
Réclamée par Mon Alpha Harceleur
Anna Kendra · Zakończone · 521.5k słów
Wstęp
Soudainement, le garçon qui était autrefois son bourreau est devenu son protecteur, attirant l'attention non seulement d'autres alliés, mais aussi de camarades jaloux qui veulent la voir disparaître à jamais. Mais comment peut-elle accepter que le garçon qui l'a tourmentée tout au long du lycée soit soudainement obsédé par elle ? Donnera-t-elle une chance à l'amour ou finira-t-elle comme sa mère, brisée et détruite, six pieds sous terre ?
Rozdział 1
Aurora - Point de vue
Je me suis réveillée en sursaut à cause d'une douleur aiguë sur le côté, mon corps entier se sentant comme si j'avais été renversée par un camion à toute vitesse. Et il n'a pas fallu longtemps avant que le mal de tête lancinant me fasse gémir de douleur.
J'ai essayé de bouger, mais le bruit du verre qui se déplaçait sous moi m'a arrêtée net. J'ai cligné des yeux, mes yeux s'ajustant à la lumière tamisée et à la puanteur d'alcool et de misère. Il ne m'a pas fallu longtemps avant de réaliser que j'étais allongée sur le sol dur et froid du salon, avec des éclats de verre brisé partout.
Mon père...
Il était rentré à la maison la nuit dernière...
‘Petite garce!’ La voix de mon père résonnait dans mes oreilles, forte et lourdement avinée, une bouteille de whisky vide à la main. ‘Où est l'argent? Je sais que tu travailles dans ce restaurant stupide! Donne-moi l'argent!’
‘Je n'ai pas d'argent,’ avais-je gémi, essayant de faire bonne figure, mais nous savions tous les deux que ce n'était qu'une façade.
‘Menteuse!’ avait-il hurlé en me poussant violemment sur la poitrine, l'impact m'avait envoyée s'écraser au sol. ‘Ne mens pas à ton père, salope!’
‘Je ne mens pas, je te le promets!’ À ce moment-là, je n'avais pas pu l'arrêter alors qu'il me relevait du sol en me tirant par les cheveux. ‘S'il te plaît! Tu me fais mal!’
Mais mes paroles étaient tombées dans l'oreille d'un sourd. ‘Retourne-toi.’
‘Je n'ai pas d'argent, je le jure!’ avais-je insisté malgré la façon dont mon corps tremblait violemment alors qu'il fouillait mes poches de manière brutale, mes lèvres tremblaient de manière incontrôlable jusqu'à ce que je les morde assez fort pour faire couler du sang. Mais cela ne l'avait pas empêché de fouiller ma chambre, sans se soucier de ma vie privée.
Il avait trouvé l'argent, dans la housse du matelas, un total de trente-cinq dollars que j'avais reçu en pourboire du restaurant après des heures passées debout.
‘Sale menteuse!’ Cette fois, je n'avais pas vu la bouteille descendre sur moi.
Mais j'avais ressenti l'impact du verre sur l'arrière de ma tête; je l'avais entendu se briser au contact. Ma tête tournait; devenait engourdie par la douleur alors que des taches noires dansaient devant mes yeux.
Il avait jeté la bouteille à moitié cassée sur le sol à côté de moi, me faisant sursauter, comme s'il n'avait pas juste abusé de sa seule fille. Puis il avait quitté la maison, emportant avec lui mes économies de la semaine, sans se soucier que moi et son petit fils n'aurions rien à manger pour le reste de la semaine.
Maintenant, je clignais des yeux pour chasser la torpeur et posais une main sur le sommet de ma tête, retenant un cri de douleur lorsque je sentais la douleur augmenter comme si une aiguille avait été enfoncée dans mon crâne.
Des larmes coulaient sur mon visage alors que je me redressais sur le sol, regardant le désordre tout autour de moi. Je devais nettoyer ça... Je devais m'assurer qu'il ne reste aucune trace de la nuit dernière sur le sol, dans toute la maison...
Je ne pouvais pas me permettre ça... Je ne pouvais pas permettre à Riley de découvrir à quel point c'était devenu grave.
Se lever du sol demandait un effort différent. Mon corps entier tremblait et souffrait, me faisant réaliser que mon père avait peut-être continué à me frapper après que je sois tombée inconsciente.
Un rire amer s'échappa de mes lèvres lorsque je réalisais l'étendue de sa cruauté, mais que pouvais-je faire? Mon père ne cachait pas qu'il me détestait, et le tourment n'a fait qu'augmenter depuis que ma mère est décédée en donnant naissance à mon petit frère, Riley.
Maintenant, je me levai sur des pieds incertains, la tête tournant avec l'effort alors que j'essayais de ne pas marcher sur les éclats de verre brisé. La douleur était aiguë, mais j'avais appris à la refouler. Je ne pouvais pas me permettre de la montrer.
Riley. Il était en sécurité. Il était caché dans sa chambre, à l'abri où il ne pouvait ni voir ni être vu. Je ne pouvais pas supporter l'idée qu'il assiste à cela une fois de plus. Je pouvais presque l'entendre appeler mon nom, demander si tout allait bien, si j'allais bien.
Mais ce n'était pas le cas. Pas du tout. Mais comment pouvais-je dire cela à un enfant de cinq ans ? Comment pouvais-je partager ma douleur avec quelqu'un qui comprenait à peine pourquoi tout cela arrivait ?
Je retournais dans ma chambre, mordant ma lèvre pour m'empêcher de crier. Le sol était froid contre mes pieds nus, et je pris une étape prudente vers la salle de bain. Le miroir reflétait un visage que je ne reconnaissais pas—les yeux gonflés, les cheveux emmêlés, les lèvres gercées. Mes mains tremblaient en allumant l'eau, éclaboussant mon visage. La fraîcheur ne me calmait pas ; rien ne le faisait plus désormais. Mais je ne pouvais pas rester comme ça.
Il fallait que je bouge. Il fallait que je continue pour Riley. Pour son avenir.
Une fois que l'eau froide avait fait son effet, je retournais dans ma chambre et fouillais dans la pile de vieux vêtements dans ma commode, trouvant quelque chose de passable pour l'école. Un t-shirt simple, un vieux jean et des baskets. Je n'avais pas eu le temps de faire du shopping depuis des mois—mon père s'assurait que je n'avais rien, et même les vêtements que je portais étaient de seconde main, achetés dans un centre Emmaüs. Peu importe. Je les porterais, et je continuerais ma vie. Je devais le faire.
Car s'il y avait une chance pour moi de sortir de cette horrible ville, de ce quartier affreux... alors je prendrais toutes les chances possibles. Pour l'instant, il fallait que j'obtienne mon diplôme de lycée et que je m'assure de rester hors des ennuis autant que possible, car mon père en avait déjà causé assez.
En m'habillant et en me regardant dans le miroir, l'image qui me regardait me terrifiait. J'avais l'air pâle comme un fantôme mais l'ecchymose sombre sur ma joue devait être cachée. J'étais déjà une paria à l'école dont le père était un joueur et un ivrogne. Je n'avais pas besoin d'annoncer au monde que j'étais également maltraitée.
Alors j'utilisais le seul fond de teint que j'avais réussi à acheter dans un magasin à un euro pour couvrir l'ecchymose. Cela n'aidait pas beaucoup, mais ça faisait l'affaire.
En regardant dans le miroir une dernière fois, je mettais mon meilleur sourire, comme si cela pouvait m'aider à me convaincre que tout dans ma vie ne s'effondrait pas, que je n'étais pas sur le point de craquer...
C'est dans des moments comme ceux-ci que je souhaitais désespérément que ma mère soit encore en vie, qu'elle ne m'ait pas laissé seule dans ce monde, pour prendre soin d'une petite âme que j'avais juré de protéger jusqu'au bout.
Mais je chassais cette pensée de ma tête. Ma mère était partie, elle était au paradis maintenant, en sécurité et heureuse... loin des tourments de l'homme qu'elle avait désespérément aimé, et qui était maintenant devenu un monstre.
Pourquoi ? C'était une question que je me posais plus souvent que je ne pouvais compter. Mais je savais que les réponses ne viendraient pas.
Pourquoi ma mère devait-elle mourir si tôt ?
Pourquoi mon père s'était-il soudainement transformé en ce joueur compulsif... cet alcoolique... ce... monstre ?
Et surtout... pourquoi me haïssait-il autant ?
Ostatnie Rozdziały
#474 Chapitre spécial 474 : Un aperçu du futur
Ostatnia Aktualizacja: 9/25/2025#473 Chapitre spécial 473 : La proposition, partie 2
Ostatnia Aktualizacja: 9/25/2025#472 Chapitre spécial 472 : La proposition, partie 1
Ostatnia Aktualizacja: 9/25/2025#471 Chapitre 471 : Épilogue
Ostatnia Aktualizacja: 9/25/2025#470 Chapitre 470 : Une réunion, partie 2
Ostatnia Aktualizacja: 9/25/2025#469 Chapitre 469 : Une réunion, partie 1
Ostatnia Aktualizacja: 9/25/2025#468 Chapitre 468 : La proposition
Ostatnia Aktualizacja: 9/25/2025#467 Chapitre 467 : Un adieu temporaire, partie 2
Ostatnia Aktualizacja: 9/25/2025#466 Chapitre 466 : Un adieu temporaire, partie 1
Ostatnia Aktualizacja: 9/25/2025#465 Chapitre 465 : Ensemble pour toujours
Ostatnia Aktualizacja: 9/25/2025
Może Ci się spodobać 😍
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Mała Partnerka Alphy Nicholasa
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Uwodzenie Dona Mafii
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.
Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.
Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.
Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.
Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy
Niewypowiedziana Miłość Prezesa
Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.
„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.
Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.
Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...
Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.
Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...












