De la Ruptura a la Felicidad

De la Ruptura a la Felicidad

Robert · Voltooid · 599.9k Woorden

1.1k
Populair
32.1k
Weergaven
930
Toegevoegd
Toevoegen aan Plank
Begin met Lezen
Delen:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Inleiding

¿Sabes lo que se siente la verdadera desesperación? Déjame contarte.
En mi fiesta de compromiso, se desató un incendio. Mi prometido se lanzó heroicamente entre las llamas. Pero no venía a salvarme a mí—estaba salvando a otra mujer.
En ese momento, mi mundo se hizo pedazos.

Hoofdstuk 1

El verano después de graduarse de la preparatoria, Hazel Astor recibió su carta de aceptación de una universidad de primer nivel.

Estaba en las nubes por haber sido aceptada en la escuela de sus sueños.

Cuando llegó a casa y entró en la sala, vio a su papá, Aiden Astor, a su madrastra, Cleo Smith, y a su hermanastra, Bianca Astor, todos sentados en el sofá.

Bianca parecía haber estado llorando; tenía los ojos completamente rojos.

Cleo intentaba consolarla —Bianca, trabajaste muy duro. Simplemente no te sentías bien durante el examen, por eso no te fue tan bien. La próxima vez lo harás mejor, seguro.

Aiden intervino suavemente —Bianca, aunque esta escuela no sea la mejor, siempre puedes ir al extranjero para la maestría después de graduarte. Será igual de bueno cuando regreses.

Hazel entró en esta escena familiar acogedora.

Guardó su carta de aceptación, no dijo nada y se dirigió a su habitación en el piso de arriba.

Los altibajos de esta familia no tenían nada que ver con ella.

Una vez que fuera a la universidad, planeaba mantenerse lejos de ellos.

Pero Bianca no iba a dejarla ir tan fácilmente. Levantó su rostro lleno de lágrimas y preguntó —Hazel, ¿recibiste tu carta de aceptación?

Hazel había estado con una expresión fría desde que entró, haciendo parecer que no había sido aceptada en la universidad que quería.

Bianca pensó que, incluso si iba a una escuela de segunda categoría, aún era mejor que Hazel no tuviera una escuela a la cual ir. Estaba esperando que Hazel se avergonzara frente a Aiden.

Viendo la expresión de Bianca, Hazel pudo adivinar fácilmente lo que estaba pensando.

Hazel soltó una risa fría y lentamente desplegó su carta de aceptación frente a ellos.

La elegante carta hirió los ojos de Bianca. Suprimió la intensa envidia y odio en su corazón, aún sonriendo gentilmente en la superficie —¡Una universidad prestigiosa! Hazel, ¡eres realmente increíble! ¡Felicidades!

Aiden echó un vistazo al nombre de la universidad y sonrió levemente —Hazel siempre ha sido muy inteligente.

Al escuchar las palabras de Aiden, Cleo inmediatamente fingió preguntar con preocupación —Hazel, ¿tienes hambre? ¿Debería pedirle a la criada que te prepare algo?

Hazel respondió fríamente —No es necesario. Luego se dio la vuelta y subió las escaleras.

No quería tratar con estas personas que habían tomado su hogar y causado la muerte de su madre.

Con unos días restantes antes de que comenzaran las clases, Hazel estaba empacando su equipaje en su habitación.

Bianca la llamó —Hazel, pronto ambas iremos a la universidad. Papá y mamá dijeron que podríamos ir a un bar para celebrar.

Hazel no estaba interesada y solo quería colgar —No, estoy ocupada.

Bianca dijo —Hazel, sé que no te gustan mamá y yo. Pero estamos a punto de irnos de casa y no nos veremos en meses. Además, ya tenemos 18 años y podemos beber. Solo esta vez, ¿de acuerdo?

Hazel lo pensó y luego aceptó. Estaba a punto de dejar este hogar sin ningún apego. Y estaba bien con ir a un bar y no tenía que rechazarlo.

Cerró su maleta y respondió a Bianca —Entendido, me cambiaré de ropa.

En el otro extremo, Bianca gritó emocionada —¡Genial, Hazel! Te esperaré y te enviaré la dirección.

Para los demás, parecía que realmente estaba feliz de ver a Hazel. Pero fuera de la vista, sus labios se curvaron en una sonrisa malvada.

Mirando su chat con Hazel, pensó con malicia, 'Hazel, si yo no puedo entrar a una buena universidad, tú tampoco.'

Guardó su teléfono y continuó charlando con las personas a su alrededor, luciendo dulce e inofensiva.

Hazel se cambió de ropa y se miró en el espejo. A los dieciocho años, se había vuelto brillante y hermosa.

Esta era su primera vez en un bar.

Aunque había visto muchas ocasiones antes, aún se sentía un poco incómoda navegando sola en este ambiente ruidoso y llamativo.

Llamó a Bianca —¿Qué habitación?... Entendido.

Sosteniendo su teléfono, caminó a lo largo de la pared, evitando constantemente a las personas ebrias.

Al girar una esquina, accidentalmente chocó con alguien y rápidamente se disculpó —Perdón.

Luego inmediatamente dio un paso atrás.

La persona con la que chocó tenía un agradable aroma a cedro mezclado con un leve olor a tabaco.

Hazel mantuvo la cabeza baja. Desde su perspectiva, vio un par de zapatos de cuero negro brillante y pantalones de traje negro rectos, lo que indicaba que la persona era alta, con piernas largas y una cintura delgada.

El hombre se giró ligeramente y le hizo un gesto para que pasara.

Hazel notó su mano bien definida, lo que sugería que aún era joven, y llevaba un reloj de oro Patek Philippe en la muñeca.

Asintió levemente para agradecerle, levantó su largo vestido blanco y se apresuró a alejarse. Pero no vio la mirada que la seguía desde atrás.

Luego entró en la sala privada, y Bianca le entregó una bebida.

Bianca observó atentamente mientras Hazel tomaba un sorbo, sus labios se curvaron en una sonrisa, sus ojos llenos de un ambiguo sentido de triunfo. Ocultó su sonrisa siniestra detrás de su vaso.

La idea de la inminente desgracia de Hazel la hacía temblar de emoción.

Hazel no pensó mucho en ello y bebió el alcohol, sin notar el odio y la alegría en los ojos de Bianca.

El bar estaba ruidoso y brillantemente iluminado. Unos minutos después, Hazel comenzó a sentirse mareada, inexplicablemente irritable y sedienta.

A través de su visión borrosa, miró a Bianca, quien parecía preocupada.

Bianca preguntó —Hazel, ¿te sientes un poco mal? Reservé una habitación arriba. Déjame conseguir a alguien para que te ayude a descansar.

Las mejillas de Hazel ya estaban sonrojadas, su respiración rápida y su frente cubierta de sudor. Sospechaba que la bebida había sido adulterada con algo.

Pensó, 'Un solo sorbo no podría haber causado una reacción tan fuerte. ¿Quién más podría ser sino Bianca?'

Su visión ya estaba borrosa. Agarró el cuello de Bianca y gruñó —¡Bianca! ¡Me drogaste!

Bianca dejó su vaso, apartó fríamente la mano de Hazel y dijo —Hazel, ¿de qué estás hablando? Bebimos la misma bebida. Si no puedes manejar tu alcohol, no puedes culparme.

Hazel, ahora débil, se desplomó en el asiento, jadeando por aire.

Aunque normalmente era tranquila, nunca había experimentado algo así.

Su mente había dejado de funcionar y no sabía qué hacer.

A la señal de Bianca, Maddox Hernández emergió de la esquina del bar.

Miró a Hazel con una sonrisa repugnante.

Se acercó y ayudó a la ahora débil Hazel, casi llevándola.

Hazel intentó empujar a Maddox.

Pero en este punto, su supuesta fuerza no era más que una caricia para un hombre adulto.

Maddox la sostuvo y caminó hacia la habitación de arriba.

Fingiendo conocerla, dijo —Cariño, no te preocupes, ya casi llegamos.

La desesperación inundó el corazón de Hazel.

Sabía que no tenía poder para salvarse. Y no sabía quién vendría a rescatarla.

Dado que Bianca la había drogado, Bianca debía haber hecho preparativos minuciosos.

Tal vez alguien irrumpiría en la habitación más tarde y tomaría fotos comprometedoras de ella, haciendo que su desgracia fuera conocida por todos. Y su reputación se arruinaría.

Luchó con todas sus fuerzas, pero la diferencia de fuerza entre ella y el hombre era demasiado grande.

Maddox la sostuvo mientras subían las escaleras y entraban en el pasillo.

Hazel se clavó las uñas en la palma, tratando de usar el dolor para mantenerse despierta.

Desesperadamente pensaba en formas de salvarse.

Sintió un calor que se extendía desde su abdomen inferior, invadiendo continuamente su cuerpo sensible, que se extendía a sus extremidades, envolviéndola.

La droga había hecho efecto, y la cabeza de Hazel estaba pesada.

El hombre repugnante prácticamente la arrastraba.

Hazel seguía resistiéndose, usando todas sus fuerzas para luchar. Pero no podía lograrlo.

Continuó empujando a Maddox, gritando —¡Déjame! ¡Ayuda! ¡Alguien, ayúdame! Su voz claramente teñida de sollozos.

Maddox se burló mientras la veía tambalearse, levantándola y susurrándole al oído —Perra, tu hermana dijo que aún eres virgen. Voy a disfrutar esto. No te preocupes, una vez que estemos en la cama, me rogarás que devore tu cuerpo. Mientras te comportes, me aseguraré de que te sientas bien... Se aferró a ella como una serpiente venenosa.

Antes de que pudiera terminar sus palabras repugnantes, de repente gritó y cayó de rodillas.

Luego se levantó y maldijo —¡Maldita sea! ¿Quién se atreve a golpearme?

Parecía haber recibido otro golpe, cubriéndose la cara y sin poder hablar.

Hazel escuchó la voz de otro joven, gruñendo enojado —¡Lárgate!

Entonces Maddox se alejó a toda prisa.

Hazel estaba demasiado débil para caminar. En su último momento de desesperación, se deslizaba por la pared cuando de repente cayó en un cálido abrazo.

Luego, fue llevada a una habitación.

El aroma del perfume en la habitación y el olor a alcohol del hombre la envolvieron.

Usando su último poco de racionalidad, Hazel abrió los ojos y vagamente vio a un hombre alto y fuerte. Luego se aferró a su cuello y lo mordió.

Escuchó al hombre gruñir. Y ella susurró en su oído —Por favor, ayúdame.

Hazel seguía mordisqueando al hombre, haciéndolo soltar gemidos ahogados.

Su mano suave ya se había deslizado bajo su camisa, recorriendo su cintura y abdominales sensibles.

Se puso de puntillas, su boca constantemente buscando su nuez de Adán, lamiéndola torpemente.

El hombre apestaba a alcohol, así que claramente había estado bebiendo también.

Hazel podía escuchar su respiración pesada, y su aliento cálido rociaba su cuello.

Gimió —Por favor, ayúdame, mientras sus manos seguían explorando su cuerpo.

El cuerpo del hombre se puso rígido, sus grandes manos se congelaron sobre ella, y antes de que pudiera reaccionar, ella volvió a morderle el pecho con fuerza.

Él gruñó y estaba a punto de soltarla.

Hazel, con la boca seca y ardiendo de deseo, instintivamente levantó la mano y comenzó a rasgarse la ropa.

Se recostó sobre él, gritando —¡Tengo tanto calor! Su cuerpo se sentía como si estuviera en llamas.

Un calor indescriptible envolvía todo su cuerpo. Solo quería encontrar algo frío.

Sus ojos estaban nublados mientras miraba al hombre frente a ella. Podía oler su fuerte aroma masculino, un leve aroma a cedro que le gustaba.

Sus manos temblorosas acariciaron suavemente el cuerpo desconocido bajo la camisa frente a ella. Sus manos subieron hasta su cuello.

Luego, sin dudarlo, presionó sus labios contra los de él.

El hombre, sintiendo el repentino toque suave en sus labios, contuvo la respiración y su cuerpo se tensó. Instintivamente, sostuvo a la temblorosa Hazel con fuerza.

El beso de Hazel era torpe y temerario, seguía mordiendo sus labios.

El hombre abrió la boca para hablar, pero una pequeña lengua resbaladiza invadió su boca de repente, haciendo que su corazón latiera desbocado.

Habiendo bebido, su cerebro no estaba completamente bajo su control.

Esta chica claramente había sido drogada con un afrodisíaco.

Con una mirada tan desesperada, claramente quería tener sexo para aliviar su dolor.

Si él cumplía, estaría aprovechándose de ella.

Pero no era un caballero, y con esta chica seduciéndolo así, ¿cómo podría resistirse?

Miró hacia abajo a Hazel aferrada a él, sus ojos nublados, mejillas sonrojadas de manera antinatural, rasgando su ropa mientras suplicaba suavemente —Ayúdame, por favor, estoy tan incómoda, hace tanto calor.

Desde su ángulo, el hermoso escote bajo el cuello rasgado de Hazel era claramente visible.

Tragó saliva con fuerza, su gran mano acariciando inconscientemente la cintura delgada de Hazel. Su cintura era tan delgada que una mano podía sostenerla.

Hazel sintió su toque y dejó escapar un gemido de satisfacción.

Al escuchar eso, los ojos del hombre se oscurecieron, y sus piernas se movieron involuntariamente.

Su cuerpo ya estaba reaccionando.

Con el cuerpo suave de Hazel presionado tan cerca de él, estaba soportando constantemente el dolor de la hinchazón en su cuerpo.

En este punto, el objeto duro debajo de él presionaba incómodamente contra sus pantalones de traje. Deseaba poder simplemente sacarlo y aliviar su dolor.

Finalmente, no pudo soportarlo más.

Le susurró al oído —¿Estás segura de que quieres que te ayude?

Hazel no estaba pensando en nada más. De repente encontró la fuerza para empujarlo sobre la cama, montándolo y doblándose para morderlo.

Su cuerpo se retorcía salvajemente sobre él. Sentía su fuerza debajo de ella.

Él preguntó de nuevo —¿Estás segura de que no te arrepentirás? Su voz estaba llena de deseo incontrolable.

Su respuesta fue presionar sus labios contra los de él.

Su pequeña lengua se extendió hacia él, ahogándolo.

Su respiración se volvió más pesada, las comisuras de sus ojos se enrojecieron, y dejó escapar un rugido bajo, al borde del colapso.

Hazel parecía desesperada por alivio. Rápidamente se quitó la ropa y le arrancó la camisa.

Al escuchar el sonido de los botones saltando, finalmente no pudo contenerse más. La atrajo hacia él y la besó con fuerza —Entonces no perdamos más tiempo.

Sus lenguas y cuerpos se entrelazaron, y la ropa se esparció por todas partes.

Hazel yacía desnuda en la cama, su piel suave y bronceada brillando en rojo. Seguía soltando gemidos de dolor y placer.

Su gran mano acariciaba los suaves montículos de su pecho, haciéndola jadear.

Su pecho ya estaba erecto bajo sus constantes caricias, y él besó allí, haciéndola temblar aún más.

Ella arqueó su cuerpo, cooperando con su lamida, y seguía gimiendo en voz alta.

Él la arrastró, levantó sus caderas, separó sus piernas y la penetró con fuerza.

Se arrodilló en la cama, atacando su cuerpo sin piedad.

Su gran mano agarró su cintura delgada, no dejándola escapar.

En la habitación silenciosa, el sonido rítmico de sus cuerpos chocando seguía resonando, acompañado por los suaves gemidos de Hazel y la respiración pesada de él.

Sus embestidas fuertes hicieron que Hazel agarrara su brazo, suplicando repetidamente en voz baja —Por favor, déjame ir. Me arrepiento. El dolor mezclado con el placer, ella arañaba su pecho, dejando marcas rojas en su cuerpo.

El hombre siguió adelante, ignorando los arañazos que Hazel le dejaba, y respondió —No, es demasiado tarde.

Hazel yacía completamente desnuda, su piel bronceada ya cubierta de una capa de sudor. Su pecho agitado se balanceaba frente a su rostro con cada embestida.

Su cabello estaba empapado, y sus ojos llenos de lágrimas, mientras suplicaba —Por favor, sé gentil, duele.

No podía manejar sus movimientos, sollozando suavemente, pero sin poder detener sus gemidos de placer.

Él miró los suaves montículos que estaba amasando con sus grandes manos, ahora marcados con huellas rojas. Bajó la cabeza y los besó y chupó suavemente, haciendo que Hazel gimiera aún más fuerte.

Él agarró su cintura, embistiendo repetidamente, pero con una notable contención.

Eventualmente, Hazel estaba demasiado exhausta para llorar, reducida a suaves gemidos.

Como si finalmente encontrara una salida para su deseo, él se liberó dentro de ella, y el grito doloroso de Hazel fue seguido por un suspiro de satisfacción.

Esa noche fue un caos borroso.

El cuerpo de Hazel se sentía como si estuviera en el océano, subiendo y bajando con las olas.

Finalmente, fue como si se elevara directamente hacia las nubes. Todo su cuerpo tembló de satisfacción.

Finalmente terminaron.

Hazel no sabía cómo se quedó dormida después.

Cuando se despertó al día siguiente, estaba en el suelo, completamente envuelta en una manta.

Luego vio su cuerpo desnudo cubierto de marcas rojas, recordando los eventos caóticos de la noche anterior. Ni siquiera tuvo el valor de mirar a la persona a su lado.

Ignorando el dolor en todo su cuerpo, recogió silenciosamente la ropa esparcida por el suelo, se vistió apresuradamente y huyó en pánico.

Anoche, en su aturdimiento, parecía haberlo escuchado decir —No te preocupes, me haré responsable.

Hazel sacudió la cabeza. No necesitaba que él se hiciera responsable; solo quería olvidar esa noche y considerarla una aventura de una noche.

De ahora en adelante, se mantendría lejos de la familia Astor.

Y no quería recordar a este hombre ni esa noche caótica.

En la habitación, el hombre se despertó y vio el lugar vacío al lado de la cama.

Se sentó, la manta cayendo, revelando su torso desnudo cubierto de marcas rojas.

Luego fue al baño y se miró en el espejo, viendo su cuello cubierto de numerosas marcas de mordiscos rojos. Se rió amargamente, se vistió y se fue.

Antes de irse, murmuró para sí mismo —Corrió bastante rápido.

Laatste Hoofdstukken

Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍

Geclaimd door de Beste Vrienden van mijn Broer

Geclaimd door de Beste Vrienden van mijn Broer

149.1k Weergaven · Voltooid · Destiny Williams
TW: MISBRUIK, GEWELD, DONKERE ROMANTIEK, DADDY KINK
ER ZAL MM, MF, en MFMM seks zijn
Op 22-jarige leeftijd keert Alyssa Bennett terug naar haar kleine geboortestad, op de vlucht voor haar gewelddadige echtgenoot met hun zeven maanden oude dochter, Zuri. Omdat ze haar broer niet kan bereiken, wendt ze zich met tegenzin tot zijn klootzakken van beste vrienden voor hulp - ondanks hun geschiedenis van haar pesten. King, de handhaver van de motorbende van haar broer, de Crimson Reapers, is vastbesloten om haar te breken. Nikolai wil haar voor zichzelf opeisen, en Mason, altijd de volger, is gewoon blij dat hij deel uitmaakt van de actie. Terwijl Alyssa de gevaarlijke dynamiek van de vrienden van haar broer navigeert, moet ze een manier vinden om zichzelf en Zuri te beschermen, terwijl ze donkere geheimen ontdekt die alles kunnen veranderen.
Taboe

Taboe

12.8k Weergaven · Voltooid · Vicky Visagie
Ik zat op mijn knieën met mijn handen op mijn benen open. Ik wachtte naakt op Meneer in het midden van de kamer. Toen Meneer uit de badkamer kwam, was hij zo blij met mij, wat mij op mijn beurt weer gelukkig maakte. Meneer zei dat ik hem moest bedanken voor wat hij vanavond met me ging doen en ik wist wat dat betekende. Ik heb met een paar Dominanten gespeeld in mijn tijd in de club. Ik maakte Meneers broekriem los en ritste zijn gulp open. Toen zijn broek naar beneden viel, was zijn pik recht voor mijn gezicht. Blijkbaar droeg Meneer geen ondergoed. Ik zoog Meneer zo goed als ik kon en ik voelde dat hij zichzelf inhield. Ik was er zeker van dat hij mijn hoofd wilde vastpakken en mijn gezicht wilde neuken, maar Meneer had duidelijk veel zelfbeheersing. Toen hij genoeg had, hielp hij me overeind en liep met me naar het St. Andreas kruis waar hij mijn armen en benen vastbond. Ik hield van het St. Andreas kruis, vooral als ik gegeseld werd en dat was precies wat Meneer vanavond van plan was. Ik vertelde hem mijn stopwoord, dat was Cupcake. Meneer was verrast door het stopwoord, maar alles in mijn leven heeft een betekenis. Hij begon me te geselen en het voelde als de hemel, de gesel over mijn lichaam. Maar Meneer stopte daar niet, hij zou me geselen totdat mijn rug lekker warm was, dan zou hij zijn naakte lichaam tegen het mijne drukken, me in mijn nek kussen en in mijn oor bijten. Hij maakte me zo opgewonden. Dan zou hij stoppen en opnieuw beginnen met de geseling, elke keer harder. Hij speelde met mijn kutje en duwde me naar de rand waar ik gewoon wilde overvallen en klaarkomen, maar hij zou stoppen en alles opnieuw beginnen. Op een gegeven moment begon ik me dronken en duizelig te voelen, ik was niet gewend aan dat gevoel en toen gebruikte ik mijn stopwoord Cupcake... Meneer en ik praatten over alles en waarom ik mijn stopwoord gebruikte. Ik vertelde hem dat ik niet van het gevoel houd om de controle te verliezen. Hij accepteerde het voorlopig, zei hij. Toen speelden we verder, Meneer kon neuken, hij was duidelijk een ervaren Dominant die wist hoe hij je hersens eruit moest neuken. Hij neukte me totdat ik minstens een paar keer klaarkwam voordat ik flauwviel. Ik moest een telefoon meenemen die Meneer wilde dat ik had voor nazorg, maar ik was bang dat ik verliefd zou worden op Meneer, dus terwijl Meneer nog sliep, sloop ik de kamer uit en liet de telefoon achter. Toen ik thuiskwam, was ik boos op mezelf omdat ik Meneer graag weer had willen zien, maar nu was hij weg. Weg en ik heb geen idee of ik hem ooit nog zal zien...

Een paar nachten na het evenement in de club waar ik Meneer ontmoette, ging ik met mijn vader naar een welkomstfeestje voor een van zijn vrienden die terugkwam naar Amsterdam. Sinds de dood van mijn moeder en broer ben ik altijd mijn vaders plus één, niet dat we heel close zijn, maar ik moet doen wat van me verwacht wordt. Mijn vader is een zeer rijke en invloedrijke man, wat ik zo goed mogelijk probeer te vermijden. Het welkomstfeestje van vanavond was een van die feestjes waar ik echt niet naartoe wilde. Ik bedoel, het is een oude vriend van mijn vader, wat moet ik daar in hemelsnaam doen? Ik stond met mijn rug naar de groep toen de vriend van mijn vader zich bij ons voegde. Toen hij sprak, wist ik zeker dat ik die stem kende. Zodra ik me omdraaide en mijn vader ons voorstelde, kwam er alleen maar uit mijn mond: Meneer?.........
De Omega: Gebonden Aan De Vier

De Omega: Gebonden Aan De Vier

9.3k Weergaven · Voltooid · Cherie Frost
"Niet zo snel, rooie. Het feest is net begonnen," zei Alex. "Je bent net een klein ongedierte... waarom worden we altijd naar jou toegetrokken?" vroeg Austin.
"Dat ben ik zeker," glimlachte Alex. Nu stond ik tussen hen in, mijn hart bonkte zo snel dat ik dacht dat ik zou flauwvallen.
"Laat me met rust!" schreeuwde ik en probeerde weg te rennen. Maar ik zat vast. Voordat ik het doorhad, drukte Austin zijn lippen op de mijne. Mijn hoofd leek te exploderen. Ik had nog nooit iemand gekust.
Ik voelde Alex, die achter me stond, zijn hand onder mijn borst duwen en mijn borst omvatten met zijn grote hand terwijl hij kreunde. Ik vocht met al mijn kracht.
Wat was er aan de hand? Waarom deden ze dit? Haten ze me niet?


Stormi, ooit een omega die door niemand gewild werd, bevond zich plotseling in het middelpunt van een verhaal gesponnen door de maangodin. Vier beruchte wolven, bekend om hun slechte jongensgedrag en haar pestkoppen, waren voorbestemd om haar partners te zijn.
Bloedrode liefde

Bloedrode liefde

26.9k Weergaven · Voltooid · Dripping Creativity
"Ben je een aanbod aan het doen?"
"Voorzichtig, Charmeze, je speelt met een vuur dat je tot as zal verbranden."
Ze was een van de beste serveersters die hen tijdens de donderdagbijeenkomsten had bediend. Hij is een maffiabaas en een vampier.
Hij vond het fijn om haar op zijn schoot te hebben. Ze voelde zacht en rond aan op alle juiste plekken. Hij vond het te leuk, wat duidelijk werd toen Millard haar naar zich toe riep. Vidar's instinct was om bezwaar te maken, om haar op zijn schoot te houden.
Hij haalde diep adem en nam nog een teug van haar geur. Hij zou zijn gedrag van die nacht toeschrijven aan de lange tijd dat hij zonder een vrouw, of een man, had gezeten. Misschien vertelde zijn lichaam hem dat het tijd was om zich over te geven aan wat verdorven gedrag. Maar niet met de serveerster. Al zijn instincten vertelden hem dat dat een slecht idee zou zijn.


Werken bij 'De Rode Dame' was de redding die Charlie nodig had. Het geld was goed en ze mocht haar baas graag. Het enige waar ze bij uit de buurt bleef, was de donderdagclub. De mysterieuze groep knappe mannen die elke donderdag kwamen om kaarten te spelen in de achterkamer. Tot de dag dat ze geen keuze had. Op het moment dat ze Vidar en zijn hypnotiserende ijsblauwe ogen zag, vond ze hem onweerstaanbaar. Het hielp niet dat hij overal was, haar dingen aanbood die ze wilde, en dingen waarvan ze niet dacht dat ze ze wilde, maar nodig had.
Vidar wist dat hij verloren was op het moment dat hij Charlie zag. Elk instinct dat hij had, vertelde hem dat hij haar de zijne moest maken. Maar er waren regels en de anderen hielden hem in de gaten.
De Alpha Koning van de Ongewenste Dochter

De Alpha Koning van de Ongewenste Dochter

5.3k Weergaven · Voltooid · Cass
De deur achter me ging open. Alpha Adrian glimlachte, kijkend naar de man die nu voor ons stond, maar zijn gezicht betrok zodra zijn ogen op mij vielen, schok en afkeer vulden zijn blik.

"Alpha Koning Rhys." Adrian probeerde zijn afkeer te verbergen. "Mijn excuses. Deze dwaze dienaar besefte niet dat we hier zouden vergaderen."

Ik knikte bedeesd. Dit was de Alpha Koning. Niets goeds kon voortkomen uit mijn aanwezigheid hier.

Adrian greep me ruw bij de schouders en begon me weg te duwen. "Ze gaat nu weg."

"Ze kan voor zichzelf spreken." De aura van de Alpha Koning deed ons beiden verstijven. "Wat is je naam, meisje?"


Grace had haar hele leven doorgebracht in een roedel die haar niet waardeerde en op elke mogelijke manier misbruik van haar maakte. Haar vader, destijds de Alpha, liet het gebeuren en sloot haar uiteindelijk zelfs op.

Toen haar vader stierf, werd het in plaats van beter alleen maar erger. Haar stiefzus en zwager maakten haar leven tot een hel. Ze zag nooit een uitweg omdat ze wolvenloos en stom was; niet spreken was veiliger dan wel spreken. Maar ze is niet zo zwak als ze denkt dat ze is.

Wanneer Alpha Koning Rhys op bezoek komt in de hoop een bruid te vinden, verandert haar hele leven. Niets wat ze wist, is zoals het leek, en nu ontrafelt ze de puinhoop die haar is nagelaten. Met de hulp van de Alpha Koning begint ze zichzelf stukje bij beetje te vinden.

Maar is ze slechts een pion in zijn spel? Hij heeft anderen voor haar gehad. Is zij degene op wie hij heeft gewacht? Zal ze de chaos overleven waarin ze is achtergelaten, of zal ze instorten voordat ze ooit de antwoorden vindt die op haar wachten?

Ze zit er nu te diep in, en als ze ten onder gaat, zou ze de Alpha Koning met zich mee kunnen nemen...
Gekozen door de Vervloekte Alpha Koning

Gekozen door de Vervloekte Alpha Koning

4.7k Weergaven · Voltooid · Night Owl
"Geen vrouw verlaat zijn bed levend."
"Maar ik zal overleven."
Ik fluisterde het naar de maan, naar de kettingen, naar mezelf—totdat ik het geloofde.
Ze zeggen dat Alpha Koning Maximus een monster is — te groot, te bruut, te vervloekt. Zijn bed is een doodvonnis, en geen vrouw heeft het ooit levend verlaten. Dus waarom koos hij mij?
De dikke, ongewenste omega. De omega die mijn eigen roedel als afval aanbood. Eén nacht met de meedogenloze Koning zou mijn einde moeten zijn. In plaats daarvan heeft het me geruïneerd. Nu hunker ik naar de man die zonder genade neemt. Zijn aanraking brandt. Zijn stem beveelt. Zijn lichaam vernietigt. En ik blijf terugkomen voor meer. Maar Maximus doet niet aan liefde. Hij doet niet aan partners. Hij neemt. Hij bezit. En hij blijft nooit.
"Voordat mijn beest me volledig opslokt—heb ik een zoon nodig om de troon over te nemen."
Helaas voor hem… ik ben niet het zwakke, zielige meisje dat ze weggooiden. Ik ben iets veel gevaarlijkers — de enige vrouw die zijn vloek kan verbreken… of zijn koninkrijk kan vernietigen.
Onderwerping aan de Maffia Drieling

Onderwerping aan de Maffia Drieling

37.1k Weergaven · Voltooid · Oguike Queeneth
Speel het BDSM-spel met de maffia-drieling

"Je was van ons vanaf het moment dat we je zagen."

"Ik weet niet hoe lang het gaat duren voordat je beseft dat je bij ons hoort." Een van de drieling zei, terwijl hij mijn hoofd naar achteren trok om zijn intense ogen te ontmoeten.

"Je bent van ons om te neuken, van ons om lief te hebben, van ons om te claimen en te gebruiken op welke manier we maar willen. Is dat niet zo, lieverd?" De tweede voegde toe.

"J...ja, meneer." ademde ik.

"Nu, wees een braaf meisje en spreid je benen, laten we eens zien wat een behoeftige kleine puinhoop onze woorden van je hebben gemaakt." De derde voegde toe.


Camilla was getuige van een moord gepleegd door gemaskerde mannen en wist gelukkig te ontsnappen. Op haar zoektocht naar haar verdwenen vader kruist ze het pad van de gevaarlijkste maffia-drieling ter wereld, die de moordenaars waren die ze eerder had ontmoet. Maar dat wist ze niet...

Toen de waarheid aan het licht kwam, werd ze meegenomen naar de BDSM-club van de drieling. Camilla heeft geen manier om te ontsnappen, de maffia-drieling zou alles doen om haar als hun kleine slet te houden.

Ze zijn bereid haar te delen, maar zal zij zich aan hen alle drie onderwerpen?
Schaduwen in Durango

Schaduwen in Durango

5.8k Weergaven · Voltooid · Bethany D
Sofia's leven is een constante wisseling, van stad naar stad, altijd over haar schouder kijkend. Achtervolgd door een gevaarlijk verleden en de dreiging van haar familie, belandt ze uiteindelijk in de rauwe onderbuik van Durango, Colorado. Met een leeg appartement en een brandende vastberadenheid om te overleven, schrijft Sofia zich in op een nieuwe school en begint ze de zoektocht naar een baan om zo lang mogelijk in de stad te kunnen blijven.

Maar Durango brengt zijn eigen uitdagingen met zich mee. De eerste is Vincent Walker: de onweerstaanbare bad boy van de school die haar onophoudelijk plaagt, maar gemengde signalen afgeeft met zijn onverwachte momenten van bescherming en flirtatie. Geruchten gaan rond over de diepe banden van zijn familie met de criminele onderwereld, wat alleen maar bijdraagt aan het mysterie dat hem en de stad omringt.

Terwijl Sofia haar weg vindt in haar nieuwe leven, ontmoet ze ook Vincent's beste vriend, Daryl—een echte lieverd die een scherp contrast vormt met Vincent's gevaarlijke aantrekkingskracht. Getrokken in hun wereld, beginnen Sofia's geheimen zich te ontrafelen. Wanneer Vincent en Daryl de waarheid over haar woonsituatie ontdekken, eisen ze dat ze bij hen intrekt, haar veiligheid en een plek om bij te horen belovend.

Gevangen tussen de enigmatische Vincent en de innemende Daryl, merkt Sofia dat ze voor beiden begint te vallen. Maar haar nieuwgevonden stabiliteit wordt verbrijzeld wanneer haar verleden haar inhaalt, en haar toxische ex-vriend Ashton terug in haar leven komt. Met zijn onophoudelijke excuses en pogingen om haar terug te winnen, wordt Sofia in een tumultueuze liefdesdriehoek geworpen, terwijl ze vreest voor de terugkeer van haar vader en broer die vastbesloten zijn haar terug naar huis te halen.

Gevangen tussen drie liefdes en de geesten van haar verleden, moet Sofia een verraderlijk pad bewandelen om te ontdekken waar haar hart echt thuishoort. Zal ze kiezen voor de gevaarlijke aantrekkingskracht van Vincent, de zoete veiligheid van Daryl, of de vertrouwde maar toxische aantrekkingskracht van Ashton? En kan ze ooit echt ontsnappen aan haar angstaanjagende verleden?
Koning van de Onderwereld

Koning van de Onderwereld

8.1k Weergaven · Voltooid · RJ Kane
In mijn leven als serveerster heb ik, Sephie - een gewoon persoon - de ijzige blikken en beledigingen van klanten doorstaan terwijl ik probeerde de kost te verdienen. Ik geloofde dat dit voor altijd mijn lot zou zijn.

Maar op een noodlottige dag verscheen de Koning van de Onderwereld voor mij en redde me uit de klauwen van de zoon van de machtigste maffiabaas. Met zijn diepblauwe ogen op de mijne gericht, sprak hij zachtjes: "Sephie... afkorting van Persephone... Koningin van de Onderwereld. Eindelijk heb ik je gevonden." Verward door zijn woorden stamelde ik een vraag: "P..pardon? Wat betekent dat?"

Maar hij glimlachte alleen maar naar me en streek met zachte vingers mijn haar uit mijn gezicht: "Je bent nu veilig."


Sephie, vernoemd naar de Koningin van de Onderwereld, Persephone, ontdekt snel hoe ze voorbestemd is om de rol van haar naamgenoot te vervullen. Adrik is de Koning van de Onderwereld, de baas der bazen in de stad die hij bestuurt.

Ze was een ogenschijnlijk normaal meisje, met een normale baan, totdat alles veranderde op een nacht toen hij door de voordeur liep en haar leven abrupt veranderde. Nu bevindt ze zich aan de verkeerde kant van machtige mannen, maar onder de bescherming van de machtigste onder hen.
Loslaten

Loslaten

3.6k Weergaven · Voltooid · Becky j
Molly's leven was perfect. Ze was getrouwd met haar jeugdliefde, omringd door haar vrienden en familie, en ze keek uit naar de toekomst. Maar dat alles eindigt op een tragische nacht wanneer haar hele wereld op zijn kop wordt gezet.
Die noodlottige nacht leidt ertoe dat Molly en haar beste vriend Tom een geheim dicht bij hun hart houden, maar het bewaren van dit geheim kan ook betekenen dat elke kans op een nieuwe toekomst voor Molly wordt vernietigd.
Wanneer Tom's oudste broer Christian Molly ontmoet, is zijn afkeer voor haar onmiddellijk en hij doet weinig moeite om het te verbergen. Het probleem is dat hij net zo aangetrokken tot haar is als hij haar niet mag, en wegblijven van haar begint een strijd te worden, een strijd waarvan hij niet zeker weet of hij die kan winnen.
Wanneer Molly's geheim onthuld wordt en ze gedwongen wordt om de pijn uit haar verleden onder ogen te zien, kan ze dan de kracht vinden om te blijven en door de pijn heen te werken, of zal ze wegrennen van alles wat ze kent, inclusief de enige man die haar hoop geeft op een gelukkige toekomst? Hoop waarvan ze nooit had gedacht dat ze die weer zou voelen.
Het Verboden Verlangen van de Lycan Koning

Het Verboden Verlangen van de Lycan Koning

1.3k Weergaven · Wordt Bijgewerkt · Esther Olabamidele
"Maak haar af, en verbrand haar lichaam."

Die woorden kwamen wreed van de tong van degene die voorbestemd was voor mij - MIJN MAAT.

Hij stal mijn onschuld, wees me af, stak me neer, en beval dat ik op onze trouwnacht gedood zou worden. Ik verloor mijn wolf, achtergelaten in een wrede wereld om de pijn alleen te dragen...

Maar die nacht nam mijn leven een wending - een wending die me in de ergste hel mogelijk sleepte.

Het ene moment was ik de erfgenaam van mijn roedel, en het volgende - was ik een slaaf van de meedogenloze Lycan Koning, die op het punt stond zijn verstand te verliezen...

Koud.

Dodelijk.

Onvergeeflijk.

Zijn aanwezigheid was de hel zelf.

Zijn naam een fluistering van terreur.

Hij zwoer dat ik van hem was, begeerd door zijn beest; om te voldoen zelfs als het me breekt

Nu, gevangen in zijn dominante wereld, moet ik overleven in de duistere klauwen van de Koning die me om zijn vinger had gewonden.

Echter, binnen deze donkere realiteit, ligt een oerlot...
Alleenstaande Moeder Verstrikt door Miljardair

Alleenstaande Moeder Verstrikt door Miljardair

5.9k Weergaven · Wordt Bijgewerkt · Harper Hall
Vijf jaar geleden raakte ze ongehuwd zwanger en werd ze uit huis gezet, waardoor ze gedwongen werd naar het buitenland te gaan. Vijf jaar later keerde ze triomfantelijk terug met haar drie kinderen. Ze had geen idee dat haar kinderen nog slimmer waren dan zij; ze vonden hun biologische vader en haalden hem over om mee naar huis te komen.
"Mama, we hebben papa teruggebracht!" riepen de drie kleintjes uit.
Meneer Hall, starend naar de drie mini-versies van zichzelf, verklaarde: "Drie is niet genoeg. Ik wil een heel voetbalteam met jou!"
Alice antwoordde bits: "Vergeet het maar. Ik mag je niet eens. Waarom zou ik meer kinderen met je krijgen?"
Meneer Hall, met onwankelbaar zelfvertrouwen, reageerde: "Ik zal ervoor zorgen dat je verliefd op me wordt, wacht maar af!"