Haar Mysterieuze CEO Echtgenoot

Isabella Taylor dacht dat ze haar verstand aan het verliezen was.

Op het moment dat ze de hotelkamer binnenstapte, duwde ze hem tegen de muur, ging op haar tenen staan en kuste hem. Michael Johnson sloeg als reactie zijn armen om Isabella's middel en verdiepte de kus.

Isabella was nooit iemand geweest die op deze manier de eerste stap zette. Haar onhandige gekus deed Michael naar adem happen, terwijl hun tongen vurig in elkaar verstrengeld raakten in een poging elkaars mond te domineren.

Ze had het gevoel dat ze op het punt stond in te storten, en haar armen klemden zich instinctief strakker om Michaels nek.

Isabella kon het niet helpen zich af te vragen: 'Toen John Williams vreemdging, was het toen zo met die vrouw? Is seks echt zo belangrijk voor mannen?'

Toen Michael merkte dat ze afgeleid was, knabbelde hij aan Isabella's oorlel en blies zachtjes in haar oor. De tintelende sensatie verspreidde zich als een elektrische schok door haar lichaam, waardoor ze ongecontroleerd kreunde. Al haar kracht leek weg te vloeien en ze klampte zich vast aan Michaels lichaam.

Michaels hand dwaalde over Isabella's rug, worstelend om haar beha los te maken, maar hij kreeg het niet voor elkaar. Terwijl hij aan haar oorlel knabbelde, zei hij met een vleugje frustratie: "Isabella, het lukt me niet."

Isabella kreeg het plotseling een beetje koud. Haar kleren waren losgeknoopt en Michael raakte haar borst aan door haar beha heen. Haar gezicht werd knalrood en ze duwde hem haastig weg.

"Sorry." Ze boog haar hoofd en probeerde haar jasje, dat tot haar middel was afgezakt, omhoog te trekken, spijt hebbend van haar roekeloze gedrag en zich afvragend wat Michael van haar dacht. Ze haatte zichzelf ook enorm. John was vreemdgegaan omdat ze niet met hem naar bed wilde, en nu stond ze op het punt seks te hebben met Michael, die ze nog maar net had ontmoet.

Michael keek naar Isabella, die leek op een bang konijntje, haar hoofd verontschuldigend gebogen en op haar lip bijtend. Hij kon het niet laten om een stap naar voren te doen, haar in zijn armen te nemen, zachtjes de bovenkant van haar hoofd te kussen en zachtjes te zeggen: "Isabella, je zit niet fout. Jezelf beschermen voor het huwelijk maakt je een brave meid. Maar nu zijn we getrouwd; dit is hoe een normaal stel hoort te zijn."

'Ja! John kon zijn pleziertje hebben, en ik ben getrouwd met Michael. Waarom kan ik dat niet?' dacht Isabella.

Ze sloeg haar armen om Michaels nek en liet hem haar naar het bed dragen.

In het schemerige licht van het nachtlampje zag ze eindelijk het gezicht van haar nieuwe echtgenoot duidelijk.

Michael steunde boven haar, zijn sterke armspieren gespannen, met warrig haar dat over zijn voorhoofd viel. Zijn ogen, koud als die van een eenzame wolf, toonden een vleugje emotie, en zijn neus was recht en hoog.

Isabella herinnerde zich dat haar goede vriendin Olivia Smith haar vertelde dat mannen met hoge neuzen over het algemeen goed ontwikkelde mannelijke kenmerken hadden. Ze wilde instinctief op onderzoek uitgaan, maar voelde plotseling een heet, hard object tegen de binnenkant van haar dij drukken. De hitte steeg naar haar gezicht en ze vervloekte zichzelf in stilte voordat ze haar ogen sloot, zich plotseling te verlegen voelend om naar Michael boven haar te kijken.

Michael keek naar Isabella onder zich, die hem soms serieus bestudeerde, soms giechelde, en soms bloosde en verlegen haar ogen sloot. Hij kon het niet laten haar te plagen: "Isabella, ben je tevreden met mijn uiterlijk?"

Hij stak een hand op en ging met zijn vingers door Isabella's haar dat over het bed verspreid lag. Zijn toon droeg een vleugje terughoudendheid.

"Ja." Isabella sloot haar ogen en greep het laken stevig vast, geïrriteerd op zichzelf omdat ze sprak zonder na te denken.

"Kunnen we dan doorgaan naar de volgende stap?" Michael voelde Isabella's gespannen lichaam onder zich en had er spijt van dat hij te snel was gegaan en haar had laten schrikken. Hij stond op het punt van haar af te rollen.

Plotseling flitsten de woorden door Isabella's gedachten die haar ex-verloofde John had gezegd terwijl hij met een andere vrouw in bed lag: "Isabella laat me alleen kijken, niet aanraken. Wie weet wat ze werkelijk is! Ze kan niet tippen aan jou, jij bent zo zacht en warm."

'John, ik kan het ook. Waarom kon je niet wachten?' dacht ze.

Met die gedachte sloeg Isabella moedig haar armen om Michaels nek.

Toen hij zag dat Isabella plotseling het initiatief nam, had Michael moeite om zijn kalmte te bewaren en vroeg met schorre stem: "Isabella, meen je het serieus? Als we eenmaal beginnen, is het voor het leven."

Isabella hief haar hoofd naar Michaels schouder en beet er zachtjes in, waarmee ze met haar daden liet zien dat ze serieus was.

Michaels verstand begaf het. Hij tilde Isabella op, terwijl één hand haar voorkant verkende en vervolgens naar haar onderrug bewoog. Omdat hij Isabella's spanning voelde, vertraagde hij zijn tempo en draaide zachtjes cirkels op haar onderrug met zijn vingers.

Na enkele herhalingen werd Isabella's lichaam geleidelijk zachter. Haar kleren gleden langzaam uit, gleden langs haar gladde rug naar beneden en bleven hangen aan de basis van haar ronde heupen.

De koelte op haar bovenlichaam deed Isabella rillen. Toen ze zich realiseerde dat haar bovenlichaam ontbloot was, kruiste ze instinctief haar armen voor haar borst.

Michael greep snel haar handen en pinde ze vast boven haar hoofd.

"Isabella, het is te laat. Jij was degene die mij eerst verleidde," fluisterde Michael in haar oor, zijn stem schor, en vervolgde toen zielig: "Isabella, je kunt niet zo wreed zijn, mij verleiden en geen verantwoordelijkheid nemen."

Michaels gefluister in Isabella's oor voelde als een veer die langs haar hart streek, waardoor haar hele lichaam heet werd. Zijn brandende lippen zwierven over haar lichaam en zetten haar huid in vuur en vlam.

Isabella's lichaamstemperatuur steeg geleidelijk, en haar lichaam leek in een plas te smelten.

"Isabella, ik kom," fluisterde Michael.

Hun huid drukte tegen elkaar, de twee verstrengelden zich, en Michael bewoog.

Hoewel ze mentaal voorbereid was, kon Isabella het niet helpen om het uit te schreeuwen van de pijn, terwijl de tranen onbeheersbaar over haar gezicht stroomden.

Michael voelde een barrière, zijn hart zowel geschokt als tot het uiterste vertederd.

"Brave meid. Het is zo voorbij!" Hij kuste Isabella en stelde haar met schorre stem gerust.

De pijn vermengde zich met tintelingen, waardoor Isabella zich geen raad wist. Ze beet op haar onrustige lip, alsof dat haar beter zou laten voelen.

Het tintelende gevoel overschaduwde al snel de pijn. Isabella volgde Michaels ritme en voelde haar bloed bruisen en kippenvel op haar huid verschijnen. Haar onderbuik werd warm en zette uit, waardoor ze het gevoel kreeg dat ze op het punt stond te gaan vliegen.

Net toen Isabella het gevoel had dat ze het bewustzijn had verloren en alleen haar lichaam overbleef, stroomde er een hete stroom bij haar naar binnen en zakten ze beiden in elkaar op het bed.

Isabella voelde zich als iemand die lange tijd was verstikt en plotseling lucht kreeg; ze ademde zwaar en haar lichaam was volledig ontdaan van kracht.

"Wil je je wassen?" Michael ging rechtop zitten en vroeg aan Isabella: "Je zult je beter voelen en goed slapen na het wassen."

Zonder op Isabella's antwoord te wachten, droeg Michael haar naar de badkamer om haar schoon te maken. Het felle licht in de badkamer zorgde ervoor dat Isabella zich geen houding wist te geven. Ze kon het niet opbrengen om naakt met Michael te baden. Maar als ze verlegen en ontwijkend bleef doen, zou het aanstellerig lijken. Dus deed ze niets en liet Michael voor haar zorgen.

Gelukkig hield Michael rekening met Isabella's eerste keer; hij waste haar en droeg haar terug naar bed.

Michael ging op zijn rug liggen en legde Isabella's hoofd op zijn linkerborst. Hun onderlichamen waren strak tegen elkaar gedrukt, hun benen verstrengeld.

Het was Isabella's eerste keer dat ze het bed deelde met een man, en ze wilde zich losmaken uit Michaels omhelzing.

Michael voelde haar bedoeling aan, strekte langzaam zijn rechterhand uit naar haar schouder en streelde zachtjes over haar rug alsof hij een kitten aan het sussen was.

Isabella leek de eerdere waanzin en verlegenheid te vergeten, kalmeerde volledig, genoot van Michaels liefkozingen van haar nek tot haar rug, en viel in een diepe slaap, totdat een reeks kloppen op de deur haar wakker maakte.