Bloednalatenschap

Bloednalatenschap

Lavinia Luca · Voltooid · 235.2k Woorden

951
Populair
951
Weergaven
285
Toegevoegd
Toevoegen aan Plank
Begin met Lezen
Delen:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Inleiding

"De demon is terug..."

Ik sta bij mijn kluisje. "De puberteit moet hem als een vrachtwagen hebben geraakt. Wanneer is hij zo verdomd knap geworden?"

Zijn sterke en grote handen grepen stevig om mijn polsen terwijl hij ze met kracht tegen de deur op schouderhoogte drukte, waardoor mijn botten zo verdomd veel pijn deden dat ik dacht dat ze zouden breken als hij nog iets meer druk zou uitoefenen.

Ondanks de misselijkmakende pijn weigerde ik een traan te laten, en keek hem uitdagend recht in zijn glinsterende smaragden ogen aan.

"Ik ben niet bang voor jou," spuugde ik tussen opeengeklemde tanden door, terwijl ik die duivelse grijns aan zijn natuurlijk roze lippen zag trekken.

"En nu?"

Hij fluisterde kwaadaardig, terwijl ik voelde hoe mijn hele lichaam zich vulde met pure angst en afschuw toen ik zijn ogen zag veranderen van hun smaragdgroene kleur naar een onnatuurlijk gloeiend goud, hongerig naar mij kijkend.

Zijn hand drukte snel tegen mijn mond, abrupt die schreeuw dempend die op het punt stond uit te barsten.

"Het kan me niet schelen wat je denkt, je bent van mij!"

"Wat de..."


Carrie DeLuca, een niet zo normale tiener met veel gedragsproblemen en een serieus verknipt leven, ontmoet de grootste problemen van haar leven: een weerwolf met veel woedeproblemen en een duidelijke obsessie voor haar...

Wat kan ze doen? Zo ver mogelijk van hem wegrennen of blijven en proberen hem van zich af te vechten?

Hoofdstuk 1

Onmenselijk gloeiende gouden ogen loerden vanuit de schaduwen, wachtend, observerend en bestuderend hun prooi, wachtend op het perfecte moment om aan te vallen, klaar voor de dodelijke slag...

"Hé! Stop met dromen en kijk waar je heen gaat!"

Mijn adem stokte in mijn keel toen ik plotseling merkte hoe de auto van de ene naar de andere kant over het nog natte asfalt van de regen van afgelopen nacht gleed. Mijn voet sprong onmiddellijk van het gaspedaal, pas nu zag ik Andrea's zichtbaar verontruste uitdrukking terwijl haar nagels zich ruw in de randen van haar stoel boorden, snel en zwaar ademend.

Ik was duidelijk te afgeleid om me te concentreren, mijn gedachten draaiden voortdurend om die terugkerende en absoluut angstaanjagende droom.

Eén week en ik was er al zo moe van... dezelfde nachtmerrie die steeds weer in mijn hoofd terugkwam, de slapeloze nachten...

Ik wist niet meer wat er met me aan de hand was.

Het enige wat ik wist, was dat het precies een week geleden begon en dat het mijn hele leven op zijn kop zette...

"Weet je wat? Als je vandaag niet goed kunt rijden, stop dan en laat mij het doen, want ik wil echt niet in de Eerste Hulp belanden, oké?" Ze schreeuwde praktisch tegen me terwijl ik opnieuw onbewust op dat verdomde pedaal drukte, de auto nu weer met een krankzinnige snelheid voortbewegend.

"Oh god!"

Ik haalde onmiddellijk weer mijn voet weg, doodsbang terwijl ik geleidelijk op de rem trapte en de auto liet vertragen totdat deze weer de wettelijke snelheid bereikte, mijn zus een verontschuldigende glimlach gevend.

"Sorry, oké? Ik beloof dat ik beter zal opletten..." zei ik zachtjes, haar hand geruststellend aanrakend die op haar schoot rustte voordat ik mijn aandacht weer op de weg richtte, mezelf deze keer dwingend om me volledig te concentreren en die afschuwelijke beelden te negeren die nog steeds voor mijn geestesoog probeerden te verschijnen.

Phew... dit wordt een lange dag...

Gouden ogen, scherpe tanden-

Verdomme!

Ik sloot mijn ogen stevig, worstelend om die nare beelden uit mijn hoofd te krijgen terwijl ik mijn voorhoofd even tegen het stuur rustte.

Focus, Carrie, focus.

Diep ademhalend bereidde ik me voor op weer een verdomde schooldag en stapte eindelijk uit de auto, mijn rugzak van de achterbank pakkend en de auto op slot doen terwijl mijn zus ook was uitgestapt.

Maar voordat ik een andere beweging kon maken, kroop een plotselinge koude rilling over mijn ruggengraat, gevolgd door het vreemde gevoel dat ik werd bekeken.

Langzaam draaide ik me om, aandachtig door de drukke parkeerplaats scannend naar iets vreemds toen mijn blik per ongeluk kruiste met een paar felgekleurde ogen die me van een paar auto's verderop zwaar in de gaten hielden.

Er stond een zeer lange en zichtbaar gespierde kerel, die me als een havik zijn prooi in de gaten hield terwijl hij naast een zwarte en duur ogende auto stond, zijn kleding en gitzwarte warrige haar passend bij zijn voertuig terwijl hij een zwart leren jack en jeans droeg, eruitziend als het toonbeeld van de dood.

Wat de fuck?

Om de een of andere vreemde reden stokte mijn adem in mijn keel, me zo vreemd geïntimideerd voelend terwijl de vreemdeling mijn blik bleef vasthouden, zijn lichtgekleurde ogen langzaam over mijn figuur glijdend voordat ze weer de mijne ontmoetten.

"Hij is terug..."

"De demon is terug..."

Ik kon gezangachtige vage fluisteringen om me heen horen terwijl mijn blik nog steeds met de zijne vergrendeld bleef... totdat iets -of meer iemand- tegen me aan botste, me effectief de stuipen op het lijf jagend.

"Carr-beer!" Kayla's schelle stem klonk in mijn oor, me onwillekeurig doen huiveren en haar een gemene blik toewerpend terwijl ze mijn arm stevig omhelsde.

"Jij gek, je hebt me laten schrikken," mompelde ik geïrriteerd tegen een van mijn twee beste vrienden, een oogrol ontvangend terwijl mijn zus een giechel liet horen voordat ze dichterbij kwam om haar wangen luchtkusjes te geven.

"Nou ja, aangezien je duidelijk te druk bezig was om dat stuk hete vlees te bekijken om mij op te merken," antwoordde ze met een stomme glimlach op haar gezicht terwijl ze de vreemde kerel een blik toewierp voordat ze haar blik weer op mij richtte.

Ik wierp haar een gemene blik toe, mijn hoofd licht schuddend omdat ik vandaag geen zin had om met haar te ruziën.

Nee. Te moe daarvoor...

"Wie is dat eigenlijk? Is hij een nieuwe leraar of zo?" vroeg ik nieuwsgierig terwijl mijn blik heimelijk naar hem teruggleed, net op tijd om te zien hoe hij eindelijk vanachter zijn auto vandaan kwam en nonchalant zijn rugzak over zijn brede schouder slingerde, terwijl de hele schoolbevolking naar hem bleef staren alsof hij een soort angstaanjagende maar aantrekkelijke duivel was.

"Oh ja, je hebt hem nooit leren kennen omdat hij vertrok net voordat jullie hierheen verhuisden," hoorde ik Kayla zeggen terwijl ik hem langzaam door de drukke parkeerplaats zag lopen, iedereen snel uit zijn pad bewegend en hem vermijdend alsof hij de pest had.

"Oh, kijken jullie naar Nathan Darkhart? Hij zat vroeger bij ons op school," hoorde ik plotseling mijn andere beste vriendin Jessica zeggen, en draaide snel mijn hoofd om haar te zien naderen en mijn zus luchtkusjes te geven voordat ze ook mij begroette.

"Wat? Dat is een leerling?" vroeg ik ongelovig terwijl ik hem nog eens bekeek, het moeilijk vindend te geloven terwijl mijn blik over zijn ongelooflijk lange en gespierde gestalte gleed.

"Ja, hij zat in dezelfde klas als Jess voordat hij..." Kayla stopte plotseling na een vreemde blik van Jessica, waardoor ik hen nieuwsgierig aankeek.

"Voordat hij wat?"

"Hij ziet er zoveel groter uit, vind je niet?" zei Jessica snel, me duidelijk negerend terwijl ze haar arm in die van Andrea haakte en Kayla haar arm in de mijne, ons aansporend om naar de ingang van de school te lopen, slechts een paar meter achter het onderwerp van onze discussie.

"De puberteit moet hem als een vrachtwagen geraakt hebben,"

"Als een vrachtwagen inderdaad. Wanneer is hij zo verdomd knap geworden? Ik bedoel, hij was toen al echt schattig, maar verdomme... hij ziet eruit als een natte droom nu," Ze bleven kletsen terwijl we samen het schoolgebouw binnenliepen en naar onze kluisjes liepen, mijn blik echter nog steeds op hem gericht totdat hij achter een set dubbele deuren verdween.

Wat een rare kerel...

Ik rilde onwillekeurig toen ik even aan zijn doordringende blik dacht, en besloot het gewoon te negeren en mijn dag voort te zetten terwijl ik mijn kluisje opende en mijn rugzak erin gooide, alleen de spullen nemend die ik nodig had voor mijn eerste les nadat ik mezelf in de spiegel aan de binnenkant van mijn kluisdeurtje had gecontroleerd.

Geen zichtbare wallen onder mijn ogen... Goed.

Ik verzamelde mijn spullen dicht tegen mijn borst en sloot mijn kluisje op hetzelfde moment als de meisjes.

"Nou, tot later dan," zei Kayla tegen Jessica en mij, aangezien zij en mijn zus een jaar jonger waren dan wij, en haakte haar arm in die van Andrea voordat ze naar hun eerste les vertrokken.

Jess en ik liepen ook naar onze eerste les, pratend over willekeurige dingen totdat we bij ons klaslokaal kwamen en ik de deur met kracht en vertrouwen openduwde, verrast om te merken dat de klas al vol was en de leraar ook al binnen was.

"Mevrouw Fey, mevrouw DeLuca, net op tijd,"

"Schiet op, meisjes, en neem plaats," nodigde meneer Heeley ons uit met een kalme glimlach, wijzend naar het volle klaslokaal, mijn humeur echter kelderend toen ik merkte dat er nog maar twee lege stoelen over waren, een naast verdomde Josh Mendez -die ik met een passie haatte, vraag maar niet- de andere naast niemand minder dan de zoon van de Dood, a.k.a Nathan Darkhart, zijn intense blik al op mij gericht.

Verdomme, nee!

Ik klaagde mentaal terwijl ik zag hoe Jess praktisch naar die lege stoel naast Josh rende, mij met slechts één optie achterlatend.

"Vandaag nog, mevrouw DeLuca," hoorde ik meneer Heeley vaag zeggen terwijl ik uiteindelijk mijn benen bewoog en naar die lege stoel naast hem liep, om een of andere reden mezelf zo ongewoon geïntimideerd voelend door zijn imponerende aanwezigheid en brandende blik.

Wat was er in godsnaam aan de hand? Wie was deze jongen? Wat was er met hem aan de hand en waarom staarde hij me zo aan?

Ik legde mijn boek en notitieboekje op mijn bureau, bewust vermijdend om naar hem te kijken terwijl ik mijn stoel een beetje verder van de zijne trok en mijn geplooide rok gladstreek, daarna voorzichtig zittend.

"Bang dat ik je ga bijten, mevrouw DeLuca?"

Mijn hart sprong op bij het plotseling horen van die diepe stem vlak naast me, onwillekeurig opschrikkend terwijl mijn hoofd draaide om hem aan te kijken en die levendige groene ogen te ontmoeten, terloops hun verontrustende diepte opmerkend terwijl hij recht in mijn blauwe ogen terugkeek.

"Ehm nee, ik-"

"Goed. Dat zou je wel moeten zijn,"

Laatste Hoofdstukken

Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍

Het Spijt van de Alpha: Zijn Afgewezen Luna.

Het Spijt van de Alpha: Zijn Afgewezen Luna.

8.3k Weergaven · Wordt Bijgewerkt · arcikarnalreads
"Als ik ooit met iemand moet trouwen, zweer ik op mijn leven dat het niet met jou zal zijn!" Zijn wijsvinger prikte bijna in me terwijl hij naar me wees en zijn ogen brandden van haat en woede.

"En laat me dit duidelijk maken, Taylor, als—als je er al in slaagt om mij als je man te krijgen... je partner," verbeterde hij zichzelf.

"Dan zal ik ervoor zorgen dat ik met andere wolvinnen ben en ervoor zorgen dat je elke pijn van verraad voelt; ik zal ervoor zorgen dat je voelt hoe ik me voelde toen je mijn Odette vermoordde," zei hij, terwijl hij dichter naar me toe liep. De achterkant van mijn keel brandde van de tranen die al opwelden.


Odette was altijd het oogappeltje van iedereen, zelfs na haar dood. Ondertussen werd Taylor altijd over het hoofd gezien en door iedereen gehaat. Iedereen wenste haar dood --- inclusief haar ouders en Killian, haar partner. Ze was nooit door iemand geliefd, altijd in de schaduw van haar zus, maar alles veranderde na de dood van haar zus. In plaats van simpelweg genegeerd te worden, was ze het doelwit van haat en pesterijen.

Taylor droeg nog steeds alle schuld, ook al was zij degene die door de Maangodin was gekozen, totdat ze besefte dat Killian, die altijd dacht dat Odette zijn toekomstige Luna zou zijn, haar partner bleek te zijn! Niet in staat om de gedachte te verdragen dat de partner die ze altijd wenste de man bleek te zijn die haar altijd haatte en bespotte, en haar zelfs voor Odette aanzag, stond ze op het breekpunt!

Vastberaden dwong ze Killian om haar afwijzing te accepteren. Maar wat zal er gebeuren als Killian de waarheid achter het complot ontdekt en het meteen betreurt? Zal hij haar terug achterna zitten? Zal Taylor hem vergeven en accepteren, of zal ze hem nooit vergeven en bij de man blijven met wie ze voorbestemd is?
Verliefd op de marinebroer van mijn vriend

Verliefd op de marinebroer van mijn vriend

21k Weergaven · Wordt Bijgewerkt · Harper Rivers
Verliefd op de broer van mijn vriend die bij de marine zit.

"Wat is er mis met mij?

Waarom voelt mijn huid zo strak aan als hij in de buurt is, alsof ik een trui draag die twee maten te klein is?

Het is gewoon nieuwigheid, zeg ik streng tegen mezelf.

Hij is de broer van mijn vriend.

Dit is Tyler's familie.

Ik ga niet toestaan dat een koude blik dat allemaal tenietdoet.

**

Als balletdanseres lijkt mijn leven perfect—een beurs, een hoofdrol, een lieve vriend Tyler. Totdat Tyler zijn ware aard toont en zijn oudere broer, Asher, thuiskomt.

Asher is een marinier met littekens van de strijd en nul geduld. Hij noemt me "prinses" alsof het een belediging is. Ik kan hem niet uitstaan.

Wanneer mijn enkelblessure me dwingt om te herstellen in het familiehuis aan het meer, zit ik vast met beide broers. Wat begint als wederzijdse haat, verandert langzaam in iets verboden.

Ik word verliefd op de broer van mijn vriend.

**

Ik haat meisjes zoals zij.

Verwend.

Teer.

En toch—

Toch.

Het beeld van haar in de deuropening, haar vestje strakker om haar smalle schouders trekkend, proberend door de ongemakkelijkheid heen te glimlachen, laat me niet los.

Net als de herinnering aan Tyler. Die haar hier zonder een tweede gedachte achterlaat.

Ik zou me er niet druk om moeten maken.

Ik maak me er niet druk om.

Het is niet mijn probleem als Tyler een idioot is.

Het gaat mij niets aan als een verwend prinsesje in het donker naar huis moet lopen.

Ik ben hier niet om iemand te redden.

Zeker niet haar.

Zeker niet iemand zoals zij.

Ze is niet mijn probleem.

En ik zal er verdomd zeker van zijn dat ze dat nooit wordt.

Maar toen mijn ogen op haar lippen vielen, wilde ik dat ze van mij was.
De Puppy van de Lycan Prins

De Puppy van de Lycan Prins

39.6k Weergaven · Wordt Bijgewerkt · chavontheauthor
"Je bent van mij, kleine pup," gromde Kylan tegen mijn nek.
"Al snel zul je smeken om mij. En als je dat doet—zal ik je gebruiken zoals ik wil, en dan zal ik je afwijzen."



Wanneer Violet Hastings aan haar eerste jaar op de Starlight Shifters Academie begint, wil ze maar twee dingen: de erfenis van haar moeder eren door een bekwame genezer voor haar roedel te worden en de academie doorlopen zonder dat iemand haar een freak noemt vanwege haar vreemde oogconditie.

De zaken nemen een dramatische wending wanneer ze ontdekt dat Kylan, de arrogante erfgenaam van de Lycan-troon die haar leven vanaf het eerste moment ellendig heeft gemaakt, haar metgezel is.

Kylan, bekend om zijn kille persoonlijkheid en wrede manieren, is allesbehalve blij. Hij weigert Violet als zijn metgezel te accepteren, maar hij wil haar ook niet afwijzen. In plaats daarvan ziet hij haar als zijn pup en is vastbesloten haar leven nog meer tot een hel te maken.

Alsof het omgaan met Kylans kwellingen niet genoeg is, begint Violet geheimen over haar verleden te ontdekken die alles veranderen wat ze dacht te weten. Waar komt ze echt vandaan? Wat is het geheim achter haar ogen? En is haar hele leven een leugen geweest?
Onze Luna, Onze Partner

Onze Luna, Onze Partner

7.1k Weergaven · Voltooid · Linda Middleman
"Mooi," fluistert Ares met een glimlach.

"Absoluut verbluffend," antwoordt Eros terwijl ze beiden een hand nemen en er een zoete, zachte kus op drukken.

"Dank je," bloos ik. "Jullie zijn ook knap."

"Maar jij, onze prachtige partner, overtreft iedereen," fluistert Ares terwijl hij me naar zich toe trekt en onze lippen verzegelt met een kus.

Athena Moonblood is een meisje zonder roedel of familie. Na het accepteren van haar afwijzing door haar partner, worstelt Athena totdat haar Tweede Kans Partner opduikt.

Ares en Eros Moonheart zijn de tweeling-Alpha's van de Mystic Shadow Pack die op zoek zijn naar hun Partner. Gedwongen om het jaarlijkse paringsbal bij te wonen, besluit de Maangodin hun lotsbestemmingen te verweven en hen samen te brengen.
Een eigen roedel

Een eigen roedel

16.3k Weergaven · Voltooid · dragonsbain22
Als middelste kind werd ze genegeerd en verwaarloosd, afgewezen door haar familie en gewond. Ze ontvangt haar wolf vroeg en realiseert zich dat ze een nieuw soort hybride is, maar weet niet hoe ze haar kracht moet beheersen. Ze verlaat haar roedel samen met haar beste vriend en grootmoeder om naar de clan van haar grootvader te gaan om te leren wat ze is en hoe ze haar kracht kan beheersen. Daarna begint ze samen met haar lotsbestemde partner, haar beste vriend, de jongere broer van haar lotsbestemde partner en haar grootmoeder hun eigen roedel.
De Stiefbroer

De Stiefbroer

1.7k Weergaven · Voltooid · Miss Lynne
Hij hield zijn hand in mijn nek en kwam dichterbij. Ik draaide mijn hoofd een beetje en hij maakte van de gelegenheid gebruik om zijn neus in mijn nek te nestelen. Hij haalde diep adem, zijn hand gleed van mijn keel en wikkelde zich om mijn middel.

Wat? Ik was verward en bang.

"Je ruikt altijd zo lekker," zei hij.

Plotseling ging de bel.

"I-Ik moet naar de les," fluisterde ik, terwijl ik zijn schouders aanraakte en hem zachtjes terugduwde.

Zijn ogen werden meteen hard terwijl hij ruw mijn nek greep en me tegen de muur sloeg—dit keer drukte zijn lichaam tegen het mijne.

"Je gaat weg wanneer ik het zeg," zei hij terwijl zijn andere hand in mijn haar gleed en het zachtjes vastgreep.

"Dacht je echt dat alleen omdat onze ouders gaan trouwen, er iets voor jou zou veranderen?"

Joella Stevens is een uitstekende leerling en zit in haar voorlaatste jaar van de middelbare school. Ze is erg lief en zacht van aard. Haar moeder heeft al een tijdje een relatie, maar heeft nooit iemand mee naar huis genomen om voor te stellen. Totdat een man de grote vraag stelt.
Joella heeft moeite om kalm te blijven wanneer ze ontdekt dat de nieuwe verloofde van haar moeder de vader is van haar langdurige pestkop, Haden Cooper.
Haden Cooper zit in zijn laatste jaar en is aanvoerder van het voetbalteam. Hij is erg knap en charmant, maar er is een donkere/controlerende kant aan hem en een verborgen familiegeschiedenis waar Joella nog niets van weet. Joella probeert hem te vermijden, maar ze lijkt niet uit zijn greep te kunnen ontsnappen. De dingen worden alleen maar intenser wanneer Joella en haar moeder bij Haden en zijn vader intrekken.
Verleiden van de Schoonvader van mijn Ex

Verleiden van de Schoonvader van mijn Ex

2.6k Weergaven · Wordt Bijgewerkt · Caroline Above Story
Judy's voorbestemde partner wees haar af om te trouwen met de dochter van de Lycan-voorzitter - Gavin. Alsof dat nog niet erg genoeg was, ruïneerde hij haar familie en probeerde hij haar zijn geheime minnares te maken!
Judy's reactie? "Ik slaap liever met je schoonvader dan ooit met jou!"
Gavin staat bekend om zijn macht, rijkdom en als de ultieme playboy die nooit twee keer met dezelfde vrouw slaapt.
Maar Judy staat op het punt al zijn regels te breken... keer op keer.
Grenzen Overschrijden

Grenzen Overschrijden

1.4k Weergaven · Voltooid · medusastonebooks
Noah
Ik was hier om mezelf te bewijzen—
Een laatste kans op voetbal, op vrijheid, op een toekomst die niemand ooit dacht dat ik zou verdienen.
En toen ontmoette ik hem.
Coach Aiden Mercer.
Koud. Eisend. Gebouwd als een legende en tweemaal zo meedogenloos.
Vanaf het eerste bevel wilde ik tegen hem vechten.
Vanaf de eerste Sir wilde ik knielen.
Maar dit ging niet meer alleen om het spel.
Hij keek naar me alsof hij door elke masker heen zag dat ik droeg...
En sprak tot me met een stem die ik maar al te goed kende.
Dezelfde die me baby boy noemde in de donkerste hoeken van het internet.
Nu wist ik niet meer of ik wilde winnen...
Of gewoon van hem zijn.

Aiden
Noah Blake zou een uitdaging moeten zijn.
Een arrogante, roekeloze quarterback met rauw talent en geen discipline.
Maar één bericht had alles veranderd.
Eén nacht op ObeyNet, een vreemdeling met houding en onderdanigheid verstrengeld in zijn woorden.
En toen ik Noah in persoon zag—zijn vuur, zijn angst, dat verlangen om gezien te worden—
Wist ik dat hij het was.
Hij wist nog niet wie ik was. Nog niet.
Maar ik was hem al aan het testen. Hem pushen.
Hem breken totdat hij smeekte om wat hij zwoer dat hij niet nodig had.
Dit zou niet persoonlijk moeten worden, maar elke seconde dat hij ongehoorzaam was, maakte dat ik hem harder wilde claimen.
En als hij de lijn zou overschrijden...
Zou ik er verdomd zeker van maken dat hij nooit vergat aan wie hij toebehoorde.
Gevangen Door De Alpha

Gevangen Door De Alpha

5.4k Weergaven · Voltooid · Raina Lori
Hij grinnikte. "Zo responsief, schat? Je lichaam is zo gretig om me te hebben, hè? Toch bleef je me afwijzen terwijl je lichaam weet van wie het is, zo trouw."

Ik kan mijn lichaamsreactie niet beheersen. Ik ben gevangen met dit beest van een man.

God, help me alsjeblieft.

"Maak je geen zorgen, ik zal voor je zorgen, schoonheid," zei hij terwijl hij mijn hoofd kantelde en me hard kuste.

Na een gebroken hart door de campus hunk, verdronk Sandra zichzelf in ellende tot de avond van Valentijnsdag, toen ze een vreemdeling ontmoette en zichzelf aan hem verloor. Toen het effect van de alcohol wegebde, rende ze weg zonder om te kijken. Ze dacht dat het een eenmalige fling was, maar ze stond op het punt de grootste verrassing van haar leven te krijgen. Toen de vreemdeling opnieuw verscheen en haar midden op de dag ontvoerde, wist ze dat ze vastzat, maar de plek was buiten haar verbeelding. De man die ze dacht te kunnen vergeten na de verhitte passie, bleek niet zomaar iemand te zijn, maar de grote, slechte alfa van de weerwolvenclan? Wat zou ze doen als de alfa haar opeist?
Zeemeermin Dijen

Zeemeermin Dijen

1k Weergaven · Voltooid · amy worcester
"Goedemorgen, familie. Dit is mijn oom Owen, iedereen noemt hem Reese, omdat dat zijn achternaam is en het leger is nou eenmaal raar zo. Hij houdt van stevige vrouwen en wilde seks."


De drieënveertigjarige Helen is net gescheiden en probeert zichzelf te vinden. Voor het eerst in haar leven staat ze niet onder de controle van een man. Met een afwezige vader, een gewelddadige stiefbroer en een manipulatieve ex-man, heeft ze de perfecte trifecta van slechte mannen gehad.
Naast het leren om zelfstandig te leven, probeert ze haar drie kinderen te helpen. Jaxon worstelt met zijn seksualiteit. Jolene ontdekt dat haar perfecte huwelijk verre van perfect is. JD probeert gewoon de middelbare school door te komen en bij de marine te gaan.
De tweeënvijftigjarige Owen Reese is na twintig jaar in de marine teruggekeerd naar zijn geboortestad. Hij begon een klein bedrijf dat hem in het afgelopen decennium miljonair heeft gemaakt. Met zijn eigen dochter die volwassen is en haar eigen leven leidt, dacht hij dat zijn dagen van opvoeden voorbij waren. Maar nu zorgt hij voor zijn zestienjarige nichtje terwijl zijn zus is uitgezonden met Artsen zonder Grenzen.
En nu komt hij de schattige, mollige receptioniste van het kantoor van zijn accountant overal tegen. Niet dat hij klaagt; hij staat te popelen om zijn handen te leggen op die prachtige, weelderige zeemeerminnenbenen die zijn dromen achtervolgen.
Niets lijkt goed te gaan voor hen. Al zijn vele zussen bemoeien zich constant. Haar kinderen maken zich zoveel zorgen om haar dat het bijna obsessief is. En zij wil gewoon gelukkig zijn. En slanker.

Waarschuwing: bevat een gewelddadige relatie
De Terugkeer naar Crimson Dawn

De Terugkeer naar Crimson Dawn

899 Weergaven · Voltooid · Diana Sockriter
Opgeven is nooit een optie geweest...
Terwijl vechten voor zijn leven en vrijheid een alledaagse bezigheid is geworden voor Alpha Cole Redmen, bereikt de strijd voor beide een heel nieuw niveau zodra hij eindelijk terugkeert naar de plek die hij nooit als thuis heeft beschouwd. Wanneer zijn poging om te ontsnappen resulteert in dissociatieve amnesie, moet Cole het ene obstakel na het andere overwinnen om de plek te bereiken die hij alleen uit zijn dromen kent. Zal hij zijn dromen volgen en zijn weg naar huis vinden, of zal hij onderweg verdwalen?
Volg Cole op zijn emotionele reis, die verandering inspireert, terwijl hij vecht om terug te keren naar Crimson Dawn.

*Dit is het tweede boek in de Crimson Dawn-serie. Deze serie kan het beste in volgorde worden gelezen.

**Waarschuwing: dit boek bevat beschrijvingen van fysiek en seksueel misbruik die gevoelige lezers verontrustend kunnen vinden. Alleen voor volwassen lezers.
Papa's Hol: Slavinnetje

Papa's Hol: Slavinnetje

936 Weergaven · Wordt Bijgewerkt · diamondhaeil
"Je speelt met vuur dat je niet kunt beheersen, Ivery."

"Ik ken de risico's," fluisterde ik tegen zijn lippen.

Hij gromde, laag en donker. "Nee, dat doe je niet." Zijn vingers bleven hangen bij mijn kaak, en trokken een lijn naar beneden naar mijn keel, waardoor ik rilde.

"Ik ben niets zoals die jonge minnaar jongens met wie je bent geweest. Ik ben een man, Ivery, veel ouder dan jij, veel sterker dan jij..."

"Ik ben een beest, geen minnaar. Ik zal je voorover buigen en je hard en ruw neuken zoals je nog nooit eerder bent geneukt. Ik zal tot aan mijn ballen in dat strakke kutje zitten, zo vol dat je dagenlang niet recht kunt lopen."
...

Ivery was van streek omdat haar vriend haar al 3 jaar bedroog, en dat ook nog met haar pestkop van school, die haar jarenlang had getreiterd.

Met een gebroken hart besloot Ivery een reis te maken om haar pijn te verlichten, maar ze werd ontvoerd en verkocht op een zwarte markt veiling.

Wat als de meest gevreesde maffiabaas, die veel ouder is dan zij, haar koopt? Zal ze in staat zijn te ontsnappen aan zijn donkere obsessie die hij voor haar ontwikkelt?

Waarschuwing ⚠️: Dit boek bevat sterke expliciete scènes, geweld, en triggerende woorden. Lees op eigen risico.