
Osierocona Królowa
Brandi Ray · Zakończone · 125.3k słów
Wstęp
Rozdział 1
Życie to nie bajka. Życie jest trudne i bolesne. Jest ciemne i puste. Może dla większości ludzi jest szczęśliwe i zawsze słoneczne, ale nie dla mnie. Kim jestem? Mam na imię Rain, bez nazwiska, po prostu Rain. Jestem osieroconą czarownicą w stadzie wilkołaków Niebieskiej Rzeki. Zawsze zastanawiałam się, jacy byli moi rodzice i dlaczego porzucili mnie w stadzie wilków. Czy po prostu mnie nie kochali, czy byłam pomyłką, czy w ogóle żyją? Nigdy nie poznam odpowiedzi na te liczne pytania, które mam, i wątpię, że w ogóle mam jakąś przyszłość.
Wszyscy w stadzie mnie nienawidzą, no może poza moją najlepszą przyjaciółką Jessicą Tompson, również sierotą. Jej rodzice zostali zabici w ataku łotrów na stado, gdy miała 7 lat. Z całą rodziną martwą, mimo że urodziła się w stadzie, stała się sierotą jak ja. Z tym że gdy skończy 17 lat, otrzyma swojego wilka i swoje miejsce w domu stada, ja natomiast zostanę niewolnicą stada. Nie dostanę nawet swoich mocy aż do następnej pełni księżyca po moich siedemnastych urodzinach, nie mówiąc już o tym, że nie mam nikogo, kto mógłby mnie nauczyć, jak ich używać.
Ach tak, moje urodziny są podobno za trzy tygodnie (stado nie znało mojej faktycznej daty urodzin, więc po prostu zgadywali), a urodziny Jessiki są tydzień i pół przed moimi. Może dlatego tak dobrze się dogadujemy. Stado wciąż organizuje dla niej przyjęcie urodzinowe z tortem i prezentami, ponieważ technicznie nadal jest członkiem. Mimo że nie ma dla mnie przyjęcia, zawsze trzyma kilka prezentów zapakowanych, żeby mi je dać, i nawet robi mi mały tort urodzinowy, ponieważ nie mam przyjęcia, bo nie jestem częścią stada.
Czasami żałuję, że się urodziłam. Moje życie było długie i nieszczęśliwe. Ale Jessica zawsze stara się je poprawić. Spędzamy większość nocy w naszym małym pokoju, na naszych łóżkach piętrowych rozmawiając. Zawsze o czymś innym. Jess mówi, że to po to, żebym się nie nudziła, ale myślę, że po prostu nie lubi się powtarzać. Ale bogini, jak ona uwielbia mówić, a ja uwielbiam słuchać.
"Rainie, robaczku... Rainie... Rain!" Jess krzyczy, kopiąc dolną część górnego łóżka, żeby mnie obudzić.
"Wstaję, wstaję!" jęczę, przecierając oczy.
"O, dzięki bogini za kolejny piękny, słoneczny dzień" Jess promienieje, patrząc przez okno. "Jestem taka podekscytowana, nie mogę uwierzyć, że za dwa tygodnie dostanę swojego wilka i będę mogła wyczuć swojego partnera! Mam nadzieję, że jest przystojny."
"Jess, co to jest partner?" pytam, schodząc z górnego łóżka.
"Partner to twoja druga połowa, twoja bratnia dusza, osoba, która ma cię kochać i pielęgnować przez resztę życia." mówi z uśmiechem na twarzy.
"Czy ja też będę miała partnera?" pytam, myśląc, jak to pięknie brzmi.
"Nie jestem pewna, nie wiem zbyt wiele o tym, jak to wszystko działa w przypadku czarownic." mówi, gdy idziemy korytarzem.
"Okej," odpowiedziałam płasko. Wiedziałam, że to brzmi zbyt dobrze, żeby było prawdziwe w moim przypadku.
"Nie martw się, Rainie, robaczku. Z partnerem czy bez, zawsze będę przy twoim boku." mówi z uśmiechem.
"Kocham cię, Jess," mówię z małym uśmiechem, schodząc po schodach sierocińca i idąc w stronę kuchni, żeby zacząć gotować śniadanie dla młodszych sierot.
Po tym jak wszyscy zjedli, Jess i ja upewniamy się, że są ubrani i mają wszystko, czego potrzebują, zanim Jess odprowadzi ich do szkoły. Gdy wszyscy wyjdą, czas zabrać się za codzienne sprzątanie. Jest osiem sypialni, kuchnia, salon i dwie łazienki do posprzątania, potem przechodzę do prania i ścielenia łóżek, zanim zacznę przygotowywać obiad dla wszystkich. Jestem jedyną, która musi sprzątać i gotować od ósmego roku życia. Pani Leana mówi, że to przygotowanie i trening na czas, kiedy skończę 17 lat, stanę się niewolnicą stada i przeniosą mnie do piwnicy domu stada.
"Rain, wróciłam ze szkoły," Jess woła, wchodząc po schodach do jednego z pokoi, w którym jestem. Kiedy się odwracam, widzi panikę na mojej twarzy i zdaje sobie sprawę, że nie skończyłam sprzątania ani nie zaczęłam kolacji. Obydwie wiemy, że jeśli wszystko nie będzie zrobione i perfekcyjne, kiedy pani Leana przyjdzie na swoje cotygodniowe przechadzki z Alfą, żeby pokazać, jak czysto utrzymuje dom, będzie zawstydzona przed Alfą, a ja znowu dostanę baty.
"O nie. Jeszcze nawet nie wyleczyłaś się z ostatnich razów," mówi spanikowana, rzucając się do działania, żeby zacząć pranie i kolację, podczas gdy ja kończę ostatnie dwa pokoje. Po około dwudziestu minutach podłogi są zamiecione i umyte, zabawki dzieci są w swoich pojemnikach, łóżka starannie pościelone, a okna wyczyszczone.
"Zostały tylko schody," mówię do siebie. Szybko chwytam mokrą szmatkę i wybiegam z pokoju na korytarz. Kiedy docieram do pierwszego stopnia i zaczynam je wycierać, otwierają się drzwi wejściowe. "Jestem w dupie," szepczę do siebie, upewniając się, że mówię na tyle cicho, żeby tego nie usłyszeli. Schodzę po schodach i za rogiem widzę, jak pani Leana idzie kilka kroków za Alfą, który inspektuje dom. Widzi mnie ukrywającą się w rogu i jeśli spojrzenia mogłyby zabijać, jestem pewna, że już bym nie żyła.
Po dziesięciu minutach inspekcji domu Alfa gratuluje pani Leanie utrzymania wszystkiego w czystości, wręcza jej premię i wychodzi. Jak tylko odchodzi, wiem, czego się spodziewać. Chwyta mnie za włosy i ciągnie do piwnicy, gdzie trzyma swoje bicze. Przykuwa moje nadgarstki do ściany i rozdziera moją koszulę, aby odsłonić plecy.
"Ty mała suko. Ubieram cię i karmię, a ty wybierasz mnie zawstydzać przed moim Alfą!" Krzyczy, uderzając bicz mocno w moje nagie plecy.
"Nie, pani Leano, przepraszam. To była pomyłka. Proszę, wybacz mi." Błagam ją przez zaciśnięte zęby, starając się nie płakać, bo wiem, że płacz tylko pogorszy sprawę. Jedyną rzeczą, którą nienawidzi bardziej niż to, że wygląda źle przed Alfą, jest płacząca sierota... No i ja.
Po kilku kolejnych uderzeniach biczem w końcu przestaje. "Posprzątaj się i przygotuj kolację. Dzieci wrócą ze szkoły i będą chciały jeść," mówi, zanim wychodzi po schodach i przez drzwi, żeby zrobić zakupy z premią.
"O Bogini Rainie, tym razem jest gorzej niż ostatnio. Dlaczego ona nie rozumie, że nie jesteś wilkiem, potrzebujesz dużo więcej czasu na wyzdrowienie." Jess płacze, schodząc po schodach i odpinając łańcuchy, które trzymają moje nadgarstki przy ścianie, oceniając szkody na moich plecach. "Trzymaj się, żebym mogła cię oczyścić."
"Nie ma czasu, Jess, muszę przygotować kolację, zanim dzieci wrócą ze szkoły," mówię, próbując wstać.
"Już jest gotowa, teraz trzymaj się, jak ci kazałam, żebym mogła cię oczyścić." Mówi, delikatnie wycierając moje plecy ciepłą, mokrą szmatką. "Nie chcesz, żeby dzieci widziały cię w takim stanie, prawda?"
"Jesteś moim wybawieniem, co ja zrobię bez ciebie, kiedy odejdziesz?" mówię.
Ostatnie Rozdziały
#111 Jak to się kończy
Ostatnia Aktualizacja: 9/14/2026#110 Odpłata
Ostatnia Aktualizacja: 8/1/2025#109 Nieznany
Ostatnia Aktualizacja: 8/1/2025#108 Chaotyczne narodziny
Ostatnia Aktualizacja: 8/1/2025#107 Obchody Zmartwychwstania
Ostatnia Aktualizacja: 8/1/2025#106 Zdrajca
Ostatnia Aktualizacja: 8/1/2025#105 Więcej tajemnic
Ostatnia Aktualizacja: 8/1/2025#104 Przyszła żeńska alfa
Ostatnia Aktualizacja: 8/1/2025#103 Odpoczynek w łóżku
Ostatnia Aktualizacja: 8/1/2025#102 Posiedzenie Rady
Ostatnia Aktualizacja: 8/1/2025
Może Ci się spodobać 😍
Przewodnik Zabójcy po Liceum
Jestem – a raczej byłem – Phantom. Zabijałem dla pieniędzy i byłem w tym najlepszy. Ale mój plan emerytalny został nagle przerwany przez ciemność, której nigdy nie widziałem nadchodzącej.
Los, jak się zdaje, ma pokręcone poczucie humoru. Zostałem reinkarnowany w ciało Raven Martinez, licealistki z życiem tak tragicznym, że moja dawna praca wygląda przy tym jak wakacje.
Teraz muszę zmagać się z kartkówkami, burzą hormonów i hierarchią prześladowców, którzy myślą, że rządzą światem.
Zepchnęli starą Raven do śmierci. Ale zaraz nauczą się bardzo bolesnej lekcji: Nie zagania się żmii w kąt, chyba że jesteś gotów na ugryzienie.
Liceum to piekło. Na szczęście dla mnie, jestem diabłem.
"Spal tych, którzy mnie spalili!"
„Gotowa do wyjścia, mała siostro?” Damon wiedział lepiej niż ktokolwiek, ile bólu przeżywałam przez te ostatnie lata od ponownego spotkania z rodziną. Uśmiechając się, skinęłam głową i wstałam. Dziś będzie zarówno końcem, jak i początkiem mojego życia.
Jak nie zakochać się w smoku
Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.
Wszyscy oprócz mnie.
Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.
Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.
Może to głupota. Może igranie z ogniem.
Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
Ukoronowana przez Los
„Ona byłaby tylko Rozmnażaczką, ty byłabyś Luną. Kiedy zajdzie w ciążę, nie dotknąłbym jej więcej.” Szczęka mojego partnera, Leona, zacisnęła się.
Zaśmiałam się, gorzkim, złamanym dźwiękiem.
„Jesteś niewiarygodny. Wolałabym przyjąć twoje odrzucenie, niż żyć w ten sposób.”
——
Jako dziewczyna bez wilka, opuściłam mojego partnera i moją watahę.
Wśród ludzi przetrwałam, stając się mistrzynią tymczasowości: przenosząc się z pracy do pracy... aż stałam się najlepszą barmanką w małym miasteczku.
Tam znalazł mnie Alfa Adrian.
Nikt nie mógł oprzeć się czarującemu Adrianowi, więc dołączyłam do jego tajemniczej watahy, ukrytej głęboko na pustyni.
Rozpoczął się Turniej Króla Alfów, odbywający się co cztery lata. Ponad pięćdziesiąt watah z całej Ameryki Północnej rywalizowało.
Świat wilkołaków stał na krawędzi rewolucji. Wtedy znowu zobaczyłam Leona...
Rozdarta między dwoma Alfami, nie miałam pojęcia, że to, co nas czeka, to nie tylko zawody, ale seria brutalnych, bezlitosnych prób.
Sekretarko, Czy Chcesz Się Ze Mną Przespać?
Może dlatego żadna z nich nie wytrzymywała dłużej niż dwa tygodnie. Szybko mu się nudziły. Ale Valeria powiedziała „nie” i to tylko sprawiło, że zaczął gonić ją jeszcze zawzięciej, kombinując coraz to inne sposoby, żeby dostać to, czego chciał — nie rezygnując przy tym ze swoich rozrywek z innymi kobietami.
Nawet nie zauważył, kiedy Valeria stała się jego prawą ręką, i potrzebował jej do wszystkiego, jakby bez niej nie potrafił nawet oddychać. Mimo to nie przyznał się, że ją kocha, dopóki ona nie dotarła do swojej granicy i po prostu nie odeszła.
Ups! Wysłałam mojemu szefowi seksta w Sylwestra
— Jesteś chory! Nigdy cię nie chciałam! — wysyczałam przez zęby, nienawidząc tego, jak słabo zabrzmiał mój głos. Nienawidząc tego, że moje ramiona nagle nie miały siły, by go odepchnąć.
I tego, że jakaś część mnie naprawdę go pragnęła, mimo wszystko.
— Zaprzeczaj dalej — mruknął, a jego spojrzenie pociemniało. — To tylko sprawia, że mam jeszcze większą ochotę pochylić cię nad moim biurkiem i wyruchać z ciebie ten pysk.
Kiedy asystentka zarządu Alice Rhodes wysłała swojemu aroganckiemu i nieznośnemu szefowi, Theodore’owi Linden-Hawthorne’owi, seksualną wiadomość podczas firmowej imprezy noworocznej, jej życie całkowicie stanęło na głowie.
Straciła wszystko: narzeczonego, rodzinę i najlepszą przyjaciółkę — a to wszystko przez jedną żenującą pomyłkę. Jakby tego było mało, Theodore zdawał się niezdolny trzymać się od niej z daleka, a Alice z przerażeniem uświadomiła sobie, że to uczucie powoli zaczyna działać w obie strony.
Ale to przyciąganie miało swoją cenę. Alice i Theodore pochodzili z dwóch zupełnie różnych światów. Ich fascynacja była zakazana i potępiana przez wszystkich wokół. Czy ich miłość przetrwa mściwych byłych partnerów, soczyste skandale, ukryte sekrety i nieoczekiwane niespodzianki?
Związana z jej Alfa Instruktorem
Kilka tygodni później na salę wchodzi nasz nowy instruktor walki, alfa. Regis. Ten facet z lasu. Jego spojrzenie od razu chwyta się mojego i wiem, że mnie rozpoznaje. Wtedy moja skrywana tajemnica uderza we mnie jak cios w brzuch: jestem w ciąży.
Ma dla mnie propozycję, która splata nas jeszcze mocniej. Ochrona… czy złota klatka? Szepty robią się coraz bardziej jadowite, mrok zaczyna się zacieśniać. Dlaczego tylko ja nie mam wilka? Czy on jest moim wybawieniem… czy pociągnie mnie prosto na dno?
Twardzielka w Przebraniu
"Jade, muszę sprawdzić twoje—" zaczęła pielęgniarka.
"WON!" warknęłam z taką siłą, że obie kobiety cofnęły się w stronę drzwi.
Kiedyś bała się mnie Organizacja Cienia, która nafaszerowała mnie narkotykami, by skopiować moje zdolności w bardziej kontrolowaną wersję. Uciekłam z ich więzów i wysadziłam cały ich obiekt, gotowa umrzeć razem z moimi porywaczami.
Zamiast tego obudziłam się w szkolnej izbie chorych, z kobietami kłócącymi się wokół mnie, ich głosy rozdzierały mi czaszkę. Mój wybuch zamroził je w szoku — najwyraźniej nie spodziewały się takiej reakcji. Jedna z kobiet zagroziła, wychodząc: "Porozmawiamy o tym zachowaniu, jak wrócisz do domu."
Gorzka prawda? Odrodziłam się w ciele otyłej, słabej i rzekomo głupiej licealistki. Jej życie jest pełne dręczycieli i prześladowców, którzy uczynili jej egzystencję koszmarem.
Ale oni nie mają pojęcia, z kim teraz mają do czynienia.
Nie przeżyłam jako najgroźniejsza zabójczyni na świecie, pozwalając komukolwiek sobą pomiatać. I na pewno nie zamierzam zacząć teraz.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Niemowa żona kobieciarza
Ona szukała wolności. On dał jej obsesję, owiniętą w czułość.
Genesis Caldwell myślała, że ucieczka z przemocowego domu oznacza zbawienie – ale jej aranżowane małżeństwo z miliarderem Kieranem Blackwoodem może być własnym rodzajem więzienia.
Jest zaborczy, kontrolujący, niebezpieczny. A jednak w swoim zepsutym sposobie... jest dla niej delikatny.
Dla Kierana, Genesis nie jest tylko żoną. Jest wszystkim.
I będzie chronił to, co jego. Nawet jeśli oznacza to zniszczenie wszystkiego innego.
Równowaga Światła i Cienia
Nie wiedziała jednak, jak bardzo oba światy potrzebują jej, aby przynieść pokój i prawdziwą wolność.
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.












