Odrzucona więź: Kuszenie miliardera Alfy

"Rrrrip!"

Dźwięk rozdzieranej tkaniny odbił się echem po cichym pokoju. Jacintha, z mocno zawiązaną przepaską na oczach, poczuła zimny dreszcz na swojej nagiej skórze, tam gdzie ubrania już jej nie zakrywały.

Jej ciało drżało ze strachu, a i tak już blade usta stały się jeszcze bledsze. Była przerażona, nie wiedząc, co się z nią zaraz stanie. Ale gdy pomyślała o swojej młodszej siostrze, która nadal potrzebowała pieniędzy na operację serca, zmusiła się do zebrania więcej odwagi.

Tej nocy sprzeda swoją dziewictwo tajemniczemu nieznajomemu. W zamian otrzyma sześćset tysięcy dolarów. Za te pieniądze jej siostra, cierpiąca na chorobę serca, wreszcie będzie mogła przejść transplantację.

Nie mogła sobie pozwolić na żal.

Ale kiedy poczuła, jak ktoś dotyka jej cipki, Jacintha nie mogła powstrzymać się od oporu.

Plask!

Ostry policzek wylądował na jej twarzy.

"Ty nędzna ludzka kobieto! Kto ci pozwolił się ruszać?"

Był to przenikliwy i ostry kobiecy głos, a jej słowa zostawiły Jacinthę w zamieszaniu.

Ludzka kobieta? Czy ta kobieta sama nie była człowiekiem?

Zamieszanie tylko przelotnie przemknęło przez umysł Jacinthy, ponieważ wkrótce poczuła rękę ponownie obmacującą jej cipkę. Fala upokorzenia uderzyła w nią. Zacisnęła zęby i napięła ciało, zmuszając się, by nie opierać się ponownie. Łzy spływały po jej policzkach, mocząc czarną tkaninę zakrywającą jej oczy.

W tym momencie nie różniła się niczym od kawałka seksualnego towaru, wystawionego do inspekcji i oceny.

"Jej błona dziewicza jest nienaruszona. Brak chorób skóry ani chorób przenoszonych drogą płciową."

Nagle Jacintha usłyszała inny kobiecy głos spokojnie oceniający jej cipkę. Potem odezwał się głos kobiety, która wcześniej ją spoliczkowała. "Bardzo dobrze. Szef zaraz tu będzie. Podano mu afrodyzjak, a sytuacja jest dość poważna. Myślę, że lepiej będzie mocno związać jej ręce i nogi, na wszelki wypadek, gdyby nagle się opierała i zraniła szefa."

Jak tylko kobieta skończyła mówić, Jacintha poczuła liny wiążące jej ramiona i nogi mocno w kształt litery X. Chociaż nic nie mogła zobaczyć przez przepaskę na oczach, samo wyobrażenie sobie jej nagiej i upokarzającej postawy sprawiło, że upokorzenie i rozpacz stały się jeszcze cięższe.

W rzeczywistości wiedziała, kto kupił jej dziewictwo. To był mężczyzna, który miał władzę nad Grupą Wulfhart, Raphael Wulfhart. Dlatego nie mogła zrozumieć, dlaczego zawiązali jej oczy i jeszcze ją związali. Jacintha zastanawiała się, czy ten mężczyzna był jakimś zboczeńcem, który chciał ją seksualnie torturować.

Myśląc w ten sposób, strach wewnątrz Jacinthy tylko się nasilił. Jej łzy moczyły tkaninę zakrywającą jej oczy, a jej gardło wydawało stłumione, złamane szlochy.

Nie wiedziała, ile czasu minęło. Jacintha już nic nie słyszała. Każda sekunda wydawała się wiekiem, pogłębiając strach i bezradność, które miażdżyły jej klatkę piersiową.

Bang!

Nagły, grzmiący hałas sprawił, że całe ciało Jacinthy drżało gwałtownie, a szlochy, które próbowała powstrzymać, wybuchły jeszcze mocniej.

Jacintha miała tylko osiemnaście lat. Była niewinna, jeśli chodzi o intymność, a jej silne poczucie dumy sprawiało, że nie mogła zmusić się do wypowiadania wulgarnych słów, aby zadowolić swojego pana. Nie mogła nawet kontrolować swojego płaczu, a bała się, że samo to sprawi, że będzie niezadowolony.

Jej umysł był w całkowitym chaosie.

Nagle...

"Grrrrr grrrrr..." Niski, bestialski pomruk rozległ się tuż przy jej uchu. To nie był ludzki głos.

To była ostatnia jasna myśl Jacinthy, zanim przytłaczający ból spadł na nią, jakby jej ciało miało zostać rozerwane na strzępy.

"AAAAh...!!" Jacintha krzyknęła z bólu.

Coś brutalnego i nieludzkiego wdarło się w nią, a rozdzierający ból natychmiast odbił się na jej twarzy. Ciepła krew wylała się, plamiąc białe prześcieradła pod nią, tworząc szokujące czerwone plamy.

"Aaah!" Jacintha znowu krzyknęła, jej usta szeroko otwarte w ochrypłym krzyku. Jej szyja była mocno przytrzymywana, odcinając jej oddech, podczas gdy jej ciało było poddawane nieustępliwej, bezlitosnej sile, która sprawiała, że drżała z bólu.

"Tak bardzo boli... whaaaah whaaaah... tak bardzo boli..."

Bez względu na to, jak desperacko Jacintha krzyczała, potwór nie okazywał litości, kontynuując swoją brutalną napaść bez przerwy, każdy ruch pogłębiając ból, aż czuła, że jej ciało pęknie.

Sama brutalność przytłaczała jej kruche ciało, krew rozprzestrzeniała się, plamiąc wszystko, czego dotknęła.

Jacintha wierzyła, że ten potwór będzie ją gwałcił aż do śmierci. Rozpacz zmieszana z nie do zniesienia bólem pochłaniała jej świadomość. Jeśli umrze tutaj, co stanie się z jej młodszą siostrą? Jak przetrwa sama?

Ale Jacintha nie mogła się uratować. W tej chwili jedyne, na co mogła liczyć, to nadzieja, że po jej śmierci rodzina Wulfhartów okaże odrobinę litości i przekaże jej siostrze zapłatę za jej życie, a może nawet pomoże jej siostrze otrzymać tak potrzebny przeszczep serca.

Gdyby to było możliwe, nawet jeśli umarłaby dzisiaj, nie miałaby pretensji do nikogo.

Światło księżyca za oknem było dziwnie jasne i pełne. Rozszalały potwór wbił się mocno w kruche ciało dziewczyny, jego oczy płonęły czerwienią, żelazne ostre zęby zgrzytały z ostrym dźwiękiem. Niski pomruk wydobywał się z jego gardła, ciężki od podniecenia. To była surowa, pierwotna przyjemność. Całe jego ciało było zatracone w delirium instynktu, rozkoszując się każdą sekundą, gdy jego dzika natura była w pełni uwolniona, niepowstrzymywana przez ludzką formę. To nie była żądza krwi. To było życie samo w sobie, radość z życia zgodnie z instynktem, przyjemność stworzenia urodzonego, by rządzić ciemnością.

Chciał odrzucić głowę do tyłu i zawyć do nieba, ale nie odważył się. Nawet jeśli pokój był dobrze dźwiękoszczelny, nie mógł być pewien, że jego wycie nie dotrze do uszu agencji polującej na nadprzyrodzone istoty.

Tymczasem Jacintha czuła się, jakby już umarła. Wszystko przed jej oczami stało się całkowicie czarne. Czuła, jak jej świadomość powoli się ulatnia, a tlen w płucach się kończy. Kierowana podstawowym instynktem przetrwania, otworzyła szeroko usta, wyciągając język, próbując zaczerpnąć odrobinę powietrza. Nie spodziewała się, że ten prosty ruch tak gwałtownie rozbudzi pożądanie potwora. Uznał jej język za nieodparcie kuszący i bez wahania otworzył usta i ugryzł. Świeża krew natychmiast popłynęła z jej ust.

Ból był tak intensywny, że Jacintha nie miała już siły krzyczeć.

Dlaczego to tak bardzo boli? Boli tak strasznie. Tak strasznie, że chciała po prostu umrzeć i mieć to za sobą.

Słony smak krwi w ustach Jacinthy tylko pogrążył go w dalszym szaleństwie. Przytrzymał jej głowę swoimi ostrymi pazurami i wsunął swój język głęboko do jej ust.