Książę Mafii

Bella

Chyba zawsze byłam zakochana w Cyrusie, nazwanym na cześć słońca. Byliśmy sąsiadami, nasi rodzice pracowali razem, wychowaliśmy się w tej samej społeczności, z tymi samymi zasadami i w tym samym świecie mafii.

Jego ojciec był capo włoskiej mafii, a ja byłam córką jego consigliere, prawej ręki i zaufanego człowieka włoskiej mafii. W pewnym sensie byliśmy królewską rodziną mafii.

Jako dziecko uwielbiałam chodzić do ich domu. Mieli ogromny, niesamowity basen i rozległy plac zabaw za domem, po którym biegaliśmy na naszych małych nogach. Mieli wszystkie nowe zabawki i lubili, gdy byłam w pobliżu. Ich matka miała dwóch synów, więc nazywała mnie swoją córką, sprawiając, że czułam się częścią ich rodziny, kiedy tam przychodziłam.

Byłam jedynaczką, moja mama chciała mieć więcej dzieci, ale to nie było nam pisane. Ponieważ zawsze byłam sama w naszym domu, uwielbiałam wymykać się i chodzić do ich domu. Znałam wszystkich strażników i pracowników w ich domu. Dorastając, był to dla mnie drugi dom.

Cyrus był starszy ode mnie. Był starszy ode mnie i swojego młodszego brata, Cullena. Cullen i ja urodziliśmy się w tym samym roku, ale w różnych miesiącach, więc byliśmy rówieśnikami. Cyrus był od nas o cztery lata starszy. Jako małe dzieci zawsze był dla nas starszym bratem, opiekował się nami i tolerował nas, nawet gdy byliśmy małymi łobuzami. Miał dla nas mnóstwo cierpliwości i miłości, a ja od zawsze miałam na niego oko.

Wszyscy lubili żartować z mojego uroczego zauroczenia Cyrusem. To był ulubiony tekst rodziny: „Bella ma takie słodkie zauroczenie Cyrusem”, mówili. To było dziecięce zauroczenie i wszyscy wierzyli, że z czasem samo się rozpuści, więc nie było w tym nic złego, prawda? Wszyscy znali zasady naszej społeczności, nasze małżeństwa były biznesowymi układami między rodzinami, starannie przemyślanymi, aby przynieść korzyści społeczeństwu i uczynić nas silniejszymi.

Szczęśliwi zakochiwali się w swoich małżeństwach, a niektórzy nawet żenili się z osobami, które kochali. Wierzyłam, że jestem tym szczęśliwcem, w końcu byłam królewską rodziną, ale nigdy nie wiedziałam, że bycie królewską rodziną stawia cię w niekorzystnej sytuacji, ponieważ to właśnie oni są poświęcani dla dobra społeczeństwa. Mieliśmy wielką wartość i dlatego zawsze mieliśmy wielkie zastosowanie i większe więzi do zbudowania, aby wzmocnić nasz świat.

Tylko jedna osoba kiedykolwiek wyraziła swoje niezadowolenie z mojego „małego zauroczenia” Cyrusem i był to Cullen. Zawsze się złościł, gdy robiłam z siebie głupka, aby zwrócić uwagę Cyrusa, i otwarcie wybuchł na jednym z wesel rodzinnych, kiedy jeden z mówców próbował żartować z mojego uroczego zauroczenia Cyrusem, mówiąc, że to wcale nie jest urocze i powinni wszyscy przestać tak mówić.

Cóż, to na pewno wzbudziło kilka brwi i trochę plotek, że może Cullen ma własne zauroczenie mną. Wiedziałam, że się mylą, ponieważ gdy ośmioletnia poszłam go zapytać, był przerażony i stanowczo odmówił. Powiedział mi, że jestem ich małą siostrą i obaj tak mnie widzą, dlatego nienawidził, gdy ludzie mówili, że mam zauroczenie Cyrusem.

Smutno mi było, że Cyrus widział we mnie tylko swoją młodszą siostrę, ale nigdy nie straciłam nadziei, że jego uczucia do mnie kiedyś się zmienią, zakocha się we mnie, pobierzemy się i będziemy mieć dzieci. Jak bardzo chciałabym kopnąć młodą Bellę, jaka byłam głupia!

Cyrus był w porządku wobec mojego małego zauroczenia, a po wybuchu Cullena zaczął nazywać mnie swoją młodszą siostrą i głaskać po głowie jak małe dziecko. To utwierdziło mnie w tym, co powiedział Cullen i złamało mi serce. Byłam smutna, ukryłam się w domu na kilka dni, jedząc lody, ale moje zauroczenie Cyrusem nigdy nie osłabło i nigdy nie przestałam mieć nadziei.

Gdy mieliśmy dziesięć lat, Cyrus skończył czternaście i na zawsze się zmienił. Został wprowadzony do rodziny i przysiągł krwawą przysięgę; był najmłodszym członkiem, który został wprowadzony do rodziny. Słyszałam plotki, że został zaatakowany w szkole i że zamordował dwie osoby, ale to tylko plotki, nie wierzę, że Cyrus mógłby coś takiego zrobić.

Nie dawało mi to spokoju, musiałam zapytać mojego najlepszego przyjaciela Cullena, a on powiedział mi, że to tylko plotki, jego brat nie zrobiłby czegoś takiego, a poza tym byliśmy tylko dzieciakami. Ale odkąd skończył czternaście lat, zmienił się. Nie był już tym zabawnym, troskliwym i kochającym bratem, którego zawsze znaliśmy. Stał się surowy w kwestii swoich rzeczy i przestrzeni, nie spędzał z nami czasu, nawet gdy błagaliśmy, i już nie uśmiechał się ani nie śmiał tak często. Tęskniłam za moim Cyrusem.

To było na jego czternaste urodziny, kiedy usłyszałam o jego propozycji małżeństwa z córką króla irlandzkiej mafii. Wiedziałam, że mamy problemy z irlandzką mafią, więc byłam bardziej niż zdezorientowana, dlaczego chciałby poślubić ich córkę. Zapytałam mamę, a ona wyjaśniła, że to zjednoczy nasze dwie rodziny i uczyni nas silniejszymi przeciwko naszym wrogom, takim jak Bratva i Chińczycy, którzy stali się zagrożeniem dla naszego biznesu. Ale przecież on jest tylko chłopcem, argumentowałam, a mama powiedziała, że małżeństwo nie odbędzie się, dopóki dziewczyna nie skończy osiemnastu lat. Wtedy nie rozumiałam mojej mamy, choć z czasem zaczęłam ją rozumieć.

W wieku czternastu lat Cyrus odkrył piersi, a ja nie miałam nic do pokazania. I już nigdy nie spojrzał na mnie dwa razy, stałam się irytującą młodszą siostrą walczącą o uwagę, słuchającą opowieści Cyrusa o jego seksualnych eskapadach z dziewczynami z klubów szkolnych, które odwiedzał, i dziewczynami spoza naszych kręgów. Nie to, żeby dziewczyny z kręgu były bezpieczne od plotek, bo niektóre były obmacywane w ciemności, całowane, dotykane, szeptane, uuh! Był jednak sprytny, żeby zostawić je nietknięte, bo wiedział, jakie byłyby kary.

Cullen i ja byliśmy nierozłączni, zawsze sprawialiśmy kłopoty i zamieszanie wszędzie, a on był moim najlepszym przyjacielem. To też nie trwało długo, choć było lepiej z Cullenem niż z tym, kim stał się Cyrus. Gdy mieliśmy piętnaście lat, Cullen zaczął spędzać czas z bratem i ich ekipą, robiąc Bóg wie co, więc nie spędzaliśmy już tyle czasu razem, choć zawsze starał się poświęcić mi wystarczająco dużo uwagi. Kiedy przychodziłam do ich domu, chłopcy nie byli tam, a ja zajmowałam się sobą lub rozmawiałam z ich mamą i kucharką, a prawie zawsze kończyłam drzemiąc w pokoju Cullena.