Akademia Więzi ze Zwierzętami Rok 1 - Wybrana Lewiatana
Rhiannan Demlow · W trakcie · 231.9k słów
Wstęp
Aż upomniało się o nią morze.
W dniu swoich szesnastych urodzin znalazła go: Kaelthysa, zapłakane młode ukryte w nadmorskiej jaskini. Nie byle jaką bestię, lecz Lewiatana, pradawne boskie monstrum oceanu, o którym szeptano tylko w mitach. Od tej chwili nie była już pusta. Została wybrana.
Teraz, mając osiemnaście lat, Aeloria zostaje wezwana do Akademii Więzi Bestii, gdzie najsilniejsze związane więzią fae rywalizują o rangę, władzę i przetrwanie. Próby są brutalne. Rangi znaczą wszystko. A więź z Lewiatanem czyni z niej największą zagadkę akademii i zarazem największe zagrożenie.
Ale Pierwotny Pakt skrywa niebezpieczny sekret: planują zniewolić morze i zgładzić pobratymców Lewiatana. Aeloria musi zdecydować, czy chronić tych samych ludzi, którzy ją odtrącili... czy powstać jako dziedziczka oceanu i poprowadzić morze do wojny.
A potem jest jeszcze tych czterech mężczyzn związanych z bestiami, których los ku niej przyciąga — wrogów, rywali, obrońców, kochanków. Więzi, które przysięgła sobie, że nigdy nie będą jej potrzebne, mogą okazać się jedyną siłą dość potężną, by ocalić jej świat.
Mroczna akademia ✅
Odrzucona bohaterka ✅
Magiczna akademia ✅
Śmiertelne próby ✅
Odwrócony harem / wielu partnerów ✅
Napięcie od wrogów do kochanków ✅
Więź z mityczną bestią ✅
Morskie stworzenia / ludzie morza ✅
Rozdział 1
Dawno temu… Thalyssra narodziła się z bestii.
Zanim wieże przebiły jej niebo, nim korony zalśniły w słońcu, panowała dzikość.
Pierwsze wilki, lwy, węże i ludy morskie kształtowały ziemię pazurami, kłami i płetwami. Gdy fae wypełzli z mroku, bestie decydowały, kto będzie żył, a kto zostanie pożarty.
Żeby przetrwać, fae złożyli obietnicę.
Będziemy was czcić. Zwiążemy się z wami. Nigdy nie zapomnimy, kto naprawdę dzierży władzę.
Z tej przysięgi zrodziła się sama cywilizacja. Powstały królestwa, koronowano władców i wykuto święte Świątynie Bestii. Były to pomniki z migotliwego kamienia, w których bogowie wciąż szeptali.
~
Świątynie Thalyssry
Każde dziecko urodzone pod gwiazdami Thalyssry zabierano do jednej z nich. W ciągu kilku dni od narodzin zanurzano je w Sanktuarium Wód, jarzącej się sadzawce pradawnej magii, i osądzano w obecności duchów bestii.
Jeśli jakaś bestia odpowiadała, powstawała więź. Jeśli nie przychodziła żadna, dziecko piętnowano jako Puste.
Pustych żałowano, wyśmiewano, odsuwano i poniżano.
Bo w Thalyssrze brak więzi znaczył być kimś mniej niż fae. Uznawano cię za nic. Za niewidzialnego.
Przez stulecia świątynie rozrosły się w miasta.
Każdą Świątynią rządzili kapłani Pierwotnego Przymierza. Kapłani byli arbitrami w maskach z kości i twierdzili, że służą Bogom Bestii.
Ich słowo było prawem. Ich rytuałów nie kwestionowano.
To oni trzymali całą władzę.
Ale władza, jak woda, zawsze znajduje szczeliny.
~
Pierwotne Przymierze
Pierwotne Przymierze było starsze niż królowie.
Ich kapłani w kościanych maskach i strażnicy więzi nadzorowali każde związanie niemowlęcia z bestią, każdy zapis i każdą szeptaną przepowiednię. Stanowili najwyższe zwierzchnictwo tej krainy, podając się za boski głos Bogów. Mieli żołnierzy lądu i morza, kapłanów, fanatyków, szpiegów i połowę szlachty w kieszeni.
Zaczęli dość niewinnie, lecz władza wypacza nawet najbardziej obiecującą duszę. Kapłani ulegli zepsuciu. Mityczne istoty rzuciły im wyzwanie, więc je wytępili.
Mówili, że świątynne wody są czystymi przewodnikami ku bogom.
Kłamali.
W tajemnicy Przymierze mieszało w wodach, zmieniając przeznaczenia, manipulując tym, które bestie się pojawią, i uciszając rodziny, które odważyły się ich kwestionować.
Ich credo było proste: Bestie istnieją, by służyć. Więzi są łańcuchami, nie partnerstwem.
Utrzymywali pełną kontrolę nad całym systemem rang mocy i więzi. Pozostawiona bez nadzoru ich korupcja zaczęła przenikać do domów możnych.
Pustka? To nie los. To zaprojektowane tłumienie. Ciche ludobójstwo potencjalnych Mitycznych. Wiedzieli, że ci o mitycznym poziomie mocy zakwestionują ich absolutny autorytet. Więc ich wycinali.
~
Świątynie Bestii w Królestwie
Świątynia Ivory Fang – srebrne sadzawki, święte dla wilków.
Świątynia Skyspire – górska iglica otwarta na niebiosa, dom jastrzębi i gryfów.
Świątynia Emberforge – bulgoczące źródła lawy, rodzące ogniorodnych fae.
Świątynia Venomspire – wieże węży wykute z czarnego kamienia.
Świątynia Ironroot – jaskinie w bursztynowej poświacie pod skamieniałymi lasami.
Świątynia Abyssalith – pod morzem, jej koralowy blask karmiony krwią z linii Lewiatana.
Każda świątynia kłaniała się Przymierzu. Każda karmiła to samo kłamstwo, że bogowie wybierają swobodnie, podczas gdy w rzeczywistości wybór dawno już im odebrano.
~
System Poziomów Siły
W wieku osiemnastu lat każdego związanego fae wzywano do Akademii Więzi Bestii, najbardziej bezwzględnej instytucji w Thalyssrze.
Tam ich wartość mierzył ogromny kryształowy konstrukt zwany Silnikiem Boskości.
Wewnątrz komory rozbłyskiwało światło, skanując ciało i duszę każdego fae.
Siła Fae — szybkość mięśni, refleks i wytrzymałość.
Powinowactwo Magiczne — liczba i moc żywiołów, które kontrolują.
Siła Bestii — potęga stworzenia związanego z nimi.
Synergia Więzi — głębia zaufania, jedności i emocji dzielonych między fae a bestią.
Po dokonaniu pomiaru cztery wyniki łączono w ostateczną Rangę Poziomu. Następnie wyświetlano je na kryształowej odznace noszonej na sercu.
Nikt nie mógł ukryć słabości. Nikt nie mógł udawać siły.
Świat patrzył i oceniał po kolorze twojej odznaki.
~
Siedem Poziomów Mocy
Żelazo (0–99) — Skrawki.
Słabi, prześladowani i często kończą martwi, zanim ukończą naukę.
Brąz (100–199) — Zrodzeni z Rdzy.
Pospólstwo, niezawodni, ale łatwi do zapomnienia.
Srebro (200–299) — Ostrza.
Uzdolnieni, szanowani i szlachta ze środka stawki.
Złoto (300–399) — Słońca.
Elitarni wojownicy i dziedzice władzy.
Platyna (400–499) — Gwiazdy.
Cudowne dzieci naznaczone wielkością… albo werbunkiem przez Accord.
Diament (500–599) – Pryzmaty.
Legendy zdolne samodzielnie dowodzić armiami.
Mityczny (600+) – Związani z Bogiem.
Nie powinni istnieć. Sam Boski Silnik pękł, gdy się pojawili.
Odznaki jarzyły się zgodnie z rangą: od matowej szarości Żelaza po wirującą galaktykę mitycznego srebra, błękitu i fioletowego gwiezdnego blasku. Każdy znak pieczętował przeznaczenie w piersi fae.
Ranga oznaczała status. Ranga oznaczała przyszłość. Ranga oznaczała przetrwanie.
A im wyższa odznaka, tym bliżej czujnych oczu Accord.
~
Trony i Accord
Na szczycie złotego wieku Thalyssry zasiadały Najwyższe Trony: rządziły jako boskie symbole równowagi — bestia i fae zjednoczeni.
Król Alarion Stormfang — związany z Gromowym Lwem, którego ryk potrafił kruszyć góry.
Królowa Selara Dawnsong — związana z Feniksem, zrodzonym z płomienia i nieśmiertelnym w duchu.
Za ich tronami, w cieniach świątyń, Pierwotny Accord wciąż pociągał za sznurki. Starsi niż korony i przed nikim nieodpowiedzialni, decydowali, kto wzniesie się wysoko, a kto zostanie pogrzebany.
A gdy Trony protestowały przeciw okrucieństwu Accord, uspokajano je szeptami o buncie, o porządku i o konieczności.
Bo świat — twierdzili — był kruchy. A powrót Lewiatana zniszczyłby go.
~
Szlachetne Rody Krainy
Pięć Rodów rządziło powierzchnią, każdy zbudowany na krwi i bestii:
Ród Fangclaw — wilki i lwy. Drapieżcy i taktycy.
Ród Talonstrike — jastrzębie, sokoły i gryfy. Władcy nieba.
Ród Ironhide — niedźwiedzie, nosorożce i łuskowate tytany. Siła nieustępliwa.
Ród Venomspire — węże i hydry. Jad i cienie.
Ród Emberfang — draki, ogniste wilki i tygrysy zrodzone z płomienia.
Ich dziedzice dominowali w najwyższych rangach akademii, obnosiwszy się Złotymi i Platynowymi odznakami niczym koronami.
Walczyli o chwałę. O władzę.
Nie zdając sobie sprawy, że Accord używa ich jak pionków w pradawnej grze.
~
Królestwa Pod Morzem
Daleko w dole syreni lud Thalyssry rządził głębiną w ciszy.
Król Morza Varion Tidebreaker, związany z białym wielorybem — cierpliwy i nieporuszony.
Królowa Morza Naeryssa Pearlveil, związana z olbrzymią mantą — pełna gracji, przebiegła i niebezpiecznie ambitna.
Ich królestwo, Abyssalith, jarzyło się pod falami jak miasto gwiazd.
Stały przy nich trzy szlachetne rody:
Ród Selaryn (delfiny) — szybcy, bystrzy dyplomaci.
Ród Corvess (rekiny) — zaciekli wojownicy i mistrzowie polowania.
Ród Thalyron (foki, wieloryby i ośmiornice) — elastyczni i niedoceniani ocaleni.
Kiedyś syreny żyły swobodnie wzdłuż wybrzeży. Teraz żołnierze Accord najeżdżają ich domy, spychając ich głęboko w otchłań. Królowa szeptała o buncie, a Król błagał o pokój.
Ląd twierdził, że morze się podnosi.
Morze wiedziało, że ląd kłamie.
~
Bunt
Szepty rozchodziły się po królestwie jak ogień. Szeptano o Buncie Dzikozrodzonych, ruchu rosnącym przeciw Accord.
Ich symbol: oko bestii nad zerwanym łańcuchem.
Twierdzili, że więzi nigdy nie miały zniewalać. Twierdzili, że Accord skaził świątynie, uwięził bogów i przeciął świętą równowagę.
Mówili o proroctwie — o Pustej dziewczynie, która powstanie, mając za plecami morze, i z wołaniem Lewiatana we krwi.
Accord spalił każdy zwój, który o niej wspominał.
Ale proroctwa….. jak przypływy, zawsze wracają.
~
Cisza przed burzą
Przez stulecia żaden Lewiatan nie wybrał fae. Kapłani mówili, że morski bóg nie żyje.
Ludzie im wierzyli.
Lecz morze było cierpliwe. Morze pamiętało.
Pamiętało dzień, w którym zniewolono jego dzieci. Pamiętało trony, które kłaniały się fałszywym bogom.
I pamiętało obietnicę, którą złożyło…
.....gdy Accord utonie we własnej pysze, mój wybraniec powstanie.
~
Narodziny Pustej Dziewczyny
Na smaganym wiatrem wybrzeżu, pod burzą, która nie chciała umrzeć, nowo narodzona fae zaczerpnęła pierwszy oddech.
Kapłani opuścili ją do świątynnej sadzawki i wody rozbłysły. Potem ucichły. Nie pojawiła się żadna bestia. Żadne światło. Żaden śpiew. Nic.
Strażnicy Więzi wymienili spojrzenia. Jeden wyszeptał: „Pusta”.
Jej rodzice zapłakali. Kapłani odwrócili wzrok. A morze zaczęło szeptać jej imię.
Aeloria Tideborn.
Dziewczyna, którą świat nazwał po prostu kolejną pustą.
A daleko pod falami Lewiatan otworzył oczy po raz pierwszy od tysiąca lat.
Ostatnie Rozdziały
#123 Rozdział 123 Dziewczyny
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#122 Rozdział 122 Ostatnia próba
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#121 Rozdział 121 Magia absolutna
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#120 Rozdział 120 Potrzebuję Ciebie
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#119 Rozdział 119 Poświęcenie i chwytanie
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#118 Rozdział 118 Przynależność
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#117 Rozdział 117 Doszliśmy do tej pory
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#116 Rozdział 116 Błogosławieństwa i braty
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#115 Rozdział 115 Ratunek i dom
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#114 Rozdział 114 Przechwytywanie i wyznania
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026
Może Ci się spodobać 😍
Zakochać się w motocykliście: Dziewczyna wiceprezesa
Jego oczy ciemnieją, uciekają na moje usta.
– To jest popieprzone. Twój brat poderżnąłby mi gardło tylko za to, że stoję tak blisko. Ale powiedz mi, ptaszyno – jego oddech muska moją skórę – trzęsiesz się, bo mnie nienawidzisz… czy dlatego, że pragnęłaś tego tak samo mocno jak ja?
Wren była pewna, że zakopała chaos Nowego Orleanu na zawsze – kluby, lojalności wyżarte krwią, facetów, którzy żyli i ginęli w swoich skórzanych barwach.
Seattle dało jej wszystko, o czym kiedykolwiek marzyła: wolność, miłość, przyszłość.
Jednak jedna zdrada wszystko rozsypuje.
Ściągnięta do domu przez tragedię, Wren trafia pod czujne oko Ezry Jaxa – wiceprezesa Raven Reapers MC i najlepszego kumpla jej brata. Jest wkurzający, niebezpieczny i zdecydowanie zbyt kuszący jak na faceta, którego nie powinna nawet tknąć.
Im mocniej Wren zostaje wciągnięta z powrotem w jego świat, tym wyraźniej widzi, że nic w jej przeszłości – ani w samym Ezrze – nie jest takie, jak sobie wmawiała.
W chaosie gangowych wojen, narastających długów i starych zdrad on staje się jedyną stałą. Im mocniej Wren z nim walczy, tym bardziej w niego wpada. A im mocniej on ją odpycha, tym bardziej śmiertelne staje się jego przyciąganie.
Bo w tym świecie miłość nie jest słodka.
Jest brutalna. Krwawa.
I prędzej czy później złamie ich oboje.
Kiedy lojalność znaczy wszystko, a miłość może kosztować życie, czy Wren zaryzykuje serce dla jedynego mężczyzny, którego nigdy nie miała pokochać?
Trylogia Carrero: Od przyjaciół miliarderów do kochanków
ARRICK CARRERO od lat jest dla niej oparciem, najlepszym przyjacielem i obrońcą, ale nawet on nie potrafi dotrzeć do źródła jej narastającej pustki.
Sophie się zagubiła.
I chwyta się czegokolwiek, by zapełnić tę pustkę i wyleczyć to, co ją od środka trawi.
Kiedy Sophie uświadamia sobie, że odpowiedź była przez cały czas tuż na wyciągnięcie ręki, nie jest w stanie przygotować się na emocje Arricka, które wymykają się spod kontroli.
To, co kiedyś było niewinne, nagle staje pod znakiem zapytania – a życie wcale nie zawsze pozwala, by serce miało ostatnie słowo.
Bohaterowie, którzy złamią ci serce – i sobie nawzajem też.
Zawiera treści i język przeznaczone wyłącznie dla dojrzałych czytelników.
Pułapka Asa
Aż do siedmiu lat później, kiedy musi wrócić do rodzinnego miasta po ukończeniu studiów. Miejsca, gdzie teraz mieszka zimny jak kamień miliarder, dla którego jej martwe serce kiedyś biło.
Zraniony przez przeszłość, Achilles Valencian stał się człowiekiem, którego wszyscy się bali. Żar jego życia wypełnił jego serce bezdenną ciemnością. A jedynym światłem, które utrzymywało go przy zdrowych zmysłach, była jego Różyczka. Dziewczyna z piegami i turkusowymi oczami, którą uwielbiał przez całe życie. Młodsza siostra jego najlepszego przyjaciela.
Po latach rozłąki, gdy nadszedł wreszcie czas, by schwytać swoje światło w swoje terytorium, Achilles Valencian zagra swoją grę. Grę, by zdobyć to, co jego.
Czy Emerald będzie w stanie odróżnić płomienie miłości i pożądania oraz uroki fali, która kiedyś ją zalała, aby chronić swoje serce? Czy pozwoli diabłu zwabić się w jego pułapkę? Bo nikt nigdy nie mógł uciec z jego gier. On dostaje to, czego chce. A ta gra nazywa się...
Pułapka Asa.
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Przyjaciel Brata Zostaje Ojcem Mojego Dziecka
Przekupstwo Zemsty Miliardera
Jej życie jest idealne, dopóki jej szklany zamek nie rozpadnie się na kawałki. Mąż przyznaje się do zdrady z jej własną siostrą, a na domiar złego spodziewają się dziecka. Liesl decyduje, że najlepszym sposobem na naprawienie swojego złamanego serca jest zniszczenie jedynej rzeczy, którą jej mąż ceni bardziej niż cokolwiek innego: jego kariery.
Isaias Machado to miliarder, pierwsze pokolenie Amerykanów, który zna wartość ciężkiej pracy i tego, co trzeba zrobić, aby przetrwać. Całe jego życie było ukierunkowane na moment, w którym może odebrać firmę McGrathów skorumpowanym ludziom, którzy kiedyś pozostawili jego rodzinę bez dachu nad głową.
Kiedy Liesl McGrath zbliża się do miliardera, aby przekupić go informacjami, które mogą zniszczyć jej byłego męża, Isaias Machado aż rwie się do tego, by zabrać wszystko, co McGrathowie cenią, w tym Liesl.
Historia miłości, zemsty i uzdrowienia musi się gdzieś zacząć, a ból Liesl jest katalizatorem najdzikszego rollercoastera w jej życiu. Niech przekupstwo się zacznie.
Twardzielka w Przebraniu
"Jade, muszę sprawdzić twoje—" zaczęła pielęgniarka.
"WON!" warknęłam z taką siłą, że obie kobiety cofnęły się w stronę drzwi.
Kiedyś bała się mnie Organizacja Cienia, która nafaszerowała mnie narkotykami, by skopiować moje zdolności w bardziej kontrolowaną wersję. Uciekłam z ich więzów i wysadziłam cały ich obiekt, gotowa umrzeć razem z moimi porywaczami.
Zamiast tego obudziłam się w szkolnej izbie chorych, z kobietami kłócącymi się wokół mnie, ich głosy rozdzierały mi czaszkę. Mój wybuch zamroził je w szoku — najwyraźniej nie spodziewały się takiej reakcji. Jedna z kobiet zagroziła, wychodząc: "Porozmawiamy o tym zachowaniu, jak wrócisz do domu."
Gorzka prawda? Odrodziłam się w ciele otyłej, słabej i rzekomo głupiej licealistki. Jej życie jest pełne dręczycieli i prześladowców, którzy uczynili jej egzystencję koszmarem.
Ale oni nie mają pojęcia, z kim teraz mają do czynienia.
Nie przeżyłam jako najgroźniejsza zabójczyni na świecie, pozwalając komukolwiek sobą pomiatać. I na pewno nie zamierzam zacząć teraz.
Zaginiona królowa wilków
Od momentu rozpoczęcia kariery trzy lata temu, nieustannie koncertowała i nagrywała. Ona i jej zespół byli razem od początku jej kariery, wszyscy byli w podobnym wieku, ale ona była najmłodsza z piątki. Kiedy zdecydowano, że zrobią sobie co najmniej sześciomiesięczną przerwę, rodzice bliźniaków, Jydena i Jazlyn, zaprosili Reign i pozostałych dwóch członków zespołu, aby spędzili wakacje z nimi. Mieszkali w małej, wiejskiej wiosce na wybrzeżu Szkocji. Było to na tyle odosobnione miejsce, że zorganizowanie ochrony nie stanowiło problemu. Ochrona była ich specjalnością; prowadzili jedną z najbardziej udanych firm ochroniarskich na świecie, Hunt Security.
Sześć miesięcy przed swoimi 18. urodzinami, stała się obiektem zainteresowania psychopatycznego prześladowcy i jej menedżer zatrudnił firmę Hunt Security. Nie wiedziała, że brat jej gitarzysty i perkusisty będzie odpowiedzialny za jej prywatne bezpieczeństwo i stanie się kimś więcej niż tylko jej ochroniarzem.
Tym Razem To On Ściga Mnie Całym Sercem
Na korytarzu przed salą balową podeszła do niego, gdy palił przy drzwiach, chcąc chociaż spróbować się wytłumaczyć.
– Nadal jesteś na mnie zły?
Strzepnął papierosa, odrzucił niedopałek i spojrzał na nią z jawną pogardą.
– Zły? Myślisz, że jestem zły? Zgadnę – Maya wreszcie się dowiaduje, kim jestem, i nagle ma ochotę „odnowić kontakt”. Kolejna szansa, odkąd wie, że moje nazwisko oznacza pieniądze.
Kiedy próbowała zaprzeczyć, wszedł jej w słowo.
– Byłaś epizodem. Przypisem na dole strony. Gdybyś się tu dzisiaj nie pojawiła, nawet bym o tobie nie pamiętał.
Łzy zapiekły ją pod powiekami. Prawie powiedziała mu o jego córce, ale się powstrzymała. Uznałby tylko, że próbuje go wrobić, złapać go na dziecko i dobrać się do jego kasy.
Maya przełknęła wszystko razem z łzami i odeszła, święcie przekonana, że ich drogi już nigdy się nie przetną – a jednak on zaczął pojawiać się w jej życiu raz za razem, aż w końcu to on musiał się przed nią schylić, pokornie błagając, by dała mu jeszcze jedną szansę.
Witaj w Piekle
Zwyczajny mężczyzna z jasną przyszłością przed sobą.
Ale jedno zdradzenie wystarczyło, by wszystko się rozpadło.
Wrobiony przez kobietę, którą kochał, i własnego brata, został skazany i wrzucony do najgorszego miejsca, jakie można sobie wyobrazić: do więzienia, gdzie nie ma zasad—i gdzie niebezpieczeństwo ma imię, twarz… i głodne oczy.
Teraz dzieli celę z najbardziej przerażającym człowiekiem w całym zakładzie.
Dominujący. Intensywny. Obsesyjny.
I chce go.
Nie z miłości.
Nie z litości.
Ale z czystego, bezwzględnego pożądania.
W świecie bez praw, bez ucieczki i bez nikogo, kto mógłby go uratować, staje się królikiem dla wilka—uległym jego dotykowi, więźniem przyjemności… i całkowicie niezdolnym do oporu.
Bo czasami to właśnie potwór wie dokładnie, jak sprawić, byś poczuł się żywy.
Przewodnik Zabójcy po Liceum
Jestem – a raczej byłem – Phantom. Zabijałem dla pieniędzy i byłem w tym najlepszy. Ale mój plan emerytalny został nagle przerwany przez ciemność, której nigdy nie widziałem nadchodzącej.
Los, jak się zdaje, ma pokręcone poczucie humoru. Zostałem reinkarnowany w ciało Raven Martinez, licealistki z życiem tak tragicznym, że moja dawna praca wygląda przy tym jak wakacje.
Teraz muszę zmagać się z kartkówkami, burzą hormonów i hierarchią prześladowców, którzy myślą, że rządzą światem.
Zepchnęli starą Raven do śmierci. Ale zaraz nauczą się bardzo bolesnej lekcji: Nie zagania się żmii w kąt, chyba że jesteś gotów na ugryzienie.
Liceum to piekło. Na szczęście dla mnie, jestem diabłem.
CEO Nad Moim Biurkiem
„Wiem, że tak.”
„A co, jeśli nie chce takiej ochrony?”
„Będzie chciała” — odpowiadam, a mój głos nieznacznie cichnie. „Bo potrzebuje faceta, który potrafi dać jej cały świat.”
„A jeśli świat stanie w ogniu?”
Moja dłoń odruchowo zaciska się mocniej na talii Violet.
„To zbuduję jej nowy” — mówię. „Nawet jeśli będę musiał sam spalić ten stary do gołej ziemi.”
Nie pracuję dla Rowana Ashcrofta.
Pracuję pod nim.
Z mojego biurka decyduję, kto dostaje przepustkę do najbardziej bezwzględnego prezesa w mieście, a kto nawet nie przechodzi przez recepcję i odbija się od ochrony jak od ściany. Ogarniając wszystko, trzymam w ryzach jego kalendarz, jego milczenie i jego wrogów. Pilnuję, żeby jego świat chodził jak w zegarku, podczas gdy mój po cichu się sypie: zaległe rachunki piętrzą się na kuchennym blacie, matka jest zamknięta na odwyku, a brat zniknął bez słowa, nawet bez głupiego „trzymaj się”.
Rowan Ashcroft to władza opakowana w idealnie skrojony garnitur.
Zimny. Nietykalny. Bez litości.
On nie flirtuje. On się nie uśmiecha. On nie widzi ludzi — tylko ich przydatność.
I przez długi czas ja też byłam po prostu przydatna.
Aż zaczął się przyglądać.
Na początku ta zmiana w jego uwadze jest ledwie zauważalna. Pauza o sekundę za długa. Spojrzenie, które zostaje. Polecenia, które zamiast odsuwać mnie na bok, ściągają coraz bliżej. Mężczyzna stojący nad moim biurkiem zaczyna kontrolować coś więcej niż mój grafik — i dociera do mnie za późno, że bycie zauważoną przez Rowana Ashcrofta jest o wiele bardziej niebezpieczne niż bycie ignorowaną.
Bo tacy faceci nie łakną czułości.
Oni łakną posiadania.
To miała być praca.
Nie sprawdzian moich granic.
Nie powolne, metodyczne osuwanie się w jego władzę.
Ale jeśli Rowan Ashcroft uzna, że moje miejsce jest pod jego biurkiem, to trudno.
Przetrwanie ma swoją cenę, a rachunki mają to gdzieś, jak je opłacę.
