Ihr Peiniger Alpha

Ihr Peiniger Alpha

Liz Barnet · W trakcie · 86.0k słów

573
Gorące
5.5k
Wyświetlenia
463
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

"Hunter, lass mich los," wimmerte ich, als er sich vorbeugte und meinen Duft von meinem Hals einatmete.

Mein Verstand und mein Herz wollten die Nähe nicht akzeptieren, aber mein Körper sehnte sich danach, sich zu ergeben.

Meine Brustwarzen streiften seine feste, nackte Brust und ein elektrischer Schlag durchzuckte mein Innerstes, was dazu führte, dass sich Feuchtigkeit in meinen empfindlichen Falten sammelte.

Er bewegte seine Hand und umfasste mein Gesäß, was mir ein Keuchen entlockte.

"Dieser Körper gehört. MIR." Er knurrte.

"Und ich werde alles tun, um sicherzustellen, dass du das in deinen Kopf bekommst, selbst wenn es bedeutet, dich in mein Bett zu zwingen und dich immer wieder zur Unterwerfung zu bringen." Dann riss er mit einem Zug meinen Slip herunter.



Als an Arias achtzehntem Geburtstag ihr Peiniger, Alpha Hunter Rodriguez, sich als ihr Gefährte herausstellte, war sie am Boden zerstört. Doch das Schicksal hatte andere Pläne, und als die mysteriösen Angriffe der Rogues begannen, die das Leben aller in Gefahr brachten, mussten Aria und Hunter für das Wohl des Rudels zusammenarbeiten, um den Sturm zu überstehen.

Während Hunter seine Fehler erkannte, kämpfte Aria gegen das Band der Gefährten und ihre Gefühle an.

Doch in diesem immer stärker werdenden Feuer und der elektrischen Anziehungskraft zwischen ihnen gab es jemanden, der sie auseinanderreißen wollte, und Aria wurde zum Hauptziel desjenigen, der die Angriffe orchestrierte. Was sie nicht wussten, war, dass der unbekannte Feind sich als Mitglied ihres eigenen Rudels tarnte und nach dem Rudel nun Aria selbst in größter Gefahr war.

Der wahre Feind hatte nur eine Regel: Entweder er beansprucht oder... er tötet.

Kann Hunter Rodriguez seine Gefährtin retten, oder wird es zu spät sein?

Rozdział 1

Aria.

Er wird mich nicht bemerken!

Die kleine Bestätigung auf meiner Seite half mir, mich zusammenzuhalten. Ich zog meine Kapuze tief ins Gesicht, um mich zu verstecken. Ich ging mit gesenktem Kopf, um zu vermeiden, dass einer seiner Freunde mich bemerkte und ihm davon erzählte, damit er mich wieder quälen konnte.

Einen ganzen Monat - Ja, einen Monat lang hatte ich mich in meinem Zimmer versteckt, war weder zur Schule gegangen noch hatte ich mich im Rudelhaus blicken lassen; all das nur, um von Hunter fernzubleiben. Mein einst bester Freund, in dessen Augen ich jetzt nichts als Hass für mich sehen konnte.

Die Angst, die ich in mir spürte, war sichtbar, obwohl dies wie ein regelmäßiges Ereignis war.

Ich holte meine Bücher aus dem Spind und stopfte sie in meine Tasche, meine Hände zitterten vor Nervosität. Aber meine momentane Erleichterung hielt nicht lange an.

"Hunter, schau mal, wen wir hier haben." Ich hörte Simons Stimme und eine Sekunde später spürte ich, wie er mein Handgelenk packte und mich zur Seite stieß, wo eine sehr vertraute Hand um meine Taille glitt.

Ich erkannte die Berührung sofort und mein Körper zitterte vor Angst.

"Du dachtest, du könntest meinen Augen entkommen, nicht wahr? Kätzchen?"

Sein leises Flüstern nahe an meinem Ohr ließ meinen Körper vor Angst erzittern, sein Ton verriet das Omen des kommenden Sturms.

"Hunter, i-ich..."

"Es ist Alpha für dich, du darfst mich nicht bei meinem Namen nennen. Hast du das vergessen?" Er knurrte und mein Körper zuckte vor Angst zusammen, bevor ich schnell nickte und mir auf die Lippen biss, um das Schluchzen zu unterdrücken.

"Ich-ich....." Er unterbrach mich wieder.

"Du wagst es nicht, irgendwelche falschen Ausreden zu geben." Er betonte jedes Wort und mein ganzer Körper zitterte vor Angst.

Hunter kannte keine Grenzen, wenn es darum ging, mich zu quälen, und ich war mir dessen bewusst. Die Erkenntnis, was als nächstes auf mich zukam, ließ meine Augen vor unvergossenen Tränen feucht werden.

"Bitte nicht.." Ein Wimmern entwich meinem Mund.

Hunter lachte amüsiert und sein Griff um mich wurde so fest, dass seine Nägel sich in meine Taille bohrten. "Lass uns dir die Schule zeigen. Du hast sicher vieles vergessen."

Ein paar Wellen von Gelächter seiner Freunde drangen in mein Gehör, aber es verblasste, als Hunter mich mit sich zog. Meine Handflächen wurden schweißnass.

"Du tust mir weh, Alpha!"

"Dir weh tun? Das wäre eine Untertreibung dessen, was ich heute mit dir vorhabe." Sein Mund verzog sich zu einem Grinsen und diesmal wich alle Luft aus meinen Lungen.

"Alpha...bitte lass mich gehen!" Ich weinte, die Tränen liefen frei über meine Wangen. Mein Körper begann aufzugeben, aber er hielt mich weiterhin fest.

"Zu spät, Kätzchen. Ich habe meine Entscheidung bereits getroffen."

Er zog mich und stieß mich in den Aufzug, dann stieg er ein.

Ich versuchte herauszukommen, aber er packte mein Handgelenk und schlug meinen Körper hart gegen die Aufzugswand, ein stechender Schmerz fuhr mir den Rücken hinunter und ein Schluchzen entwich meinem Mund.

Ich fühlte mich hilflos und erbärmlich. Die Angst war nicht weniger, Hunters kaltes Verhalten erschreckte mich mehr als alles andere und ich wusste nicht, was sein nächster Schritt sein würde.

Die Aufzugstür schloss sich und erklärte, dass alle meine Fluchtwege nicht mehr vorhanden waren. Ich konnte nur noch elend weinen.

Hunters beunruhigender Blick landete auf mir.

Er trat näher, schloss die Lücke zwischen uns und hob meinen Kopf, um mir in die Augen zu sehen. Seine Augen waren kalt, kalt genug, um mich in Stücke zu brechen bei der Erinnerung, dass sie einst Zuneigung für mich zeigten.

Hunter und meine Beziehung war nicht immer so gewesen, wir hatten keine Täter-Opfer-Beziehung, wir waren beste Freunde gewesen, aber seit dem ersten Jahr der High School begann alles auseinanderzufallen. Derjenige, der auf Übernachtungen bestand, wurde zum Grund für meine schlaflosen Nächte.

Er hatte sich allmählich in jemanden verwandelt, den ich nicht einmal kannte. Er begann, mich zu hassen, und ich wusste nicht, was ich getan hatte!

Und jetzt konnte ich in ihm nur noch ein herzloses Monster sehen, das mich aus tiefstem Herzen hasste und jedes Mittel ergreifen würde, um mir weh zu tun.

"Die Angewohnheit, Menschen zu verlassen, ist immer noch in dir, wie ich sehe.." Seine Stimme durchbrach die Kette meiner Gedanken.

"Du bist es, der Menschen verlässt, nicht ich.." brachte ich hervor und schaute weg, um mich vor seinem stechenden Blick zu verstecken.

"Sag das nochmal, ich fordere dich heraus, das nochmal zu sagen." Er lehnte sich vor und das tiefe Knurren, das er ausstieß, ließ seine Brust gegen meinen Körper vibrieren.

"Schau...i-ich werde nicht wieder zur Schule kommen, bitte lass mich gehen. Ich flehe dich an." Ich schluchzte und sah ihn an, versuchte, irgendeine Art von Gnade in ihm zu finden, aber die grünen Augen hatten nichts als Leere.

Die Tränen liefen frei aus meinen Augen und seine Augen wurden für einen Moment weich, aber im nächsten Moment waren sie wieder steinhart.

"Weine nicht, Aria. Ich habe noch nicht einmal angefangen." Er wischte sanft meine Tränen weg.

Die sadistische Seite von Hunter kam gerade erst zum Vorschein.

"Warum tust du mir das an?" weinte ich.

"Du kennst die verdammte Antwort." Er schlug seine Hand gegen die Wand, was mich vor Angst zittern ließ.

Nein, das tue ich nicht!

"Du warst mein bester Freund..." Das Flüstern verließ automatisch meinen Mund.

Sein Körper erstarrte und sein Griff um mich lockerte sich. Die Unsicherheit in seinen Augen ließ mich für einen Moment sprachlos, aber das unerwartete Festziehen seines Griffs ließ mich zusammenzucken.

Seine Hand legte sich auf meinen unteren Rücken, als er mich näher an seinen Körper zog. Mein Brustkorb hob und senkte sich heftig wegen der plötzlichen Nähe. Sein heißer Atem streifte meine Wange, als er seinen Mund näher an mein Ohr bewegte. Die Gänsehaut, die auftrat, war aus einem anderen Grund, den ich nicht verstand.

"Spiel dieses Spiel nicht mit mir, ich lasse mich von dir nicht täuschen." flüsterte er und senkte seinen Kopf.

Hunter zog an der Schnur meines Crop-Tops, indem er sie zwischen seine Zähne nahm.

"W-was machst d-du..?" Mein Stottern wurde durch ein Keuchen unterbrochen, als er an der Haut meiner Schulter knabberte, bevor er sie sanft küsste.

Hunter hatte mich noch nie so berührt... noch nie.

Er schob seine andere Hand unter mein Top und seine Finger zeichneten kleine Kreise auf meinem nackten Bauch, was mich zittern ließ.

Mein Körper zitterte unter seiner Berührung, ich konnte die Funken, die durch meinen Körper liefen, nicht leugnen - es war seltsam.

Hunter platzierte kleine Küsse von meiner Schulter bis zu meinem Hals, er neigte meinen Kopf für besseren Zugang und begann, an bestimmten Stellen meines Halses zu saugen, wobei er sich Zeit ließ.

"Alpha... bitte hör auf." hauchte ich, meine Hände legten sich auf seine Brust und versuchten, ihn wegzuschieben, aber er rührte sich nicht.

Die Empfindungen, die durch meinen Körper reisten, waren nichts, was ich genießen sollte, besonders nicht, wenn sie von Hunter kamen. Aber ich fiel, weder konnte ich gegen seine Stärke ankämpfen, die er als vollständig verwandelter Wolf hatte, noch konnte ich die Kontrolle über meinen Körper gewinnen wegen meiner eigenen dummen Gefühle.

"Willst du wirklich, dass ich aufhöre, Aria?" flüsterte er heiser.

Er hatte meinen Namen nach so langer Zeit ausgesprochen... Es waren Jahre vergangen, seit er mich das letzte Mal bei meinem Namen genannt hatte.

"Ja... ich will, dass du..." Meine Worte wurden unterbrochen, als seine Finger über meine verhärtete Brustwarze unter meinem T-Shirt strichen.

Ich keuchte schamlos bei der neuen Empfindung, die in meinem Unterleib explodierte.

"Du magst meine Berührung, nicht wahr?"

Ich schüttelte den Kopf und versuchte, seine Hände von meinem Körper zu bekommen, aber es führte nur dazu, dass er meine Brust drückte, Schmerz schoss durch meinen Körper und ging hinunter zu meinem feuchten Unterleib.

Niemand hatte mich jemals so berührt, außerdem sollte es mein Gefährte sein, für den ich mich aufgespart hatte.

"Alpha... bitte lass mich. Niemand hat mich jemals so berührt..." Es war mir peinlich, das zuzugeben, aber irgendwo wollte ich wirklich nicht, dass er aufhörte, all diese Worte verließen meinen Mund nur um meiner Würde willen.

"Ich weiß, Baby. Ich weiß und niemand wird dich jemals so berühren außer mir, ich werde jeden töten, der ein Auge auf dich wirft." Er platzierte kleine Küsse auf meinem Kiefer, seine Hand formte meine Brust und drückte sie fest.

Meine Augen schlossen sich und ein leises Stöhnen entwich meinen Lippen.

Ich würde mich dafür hassen, seine Hände auf mir zu genießen, dieselben Hände, die klatschten, jedes Mal wenn eine seiner Freundinnen mich beleidigte.

"Schau mich an," sprach Hunter.

Ich schüttelte den Kopf, beschämt. Es sollte mein Gefährte sein, der mich so berührte, nicht er! Aber warum konnte ich seiner Berührung nicht widerstehen?

Warum genoss ich sie schamlos?

"Ich sagte, schau mich an." befahl er.

Langsam öffnete ich meine Augen und sah ihn an. Seine Augen waren nicht mehr kalt, aber die Emotionen darin konnte ich nicht verstehen.

"Du gehörst mir und wenn du jemals wieder verschwindest oder irgendetwas tust, ohne es mir zu sagen, werde ich dir die Hölle zeigen." Er sprach gefährlich nah an meinen Lippen und bevor ich antworten konnte, pressten sich seine Lippen auf meine.

Die hungernden Küsse ließen mich innerhalb einer Sekunde atemlos zurück, seine Zunge drang in meinen Mund ein und erkundete jede Ecke, als ob er jeden Zentimeter davon genießen wollte.

Seine Hände wanderten zu meinem Oberschenkel und versuchten, mich hochzuheben, aber dann hörte man das Geräusch des sich öffnenden Aufzugs und es gab mir genug Kraft, ihn wegzustoßen, mein Herz schlug wie ein Trommel. Es gab eine Zeit, in der ich wollte, dass Hunter mein erster Kuss war, aber jetzt war es anders.

Ich wusste, dass er am nächsten Tag mit anderen Wölfinnen gesehen werden konnte und ich konnte es mir leisten, diejenige zu sein, die er hasste, aber nicht diejenige, die er benutzte.

Ich würde mich nicht zu seiner Handlangerin machen lassen, mich nicht selbst verraten, meinen Gefährten, den ich noch nicht einmal gefunden hatte. Auch wenn meine Gefühle für Hunter übermächtig waren, würde ich nicht zulassen, dass er mich mehr ruinierte, als er es bereits getan hatte.

Ich rannte aus dem Aufzug und zwang alle meine Tränen zu stoppen.

"Das ist noch nicht vorbei, Aria. Behalte das im Kopf." hörte ich seinen Schrei, aber ich schaute nicht zurück.

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Pułapka Asa

Pułapka Asa

4.6m Wyświetlenia · Zakończone · Eva Zahan
Siedem lat temu Emerald Hutton opuściła swoją rodzinę i przyjaciół, aby uczęszczać do liceum w Nowym Jorku, trzymając w dłoniach swoje złamane serce, by uciec przed jedną osobą. Najlepszym przyjacielem jej brata, którego kochała od dnia, gdy uratował ją przed prześladowcami, gdy miała siedem lat. Złamana przez chłopaka swoich marzeń i zdradzona przez bliskich, Emerald nauczyła się zakopywać kawałki swojego serca w najgłębszym zakątku swoich wspomnień.

Aż do siedmiu lat później, kiedy musi wrócić do rodzinnego miasta po ukończeniu studiów. Miejsca, gdzie teraz mieszka zimny jak kamień miliarder, dla którego jej martwe serce kiedyś biło.

Zraniony przez przeszłość, Achilles Valencian stał się człowiekiem, którego wszyscy się bali. Żar jego życia wypełnił jego serce bezdenną ciemnością. A jedynym światłem, które utrzymywało go przy zdrowych zmysłach, była jego Różyczka. Dziewczyna z piegami i turkusowymi oczami, którą uwielbiał przez całe życie. Młodsza siostra jego najlepszego przyjaciela.

Po latach rozłąki, gdy nadszedł wreszcie czas, by schwytać swoje światło w swoje terytorium, Achilles Valencian zagra swoją grę. Grę, by zdobyć to, co jego.

Czy Emerald będzie w stanie odróżnić płomienie miłości i pożądania oraz uroki fali, która kiedyś ją zalała, aby chronić swoje serce? Czy pozwoli diabłu zwabić się w jego pułapkę? Bo nikt nigdy nie mógł uciec z jego gier. On dostaje to, czego chce. A ta gra nazywa się...

Pułapka Asa.
Fałszywy mąż miliardera

Fałszywy mąż miliardera

7.4k Wyświetlenia · Zakończone · aitypearl207
Tyler przeszedł w życiu więcej niż większość ludzi, a los nigdy nie dał mu prawdziwej wytchnieniowej przerwy. Chce tylko dokończyć swoją robotę i jakoś to wszystko poukładać — ale jeden szalony wypad do Vegas zmienia absolutnie wszystko. Budzi się jako mąż Quina McKenziego, tego samego faceta, który lata temu uprzykrzał mu życie i najpewniej nawet tego nie pamięta.

Quin jest bogaty, kontrolujący i zdesperowany, by utrzymać spadek, więc proponuje Tylerowi układ: mają zostać małżeństwem, dopóki Quin nie skończy trzydziestu lat, a Tyler dostanie za to pieniądze. Tyler mu nie ufa, ale potrzebuje kasy, którą Quin oferuje, więc się zgadza.

To, co zaczyna się jako udawane małżeństwo, szybko przeradza się w coś brudnego i prawdziwego. W grę zaczynają wchodzić uczucia, a mury zaczynają pękać. Nagle Tyler ryzykuje sercem dla mężczyzny, którego przysiągł nienawidzić.

A teraz, gdy na jaw wychodzą sekrety, a czas się kończy, obaj muszą zdecydować — czy to tylko pomyłka… czy coś, o co warto walczyć?
Luna, Którą Odrzucił

Luna, Którą Odrzucił

8.1k Wyświetlenia · Zakończone · M. Ember
Kiedy Lyra Everthorn uciekła z aranżowanego małżeństwa z potężnym Królem Alfą, Orionem Blackwoodem, sądziła, że znalazła wolność i miłość u boku Kaela Vane’a. Trzy lata później, w noc, gdy jej słuch w cudowny sposób powraca, odkrywa zdradę swojego chłopaka z jej najlepszą przyjaciółką — i dowiaduje się, że wykorzystywali jej nienarodzone dzieci jako składniki ofiar. Uwięziona w niebezpiecznym świecie chicagowskich nielegalnych wyścigów ulicznych, Lyra musi odnaleźć się pośród śmiercionośnych spisków związanych z Kultem Krwawego Księżyca, jednocześnie ukrywając swoją prawdziwą tożsamość dziedziczki Watahy Srebrnego Księżyca. Ścigając się z czasem, by pomścić morderstwo swojej matki i ujawnić zbrodnie Kaela, Lyra znów spotyka Oriona — partnera, którego porzuciła, a który teraz oferuje jej rozpaczliwie potrzebną ochronę. Ale czy zdoła przyjąć pomoc od mężczyzny, którego kiedyś odrzuciła, zwłaszcza jeśli jej przyjęcie oznacza zmierzenie się z uczuciami, przed którymi uciekała przez ostatnie pięć lat?
Zakochać się w Alfie mojego byłego

Zakochać się w Alfie mojego byłego

148.7k Wyświetlenia · Zakończone · Sadie Newton
Czy to jest zbyt złe?
Prawdopodobnie tak! Ale teraz naprawdę mnie to nie obchodzi.
Pozwalam, aby moje nogi się rozchyliły. Twarz wielkiego, złego, czarnego wilka znajduje swoje miejsce między moimi nogami. Biorąc głęboki oddech, wdycha mój zapach—moje podniecenie—i wydaje niski, gardłowy jęk. Jego ostre kły delikatnie dotykają mojej skóry, wywołując u mnie krzyk, gdy iskry przechodzą przez moją cipkę.
Czy ktoś naprawdę może mnie winić za utratę kontroli w tym momencie? Za pragnienie tego?
Wstrzymuję oddech.
Jedyną rzeczą, która nas dzieli, jest cienka tkanina moich majtek.
Liza mnie, a ja nie mogę powstrzymać jęku.
Przygotowuję się, myśląc, że może w końcu się wycofa—ale zamiast tego, jego język liże mnie raz za razem, za każdym razem szybciej. Z zapałem.
Nagle, z absurdalną prędkością i precyzją, rozrywa moje majtki, nie powodując żadnej szkody na mojej skórze. Słyszę tylko dźwięk rozdzieranej tkaniny, a kiedy na niego spoglądam, już z powrotem mnie liże.
Nie powinnam czuć tego w stosunku do wilka. Co jest ze mną nie tak?
Nagle czuję, że jego lizanie staje się delikatniejsze, a kiedy znowu patrzę na wielkiego czarnego wilka, zdaję sobie sprawę, że to już nie jest wilk. To Alpha Kaiden!
Przemienił się i teraz liże moją cipkę.

🐺 🐺 🐺

Alpha Kaiden, budzący strach wilkołak znany ze swoich bezwzględnych czynów i przyjemności z zabijania każdej pełni księżyca, odkrywa, że jego przeznaczoną partnerką jest nie kto inny, jak pozornie zwyczajna ludzka kobieta, która jest wybraną partnerką jego Gammy.
Chce odrzucić ich więź, ale los ma inne plany. Okazuje się, że turniej na następnego Króla Alf wymaga, aby tylko Alfy z partnerką mogły wziąć w nim udział. To prowadzi Kaidena do zaproponowania śmiałego układu na pokaz.
Choć początkowo niechętna, serce Katherine mięknie, gdy składa jej cenną obietnicę: ochronić jej małą watahę przed wszelkim zagrożeniem.
Nie wie jednak, że Katherine odkrywa w sobie ukrytą siłę, która jest znacznie większa, niż mógłby sobie wyobrazić.
W miarę postępu wyzwań turnieju, Alpha Kaiden coraz bardziej nieodparcie pragnie jej obecności nie tylko w zawodach, ale także w swoim łóżku.
Związana z jej Alfa Instruktorem

Związana z jej Alfa Instruktorem

856.5k Wyświetlenia · Zakończone · Marina Ellington
Jestem Eileen, wyrzutkiem w akademii zmiennokształtnych, tylko dlatego, że nie mam wilka. Jedynym, co mnie ratuje, jest wrodzony talent do uzdrawiania, dzięki któremu przyjęto mnie do Działu Uzdrowicieli. Aż pewnej nocy, w zakazanym lesie, znalazłam nieznajomego na skraju śmierci. Wystarczył jeden dotyk i coś pierwotnego pękło między nami. Tamta noc związała mnie z nim w sposób, którego nie potrafię odwrócić.

Kilka tygodni później na salę wchodzi nasz nowy instruktor walki, alfa. Regis. Ten facet z lasu. Jego spojrzenie od razu chwyta się mojego i wiem, że mnie rozpoznaje. Wtedy moja skrywana tajemnica uderza we mnie jak cios w brzuch: jestem w ciąży.

Ma dla mnie propozycję, która splata nas jeszcze mocniej. Ochrona… czy złota klatka? Szepty robią się coraz bardziej jadowite, mrok zaczyna się zacieśniać. Dlaczego tylko ja nie mam wilka? Czy on jest moim wybawieniem… czy pociągnie mnie prosto na dno?
Po Jednej Nocy z Alfą

Po Jednej Nocy z Alfą

1.3m Wyświetlenia · Zakończone · Sansa
Jedna noc. Jeden błąd. Całe życie konsekwencji.

Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.

Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.

Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.

W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.

"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.

"Kto do cholery jest Jason?"

Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.

Uciekłam, ratując swoje życie!

Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!

Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.

Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”

Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.

OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Zaginiona królowa wilków

Zaginiona królowa wilków

24.3k Wyświetlenia · Zakończone · Texaspurplerose72
Reign była jedną z najbardziej udanych i popularnych artystek rockowych na świecie, była gwiazdą w pełnym tego słowa znaczeniu. Pracowała dziesięć razy ciężej niż jej męscy koledzy po fachu. Niewiele było kobiet, które osiągnęły taki sam sukces w tak młodym wieku. Była bardzo dumna z tego, co udało jej się osiągnąć w ciągu ostatnich trzech lat. Nie było to łatwe, miała zaledwie piętnaście lat, kiedy jej menedżer, Mac, ją odkrył.

Od momentu rozpoczęcia kariery trzy lata temu, nieustannie koncertowała i nagrywała. Ona i jej zespół byli razem od początku jej kariery, wszyscy byli w podobnym wieku, ale ona była najmłodsza z piątki. Kiedy zdecydowano, że zrobią sobie co najmniej sześciomiesięczną przerwę, rodzice bliźniaków, Jydena i Jazlyn, zaprosili Reign i pozostałych dwóch członków zespołu, aby spędzili wakacje z nimi. Mieszkali w małej, wiejskiej wiosce na wybrzeżu Szkocji. Było to na tyle odosobnione miejsce, że zorganizowanie ochrony nie stanowiło problemu. Ochrona była ich specjalnością; prowadzili jedną z najbardziej udanych firm ochroniarskich na świecie, Hunt Security.

Sześć miesięcy przed swoimi 18. urodzinami, stała się obiektem zainteresowania psychopatycznego prześladowcy i jej menedżer zatrudnił firmę Hunt Security. Nie wiedziała, że brat jej gitarzysty i perkusisty będzie odpowiedzialny za jej prywatne bezpieczeństwo i stanie się kimś więcej niż tylko jej ochroniarzem.
Twardzielka w Przebraniu

Twardzielka w Przebraniu

509.8k Wyświetlenia · Zakończone · Sherry
"Wszyscy won," rozkazałam przez zaciśnięte zęby. "Natychmiast."
"Jade, muszę sprawdzić twoje—" zaczęła pielęgniarka.
"WON!" warknęłam z taką siłą, że obie kobiety cofnęły się w stronę drzwi.

Kiedyś bała się mnie Organizacja Cienia, która nafaszerowała mnie narkotykami, by skopiować moje zdolności w bardziej kontrolowaną wersję. Uciekłam z ich więzów i wysadziłam cały ich obiekt, gotowa umrzeć razem z moimi porywaczami.

Zamiast tego obudziłam się w szkolnej izbie chorych, z kobietami kłócącymi się wokół mnie, ich głosy rozdzierały mi czaszkę. Mój wybuch zamroził je w szoku — najwyraźniej nie spodziewały się takiej reakcji. Jedna z kobiet zagroziła, wychodząc: "Porozmawiamy o tym zachowaniu, jak wrócisz do domu."

Gorzka prawda? Odrodziłam się w ciele otyłej, słabej i rzekomo głupiej licealistki. Jej życie jest pełne dręczycieli i prześladowców, którzy uczynili jej egzystencję koszmarem.

Ale oni nie mają pojęcia, z kim teraz mają do czynienia.

Nie przeżyłam jako najgroźniejsza zabójczyni na świecie, pozwalając komukolwiek sobą pomiatać. I na pewno nie zamierzam zacząć teraz.
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

801.7k Wyświetlenia · Zakończone · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Złamana Dziewczyna Rozgrywającego

Złamana Dziewczyna Rozgrywającego

83.8k Wyświetlenia · W trakcie · Aaron Choba
Każde słowo Damiena sprawia, że czuję, jak się kurczę, czekając na moment, kiedy jego głos stanie się okrutny. Ale nigdy tak się nie dzieje. Jest bezpośredni, tak, ale nie w sposób, którego się obawiałam. Naciska, ale nie za mocno, jakby wiedział, że mogę się złamać. To niepokoi mnie bardziej niż jego ostry uśmiech czy sposób, w jaki wszystkie dziewczyny na kampusie patrzą, gdy przechodzi obok.
Ciągle powtarzam sobie, że jest niebezpieczny, że jego typ mnie zrujnuje, ale moje ciało mnie zdradza. Moje tętno przyspiesza, gdy jego dłoń muska moją. Mój żołądek skręca się, gdy jego uwaga zbyt długo się na mnie skupia. I głęboko w środku, boję się, co się stanie, jeśli przestanę od niego uciekać. Bo po raz pierwszy od lat, część mnie zastanawia się, jakby to było znów zaufać mężczyźnie.


Jego gorący oddech sprawia, że wzdycham. „I chciałabym twojego kutasa.”
„Już?”
„Tak.”
„Ostrożnie, Paulina…” ostrzega Adrian. „Jesteś taka ciasna.” Wsuwając jeden gruby palec we mnie, zamykam oczy, gdy dodaje kolejny. Zaciskam się wokół nich, a on cicho się śmieje. „Mój kutas jest o wiele, wiele większy niż to. Myślisz, że dasz radę?”
Moja odpowiedź to bezdech. „Tak…” Prawda jest taka, że mogę naprawdę umrzeć, jeśli nie poczuję go wewnątrz siebie. Pulsuję z potrzeby. „Pieprz mnie, Adrian.”
Z jego piersi wydobywa się ciemny, niski śmiech.
Jego palce wsuwają się głębiej, znajdując idealne, wrażliwe miejsce. Pracuje tam, jego dotyk jest powolny i fachowy. Niedługo potem moje oddechy stają się krótkie i urywane.
„Ungh…” jęczę. „To jest takie dobre…”
Serenada Wilkołaka

Serenada Wilkołaka

18.9k Wyświetlenia · Zakończone · DizzyIzzyN
Ekran LCD na arenie pokazywał zdjęcia siedmiu wojowników z Klasy Alfa. Tam byłam ja, z moim nowym imieniem.
Wyglądałam silnie, a mój wilk był absolutnie przepiękny.
Spojrzałam w stronę, gdzie siedziała moja siostra, a ona i reszta jej paczki mieli na twarzach zazdrosną wściekłość. Potem spojrzałam w górę, gdzie byli moi rodzice, a oni wpatrywali się w moje zdjęcie, jakby samym wzrokiem mogli podpalić wszystko dookoła.
Uśmiechnęłam się kpiąco, a potem odwróciłam się, by stawić czoła mojemu przeciwnikowi, wszystko inne zniknęło, liczyło się tylko to, co było tutaj, na tej platformie. Zdjęłam spódnicę i kardigan. Stojąc w samym topie i rybaczkach, przyjęłam pozycję bojową i czekałam na sygnał do rozpoczęcia -- do walki, do udowodnienia, i by już się nie ukrywać.
To będzie zabawa. Pomyślałam, z uśmiechem na twarzy.

Tylko dla dorosłych: zawiera wulgaryzmy, seks, przemoc i brutalność