Tango z Sercem Alfy
judels.lalita · Zakończone · 129.1k słów
Wstęp
"Poznał ją na obozie szkoleniowym Alfa," powiedział. "Jest dla niego idealną kandydatką. Wczoraj w nocy padał śnieg, co oznacza, że jego wilk jest zadowolony z wyboru."
Moje serce zamarło, a łzy spływały po moich policzkach.
Alexander odebrał mi niewinność zeszłej nocy, a teraz bierze tę kobietę w swoim biurze jako swoją Lunę.
Emily stała się pośmiewiskiem stada w swoje 18. urodziny i nigdy nie spodziewała się, że syn Alfy będzie jej partnerem.
Po nocy pełnej namiętnej miłości, Emily dowiaduje się, że jej partner wybrał sobie inną. Złamana i upokorzona, znika ze stada.
Teraz, pięć lat później, Emily jest szanowaną wojowniczką wysokiej rangi w armii Króla Alfy.
Kiedy jej najlepsza przyjaciółka zaprasza ją na wieczór pełen muzyki i śmiechu, nie spodziewa się, że spotka swojego partnera.
Czy jej partner zorientuje się, że to ona?
Czy będzie za nią gonił, a przede wszystkim, czy Emily uda się zachować swoje tajemnice w sekrecie?
Rozdział 1
Perspektywa Emily
"Proszęęęę, Emily!" Mila, moja najlepsza przyjaciółka, błagała przez link. "Naprawdę chcę iść!"
"Nie stoję ci na drodze, Mila. Możesz iść i bawić się na tańcu stada," odpowiedziałam przez link. "Idź i baw się dobrze z Jaxem."
Jax był partnerem Mili, i chociaż dogadywaliśmy się całkiem dobrze, zawsze czułam się jak piąte koło u wozu, plącząc się za nimi.
"Ale wiesz, że to nie będzie to samo bez ciebie!" Mila marudziła, jej głos drżał. "I jesteś mi coś winna!"
Westchnęłam, zirytowana.
Wiedziałam, że prędzej czy później wyciągnie kartę "jesteś mi coś winna", żeby zmusić mnie do pójścia.
Jedyne, dlaczego byłam jej coś winna, to to, że musiałam skopiować jej zadanie domowe, kiedy moja zmiana skończyła się późno. Byłam wykończona tamtej nocy i nawet pominęłam kolację.
"Więc chcesz wykorzystać przysługę, którą ci jestem winna?" warknęłam, sfrustrowana.
"Działa?" zapytała, chichocząc.
Uszczypnęłam się w górę nosa, kręcąc głową—ta moja przyjaciółka! Wiedziała dokładnie, jak mnie zmanipulować, bym powiedziała "tak"!
Mila i ja przyjaźniłyśmy się od przedszkola, ale dopiero niedawno stałyśmy się najlepszymi przyjaciółkami. Była jedyną przyjaciółką, którą miałam po moich urodzinach.
Westchnęłam w duchu, gdy łzy napłynęły mi do oczu.
Straciłam wszystkich swoich przyjaciół i szacunek stada w jedną noc.
"Jesteś najgorszą najlepszą przyjaciółką na świecie," warknęłam. "Wiesz o tym!"
"Czy to znaczy, że rozważasz pójście?" zaćwierkała z nadzieją.
"Tak," odpowiedziałam kwaśno. "Ale nie zostanę długo. Mam trening rano!"
Mila zapiszczała z radości przez link.
"Umowa!" powiedziała, wydając kolejny wysoki pisk. "Zobaczę cię za chwilę!"
"Cokolwiek!" powiedziałam, zamykając link i opadając na łóżko.
To nie tak, że nie chciałam iść na taniec stada—kocham tańczyć—po prostu czułam się dziwnie, jakby coś miało się wydarzyć.
Wiedziałam, że to nie może być moja wilczyca; nie miałam jej, a moi rodzice, w tym Alfa Cole, wierzyli, że jestem po prostu późnym kwiatem.
Ja, z drugiej strony, wierzyłam, że zostałam ukarana przez boginię i nie dostanę jej.
Westchnęłam, zamykając oczy.
Chciałabym, żeby moje przekształcenie nastąpiło w moje urodziny. Chciałabym mieć wilczycę jak reszta członków stada.
Mogłam sobie tylko wyobrazić, jaka byłaby piękna—duża i silna, a jej futro srebrne pod pełnią księżyca. Miałaby bezkompromisowe podejście i nie poddawałaby się nikomu, nawet Alfom.
Ale to było tylko marzenie, nie moja rzeczywistość.
Moje myśli odpłynęły ku wszystkim możliwościom posiadania wilczycy.
Może wtedy stado nie widziałoby mnie jako więcej niż tylko nieudacznika lub obciążenie.
Może wtedy mogłabym rościć sobie prawo do mojego rangi jako Beta.
Zapukało do moich drzwi, a moje oczy otworzyły się szeroko. Skierowałam wzrok zdezorientowana na zegar na moim biurku.
19:00
Moje oczy rozszerzyły się. Jestem spóźniona!
"Emily?" zaniepokojony głos Mili dobiegł zza drzwi. "Jesteś tam?"
"Cholera!" warknęłam, zeskakując z łóżka i pędząc do drzwi.
Kolejne pukanie, tym razem bardziej naglące, odbiło się echem w moim cichym pokoju.
"Tak," powiedziałam, przecierając oczy, gdy otworzyłam drzwi.
Mila zmarszczyła brwi, a jej wzrok przesunął się po mnie bez słowa.
"Czemu nie jesteś ubrana i gotowa?" wrzasnęła, rozczarowana.
"Przepraszam," mruknęłam. "Zaspałam."
Mila przewróciła oczami i westchnęła.
"Chodź," powiedziała, ciągnąc mnie z powrotem do pokoju. "Lepiej się przygotujmy. Mamy tylko kilka minut, zanim będziemy musiały wyjść, inaczej się spóźnimy!"
Oczy Mili zaszkliły się—pewnie łączyła się z Jaxem, żeby powiedzieć mu, że znowu jestem spóźniona.
"Na co czekasz, dziewczyno?" warknęła Mila, kiedy się nie ruszyłam. "Idź pod prysznic, teraz!"
Wzięłam głęboki oddech, chwyciłam ręcznik i ruszyłam w stronę łazienki.
Dziesięć minut później byłam z powrotem w swoim pokoju.
"Ubieraj się," rozkazała Mila, podając mi krótką sukienkę do kolan.
"Nie ma mowy, żebym to założyła!" warknęłam, wskazując na sukienkę.
"O tak, założysz!" powiedziała. "Ubieraj się! Mamy imprezę do zaliczenia!"
"To tylko taniec w stadzie, Mila, nie bal maturalny!" sprzeciwiłam się.
"To nie jest zwykły taniec w stadzie, Emily," powiedziała stanowczo. "Nie wiesz, kto wrócił?"
"Kto?" zapytałam, krzyżując ramiona na piersi. Czy przegapiłam jakieś ogłoszenie stada?
Mila westchnęła, rzucając mi zirytowane spojrzenie, posadziła mnie na krześle i zaczęła suszyć mi włosy.
"Alexander wrócił," powiedziała.
Zamarłam na krześle, słysząc imię Alexa.
Miałam na niego ogromną słabość, odkąd tylko pamiętam, tak jak każda inna niepołączona wilczyca.
On nigdy zdawał się mnie nie zauważać, zawsze miał przy sobie najpiękniejsze lub najpopularniejsze wilczyce.
Łamało mi to serce, ale wierzyłam, że pewnego dnia w końcu mnie zauważy i zobaczy mnie taką, jaka jestem.
Westchnęłam, przypominając sobie dzień, kiedy Alex wyjechał na szkolenie Alfa—dwa lata temu.
Czułam się okropnie i płakałam, aż zasnęłam. Byłam jeszcze bardziej załamana, kiedy dowiedziałam się, że nie wolno mu odwiedzać stada podczas świąt.
"Syn Alfy Cole'a?" zapytałam ostrożnie; do tego czasu Alex musiał już znaleźć swoją wybrankę.
Zielone oczy Mili rozbłysły z ekscytacji.
"Tak," powiedziała, chwytając moją szczotkę.
"Kiedy wrócił?" zapytałam, czując, jak w gardle tworzy się supeł.
"Dziś rano," odpowiedziała, łapiąc mój wzrok w lustrze. "To jego impreza powitalna, Em."
Mój żołądek przewrócił się do góry nogami.
Alexander wrócił.
Alexander Black, chłopak, w którym miałam ogromną słabość, wrócił do swojego stada.
"Mila, myślę, że powinnam odpuścić ten taniec w stadzie." powiedziałam powoli.
Mila zmrużyła oczy.
"Nie jesteś ciekawa, jak teraz wygląda?" zapytała zdezorientowana. "Nie widziałyśmy go od dawna! Musi wyglądać inaczej po całym tym intensywnym szkoleniu w Obozie Alfa."
"Tak, ale..."
"Poza tym," przerwała mi Mila. "Alfa Cole zorganizował imprezę powitalną w nadziei, że Alexander znajdzie swoją przeznaczoną wybrankę. Wkrótce zostanie Alfą, a bez swojej wybranki nie może przejąć tytułu Alfy."
Zamilkłam.
Nie byłam materiałem na Lunę. Ledwo byłam wojowniczką, a wiedziałam, że Alex potrzebuje pięknej i silnej Luny, żeby rządzić u jego boku. Prawdopodobieństwo, że spełnię te kryteria, było niewielkie.
"Chodź!" powiedziała Mila z podekscytowaniem. "Będzie fajnie!"
Pół godziny później byłam w pełni ubrana w czarną sukienkę, którą wybrała dla mnie Mila.
"Chodźmy!" powiedziała, chwytając mnie za ramię i ciągnąc z pokoju.
To, co wydarzyło się na tańcu w stadzie, prześladowało mnie do końca życia.
Ostatnie Rozdziały
#120 Rozdział 120 — Epilog
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#119 Rozdział 119 - Rozłóż skrzydła
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#118 Rozdział 118 - Koniec tego szaleństwa
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#117 Rozdział 117 - Świadomość planów Xaviera
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#116 Rozdział 116 - Nieistotny czyn
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#115 Rozdział 115 - Wyj tak piękny
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#114 Rozdział 114 - Zdesperowany głos
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#113 Rozdział 113 - Koniec gry
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#112 Rozdział 112 - Wszystko na próżno
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#111 Rozdział 111 - Uśpij cię
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025
Może Ci się spodobać 😍
Swatka dla dzieci
Sześć lat później wracam jako znana projektantka, żądna zemsty. Charles, zaślepiony kłamstwami mojej przyrodniej siostry, widzi we mnie wroga. Gdy prawda w końcu wychodzi na jaw, błaga o drugą szansę – ale odtrącam go z zimnym sercem.
Nie wiedziałam, że moje troje dzieci stanie się jego tajną bronią w zdobywaniu mojego serca...
Fałszywa dziewczyna hokejowego Alfy
Jest jeszcze Rafael. Mroczny. Nieuchwytny. Chłopak, o którym wszyscy mówią, ale którego tak naprawdę nikt nie zna. Powinien być ostatnią osobą, do której Vivienne się zbliży, a jednak nie potrafi odwrócić wzroku. Wciąga ją w niebezpieczeństwo, które jednocześnie przeraża i daje poczucie bezpieczeństwa — jakby widział w niej te części, których nie dostrzega nikt inny.
Ale Rafael ma sekrety — takie, które mogłyby zniszczyć ich oboje. A im bliżej Vivienne jest, tym trudniej rozstrzygnąć, czy on jest jej drogą ucieczki… czy powodem, dla którego nigdy nie zdoła się wyrwać.
Desperackie Pościgi Prezesa
Myślałam, że Seth jest moim światem, ale jego zdrady zniszczyły trzy lata oddania.
Miałam dość. Rozwód, bez oglądania się za siebie. Wtedy on spanikował. Zaczął mnie ścigać, nie chciał odpuścić.
Więc kim dla ciebie jestem, Seth? Nie chciałeś mnie, kiedy cię kochałam. Teraz, kiedy już mi przeszło, nie dasz mi spokoju?
Za późno.
Przypadkowe Spotkanie z Magnatem
Cztery lata temu rodzina Baileyów stanęła w obliczu druzgocącego kryzysu finansowego.
Gdy bankructwo wydawało się nieuniknione, pojawił się tajemniczy dobroczyńca, oferując ratunek pod jednym warunkiem: małżeństwo na kontrakt.
Krążyły plotki o tym zagadkowym mężczyźnie — szeptano, że jest ohydnie brzydki i zbyt zawstydzony, by pokazać swoją twarz, być może skrywający mroczne, skrzywione obsesje.
Bez wahania Baileyowie poświęcili mnie, aby chronić swoją cenną biologiczną córkę, zmuszając mnie do zajęcia jej miejsca jako pionka w tej zimnej, wyrachowanej umowie.
Na szczęście, przez te cztery lata tajemniczy mąż nigdy nie zażądał spotkania twarzą w twarz.
Teraz, w ostatnim roku naszej umowy, mąż, którego nigdy nie spotkałam, żąda, abyśmy się spotkali osobiście.
Jednak katastrofa uderzyła noc przed moim powrotem — pijana i zdezorientowana, weszłam do złego pokoju hotelowego i skończyłam w łóżku z legendarnym potentatem finansowym, Casparem Thorntonem.
Co ja teraz, do diabła, mam zrobić?
Zawsze wokół Czterech
Tej nocy znalazłam schronienie u czterech braci wilkołaków—Ara, Barry'ego, Devina i Carla—którzy przyjęli mnie do swojej watahy, mimo że wyczuwali, że coś jest we mnie inne. To, co zaczęło się jako ochrona, wkrótce zakwitło w coś zakazanego i pięknego: miłość, nie z jednym, ale z czterema braćmi.
Przeciwstawiając się tradycjom wilkołaków i starożytnym prawom, stworzyliśmy rodzinę związaną nie przez konwenanse, lecz przez wybór. Kiedy urodziłam bliźnięta, Lyrien i Lorcana, modliłam się, by moje połączenie z Boginią Księżyca Aetherią pozostało uśpione w ich krwi.
Moje modlitwy pozostały bez odpowiedzi, gdy niekontrolowane moce Lyrien doprowadziły do tragedii, zmuszając ją do podążenia ścieżką, której unikałam—do Solakus, królestwa bogów i magii, gdzie czekało na nią jej prawdziwe dziedzictwo.
Jako matka i córka, nasze równoległe podróże obejmują światy śmiertelników i boskości. Podczas gdy ja znalazłam miłość z czterema oddanymi partnerami, moja córka znajduje się rozdarta między trzema: jej przeznaczonym duszosobem z cieniem w żyłach, księciem smoków z królewskimi ambicjami i elfickim szlachcicem związanym z nią starożytnym układem.
To, co wydaje się przypadkiem, okazuje się boskim planem, kształtowanym przez pokolenia. Kiedy srebrna korona księżycowego światła przechodzi z matki na córkę, obie muszą wybrać między pragnieniem serca a wezwaniem przeznaczenia.
Z niekonwencjonalnych początków rodzi się najpotężniejsza Bogini Księżyca, jaką kiedykolwiek znały krainy.
(Ta książka zawiera treści dla dorosłych, w tym związki poliamoryczne. Nieodpowiednia dla nieletnich.)
Omegi z Haven
Tak mi obiecywali. Kiedy straciłam rodziców w wieku czternastu lat, zostałam wysłana do Haven i obiecano mi cały świat. Jednak kiedy nadszedł mój czas, wataha, którą wybrałam, odurzyła mnie i sprzedała. Obudziłam się w klatce, obok rzędów innych Omeg. Czekałam tam przez dwa lata, aż w końcu nadszedł mój numer. Dziś wieczorem idę na aukcję...
To znaczy, dopóki mój strażnik nie wpadł pijany i nie zobaczyłam swojej szansy na ucieczkę. Byłam jednak zbyt słaba, a gdy mnie złapał i obiecał zatrzymać dla siebie, pomyślałam, że moja szansa na wolność przepadła. Wtedy czterech Alfów wpadło i uratowało mnie, ale moje problemy dalekie były od zakończenia.
Jestem zbyt niebezpieczna, żeby mnie zostawić przy życiu, ale nie mogę zaufać jedynemu miejscu w tym kraju, które miało mnie chronić. Poza tym, ci Alfowie wcale nie są typem watahy, której mogłabym zaufać lub wybrać na całe życie. Są brutalni i szorstcy. Jednak obiecują mi pomoc i ochronę, aż uzyskam sprawiedliwość, a ja zamierzam skorzystać z ich oferty. Mam jedno życzenie... Chcę, żeby nauczyli mnie być tak zła jak oni. Chcę być kimś, kogo ludzie, którzy mnie skrzywdzili, będą się bać.
Piekło nie zna większej furii niż zraniona Omega... czy coś w tym stylu.
Nazywam się Elise i zaraz dostanę swoje nieszczęśliwe zakończenie.
(Ta historia rozgrywa się w tym samym uniwersum co "Najpiękniejszy Dźwięk", a obie książki zostały teraz połączone jako "Omegi z Haven" dla lepszego odbioru:D)
TAJEMNICA ROSYJSKIEJ MAFII
TAJEMNICA ROSYJSKIEJ MAFII
Wiedziałem, że jest córką faceta, który zabił mojego ojca, ale mimo to pragnąłem znowu być w jej środku.
Chciałem ją ruchać tak cholernie mocno, że aż czułem, jak mój kutas robi się coraz twardszy.
Ludzka Małżonka Alfy
Jestem Salara, gospodynią domową, która od pięciu lat cierpi na psychiczne znęcanie się ze strony męża Henry'ego. Prawie go opuściłam cztery lata temu, ale wtedy dowiedziałam się, że jestem w ciąży i poczułam się uwięziona w małżeństwie, w którym jestem nieszczęśliwa.
Dziś wieczorem przygotowywałam kolację dla partnera biznesowego Henry'ego, Derricka.
Jest co najmniej pół stopy wyższy od Henry'ego, a jego ciemne rysy są dla mnie bardziej pociągające niż jaśniejsze Henry'ego. Jego czarne włosy są krótko przycięte na dole, a na górze układają się w najbardziej kuszące loki.
A jego oczy... nigdy nie widziałam takiego odcienia zieleni w czyichkolwiek oczach. Gubię się w ich głębi, gdy patrzy na mnie łapczywie. Jego dobrze zdefiniowana klatka piersiowa idealnie rozciąga czarną koszulkę na jego muskularnym ciele, sprawiając, że ślinka mi cieknie, gdy na niego patrzę.
„Derrick-” Henry przerywa nasze milczące ocenianie, z dezaprobatą w głosie. „To jest moja żona Sa-” Warknięcie wydobywa się z piersi Derricka, przerywając Henry'emu, gdy przedstawia mnie naszemu gościowi.
Patrzę z żywym zainteresowaniem, jak jego twarz zaczyna się wykrzywiać, jego usta i nos łączą się, aż na ich miejscu pojawia się pysk, z dużymi kłami wystającymi z jego warg, gdy warczy na Henry'ego. Przerażenie maluje się na twarzy Henry'ego, gdy patrzy na Derricka, próbując zrozumieć, co się dzieje.
„Partnerka,” warczy Derrick na Henry'ego, robiąc krok w jego stronę, co powoduje, że Henry cofa się ze strachu.
Wybrana przez Przeklętego Króla Alfa
„Ale ja przeżyję.”
Szeptałam to do księżyca, do łańcuchów, do siebie — aż w to uwierzyłam.
Mówią, że Król Alfa Maximus to potwór — zbyt wielki, zbyt brutalny, zbyt przeklęty. Jego łoże to wyrok śmierci, i żadna kobieta nigdy go nie opuściła żywa. Dlaczego więc wybrał mnie?
Grubą, niechcianą omegę. Tę, którą moja własna wataha oddała jak śmieci. Jedna noc z bezlitosnym Królem miała mnie zakończyć. Zamiast tego zrujnowała mnie. Teraz pragnę mężczyzny, który bierze bez litości. Jego dotyk pali. Jego głos rozkazuje. Jego ciało niszczy. A ja wciąż wracam po więcej. Ale Maximus nie zna miłości. Nie zna towarzyszy. Bierze. Posiada. I nigdy nie zostaje.
„Zanim moja bestia pochłonie mnie całkowicie — potrzebuję syna, który przejmie tron.”
Niestety dla niego... nie jestem słabą, żałosną dziewczyną, którą wyrzucili. Jestem czymś o wiele bardziej niebezpiecznym — jedyną kobietą, która może złamać jego klątwę... albo zniszczyć jego królestwo.
Pięciu Braci, Jedna Panna Młoda
Kiedy Lily przekracza progi ociekającej luksusem rezydencji Sterlingów, by dopełnić ostatniej woli zmarłego ojca, na powitanie wychodzi jej pięciu przystojnych braci. Towarzyszy im chłodna i do szpiku kości wyrachowana matka, która z miejsca postanawia odprawić niechcianego gościa z kwitkiem.
Zgodnie z paktem zawartym przed laty między ich rodami, Lily musi wybrać jednego z braci na męża. Ta perspektywa budzi w mężczyznach jawną niechęć i wyrazistą pogardę.
Lily ma jednak w zanadrzu tajemnice, które bez wątpienia zwaliłyby z nóg całą familię Sterlingów. Pod maską skromnej, cichej myszki kryje się prawdziwy rekin biznesu – genialny umysł, który od absolutnego zera zbudował wielomiliardowe imperium. Jakby tego było mało, jest też cieszącą się międzynarodowym uznaniem piosenkarką, występującą pod pseudonimem Słowik. A także geniuszem technologicznym, znanym w sieci jako Anny, który potrafi pokonać każdego jego własną bronią.
Próbując odnaleźć się w gąszczu skomplikowanych, domowych intryg rodu Sterlingów, Lily ku swojemu zaskoczeniu czuje, że najbardziej ciągnie ją do brata o sercu z lodu – Williama. Ten bezwzględny prezes traktuje ją jednak z ogromną, lodowatą nieufnością.
Na domiar złego, matka Williama upatrzyła już dla niego idealną partię: Fionę z rodziny Fosterów, jego przyjaciółkę z dzieciństwa i młodzieńczą miłość.
Sęk w tym, że słowo „kapitulacja” w słowniku Lily po prostu nie istnieje.
CEO Nad Moim Biurkiem
„Wiem, że tak.”
„A co, jeśli nie chce takiej ochrony?”
„Będzie chciała” — odpowiadam, a mój głos nieznacznie cichnie. „Bo potrzebuje faceta, który potrafi dać jej cały świat.”
„A jeśli świat stanie w ogniu?”
Moja dłoń odruchowo zaciska się mocniej na talii Violet.
„To zbuduję jej nowy” — mówię. „Nawet jeśli będę musiał sam spalić ten stary do gołej ziemi.”
Nie pracuję dla Rowana Ashcrofta.
Pracuję pod nim.
Z mojego biurka decyduję, kto dostaje przepustkę do najbardziej bezwzględnego prezesa w mieście, a kto nawet nie przechodzi przez recepcję i odbija się od ochrony jak od ściany. Ogarniając wszystko, trzymam w ryzach jego kalendarz, jego milczenie i jego wrogów. Pilnuję, żeby jego świat chodził jak w zegarku, podczas gdy mój po cichu się sypie: zaległe rachunki piętrzą się na kuchennym blacie, matka jest zamknięta na odwyku, a brat zniknął bez słowa, nawet bez głupiego „trzymaj się”.
Rowan Ashcroft to władza opakowana w idealnie skrojony garnitur.
Zimny. Nietykalny. Bez litości.
On nie flirtuje. On się nie uśmiecha. On nie widzi ludzi — tylko ich przydatność.
I przez długi czas ja też byłam po prostu przydatna.
Aż zaczął się przyglądać.
Na początku ta zmiana w jego uwadze jest ledwie zauważalna. Pauza o sekundę za długa. Spojrzenie, które zostaje. Polecenia, które zamiast odsuwać mnie na bok, ściągają coraz bliżej. Mężczyzna stojący nad moim biurkiem zaczyna kontrolować coś więcej niż mój grafik — i dociera do mnie za późno, że bycie zauważoną przez Rowana Ashcrofta jest o wiele bardziej niebezpieczne niż bycie ignorowaną.
Bo tacy faceci nie łakną czułości.
Oni łakną posiadania.
To miała być praca.
Nie sprawdzian moich granic.
Nie powolne, metodyczne osuwanie się w jego władzę.
Ale jeśli Rowan Ashcroft uzna, że moje miejsce jest pod jego biurkiem, to trudno.
Przetrwanie ma swoją cenę, a rachunki mają to gdzieś, jak je opłacę.
Miłość mojego oprawcy
Teraz, kiedy ogłosił, że jestem jego, otwiera mi oczy na mrok we mnie, zamieniając wszystko, co kiedykolwiek znałam, w przeszłość i pomagając mi zaakceptować moją nową rolę w jego życiu. A to z kolei odblokowuje we mnie coś, co zmieni wszystko. Gdy na powierzchnię wyjdzie moja prawdziwa ja, czy będzie w stanie poradzić sobie z następstwami swoich wyborów?
