ipininta sa kanya ang kanyang pulang damit. Bahagya akong napakunot ng noo nang ilagay niya ang kamay niya sa balikat ng lalaki.

May malaking diyamante sa kanyang singsing. Diyos ko, asawa ba siya ng lalaki? Putik.

Nang ngumiti ang lalaki at abutin ang kamay niya, nalito ako. Mukha siyang guro sa paaralan, at mukha naman siyang supermodel. Sabi nila, bulag ang pag-ibig, pero grabe. Dapat magaling siya sa kama para mapanatiling masaya ang ganoong kagandang babae.

Para bang naramdaman niya ang iniisip ko, tumingin siya sa akin at ngumiti ng pilyo, pagkatapos ay sinipat ako mula ulo hanggang paa bago bumaling ang kanyang mga mata sa kasama ko. Si Deliah ay naka-suot ng gown na binili ko para sa kanya kagabi. Mas mahal pa ito kaysa sa kikitain niya sa isang taon. Sinigurado kong naka-bihis siya na parang isang pang-akit na kailangan ko.

Ngumiti sa akin ang babae ng mapang-akit at pagkatapos ay umalis. Nang bumalik siya sa mesa, may dala siyang dalawang inumin. Inabot niya ang isa sa lalaki, pagkatapos ay uminom mula sa kanya. Nararamdaman kong nakatitig siya sa akin habang nagsisimula ang laro.

Pumasok sa isip ko ang imahe ng isa pang magandang babae na may maitim na buhok habang nararamdaman kong tumitigas ang ari ko sa loob ng pantalon ko. Hindi, lumayas ka sa isip ko, Rylan. Hindi ka dapat nandito ngayon, sabi ko sa sarili ko habang iniinom ko ng buo ang inumin ko. Inilayo ko lahat ng iniisip ko tungkol sa kanya, pagkatapos ay naglagay ng taya.

Lumapit si Deliah sa likod ko, katulad ng babae sa tapat ko. Inilagay niya ang kamay niya sa likod ko at pagkatapos ay ipinatong ito sa balikat ko. Tumango ako nang ilagay niya ang isa pang inumin sa mesa sa tabi ng baso kong walang laman. Na-appreciate ko ang timing niya sa bagong inumin.

Uminom ako ng kaunti, tiningnan ang mga baraha ko, at pagkatapos ay naghihintay para magsimula ang saya.

Dahan-dahang umuusad ang laro, habang ang bawat manlalaro ay nagdadagdag ng taya o sumusuko habang lumilipas ang oras. Nararamdaman kong nakatitig sa akin ang babae habang tumitindi ang tensyon sa mesa. May magaan na usapan sa pagitan ng mga lalaki sa mesa, habang ang mga babae ay nananatiling tahimik.

"Charlotte, pwede mo ba akong kuhanan ng isa pang inumin, mahal ko?" tanong ng lalaki sa tapat niya sa kanyang asawa matapos maubos ang kanyang inumin.

Nagpout siya ng sandali, pagkatapos ay umalis. Kailangan kong mag-concentrate nang husto para hindi tingnan ang kanyang puwet habang naglalakad siya. Nang bumalik siya, inabot niya ang inumin sa lalaki at pagkatapos ay muling nagmasid sa laro mula sa likod niya. Nararamdaman kong nakatitig siya sa akin, at naramdaman kong tumitigas ulit ang ari ko sa loob ng pantalon ko.

Delikado siya sa aking manipis na pasensya. Baka dahil sa kanyang nag-aapoy na titig, o baka dahil sa kanyang pagkakahawig sa babaeng hindi ko maaaring makuha. Kahit ano pa man ito, gusto ko siya. Siya ay may asawa, at ito'y masama.

Mabilis na natira ang laro sa dalawang manlalaro. Ako at ang lalaking nakaupo sa tapat ko na may magandang asawa. Walang ekspresyon ang kanyang mukha habang tinitingnan ang kanyang mga baraha at ang natitira niyang poker chips. Pinapanood ko siya habang itinutulak niya ang lahat ng chips sa gitna ng mesa. Nagtagpo ang aming mga mata, pagkatapos ay ngumiti siya nang may pang-aasar.

"Gawin natin itong mas kapanapanabik, pwede?" tanong niya.

Tiningnan ko ang aking mga baraha, pagkatapos ay itinulak ang isang bunton ng poker chips sa gitna ng mesa. Nadagdagan ang pot ng dalawang libo, kaya't ang kabuuang premyo ay mahigit isang milyong dolyar. Tinaasan ko siya ng kilay at tinanong, "Ano ang nasa isip mo?"

"Kung manalo ka, maaari kang magkaroon ng isang gabi kasama ang aking asawa. Kung ako ang manalo, magkakautang ka sa akin ng isang pabor na maaari kong hingin kahit kailan ko gusto."

Nagtagpo ang aming mga mata ng kanyang asawa, at kitang-kita ko ang kanyang pagkabigla sa sinabi ng kanyang asawa. Hindi siya mukhang galit, na maaaring mabuti para sa akin o masama para sa kanya. Tiningnan ko ulit ang aking mga baraha, pagkatapos ay nagtagpo ulit ang aming mga mata.

Isang milyong dolyar ay malaking pera para sa karamihan ng tao. Ako ay bilyonaryo. Kaya kong matalo sa larong ito, pero siya kaya? Ito ba ang dahilan kung bakit iniaalok niya ang kanyang napakagandang asawa bilang pangsangla? Tinitigan ko siya ng mabuti.

Sumasang-ayon ang aking katawan sa ideyang ito, pero sa aking isipan, si Rylan ang nakikita ko. Kailangan kong alisin siya sa aking isipan. Gusto ko ang babaeng ito, at handa akong gamitin siya bilang pamalit sa nag-iisang babaeng gusto ko pero hindi ko maaaring galawin.

Hindi pa ngayon. Hindi pa tamang panahon. Aayusin ko lahat ng iyon pagbalik ko sa California.

"Walang ilegal, at may kasunduan tayo."

Nagdalawang-isip siya sandali, pagkatapos ay tumingin sa kanyang asawa. Ramdam ko pa rin ang kanyang titig habang tumango siya sa anumang di-natututong tanong na ibinigay niya. Maaaring sinisiguro niya na okay lang ito sa kanya. Sa paraan ng pagtingin niya sa akin, walang duda na handa siyang sumang-ayon dito.

"Kasunduan," sabi niya habang tumitingin ulit sa akin. Ibinaba niya ang kanyang mga baraha sa mesa nang may pang-aasar na ngiti.

Bumuntong-hininga ako nang maramdaman kong ipinatong ni Deliah ang kanyang kamay sa aking likod. Pagkatapos tingnan ang aking mga baraha at ang gitna ng mesa kung saan naroon ang lahat ng poker chips, tinitigan ko siya ulit bago ko inilapag ang aking panalong kamay sa mesa.

Hindi ako nagulat sa kanyang reaksyon. Mukha siyang galit at pagkatapos ay natalo habang tumatayo mula sa kanyang upuan. Sa huling tingin sa kanyang asawa, lumakad siya palayo sa mesa, iniwan itong nakatitig sa kanya habang papalayo siya.

"Hindi niya inaasahan na ganito ang mangyayari," mahina sabi ni Charlotte.

Tumayo ako at lumakad sa paligid ng mesa hanggang sa makalapit ako sa kanya. "Kung gusto mong umatras sa kasunduan, hindi kita hahatulan."

Tinitigan niya ako nang may mapang-akit na ngiti sa kanyang mga labi. "Hindi maaaring umatras. Kasunduan ay kasunduan."

Paalala ng May-Akda

Ang aking iskedyul ng pag-update ay isang beses sa isang linggo tuwing Biyernes. Sumali sa aking Facebook group na NorthRoseNovel para manatiling updated sa mga pagkaantala at dahilan.