Alejándome del lobo

Alejándome del lobo

Jade F. C. J · Voltooid · 102.7k Woorden

743
Populair
1.8k
Weergaven
66
Toegevoegd
Toevoegen aan Plank
Begin met Lezen
Delen:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Inleiding

Meses después de la huida repentina de Kayler Brown, Carolina Lane intenta salir adelante sola y concentrarse en sus estudios mientras que por dentro llora por lo sucedido con su ahora ex novio hombre lobo.
Cuando Carolina se entera de que Kayler vuelve a Lewiston ella intenta no ir detrás de él casi al momento. Pero se da cuenta de que Kayler está en las mismas andanzas de antes: fiestas cada fin de semana, alcohol, salidas misteriosas. Todo le parece un tipo de déjà vu como en los inicios ¿a eso quiere jugar Kayler Brown? Bien, ella lo puede hacer mucho mejor.
Las venganzas y la falta de comunicación entre ambos los harán cometer varios errores, pero hay un chico nuevo en el pueblo, su nombre es Gadreel, ¿quien es Gadreel? ¿Y por qué dicen que es un caído?

Hoofdstuk 1

CAROLINA

—Carolina, ¿me escuchas?

Parpadeo varias veces y miro a la persona frente a mi: la doctora Morrison. Se ha convertido en mi psiquiatra desde hace ya algunos meses. Desde que esa persona se fue —no quiero decir nombres— había quedado demasiado mal. Había entrado en una depresión horrible, no quería comer, nada de lo que hacía antes me daba satisfacción. Aparte de eso experimenté algunos problemas de ansiedad, lo descubrí cuando me había metido a la ducha después de días y experimenté un ataque de ansiedad.

Pensé que moría.

Así que mi mamá me buscó ayuda y volví a Lewiston, no podía estar fuera, de alguna forma había experimentado un tipo de miedo por el mundo exterior. Mamá me cuidaba, se ocupada de darme mis medicinas —para no decir antidepresivos— y demás. Junto con Mike, claro está. Me pregunto si Mike le dirá algún día la verdad a mamá y también me preguntaba si ella lo aceptaría.

—Si —respondí. Tenía sesiones una vez cada quince días.

—¿En que pensabas?

La doctora Morrison era tez blanca, cabello rubio y un poco bajita. Usaba lentes y tenía una carpeta con ella en donde llevaba mi registro. A decir verdad fue una gran ayuda para mi y me ha ayudado a superar varios traumas: empezando por la violacion que tuve. Cuando pienso en eso aprieto mis puños súper fuerte y me provoca golpear a Rafael. Me provoca hacerle de todo. Sin piedad. Pero me calmo, diciéndome que no vale la pena enojarme y poner en riesgo mi salud por alguien como él.

—En cosas —me limité a decir.

—Nos ha agarrado la noche, ¿te sientes mejor que hace quince días? Puedo minorar la dosis si es así, te veo un poco más relajada —me dice.

—No, la dosis está bien por ahora. Quizás más adelante —me apresuré a decir. De alguna forma los medicamentos me hacían sentir bien.

Ella duda.

—Está bien. Terminamos por hoy. Recuerda hacer tus ejercicios de respiración. ¿Has ido a las clases de yoga?

Me había inscrito unos meses atrás a clases de yoga aquí en el pueblo y me habían servido mucho.

—Esta semana no fui porque tenía cosas que hacer con mamá y Mike pero en la próxima si voy —me puse de pie, tomando mi abrigo y mi bolso.

—Está bien, solo recuerda no dejarlas por ahora. Son de mucha ayuda.

Y lo sabía. Me sentía un poco mejor.

—Te veo en quince días entonces —me sonríe.

—Nos vemos.

Cuando salgo de la oficina el viento helado me hace sentir escalofríos. Hoy será una noche muy friolenta. Estábamos a finales de Enero, había retomado mis clases de la universidad en línea. No estaba preparada para volver a la universidad, ver a Rafael y peor volver a mi habitación.

Seguí caminando por la acera, había dejado el auto de mamá estacionado a unas cuantas calles. Era de noche y no había mucha gente transitando. Lewiston no era muy transitado que digamos. Respiré profundo, relajándome. Cuando me acordaba de él aún sentía una tristeza en mi pecho, pero la descartaba de inmediato. No me quiso escuchar en su momento, no me creyó y eso es algo que tampoco puedo perdonar. Y no seguiré yendo detrás de él como perrito faldero. Esa no es la Carolina Lane que conozco.

Cuando estaba a punto de llegar a mi auto no me sentí del todo sola, de repente me sentí observada y eso me dio un poco de nervios y miedo. Miré para todos lados pero no había nadie. Apresuré el paso hasta llegar a la puerta de mi auto, busqué las llaves en mi bolso pero para mi mala suerte nunca las encontraba.

Cuando sentí un hormigueo en mi nuca volteé a ver detrás de mi de inmediato, pero no había nadie tampoco.

Okay, tienes que relajarte, Carolina, es solo tu mente jugándote una mala pasada. Me calmé y seguí buscando las llaves pero un ruido arriba de mi cabeza me hizo detenerme en seco. Era como si alguien estuviera moviendo las ramas del árbol. Elevé la vista y miré: estaba oscuro, el árbol se movía y movía, achiqué la vista para ver más pero no lograba ver nada. Todo era negro.

Y entonces pasó: las luces de un camión alumbraron el punto exacto. Lo que miré por una milésima de segundo: un chico en pantalones, sin camisa, mirándome fijamente con sus ojos negros y una sonrisa maquiavélica ¿además de eso? Miré dos cosas negras detrás de él, en su espalda: ¿alas? La luz del camión pasó así que todo volvió a ser negro. Sentía miedo. Terror. Me apresuré a buscar las llaves del coche, encontrándolas en el bolsillo de mi pantalón, abrí la puerta, me adentré y arranqué, alejándome de sea lo que sea que haya visto.

—¿Cuando vienes, Anne? —me acuesto en mi cama con el teléfono celular puesto en mi oreja. Hablaba con Anne, la extrañaba para ser sincera, pero ella estaba haciendo su vida y estudiando en Canadá, junto con Thomas. Me alegraba que Anne encontrara a alguien como él, que la ama incondicionalmente.

—No lo sé, Caro, estoy en exámenes y tengo mucho que estudiar, ¿tú estás estudiando?

Bufé.

—Obvio —medio mentí. Estudiaba, sí, pero no en exceso.

—Caro... —musita.

—Créeme, Anne, lo hago, una hora al día o dos. Diario —hice un hincapié en eso último.

—Está bien. Extraño Lewiston —dice— Extraño andar por el bosque de vez en cuando con mi bicicleta. Extraño visitarte. Como en los viejos tiempo, ¿recuerdas?

—Lo recuerdo. —suspiré profundo algo nostálgica junto con Anne. Ojalá volviéramos a esos días. Al menos evitaría conocer a alguien de por aquí cerca. —Pero bueno, son nuevos comienzos, lo único que queda es adaptarse y hacer que sea un lugar mejor.

—Me alegra escucharte hablar así —dice— ir a terapia te ha servido mucho. Me siento orgullosa —lloriquea.

—Ya, Anne —no me gustaba lo cursi ni las lloraderas.

—Lo siento —sorbe su nariz— ¿has hablado con Connor? —me pregunta, cambiando de tema.

—No, ese ingrato ya no me habla desde que está con Kenzie.

—Oh, oh, ¿acaso son celos los que estoy percibiendo?

—Por supuesto que no —me siento de inmediato en la cama— estás loca —reí.

Es que extrañaba a Connor y casi no hablábamos.

—Hmm bueno, te tengo que dejar, amiga, quiero seguir estudiando —se le escucha un bostezo.

—Mejor descansa —aconsejo— duerme un poco y luego continuas.

—Quizás tengas razón. Te hablo más luego, cuídate.

—Bye —corté.

Al menos aún hablaba con Anne.

•

Por la noche me preparo algo de comer y me siento en el comedor a cenar. Estaba sola, al principio era muy difícil estarlo, me sentía deprimida y lo único que hacía era llorar. Pero poco a poco empezó a gustarme estar sola, sentía una especia de paz y tranquilidad. Obviamente venían recuerdos a veces, pero lograba ser más fuerte que ellos. Cuando termino de comer, lavo mi plato y lo pongo en la platera, en eso, mi celular suena anunciando un mensaje de texto.

Lo leo mientras camino hacia la sala.

De desconocido:

Buh.

¿Ah? Frunzo el ceño ya que no entiendo el contenido del mensaje así que tecleo una respuesta.

¿?

De desconocido:

¿Sola en casa?

De Carolina:

No es tu problema, ¿quien eres?

Desconocido:

Abre la puerta y averígualo.

Sentí un poco de pánico y algo de desconfianza.

Carolina:

Estas loco si crees que abriré la puerta. Tengo un arma.

¿En serio, Carolina? Bueno, no me juzguen, puedo usar el rifle de Mike, la vez pasada me enseñó así que... puedo contra quien sea que sea. Subo a la habitación de mamá y busco en el armario el rifle, lo cargo y bajo otra vez a la sala, acercándome a la puerta. Miré por el huequito de esta... pero no había nadie.

Esta vez no me van a intimidar como años atrás.

Me celular sonó.

Desconocido:

¿Miedo?

Carolina:

Seas quien seas no te tengo miedo. No sabes quien soy.

Desconocido:

Una rubia común y corriente.

Me enojé. Pero no debía enojarme.

—Relájate, Carolina, relájate. Todo está bien. No vale la pena perder los cabales por un idiota que solo quiere hacerte una broma.

Carolina:

Imbecil.

Desconocido:

Por qué no abres, conejita? El lobo feroz solo quiere ser tu amigo.

Sentí una especie de escalofrío cuando dijo eso.

El lobo feroz.

De alguna manera me recordó a Kayler. Tragué grueso y seguí respondiendo.

Carolina:

No es gracioso.

Será...?

No.

No es él.

Desconocido:

Ábreme, conejita.

Carolina:

Deja de llamarme así.

Desconocido:

No te acuerdas de mi? Me conociste saliendo de tu loquera.

Y entonces hice memoria. ¿Saliendo del psiquiatra? Pensé, pensé y pensé... hasta que di con algo. Una semana atrás cuando miré la silueta de un hombre en un árbol. Era escalofriante. Me dio mucho miedo. No puede ser la misma persona, ¿o si?

Carolina:

El loco del árbol?

Desconocido:

Jaja que ingeniosa. Por qué no sales y nos conocemos mejor?

En eso adjuntó una ubicación. En el bosque, en medio del bosque para ser exactos. Estará loco si cree que voy a ir.

Desconocido:

Miedosa. Eres una miedosa. Tranquila que no te voy a comer.

Rodé los ojos.

Desconocido:

A menos que tu quieras, claro 😏

¿Qué le pasa?

Carolina:

No te tengo miedo.

Desconocido:

Te espero aquí entonces 😏

Guardé el celular en el bolsillo de mi pantalón trasero y me preparé mentalmente. Sea quien sea ese chico tenebroso no es más que yo, yo puedo con él, después de todo soy un lobo, aunque no me he transformado hace mucho. Tenía puesta una camisa a cuadros, unos vaqueros desgastados y mis converse negros. Mi cabello rubio estaba en un moño desaliñado, varios pelitos caían en mi cara. En fin, era toda una señorita de pueblo ya.

Abrí la puerta de mi casa y salí con el rifle en mano. La noche estaba friolenta, habían algunas ráfagas de viento acompañadas de sonidos escalofriantes. Como en las películas de miedo. Me adentré al bosque, conocía bien el centro del bosque porque la primera vez que vine aquí fui engañada por una manada de mujeres loba celosas. Así que conocía bien.

Caminé y caminé súper sigilosa, mirando para todos lados, no tenía miedo, de pronto me sentí valiente. Tenía un arma conmigo. Me suspendí en cuanto escuché un ruido en los árboles, como si una especie de pájaro hubiera aterrizado allí. Pero estaba oscuro así que no podía ver, sin embargo cayó a la par mía una pluma. Una enorme pluma negra. Me agaché para recogerla. La tomé en mis manos, observándola detenidamente.

¿Que clase de ave es esta? Tiene que ser enorme. Aún así, la pluma me llamo mucho la atención así que la guarde en mi bolsillo. Seguí caminando hasta llegar al punto exacto. Y no había nadie. Este lugar me trajo recuerdos. Estaba aquí, super asustada cuando una loba se lanzó a mi dispuesta a atacarme pero otro lobo negro lo impidió. Ese lobo era Kayler. Aun recuerdo todo como si hubiera sido ayer.

Tomé mi celular y tecleé un mensaje:

Estoy aquí, ¿ahora eres tú el que se esconde?

Desconocido:

Te observo. Te he observado todo este tiempo.

Miré para todos lados. Estaba cerca de la casa de los Brown y es entonces en donde empiezo a escuchar una especia de música. Música súper alta que incluso escuchas aquí, en el bosque. Trago grueso preguntándome quien será. ¿Los de la manada del señor Brown? ¿Celebrarán algo? Tenía meses de no hablar con ese señor. Tomé mi rifle y me acerqué mas a unos arbustos para poder ver la casa desde larguito, olvidando que quizás andaba un loco por aquí cerca.

Me asomé: había autos afuera, otros que llegaban, eran jóvenes. Como de mi edad quizás, universitarios. Pero en eso se acerca un auto negro, vidrios oscuros y se estaciona frente a la casa, venían dos autos más detrás de ese. Mi corazón late a mil por hora al imaginar a la persona que venía allí. Cuando la puerta del coche se abrió y salió un tipo cabello negro, despeinado y sin camisa, retrocedí.

Kayler.

Traía un cigarro en su boca.

Salió, saludó a varios chicos y chicas.

Dios. No puede ser. Esta aquí. Regresó. Kayler Brown regresó. Retrocedí lentamente porque no sabía qué hacer o qué pensar pero pisé algo que hizo mucho ruido, provocando que los tipos de la casa, incluido Kayler Brown voltearan a ver hacia acá, cuando me iba a girar para volver a mi casa lo más rápido posible una mano cubrió mi boca.

—Shhh —susurró la persona que me retenía— callada, conejita —dijo.

Estaba en shock, tenía mi rifle y me podía transformar en loba pero eso solo haría que Kayler me sintiera, así que hice lo que el tipo desconocido me dijo y me callé, más porque frente a mi a una distancia considerada estaba Kayler y no quería enfrentarlo.

Laatste Hoofdstukken

Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍

De Empathische Zwangerschapspijnen van de CEO

De Empathische Zwangerschapspijnen van de CEO

1.3k Weergaven · Voltooid · Lila Moonstone
Drie jaar geleden raakte hij ernstig gewond bij een auto-ongeluk en viel in een coma. De dokters concludeerden dat hij in een vegetatieve toestand was geraakt. Zijn eerste liefde vertrok zonder aarzelen naar het buitenland voor verdere studies, terwijl zij, om voor haar zieke moeder te zorgen, gedwongen werd een verstandshuwelijk met hem aan te gaan, geregeld door zijn grootmoeder. Toen hij wakker werd, keerde zijn eerste liefde terug naar het land, en ontdekte zij dat ze zwanger was. Samen ervoeren ze ochtendmisselijkheid en de ontberingen van een tien maanden durende zwangerschap. Vervolgens vroeg hij de scheiding aan, waardoor zij met niets moest vertrekken. Ze worstelde om een carrière als schilder na te streven terwijl ze haar zwangerschap voldroeg. Ze wist niet dat het testament van zijn grootmoeder bepaalde dat alle bezittingen die oorspronkelijk voor hem bedoeld waren, aan haar en de baby in haar buik zouden worden gegeven.
Miljardair Een Nacht Stand

Miljardair Een Nacht Stand

2.2k Weergaven · Wordt Bijgewerkt · Ragib Siddiqui
Chloe was de tweede dochter van de familie Bishop, ze was het meisje dat alles had: adembenemende looks, een pleegvader die net zoveel van haar hield als van zijn eigen biologische dochter, en een verloofde die knap en rijk was.

Maar niets was perfect in deze wereld. Het bleek dat ze ook een pleegmoeder en -zus had die alles wat ze had konden ruïneren.

De avond voor het verlovingsfeest, verdoofde haar pleegmoeder haar en beraamde een plan om haar naar schurken te sturen. Gelukkig ging Chloe naar de verkeerde kamer en bracht een nacht door met een vreemdeling.

Het bleek dat die man de CEO was van een van Amerika's grootste multinationale bedrijven, die slechts 29 was maar al op de Forbes-lijst stond. Na een onenightstand met haar, stelde hij voor: "Trouw met me, ik zal je helpen wraak te nemen."
De Terugkeer naar de Karmozijnrode Dageraad

De Terugkeer naar de Karmozijnrode Dageraad

1.1k Weergaven · Voltooid · Diana Sockriter
Opgeven is nooit een optie geweest...
Terwijl vechten voor zijn leven en vrijheid een alledaagse bezigheid is geworden voor Alpha Cole Redmen, bereikt de strijd voor beide een heel nieuw niveau zodra hij eindelijk terugkeert naar de plek die hij nooit als thuis heeft beschouwd. Wanneer zijn poging om te ontsnappen resulteert in dissociatieve amnesie, moet Cole het ene obstakel na het andere overwinnen om de plek te bereiken die hij alleen uit zijn dromen kent. Zal hij zijn dromen volgen en zijn weg naar huis vinden, of zal hij onderweg verdwalen?
Volg Cole op zijn emotionele reis, die verandering inspireert, terwijl hij vecht om terug te keren naar Crimson Dawn.

*Dit is het tweede boek in de Crimson Dawn-serie. Deze serie kan het beste in volgorde worden gelezen.

**Waarschuwing: dit boek bevat beschrijvingen van fysiek en seksueel misbruik die gevoelige lezers verontrustend kunnen vinden. Alleen voor volwassen lezers.
Schaduwen in Durango

Schaduwen in Durango

5.7k Weergaven · Voltooid · Bethany D
Sofia's leven is een constante wisseling, van stad naar stad, altijd over haar schouder kijkend. Achtervolgd door een gevaarlijk verleden en de dreiging van haar familie, belandt ze uiteindelijk in de rauwe onderbuik van Durango, Colorado. Met een leeg appartement en een brandende vastberadenheid om te overleven, schrijft Sofia zich in op een nieuwe school en begint ze de zoektocht naar een baan om zo lang mogelijk in de stad te kunnen blijven.

Maar Durango brengt zijn eigen uitdagingen met zich mee. De eerste is Vincent Walker: de onweerstaanbare bad boy van de school die haar onophoudelijk plaagt, maar gemengde signalen afgeeft met zijn onverwachte momenten van bescherming en flirtatie. Geruchten gaan rond over de diepe banden van zijn familie met de criminele onderwereld, wat alleen maar bijdraagt aan het mysterie dat hem en de stad omringt.

Terwijl Sofia haar weg vindt in haar nieuwe leven, ontmoet ze ook Vincent's beste vriend, Daryl—een echte lieverd die een scherp contrast vormt met Vincent's gevaarlijke aantrekkingskracht. Getrokken in hun wereld, beginnen Sofia's geheimen zich te ontrafelen. Wanneer Vincent en Daryl de waarheid over haar woonsituatie ontdekken, eisen ze dat ze bij hen intrekt, haar veiligheid en een plek om bij te horen belovend.

Gevangen tussen de enigmatische Vincent en de innemende Daryl, merkt Sofia dat ze voor beiden begint te vallen. Maar haar nieuwgevonden stabiliteit wordt verbrijzeld wanneer haar verleden haar inhaalt, en haar toxische ex-vriend Ashton terug in haar leven komt. Met zijn onophoudelijke excuses en pogingen om haar terug te winnen, wordt Sofia in een tumultueuze liefdesdriehoek geworpen, terwijl ze vreest voor de terugkeer van haar vader en broer die vastbesloten zijn haar terug naar huis te halen.

Gevangen tussen drie liefdes en de geesten van haar verleden, moet Sofia een verraderlijk pad bewandelen om te ontdekken waar haar hart echt thuishoort. Zal ze kiezen voor de gevaarlijke aantrekkingskracht van Vincent, de zoete veiligheid van Daryl, of de vertrouwde maar toxische aantrekkingskracht van Ashton? En kan ze ooit echt ontsnappen aan haar angstaanjagende verleden?
Mijn Miljardair Echtgenoot Wil een Open Huwelijk

Mijn Miljardair Echtgenoot Wil een Open Huwelijk

2.3k Weergaven · Wordt Bijgewerkt · Anna Kendra
"Wat doe je als de liefde van je leven iemand anders wil liefhebben?"
"Ik wil een open huwelijk. Ik wil seks. En dat kan ik gewoon niet meer met jou doen."
"Hoe kun je me dit aandoen, Tristan? Na alles wat we hebben meegemaakt?"
Sophia's hart breekt wanneer haar man, Tristan, na twaalf jaar huwelijk aandringt op een open huwelijk, zeggend dat haar leven als huisvrouw en moeder hun vonk heeft gedood. Wanhopig om hun twaalfjarige band te behouden, stemt Sophia met tegenzin toe.
Maar wat erger is dan het open huwelijk, is hoe snel haar man zich in de datingpool stort, zelfs zo ver gaand dat hij hun afgesproken grenzen schendt.
Gekwetst en boos vlucht Sophia naar haar kunstacademie, waar ze Nathaniel Synclair ontmoet, een charmante nieuwe sponsor die een vuur in haar ontsteekt. Ze praten, en Nathaniel stelt een wild idee voor: hij zal doen alsof hij haar nep minnaar is om haar man terug te pakken voor zijn dubbele standaarden.
Verstrikt in de liefdesdriehoek tussen haar gebroken huwelijk en Nathaniel's aantrekkingskracht, aarzelt Sophia, wat een mix van verlangen, leugens en waarheid ontketent die alles opschudt wat ze weet over liefde, vertrouwen en wie ze werkelijk is.
Dhr. Ryan

Dhr. Ryan

18.1k Weergaven · Voltooid · Mary D. Sant
"Welke dingen heb je vanavond niet onder controle?" Ik gaf mijn beste glimlach en leunde tegen de muur.
Hij kwam dichterbij met een donkere en hongerige blik,
zo dichtbij,
zijn handen reikten naar mijn gezicht en hij drukte zijn lichaam tegen het mijne.
Zijn mond nam de mijne gretig, een beetje ruw.
Zijn tong liet me buiten adem.
"Als je niet met me meegaat, neuk ik je hier ter plekke," fluisterde hij.


Katherine had haar maagdelijkheid jarenlang bewaard, zelfs nadat ze 18 werd. Maar op een dag ontmoette ze in de club een extreem seksuele man, Nathan Ryan. Hij had de meest verleidelijke blauwe ogen die ze ooit had gezien, een goed gedefinieerde kaaklijn, bijna goudblond haar, volle lippen, perfect gevormd, en de meest geweldige glimlach, met perfecte tanden en die verdomde kuiltjes. Ongelofelijk sexy.

Zij en hij hadden een prachtige en hete onenightstand...
Katherine dacht dat ze de man nooit meer zou ontmoeten.
Maar het lot had een ander plan.

Katherine staat op het punt om de baan van assistente aan te nemen bij een miljardair die een van de grootste bedrijven van het land bezit en bekend staat als een veroveraar, autoritair en volledig onweerstaanbaar. Hij is Nathan Ryan!

Zal Kate in staat zijn om de charmes van deze aantrekkelijke, krachtige en verleidelijke man te weerstaan?
Lees verder om te weten te komen over een relatie verscheurd tussen woede en het oncontroleerbare verlangen naar plezier.

Waarschuwing: R18+, Alleen voor volwassen lezers.
Geclaimd door de Beste Vrienden van mijn Broer

Geclaimd door de Beste Vrienden van mijn Broer

147.4k Weergaven · Voltooid · Destiny Williams
TW: MISBRUIK, GEWELD, DONKERE ROMANTIEK, DADDY KINK
ER ZAL MM, MF, en MFMM seks zijn
Op 22-jarige leeftijd keert Alyssa Bennett terug naar haar kleine geboortestad, op de vlucht voor haar gewelddadige echtgenoot met hun zeven maanden oude dochter, Zuri. Omdat ze haar broer niet kan bereiken, wendt ze zich met tegenzin tot zijn klootzakken van beste vrienden voor hulp - ondanks hun geschiedenis van haar pesten. King, de handhaver van de motorbende van haar broer, de Crimson Reapers, is vastbesloten om haar te breken. Nikolai wil haar voor zichzelf opeisen, en Mason, altijd de volger, is gewoon blij dat hij deel uitmaakt van de actie. Terwijl Alyssa de gevaarlijke dynamiek van de vrienden van haar broer navigeert, moet ze een manier vinden om zichzelf en Zuri te beschermen, terwijl ze donkere geheimen ontdekt die alles kunnen veranderen.
Het Verboden Verlangen van de Lycan Koning

Het Verboden Verlangen van de Lycan Koning

1.3k Weergaven · Wordt Bijgewerkt · Esther Olabamidele
"Maak haar af, en verbrand haar lichaam."

Die woorden kwamen wreed van de tong van degene die voorbestemd was voor mij - MIJN MAAT.

Hij stal mijn onschuld, wees me af, stak me neer, en beval dat ik op onze trouwnacht gedood zou worden. Ik verloor mijn wolf, achtergelaten in een wrede wereld om de pijn alleen te dragen...

Maar die nacht nam mijn leven een wending - een wending die me in de ergste hel mogelijk sleepte.

Het ene moment was ik de erfgenaam van mijn roedel, en het volgende - was ik een slaaf van de meedogenloze Lycan Koning, die op het punt stond zijn verstand te verliezen...

Koud.

Dodelijk.

Onvergeeflijk.

Zijn aanwezigheid was de hel zelf.

Zijn naam een fluistering van terreur.

Hij zwoer dat ik van hem was, begeerd door zijn beest; om te voldoen zelfs als het me breekt

Nu, gevangen in zijn dominante wereld, moet ik overleven in de duistere klauwen van de Koning die me om zijn vinger had gewonden.

Echter, binnen deze donkere realiteit, ligt een oerlot...
Onze Verboden Liefde

Onze Verboden Liefde

16.6k Weergaven · Voltooid · Linda Middleman
"Alsjeblieft, deze kant op, mijn dame," zegt de stem van een dienstmeisje terwijl ik voorzichtig een trap op word geleid die naar een herenhuis leidt.

Verstijfd volg ik haar, plotseling nerveus.

"Geen zorgen, de meesters wachten al op uw komst sinds het telefoontje," is alles wat ik hoor terwijl ik het herenhuis binnenstap, waar ik begroet word door drie knappe mannen. Mijn keel is nu droog.

"Welkom thuis, prinses," zegt een van de stemmen.

"Het is een tijdje geleden, il mio tesoro (mijn schat)," zegt een ander.

"Kom, laten we je thuis verwelkomen, Agapi (liefde)," zegt de laatste stem, terwijl al mijn drie stiefbroers nu voor me staan. Verdorie, is het hier warmer geworden of ligt het aan mij?

======================================
Ella, de jongste dochter van de familie Knight, wordt langzaam weer geïntegreerd nadat haar ouders zijn overleden. Nog geen 18, wordt Ella naar haar stiefbroers gestuurd, mensen die ze niet heeft gezien sinds ze 8 jaar oud was.

Reece, Dylan en Caleb zijn Ella's oudere stiefbroers. Nu 28, vinden Reece en zijn broers zichzelf al snel zorgend voor hun bijna volwassen zus. Maar wanneer ze arriveert, voelen ze zich onmiddellijk tot haar aangetrokken en zijn ze bereid alles te doen om haar altijd bij zich te houden.
Littekens

Littekens

9.5k Weergaven · Voltooid · Jessica Bailey
"Ik, Amelie Ashwood, wijs jou, Tate Cozad, af als mijn partner. IK WIJS JE AF!" schreeuwde ik. Ik nam het zilveren mes, gedoopt in mijn bloed, naar mijn partnerteken.
Amelie wilde altijd een eenvoudig leven leiden, weg van de schijnwerpers van haar Alpha-bloedlijn. Ze dacht dat ze dat had gevonden toen ze haar eerste partner ontmoette. Na jaren samen bleek haar partner niet de man te zijn die hij beweerde te zijn. Amelie wordt gedwongen om het Afwijzingsritueel uit te voeren om zichzelf vrij te maken. Haar vrijheid komt met een prijs, een lelijke zwarte litteken.

"Niets! Er is niets! Breng haar terug!" schreeuw ik met alles wat ik in me heb. Ik wist het al voordat hij iets zei. Ik voelde haar in mijn hart afscheid nemen en loslaten. Op dat moment straalde een onvoorstelbare pijn door tot in mijn kern.
Alpha Gideon Alios verliest zijn partner op wat de gelukkigste dag van zijn leven had moeten zijn, de geboorte van zijn tweeling. Gideon heeft geen tijd om te rouwen, achtergelaten zonder partner, alleen en een pas gescheiden vader van twee babydochters. Gideon laat zijn verdriet nooit zien, want dat zou zwakte tonen, en hij is de Alpha van de Durit Garde, het leger en de onderzoeksarm van de Raad; hij heeft geen tijd voor zwakte.

Amelie Ashwood en Gideon Alios zijn twee gebroken weerwolven die het lot samen heeft gebracht. Dit is hun tweede kans op liefde, of is het hun eerste? Terwijl deze twee voorbestemde partners samenkomen, komen sinistere complotten tot leven om hen heen. Hoe zullen ze samenkomen om te beschermen wat ze het meest dierbaar vinden?
Gekozen door de Vervloekte Alpha Koning

Gekozen door de Vervloekte Alpha Koning

4.7k Weergaven · Voltooid · Night Owl
"Geen vrouw verlaat zijn bed levend."
"Maar ik zal overleven."
Ik fluisterde het naar de maan, naar de kettingen, naar mezelf—totdat ik het geloofde.
Ze zeggen dat Alpha Koning Maximus een monster is — te groot, te bruut, te vervloekt. Zijn bed is een doodvonnis, en geen vrouw heeft het ooit levend verlaten. Dus waarom koos hij mij?
De dikke, ongewenste omega. De omega die mijn eigen roedel als afval aanbood. Eén nacht met de meedogenloze Koning zou mijn einde moeten zijn. In plaats daarvan heeft het me geruïneerd. Nu hunker ik naar de man die zonder genade neemt. Zijn aanraking brandt. Zijn stem beveelt. Zijn lichaam vernietigt. En ik blijf terugkomen voor meer. Maar Maximus doet niet aan liefde. Hij doet niet aan partners. Hij neemt. Hij bezit. En hij blijft nooit.
"Voordat mijn beest me volledig opslokt—heb ik een zoon nodig om de troon over te nemen."
Helaas voor hem… ik ben niet het zwakke, zielige meisje dat ze weggooiden. Ik ben iets veel gevaarlijkers — de enige vrouw die zijn vloek kan verbreken… of zijn koninkrijk kan vernietigen.
Onderwerping aan de Maffia Drieling

Onderwerping aan de Maffia Drieling

36.9k Weergaven · Voltooid · Oguike Queeneth
Speel het BDSM-spel met de maffia-drieling

"Je was van ons vanaf het moment dat we je zagen."

"Ik weet niet hoe lang het gaat duren voordat je beseft dat je bij ons hoort." Een van de drieling zei, terwijl hij mijn hoofd naar achteren trok om zijn intense ogen te ontmoeten.

"Je bent van ons om te neuken, van ons om lief te hebben, van ons om te claimen en te gebruiken op welke manier we maar willen. Is dat niet zo, lieverd?" De tweede voegde toe.

"J...ja, meneer." ademde ik.

"Nu, wees een braaf meisje en spreid je benen, laten we eens zien wat een behoeftige kleine puinhoop onze woorden van je hebben gemaakt." De derde voegde toe.


Camilla was getuige van een moord gepleegd door gemaskerde mannen en wist gelukkig te ontsnappen. Op haar zoektocht naar haar verdwenen vader kruist ze het pad van de gevaarlijkste maffia-drieling ter wereld, die de moordenaars waren die ze eerder had ontmoet. Maar dat wist ze niet...

Toen de waarheid aan het licht kwam, werd ze meegenomen naar de BDSM-club van de drieling. Camilla heeft geen manier om te ontsnappen, de maffia-drieling zou alles doen om haar als hun kleine slet te houden.

Ze zijn bereid haar te delen, maar zal zij zich aan hen alle drie onderwerpen?