Tango z Sercem Alfy
judels.lalita · Zakończone · 129.1k słów
Wstęp
"Poznał ją na obozie szkoleniowym Alfa," powiedział. "Jest dla niego idealną kandydatką. Wczoraj w nocy padał śnieg, co oznacza, że jego wilk jest zadowolony z wyboru."
Moje serce zamarło, a łzy spływały po moich policzkach.
Alexander odebrał mi niewinność zeszłej nocy, a teraz bierze tę kobietę w swoim biurze jako swoją Lunę.
Emily stała się pośmiewiskiem stada w swoje 18. urodziny i nigdy nie spodziewała się, że syn Alfy będzie jej partnerem.
Po nocy pełnej namiętnej miłości, Emily dowiaduje się, że jej partner wybrał sobie inną. Złamana i upokorzona, znika ze stada.
Teraz, pięć lat później, Emily jest szanowaną wojowniczką wysokiej rangi w armii Króla Alfy.
Kiedy jej najlepsza przyjaciółka zaprasza ją na wieczór pełen muzyki i śmiechu, nie spodziewa się, że spotka swojego partnera.
Czy jej partner zorientuje się, że to ona?
Czy będzie za nią gonił, a przede wszystkim, czy Emily uda się zachować swoje tajemnice w sekrecie?
Rozdział 1
Perspektywa Emily
"Proszęęęę, Emily!" Mila, moja najlepsza przyjaciółka, błagała przez link. "Naprawdę chcę iść!"
"Nie stoję ci na drodze, Mila. Możesz iść i bawić się na tańcu stada," odpowiedziałam przez link. "Idź i baw się dobrze z Jaxem."
Jax był partnerem Mili, i chociaż dogadywaliśmy się całkiem dobrze, zawsze czułam się jak piąte koło u wozu, plącząc się za nimi.
"Ale wiesz, że to nie będzie to samo bez ciebie!" Mila marudziła, jej głos drżał. "I jesteś mi coś winna!"
Westchnęłam, zirytowana.
Wiedziałam, że prędzej czy później wyciągnie kartę "jesteś mi coś winna", żeby zmusić mnie do pójścia.
Jedyne, dlaczego byłam jej coś winna, to to, że musiałam skopiować jej zadanie domowe, kiedy moja zmiana skończyła się późno. Byłam wykończona tamtej nocy i nawet pominęłam kolację.
"Więc chcesz wykorzystać przysługę, którą ci jestem winna?" warknęłam, sfrustrowana.
"Działa?" zapytała, chichocząc.
Uszczypnęłam się w górę nosa, kręcąc głową—ta moja przyjaciółka! Wiedziała dokładnie, jak mnie zmanipulować, bym powiedziała "tak"!
Mila i ja przyjaźniłyśmy się od przedszkola, ale dopiero niedawno stałyśmy się najlepszymi przyjaciółkami. Była jedyną przyjaciółką, którą miałam po moich urodzinach.
Westchnęłam w duchu, gdy łzy napłynęły mi do oczu.
Straciłam wszystkich swoich przyjaciół i szacunek stada w jedną noc.
"Jesteś najgorszą najlepszą przyjaciółką na świecie," warknęłam. "Wiesz o tym!"
"Czy to znaczy, że rozważasz pójście?" zaćwierkała z nadzieją.
"Tak," odpowiedziałam kwaśno. "Ale nie zostanę długo. Mam trening rano!"
Mila zapiszczała z radości przez link.
"Umowa!" powiedziała, wydając kolejny wysoki pisk. "Zobaczę cię za chwilę!"
"Cokolwiek!" powiedziałam, zamykając link i opadając na łóżko.
To nie tak, że nie chciałam iść na taniec stada—kocham tańczyć—po prostu czułam się dziwnie, jakby coś miało się wydarzyć.
Wiedziałam, że to nie może być moja wilczyca; nie miałam jej, a moi rodzice, w tym Alfa Cole, wierzyli, że jestem po prostu późnym kwiatem.
Ja, z drugiej strony, wierzyłam, że zostałam ukarana przez boginię i nie dostanę jej.
Westchnęłam, zamykając oczy.
Chciałabym, żeby moje przekształcenie nastąpiło w moje urodziny. Chciałabym mieć wilczycę jak reszta członków stada.
Mogłam sobie tylko wyobrazić, jaka byłaby piękna—duża i silna, a jej futro srebrne pod pełnią księżyca. Miałaby bezkompromisowe podejście i nie poddawałaby się nikomu, nawet Alfom.
Ale to było tylko marzenie, nie moja rzeczywistość.
Moje myśli odpłynęły ku wszystkim możliwościom posiadania wilczycy.
Może wtedy stado nie widziałoby mnie jako więcej niż tylko nieudacznika lub obciążenie.
Może wtedy mogłabym rościć sobie prawo do mojego rangi jako Beta.
Zapukało do moich drzwi, a moje oczy otworzyły się szeroko. Skierowałam wzrok zdezorientowana na zegar na moim biurku.
19:00
Moje oczy rozszerzyły się. Jestem spóźniona!
"Emily?" zaniepokojony głos Mili dobiegł zza drzwi. "Jesteś tam?"
"Cholera!" warknęłam, zeskakując z łóżka i pędząc do drzwi.
Kolejne pukanie, tym razem bardziej naglące, odbiło się echem w moim cichym pokoju.
"Tak," powiedziałam, przecierając oczy, gdy otworzyłam drzwi.
Mila zmarszczyła brwi, a jej wzrok przesunął się po mnie bez słowa.
"Czemu nie jesteś ubrana i gotowa?" wrzasnęła, rozczarowana.
"Przepraszam," mruknęłam. "Zaspałam."
Mila przewróciła oczami i westchnęła.
"Chodź," powiedziała, ciągnąc mnie z powrotem do pokoju. "Lepiej się przygotujmy. Mamy tylko kilka minut, zanim będziemy musiały wyjść, inaczej się spóźnimy!"
Oczy Mili zaszkliły się—pewnie łączyła się z Jaxem, żeby powiedzieć mu, że znowu jestem spóźniona.
"Na co czekasz, dziewczyno?" warknęła Mila, kiedy się nie ruszyłam. "Idź pod prysznic, teraz!"
Wzięłam głęboki oddech, chwyciłam ręcznik i ruszyłam w stronę łazienki.
Dziesięć minut później byłam z powrotem w swoim pokoju.
"Ubieraj się," rozkazała Mila, podając mi krótką sukienkę do kolan.
"Nie ma mowy, żebym to założyła!" warknęłam, wskazując na sukienkę.
"O tak, założysz!" powiedziała. "Ubieraj się! Mamy imprezę do zaliczenia!"
"To tylko taniec w stadzie, Mila, nie bal maturalny!" sprzeciwiłam się.
"To nie jest zwykły taniec w stadzie, Emily," powiedziała stanowczo. "Nie wiesz, kto wrócił?"
"Kto?" zapytałam, krzyżując ramiona na piersi. Czy przegapiłam jakieś ogłoszenie stada?
Mila westchnęła, rzucając mi zirytowane spojrzenie, posadziła mnie na krześle i zaczęła suszyć mi włosy.
"Alexander wrócił," powiedziała.
Zamarłam na krześle, słysząc imię Alexa.
Miałam na niego ogromną słabość, odkąd tylko pamiętam, tak jak każda inna niepołączona wilczyca.
On nigdy zdawał się mnie nie zauważać, zawsze miał przy sobie najpiękniejsze lub najpopularniejsze wilczyce.
Łamało mi to serce, ale wierzyłam, że pewnego dnia w końcu mnie zauważy i zobaczy mnie taką, jaka jestem.
Westchnęłam, przypominając sobie dzień, kiedy Alex wyjechał na szkolenie Alfa—dwa lata temu.
Czułam się okropnie i płakałam, aż zasnęłam. Byłam jeszcze bardziej załamana, kiedy dowiedziałam się, że nie wolno mu odwiedzać stada podczas świąt.
"Syn Alfy Cole'a?" zapytałam ostrożnie; do tego czasu Alex musiał już znaleźć swoją wybrankę.
Zielone oczy Mili rozbłysły z ekscytacji.
"Tak," powiedziała, chwytając moją szczotkę.
"Kiedy wrócił?" zapytałam, czując, jak w gardle tworzy się supeł.
"Dziś rano," odpowiedziała, łapiąc mój wzrok w lustrze. "To jego impreza powitalna, Em."
Mój żołądek przewrócił się do góry nogami.
Alexander wrócił.
Alexander Black, chłopak, w którym miałam ogromną słabość, wrócił do swojego stada.
"Mila, myślę, że powinnam odpuścić ten taniec w stadzie." powiedziałam powoli.
Mila zmrużyła oczy.
"Nie jesteś ciekawa, jak teraz wygląda?" zapytała zdezorientowana. "Nie widziałyśmy go od dawna! Musi wyglądać inaczej po całym tym intensywnym szkoleniu w Obozie Alfa."
"Tak, ale..."
"Poza tym," przerwała mi Mila. "Alfa Cole zorganizował imprezę powitalną w nadziei, że Alexander znajdzie swoją przeznaczoną wybrankę. Wkrótce zostanie Alfą, a bez swojej wybranki nie może przejąć tytułu Alfy."
Zamilkłam.
Nie byłam materiałem na Lunę. Ledwo byłam wojowniczką, a wiedziałam, że Alex potrzebuje pięknej i silnej Luny, żeby rządzić u jego boku. Prawdopodobieństwo, że spełnię te kryteria, było niewielkie.
"Chodź!" powiedziała Mila z podekscytowaniem. "Będzie fajnie!"
Pół godziny później byłam w pełni ubrana w czarną sukienkę, którą wybrała dla mnie Mila.
"Chodźmy!" powiedziała, chwytając mnie za ramię i ciągnąc z pokoju.
To, co wydarzyło się na tańcu w stadzie, prześladowało mnie do końca życia.
Ostatnie Rozdziały
#120 Rozdział 120 — Epilog
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#119 Rozdział 119 - Rozłóż skrzydła
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#118 Rozdział 118 - Koniec tego szaleństwa
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#117 Rozdział 117 - Świadomość planów Xaviera
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#116 Rozdział 116 - Nieistotny czyn
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#115 Rozdział 115 - Wyj tak piękny
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#114 Rozdział 114 - Zdesperowany głos
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#113 Rozdział 113 - Koniec gry
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#112 Rozdział 112 - Wszystko na próżno
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#111 Rozdział 111 - Uśpij cię
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025
Może Ci się spodobać 😍
Adoptowany Grzech
To wszystko, czego kiedykolwiek pragnęłam.....
Aż nagle wszystkie moje marzenia rozsypują się w pył.
Mój „brat” mnie nienawidzi.
Nie jest już tym samym chłopakiem, który wyjechał z naszego domu w drogę ku wielkości. Nie chce mieć ze mną nic wspólnego i traktuje mnie gorzej niż swojego wroga.
Aż widzę go z jakąś dziewczyną.
I nagle nie wygląda już jak mój brat.
Wygląda jak seksowny sportowiec, nad którym ślini się każda dziewczyna na kampusie.
To złe.
Nie powinnam patrzeć na niego w ten sposób.
A on nie powinien dotykać mnie tak, jakby był gotów mnie pożreć.
To mój brat.
A może jednak nie?
Granice się zacierają, a grunt drży mi pod stopami od pożądania i grzechu.
Sekrety są wyszeptywane nad rozpaloną skórą, zakazane pocałunki kradzione w ciemnych kątach.
Ale to wciąż za mało.
Potrzebuję więcej.
Mój Fałszywy Chłopak Jest Szkolnym Bad Boyem
To, co miało być prostą umową, szybko przeradza się w największy skandal na kampusie. Ukradkowe spojrzenia zamieniają się w przeciągające się dotknięcia, a udawane pocałunki zaczynają brzmieć niebezpiecznie prawdziwie. Ale Raisa nie zna prawdy — Ryder nigdy nie zgodził się jej pomóc z dobroci serca. Zgodził się, bo od lat potajemnie jest w niej zakochany… a teraz, kiedy wreszcie jest jego, choćby tylko na niby, nie ma najmniejszego zamiaru jej wypuścić.
Gdy prawda w końcu wychodzi na jaw, wszystko, co wspólnie zbudowali, zaczyna pękać. Czy Raisa ucieknie przed chłopakiem, którego wszyscy się boją, czy zrozumie, że za jego niebezpieczną reputacją kryje się jedyna osoba, która kiedykolwiek naprawdę ją kochała?
ZAWŁASZCZONY PRZEZ ZIMNEGO ALFĘ
Ja się nie boję.
Pragnę go.
Ma trzydzieści pięć lat, jest najpotężniejszą Alfą w Mooncrest i jest całkowicie poza moim zasięgiem.
Ja mam osiemnaście, jestem niedoświadczona i głupio zafiksowana.
Mój pokój jest pełen jego szkiców. W moim dzienniku roi się od fantazji, do których żadna Omega nie powinna się przyznać.
A tej nocy, kiedy podążam za przyciąganiem więzi prosto do jego prywatnej komnaty…
Zastaję go, jak dotyka samego siebie, szepcząc moje imię.
Bierze mnie — twardo, brutalnie, niezapomnianie — a potem znika na trzy dni, jakby nic się nie stało.
Kiedy zgłaszam się do straży, wybiera mnie.
Kiedy przysięgam, że będę trzymać się z daleka, znów wciąga mnie do swojego łóżka.
Kiedy się zakochuję, ostrzega mnie, że miłość nie jest częścią układu.
Ale gdy rywalizująca Alfa zaczyna krążyć, gdy plotki się rozchodzą, gdy więź płonie tak gorąco, że może go złamać —
Ragnar wreszcie pęka.
A bezwzględna Alfa, której wszyscy się boją, staje się samcem, który zniszczyłby świat, byle mnie zatrzymać.
Bo nie jestem tylko jego tajemnicą.
Jestem jego partnerką.
I teraz skończył z udawaniem, że jestem czymkolwiek mniej.
Ostatnia Szansa Chorej Luny
Wszystko zmieniło się w dniu, kiedy dowiedziałam się, że moja wilczyca zapadła w stan uśpienia. Lekarz ostrzegł mnie, że jeśli nie oznaczę lub nie odrzucę Alexandra w ciągu roku, umrę. Jednak ani mój mąż, ani mój ojciec nie przejmowali się na tyle, aby mi pomóc.
W mojej rozpaczy podjęłam decyzję, aby przestać być uległą dziewczyną, jakiej ode mnie oczekiwali.
Wkrótce wszyscy nazywali mnie szaloną, ale właśnie tego chciałam — odrzucenia i rozwodu.
Nie spodziewałam się jednak, że mój kiedyś arogancki mąż pewnego dnia będzie błagał mnie, żebym nie odchodziła...
CEO Nad Moim Biurkiem
„Wiem, że tak.”
„A co, jeśli nie chce takiej ochrony?”
„Będzie chciała” — odpowiadam, a mój głos nieznacznie cichnie. „Bo potrzebuje faceta, który potrafi dać jej cały świat.”
„A jeśli świat stanie w ogniu?”
Moja dłoń odruchowo zaciska się mocniej na talii Violet.
„To zbuduję jej nowy” — mówię. „Nawet jeśli będę musiał sam spalić ten stary do gołej ziemi.”
Nie pracuję dla Rowana Ashcrofta.
Pracuję pod nim.
Z mojego biurka decyduję, kto dostaje przepustkę do najbardziej bezwzględnego prezesa w mieście, a kto nawet nie przechodzi przez recepcję i odbija się od ochrony jak od ściany. Ogarniając wszystko, trzymam w ryzach jego kalendarz, jego milczenie i jego wrogów. Pilnuję, żeby jego świat chodził jak w zegarku, podczas gdy mój po cichu się sypie: zaległe rachunki piętrzą się na kuchennym blacie, matka jest zamknięta na odwyku, a brat zniknął bez słowa, nawet bez głupiego „trzymaj się”.
Rowan Ashcroft to władza opakowana w idealnie skrojony garnitur.
Zimny. Nietykalny. Bez litości.
On nie flirtuje. On się nie uśmiecha. On nie widzi ludzi — tylko ich przydatność.
I przez długi czas ja też byłam po prostu przydatna.
Aż zaczął się przyglądać.
Na początku ta zmiana w jego uwadze jest ledwie zauważalna. Pauza o sekundę za długa. Spojrzenie, które zostaje. Polecenia, które zamiast odsuwać mnie na bok, ściągają coraz bliżej. Mężczyzna stojący nad moim biurkiem zaczyna kontrolować coś więcej niż mój grafik — i dociera do mnie za późno, że bycie zauważoną przez Rowana Ashcrofta jest o wiele bardziej niebezpieczne niż bycie ignorowaną.
Bo tacy faceci nie łakną czułości.
Oni łakną posiadania.
To miała być praca.
Nie sprawdzian moich granic.
Nie powolne, metodyczne osuwanie się w jego władzę.
Ale jeśli Rowan Ashcroft uzna, że moje miejsce jest pod jego biurkiem, to trudno.
Przetrwanie ma swoją cenę, a rachunki mają to gdzieś, jak je opłacę.
Zamrożone serce (Seria Serc 2)
Myrthana przegrała. Ayla przewidziała to - może nawet tego oczekiwała.
Ale nigdy nie spodziewała się, że jej własny brat, nowo koronowany król Myrthany, potraktuje ją jak kartę przetargową. Że odda ją królowi Rhobartowi z Nordmaru - człowiekowi równie bezwzględnemu i nieugiętemu jak zamarznięta kraina, którą rządził.
Jednak kiedy przyjeżdża do Nordmaru, Ayla szybko uświadamia sobie, że nie wszystko jest takie, jak się wydaje. Rhobart może być wściekły na jej obecność, ale nie jest potworem, jakiego sobie wyobrażała. A gdy pojawia się nowe zagrożenie, zmuszając ich do niebezpiecznej podróży przez surowe, nieprzyjazne królestwo, Ayla zaczyna dostrzegać człowieka pod koroną.
Ale czy dwaj zaprzysiężeni wrogowie przetrwają nadchodzące niebezpieczeństwa, nie tracąc siebie - ani siebie nawzajem?
Tym Razem To On Ściga Mnie Całym Sercem
Na korytarzu przed salą balową podeszła do niego, gdy palił przy drzwiach, chcąc chociaż spróbować się wytłumaczyć.
– Nadal jesteś na mnie zły?
Strzepnął papierosa, odrzucił niedopałek i spojrzał na nią z jawną pogardą.
– Zły? Myślisz, że jestem zły? Zgadnę – Maya wreszcie się dowiaduje, kim jestem, i nagle ma ochotę „odnowić kontakt”. Kolejna szansa, odkąd wie, że moje nazwisko oznacza pieniądze.
Kiedy próbowała zaprzeczyć, wszedł jej w słowo.
– Byłaś epizodem. Przypisem na dole strony. Gdybyś się tu dzisiaj nie pojawiła, nawet bym o tobie nie pamiętał.
Łzy zapiekły ją pod powiekami. Prawie powiedziała mu o jego córce, ale się powstrzymała. Uznałby tylko, że próbuje go wrobić, złapać go na dziecko i dobrać się do jego kasy.
Maya przełknęła wszystko razem z łzami i odeszła, święcie przekonana, że ich drogi już nigdy się nie przetną – a jednak on zaczął pojawiać się w jej życiu raz za razem, aż w końcu to on musiał się przed nią schylić, pokornie błagając, by dała mu jeszcze jedną szansę.
Jestem Jego Bezwilczą Luną
Ethan również wydawał głębokie ryki w moim uchu, 'Cholera... zaraz będę dochodził...!!!' Jego ruchy stały się bardziej intensywne, a nasze ciała wydawały odgłosy uderzania.
"Proszę!! Ethan!!"
Jako najsilniejsza wojowniczka w mojej watahy, zostałam zdradzona przez tych, którym najbardziej ufałam - moją siostrę i najlepszego przyjaciela. Zostałam odurzona, zgwałcona i wygnana z rodziny i watahy. Straciłam swojego wilka, swoją honor i stałam się wyrzutkiem - nosząc dziecko, którego nigdy nie chciałam.
Sześć lat trudnego przetrwania uczyniło ze mnie zawodową wojowniczkę, napędzaną gniewem i żalem. Otrzymuję wezwanie od potężnego dziedzica Alfy, Ethana, proszącego mnie o powrót jako instruktor walki bez wilka dla tej samej watahy, która mnie kiedyś wygnala.
Myślałam, że mogę ignorować ich szepty i spojrzenia, ale kiedy zobaczyłam szmaragdowe oczy Ethana - takie same jak mojego syna - mój świat się zachwiał.
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Pięciu Braci, Jedna Panna Młoda
Kiedy Lily przekracza progi ociekającej luksusem rezydencji Sterlingów, by dopełnić ostatniej woli zmarłego ojca, na powitanie wychodzi jej pięciu przystojnych braci. Towarzyszy im chłodna i do szpiku kości wyrachowana matka, która z miejsca postanawia odprawić niechcianego gościa z kwitkiem.
Zgodnie z paktem zawartym przed laty między ich rodami, Lily musi wybrać jednego z braci na męża. Ta perspektywa budzi w mężczyznach jawną niechęć i wyrazistą pogardę.
Lily ma jednak w zanadrzu tajemnice, które bez wątpienia zwaliłyby z nóg całą familię Sterlingów. Pod maską skromnej, cichej myszki kryje się prawdziwy rekin biznesu – genialny umysł, który od absolutnego zera zbudował wielomiliardowe imperium. Jakby tego było mało, jest też cieszącą się międzynarodowym uznaniem piosenkarką, występującą pod pseudonimem Słowik. A także geniuszem technologicznym, znanym w sieci jako Anny, który potrafi pokonać każdego jego własną bronią.
Próbując odnaleźć się w gąszczu skomplikowanych, domowych intryg rodu Sterlingów, Lily ku swojemu zaskoczeniu czuje, że najbardziej ciągnie ją do brata o sercu z lodu – Williama. Ten bezwzględny prezes traktuje ją jednak z ogromną, lodowatą nieufnością.
Na domiar złego, matka Williama upatrzyła już dla niego idealną partię: Fionę z rodziny Fosterów, jego przyjaciółkę z dzieciństwa i młodzieńczą miłość.
Sęk w tym, że słowo „kapitulacja” w słowniku Lily po prostu nie istnieje.
Jej Zakazane Fantazje
"Mmm..." jęknęła, wyginając plecy w jego grubość.
"Jakie rzeczy, tatusiu?" wyszeptała, ocierając się o jego członka.
Oczy Matta płonęły, wpatrując się w jej. Pochylił się bliżej, jego oddech gorący na jej ustach.
"Na przykład być związana i drażniona, aż będziesz błagać, żebym pozwolił ci dojść."
Tylko dla dorosłych (18+)
To nie jest historia miłosna. Jeśli szukasz słodkiego romansu, szukaj gdzie indziej, to nie jest twoja książka.
To książka dla tych, którzy chcą bez wstydu zgłębiać mroki pożądania.
"Jej Zakazane Fantazje" to zbiór różnych krótkich opowiadań:
Książka 1: Pragnąc Mojego Gorącego Ojczyma
Historia niewinnej Księżniczki, która przypadkowo uwodzi swojego surowego ojczyma i jego najlepszego przyjaciela. Zakazana opowieść o rodzinnej żądzy i niebezpiecznej pokusie.
Książka 2: Zabawka przyrodnich braci
Karolina i jej trzej niegodziwi przyrodni bracia. Mroczne, zakazane, tabu, pełne BDSM, degradacji i surowej gry sił.
Książka 3: Ekshibicjonistyczna Żona
35-letnia zamężna Vanessa pragnie dreszczyku emocji z obcymi rękami na swoim ciele. Publiczny seks, szalone przygody i mąż, który nie zna jej sekretu.
Książka 4: Zakazane romanse z moim pasierbem
Zakazane iskry zapalają się, gdy Wendy, wdowa, przekracza granice z pasierbem Kelvinem w wirze zakazanego pożądania.
Książka 5: Dostarczona przez Księdza (LGBTQ)
Skruszona lesbijska szuka zbawienia w spowiedzi, ale ksiądz oferuje jej zupełnie inny rodzaj wybawienia.
I więcej pokręconych opowieści o zakazanej żądzy...
Każda książka to kompletna historia z własnymi skomplikowanymi bohaterami, ale wszystkie łączy jeden wątek: rzeczy, których pragniemy, ale nigdy nie mówimy na głos.
Nici Przeznaczenia
Jak wszystkie dzieci, zostałem przetestowany pod kątem magii, gdy miałem zaledwie kilka dni. Ponieważ moja specyficzna linia krwi jest nieznana, a moja magia nie do zidentyfikowania, zostałem oznaczony delikatnym, wirującym wzorem wokół górnej części prawego ramienia.
Mam magię, tak jak wykazały testy, ale nigdy nie pasowała do żadnego znanego gatunku Magicznych.
Nie potrafię zionąć ogniem jak Przemieniony smok, ani rzucać klątw na ludzi, którzy mnie wkurzają, jak Czarownice. Nie umiem robić eliksirów jak Alchemik ani uwodzić ludzi jak Sukub. Nie chcę być niewdzięczny za moc, którą posiadam, jest interesująca i wszystko, ale naprawdę nie ma wielkiego znaczenia i większość czasu jest po prostu bezużyteczna. Moja specjalna umiejętność magiczna to zdolność widzenia nici przeznaczenia.
Większość życia jest dla mnie wystarczająco irytująca, a co nigdy mi nie przyszło do głowy, to że mój partner jest niegrzecznym, nadętym utrapieniem. Jest Alfą i bratem bliźniakiem mojego przyjaciela.
„Co ty robisz? To mój dom, nie możesz tak po prostu wchodzić!” Staram się utrzymać stanowczy ton, ale kiedy odwraca się i patrzy na mnie swoimi złotymi oczami, kurczę się. Jego spojrzenie jest wyniosłe i automatycznie spuszczam wzrok na podłogę, jak mam w zwyczaju. Potem zmuszam się, by znów spojrzeć w górę. Nie zauważa, że na niego patrzę, bo już odwrócił ode mnie wzrok. Jest niegrzeczny, odmawiam pokazania, że mnie przeraża, chociaż zdecydowanie tak jest. Rozgląda się i po zorientowaniu się, że jedyne miejsce do siedzenia to mały stolik z dwoma krzesłami, wskazuje na niego.
„Siadaj.” rozkazuje. Patrzę na niego gniewnie. Kim on jest, żeby tak mną rozkazywać? Jak ktoś tak nieznośny może być moją bratnią duszą? Może wciąż śnię. Szczypię się w ramię i moje oczy zachodzą łzami od ukłucia bólu.
