
Bloednalatenschap
Lavinia Luca · Voltooid · 235.2k Woorden
Inleiding
Ik sta bij mijn kluisje. "De puberteit moet hem als een vrachtwagen hebben geraakt. Wanneer is hij zo verdomd knap geworden?"
Zijn sterke en grote handen grepen stevig om mijn polsen terwijl hij ze met kracht tegen de deur op schouderhoogte drukte, waardoor mijn botten zo verdomd veel pijn deden dat ik dacht dat ze zouden breken als hij nog iets meer druk zou uitoefenen.
Ondanks de misselijkmakende pijn weigerde ik een traan te laten, en keek hem uitdagend recht in zijn glinsterende smaragden ogen aan.
"Ik ben niet bang voor jou," spuugde ik tussen opeengeklemde tanden door, terwijl ik die duivelse grijns aan zijn natuurlijk roze lippen zag trekken.
"En nu?"
Hij fluisterde kwaadaardig, terwijl ik voelde hoe mijn hele lichaam zich vulde met pure angst en afschuw toen ik zijn ogen zag veranderen van hun smaragdgroene kleur naar een onnatuurlijk gloeiend goud, hongerig naar mij kijkend.
Zijn hand drukte snel tegen mijn mond, abrupt die schreeuw dempend die op het punt stond uit te barsten.
"Het kan me niet schelen wat je denkt, je bent van mij!"
"Wat de..."
Carrie DeLuca, een niet zo normale tiener met veel gedragsproblemen en een serieus verknipt leven, ontmoet de grootste problemen van haar leven: een weerwolf met veel woedeproblemen en een duidelijke obsessie voor haar...
Wat kan ze doen? Zo ver mogelijk van hem wegrennen of blijven en proberen hem van zich af te vechten?
Hoofdstuk 1
Onmenselijk gloeiende gouden ogen loerden vanuit de schaduwen, wachtend, observerend en bestuderend hun prooi, wachtend op het perfecte moment om aan te vallen, klaar voor de dodelijke slag...
"Hé! Stop met dromen en kijk waar je heen gaat!"
Mijn adem stokte in mijn keel toen ik plotseling merkte hoe de auto van de ene naar de andere kant over het nog natte asfalt van de regen van afgelopen nacht gleed. Mijn voet sprong onmiddellijk van het gaspedaal, pas nu zag ik Andrea's zichtbaar verontruste uitdrukking terwijl haar nagels zich ruw in de randen van haar stoel boorden, snel en zwaar ademend.
Ik was duidelijk te afgeleid om me te concentreren, mijn gedachten draaiden voortdurend om die terugkerende en absoluut angstaanjagende droom.
Eén week en ik was er al zo moe van... dezelfde nachtmerrie die steeds weer in mijn hoofd terugkwam, de slapeloze nachten...
Ik wist niet meer wat er met me aan de hand was.
Het enige wat ik wist, was dat het precies een week geleden begon en dat het mijn hele leven op zijn kop zette...
"Weet je wat? Als je vandaag niet goed kunt rijden, stop dan en laat mij het doen, want ik wil echt niet in de Eerste Hulp belanden, oké?" Ze schreeuwde praktisch tegen me terwijl ik opnieuw onbewust op dat verdomde pedaal drukte, de auto nu weer met een krankzinnige snelheid voortbewegend.
"Oh god!"
Ik haalde onmiddellijk weer mijn voet weg, doodsbang terwijl ik geleidelijk op de rem trapte en de auto liet vertragen totdat deze weer de wettelijke snelheid bereikte, mijn zus een verontschuldigende glimlach gevend.
"Sorry, oké? Ik beloof dat ik beter zal opletten..." zei ik zachtjes, haar hand geruststellend aanrakend die op haar schoot rustte voordat ik mijn aandacht weer op de weg richtte, mezelf deze keer dwingend om me volledig te concentreren en die afschuwelijke beelden te negeren die nog steeds voor mijn geestesoog probeerden te verschijnen.
Phew... dit wordt een lange dag...
Gouden ogen, scherpe tanden-
Verdomme!
Ik sloot mijn ogen stevig, worstelend om die nare beelden uit mijn hoofd te krijgen terwijl ik mijn voorhoofd even tegen het stuur rustte.
Focus, Carrie, focus.
Diep ademhalend bereidde ik me voor op weer een verdomde schooldag en stapte eindelijk uit de auto, mijn rugzak van de achterbank pakkend en de auto op slot doen terwijl mijn zus ook was uitgestapt.
Maar voordat ik een andere beweging kon maken, kroop een plotselinge koude rilling over mijn ruggengraat, gevolgd door het vreemde gevoel dat ik werd bekeken.
Langzaam draaide ik me om, aandachtig door de drukke parkeerplaats scannend naar iets vreemds toen mijn blik per ongeluk kruiste met een paar felgekleurde ogen die me van een paar auto's verderop zwaar in de gaten hielden.
Er stond een zeer lange en zichtbaar gespierde kerel, die me als een havik zijn prooi in de gaten hield terwijl hij naast een zwarte en duur ogende auto stond, zijn kleding en gitzwarte warrige haar passend bij zijn voertuig terwijl hij een zwart leren jack en jeans droeg, eruitziend als het toonbeeld van de dood.
Wat de fuck?
Om de een of andere vreemde reden stokte mijn adem in mijn keel, me zo vreemd geïntimideerd voelend terwijl de vreemdeling mijn blik bleef vasthouden, zijn lichtgekleurde ogen langzaam over mijn figuur glijdend voordat ze weer de mijne ontmoetten.
"Hij is terug..."
"De demon is terug..."
Ik kon gezangachtige vage fluisteringen om me heen horen terwijl mijn blik nog steeds met de zijne vergrendeld bleef... totdat iets -of meer iemand- tegen me aan botste, me effectief de stuipen op het lijf jagend.
"Carr-beer!" Kayla's schelle stem klonk in mijn oor, me onwillekeurig doen huiveren en haar een gemene blik toewerpend terwijl ze mijn arm stevig omhelsde.
"Jij gek, je hebt me laten schrikken," mompelde ik geïrriteerd tegen een van mijn twee beste vrienden, een oogrol ontvangend terwijl mijn zus een giechel liet horen voordat ze dichterbij kwam om haar wangen luchtkusjes te geven.
"Nou ja, aangezien je duidelijk te druk bezig was om dat stuk hete vlees te bekijken om mij op te merken," antwoordde ze met een stomme glimlach op haar gezicht terwijl ze de vreemde kerel een blik toewierp voordat ze haar blik weer op mij richtte.
Ik wierp haar een gemene blik toe, mijn hoofd licht schuddend omdat ik vandaag geen zin had om met haar te ruziën.
Nee. Te moe daarvoor...
"Wie is dat eigenlijk? Is hij een nieuwe leraar of zo?" vroeg ik nieuwsgierig terwijl mijn blik heimelijk naar hem teruggleed, net op tijd om te zien hoe hij eindelijk vanachter zijn auto vandaan kwam en nonchalant zijn rugzak over zijn brede schouder slingerde, terwijl de hele schoolbevolking naar hem bleef staren alsof hij een soort angstaanjagende maar aantrekkelijke duivel was.
"Oh ja, je hebt hem nooit leren kennen omdat hij vertrok net voordat jullie hierheen verhuisden," hoorde ik Kayla zeggen terwijl ik hem langzaam door de drukke parkeerplaats zag lopen, iedereen snel uit zijn pad bewegend en hem vermijdend alsof hij de pest had.
"Oh, kijken jullie naar Nathan Darkhart? Hij zat vroeger bij ons op school," hoorde ik plotseling mijn andere beste vriendin Jessica zeggen, en draaide snel mijn hoofd om haar te zien naderen en mijn zus luchtkusjes te geven voordat ze ook mij begroette.
"Wat? Dat is een leerling?" vroeg ik ongelovig terwijl ik hem nog eens bekeek, het moeilijk vindend te geloven terwijl mijn blik over zijn ongelooflijk lange en gespierde gestalte gleed.
"Ja, hij zat in dezelfde klas als Jess voordat hij..." Kayla stopte plotseling na een vreemde blik van Jessica, waardoor ik hen nieuwsgierig aankeek.
"Voordat hij wat?"
"Hij ziet er zoveel groter uit, vind je niet?" zei Jessica snel, me duidelijk negerend terwijl ze haar arm in die van Andrea haakte en Kayla haar arm in de mijne, ons aansporend om naar de ingang van de school te lopen, slechts een paar meter achter het onderwerp van onze discussie.
"De puberteit moet hem als een vrachtwagen geraakt hebben,"
"Als een vrachtwagen inderdaad. Wanneer is hij zo verdomd knap geworden? Ik bedoel, hij was toen al echt schattig, maar verdomme... hij ziet eruit als een natte droom nu," Ze bleven kletsen terwijl we samen het schoolgebouw binnenliepen en naar onze kluisjes liepen, mijn blik echter nog steeds op hem gericht totdat hij achter een set dubbele deuren verdween.
Wat een rare kerel...
Ik rilde onwillekeurig toen ik even aan zijn doordringende blik dacht, en besloot het gewoon te negeren en mijn dag voort te zetten terwijl ik mijn kluisje opende en mijn rugzak erin gooide, alleen de spullen nemend die ik nodig had voor mijn eerste les nadat ik mezelf in de spiegel aan de binnenkant van mijn kluisdeurtje had gecontroleerd.
Geen zichtbare wallen onder mijn ogen... Goed.
Ik verzamelde mijn spullen dicht tegen mijn borst en sloot mijn kluisje op hetzelfde moment als de meisjes.
"Nou, tot later dan," zei Kayla tegen Jessica en mij, aangezien zij en mijn zus een jaar jonger waren dan wij, en haakte haar arm in die van Andrea voordat ze naar hun eerste les vertrokken.
Jess en ik liepen ook naar onze eerste les, pratend over willekeurige dingen totdat we bij ons klaslokaal kwamen en ik de deur met kracht en vertrouwen openduwde, verrast om te merken dat de klas al vol was en de leraar ook al binnen was.
"Mevrouw Fey, mevrouw DeLuca, net op tijd,"
"Schiet op, meisjes, en neem plaats," nodigde meneer Heeley ons uit met een kalme glimlach, wijzend naar het volle klaslokaal, mijn humeur echter kelderend toen ik merkte dat er nog maar twee lege stoelen over waren, een naast verdomde Josh Mendez -die ik met een passie haatte, vraag maar niet- de andere naast niemand minder dan de zoon van de Dood, a.k.a Nathan Darkhart, zijn intense blik al op mij gericht.
Verdomme, nee!
Ik klaagde mentaal terwijl ik zag hoe Jess praktisch naar die lege stoel naast Josh rende, mij met slechts één optie achterlatend.
"Vandaag nog, mevrouw DeLuca," hoorde ik meneer Heeley vaag zeggen terwijl ik uiteindelijk mijn benen bewoog en naar die lege stoel naast hem liep, om een of andere reden mezelf zo ongewoon geïntimideerd voelend door zijn imponerende aanwezigheid en brandende blik.
Wat was er in godsnaam aan de hand? Wie was deze jongen? Wat was er met hem aan de hand en waarom staarde hij me zo aan?
Ik legde mijn boek en notitieboekje op mijn bureau, bewust vermijdend om naar hem te kijken terwijl ik mijn stoel een beetje verder van de zijne trok en mijn geplooide rok gladstreek, daarna voorzichtig zittend.
"Bang dat ik je ga bijten, mevrouw DeLuca?"
Mijn hart sprong op bij het plotseling horen van die diepe stem vlak naast me, onwillekeurig opschrikkend terwijl mijn hoofd draaide om hem aan te kijken en die levendige groene ogen te ontmoeten, terloops hun verontrustende diepte opmerkend terwijl hij recht in mijn blauwe ogen terugkeek.
"Ehm nee, ik-"
"Goed. Dat zou je wel moeten zijn,"
Laatste Hoofdstukken
#141 139. Midden in de nacht
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#140 138. Niet jouw schuld
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#139 137. Gevangenisstraf
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#138 136. De raad
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#137 135. Het ritueel
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#136 134. Rennen!
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#135 133. Darius werd losgeslagen
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#134 132. Mijn zielsverwanten
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#133 131. Ja, wereld, hij leeft echt
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025#132 130. Kerstspecial pt.2
Laatst Bijgewerkt: 1/13/2025
Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍
Mijn Bezittelijke Mafia Mannen
"Ik weet niet hoe lang het gaat duren voordat je dit beseft, schatje, maar je bent van ons." Zijn diepe stem zei het terwijl hij mijn hoofd naar achteren trok zodat zijn intense ogen de mijne ontmoetten.
"Je kutje druipt voor ons, wees nu een braaf meisje en spreid je benen. Ik wil een smaakje proeven, wil je mijn tong over je kleine kutje voelen glijden?"
"Ja, p...papa." kreunde ik.
Angelia Hartwell, een jonge en mooie studente, wilde haar leven verkennen. Ze wilde weten hoe het voelt om een echte orgasme te hebben, ze wilde weten hoe het voelde om onderdanig te zijn. Ze wilde seks ervaren op de beste, gevaarlijkste en heerlijkste manieren.
Op zoek naar het vervullen van haar seksuele fantasieën, belandde ze in een van de meest exclusieve en gevaarlijke BDSM-clubs van het land. Daar trok ze de aandacht van drie bezitterige maffiamannen. Ze willen haar alle drie koste wat het kost.
Ze wilde één dominante, maar in plaats daarvan kreeg ze drie bezitterige mannen, waarvan één haar collegeprofessor was.
Slechts één moment, slechts één dans, en haar leven veranderde compleet.
Verboden, Beste Vriend van Broer
"Je gaat elke centimeter van me nemen." Hij fluisterde terwijl hij naar boven stootte.
"God, je voelt zo verdomd goed. Is dit wat je wilde, mijn pik in je?" vroeg hij, wetende dat ik hem vanaf het begin had verleid.
"J...ja," hijgde ik.
Brianna Fletcher was haar hele leven op de vlucht geweest voor gevaarlijke mannen, maar toen ze na haar afstuderen de kans kreeg om bij haar oudere broer te blijven, ontmoette ze daar de gevaarlijkste van allemaal. De beste vriend van haar broer, een maffiabaas. Hij straalde gevaar uit, maar ze kon niet bij hem uit de buurt blijven.
Hij weet dat het zusje van zijn beste vriend verboden terrein is, en toch kon hij niet stoppen met aan haar te denken.
Zullen ze in staat zijn om alle regels te breken en troost te vinden in elkaars armen?
Spel van het Lot
Wanneer Finlay haar vindt, leeft ze tussen de mensen. Hij is gecharmeerd van de koppige wolf die weigert zijn bestaan te erkennen. Ze is misschien niet zijn partner, maar hij wil dat ze deel uitmaakt van zijn roedel, latente wolf of niet.
Amie kan de Alpha die in haar leven komt en haar terug de roedel in sleept niet weerstaan. Niet alleen wordt ze gelukkiger dan ze in lange tijd is geweest, haar wolf komt eindelijk naar haar toe. Finlay is niet haar partner, maar hij wordt haar beste vriend. Samen met de andere topwolven in de roedel werken ze aan het creëren van de beste en sterkste roedel.
Wanneer het tijd is voor de roedelspelen, het evenement dat de rang van de roedels voor de komende tien jaar bepaalt, moet Amie haar oude roedel onder ogen zien. Wanneer ze de man ziet die haar tien jaar geleden afwees, wordt alles wat ze dacht te weten op zijn kop gezet. Amie en Finlay moeten zich aanpassen aan de nieuwe realiteit en een manier vinden om vooruit te komen met hun roedel. Maar zal de onverwachte wending hen uit elkaar drijven?
Van Vervangster Tot Koningin
Met een gebroken hart ontdekte Sable dat Darrell seks had met zijn ex in hun bed, terwijl hij stiekem honderdduizenden overmaakte om die vrouw te ondersteunen.
Het werd nog erger toen ze Darrell hoorde lachen tegen zijn vrienden: "Ze is handig—gehoorzaam, veroorzaakt geen problemen, doet het huishouden, en ik kan haar neuken wanneer ik verlichting nodig heb. Ze is eigenlijk een inwonende meid met voordelen." Hij maakte grove stotende gebaren, wat zijn vrienden aan het lachen maakte.
In wanhoop vertrok Sable, herwon haar ware identiteit en trouwde met haar jeugdvriend—Lycan Koning Caelan, negen jaar ouder en haar voorbestemde partner. Nu probeert Darrell wanhopig haar terug te winnen. Hoe zal haar wraak zich ontvouwen?
Van vervanger naar koningin—haar wraak is net begonnen!
Na Auto Seks met de CEO
In eerste instantie dacht ik dat het gewoon een impulsieve onenightstand was, maar ik had nooit verwacht dat deze CEO al lange tijd verliefd op me was.
Hij had mijn vriend alleen benaderd vanwege mij...
Stiefbroer's Donkere Verlangen
Hij schoof zijn hand onder mijn jurk, vingers die mijn huid streelden terwijl hij mijn dij vastgreep, met genoeg kracht om ervoor te zorgen dat ik elke beetje van zijn dominantie voelde. Langzaam, doelbewust, bewoog hij zijn hand omhoog, vingertoppen die de ronding van mijn slipje volgden. De stof voelde delicaat en kwetsbaar onder zijn aanraking. Met een beslissende ruk scheurde hij het weg, het geluid van scheurend stof vulde de stilte. Terwijl hij de stof wegscheurde, was mijn ademhaling scherp, een geluid van zowel schok als kwetsbaarheid dat zijn gevoel van macht voedde. Hij grijnsde, genietend van de controle die hij over mij had, de manier waarop mijn lichaam huiverde bij zijn aanraking.
Zion
Verlangen naar haar voelde als verraad aan alles wat ik wist dat juist was. Haar liefhebben leek alle morele grenzen te tarten. Ze straalde onschuld uit en leek onaantastbaar—te perfect, te puur voor een gebrekkige man zoals ik. Maar ik kon de aantrekkingskracht van verlangen niet weerstaan. Ik nam haar, claimde haar als de mijne. Samen negeerden we de waarschuwingen, volgden we het onverbiddelijke ritme van onze harten, zalig vergetend één cruciale waarheid: Liefde was nooit bedoeld om simpel of eenvoudig te zijn. En een liefde zo fel en allesomvattend als de onze was nooit bedoeld om de beproevingen te doorstaan die ons te wachten stonden.
Verliefd op de marinebroer van mijn vriend
"Wat is er mis met mij?
Waarom voelt mijn huid zo strak aan als hij in de buurt is, alsof ik een trui draag die twee maten te klein is?
Het is gewoon nieuwigheid, zeg ik streng tegen mezelf.
Hij is de broer van mijn vriend.
Dit is Tyler's familie.
Ik ga niet toestaan dat een koude blik dat allemaal tenietdoet.
**
Als balletdanseres lijkt mijn leven perfect—een beurs, een hoofdrol, een lieve vriend Tyler. Totdat Tyler zijn ware aard toont en zijn oudere broer, Asher, thuiskomt.
Asher is een marinier met littekens van de strijd en nul geduld. Hij noemt me "prinses" alsof het een belediging is. Ik kan hem niet uitstaan.
Wanneer mijn enkelblessure me dwingt om te herstellen in het familiehuis aan het meer, zit ik vast met beide broers. Wat begint als wederzijdse haat, verandert langzaam in iets verboden.
Ik word verliefd op de broer van mijn vriend.
**
Ik haat meisjes zoals zij.
Verwend.
Teer.
En toch—
Toch.
Het beeld van haar in de deuropening, haar vestje strakker om haar smalle schouders trekkend, proberend door de ongemakkelijkheid heen te glimlachen, laat me niet los.
Net als de herinnering aan Tyler. Die haar hier zonder een tweede gedachte achterlaat.
Ik zou me er niet druk om moeten maken.
Ik maak me er niet druk om.
Het is niet mijn probleem als Tyler een idioot is.
Het gaat mij niets aan als een verwend prinsesje in het donker naar huis moet lopen.
Ik ben hier niet om iemand te redden.
Zeker niet haar.
Zeker niet iemand zoals zij.
Ze is niet mijn probleem.
En ik zal er verdomd zeker van zijn dat ze dat nooit wordt.
Maar toen mijn ogen op haar lippen vielen, wilde ik dat ze van mij was.
Hartslied
Ik zag er sterk uit, en mijn wolf was absoluut prachtig.
Ik keek naar waar mijn zus zat en zij en de rest van haar groep hadden jaloerse woede op hun gezichten. Vervolgens keek ik naar waar mijn ouders zaten en ze staarden boos naar mijn foto, als blikken alleen al dingen in brand konden steken.
Ik grijnsde naar hen en draaide me toen om naar mijn tegenstander, alles om me heen vervaagde behalve wat hier op dit platform was. Ik trok mijn rok en vest uit. Staand in alleen mijn tanktop en capri's, nam ik een vechthouding aan en wachtte op het signaal om te beginnen -- Om te vechten, om te bewijzen, en mezelf niet langer te verbergen.
Dit zou leuk worden, dacht ik, met een grijns op mijn gezicht.
Dit boek "Heartsong" bevat twee boeken "Werewolf’s Heartsong" en "Witch’s Heartsong"
Alleen voor volwassen publiek: Bevat volwassen taalgebruik, seks, misbruik en geweld
De Roedel: Regel Nummer 1 - Geen Maten
"Laat me los," snik ik, mijn lichaam trillend van verlangen. "Ik wil niet dat je me aanraakt."
Ik val voorover op het bed en draai me dan om om hem aan te kijken. De donkere tatoeages op Domonic's gebeeldhouwde schouders trillen en zetten uit met de beweging van zijn borstkas. Zijn diepe, kuiltjeslach is vol arrogantie terwijl hij achter zich reikt om de deur op slot te doen.
Op zijn lip bijtend, sluipt hij naar me toe, zijn hand gaat naar de naad van zijn broek en de groeiende bult daar.
"Ben je er zeker van dat je niet wilt dat ik je aanraak?" fluistert hij, terwijl hij de knoop losmaakt en een hand naar binnen glijdt. "Want ik zweer bij God, dat is alles wat ik heb willen doen. Elke dag sinds het moment dat je onze bar binnenstapte en ik je perfecte geur aan de andere kant van de kamer rook."
Nieuw in de wereld van shifters, is Draven een mens op de vlucht. Een mooi meisje dat niemand kon beschermen. Domonic is de kille Alpha van de Red Wolf Pack. Een broederschap van twaalf wolven die leven volgens twaalf regels. Regels die ze gezworen hebben NOOIT te breken.
Vooral - Regel Nummer Eén - Geen Maten
Wanneer Draven Domonic ontmoet, weet hij dat zij zijn mate is, maar Draven heeft geen idee wat een mate is, alleen dat ze verliefd is geworden op een shifter. Een Alpha die haar hart zal breken om haar te laten vertrekken. Ze belooft zichzelf dat ze hem nooit zal vergeven en verdwijnt.
Maar ze weet niets van het kind dat ze draagt of dat Domonic, op het moment dat ze vertrok, besloot dat regels er zijn om gebroken te worden - en nu, zal hij haar ooit weer vinden? Zal ze hem vergeven?
Ik Zal Je Zien
Ellie kan het niet helpen dat ze voor hem valt, maar iemand anders wil Ellie helemaal voor zichzelf en die persoon is niet van plan haar zomaar te laten gaan; Noah Winters. De pestkop van de middelbare school en vastbesloten om alles van Ellie af te pakken, inclusief haar leven.
"Je hoort bij mij, Ellie."
WAARSCHUWING: misbruik, marteling, ontvoering, volwassen scènes en thema's van zelfbeschadiging komen voor in dit boek. Lezersdiscretie is geadviseerd.
Verkocht aan Alpha Broers
Ik huiverde. Wie zou me kopen...
"Verhoog je bod nog een keer, en ik ruk je keel eruit."
Wie het ook was, ze waren gewelddadig. Ik hoorde een sissend geluid van pijn en geschrokken kreten door de zaal. Kort daarna werd ik van het podium gesleurd en weer door de gang getrokken. Toen werd ik op iets zachts gegooid, zoals een bed.
"Ik ga je nu losmaken, oké?"
"Je ruikt zo lekker..." kreunde hij en legde een hand op mijn dij. "Wat is je naam?"
Starend naar de twee tweelingen voor me, kon ik geen woord uitbrengen.
Ze vertelden me zelfs over een wereld die ik niet kon begrijpen.
"Je bent een hybride. Er zijn dingen die je moet begrijpen over onze wereld voordat we je terugnemen naar de roedel. Duizenden jaren geleden stierf de Oude Maangodin."
"Toen ze nog leefde, waren we één grote roedel, maar toen ze stierf, splitsten we ons op. Momenteel zijn er de Zwarte Maan, Bloedmaan en Blauwe Maan roedels. De Blauwe Maan Roedel is de machtigste."
******Lucy, een hybride van mens en weerwolf van de Witte Maan Roedel, de tweede godin van de maan, de enige overlevende van de Witte Maan Roedel. Ze heeft de kracht om de wolven te verenigen, en vanwege haar speciale identiteit stierven haar ouders door de handen van de alfa van een andere roedel.
Zijn Obsessie
"Knijp niet in je dijen," zei hij met dezelfde grijns.
"Wie zegt dat ik in mijn dijen knijp?" antwoord ik.
"Dat betekent dus dat je niet nat bent, toch?" vroeg hij met een grijns.
"Oké, laat me dan controleren of je nat bent of niet," zei hij terwijl zijn hand mijn ondergoed in wilde gaan toen ik hem stopte.
Nee, ik kan hem niet laten controleren omdat ik doorweekt ben.
ze begon het bed te verlaten. Maar voordat haar benen de grond konden raken, greep Jack haar been en trok haar naar zich toe. Voordat Naina iets kon begrijpen, scheurde hij haar broek en ondergoed van haar lichaam.
Naina was nog steeds in shock en kon niets verwerken. Hij nam haar benen en plaatste ze aan weerszijden van zijn taille, en in een seconde voelde Naina zijn hete aanraking op haar kutje.
𝑫𝒊𝒕 𝒗𝒆𝒓𝒉𝒂𝒂𝒍 𝒈𝒂𝒂𝒕 𝒐𝒗𝒆𝒓 𝑵𝒂𝒊𝒏𝒂 𝑱𝒐𝒔𝒉𝒊 𝒅𝒊𝒆 𝒏𝒂𝒂𝒓 𝑨𝒎𝒔𝒕𝒆𝒓𝒅𝒂𝒎 𝒌𝒐𝒎𝒕 𝒐𝒎 𝒉𝒂𝒂𝒓 𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒏 𝒕𝒆 𝒗𝒐𝒍𝒈𝒆𝒏, 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒘𝒂𝒕 𝒈𝒆𝒃𝒆𝒖𝒓𝒕 𝒆𝒓 𝒂𝒍𝒔 𝒛𝒆 𝑱𝒂𝒄𝒌 𝑾𝒊𝒍𝒍𝒆𝒎𝒔 𝒕𝒆𝒈𝒆𝒏𝒌𝒐𝒎𝒕 𝒅𝒊𝒆 𝒅𝒆 𝒔𝒕𝒂𝒅 𝒓𝒆𝒈𝒆𝒆𝒓𝒕?












